Proof.
As mentioned in the introduction, the proof is similar to the proof of [Kim24 , Theorem 1.4] . The proof consists of four steps.
Step 1 . \thref lemlem tells us that all f i subscript π π f_{i} italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT are flips. Let
X i β 1 subscript π π 1 {X_{i-1}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT X i subscript π π {X_{i}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Z i subscript π π {Z_{i}} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Ο i subscript π π \scriptstyle{\varphi_{i}} italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Ο i + subscript superscript π π \scriptstyle{\varphi^{+}_{i}} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT
be the flipping diagram. If we use \thref KRss, then we see that there are resolutions g i : X β² β X i β 1 : subscript π π β superscript π β² subscript π π 1 g_{i}:X^{\prime}\to X_{i-1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT and h i : X β² β X i : subscript β π β superscript π β² subscript π π h_{i}:X^{\prime}\to X_{i} italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT such that g i , h i , Ο i , Ο i + subscript π π subscript β π subscript π π subscript superscript π π
g_{i},h_{i},\varphi_{i},\varphi^{+}_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT makes a diagram as follows:
(3.1)
X i β² subscript superscript π β² π {X^{\prime}_{i}} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT X i β 1 subscript π π 1 {X_{i-1}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT X i subscript π π {X_{i}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Z i . subscript π π {Z_{i}.} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . f i subscript π π \scriptstyle{f_{i}} italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT g i subscript π π \scriptstyle{g_{i}} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Ο i subscript π π \scriptstyle{\varphi_{i}} italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Ο i + subscript superscript π π \scriptstyle{\varphi^{+}_{i}} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT
Note that for any i π i italic_i , X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is of Fano type. Indeed, there is a big and effective β β \mathbb{Q} blackboard_Q -Weil divisor Ξ β² superscript Ξ β² \Delta^{\prime} roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT on X π X italic_X such that ( X , Ξ β² ) π superscript Ξ β² (X,\Delta^{\prime}) ( italic_X , roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) is klt and K X + Ξ β² βΌ β 0 subscript similar-to β subscript πΎ π superscript Ξ β² 0 K_{X}+\Delta^{\prime}\sim_{\mathbb{Q}}0 italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT βΌ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT 0 . Let us denote by Ξ i β² subscript superscript Ξ β² π \Delta^{\prime}_{i} roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT the strict transform of Ξ β² superscript Ξ β² \Delta^{\prime} roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT to X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . Then by [KM98 , Theorem 3.7 (4)] , ( X i , Ξ i β² ) subscript π π subscript superscript Ξ β² π (X_{i},\Delta^{\prime}_{i}) ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) is klt and K X i + Ξ i β² βΌ β 0 subscript similar-to β subscript πΎ subscript π π subscript superscript Ξ β² π 0 K_{X_{i}}+\Delta^{\prime}_{i}\sim_{\mathbb{Q}}0 italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT βΌ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT 0 . Moreover, Ξ i β² subscript superscript Ξ β² π \Delta^{\prime}_{i} roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is big and thus X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is of Fano type by \thref rmk.
Step 2 . Let us define
d i := h 1 β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) . assign subscript π π superscript β 1 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π d_{i}:=h^{1}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Let us prove d i β 1 β€ d i subscript π π 1 subscript π π d_{i-1}\leq d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT β€ italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . There is a Leray spectral sequence
E 2 s β’ t = H s subscript superscript πΈ π π‘ 2 superscript π» π \displaystyle E^{st}_{2}=H^{s} italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT
( X i , R t β’ g i β£ β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) ) subscript π π superscript π
π‘ subscript π π
subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\displaystyle\left(X_{i},R^{t}g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor%
\right)\right) ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) )
βΉ H s + t β’ ( X i β² , πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) ) . absent superscript π» π π‘ subscript superscript π β² π subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\displaystyle\implies H^{s+t}\left(X^{\prime}_{i},\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}%
\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}%
\right\rfloor\right)\right). βΉ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) ) .
Let us consider
E 2 10 = H 1 β’ ( X i , g i β£ β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) ) subscript superscript πΈ 10 2 superscript π» 1 subscript π π subscript π π
subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
E^{10}_{2}=H^{1}(X_{i},g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}(L_{X^{\prime}_{i},2%
mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor)) italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) )
By the negativity lemma, we obtain
L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 βΌ β L X i β² , 2 β’ m β’ D i + E X i β² , 2 β’ m β’ D i + F subscript similar-to β subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
πΉ L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\sim_{\mathbb{Q}}L_{X%
^{\prime}_{i},2mD_{i}}+E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+F italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT βΌ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_F
for some effective g π g italic_g -exceptional divisor F πΉ F italic_F on X β² superscript π β² X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT . Moreover,
(3.2)
L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + limit-from subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\displaystyle L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT +
β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\displaystyle\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β
βΌ β L X i β² , 2 β’ m β’ D i + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β + ( { E X i β² , 2 β’ m β’ D i } + F β { E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 } ) . subscript similar-to β absent subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
πΉ subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\displaystyle\sim_{\mathbb{Q}}L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i}}\right\rfloor+(\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}\}+F-\{E_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i-1}}\}). βΌ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β + ( { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } + italic_F - { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } ) .
Note that any coefficient of
{ E X i β² , 2 β’ m β’ D i } + F β { E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 } subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
πΉ subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}\}+F-\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\} { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } + italic_F - { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT }
is > β 1 absent 1 >-1 > - 1 .
By Lemma LABEL:lemma:Kim , LABEL:lemma:>-1 and (3.2 ),
g i β£ β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) = πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) . subscript π π
subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left%
\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=\mathcal{O}_{X_{i}}(2%
mD_{i}). italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) .
Thus,
E 2 10 = H 1 β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) . subscript superscript πΈ 10 2 superscript π» 1 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π E^{10}_{2}=H^{1}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Moreover, by applying \thref van2, we obtain
R s β’ f i β£ β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) = 0 β’ Β forΒ β’ s > 0 . superscript π
π subscript π π
subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
0 Β forΒ π 0 R^{s}f_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+%
\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=0\text{ for }s>0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) = 0 for italic_s > 0 .
Furthermore, by Lemma LABEL:lemma:Kim and LABEL:lemma:>-1 ,
f i β£ β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) = πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) . subscript π π
subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π 1
subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 f_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left%
\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=\mathcal{O}_{X_{i-1}}%
(2mD_{i-1}). italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Therefore, by the Leray spectral sequence,
H s ( X i β² , πͺ X i β² ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β 1 β ) = H s ( X i β 1 , πͺ X i β 1 ( 2 m D i β 1 ) ) Β forΒ s β₯ 0 . H^{s}(X^{\prime}_{i},\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}%
+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor)=H^{s}(X_{i-1},%
\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))\text{ for }s\geq 0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) for italic_s β₯ 0 .
Thus, the injection E 2 10 βͺ E 2 βͺ subscript superscript πΈ 10 2 superscript πΈ 2 E^{10}_{2}\hookrightarrow E^{2} italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT βͺ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT gives us d i β 1 β€ d i subscript π π 1 subscript π π d_{i-1}\leq d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT β€ italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
Step 3 . In this step, we prove if d i β 1 = d i subscript π π 1 subscript π π d_{i-1}=d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , then m β’ D i π subscript π· π mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT cannot be Cartier.
Let us consider the following Leray spectral sequence
(3.3)
E 2 s β’ t = H s β’ ( Z i , R t β’ Ο i β£ β β’ πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) ) βΉ H s + t β’ ( X i β 1 , πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) ) . subscript superscript πΈ π π‘ 2 superscript π» π subscript π π superscript π
π‘ subscript π π
subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 superscript π» π π‘ subscript π π 1 subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 E^{st}_{2}=H^{s}(Z_{i},R^{t}\varphi_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))%
\implies H^{s+t}(X_{i-1},\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1})). italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) βΉ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Note that
Ο i β£ β β’ πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) subscript π π
subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 \displaystyle\varphi_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}) italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT )
= ( 1 ) β’ ( f i β Ο i ) β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β ) 1 subscript subscript π π subscript π π subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
\displaystyle\overset{(1)}{=}(f_{i}\circ\varphi_{i})_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime%
}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}%
\right\rfloor\right) start_OVERACCENT ( 1 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β )
= ( 2 ) β’ ( g i β Ο i + ) β β’ πͺ X i β² β’ ( L X i β² , 2 β’ m β’ D i + β E X i β² , 2 β’ m β’ D i β ) 2 subscript subscript π π subscript superscript π π subscript πͺ subscript superscript π β² π subscript πΏ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
subscript πΈ subscript superscript π β² π 2 π subscript π· π
\displaystyle\overset{(2)}{=}(g_{i}\circ\varphi^{+}_{i})_{*}\mathcal{O}_{X^{%
\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2%
mD_{i}}\right\rfloor\right) start_OVERACCENT ( 2 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + β italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β )
= ( 3 ) β’ Ο i β£ β + β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) . 3 subscript superscript π π
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π \displaystyle\overset{(3)}{=}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}). start_OVERACCENT ( 3 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) .
where ( 1 ) 1 (1) ( 1 ) comes from Lemma LABEL:lemma:Kim and LABEL:lemma:>-1 , ( 2 ) 2 (2) ( 2 ) comes from the fact that the diagram (3.1 ) is commutative, and ( 3 ) 3 (3) ( 3 ) follows from Lemma LABEL:lemma:Kim , LABEL:lemma:>-1 and (3.2 ). Moreover, by the relative Kawamata-Viehweg vanishing theorem (cf. \thref van1) and the Leray spectral sequence, we obtain
(3.4)
H 2 β’ ( Z i , Ο i β£ β + β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) = H 2 β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) . superscript π» 2 subscript π π subscript superscript π π
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π superscript π» 2 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π H^{2}(Z_{i},\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=H^{2}(X_{i},\mathcal%
{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Our claim is
(3.5)
H 2 β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) = 0 superscript π» 2 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 H^{2}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
Let us consider
E 2 s β’ t β² = H s β’ ( Z i + 1 , R t β’ Ο ( i + 1 ) β£ β β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) βΉ H s + t β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) . superscript subscript superscript πΈ π π‘ 2 β² superscript π» π subscript π π 1 superscript π
π‘ subscript π π 1
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π superscript π» π π‘ subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π {}^{{}^{\prime}}E^{st}_{2}=H^{s}(Z_{i+1},R^{t}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{%
i}}(2mD_{i}))\implies H^{s+t}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT β² end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) βΉ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Note that E 2 02 β² = 0 superscript subscript superscript πΈ 02 2 β² 0 {}^{{}^{\prime}}E^{02}_{2}=0 start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT β² end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 02 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 by R 2 β’ Ο ( i + 1 ) β£ β β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) = 0 superscript π
2 subscript π π 1
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 R^{2}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 (cf. [Stacks , Lemma 02V7] ), and E 2 11 β² = 0 superscript subscript superscript πΈ 11 2 β² 0 {}^{{}^{\prime}}E^{11}_{2}=0 start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT β² end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 11 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 by the fact that the support of R 1 β’ Ο ( i + 1 ) β£ β β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) superscript π
1 subscript π π 1
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π R^{1}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}) italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) has dimension 0 0 . Therefore, the edge map
(3.6)
E 2 20 β² β E 2 β² β superscript subscript superscript πΈ 20 2 β² superscript superscript πΈ 2 β² {}^{{}^{\prime}}E^{20}_{2}\to{}^{{}^{\prime}}E^{2} start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT β² end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 20 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT β² end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
is surjective.
Hence,
H 2 β’ ( X i + 1 , πͺ X i + 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i + 1 ) ) = 0 superscript π» 2 subscript π π 1 subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 0 \displaystyle H^{2}(X_{i+1},\mathcal{O}_{X_{i+1}}(2mD_{i+1}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
β ( 1 ) β’ H 2 β’ ( Z i + 1 , Ο ( i + 1 ) β£ β β’ πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) = 0 1 iff superscript π» 2 subscript π π 1 subscript π π 1
subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 \displaystyle\overset{(1)}{\iff}H^{2}(Z_{i+1},\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{%
i}}(2mD_{i}))=0 start_OVERACCENT ( 1 ) end_OVERACCENT start_ARG β end_ARG italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
βΉ ( 2 ) β’ H 2 β’ ( X i , πͺ X i β’ ( 2 β’ m β’ D i ) ) = 0 , 2 superscript π» 2 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 \displaystyle\overset{(2)}{\implies}H^{2}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=0, start_OVERACCENT ( 2 ) end_OVERACCENT start_ARG βΉ end_ARG italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 ,
where (1) is due to the (3.4 ) and (2) follows from the surjectivity of (3.6 ). Thus, H 2 β’ ( X n , πͺ X n β’ ( 2 β’ m β’ D n ) ) = 0 superscript π» 2 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 H^{2}(X_{n},\mathcal{O}_{X_{n}}(2mD_{n}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 implies (3.5 ). H 2 β’ ( X n , πͺ X n β’ ( 2 β’ m β’ D n ) ) = 0 superscript π» 2 subscript π π subscript πͺ subscript π π 2 π subscript π· π 0 H^{2}(X_{n},\mathcal{O}_{X_{n}}(2mD_{n}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 follows from \thref van1.
Hence, the five-term exact sequence for (3.3 ) gives us
H 0 β’ ( X i , R 1 β’ Ο i β£ β + β’ πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) ) = 0 . superscript π» 0 subscript π π superscript π
1 subscript superscript π π
subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 0 H^{0}(X_{i},R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 .
Furthermore, since the image of the exceptional locus of Ο i + subscript superscript π π \varphi^{+}_{i} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is dimension 0 0 , we deduce
R 1 β’ Ο i β£ β + β’ πͺ X i β 1 β’ ( 2 β’ m β’ D i β 1 ) = 0 . superscript π
1 subscript superscript π π
subscript πͺ subscript π π 1 2 π subscript π· π 1 0 R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1})=0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
For contradiction, let us assume that m β’ D i β 1 π subscript π· π 1 mD_{i-1} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT is Cartier, and let us define
β := πͺ X i β 1 β’ ( m β’ D i β 1 ) assign β subscript πͺ subscript π π 1 π subscript π· π 1 \mathcal{L}:=\mathcal{O}_{X_{i-1}}(mD_{i-1}) caligraphic_L := caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT )
By [Kaw91 , Theorem 1] , there is a rational curve C β X i β 1 πΆ subscript π π 1 C\subseteq X_{i-1} italic_C β italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT which is contracted by Ο i + subscript superscript π π \varphi^{+}_{i} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . Let us consider the following exact sequence
(3.7)
0 β π¬ β β β 2 β β β 2 | C β 0 β 0 π¬ β superscript β tensor-product absent 2 β evaluated-at superscript β tensor-product absent 2 πΆ β 0 0\to\mathcal{Q}\to\mathcal{L}^{\otimes 2}\to\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}\to 0 0 β caligraphic_Q β caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT β caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT β 0
for some coherent sheaf π¬ π¬ \mathcal{Q} caligraphic_Q on X i β 1 subscript π π 1 X_{i-1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT . Since any fibre of Ο i + subscript superscript π π \varphi^{+}_{i} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT has dimension β€ 1 absent 1 \leq 1 β€ 1 , R 2 β’ Ο i β£ β + β’ π¬ = 0 superscript π
2 subscript superscript π π
π¬ 0 R^{2}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{Q}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_Q = 0 (cf. [Stacks , Lemma 02V7] ). Therefore, taking Ο i β£ β + subscript superscript π π
\varphi^{+}_{i*} italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT on (3.7 ) gives us
H 1 β’ ( C , β β 2 | C ) = R 1 β’ Ο i β£ β + β’ β β 2 | C = 0 . superscript π» 1 πΆ evaluated-at superscript β tensor-product absent 2 πΆ evaluated-at superscript π
1 subscript superscript π π
superscript β tensor-product absent 2 πΆ 0 H^{1}(C,\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C})=R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{L}^{%
\otimes 2}|_{C}=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT = 0 .
Let Ξ½ : β 1 β C : π β superscript β 1 πΆ \nu:\mathbb{P}^{1}\to C italic_Ξ½ : blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT β italic_C be the normalization. Then we have
(3.8)
H 1 β’ ( β 1 , ( Ξ½ β β’ β ) β 2 | C ) = 0 . superscript π» 1 superscript β 1 evaluated-at superscript superscript π β tensor-product absent 2 πΆ 0 H^{1}(\mathbb{P}^{1},(\nu^{*}\mathcal{L})^{\otimes 2}|_{C})=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , ( italic_Ξ½ start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L ) start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
Indeed, if we consider
0 β β β 2 | C β Ξ½ β β’ Ξ½ β β’ β β 2 | C β π¬ β² β 0 β 0 evaluated-at superscript β tensor-product absent 2 πΆ β evaluated-at subscript π superscript π superscript β tensor-product absent 2 πΆ β superscript π¬ β² β 0 0\to\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}\to\nu_{*}\nu^{*}\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}%
\to\mathcal{Q}^{\prime}\to 0 0 β caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT β italic_Ξ½ start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT italic_Ξ½ start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT β caligraphic_Q start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β 0
for some coherent sheaf π¬ β² superscript π¬ β² \mathcal{Q}^{\prime} caligraphic_Q start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT on C πΆ C italic_C , then taking cohomology implies
H 1 β’ ( C , Ξ½ β β’ Ξ½ β β’ β β 2 | C ) = 0 . superscript π» 1 πΆ evaluated-at subscript π superscript π superscript β tensor-product absent 2 πΆ 0 H^{1}(C,\nu_{*}\nu^{*}\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C})=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , italic_Ξ½ start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT italic_Ξ½ start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT β 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
The Leray spectral sequence and [Stacks , Lemma 02OE] gives us (3.8 ).
Now, let us write Ξ½ β β’ β | C = πͺ β 1 β’ ( β N ) evaluated-at superscript π β πΆ subscript πͺ superscript β 1 π \nu^{*}\mathcal{L}|_{C}=\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-N) italic_Ξ½ start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_N ) for some positive integer N π N italic_N . Note that β β \mathcal{L} caligraphic_L is an anti Ο i subscript π π \varphi_{i} italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -ample line bundle on X i β 1 subscript π π 1 X_{i-1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , and thus Ξ½ β β’ β | C evaluated-at superscript π β πΆ \nu^{*}\mathcal{L}|_{C} italic_Ξ½ start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is also an anti-ample line bundle on β 1 superscript β 1 \mathbb{P}^{1} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT . Then
H 1 β’ ( β 1 , πͺ β 1 β’ ( β 2 β’ N ) ) = 0 . superscript π» 1 superscript β 1 subscript πͺ superscript β 1 2 π 0 H^{1}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-2N))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 2 italic_N ) ) = 0 .
Contradiction to the fact that H 1 β’ ( β 1 , πͺ β 1 β’ ( β 2 β’ N ) ) superscript π» 1 superscript β 1 subscript πͺ superscript β 1 2 π H^{1}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-2N)) italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 2 italic_N ) ) is always non-zero.
Step 4 . Let us finish the proof. If m β’ D i π subscript π· π mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is Cartier, then d i β 1 < d i subscript π π 1 subscript π π d_{i-1}<d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . If N > 1 + h 1 β’ ( X , 2 β’ m β’ D ) π 1 superscript β 1 π 2 π π· N>1+h^{1}(X,2mD) italic_N > 1 + italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , 2 italic_m italic_D ) , then for some 1 β€ j β€ n 1 π π 1\leq j\leq n 1 β€ italic_j β€ italic_n , d j β€ β 1 subscript π π 1 d_{j}\leq-1 italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT β€ - 1 , and it is contradiction to the fact that d i β₯ 0 subscript π π 0 d_{i}\geq 0 italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β₯ 0 holds for any i π i italic_i .
Proof of \thref coro.
Let Ξ Ξ \Delta roman_Ξ be an effective β β \mathbb{Q} blackboard_Q -Weil divisor on X π X italic_X such that ( X , Ξ ) π Ξ (X,\Delta) ( italic_X , roman_Ξ ) is klt and β ( K X + Ξ ) subscript πΎ π Ξ -(K_{X}+\Delta) - ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ ) is big and nef, and let f : ( X β² , Ξ β² ) β ( X , Ξ ) : π β superscript π β² superscript Ξ β² π Ξ f:(X^{\prime},\Delta^{\prime})\to(X,\Delta) italic_f : ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) β ( italic_X , roman_Ξ ) be a small β β \mathbb{Q} blackboard_Q -factorialization of ( X , Ξ ) π Ξ (X,\Delta) ( italic_X , roman_Ξ ) (cf. [Fuj11 , Theorem 4.1] ). Then since
K X β² + Ξ β² = f β β’ ( K X + Ξ ) subscript πΎ superscript π β² superscript Ξ β² superscript π subscript πΎ π Ξ K_{X^{\prime}}+\Delta^{\prime}=f^{*}(K_{X}+\Delta) italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ )
holds, β ( K X β² + Ξ β² ) subscript πΎ superscript π β² superscript Ξ β² -(K_{X^{\prime}}+\Delta^{\prime}) - ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Ξ start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) is big and nef, and thus X β² superscript π β² X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT is of Fano type. Moreover, since f π f italic_f is small, f β β’ D superscript π π· f^{*}D italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_D is movable.
Let g : X β²β² β X β² : π β superscript π β²β² superscript π β² g:X^{\prime\prime}\to X^{\prime} italic_g : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT β italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT be a resolution. Since any klt pair has rational singularities (cf. [KM98 , Theorem 5.22] ), we see
R i β’ ( f β g ) β β’ πͺ X β²β² = 0 , Β andΒ β’ R i β’ g β β’ πͺ X β²β² = 0 β’ Β forΒ β’ i > 0 . formulae-sequence superscript π
π subscript π π subscript πͺ superscript π β²β² 0 Β andΒ superscript π
π subscript π subscript πͺ superscript π β²β² 0 Β forΒ π 0 R^{i}(f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}=0,\text{ and }R^{i}g_{*}%
\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}=0\text{ for }i>0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f β italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 , and italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 for italic_i > 0 .
By the Grothendieck spectral sequence
E 2 s β’ t = R s β’ f β β’ R t β’ g β β’ πͺ X β²β² βΉ R s + t β’ ( f β g ) β β’ πͺ X β²β² , subscript superscript πΈ π π‘ 2 superscript π
π subscript π superscript π
π‘ subscript π subscript πͺ superscript π β²β² superscript π
π π‘ subscript π π subscript πͺ superscript π β²β² E^{st}_{2}=R^{s}f_{*}R^{t}g_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}\implies R^{s+t}(%
f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}, italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT βΉ italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f β italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ,
we know R s β’ f β β’ πͺ X β² = R s β’ ( f β g ) β β’ πͺ X β²β² = 0 superscript π
π subscript π subscript πͺ superscript π β² superscript π
π subscript π π subscript πͺ superscript π β²β² 0 R^{s}f_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime}}=R^{s}(f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime%
\prime}}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f β italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 for s > 0 π 0 s>0 italic_s > 0 . Therefore, by the Leray spectral sequence, H 1 β’ ( X β² , πͺ X β² β’ ( f β β’ ( m β’ D ) ) ) = 0 superscript π» 1 superscript π β² subscript πͺ superscript π β² superscript π π π· 0 H^{1}(X^{\prime},\mathcal{O}_{X^{\prime}}(f^{*}(mD)))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m italic_D ) ) ) = 0 for any sufficiently divisible m π m italic_m .
We see that X β² superscript π β² X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT is a Mori dream space (cf. [BCHM10 , Corollary 1.3.1] ), and therefore there is a D π· D italic_D -MMP
X 0 := X β² β’ X 1 β’ β― β’ X n . assign subscript π 0 superscript π β² β’ subscript π 1 β’ β― β’ subscript π π X_{0}:=X^{\prime}\dashrightarrow X_{1}\dashrightarrow\cdots\dashrightarrow X_{%
n}. italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT := italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β’ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β’ β― β’ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT .
Let D i subscript π· π D_{i} italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be the strict transform of f β β’ D superscript π π· f^{*}D italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_D to X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , and let m π m italic_m be a positive integer such that m β’ D i π subscript π· π mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT are Cartier for all i π i italic_i . We may assume h 1 β’ ( X 0 , 2 β’ m β’ D 0 ) = 0 superscript β 1 subscript π 0 2 π subscript π· 0 0 h^{1}(X_{0},2mD_{0})=0 italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 . \thref main says us that n + 1 β€ 1 π 1 1 n+1\leq 1 italic_n + 1 β€ 1 holds, and therefore n = 0 π 0 n=0 italic_n = 0 . Only the case of D 0 subscript π· 0 D_{0} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT nef is possible. Since X β² superscript π β² X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT is a Mori dream space, D 0 := f β β’ D assign subscript π· 0 superscript π π· D_{0}:=f^{*}D italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT := italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_D is semiample. Therefore, D π· D italic_D is semiample and we obtain the assertion.
β
Remark 3.1 .
\thlabel
rmk1
Note that in \thref coro, the condition that D π· D italic_D is movable is necessary. For example, let f : X β β 3 : π β π superscript β 3 f:X\to\mathbb{P}^{3} italic_f : italic_X β blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT be a blowup of β 3 superscript β 3 \mathbb{P}^{3} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT along a point. If H π» H italic_H is an ample Cartier divisor on β 3 superscript β 3 \mathbb{P}^{3} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , and E πΈ E italic_E the effetive f π f italic_f -exceptional divisor on X π X italic_X , then for any positive integer n π n italic_n , we obtain
H 1 β’ ( β 3 , f β β’ πͺ X β’ ( n β’ ( f β β’ H + E ) ) ) = H 1 β’ ( β 3 , πͺ β 3 β’ ( n β’ H ) ) = 0 , superscript π» 1 superscript β 3 subscript π subscript πͺ π π superscript π π» πΈ superscript π» 1 superscript β 3 subscript πͺ superscript β 3 π π» 0 H^{1}(\mathbb{P}^{3},f_{*}\mathcal{O}_{X}(n(f^{*}H+E)))=H^{1}(\mathbb{P}^{3},%
\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{3}}(nH))=0, italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E ) ) ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_H ) ) = 0 ,
and
H 0 β’ ( β 3 , R 1 β’ f β β’ πͺ X β’ ( n β’ f β β’ H + n β’ E ) ) = 0 . superscript π» 0 superscript β 3 superscript π
1 subscript π subscript πͺ π π superscript π π» π πΈ 0 H^{0}(\mathbb{P}^{3},R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nf^{*}H+nE))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_n italic_E ) ) = 0 .
Note that R 1 β’ f β β’ πͺ X β’ ( n β’ E ) = 0 superscript π
1 subscript π subscript πͺ π π πΈ 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) = 0 . Indeed, E β
β 2 πΈ superscript β 2 E\cong\mathbb{P}^{2} italic_E β
blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , and thus there is an exact sequence
0 β πͺ X β’ ( ( n β 1 ) β’ E ) β πͺ X β’ ( n β’ E ) β πͺ β 2 β’ ( β n ) β 0 . β 0 subscript πͺ π π 1 πΈ β subscript πͺ π π πΈ β subscript πͺ superscript β 2 π β 0 0\to\mathcal{O}_{X}((n-1)E)\to\mathcal{O}_{X}(nE)\to\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{2%
}}(-n)\to 0. 0 β caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_n - 1 ) italic_E ) β caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) β caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_n ) β 0 .
Taking f β subscript π f_{*} italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT gives us a surjection
R 1 β’ f β β’ πͺ X β’ ( ( n β 1 ) β’ E ) β R 1 β’ f β β’ πͺ X β’ ( n β’ E ) β 0 . β superscript π
1 subscript π subscript πͺ π π 1 πΈ superscript π
1 subscript π subscript πͺ π π πΈ β 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}((n-1)E)\to R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)\to 0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_n - 1 ) italic_E ) β italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) β 0 .
Thus, combining R 1 β’ f β β’ πͺ X = 0 superscript π
1 subscript π subscript πͺ π 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT = 0 (cf. [KM98 , Theorem 5.22] ) with induction on n π n italic_n , we have R 1 β’ f β β’ πͺ X β’ ( n β’ E ) = 0 superscript π
1 subscript π subscript πͺ π π πΈ 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT β end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) = 0 . Therefore, by the Leray spectral sequence,
H 1 β’ ( X , πͺ X β’ ( n β’ ( f β β’ H + E ) ) ) = 0 superscript π» 1 π subscript πͺ π π superscript π π» πΈ 0 H^{1}(X,\mathcal{O}_{X}(n(f^{*}H+E)))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E ) ) ) = 0
for any positive integer n π n italic_n . However, f β β’ H + E superscript π π» πΈ f^{*}H+E italic_f start_POSTSUPERSCRIPT β end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E is not nef.