HTML conversions sometimes display errors due to content that did not convert correctly from the source. This paper uses the following packages that are not yet supported by the HTML conversion tool. Feedback on these issues are not necessary; they are known and are being worked on.

  • failed: mathtext

Authors: achieve the best HTML results from your LaTeX submissions by following these best practices.

License: arXiv.org perpetual non-exclusive license
arXiv:2402.15084v1 [math.CV] 23 Feb 2024

УДК 517.5

Є.О. Севостьянов (Житомирський державний унiверситет iменi Iвана Франка; Iнститут прикладної математики i механiки НАН України, м. Слов’янськ)

В.А. Таргонський (Житомирський державний унiверситет iменi Iвана Франка)

E.O. Sevost’yanov (Zhytomyr Ivan Franko State University; Institute of Applied Mathematics and Mechanics of NAS of Ukraine, Slov’yans’k)

V.A. Targonskii (Zhytomyr Ivan Franko State University)

Про квазiлiнiйнi рiвняння Бельтрамi з обмеженнями на дотичну дилатацiю

On quasilinear Beltrami equations with restrictions on tangential dilatation

Дослiджуються квазiлiнiйнi рiвняння Бельтрамi, комплекснi коефiцiєнти котрих залежать вiд невiдомої функцiї. У термiнах так званої дотичної дилатацiї знайденi умови, за яких цi рiвняння мають гомеоморфнi ACL𝐴𝐶𝐿ACLitalic_A italic_C italic_L-розв’язки. Окремо знайденi умови, якi забезпечують iснування вiдповiдних неперервних ACL𝐴𝐶𝐿ACLitalic_A italic_C italic_L-розв’язкiв.

We study quasilinear Beltrami equations, the complex coefficients of which depend on the unknown function. In terms of the so-called tangential dilatation, we have found conditions under which these equations have homeomorphic ACL𝐴𝐶𝐿ACLitalic_A italic_C italic_L-solutions. Separately, we have found some conditions that ensure the existence of the corresponding continuous ACL𝐴𝐶𝐿ACLitalic_A italic_C italic_L-solutions.

1. Вступ. Теореми iснування розв’язкiв рiвнянь Бельтрамi займають важливе мiсце в дослiдженнях з сучасного аналiзу. Роботи на цю тему активно публiкуються рiзними авторами у всьому свiтi, див., напр., [2][8]. Окремо вiдзначимо вiдповiднi публiкацiї донецької i житомирської наукових шкiл, див., напр., [5], [6], [7], [9] i [10]. Зокрема, в роботах [11] i [12] першого спiвавтора дослiдженi виродженi рiвняння Бельтрамi як з одною, так i двома комплексними характеристиками μ(z,f)𝜇𝑧𝑓\mu(z,f)italic_μ ( italic_z , italic_f ) i ν(z,f),𝜈𝑧𝑓\nu(z,f),italic_ν ( italic_z , italic_f ) , якi можуть залежати вiд самого розв’язку f.𝑓f.italic_f . За вiдповiдних умов на так звану максимальну дилатацiю рiвняння були отриманi теореми про iснування як гомеоморфних, так i неперервних розв’язкiв у одиничному крузi. Мета даного рукопису – посилити цi результати на випадок, коли рiвняння розглядається в довiльнiй областi D,𝐷D\subset{\mathbb{C}},italic_D ⊂ blackboard_C , а умови формулюються в термiнах так званої тангенсальної дилатацiї.

Нагадаємо деякi означення, див. [5], [7][11]. Скрiзь далi ми припускаємо, що вiдображення f:D:𝑓𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}}italic_f : italic_D → blackboard_C областi D𝐷D\subset{\mathbb{C}}italic_D ⊂ blackboard_C зберiгає орiєнтацiю, тобто, якщо f𝑓fitalic_f – вiдкрите дискретне вiдображення i zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D – яка-небудь його точка диференцiйовностi, то якобiан цього вiдображення в точцi z𝑧zitalic_z невiд’ємний (див., напр., [13, лема 2.14]). Для комплекснозначної функцiї f:D,:𝑓𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}},italic_f : italic_D → blackboard_C , заданої в областi D,𝐷D\subset{\mathbb{C}},italic_D ⊂ blackboard_C , що має частиннi похiднi по x𝑥xitalic_x i y𝑦yitalic_y при майже всiх z=x+iy,𝑧𝑥𝑖𝑦z=x+iy,italic_z = italic_x + italic_i italic_y , покладемо fz¯=(fx+ify)/2subscript𝑓¯𝑧subscript𝑓𝑥𝑖subscript𝑓𝑦2f_{\overline{z}}=(f_{x}+if_{y})/2italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) / 2 i fz=(fxify)/2.subscript𝑓𝑧subscript𝑓𝑥𝑖subscript𝑓𝑦2f_{z}=(f_{x}-if_{y})/2.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) / 2 . Будемо говорити, що функцiя ν=ν(z,w):D×𝔻:𝜈𝜈𝑧𝑤𝐷𝔻\nu=\nu(z,w):D\times{{\mathbb{C}}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) : italic_D × blackboard_C → blackboard_D задовольняє умову Каратеодорi, якщо ν𝜈\nuitalic_ν вимiрна по zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D при кожному фiксованому w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i неперервна по w𝑤witalic_w при майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D .

Нехай функцiї μ=μ(z,w)𝜇𝜇𝑧𝑤\mu=\mu(z,w)italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) i ν=ν(z,w)𝜈𝜈𝑧𝑤\nu=\nu(z,w)italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) задовольняють умову Каратеодорi i, крiм того, |μ(z,w)|+|ν(z,w)|<1𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤1|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|<1| italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | < 1 при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Максимальною дилатацiєю, побудованою по μ𝜇\muitalic_μ i ν𝜈\nuitalic_ν називається наступна функцiя:

Kμ,ν(z,w)=1+|μ(z,w)|+|ν(z,w)|1|μ(z,w)||ν(z,w)|.K_{\mu,\nu}(z,w)=\quad\frac{1+|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|}{1-|\mu\,(z,w)|-|\nu(z,w)|% }\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = divide start_ARG 1 + | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | - | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | end_ARG . (1)

Згiдно [6, роздiл 11], тангенсальною (дотичною) дилатацiєю, побудованою по функцiям μ(z,w)𝜇𝑧𝑤\mu(z,w)italic_μ ( italic_z , italic_w ) та ν(z,w)𝜈𝑧𝑤\nu(z,w)italic_ν ( italic_z , italic_w ) вiдносно точки z0subscript𝑧0z_{0}\in{\mathbb{C}}italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_C та дiйсного параметру θ[0,2π)𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi)italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) будемо називати величину

Kμ,νT(z,z0,w,θ)=|1zz0¯zz0(μ(z,w)+ν(z,w)eiθ)|21|μ(z,w)+ν(z,w)eiθ|2,subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0𝑤𝜃superscript1¯𝑧subscript𝑧0𝑧subscript𝑧0𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤superscript𝑒𝑖𝜃21superscript𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤superscript𝑒𝑖𝜃2K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0},w,\theta)=\frac{\left|1-\frac{\overline{z-z_{0}}}{z-z_% {0}}\left(\mu(z,w)+\nu(z,w)e^{i\theta}\right)\right|^{2}}{1-|\mu(z,w)+\nu(z,w)% e^{i\theta}|^{2}}\,,italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_θ ) = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_μ ( italic_z , italic_w ) + italic_ν ( italic_z , italic_w ) italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) + italic_ν ( italic_z , italic_w ) italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG , (2)

– де zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D – точка невиродженої диференцiйовностi f.𝑓f.italic_f . Зауважимо, що якобiан вiдображення f𝑓fitalic_f в точцi zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D можна порахувати за допомогою рiвностi

J(z,f)=|fz|2|fz¯|2.𝐽𝑧𝑓superscriptsubscript𝑓𝑧2superscriptsubscript𝑓¯𝑧2J(z,f)=|f_{z}|^{2}-|f_{\overline{z}}|^{2}\,.italic_J ( italic_z , italic_f ) = | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .

Нехай функцiї μ=μ(z,w)𝜇𝜇𝑧𝑤\mu=\mu(z,w)italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) i ν=ν(z,w)𝜈𝜈𝑧𝑤\nu=\nu(z,w)italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) задовольняють умову Каратеодорi i, крiм того, |μ(z,w)|+|ν(z,w)|<1𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤1|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|<1| italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | < 1 при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Розглянемо квазiлiнiйне рiвняння Бельтрамi з двома характеристиками:

fz¯=μ(z,f(z))fz+ν(z,f(z))fz¯.subscript𝑓¯𝑧𝜇𝑧𝑓𝑧subscript𝑓𝑧𝜈𝑧𝑓𝑧¯subscript𝑓𝑧f_{\overline{z}}=\mu(z,f(z))\cdot f_{z}+\nu(z,f(z))\cdot\overline{f_{z}}\,.italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ⋅ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT + italic_ν ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ⋅ over¯ start_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG . (3)

Вiдображення f:D:𝑓𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}}italic_f : italic_D → blackboard_C будемо називати регулярним розв’язком рiвняння (3), якщо fWloc1,1𝑓superscriptsubscript𝑊loc11f\in W_{\rm loc}^{1,1}italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT i J(z,f)0𝐽𝑧𝑓0J(z,f)\neq 0italic_J ( italic_z , italic_f ) ≠ 0 майже скрiзь у D.𝐷D.italic_D . Будемо говорити, що локально iнтегровна в околi точки x0Dsubscript𝑥0𝐷x_{0}\in Ditalic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D функцiя φ:D:𝜑𝐷{\varphi}:D\rightarrow{\mathbb{R}}italic_φ : italic_D → blackboard_R має скiнченне середнє коливання в точцi x0subscript𝑥0x_{0}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT (пишемо: φFMO(x0)𝜑𝐹𝑀𝑂subscript𝑥0\varphi\in FMO(x_{0})italic_φ ∈ italic_F italic_M italic_O ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )), якщо

lim supε01ΩnεnB(x0,ε)|φ(x)φ¯ε|𝑑m(x)<,subscriptlimit-supremum𝜀01subscriptΩ𝑛superscript𝜀𝑛subscript𝐵subscript𝑥0𝜀𝜑𝑥subscript¯𝜑𝜀differential-d𝑚𝑥{\limsup\limits_{\varepsilon\rightarrow 0}}\frac{1}{\Omega_{n}\varepsilon^{n}}% \int\limits_{B(x_{0},\,\varepsilon)}|{\varphi}(x)-\overline{{\varphi}}_{% \varepsilon}|\ dm(x)\,<\,\infty\,,lim sup start_POSTSUBSCRIPT italic_ε → 0 end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ε ) end_POSTSUBSCRIPT | italic_φ ( italic_x ) - over¯ start_ARG italic_φ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ε end_POSTSUBSCRIPT | italic_d italic_m ( italic_x ) < ∞ , (4)

де ΩnsubscriptΩ𝑛\Omega_{n}roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT – об’єм одиничної кулi в n,superscript𝑛{\mathbb{R}}^{n},blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , φ¯ε=1ΩnεnB(x0,ε)φ(x)𝑑m(x)subscript¯𝜑𝜀1subscriptΩ𝑛superscript𝜀𝑛subscript𝐵subscript𝑥0𝜀𝜑𝑥differential-d𝑚𝑥\overline{{\varphi}}_{\varepsilon}=\frac{1}{\Omega_{n}\varepsilon^{n}}\int% \limits_{B(x_{0},\,\varepsilon)}{\varphi}(x)\ dm(x)over¯ start_ARG italic_φ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ε end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ε ) end_POSTSUBSCRIPT italic_φ ( italic_x ) italic_d italic_m ( italic_x ) (див., напр., [7, розд. 2]). Позначимо через qz0(r)subscript𝑞subscript𝑧0𝑟q_{z_{0}}(r)italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) середнє значення функцiї Qz01subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0Q^{1}_{z_{0}}italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT над колом

S(z0,r)={|zz0|=r},𝑆subscript𝑧0𝑟𝑧subscript𝑧0𝑟S(z_{0},r)=\{|z-z_{0}|=r\}\,,italic_S ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r ) = { | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | = italic_r } ,
qz01(r)=12π02πQz01(z0+reiφ)𝑑φ.subscriptsuperscript𝑞1subscript𝑧0𝑟12𝜋superscriptsubscript02𝜋subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0subscript𝑧0𝑟superscript𝑒𝑖𝜑differential-d𝜑q^{1}_{z_{0}}(r)=\frac{1}{2\pi}\int\limits_{0}^{2\pi}Q^{1}_{z_{0}}(z_{0}+re^{% \,i\varphi})\,d\varphi\,.italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_π end_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π end_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_φ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_d italic_φ . (5)

Справедливе наступне твердження, справедливiсть якого для лiнiйних i квазiлiнiйних рiвнянь встановлена в [11].

Теорема 1.  Нехай D𝐷Ditalic_D – область у ,{\mathbb{C}},blackboard_C , i нехай функцiї μ=μ(z,w)𝜇𝜇𝑧𝑤\mu=\mu(z,w)italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) i ν=ν(z,w)𝜈𝜈𝑧𝑤\nu=\nu(z,w)italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) задовольняють умову Каратеодорi i, крiм того, |μ(z,w)|+|ν(z,w)|<1𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤1|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|<1| italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | < 1 при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Припустимо, що iснує функцiя Q:D[1,]normal-:𝑄normal-→𝐷1Q:D\rightarrow[1,\infty]italic_Q : italic_D → [ 1 , ∞ ] така, що Kμ,ν(z,w)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿normal-loc1𝐷K_{\mu,\nu}(z,w)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх w,𝑤w\in{\mathbb{C}},italic_w ∈ blackboard_C , де функцiя Kμ,νsubscript𝐾𝜇𝜈K_{\mu,\nu}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT визначена в (1). Припустимо, що для будь-якого z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D iснує функцiя Qz01:D[0,]normal-:subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0normal-→𝐷0Q^{1}_{z_{0}}:D\rightarrow[0,\infty]italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : italic_D → [ 0 , ∞ ] така, що майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i всiх θ[0,2π)𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi)italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) виконується нерiвнiсть

Kμ,νT(z,z0,w,eiθ)Qz01(z).subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0𝑤superscript𝑒𝑖𝜃subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝑧K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0},w,e^{i\theta})\leqslant Q^{1}_{z_{0}}(z)\,.italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) ⩽ italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) . (6)

Припустимо, що виконана одна з двох умов: або Qz01FMO(D),subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝐹𝑀𝑂𝐷Q^{1}_{z_{0}}\in FMO(D),italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_F italic_M italic_O ( italic_D ) , або для кожного z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D

0δ(z0)drrqz01(r)=,superscriptsubscript0𝛿subscript𝑧0𝑑𝑟𝑟subscriptsuperscript𝑞1subscript𝑧0𝑟\int\limits_{0}^{\delta(z_{0})}\frac{dr}{rq^{1}_{z_{0}}(r)}=\infty\,,∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG = ∞ , (7)

де δ(z0)>0𝛿subscript𝑧00\delta(z_{0})>0italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 – деяке число, δ(z0)<dist(z0,D),𝛿subscript𝑧0normal-distsubscript𝑧0𝐷\delta(z_{0})<{\rm dist\,}(z_{0},\partial D),italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) , а qz01(r)subscriptsuperscript𝑞1subscript𝑧0𝑟q^{1}_{z_{0}}(r)italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) визначено в (5). Тодi рiвняння (3) має регулярний гомеоморфний розв’язок f𝑓fitalic_f класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊normal-loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT в D,𝐷D,italic_D , такий що f1Wloc 1,2(f(D)).superscript𝑓1superscriptsubscript𝑊normal-loc12𝑓𝐷f^{\,-1}\in W_{\rm loc}^{\,1,2}(f(D)).italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ( italic_D ) ) . Бiльше того, f𝑓fitalic_f має гомеоморфне продовження в ,{\mathbb{C}},blackboard_C , яке є конформним зовнi областi D,𝐷D,italic_D , та його можна обрати таким, що f(0)=0,𝑓00f(0)=0,italic_f ( 0 ) = 0 , f(1)=1.𝑓11f(1)=1.italic_f ( 1 ) = 1 .

Формулювання теореми 1 зроблено в достатньо загальнiй формi. Сформулюємо тепер декiлька важливих наслiдкiв, якi вiдносяться до цiєї теореми. Передусiм, прямими обчисленнями ми отримаємо, що

Kμ,νT(z,z0,w,θ)Kμ,ν(z,w)subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0𝑤𝜃subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0},w,\theta)\leqslant K_{\mu,\nu}(z,w)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_θ ) ⩽ italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w )

для всяких z0D,subscript𝑧0𝐷z_{0}\in D,italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D , майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i всiх θ[0,2π).𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi).italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) . Отже, справедливо наступне твердження.

Наслiдок 1. Твердження теореми 1 виконується, якщо умову (6) замiнити однiєю з умов: QFMO(D),𝑄𝐹𝑀𝑂𝐷Q\in FMO(D),italic_Q ∈ italic_F italic_M italic_O ( italic_D ) , або

0δ(z0)drrqz0(r)=,superscriptsubscript0𝛿subscript𝑧0𝑑𝑟𝑟subscript𝑞subscript𝑧0𝑟\int\limits_{0}^{\delta(z_{0})}\frac{dr}{rq_{z_{0}}(r)}=\infty\,,∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG = ∞ , (8)

де δ(z0)>0𝛿subscript𝑧00\delta(z_{0})>0italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 – деяке число, δ(z0)<dist(z0,D),𝛿subscript𝑧0normal-distsubscript𝑧0𝐷\delta(z_{0})<{\rm dist\,}(z_{0},\partial D),italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) , а qz0(r)subscript𝑞subscript𝑧0𝑟q_{z_{0}}(r)italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) визначено спiввiдношенням

qz0(r)=12π02πQ(z0+reiφ)𝑑φ.subscript𝑞subscript𝑧0𝑟12𝜋superscriptsubscript02𝜋𝑄subscript𝑧0𝑟superscript𝑒𝑖𝜑differential-d𝜑q_{z_{0}}(r)=\frac{1}{2\pi}\int\limits_{0}^{2\pi}Q(z_{0}+re^{\,i\varphi})\,d% \varphi\,.italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_π end_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π end_POSTSUPERSCRIPT italic_Q ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_φ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_d italic_φ . (9)

Для формулювань подальших результатiв i їх доведення нам необхiдно окремо окреслити випадок, коли максимальна i тангенсальна дилатацiї залежать тiльки вiд одної змiнної z.𝑧z.italic_z . Нехай надалi функцiї Kμ,ν(z)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧K_{\mu,\nu}(z)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) i Kμ,νT(z)subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧K^{T}_{\mu,\nu}(z)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) визначенi рiвностями

Kμ,ν(z):=Kμ,ν(z,0),Kμ,νT(z,z0):=Kμ,νT(z,z0,0),formulae-sequenceassignsubscript𝐾𝜇𝜈𝑧subscript𝐾𝜇𝜈𝑧0assignsubscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧00K_{\mu,\nu}(z):=K_{\mu,\nu}(z,0)\,,\qquad K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0}):=K^{T}_{\mu% ,\nu}(z,z_{0},0)\,,italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) := italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , 0 ) , italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) ,

крiм того, нехай функцiї Kμsubscript𝐾𝜇K_{\mu}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT i KμTsubscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇K^{T}_{\mu}italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT визначенi рiвностями

Kμ(z):=Kμ,0(z,0),KμT(z,z0):=Kμ,0T(z,z0,0).formulae-sequenceassignsubscript𝐾𝜇𝑧subscript𝐾𝜇0𝑧0assignsubscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝑧subscript𝑧0subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇0𝑧subscript𝑧00K_{\mu}(z):=K_{\mu,0}(z,0)\,,\qquad K^{T}_{\mu}(z,z_{0}):=K^{T}_{\mu,0}(z,z_{0% },0)\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) := italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , 0 ) , italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) . (10)

Поклавши в теоремi 1 ν0,𝜈0\nu\equiv 0,italic_ν ≡ 0 , маємо наступне.

Наслiдок 2.  Нехай функцiя μ=μ(z,w)𝜇𝜇𝑧𝑤\mu=\mu(z,w)italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) задовольняє умову Каратеодорi i, крiм того, |μ(z,w)|<1𝜇𝑧𝑤1|\mu(z,w)|<1| italic_μ ( italic_z , italic_w ) | < 1 при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Припустимо, що iснує функцiя Q:D[1,]normal-:𝑄normal-→𝐷1Q:D\rightarrow[1,\infty]italic_Q : italic_D → [ 1 , ∞ ] така, що Kμ(z,w)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝑧𝑤𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿normal-loc1𝐷K_{\mu}(z,w)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Припустимо, що для кожного z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D iснує функцiя Q1=Qz01:D[0,]normal-:superscript𝑄1subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0normal-→𝐷0Q^{1}=Q^{1}_{z_{0}}:D\rightarrow[0,\infty]italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : italic_D → [ 0 , ∞ ] така, що для майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i всiх θ[0,2π)𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi)italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) виконується нерiвнiсть

KμT(z,z0,w,θ)Qz01(z),subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝑧subscript𝑧0𝑤𝜃subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝑧K^{T}_{\mu}(z,z_{0},w,\theta)\leqslant Q^{1}_{z_{0}}(z)\,,italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_θ ) ⩽ italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , (11)

де функцiя KμT(z,z0,w,θ)subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝑧subscript𝑧0𝑤𝜃K^{T}_{\mu}(z,z_{0},w,\theta)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_θ ) визначена в (2). Припустимо, що виконана одна з двох умов: або Qz01FMO(D),subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝐹𝑀𝑂𝐷Q^{1}_{z_{0}}\in FMO(D),italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_F italic_M italic_O ( italic_D ) , або для кожного z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D виконана рiвнiсть (7), де δ(z0)>0𝛿subscript𝑧00\delta(z_{0})>0italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 – деяке число, δ(z0)<dist(z0,D),𝛿subscript𝑧0normal-distsubscript𝑧0𝐷\delta(z_{0})<{\rm dist\,}(z_{0},\partial D),italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) , а qz01(r)subscriptsuperscript𝑞1subscript𝑧0𝑟q^{1}_{z_{0}}(r)italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) визначено в (5). Тодi рiвняння (3) має регулярний гомеоморфний розв’язок f𝑓fitalic_f класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊normal-loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT в D,𝐷D,italic_D , такий що f1Wloc 1,2(f(D)).superscript𝑓1superscriptsubscript𝑊normal-loc12𝑓𝐷f^{\,-1}\in W_{\rm loc}^{\,1,2}(f(D)).italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ( italic_D ) ) . Бiльше того, f𝑓fitalic_f має гомеоморфне продовження в ,{\mathbb{C}},blackboard_C , яке є конформним зовнi областi D,𝐷D,italic_D , та його можна обрати таким, що f(0)=0,𝑓00f(0)=0,italic_f ( 0 ) = 0 , f(1)=1.𝑓11f(1)=1.italic_f ( 1 ) = 1 .

Оскiльки KμT(z,z0)Kμ(z),subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝑧subscript𝑧0subscript𝐾𝜇𝑧K^{T}_{\mu}(z,z_{0})\leqslant K_{\mu}(z),italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ⩽ italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , з наслiдку 1 миттєво отримаємо наступне.

Наслiдок 3. Твердження наслiдку 1 виконується, якщо умову (11) замiнити однiєю з умов: QFMO,𝑄𝐹𝑀𝑂Q\in FMO,italic_Q ∈ italic_F italic_M italic_O , або (8), де δ(z0)>0𝛿subscript𝑧00\delta(z_{0})>0italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 – деяке число, δ(z0)<dist(z0,D),𝛿subscript𝑧0normal-distsubscript𝑧0𝐷\delta(z_{0})<{\rm dist\,}(z_{0},\partial D),italic_δ ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) , а qz0(r)subscript𝑞subscript𝑧0𝑟q_{z_{0}}(r)italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) визначено спiввiдношенням (9).

2. Лема про iснування гомеоморфного розв’язку лiнiйного рiвняння Бельтрамi з двома характеристиками. Наступна лема була доведена у [5, лема 9.1] для рiвняння Бельтрамi з двома характеристикою за вiдповiдних умов на максимальну дилатацiю Kμ,ν.subscript𝐾𝜇𝜈K_{\mu,\nu}.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT . Зараз ми сформулюємо i доведемо вiдповiдне твердження для тангенсальної дилатацiї Kμ,νT.subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈K^{T}_{\mu,\nu}.italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT .

Лема 1.  Нехай D𝐷Ditalic_D – область комплексної площини, i нехай функцiї μ:D𝔻normal-:𝜇normal-→𝐷𝔻\mu:D\rightarrow{\mathbb{D}}italic_μ : italic_D → blackboard_D i ν:D𝔻normal-:𝜈normal-→𝐷𝔻\nu:D\rightarrow{\mathbb{D}}italic_ν : italic_D → blackboard_D є вимiрними за Лебегом i, крiм того, |μ(z)|+|ν(z)|<1𝜇𝑧𝜈𝑧1|\mu(z)|+|\nu(z)|<1| italic_μ ( italic_z ) | + | italic_ν ( italic_z ) | < 1 при майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Нехай, крiм того, iснує функцiя Q:D[1,]normal-:𝑄normal-→𝐷1Q:D\rightarrow[1,\infty]italic_Q : italic_D → [ 1 , ∞ ] така, що Kμ,ν(z)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿normal-loc1𝐷K_{\mu,\nu}(z)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Припустимо, що для будь-якого z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D iснує функцiя Q1z0(z):D[1,)normal-:subscriptsuperscript𝑄subscript𝑧01𝑧normal-→𝐷1Q^{z_{0}}_{1}(z):D\rightarrow[1,\infty)italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) : italic_D → [ 1 , ∞ ) така, що Kμ,ν,θT(z,z0)Q1z0(z)subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝜃𝑧subscript𝑧0subscriptsuperscript𝑄subscript𝑧01𝑧K^{T}_{\mu,\nu,\theta}(z,z_{0})\leqslant Q^{z_{0}}_{1}(z)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν , italic_θ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ⩽ italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) при майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх θ[0,2π);𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi);italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) ; крiм того, знайдуться 0<ε0ε0<dist(z0,D)0subscriptsuperscript𝜀normal-′0subscript𝜀0normal-distsubscript𝑧0𝐷0<\varepsilon^{\,\prime}_{0}\leqslant\varepsilon_{0}<{\rm dist\,}(z_{0},% \partial D)0 < italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) i вимiрна за Лебегом функцiя ψz0(0,)(0,)normal-→subscript𝜓subscript𝑧000\psi_{z_{0}}(0,\infty)\rightarrow(0,\infty)italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 0 , ∞ ) → ( 0 , ∞ ) такi, що

0<I(ε,ε0):=εε0ψz0(t)𝑑t<0𝐼𝜀subscript𝜀0assignsuperscriptsubscript𝜀subscript𝜀0subscript𝜓subscript𝑧0𝑡differential-d𝑡0<I(\varepsilon,\varepsilon_{0}):=\int\limits_{\varepsilon}^{\varepsilon_{0}}% \psi_{z_{0}}(t)\,dt<\infty0 < italic_I ( italic_ε , italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ε end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) italic_d italic_t < ∞ (12)

при ε(0,ε0),𝜀0subscriptsuperscript𝜀normal-′0\varepsilon\in(0,\varepsilon^{\,\prime}_{0}),italic_ε ∈ ( 0 , italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , при цьому,

ε<|zz0|<ε0Qz01(z)ψz0 2(|zz0|)𝑑m(z)=o(I 2(ε,ε0)).subscript𝜀𝑧subscript𝑧0subscript𝜀0subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝑧superscriptsubscript𝜓subscript𝑧02𝑧subscript𝑧0differential-d𝑚𝑧𝑜superscript𝐼2𝜀subscript𝜀0\int\limits_{\varepsilon<|z-z_{0}|<\varepsilon_{0}}Q^{1}_{z_{0}}(z)\cdot\psi_{% z_{0}}^{\,2}(|z-z_{0}|)\,dm(z)=o(I^{\,2}(\varepsilon,\varepsilon_{0}))\,.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ε < | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | < italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⋅ italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | ) italic_d italic_m ( italic_z ) = italic_o ( italic_I start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ε , italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) . (13)

Тодi рiвняння

fz¯=μ(z)fz+ν(z)fz¯subscript𝑓¯𝑧𝜇𝑧subscript𝑓𝑧𝜈𝑧¯subscript𝑓𝑧f_{\overline{z}}=\mu(z)\cdot f_{z}+\nu(z)\cdot\overline{f_{z}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ ( italic_z ) ⋅ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT + italic_ν ( italic_z ) ⋅ over¯ start_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG (14)

має регулярний гомеоморфний розв’язок f𝑓fitalic_f класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊normal-loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT в D,𝐷D,italic_D , такий що f1Wloc 1,2(f(D)).superscript𝑓1superscriptsubscript𝑊normal-loc12𝑓𝐷f^{\,-1}\in W_{\rm loc}^{\,1,2}(f(D)).italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ( italic_D ) ) .

Доведення.   Переважно будемо користуватися схемою доведення леми 9.1 в [5]. Покладемо Dn:=DB(0,n)assignsubscript𝐷𝑛𝐷𝐵0𝑛D_{n}:=D\cap B(0,n)italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT := italic_D ∩ italic_B ( 0 , italic_n ) i розглянемо послiдовностi функцiй

μn(z)={μ(z),zB(0,n),Q(z)n,0,zB(0,n),Q(z)>nsubscript𝜇𝑛𝑧cases𝜇𝑧formulae-sequence𝑧𝐵0𝑛𝑄𝑧𝑛0formulae-sequence𝑧𝐵0𝑛𝑄𝑧𝑛\mu_{n}(z)=\left\{\begin{array}[]{rr}\mu(z),&z\in B(0,n)\,,Q(z)\leqslant n,\\ 0\ ,&z\in B(0,n)\,,Q(z)>n\end{array}\right.italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_μ ( italic_z ) , end_CELL start_CELL italic_z ∈ italic_B ( 0 , italic_n ) , italic_Q ( italic_z ) ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_z ∈ italic_B ( 0 , italic_n ) , italic_Q ( italic_z ) > italic_n end_CELL end_ROW end_ARRAY (15)

i

νn(z)={ν(z),zB(0,n),Q(z)n,0,zB(0,n),Q(z)>n.subscript𝜈𝑛𝑧cases𝜈𝑧formulae-sequence𝑧𝐵0𝑛𝑄𝑧𝑛0formulae-sequence𝑧𝐵0𝑛𝑄𝑧𝑛\nu_{n}(z)=\left\{\begin{array}[]{rr}\nu(z),&z\in B(0,n)\,,Q(z)\leqslant n,\\ 0\ ,&z\in B(0,n)\,,Q(z)>n\,.\end{array}\right.italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ν ( italic_z ) , end_CELL start_CELL italic_z ∈ italic_B ( 0 , italic_n ) , italic_Q ( italic_z ) ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_z ∈ italic_B ( 0 , italic_n ) , italic_Q ( italic_z ) > italic_n . end_CELL end_ROW end_ARRAY (16)

Зауважимо, що Kμn,νn(z)nsubscript𝐾subscript𝜇𝑛subscript𝜈𝑛𝑧𝑛K_{\mu_{n},\nu_{n}}(z)\leqslant nitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⩽ italic_n при майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Отже, за [4, теорема 5.1] iснує n𝑛nitalic_n-квазiконформний розв’язок ωnsubscript𝜔𝑛\omega_{n}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT рiвняння

¯ωn=ωnμn*(z)+ωn¯νn*(z),¯subscript𝜔𝑛subscript𝜔𝑛subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝜔𝑛subscriptsuperscript𝜈𝑛𝑧\overline{\partial}\omega_{n}=\partial\omega_{n}\mu^{\,*}_{n}(z)+\overline{% \partial\omega_{n}}\nu^{*}_{n}(z)\,,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ∂ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + over¯ start_ARG ∂ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ,

який квазiконформно вiдображає одиничний круг на себе такий, що ωn(0)=0,subscript𝜔𝑛00\omega_{n}(0)=0,italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 , де μn*(z)=μn(nz)subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑛𝑧\mu^{\,*}_{n}(z)=\mu_{n}(nz)italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_z ) i νn*(z)=νn(nz),subscriptsuperscript𝜈𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑛𝑧\nu^{\,*}_{n}(z)=\nu_{n}(nz),italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_z ) , z𝔻.𝑧𝔻z\in{\mathbb{D}}.italic_z ∈ blackboard_D . Зауважимо, що fn(z)=ω(z/n)/|ω(1/n)|subscript𝑓𝑛𝑧𝜔𝑧𝑛𝜔1𝑛f_{n}(z)=\omega(z/n)/|\omega(1/n)|italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_ω ( italic_z / italic_n ) / | italic_ω ( 1 / italic_n ) | вiдображає одиничний круг на круг B(0,Rn),𝐵0subscript𝑅𝑛B(0,R_{n}),italic_B ( 0 , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) , де Rn=1/|ω(1/n)|1,subscript𝑅𝑛1𝜔1𝑛1R_{n}=1/|\omega(1/n)|\geqslant 1,italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = 1 / | italic_ω ( 1 / italic_n ) | ⩾ 1 , fn(0)=1,subscript𝑓𝑛01f_{n}(0)=1,italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 1 , |fn(1)|=1subscript𝑓𝑛11|f_{n}(1)|=1| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) | = 1 i, крiм того, fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT задовольняє рiвняння

¯fn=fnμn(z)+fn¯νn(z)для м.в.zB(0,n).formulae-sequence¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧для м.в.𝑧𝐵0𝑛\overline{\partial}f_{n}=\partial f_{n}\mu_{n}(z)+\overline{\partial f_{n}}\nu% _{n}(z)\qquad\text{для\quad м.в.}\quad z\in B(0,n)\,.over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) для м.в. italic_z ∈ italic_B ( 0 , italic_n ) . (17)

За допомогою iнверсiї продовжимо вiдображення fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT за межу одиничного круга на розширену комплексну площину ¯,¯\overline{\mathbb{C}},over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG , так що fn()=.subscript𝑓𝑛f_{n}(\infty)=\infty.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( ∞ ) = ∞ .

З iншого боку, з огляду на теорему 11.1 в [6] кожне fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT задовольняє оцiнку

M(fn(Γ(S(z0,r1),S(z0,r2),A)))A(z0,r1,r2)KμfnT(z,z0)η2(|zz0|)𝑑m(z)𝑀subscript𝑓𝑛Γ𝑆subscript𝑧0subscript𝑟1𝑆subscript𝑧0subscript𝑟2𝐴subscript𝐴subscript𝑧0subscript𝑟1subscript𝑟2subscriptsuperscript𝐾𝑇subscript𝜇subscript𝑓𝑛𝑧subscript𝑧0superscript𝜂2𝑧subscript𝑧0differential-d𝑚𝑧M(f_{n}(\Gamma(S(z_{0},r_{1}),S(z_{0},r_{2}),\,A)))\leqslant\int\limits_{A(z_{% 0},r_{1},r_{2})}K^{T}_{\mu_{f_{n}}}(z,z_{0})\cdot\eta^{2}(|z-z_{0}|)\,dm(z)italic_M ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Γ ( italic_S ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_S ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A ) ) ) ⩽ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ italic_η start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | ) italic_d italic_m ( italic_z ) (18)

у будь-якому кiльцi A=A(z0,r1,r2)={z:r1<|zz0|<r2}𝐴𝐴subscript𝑧0subscript𝑟1subscript𝑟2conditional-set𝑧subscript𝑟1𝑧subscript𝑧0subscript𝑟2A=A(z_{0},r_{1},r_{2})=\{z\in{\mathbb{C}}:r_{1}<|z-z_{0}|<r_{2}\}italic_A = italic_A ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = { italic_z ∈ blackboard_C : italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } при довiльному z0D,subscript𝑧0𝐷z_{0}\in D,italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D , довiльних 0<r1<r2<dist(z0,D)0subscript𝑟1subscript𝑟2distsubscript𝑧0𝐷0<r_{1}<r_{2}<{\rm dist}\,(z_{0},\partial D)0 < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) i кожної вимiрної за Лебегом функцiї η:(r1,r2)[0,]:𝜂subscript𝑟1subscript𝑟20\eta:(r_{1},r_{2})\rightarrow[0,\infty]italic_η : ( italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) → [ 0 , ∞ ] такої, що

r1r2η(r)𝑑r1.superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝜂𝑟differential-d𝑟1\int\limits_{r_{1}}^{r_{2}}\eta(r)\,dr\geqslant 1\,.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_η ( italic_r ) italic_d italic_r ⩾ 1 . (19)

Зауважимо, що умову (17) можна переписати в виглядi

(fn)z¯=(fn)zμn(z)+(fn)z¯νn(z)=(fn)z(μn(z)+(fn)z¯(fn)zνn(z)),subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscript𝜈𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧(f_{n})_{\overline{z}}=(f_{n})_{z}\mu_{n}(z)+(f_{n})_{\overline{z}}\nu_{n}(z)=% (f_{n})_{z}\left(\mu_{n}(z)+\frac{(f_{n})_{\overline{z}}}{(f_{n})_{z}}\cdot\nu% _{n}(z)\right)\,,( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) ,

тому μfn(z)=μn(z)+(fn)z¯(fn)z+νn(z)subscript𝜇subscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧\mu_{f_{n}}(z)=\mu_{n}(z)+\frac{(f_{n})_{\overline{z}}}{(f_{n})_{z}}+\nu_{n}(z)italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) i, отже,

KμfnT(z,z0)=|1zz0¯zz0(μn(z)+(fn)z¯(fn)zνn(z))|21|μn(z)+(fn)z¯(fn)zνn(z)|2Q1z0(z)subscriptsuperscript𝐾𝑇subscript𝜇subscript𝑓𝑛𝑧subscript𝑧0superscript1¯𝑧subscript𝑧0𝑧subscript𝑧0subscript𝜇𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧21superscriptsubscript𝜇𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧2subscriptsuperscript𝑄subscript𝑧01𝑧K^{T}_{\mu_{f_{n}}}(z,z_{0})=\frac{\left|1-\frac{\overline{z-z_{0}}}{z-z_{0}}% \left(\mu_{n}(z)+\frac{(f_{n})_{\overline{z}}}{(f_{n})_{z}}\cdot\nu_{n}(z)% \right)\right|^{2}}{1-|\mu_{n}(z)+\frac{(f_{n})_{\overline{z}}}{(f_{n})_{z}}% \cdot\nu_{n}(z)|^{2}}\leqslant Q^{z_{0}}_{1}(z)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⩽ italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z )

майже скрiзь, бо (fn)z¯(fn)z=eiθn(z)Dsubscriptsubscript𝑓𝑛¯𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧superscript𝑒𝑖subscript𝜃𝑛𝑧𝐷\frac{(f_{n})_{\overline{z}}}{(f_{n})_{z}}=e^{i\theta_{n}(z)}\in Ddivide start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_D при кожному натуральному n𝑛nitalic_n i майже всiх z,𝑧z,italic_z , де θn=θn(z)[0,2π).subscript𝜃𝑛subscript𝜃𝑛𝑧02𝜋\theta_{n}=\theta_{n}(z)\in[0,2\pi).italic_θ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_θ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ∈ [ 0 , 2 italic_π ) . Тодi з огляду на спiввiдношення (12) i (13) та за лемою 7.6 в [6] послiдовнiсть fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є одностайно неперервною вiдносно хордальної (сферичної) метрики hhitalic_h в ¯¯\overline{{\mathbb{C}}}over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG (див. означення 12.1 у [14]). За критерiєм Арцела-Асколi (див., напр., [14, теорема 20.4]) iснує пiдпослiдовнiсть fnksubscript𝑓subscript𝑛𝑘f_{n_{k}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT послiдовностi fn,subscript𝑓𝑛f_{n},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , k=1,2,,𝑘12k=1,2,\ldots,italic_k = 1 , 2 , … , яка збiгається при k𝑘k\rightarrow\inftyitalic_k → ∞ до декого вiдображення f𝑓fitalic_f локально рiвномiрно в .{\mathbb{C}}.blackboard_C . Отже, за лемою 4.2 в [15] вiдображення f𝑓fitalic_f є або гомеоморфiзмом у ,{\mathbb{C}},blackboard_C , або сталою в ¯.¯\overline{{\mathbb{C}}}.over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG . Друга ситуацiя виключена враховуючи умови нормування fn(0)=0,subscript𝑓𝑛00f_{n}(0)=0,italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 , |fn(1)|=1.subscript𝑓𝑛11|f_{n}(1)|=1.| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) | = 1 . Оскiльки Kμ,ν(z)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿loc1𝐷K_{\mu,\nu}(z)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , для майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D знайдеться номер k0=k0(z)subscript𝑘0subscript𝑘0𝑧k_{0}=k_{0}(z)italic_k start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_k start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) такий, що μnk(z)=μ(z),subscript𝜇subscript𝑛𝑘𝑧𝜇𝑧\mu_{n_{k}}(z)=\mu(z),italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ ( italic_z ) , νnk(z)=ν(z)subscript𝜈subscript𝑛𝑘𝑧𝜈𝑧\nu_{n_{k}}(z)=\nu(z)italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_ν ( italic_z ) при nknk0(z).subscript𝑛𝑘subscript𝑛subscript𝑘0𝑧n_{k}\geqslant n_{k_{0}}(z).italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⩾ italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) . Отже, для м.в. z,𝑧z,italic_z ,

μnk(z)μ(z),νnk(z)ν(z)formulae-sequencesubscript𝜇subscript𝑛𝑘𝑧𝜇𝑧subscript𝜈subscript𝑛𝑘𝑧𝜈𝑧\mu_{n_{k}}(z)\rightarrow\mu(z)\,,\qquad\nu_{n_{k}}(z)\rightarrow\nu(z)italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) → italic_μ ( italic_z ) , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) → italic_ν ( italic_z )

при k.𝑘k\rightarrow\infty.italic_k → ∞ . За твердженням 1 ¯f=μ(z)f+ν(z)f,¯𝑓𝜇𝑧𝑓𝜈𝑧𝑓\overline{\partial}f=\mu(z)\partial f+\nu(z)\partial f,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f = italic_μ ( italic_z ) ∂ italic_f + italic_ν ( italic_z ) ∂ italic_f , тобто, f𝑓fitalic_f – гомеоморфний розв’язок рiвняння (14), причому fWloc1,1.𝑓superscriptsubscript𝑊loc11f\in W_{\rm loc}^{1,1}.italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT .

Зауважимо, що за теоремою збiжностi розв’язкiв рiвняння Бельтрамi f1Wloc1,2superscript𝑓1subscriptsuperscript𝑊12locf^{\,-1}\in W^{1,2}_{\rm loc}italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT (див. [5, наслiдок 2.4]). Тодi за теоремою Малого-Мартiо f1superscript𝑓1f^{\,-1}italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT має N𝑁Nitalic_N-властивiсть Лузiна (див., напр., [16, наслiдок B]). Нарештi, за теоремою Пономарьова J(z,f)0𝐽𝑧𝑓0J(z,f)\neq 0italic_J ( italic_z , italic_f ) ≠ 0 майже скрiзь, див. [17, теорема 1]. Лему доведено. \Box

3. Iснування гомеоморфного розв’язку квазiлiнiйного рiвняння. Для зручностi покладемо f=fz,𝑓subscript𝑓𝑧\partial f=f_{z},∂ italic_f = italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT , ¯f=fz¯.¯𝑓subscript𝑓¯𝑧\overline{\partial}f=f_{\overline{z}}.over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f = italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT . Наступне твердження доведено в [5, лема 9.1].

Твердження 1.  Нехай D,𝐷D\subset{\mathbb{C}},italic_D ⊂ blackboard_C , i нехай fn:Dnormal-:subscript𝑓𝑛normal-→𝐷f_{n}:D\rightarrow{\mathbb{C}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT : italic_D → blackboard_C – послiдовнiсть гомеоморфних розв’язкiв рiвняння ¯fn=μn(z)fn+νn(z)fn¯normal-¯subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧normal-¯subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\mu_{n}(z)\partial f_{n}+\nu_{n}(z)\overline{\partial f% _{n}}over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊normal-loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT таких, що

1+|μn(z)|+|νn(z)|1|μn(z)||νn(z)|Q(z)Lloc1(D)1subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧1subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝜈𝑛𝑧𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿𝑙𝑜𝑐1𝐷\frac{1+|\mu_{n}(z)|+|\nu_{n}(z)|}{1-|\mu_{n}(z)|-|\nu_{n}(z)|}\quad\leqslant% \quad Q(z)\,\in\,L_{loc}^{1}(D)divide start_ARG 1 + | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | + | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | - | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | end_ARG ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D )

при всiх n=1,2,.𝑛12normal-…n=1,2,\ldots.italic_n = 1 , 2 , … . Якщо fnfnormal-→subscript𝑓𝑛𝑓f_{n}\rightarrow fitalic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → italic_f локально рiвномiрно в D𝐷Ditalic_D при nnormal-→𝑛n\rightarrow\inftyitalic_n → ∞ i f:Dnormal-:𝑓normal-→𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}}italic_f : italic_D → blackboard_C – гомеоморфiзм у D,𝐷D,italic_D , то fWloc1,1𝑓superscriptsubscript𝑊normal-loc11f\in W_{\rm loc}^{1,1}italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT i, крiм того, fnsubscript𝑓𝑛\partial f_{n}∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT i ¯fnnormal-¯subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT збiгаються слабко в Lloc1superscriptsubscript𝐿𝑙𝑜𝑐1L_{loc}^{1}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT до f𝑓\partial f∂ italic_f i ¯f,normal-¯𝑓\overline{\partial}f,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f , вiдповiдно. Якщо μnμnormal-→subscript𝜇𝑛𝜇\mu_{n}\rightarrow\muitalic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → italic_μ при nnormal-→𝑛n\rightarrow\inftyitalic_n → ∞ i νnνnormal-→subscript𝜈𝑛𝜈\nu_{n}\rightarrow\nuitalic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → italic_ν при nnormal-→𝑛n\rightarrow\inftyitalic_n → ∞ майже скрiзь, то ¯f=μ(z)f+ν(z)fnormal-¯𝑓𝜇𝑧𝑓𝜈𝑧𝑓\overline{\partial}f=\mu(z)\partial f+\nu(z)\partial fover¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f = italic_μ ( italic_z ) ∂ italic_f + italic_ν ( italic_z ) ∂ italic_f майже скрiзь.

Нагадаємо, що

Kμ,ν(z,w)=1+|μ(z,w)|+|ν(z,w)|1|μ(z,w)||ν(z,w)|K_{\mu,\nu}(z,w)=\quad\frac{1+|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|}{1-|\mu\,(z,w)|-|\nu(z,w)|}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = divide start_ARG 1 + | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | - | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | end_ARG

i

Kμ,νT(z,z0,w,u,v,θ)=|1zz0¯zz0(μ(z,w)+ν(z,w)eiθ)|21|μ(z,w)+ν(z,w)eiθ|2.subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0𝑤𝑢𝑣𝜃superscript1¯𝑧subscript𝑧0𝑧subscript𝑧0𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤superscript𝑒𝑖𝜃21superscript𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤superscript𝑒𝑖𝜃2K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0},w,u,v,\theta)=\frac{\left|1-\frac{\overline{z-z_{0}}}{% z-z_{0}}\left(\mu(z,w)+\nu(z,w)e^{i\theta}\right)\right|^{2}}{1-|\mu(z,w)+\nu(% z,w)e^{i\theta}|^{2}}\,.italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_u , italic_v , italic_θ ) = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_μ ( italic_z , italic_w ) + italic_ν ( italic_z , italic_w ) italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) + italic_ν ( italic_z , italic_w ) italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG .

Аналоги наступної леми ранiше доводились рiзними авторами (див., напр., [5, лема 9.1], [11, лема 1]). Версiя, яка наводиться нижче, вiдповiдає нелiнiйному рiвнянню Бельтрамi (3).

Лема 2.  Нехай функцiї μ=μ(z,w)𝜇𝜇𝑧𝑤\mu=\mu(z,w)italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) i ν=ν(z,w)𝜈𝜈𝑧𝑤\nu=\nu(z,w)italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) задовольняють умову Каратеодорi i, крiм того, |μ(z,w)|+|ν(z,w)|<1𝜇𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤1|\mu(z,w)|+|\nu(z,w)|<1| italic_μ ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν ( italic_z , italic_w ) | < 1 при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Припустимо, що iснує функцiя Q:D[1,]normal-:𝑄normal-→𝐷1Q:D\rightarrow[1,\infty]italic_Q : italic_D → [ 1 , ∞ ] така, що Kμ,ν(z,w)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿normal-loc1𝐷K_{\mu,\nu}(z,w)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх w,𝑤w\in{\mathbb{C}},italic_w ∈ blackboard_C , де функцiя Kμ,νsubscript𝐾𝜇𝜈K_{\mu,\nu}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT визначена в (1). Припустимо, що для будь-якого z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D iснує функцiя Qz01:D[0,]normal-:subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0normal-→𝐷0Q^{1}_{z_{0}}:D\rightarrow[0,\infty]italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : italic_D → [ 0 , ∞ ] така, майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i всiх θ[0,2π)𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi)italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) виконується нерiвнiсть

Kμ,νT(z,z0,w,θ)Qz01.subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝜈𝑧subscript𝑧0𝑤𝜃subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0K^{T}_{\mu,\nu}(z,z_{0},w,\theta)\leqslant Q^{1}_{z_{0}}\,.italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_w , italic_θ ) ⩽ italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . (20)

Припустимо, що для будь-якого z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D iснують 0<ε0ε0<dist(z0,D),0subscriptsuperscript𝜀normal-′0subscript𝜀0normal-distsubscript𝑧0𝐷0<\varepsilon^{\,\prime}_{0}\leqslant\varepsilon_{0}<{\rm dist\,}(z_{0},% \partial D),0 < italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) , i вимiрна за Лебегом функцiя ψz0:(0,)(0,)normal-:subscript𝜓subscript𝑧0normal-→00\psi_{z_{0}}:(0,\infty)\rightarrow(0,\infty)italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : ( 0 , ∞ ) → ( 0 , ∞ ) такi, що

0<I(ε,ε0):=εε0ψz0(t)𝑑t<0𝐼𝜀subscript𝜀0assignsuperscriptsubscript𝜀subscript𝜀0subscript𝜓subscript𝑧0𝑡differential-d𝑡0<I(\varepsilon,\varepsilon_{0}):=\int\limits_{\varepsilon}^{\varepsilon_{0}}% \psi_{z_{0}}(t)\,dt<\infty0 < italic_I ( italic_ε , italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ε end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) italic_d italic_t < ∞ (21)

при ε(0,ε0),𝜀0subscriptsuperscript𝜀normal-′0\varepsilon\in(0,\varepsilon^{\,\prime}_{0}),italic_ε ∈ ( 0 , italic_ε start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , I(ε)normal-→𝐼𝜀I(\varepsilon)\rightarrow\inftyitalic_I ( italic_ε ) → ∞ при ε0,normal-→𝜀0\varepsilon\rightarrow 0,italic_ε → 0 , i, при цьому,

ε<|zz0|<ε0Qz01(z)ψz0 2(|zz0|)𝑑m(z)=o(I 2(ε,ε0)).subscript𝜀𝑧subscript𝑧0subscript𝜀0subscriptsuperscript𝑄1subscript𝑧0𝑧superscriptsubscript𝜓subscript𝑧02𝑧subscript𝑧0differential-d𝑚𝑧𝑜superscript𝐼2𝜀subscript𝜀0\int\limits_{\varepsilon<|z-z_{0}|<\varepsilon_{0}}Q^{1}_{z_{0}}(z)\cdot\psi_{% z_{0}}^{\,2}(|z-z_{0}|)\,dm(z)=o(I^{\,2}(\varepsilon,\varepsilon_{0}))\,.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ε < | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | < italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⋅ italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | ) italic_d italic_m ( italic_z ) = italic_o ( italic_I start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ε , italic_ε start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) . (22)

Тодi рiвняння (3) має регулярний гомеоморфний розв’язок f𝑓fitalic_f класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊normal-loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT в D,𝐷D,italic_D , такий що f1Wloc 1,2(f(D)).superscript𝑓1superscriptsubscript𝑊normal-loc12𝑓𝐷f^{\,-1}\in W_{\rm loc}^{\,1,2}(f(D)).italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ( italic_D ) ) . Бiльше того, f𝑓fitalic_f має гомеоморфне продовження в ,{\mathbb{C}},blackboard_C , яке є конформним зовнi областi D,𝐷D,italic_D , та його можна обрати таким, що f(0)=0,𝑓00f(0)=0,italic_f ( 0 ) = 0 , f(1)=1.𝑓11f(1)=1.italic_f ( 1 ) = 1 .

Доведення.   Розглянемо наступнi послiдовностi функцiй:

μn(z,w)={μ(z,w),Q(z)n,0,Q(z)>n,subscript𝜇𝑛𝑧𝑤cases𝜇𝑧𝑤𝑄𝑧𝑛0𝑄𝑧𝑛\mu_{n}(z,w)=\left\{\begin{array}[]{rr}\mu(z,w),&Q(z)\leqslant n,\\ 0\ ,&Q(z)>n\,,\end{array}\right.italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_μ ( italic_z , italic_w ) , end_CELL start_CELL italic_Q ( italic_z ) ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_Q ( italic_z ) > italic_n , end_CELL end_ROW end_ARRAY (23)
νn(z,w)={ν(z,w),Q(z)n,0,Q(z)>n.subscript𝜈𝑛𝑧𝑤cases𝜈𝑧𝑤𝑄𝑧𝑛0𝑄𝑧𝑛\nu_{n}(z,w)=\left\{\begin{array}[]{rr}\nu(z,w),&Q(z)\leqslant n,\\ 0\ ,&Q(z)>n\,.\end{array}\right.italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ν ( italic_z , italic_w ) , end_CELL start_CELL italic_Q ( italic_z ) ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_Q ( italic_z ) > italic_n . end_CELL end_ROW end_ARRAY (24)

Зауважимо, що Kμn,νn(z,w)nsubscript𝐾subscript𝜇𝑛subscript𝜈𝑛𝑧𝑤𝑛K_{\mu_{n},\nu_{n}}(z,w)\leqslant nitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_n при майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Отже,

|μn(z,w)|+|νn(z,w)|n1n+1<1subscript𝜇𝑛𝑧𝑤subscript𝜈𝑛𝑧𝑤𝑛1𝑛11|\mu_{n}(z,w)|+|\nu_{n}(z,w)|\leqslant\frac{n-1}{n+1}<1| italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | ⩽ divide start_ARG italic_n - 1 end_ARG start_ARG italic_n + 1 end_ARG < 1 (25)

при майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i майже всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Розглянемо рiвняння

¯fn=fnμn(z,fn)+fn¯νn(z,fn).¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛¯subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\partial f_{n}\mu_{n}(z,f_{n})+\overline{\partial f_{% n}}\nu_{n}(z,f_{n})\,.over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) + over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) . (26)

Позначимо

Hn(z,w,ζ)=ζμn(z,w)+ζ¯νn(z,w),ζ.formulae-sequencesubscript𝐻𝑛𝑧𝑤𝜁𝜁subscript𝜇𝑛𝑧𝑤¯𝜁subscript𝜈𝑛𝑧𝑤𝜁H_{n}(z,w,\zeta)=\zeta\mu_{n}(z,w)+\overline{\zeta}\nu_{n}(z,w)\,,\quad\zeta% \in{\mathbb{C}}\,.italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w , italic_ζ ) = italic_ζ italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) + over¯ start_ARG italic_ζ end_ARG italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) , italic_ζ ∈ blackboard_C .

Тодi для ζ,ξ𝜁𝜉\zeta,\xi\in{\mathbb{C}}italic_ζ , italic_ξ ∈ blackboard_C з огляду на (25) та за нерiвнiстю трикутника ми будемо мати, що

|Hn(z,w,ζ)Hn(z,w,ξ)|=|ζξ||μn(z,w)|+νn(z,w)ζξ¯ζξ|subscript𝐻𝑛𝑧𝑤𝜁subscript𝐻𝑛𝑧𝑤𝜉𝜁𝜉conditionalsubscript𝜇𝑛𝑧𝑤subscript𝜈𝑛𝑧𝑤¯𝜁𝜉𝜁𝜉absent|H_{n}(z,w,\zeta)-H_{n}(z,w,\xi)|=|\zeta-\xi|\cdot\biggl{|}\mu_{n}(z,w)|+\nu_{% n}(z,w)\cdot\frac{\overline{\zeta-\xi}}{\zeta-\xi}\biggr{|}\leqslant| italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w , italic_ζ ) - italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w , italic_ξ ) | = | italic_ζ - italic_ξ | ⋅ | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⋅ divide start_ARG over¯ start_ARG italic_ζ - italic_ξ end_ARG end_ARG start_ARG italic_ζ - italic_ξ end_ARG | ⩽
n1n+1|ζξ|.absent𝑛1𝑛1𝜁𝜉\leqslant\frac{n-1}{n+1}|\zeta-\xi|\,.⩽ divide start_ARG italic_n - 1 end_ARG start_ARG italic_n + 1 end_ARG | italic_ζ - italic_ξ | .

В силу умов Каратедорi функцiя Hn=Hn(z,w,ζ)subscript𝐻𝑛subscript𝐻𝑛𝑧𝑤𝜁H_{n}=H_{n}(z,w,\zeta)italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w , italic_ζ ) є вимiрною по zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D при кожних фiксованих w,ζ𝑤𝜁w,\zeta\in{\mathbb{C}}italic_w , italic_ζ ∈ blackboard_C i неперервна по w,ζ𝑤𝜁w,\zeta\in{\mathbb{C}}italic_w , italic_ζ ∈ blackboard_C при майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Мит вважаємо функцiю Hn(z,w,ζ)subscript𝐻𝑛𝑧𝑤𝜁H_{n}(z,w,\zeta)italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w , italic_ζ ) продовженою нулем зовнi областi D.𝐷D.italic_D . Тодi з огляду на [3, теорема 8.2.1] рiвняння (26) має гомеоморфний ACL-розв’язок такий, що fn(0)=0,subscript𝑓𝑛00f_{n}(0)=0,italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 , fn(1)=1.subscript𝑓𝑛11f_{n}(1)=1.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 . Зауважимо, що рiвняння (26) можна записати у виглядi звичайного рiвняння Бельтрамi ¯fn=μn*(z)fn¯subscript𝑓𝑛subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\mu^{\,*}_{n}(z)\partial f_{n}over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT з одною характеристикою μn*(z)=μn(z)+fn¯fnνn(z),subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧\mu^{\,*}_{n}(z)=\mu_{n}(z)+\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{\partial f_{n}}}% \cdot\nu_{n}(z)\,,italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , бо з (26) ми отримаємо, що

¯fn=(μn(z)+fn¯fnνn(z))fn.¯subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\left(\mu_{n}(z)+\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{% \partial f_{n}}}\cdot\nu_{n}(z)\right)\partial f_{n}\,.over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT .

В цьому випадку, |fn¯fn|=1¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛1\bigl{|}\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{\partial f_{n}}}\bigr{|}=1| divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG | = 1 при майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , тому fn¯fn=eiθn(z),¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛superscript𝑒𝑖subscript𝜃𝑛𝑧\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{\partial f_{n}}}=e^{i\theta_{n}(z)},divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) end_POSTSUPERSCRIPT , θn(z)[0,2π).subscript𝜃𝑛𝑧02𝜋\theta_{n}(z)\in[0,2\pi).italic_θ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ∈ [ 0 , 2 italic_π ) . Обчислюючи за формулами (2) i (10) тангенсальну (дотичну) дилатацiю вiдповiдну до функцiї μn*subscriptsuperscript𝜇𝑛\mu^{\,*}_{n}italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT та використовуючи умову (11) разом з нерiвнiстю трикутника, ми отримаємо, що

Kμn*T(z,z0)=|1zz0¯zz0μn*(z)|21|μn*(z)|2=|1zz0¯zz0(μn(z)+fn¯fnνn(z))|21|(μn(z)+fn¯fnνn(z))|2Qz0(z)subscriptsuperscript𝐾𝑇subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑧0superscript1¯𝑧subscript𝑧0𝑧subscript𝑧0subscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧21superscriptsubscriptsuperscript𝜇𝑛𝑧2superscript1¯𝑧subscript𝑧0𝑧subscript𝑧0subscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧21superscriptsubscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧2subscript𝑄subscript𝑧0𝑧K^{T}_{\mu^{\,*}_{n}}(z,z_{0})=\frac{\left|1-\frac{\overline{z-z_{0}}}{z-z_{0}% }\mu^{\,*}_{n}(z)\right|^{2}}{1-|\mu^{\,*}_{n}(z)|^{2}}=\frac{\left|1-\frac{% \overline{z-z_{0}}}{z-z_{0}}\left(\mu_{n}(z)+\frac{\overline{\partial f_{n}}}{% {\partial f_{n}}}\cdot\nu_{n}(z)\right)\right|^{2}}{1-\bigl{|}\left(\mu_{n}(z)% +\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{\partial f_{n}}}\cdot\nu_{n}(z)\right)\bigr% {|}^{2}}\leqslant Q_{z_{0}}(z)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⩽ italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) (27)

при майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D .

З iншого боку, з огляду на теорему 11.1 в [6] та оцiнку (27) кожне fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT задовольняє нерiвнiсть

M(fn(Γ(S(z0,r1),S(z0,r2),A)))A(z0,r1,r2)Qz0(z)η2(|zz0|)𝑑m(z)𝑀subscript𝑓𝑛Γ𝑆subscript𝑧0subscript𝑟1𝑆subscript𝑧0subscript𝑟2𝐴subscript𝐴subscript𝑧0subscript𝑟1subscript𝑟2subscript𝑄subscript𝑧0𝑧superscript𝜂2𝑧subscript𝑧0differential-d𝑚𝑧M(f_{n}(\Gamma(S(z_{0},r_{1}),S(z_{0},r_{2}),\,A)))\leqslant\int\limits_{A(z_{% 0},r_{1},r_{2})}Q_{z_{0}}(z)\cdot\eta^{2}(|z-z_{0}|)\,dm(z)italic_M ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Γ ( italic_S ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_S ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A ) ) ) ⩽ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⋅ italic_η start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | ) italic_d italic_m ( italic_z ) (28)

у будь-якому кiльцi A=A(z0,r1,r2)={z:r1<|zz0|<r2}𝐴𝐴subscript𝑧0subscript𝑟1subscript𝑟2conditional-set𝑧subscript𝑟1𝑧subscript𝑧0subscript𝑟2A=A(z_{0},r_{1},r_{2})=\{z\in{\mathbb{C}}:r_{1}<|z-z_{0}|<r_{2}\}italic_A = italic_A ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = { italic_z ∈ blackboard_C : italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < | italic_z - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } при довiльному z0D,subscript𝑧0𝐷z_{0}\in D,italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D , довiльних 0<r1<r2<dist(z0,D)0subscript𝑟1subscript𝑟2distsubscript𝑧0𝐷0<r_{1}<r_{2}<{\rm dist}\,(z_{0},\partial D)0 < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < roman_dist ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∂ italic_D ) i кожної вимiрної за Лебегом функцiї η:(r1,r2)[0,]:𝜂subscript𝑟1subscript𝑟20\eta:(r_{1},r_{2})\rightarrow[0,\infty]italic_η : ( italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) → [ 0 , ∞ ] такої, що

r1r2η(r)𝑑r1.superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝜂𝑟differential-d𝑟1\int\limits_{r_{1}}^{r_{2}}\eta(r)\,dr\geqslant 1\,.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_η ( italic_r ) italic_d italic_r ⩾ 1 . (29)

Тодi з огляду на спiввiдношення (21) i (22) та за лемою 7.6 в [6] послiдовнiсть fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є одностайно неперервною вiдносно хордальної (сферичної) метрики hhitalic_h в ¯¯\overline{{\mathbb{C}}}over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG (див. означення 12.1 у [14]). За критерiєм Арцела-Асколi (див., напр., [14, теорема 20.4]) iснує пiдпослiдовнiсть fnksubscript𝑓subscript𝑛𝑘f_{n_{k}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT послiдовностi fn,subscript𝑓𝑛f_{n},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , k=1,2,,𝑘12k=1,2,\ldots,italic_k = 1 , 2 , … , яка збiгається при k𝑘k\rightarrow\inftyitalic_k → ∞ до декого вiдображення f𝑓fitalic_f локально рiвномiрно в .{\mathbb{C}}.blackboard_C . Отже, за лемою 4.2 в [15] вiдображення f𝑓fitalic_f є або гомеоморфiзмом у ,{\mathbb{C}},blackboard_C , або сталою в ¯.¯\overline{{\mathbb{C}}}.over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG . Друга ситуацiя виключена враховуючи умови нормування fn(0)=0,subscript𝑓𝑛00f_{n}(0)=0,italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 , fn(1)=1.subscript𝑓𝑛11f_{n}(1)=1.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 . За твердженням 1 fWloc1,1(D).𝑓superscriptsubscript𝑊loc11𝐷f\in W_{\rm loc}^{1,1}(D).italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) .

Нарештi, з огляду на умову Kμ,ν(z,w)Q(z)Lloc1(D)subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤𝑄𝑧superscriptsubscript𝐿loc1𝐷K_{\mu,\nu}(z,w)\leqslant Q(z)\in L_{\rm loc}^{1}(D)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_L start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) для майже всiх z0Dsubscript𝑧0𝐷z_{0}\in Ditalic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D знайдеться номер n0=n0(z0)subscript𝑛0subscript𝑛0subscript𝑧0n_{0}=n_{0}(z_{0})\in{\mathbb{N}}italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ blackboard_N такий, що μn(z,w)=μ(z,w)subscript𝜇𝑛𝑧𝑤𝜇𝑧𝑤\mu_{n}(z,w)=\mu(z,w)italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = italic_μ ( italic_z , italic_w ) при всiх nn0.𝑛subscript𝑛0n\geqslant n_{0}.italic_n ⩾ italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . Тодi з огляду на умови Каратеодорi для м.в. zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i всiх nkn0subscript𝑛𝑘subscript𝑛0n_{k}\geqslant n_{0}italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⩾ italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT

μnk(z)=μnk(z,fnk(z))=μ(z,fnk(z))μ(z,f(z)),subscript𝜇subscript𝑛𝑘𝑧subscript𝜇subscript𝑛𝑘𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑘𝑧𝜇𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑘𝑧𝜇𝑧𝑓𝑧\mu_{n_{k}}(z)=\mu_{n_{k}}(z,f_{n_{k}}(z))=\mu(z,f_{n_{k}}(z))\rightarrow\mu(z% ,f(z))\,,italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) = italic_μ ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_μ ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ,
νnk(z)=νnk(z,fnk(z))=ν(z,fnk(z))ν(z,f(z))subscript𝜈subscript𝑛𝑘𝑧subscript𝜈subscript𝑛𝑘𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑘𝑧𝜈𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑘𝑧𝜈𝑧𝑓𝑧\nu_{n_{k}}(z)=\nu_{n_{k}}(z,f_{n_{k}}(z))=\nu(z,f_{n_{k}}(z))\rightarrow\nu(z% ,f(z))italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) = italic_ν ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_ν ( italic_z , italic_f ( italic_z ) )

при k,𝑘k\rightarrow\infty,italic_k → ∞ , бо функцiї μ𝜇\muitalic_μ i ν𝜈\nuitalic_ν неперервнi по другому аргументу за умовою. Тодi за твердженням 1 ¯f=μ(z,f)f+ν(z,f)f,¯𝑓𝜇𝑧𝑓𝑓𝜈𝑧𝑓𝑓\overline{\partial}f=\mu(z,f)\partial f+\nu(z,f)\partial f,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f = italic_μ ( italic_z , italic_f ) ∂ italic_f + italic_ν ( italic_z , italic_f ) ∂ italic_f , тобто, f𝑓fitalic_f – гомеоморфний розв’язок рiвняння (3), причому fWloc1,1.𝑓superscriptsubscript𝑊loc11f\in W_{\rm loc}^{1,1}.italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT .

Зауважимо, що за теоремою збiжностi розв’язкiв рiвняння Бельтрамi f1Wloc1,2superscript𝑓1subscriptsuperscript𝑊12locf^{\,-1}\in W^{1,2}_{\rm loc}italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT (див. [5, наслiдок 2.4]). Тодi за теоремою Малого-Мартiо f1superscript𝑓1f^{\,-1}italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT має N𝑁Nitalic_N-властивiсть Лузiна (див., напр., [16, наслiдок B]). Нарештi, за теоремою Пономарьова J(z,f)0𝐽𝑧𝑓0J(z,f)\neq 0italic_J ( italic_z , italic_f ) ≠ 0 майже скрiзь, див. [17, теорема 1]. Рiвностi fn(0)=0subscript𝑓𝑛00f_{n}(0)=0italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 i fn(1)=1subscript𝑓𝑛11f_{n}(1)=1italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 миттєво тягнуть за собою, що f(0)=0,𝑓00f(0)=0,italic_f ( 0 ) = 0 , f(1)=1.𝑓11f(1)=1.italic_f ( 1 ) = 1 . Лема доведена. \Box

Доведення теореми 1 випливає з леми 1 i [18, лема 1.3].

4. Iснування неперервного розв’язку. Окремо сформулюємо умови, за яких рiвняння (3) має лише неперервний розв’язок, див. [11][12] i [10]. Нехай J(z,f)0𝐽𝑧𝑓0J(z,f)\neq 0italic_J ( italic_z , italic_f ) ≠ 0 i нехай вiдображення f𝑓fitalic_f має частиннi похiднi fzsubscript𝑓𝑧f_{z}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT i fz¯subscript𝑓¯𝑧f_{\overline{z}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT у точцi z.𝑧z.italic_z . Тодi максимальною дилатацiєю вiдображення f𝑓fitalic_f в точцi z𝑧zitalic_z будемо називати наступну функцiю:

Kμf(z)=|fz|+|fz¯||fz||fz¯|.subscript𝐾subscript𝜇𝑓𝑧subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧K_{\mu_{f}}(z)=\frac{|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|}{|f_{z}|-|f_{\overline{z}}|}\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = divide start_ARG | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | - | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG . (30)

Покладемо Kμf(z)=1subscript𝐾subscript𝜇𝑓𝑧1K_{\mu_{f}}(z)=1italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = 1 в точках z,𝑧z,italic_z , де |fz|+|fz¯|=0subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧0|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|=0| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | = 0 та Kμf(z)=subscript𝐾subscript𝜇𝑓𝑧K_{\mu_{f}}(z)=\inftyitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = ∞ у точках z,𝑧z,italic_z , де |fz|+|fz¯|0,subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧0|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|\neq 0,| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | ≠ 0 , але J(z,f)=0.𝐽𝑧𝑓0J(z,f)=0.italic_J ( italic_z , italic_f ) = 0 . Визначимо також внутрiшню дилатацiю порядку p1𝑝1p\geqslant 1italic_p ⩾ 1 вiдображення f𝑓fitalic_f за допомогою спiввiдношення

KI,p(z,f)=|fz|2|fz¯|2(|fz||fz¯|)psubscript𝐾𝐼𝑝𝑧𝑓superscriptsubscript𝑓𝑧2superscriptsubscript𝑓¯𝑧2superscriptsubscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧𝑝K_{I,p}(z,f)=\frac{{|f_{z}|}^{2}-{|f_{\overline{z}}|}^{2}}{{(|f_{z}|-|f_{% \overline{z}}|)}^{p}}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f ) = divide start_ARG | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG ( | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | - | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG (31)

де J(z,f)0.𝐽𝑧𝑓0J(z,f)\neq 0.italic_J ( italic_z , italic_f ) ≠ 0 . Як i у (30), покладемо KI,p(z)=1,subscript𝐾𝐼𝑝𝑧1K_{I,p}(z)=1,italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = 1 , якщо |fz|+|fz¯|=0,subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧0|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|=0,| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | = 0 , i KI,p(z)=subscript𝐾𝐼𝑝𝑧K_{I,p}(z)=\inftyitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = ∞ у точках, де J(z,f)=0,𝐽𝑧𝑓0J(z,f)=0,italic_J ( italic_z , italic_f ) = 0 , проте |fz|+|fz¯|0.subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧0|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|\neq 0.| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | ≠ 0 . Зауважимо, що KI,2(z)=Kμ(z).subscript𝐾𝐼2𝑧subscript𝐾𝜇𝑧K_{I,2}(z)=K_{\mu}(z).italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) = italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) . Покладемо f(z)=|fz|+|fz¯|.normsuperscript𝑓𝑧subscript𝑓𝑧subscript𝑓¯𝑧\|f^{\,\prime}(z)\|=|f_{z}|+|f_{\overline{z}}|.∥ italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) ∥ = | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | . Нагадаємо, що гомеоморфiзм f:D:𝑓𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}}italic_f : italic_D → blackboard_C називається квазiконформним, якщо fWloc1,2(D)𝑓superscriptsubscript𝑊loc12𝐷f\in W_{\rm loc}^{1,2}(D)italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) i, крiм того, iснує стала K1𝐾1K\geqslant 1italic_K ⩾ 1 така, що f(z)2K|J(z,f)|superscriptnormsuperscript𝑓𝑧2𝐾𝐽𝑧𝑓\|f^{\,\prime}(z)\|^{2}\leqslant K\cdot|J(z,f)|∥ italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) ∥ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ⩽ italic_K ⋅ | italic_J ( italic_z , italic_f ) | майже скрiзь.

Справедлива наступна лема, доведена в [12, лема 5], див. також [11, лема 2], [5, теорема 9.1] i [10, лема 5.1].

Лема 3.   Нехай 1<p2,1𝑝21<p\leqslant 2,1 < italic_p ⩽ 2 , нехай μ:D𝔻normal-:𝜇normal-→𝐷𝔻\mu:D\rightarrow{\mathbb{D}}italic_μ : italic_D → blackboard_D – вимiрна за Лебегом функцiя, i нехай fk,subscript𝑓𝑘f_{k},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , k=1,2,𝑘12normal-…k=1,2,\ldotsitalic_k = 1 , 2 , … – послiдовнiсть гомеоморфiзмiв, що зберiгають орiєнтацiю, областi D𝐷Ditalic_D на себе, якi належать класу Wloc1,2(D)superscriptsubscript𝑊normal-loc12𝐷W_{\rm loc}^{1,2}(D)italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) i задовольняють рiвняння

¯fn=fnμn(z)+fn¯νn(z),¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧\overline{\partial}f_{n}=\partial f_{n}\mu_{n}(z)+\overline{\partial f_{n}}\nu% _{n}(z)\,,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) + over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , (32)

де μn,subscript𝜇𝑛\mu_{n},italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , νnsubscript𝜈𝑛\nu_{n}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT – вимiрнi за Лебегом функцiї, якi задовольняють нерiвнiсть |νn(z)|+|μn(z)|<1subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧1|\nu_{n}(z)|+|\mu_{n}(z)|<1| italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | + | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | < 1 майже скрiзь. Припустимо, що fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT збiгається локально рiвномiрно в D𝐷Ditalic_D до вiдображення f:D,normal-:𝑓normal-→𝐷f:D\rightarrow{\mathbb{C}},italic_f : italic_D → blackboard_C , а послiдовностi μn(z)subscript𝜇𝑛𝑧\mu_{n}(z)italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) та νn(z)subscript𝜈𝑛𝑧\nu_{n}(z)italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) збiгаються до μ(z)𝜇𝑧\mu(z)italic_μ ( italic_z ) i ν(z),𝜈𝑧\nu(z),italic_ν ( italic_z ) , вiдповiдно, при nnormal-→𝑛n\rightarrow\inftyitalic_n → ∞ майже скрiзь. Нехай також оберненi вiдображення gn:=fn1assignsubscript𝑔𝑛superscriptsubscript𝑓𝑛1g_{n}:=f_{n}^{\,-1}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT := italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT належать класу Wloc1,2(fn(D)),superscriptsubscript𝑊normal-loc12subscript𝑓𝑛𝐷W_{\rm loc}^{1,2}(f_{n}(D)),italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) ) , при цьому, при майже всiх wfn(D)𝑤subscript𝑓𝑛𝐷w\in f_{n}(D)italic_w ∈ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D )

fn(D)KI,p(w,gk)𝑑m(w)Msubscriptsubscript𝑓𝑛𝐷subscript𝐾𝐼𝑝𝑤subscript𝑔𝑘differential-d𝑚𝑤𝑀\int\limits_{f_{n}(D)}K_{I,p}(w,g_{k})\,dm(w)\leqslant M∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) end_POSTSUBSCRIPT italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d italic_m ( italic_w ) ⩽ italic_M

для деякого M>0𝑀0M>0italic_M > 0 i кожного n=1,2,.𝑛12normal-…n=1,2,\ldots.italic_n = 1 , 2 , … .

Тодi fWloc1,p(D)𝑓superscriptsubscript𝑊normal-loc1𝑝𝐷f\in W_{\rm loc}^{1,p}(D)italic_f ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) i μ,𝜇\mu,italic_μ , ν𝜈\nuitalic_ν – комплекснi характеристики вiдображення f,𝑓f,italic_f , тобто, ¯f=fμ(z)+f¯ν(z)normal-¯𝑓𝑓𝜇𝑧normal-¯𝑓𝜈𝑧\overline{\partial}f=\partial f\mu(z)+\overline{\partial f}\nu(z)over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f = ∂ italic_f italic_μ ( italic_z ) + over¯ start_ARG ∂ italic_f end_ARG italic_ν ( italic_z ) при майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D .

Нехай μ=μ(z,w):D×𝔻:𝜇𝜇𝑧𝑤𝐷𝔻\mu=\mu(z,w):D\times{\mathbb{C}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) : italic_D × blackboard_C → blackboard_D i ν=ν(z,w):D×𝔻:𝜈𝜈𝑧𝑤𝐷𝔻\nu=\nu(z,w):D\times{\mathbb{C}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) : italic_D × blackboard_C → blackboard_D – заданi функцiї. Зафiксуємо n1𝑛1n\geqslant 1italic_n ⩾ 1 i покладемо

μn(z,w)={μ(z,w),Kμ,νn,0,Kμ,ν>n,subscript𝜇𝑛𝑧𝑤cases𝜇𝑧𝑤subscript𝐾𝜇𝜈𝑛0subscript𝐾𝜇𝜈𝑛\mu_{n}(z,w)=\left\{\begin{array}[]{rr}\mu(z,w),&K_{\mu,\nu}\leqslant n,\\ 0\ ,&K_{\mu,\nu}>n\,,\end{array}\right.italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_μ ( italic_z , italic_w ) , end_CELL start_CELL italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT > italic_n , end_CELL end_ROW end_ARRAY (33)

i

νn(z,w)={ν(z,w),Kμ,νn,0,Kμ,ν>n.subscript𝜈𝑛𝑧𝑤cases𝜈𝑧𝑤subscript𝐾𝜇𝜈𝑛0subscript𝐾𝜇𝜈𝑛\nu_{n}(z,w)=\left\{\begin{array}[]{rr}\nu(z,w),&K_{\mu,\nu}\leqslant n,\\ 0\ ,&K_{\mu,\nu}>n\,.\end{array}\right.italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ν ( italic_z , italic_w ) , end_CELL start_CELL italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_n , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT > italic_n . end_CELL end_ROW end_ARRAY (34)

Нехай функцiї μ=μ(z,w):D×𝔻:𝜇𝜇𝑧𝑤𝐷𝔻\mu=\mu(z,w):D\times{{\mathbb{C}}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_μ = italic_μ ( italic_z , italic_w ) : italic_D × blackboard_C → blackboard_D i ν=ν(z,w):D×𝔻:𝜈𝜈𝑧𝑤𝐷𝔻\nu=\nu(z,w):D\times{{\mathbb{C}}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_ν = italic_ν ( italic_z , italic_w ) : italic_D × blackboard_C → blackboard_D задовольняють умову Каратеодорi. Тодi

Kμn,νn(z,w)=1+|μn(z,w)|+|νn(z,w)|1|μn(z,w)||νn(z,w)|nK_{\mu_{n},\nu_{n}}(z,w)=\quad\frac{1+|\mu_{n}(z,w)|+|\nu_{n}(z,w)|}{1-|\mu_{n% }\,(z,w)|-|\nu_{n}(z,w)|}\leqslant nitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = divide start_ARG 1 + | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | + | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | - | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) | end_ARG ⩽ italic_n

для всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D i w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Тодi за наслiдком 1 рiвняння

fz¯=μn(z,f(z))fz+νn(z,f(z))fz¯subscript𝑓¯𝑧subscript𝜇𝑛𝑧𝑓𝑧subscript𝑓𝑧subscript𝜈𝑛𝑧𝑓𝑧¯subscript𝑓𝑧f_{\overline{z}}=\mu_{n}(z,f(z))\cdot f_{z}+\nu_{n}(z,f(z))\cdot\overline{f_{z}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ⋅ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ⋅ over¯ start_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG

має регулярний гомеоморфний розв’язок fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT класу Wloc1,1superscriptsubscript𝑊loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT в D,𝐷D,italic_D , такий що fn1Wloc 1,2(fn(D)).superscriptsubscript𝑓𝑛1superscriptsubscript𝑊loc12subscript𝑓𝑛𝐷f_{n}^{\,-1}\in W_{\rm loc}^{\,1,2}(f_{n}(D)).italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) ) . За цим же наслiдком можна продовжити fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT на все {\mathbb{C}}blackboard_C i обрати його таким, що fn(0)=0,subscript𝑓𝑛00f_{n}(0)=0,italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 , fn(1)=1.subscript𝑓𝑛11f_{n}(1)=1.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 .

Нехай fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT – (будь-який) такий розв’язок рiвняння (3). Оскiльки рiвнiсть

(fn)z¯=μn(z,fn(z))(fn)z+μn(z,fn(z))(fn)z¯subscript𝑓𝑛¯𝑧subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧¯subscriptsubscript𝑓𝑛𝑧(f_{n}){\overline{z}}=\mu_{n}(z,f_{n}(z))\cdot(f_{n})_{z}+\mu_{n}(z,f_{n}(z))% \cdot\overline{(f_{n})_{z}}( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) over¯ start_ARG italic_z end_ARG = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) ⋅ ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT + italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) ⋅ over¯ start_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT end_ARG

можна записати в виглядi

¯fn=(μn+fn¯fnνn)fn,¯subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\left(\mu_{n}+\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{% \partial f_{n}}}\cdot\nu_{n}\right)\partial f_{n}\,,over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , (35)

де μn=μn(z,fn(z))subscript𝜇𝑛subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧\mu_{n}=\mu_{n}(z,f_{n}(z))italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) i νn=νn(z,fn(z)).subscript𝜈𝑛subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧\nu_{n}=\nu_{n}(z,f_{n}(z)).italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) . З рiвностi (35) випливає, що вiдображення fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT при кожному n𝑛n\in{\mathbb{N}}italic_n ∈ blackboard_N задовольняє звичайне рiвняння Бельтрамi fz¯=μ*(z)fz,subscript𝑓¯𝑧superscript𝜇𝑧subscript𝑓𝑧f_{\overline{z}}=\mu^{\,*}(z)f_{z},italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT , де μ*(z)=μn+fn¯fnνn.superscript𝜇𝑧subscript𝜇𝑛¯subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛\mu^{\,*}(z)=\mu_{n}+\frac{\overline{\partial f_{n}}}{{\partial f_{n}}}\cdot% \nu_{n}.italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT . Оцiнюючи максимальну дилатацiю Kμ*(z)subscript𝐾superscript𝜇𝑧K_{\mu^{\,*}}(z)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) цього рiвняння за нерiвнiстю трикутника, ми отримаємо, що

Kμ*(z)1+|μn|+|νn|1|μn||νn|n.subscript𝐾superscript𝜇𝑧1subscript𝜇𝑛subscript𝜈𝑛1subscript𝜇𝑛subscript𝜈𝑛𝑛K_{\mu^{\,*}}(z)\leqslant\frac{1+|\mu_{n}|+|\nu_{n}|}{1-|\mu_{n}|-|\nu_{n}|}% \leqslant n\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT * end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ⩽ divide start_ARG 1 + | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT | + | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT | - | italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG ⩽ italic_n . (36)

З оцiнки (36) випливає, що вiдображення fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є квазiконформним. Тодi й вiдображення gn=fn1subscript𝑔𝑛subscriptsuperscript𝑓1𝑛g_{n}=f^{\,-1}_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є квазiконформним; зокрема, воно є диференцiйовним майже скрiзь. Нехай KμgnT(w,w0)subscriptsuperscript𝐾𝑇subscript𝜇subscript𝑔𝑛𝑤subscript𝑤0K^{T}_{\mu_{g_{n}}}(w,w_{0})italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) – дотична дилатацiя оберненого вiдображення gnsubscript𝑔𝑛g_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT у точцi w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C вiдносно точки w0subscript𝑤0w_{0}\in{\mathbb{C}}italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_C тобто,

KμgnT(w,w0)=|1ww0¯ww0μgn(w)|21|μgn(w)|2.subscriptsuperscript𝐾𝑇subscript𝜇subscript𝑔𝑛𝑤subscript𝑤0superscript1¯𝑤subscript𝑤0𝑤subscript𝑤0subscript𝜇subscript𝑔𝑛𝑤21superscriptsubscript𝜇subscript𝑔𝑛𝑤2K^{T}_{\mu_{g_{n}}}(w,w_{0})=\frac{\left|1-\frac{\overline{w-w_{0}}}{w-w_{0}}% \mu_{g_{n}}(w)\right|^{2}}{1-|\mu_{g_{n}}(w)|^{2}}\,.italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_w - italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_w - italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG . (37)

Визначимо також внутрiшню дилатацiю порядку p𝑝pitalic_p вiдображення gnsubscript𝑔𝑛g_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT в точцi w𝑤witalic_w за допомогою рiвностi

KI,p(w,gn)=|(gn)w|2|(gn)w¯|2(|(gn)w||(gn)w¯|)p.subscript𝐾𝐼𝑝𝑤subscript𝑔𝑛superscriptsubscriptsubscript𝑔𝑛𝑤2superscriptsubscriptsubscript𝑔𝑛¯𝑤2superscriptsubscriptsubscript𝑔𝑛𝑤subscriptsubscript𝑔𝑛¯𝑤𝑝K_{I,p}(w,g_{n})=\frac{{|(g_{n})_{w}|}^{2}-{|(g_{n})_{\overline{w}}|}^{2}}{{(|% (g_{n})_{w}|-|(g_{n})_{\overline{w}}|)}^{p}}\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG | ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - | ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_w end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG ( | ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT | - | ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_w end_ARG end_POSTSUBSCRIPT | ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG . (38)

Виконується наступне твердження (для лiнiйних рiвнянь з одною i двома характеристиками в одиничному крузi i максимальною дилатацiєю замiсть дотичної див. також [9], [10] i [11][12]).

Теорема 2.  Нехай μ,𝜇\mu,italic_μ , ν,𝜈\nu,italic_ν , μn,subscript𝜇𝑛\mu_{n},italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , νn,subscript𝜈𝑛\nu_{n},italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT i gnsubscript𝑔𝑛g_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT такi, як визначено вище. Нехай Q,Q0:[0,]normal-:𝑄subscript𝑄0normal-→0Q,Q_{0}:{\mathbb{C}}\rightarrow[0,\infty]italic_Q , italic_Q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : blackboard_C → [ 0 , ∞ ] – вимiрнi за Лебегом функцiї. Припустимо, що Kμ,ν(z,w)Q0(z)<subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤subscript𝑄0𝑧K_{\mu,\nu}(z,w)\leqslant Q_{0}(z)<\inftyitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) < ∞ при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Припустимо, крiм того, що виконуються наступнi умови:

1) для кожних 0<r1<r2<10subscript𝑟1subscript𝑟210<r_{1}<r_{2}<10 < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < 1 i y0subscript𝑦0y_{0}\in{\mathbb{C}}italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_C iснує множина E[r1,r2]𝐸subscript𝑟1subscript𝑟2E\subset[r_{1},r_{2}]italic_E ⊂ [ italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] додатної лебегової мiри така, що функцiя Q𝑄Qitalic_Q є iнтегровною по колах S(y0,r)𝑆subscript𝑦0𝑟S(y_{0},r)italic_S ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r ) для кожного rE;𝑟𝐸r\in E;italic_r ∈ italic_E ;

2) знайдеться число 1<p21𝑝21<p\leqslant 21 < italic_p ⩽ 2 i стала M>0𝑀0M>0italic_M > 0 такi, що

fn(D)KI,p(w,gn)𝑑m(w)Msubscriptsubscript𝑓𝑛𝐷subscript𝐾𝐼𝑝𝑤subscript𝑔𝑛differential-d𝑚𝑤𝑀\int\limits_{f_{n}(D)}K_{I,p}(w,g_{n})\,dm(w)\leqslant M∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) end_POSTSUBSCRIPT italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d italic_m ( italic_w ) ⩽ italic_M (39)

для всiх n=1,2,,𝑛12normal-…n=1,2,\ldots,italic_n = 1 , 2 , … , де KI,p(w,gn)subscript𝐾𝐼𝑝𝑤subscript𝑔𝑛K_{I,p}(w,g_{n})italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_I , italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) визначено у (38);

3) Нерiвнiсть

KμgnT(w,w0)Q(w)subscriptsuperscript𝐾𝑇subscript𝜇subscript𝑔𝑛𝑤subscript𝑤0𝑄𝑤K^{T}_{\mu_{g_{n}}}(w,w_{0})\leqslant Q(w)italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w , italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ⩽ italic_Q ( italic_w ) (40)

виконується для майже всiх wfn(D)𝑤subscript𝑓𝑛𝐷w\in f_{n}(D)italic_w ∈ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) i всiх w0fn(D),subscript𝑤0subscript𝑓𝑛𝐷w_{0}\in f_{n}(D),italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) , де Kμgnsubscript𝐾subscript𝜇subscript𝑔𝑛K_{\mu_{g_{n}}}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT визначено в (37). Тодi рiвняння (3) має неперервний Wloc1,p(D)superscriptsubscript𝑊normal-loc1𝑝𝐷W_{\rm loc}^{1,p}(D)italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D )-розв’язок f𝑓fitalic_f в D.𝐷D.italic_D .

Наслiдок 4.   Зокрема, твердження теореми 1 виконується, якщо в цiй теоремi ми вiдмовляємося вiд умови 1), вимагаємо умову 3), а умову 2) замiняємо наступною: QL1().𝑄superscript𝐿1Q\in L^{1}({\mathbb{C}}).italic_Q ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) . В цьому випадку, розв’язок f𝑓fitalic_f рiвняння (3) може бути обраним таким, що рiвнiсть

|f(x)f(y)|C(Q1)1/2log1/2(1+r02|xy|)𝑓𝑥𝑓𝑦𝐶superscriptsubscriptnorm𝑄112superscript121subscript𝑟02𝑥𝑦|f(x)-f(y)|\leqslant\frac{C\cdot(\|Q\|_{1})^{1/2}}{\log^{1/2}\left(1+\frac{r_{% 0}}{2|x-y|}\right)}| italic_f ( italic_x ) - italic_f ( italic_y ) | ⩽ divide start_ARG italic_C ⋅ ( ∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 1 / 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG roman_log start_POSTSUPERSCRIPT 1 / 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + divide start_ARG italic_r start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 | italic_x - italic_y | end_ARG ) end_ARG (41)

виконується для довiльного компакту KD𝐾𝐷K\subset Ditalic_K ⊂ italic_D i всяких x,yK,𝑥𝑦𝐾x,y\in K,italic_x , italic_y ∈ italic_K , де Q1subscriptnorm𝑄1\|Q\|_{1}∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT позначає L1superscript𝐿1L^{1}italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT-норму функцiї Q𝑄Qitalic_Q в ,{\mathbb{C}},blackboard_C , C>0𝐶0C>0italic_C > 0 деяка стала i r0=d(K,D).subscript𝑟0𝑑𝐾𝐷r_{0}=d(K,\partial D).italic_r start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d ( italic_K , ∂ italic_D ) . Якщо додатково Q(z)FMO(),𝑄𝑧𝐹𝑀𝑂Q(z)\in FMO({\mathbb{C}}),italic_Q ( italic_z ) ∈ italic_F italic_M italic_O ( blackboard_C ) , або виконано умову (7), то вiдображення f𝑓fitalic_f можна обрати гомеоморфiзмом.

Доведення теореми 1. Нехай M𝑀Mitalic_M означає модуль сiм’ї кривих (див., напр., [14, розд. 6]), w0fn(D),subscript𝑤0subscript𝑓𝑛𝐷w_{0}\in f_{n}(D),italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) , 0<r1<r2<supwfn(D)|ww0|.0subscript𝑟1brasubscript𝑟2brasubscriptsupremum𝑤subscript𝑓𝑛𝐷𝑤subscript𝑤00<r_{1}<r_{2}<\sup\limits_{w\in f_{n}(D)}|w-w_{0}|.0 < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_w ∈ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) end_POSTSUBSCRIPT | italic_w - italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | . Тодi з огляду на [19, теорема 4.2] i умову (40)

M(gn(Σr1,r2))r1r2drQ1(r),𝑀subscript𝑔𝑛subscriptΣsubscript𝑟1subscript𝑟2superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝑑𝑟subscriptnorm𝑄1𝑟M(g_{n}(\Sigma_{r_{1},r_{2}}))\geqslant\int\limits_{r_{1}}^{r_{2}}\frac{dr}{\|% Q\|_{1}(r)}\,,italic_M ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Σ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ) ⩾ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG ∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG ,

де Σr1,r2subscriptΣsubscript𝑟1subscript𝑟2\Sigma_{r_{1},r_{2}}roman_Σ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT позначає сiм’ю всiх перетинiв кiл S(y0,r)fn(D),𝑆subscript𝑦0𝑟subscript𝑓𝑛𝐷S(y_{0},r)\cap f_{n}(D),italic_S ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r ) ∩ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) , r(r1,r2),𝑟subscript𝑟1subscript𝑟2r\in(r_{1},r_{2}),italic_r ∈ ( italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , i Q1(r)=S(y0,r)fn(D)Q(y)𝑑1(y).subscriptnorm𝑄1𝑟subscript𝑆subscript𝑦0𝑟subscript𝑓𝑛𝐷𝑄𝑦differential-dsuperscript1𝑦\|Q\|_{1}(r)=\int\limits_{S(y_{0},r)\cap f_{n}(D)}Q(y)\,\,d\mathcal{H}^{1}(y).∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_S ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r ) ∩ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) end_POSTSUBSCRIPT italic_Q ( italic_y ) italic_d caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) . Нехай C1subscript𝐶1C_{1}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT i C2subscript𝐶2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT – компакти у D,𝐷D,italic_D , такi що

C1S(w0,r1)iC2S(w0,r2).formulae-sequencesubscript𝐶1𝑆subscript𝑤0subscript𝑟1isubscript𝐶2𝑆subscript𝑤0subscript𝑟2C_{1}\subset S(w_{0},r_{1})\quad\mbox{\T2A\cyrii}\quad C_{2}\subset S(w_{0},r_% {2})\,.italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) i italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) .

Застосовуючи результати Цимера про зв’язок мiж модулем сiмей з’єднуючих кривих та вiдповiдних роздiляючих поверхонь (див. [20, теорема 3.13] при p=n𝑝𝑛p=nitalic_p = italic_n i [21, с. 50] при 1<p<1𝑝1<p<\infty1 < italic_p < ∞), а також результати Хессе-Шлик про зв’язок модуля сiмей кривих з ємнiстю конденсаторiв (див. [22, теорема 5.5][23, теорема 1]), ми отримаємо що

M(gn(Γ(C1,C2,fn(D))))2πr1r2drrqw0(r)<,𝑀subscript𝑔𝑛Γsubscript𝐶1subscript𝐶2subscript𝑓𝑛𝐷2𝜋superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝑑𝑟𝑟subscript𝑞subscript𝑤0𝑟M(g_{n}(\Gamma(C_{1},C_{2},f_{n}(D))))\leqslant\frac{2\pi}{\int\limits_{r_{1}}% ^{r_{2}}\frac{dr}{rq_{w_{0}}(r)}}<\infty\,,italic_M ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Γ ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) ) ) ) ⩽ divide start_ARG 2 italic_π end_ARG start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG end_ARG < ∞ , (42)

де qw0(r)subscript𝑞subscript𝑤0𝑟q_{w_{0}}(r)italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) визначено спiввiдношенням (9). Тут ми скористалися умовою 1) теореми, бо нерiвнiсть qw0(r)<subscript𝑞subscript𝑤0𝑟q_{w_{0}}(r)<\inftyitalic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) < ∞ тягне за собою скiнченнiсть правої частини у спiввiдношеннi вище, а також умовою 3). Вiзьмемо тепер зростаючу послiдовнiсть компактiв C1msuperscriptsubscript𝐶1𝑚C_{1}^{m}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT i C2m,superscriptsubscript𝐶2𝑚C_{2}^{m},italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , m=1,2,,𝑚12m=1,2,\ldots,italic_m = 1 , 2 , … , якi вичерпують S(w0,r1)fn(D)𝑆subscript𝑤0subscript𝑟1subscript𝑓𝑛𝐷S(w_{0},r_{1})\cap f_{n}(D)italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) and S(w0,r2)fn(D)𝑆subscript𝑤0subscript𝑟2subscript𝑓𝑛𝐷S(w_{0},r_{2})\cap f_{n}(D)italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) i перейдемо до границi m𝑚m\rightarrow\inftyitalic_m → ∞ у спiввiдношеннi

M(gn(Γ(C1m,C1m,fn(D))))2πr1r2drrqw0(r)<.𝑀subscript𝑔𝑛Γsuperscriptsubscript𝐶1𝑚superscriptsubscript𝐶1𝑚subscript𝑓𝑛𝐷2𝜋superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝑑𝑟𝑟subscript𝑞subscript𝑤0𝑟M(g_{n}(\Gamma(C_{1}^{m},C_{1}^{m},f_{n}(D))))\leqslant\frac{2\pi}{\int\limits% _{r_{1}}^{r_{2}}\frac{dr}{rq_{w_{0}}(r)}}<\infty\,.italic_M ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Γ ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) ) ) ) ⩽ divide start_ARG 2 italic_π end_ARG start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG end_ARG < ∞ .

З огляду на [6, теорема A.7],

M(gn(Γ(S(w0,r1),S(w0,r2),fn(D))))2πr1r2drrqw0(r)<.𝑀subscript𝑔𝑛Γ𝑆subscript𝑤0subscript𝑟1𝑆subscript𝑤0subscript𝑟2subscript𝑓𝑛𝐷2𝜋superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝑑𝑟𝑟subscript𝑞subscript𝑤0𝑟M(g_{n}(\Gamma(S(w_{0},r_{1}),S(w_{0},r_{2}),f_{n}(D))))\leqslant\frac{2\pi}{% \int\limits_{r_{1}}^{r_{2}}\frac{dr}{rq_{w_{0}}(r)}}<\infty\,.italic_M ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Γ ( italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_S ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D ) ) ) ) ⩽ divide start_ARG 2 italic_π end_ARG start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG end_ARG < ∞ .

Останню нерiвнiсть можна записати в дещо iншiй формi:

M(Γfn(w0,r1,r2))2πr1r2drrqw0(r)<.𝑀subscriptΓsubscript𝑓𝑛subscript𝑤0subscript𝑟1subscript𝑟22𝜋superscriptsubscriptsubscript𝑟1subscript𝑟2𝑑𝑟𝑟subscript𝑞subscript𝑤0𝑟M(\Gamma_{f_{n}}(w_{0},r_{1},r_{2}))\leqslant\frac{2\pi}{\int\limits_{r_{1}}^{% r_{2}}\frac{dr}{rq_{w_{0}}(r)}}<\infty\,.italic_M ( roman_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ⩽ divide start_ARG 2 italic_π end_ARG start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG end_ARG < ∞ .

Тодi з огляду на пропозицiю 3 i зауваження 4 у [12] сiм’я fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT одностайно неперервна в D.𝐷D.italic_D . Отже, з огляду на теорему Арцела-Асколi fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є нормальною сiм’єю вiдображень (див. [14, теорема 20.4]). Iншими словами, знайдеться пiдпослiдовнiсть fnl,subscript𝑓subscript𝑛𝑙f_{n_{l}},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , котра збiгається до деякого вiдображення f:DD¯:𝑓𝐷¯𝐷f:D\rightarrow\overline{D}italic_f : italic_D → over¯ start_ARG italic_D end_ARG локально рiвномiрно в D.𝐷D.italic_D . За означенням fn,subscript𝑓𝑛f_{n},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ,

¯fn=μn(z,fn(z))fn+νn(z,fn(z))fn¯.¯subscript𝑓𝑛subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧subscript𝑓𝑛subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧¯subscript𝑓𝑛\overline{\partial}f_{n}=\mu_{n}(z,f_{n}(z))\partial f_{n}+\nu_{n}(z,f_{n}(z))% \overline{\partial f_{n}}\,.over¯ start_ARG ∂ end_ARG italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) over¯ start_ARG ∂ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_ARG .

Оскiльки Kμ,ν(z,w)Q0(z)<subscript𝐾𝜇𝜈𝑧𝑤subscript𝑄0𝑧K_{\mu,\nu}(z,w)\leqslant Q_{0}(z)<\inftyitalic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ , italic_ν end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) ⩽ italic_Q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) < ∞ при всiх w𝑤w\in{\mathbb{C}}italic_w ∈ blackboard_C i майже всiх zD.𝑧𝐷z\in D.italic_z ∈ italic_D . Отже, для майже всiх zD𝑧𝐷z\in Ditalic_z ∈ italic_D знайдеться номер l0=l0(z)subscript𝑙0subscript𝑙0𝑧l_{0}=l_{0}(z)italic_l start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_l start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) такий, що μnl(z,w)=μ(z,w),subscript𝜇subscript𝑛𝑙𝑧𝑤𝜇𝑧𝑤\mu_{n_{l}}(z,w)=\mu(z,w),italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = italic_μ ( italic_z , italic_w ) , νnl(z,w)=ν(z,w)subscript𝜈subscript𝑛𝑙𝑧𝑤𝜈𝑧𝑤\nu_{n_{l}}(z,w)=\nu(z,w)italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = italic_ν ( italic_z , italic_w ) при ll0𝑙subscript𝑙0l\geqslant l_{0}italic_l ⩾ italic_l start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT i всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . З огляду на те, що функцiї μ𝜇\muitalic_μ i ν𝜈\nuitalic_ν задовольняють умову Каратеодорi,

μnl(z,fnl(z))μ(z,f(z)),subscript𝜇subscript𝑛𝑙𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑙𝑧𝜇𝑧𝑓𝑧\mu_{n_{l}}(z,f_{n_{l}}(z))\rightarrow\mu(z,f(z))\,,italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_μ ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) ,
νnl(z,fnl(z))ν(z,f(z))subscript𝜈subscript𝑛𝑙𝑧subscript𝑓subscript𝑛𝑙𝑧𝜈𝑧𝑓𝑧\nu_{n_{l}}(z,f_{n_{l}}(z))\rightarrow\nu(z,f(z))italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_ν ( italic_z , italic_f ( italic_z ) )

при l.𝑙l\rightarrow\infty.italic_l → ∞ . Тодi за умовою 2) лемою 1 вiдображення f𝑓fitalic_f належить класу Wloc1,p(D)superscriptsubscript𝑊loc1𝑝𝐷W_{\rm loc}^{1,p}(D)italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) i є розв’язком вихiдного рiвняння Бельтрамi (3). \Box

Доведення наслiдку 1. За теоремою Фубiнi умова QL1(D)𝑄superscript𝐿1𝐷Q\in L^{1}(D)italic_Q ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) тягне за собою вимiрнiсть iнтегралiв S(x0,r)DQ(x)𝑑1(x)subscript𝑆subscript𝑥0𝑟𝐷𝑄𝑥differential-dsuperscript1𝑥\int\limits_{S(x_{0},r)\cap D}\,Q(x)\,d\mathcal{H}^{1}(x)∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_S ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_r ) ∩ italic_D end_POSTSUBSCRIPT italic_Q ( italic_x ) italic_d caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) як функцiй r𝑟ritalic_r i їх скiнченнiсть майже скрiзь при 0<r<0𝑟0<r<\infty0 < italic_r < ∞ (див., напр., [24, теорема 8.1.III]). Отже, умова (39) виконується при p=2.𝑝2p=2.italic_p = 2 . Тодi iснування розв’язку рiвняння (3) i його приналежнiсть класу Wloc1,2(D)superscriptsubscript𝑊loc12𝐷W_{\rm loc}^{1,2}(D)italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) випливають з теореми 1.

З огляду на [10, теорема 1.2] (див. також [25, теорема 1]) на довiльному компактi KD𝐾𝐷K\subset Ditalic_K ⊂ italic_D виконується нерiвнiсть

|fn(x)fn(y)|C(Q1)1/2log1/2(1+r0|xy|)x,yK,formulae-sequencesubscript𝑓𝑛𝑥subscript𝑓𝑛𝑦𝐶superscriptsubscriptnorm𝑄112superscript121subscript𝑟0𝑥𝑦for-all𝑥𝑦𝐾|f_{n}(x)-f_{n}(y)|\leqslant\frac{C\cdot(\|Q\|_{1})^{1/2}}{\log^{1/2}\left(1+% \frac{r_{0}}{|x-y|}\right)}\quad\forall\,\,x,y\in K\,,| italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) - italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) | ⩽ divide start_ARG italic_C ⋅ ( ∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 1 / 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG roman_log start_POSTSUPERSCRIPT 1 / 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + divide start_ARG italic_r start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG | italic_x - italic_y | end_ARG ) end_ARG ∀ italic_x , italic_y ∈ italic_K ,

де Q1subscriptnorm𝑄1\|Q\|_{1}∥ italic_Q ∥ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT – норма Q𝑄Qitalic_Q в L1(D),superscript𝐿1𝐷L^{1}(D),italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) , C𝐶Citalic_C – деяка стала i r0=d(K,D).subscript𝑟0𝑑𝐾𝐷r_{0}=d(K,\partial D).italic_r start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d ( italic_K , ∂ italic_D ) . Переходячи тут до границi при n,𝑛n\rightarrow\infty,italic_n → ∞ , ми отримаємо (41).

Припустимо тепер, що QFMO(D),𝑄𝐹𝑀𝑂𝐷Q\in FMO(D),italic_Q ∈ italic_F italic_M italic_O ( italic_D ) , або виконується спiввiдношення (7). Оскiльки fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT продовжуються на все {\mathbb{C}}blackboard_C i є квазiконформними, то вони мають неперервне продовження у точку \infty до квазiконфомного вiдображення fn:¯=¯:subscript𝑓𝑛¯¯f_{n}:\overline{\mathbb{C}}=\overline{\mathbb{C}}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT : over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG = over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG (див., напр., [14, теорема 17.3]). Оскiльки fn(¯)subscript𝑓𝑛¯f_{n}(\overline{\mathbb{C}})italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG ) є вiдкритою множиною як образ вiдкритої множини ¯¯\overline{\mathbb{C}}over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG при гомеоморфiзмi fn,subscript𝑓𝑛f_{n},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , i замкненою як образ компакту ¯¯\overline{\mathbb{C}}over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG при неперервному вiдображеннi fn,subscript𝑓𝑛f_{n},italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , то fn(¯)=¯.subscript𝑓𝑛¯¯f_{n}(\overline{\mathbb{C}})=\overline{\mathbb{C}}.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG ) = over¯ start_ARG blackboard_C end_ARG . Звiдси випливає, що fn()=.subscript𝑓𝑛f_{n}({\mathbb{C}})={\mathbb{C}}.italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_C ) = blackboard_C . Тому всi вiдображення gn=fn1subscript𝑔𝑛subscriptsuperscript𝑓1𝑛g_{n}=f^{\,-1}_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT визначенi у .{\mathbb{C}}.blackboard_C .

Крiм того, з огляду на умови нормування gn=0subscript𝑔𝑛0g_{n}=0italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = 0 i gn(1)=1subscript𝑔𝑛11g_{n}(1)=1italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 послiдовнiсть gnsubscript𝑔𝑛g_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT формує одностайно неперервну сiм’ю (див., напр.,  [26, теореми 6.1 i 6.5]). За теоремою Арцела-Асколi gnsubscript𝑔𝑛g_{n}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT є нормальною сiм’єю (див. [14, теорема 20.4]), тобто, iснує пiдпослiдовнiсть gnl,subscript𝑔subscript𝑛𝑙g_{n_{l}},italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , яка збiгається до деякого g:DD¯:𝑔𝐷¯𝐷g:D\rightarrow\overline{D}italic_g : italic_D → over¯ start_ARG italic_D end_ARG локально рiвномiрно у деякiй областi D.𝐷D.italic_D . Оскiльки знову gnl(0)=0subscript𝑔subscript𝑛𝑙00g_{n_{l}}(0)=0italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = 0 i gnl(1)=1subscript𝑔subscript𝑛𝑙11g_{n_{l}}(1)=1italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 при всiх l=1,2,,𝑙12l=1,2,\ldots,italic_l = 1 , 2 , … , то в силу [15, теорема 4.1] вiдображення g𝑔gitalic_g є гомеоморфiзмом в D,𝐷D,italic_D , причому fnlf=g1subscript𝑓subscript𝑛𝑙𝑓superscript𝑔1f_{n_{l}}\rightarrow f=g^{\,-1}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT → italic_f = italic_g start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT при l𝑙l\rightarrow\inftyitalic_l → ∞ локально рiвномiрно в D𝐷Ditalic_D (див. [15, лема 3.1]). Оскiльки за умовами Каратеодорi μn(z,fn(z))μ(z,f)subscript𝜇𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧𝜇𝑧𝑓\mu_{n}(z,f_{n}(z))\rightarrow\mu(z,f)italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_μ ( italic_z , italic_f ) i νn(z,fn(z))ν(z,f(z))subscript𝜈𝑛𝑧subscript𝑓𝑛𝑧𝜈𝑧𝑓𝑧\nu_{n}(z,f_{n}(z))\rightarrow\nu(z,f(z))italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ) → italic_ν ( italic_z , italic_f ( italic_z ) ) при n𝑛n\rightarrow\inftyitalic_n → ∞ i при майже всiх zD,𝑧𝐷z\in D,italic_z ∈ italic_D , за лемою 1 вiдображення f𝑓fitalic_f належить класу Wloc1,p(D)superscriptsubscript𝑊loc1𝑝𝐷W_{\rm loc}^{1,p}(D)italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) i задовольняє рiвняння (3). \Box

4. Приклад. Будемо вважати ν0.𝜈0\nu\equiv 0.italic_ν ≡ 0 . В одиничному крузi D=𝔻={z:|z|<1}𝐷𝔻conditional-set𝑧𝑧1D={\mathbb{D}}=\{z\in{\mathbb{C}}:|z|<1\}italic_D = blackboard_D = { italic_z ∈ blackboard_C : | italic_z | < 1 } розглянемо функцiю μ:𝔻×𝔻:𝜇𝔻𝔻\mu:{\mathbb{D}}\times{\mathbb{C}}\rightarrow{\mathbb{D}}italic_μ : blackboard_D × blackboard_C → blackboard_D визначену наступним шляхом:

μ(z,w)=eiθ1r|w|1+r+|w|,𝜇𝑧𝑤superscript𝑒𝑖𝜃1𝑟𝑤1𝑟𝑤\mu(z,w)=e^{i\theta}\frac{1-r-|w|}{1+r+|w|}\,,italic_μ ( italic_z , italic_w ) = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_w | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_w | end_ARG ,

де z=reiθ,𝑧𝑟superscript𝑒𝑖𝜃z=re^{i\theta},italic_z = italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT , 0r<1,0𝑟10\leqslant r<1,0 ⩽ italic_r < 1 , θ[0,2π).𝜃02𝜋\theta\in[0,2\pi).italic_θ ∈ [ 0 , 2 italic_π ) . Зауважимо, що

Kμ(z,w)=1+|μ(z,w)|1|μ(z,w)|=1r+w1r.subscript𝐾𝜇𝑧𝑤1𝜇𝑧𝑤1𝜇𝑧𝑤1𝑟𝑤1𝑟K_{\mu}(z,w)=\frac{1+|\mu(z,w)|}{1-|\mu(z,w)|}=\frac{1}{r+w}\leqslant\frac{1}{% r}\,.italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) = divide start_ARG 1 + | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | end_ARG = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r + italic_w end_ARG ⩽ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r end_ARG . (43)

Функцiя Q(z):=1rassign𝑄𝑧1𝑟Q(z):=\frac{1}{r}italic_Q ( italic_z ) := divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r end_ARG iнтегровна в 𝔻.𝔻{\mathbb{D}}.blackboard_D . Дiйсно, з огляду на теорему Фубiнi,

𝔻Q(z)𝑑m(z)=01(S(0,r)1r𝑑t)𝑑r=2π<.subscript𝔻𝑄𝑧differential-d𝑚𝑧superscriptsubscript01subscript𝑆0𝑟1𝑟differential-d𝑡differential-d𝑟2𝜋\int\limits_{\mathbb{D}}Q(z)\,dm(z)=\int\limits_{0}^{1}\left(\int\limits_{S(0,% r)}\frac{1}{r}\,\,dt\right)\,dr=2\pi<\infty\,.∫ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_D end_POSTSUBSCRIPT italic_Q ( italic_z ) italic_d italic_m ( italic_z ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_S ( 0 , italic_r ) end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r end_ARG italic_d italic_t ) italic_d italic_r = 2 italic_π < ∞ .

У той же час, умова типу (7) не виконується для функцiї Q,𝑄Q,italic_Q , адже при 0<δ(0)<10𝛿010<\delta(0)<10 < italic_δ ( 0 ) < 1

0δ(0)drrq0(r)=0δ(0)drr1r=δ(0)<,superscriptsubscript0𝛿0𝑑𝑟𝑟subscript𝑞0𝑟superscriptsubscript0𝛿0𝑑𝑟𝑟1𝑟𝛿0\int\limits_{0}^{\delta(0)}\frac{dr}{rq_{0}(r)}=\int\limits_{0}^{\delta(0)}% \frac{dr}{r\cdot\frac{1}{r}}=\delta(0)<\infty\,,∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_δ ( 0 ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r italic_q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_δ ( 0 ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d italic_r end_ARG start_ARG italic_r ⋅ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r end_ARG end_ARG = italic_δ ( 0 ) < ∞ , (44)

де q0(r)=12πQ(z0+reit)dt.subscript𝑞0𝑟12𝜋𝑄subscript𝑧0𝑟superscript𝑒𝑖𝑡𝑑𝑡q_{0}(r)=\frac{1}{2\pi}Q(z_{0}+re^{it})\,dt.italic_q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_π end_ARG italic_Q ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_d italic_t . Це означає, що умови наслiдку 1, якi передбачають виконання спiввiдношення (44) для максимальної дилатацiї Kμ(z,w),subscript𝐾𝜇𝑧𝑤K_{\mu}(z,w),italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) , не виконуються.

Проте, покажемо, що вiдповiдна умова (44) виконана по вiдношенню до дотичної дилатацiї. Справдi, для z0=0subscript𝑧00z_{0}=0italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0

Kμ(z,0,w)T=|1z¯z(μ(z,w))|21|μ(z,w)|2=subscriptsuperscript𝐾𝑇𝜇𝑧0𝑤superscript1¯𝑧𝑧𝜇𝑧𝑤21superscript𝜇𝑧𝑤2absentK^{T}_{\mu(z,0,w)}=\frac{\left|1-\frac{\overline{z}}{z}\left(\mu(z,w)\right)% \right|^{2}}{1-|\mu(z,w)|^{2}}=italic_K start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_μ ( italic_z , 0 , italic_w ) end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG | 1 - divide start_ARG over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_ARG start_ARG italic_z end_ARG ( italic_μ ( italic_z , italic_w ) ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - | italic_μ ( italic_z , italic_w ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG =
=(1(1r|w|1+r+|w|))21(1r|w|1+r+|w|)2=1(1r|w|1+r+|w|)1+1r|w|1+r+|w|<1absentsuperscript11𝑟𝑤1𝑟𝑤21superscript1𝑟𝑤1𝑟𝑤211𝑟𝑤1𝑟𝑤11𝑟𝑤1𝑟𝑤1=\frac{\left(1-\left(\frac{1-r-|w|}{1+r+|w|}\right)\right)^{2}}{1-\biggl{(}% \frac{1-r-|w|}{1+r+|w|}\biggr{)}^{2}}=\frac{1-\left(\frac{1-r-|w|}{1+r+|w|}% \right)}{1+\frac{1-r-|w|}{1+r+|w|}}<1= divide start_ARG ( 1 - ( divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_w | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_w | end_ARG ) ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - ( divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_w | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_w | end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG = divide start_ARG 1 - ( divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_w | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_w | end_ARG ) end_ARG start_ARG 1 + divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_w | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_w | end_ARG end_ARG < 1

для всiх r(0,1)𝑟01r\in(0,1)italic_r ∈ ( 0 , 1 ) i всiх w.𝑤w\in{\mathbb{C}}.italic_w ∈ blackboard_C . Якщо покласти Q01(z)1,subscriptsuperscript𝑄10𝑧1Q^{1}_{0}(z)\equiv 1,italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ≡ 1 , то можна зауважити, що функцiя Q01(z)subscriptsuperscript𝑄10𝑧Q^{1}_{0}(z)italic_Q start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) задовольняє умову (7) у точцi z0=0.subscript𝑧00z_{0}=0.italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 . Виконання цiєї умови в iнших точках z0subscript𝑧0z_{0}italic_z start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT одиничного круга 𝔻𝔻{\mathbb{D}}blackboard_D є очевидним з огляду на те, що функцiя Kμ(z,w)subscript𝐾𝜇𝑧𝑤K_{\mu}(z,w)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_μ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_w ) задовольняє умову (43) i функцiя Q(z):=1rassign𝑄𝑧1𝑟Q(z):=\frac{1}{r}italic_Q ( italic_z ) := divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_r end_ARG є локально обмеженою в 𝔻.𝔻{\mathbb{D}}.blackboard_D .

Остаточно, за теоремою 1 рiвняння

fz¯=eiθ1r|f(z)|1+r+|f(z)|fzsubscript𝑓¯𝑧superscript𝑒𝑖𝜃1𝑟𝑓𝑧1𝑟𝑓𝑧subscript𝑓𝑧f_{\overline{z}}=e^{i\theta}\frac{1-r-|f(z)|}{1+r+|f(z)|}\cdot f_{z}italic_f start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 - italic_r - | italic_f ( italic_z ) | end_ARG start_ARG 1 + italic_r + | italic_f ( italic_z ) | end_ARG ⋅ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT

має гомеоморфний Wloc1,1superscriptsubscript𝑊loc11W_{\rm loc}^{1,1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT roman_loc end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT-розв’язок у 𝔻.𝔻{\mathbb{D}}.blackboard_D .

Список лiтератури

  • [1]
  • [2] Ahlfors L. Lectures on Quasiconformal Mappings. New York, Van Nostrand, 1966.
  • [3] Astala K., Iwaniec T. and Martin G. Elliptic partial differential equations and quasiconformal mappings in the plane. – Princeton, Princeton University Press, NJ, 2009.
  • [4] Bojarski B. Generalized solutions of a system of differential equations of the first order of the elliptic type with discontinuous coefficients // Mat. Sb. – 1957.– V. 43(85). – P. 451–-503.
  • [5] Gutlyanskii V. Ya., Ryazanov V. I., Srebro U., Yakubov E. The Beltrami Equation: A Geometric Approach. – New York etc.: Springer, 2012.
  • [6] Martio O., Ryazanov V., Srebro U. and Yakubov E. Moduli in Modern Mapping Theory. – New York: Springer Science + Business Media, LLC, 2009.
  • [7] Ryazanov V., Srebro U. and Yakubov E. Finite mean oscillation and the Beltrami equation // Israel Math. J. – 2006. – 153. – P. 247–266.
  • [8] Salimov R., Stefanchuk M. Logarithmic asymptotics of the nonlinear Cauchy-Riemann-Beltrami equation // Ukr. Math. J. – 2021. – V. 73. – P. 463–478.
  • [9] Севостьянов Є.О. Про iснування розв’язкiв рiвнянь Бельтрамi з умовами на оберненi дилатацiї // Укр. мат. вiсник. – 2021. – Т. 18, № 2. – С. 243–254; translation On the existence of solutions of the Beltrami equations with conditions on inverse dilatations // J. Math. Sci. – 2021. – V. 258, no. 3. – P. 338–345.
  • [10] Sevost’yanov E.A. and Skvortsov S.A. Logarithmic Hölder continuous mappings and Beltrami equation // Anal. Math. Phys. – 2021. – article number 138.
  • [11] Довгопятий О.П., Севостьянов Є.О. Про iснування розв’язкiв квазiлiнiйних рiвнянь Бельтрамi з двома характеристиками // Український математичний журнал. – 2022. – 74, № 7. – С. 961–972; translation Dovhopiatyi O.P., Sevost’yanov E.A. On the Existence of Solutions of Quasilinear Beltrami Equations with Two Characteristics // Ukrainian Mathematical Journal. – 2022. – 74, no. 7. – P. 1099–1112.
  • [12] Dovhopiatyi O.P., Sevost’yanov E.A. On Beltrami equations with inverse conditions and hydrodynamic normalization // Acta Mathematica Hungarica. – 2023. – 170. – P. 244–260.
  • [13] Martio O., Rickman S., and Väisälä J. Definitions for quasiregular mappings // Ann. Acad. Sci. Fenn. Ser. A1. – 1969. – 448. – P. 1–40.
  • [14] Väisälä J. Lectures on n𝑛nitalic_n-Dimensional Quasiconformal Mappings. – Lecture Notes in Math. 229, Berlin etc.: Springer–Verlag, 1971.
  • [15] Ryazanov V.I., Sevost’yanov E.A. On convergence and compactness of spatial homeomorphisms // Rev. Roum. Math. Pures Appl. – 2013. – V. 58, no. 1. – P. 85–104.
  • [16] Maly J. and Martio O. Lusin’s condition N𝑁Nitalic_N and mappings of the class Wloc1,nsuperscriptsubscript𝑊𝑙𝑜𝑐1𝑛W_{loc}^{1,n}italic_W start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_n end_POSTSUPERSCRIPT // J. Reine Angew. Math. – 1995. – V. 458. – P. 19–36.
  • [17] Ponomarev S.P. The N1superscript𝑁1N^{-1}italic_N start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT-property of mappings, and Lusin’s (N) condition. // Math. Notes. – 1995. – V. 58. – P. 960–-965.
  • [18] Sevost’yanov E.A. Mappings with Direct and Inverse Poletsky Inequalities. Developments in Mathematics (DEVM, volume 78). – Cham: Springer Nature Switzerland AG, 2023, 433 с., ISBN 978-3-031-45417-2, ISBN e-book: 978-3-031-45418-9.
  • [19] Ryazanov V., Salimov R., Srebro U., Yakubov E. On Boundary Value Problems for the Beltrami Equations // Contemporary Mathematics. – 2013. – V. 591. – P. 211–242.
  • [20] Ziemer W.P. Extremal length and conformal capacity // Trans. Amer. Math. Soc. – 1967. – V. 126, no. 3. – P. 460–473.
  • [21] Ziemer W.P. Extremal length and p𝑝pitalic_p-capacity // Michigan Math. J. – 1969. – V. 16. – P. 43–51.
  • [22] Hesse J. A plimit-from𝑝p-italic_p -extremal length and p𝑝pitalic_p-capacity equality // Ark. Mat. – 1975. – V. 13. – P. 131–144.
  • [23] Shlyk V.A. The equality between p𝑝pitalic_p-capacity and p𝑝pitalic_p-modulus // Siberian Mathematical Journal. – 1993. – V. 34, no. 6. – P. 1196-–1200.
  • [24] Saks S. Theory of the Integral. – New York: Dover, 1964.
  • [25] Севостьянов Є.О., Скворцов С.О., Довгопятий О.П. Про негомеоморфнi вiдображеня з оберненою нерiвнiстю Полецького // Укр. мат. вiсник. – 2020. – 17, № 3. – С. 414–436; translation Sevost’yanov E.A., Skvortsov S.A., Dovhopiatyi O.P. On nonhomeomorphic mappings with the inverse Poletsky inequality // Journal of Mathematical Sciences. – 2021. – 252, no. 4. – P. 541–557.
  • [26] Ryazanov V., Sevost’yanov E. Toward the theory of ring Q𝑄Qitalic_Q-homeomorphisms // Israel J. Math. – 2008. – 168. – P. 101–118.
  • [27]

КОНТАКТНА IНФОРМАЦIЯ

Євген Олександрович Севостьянов
1. Житомирський державний унiверситет iм. I. Франко
вул. Велика Бердичiвська, 40
м. Житомир, Україна, 10 008
2. Iнститут прикладної математики i механiки НАН України,
вул. Добровольського, 1
м. Слов’янськ, Україна, 84 100
e-mail: esevostyanov2009@gmail.com

Валерiй Андрiйович Таргонський
Житомирський державний унiверситет iм. I. Франко
вул. Велика Бердичiвська, 40
м. Житомир, Україна, 10 008
e-mail: w.targonsk@gmail.com