\addbibresource

ref.bib

Half Space Property in 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces

Alessandro Cucinotta University of Oxford, Mathematical Institute, Woodstock Rd, Oxford OX2 6GG, UK. Email: alessandro.cucinotta@maths.ox.ac.uk.    Andrea Mondino University of Oxford, Mathematical Institute, Woodstock Rd, Oxford OX2 6GG, UK. Email: andrea.mondino@maths.ox.ac.uk.
(May 2024)
Abstract

The goal of this note is to prove the Half Space Property for 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces, namely that if (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is a parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space and C𝖷×𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_C ⊂ sansserif_X × blackboard_R is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set and it is contained in a half space, then C𝐶Citalic_C is a locally finite union of horizontal slices. If the assumption of local perimeter minimizing is strengthened into global perimeter minimizing, then the conclusion can be strengthened into uniqueness of the horizontal slice.

As a consequence, we obtain oscillation estimates and a Half Space Theorem for minimal hypersurfaces in products 𝖬×𝖬\mathsf{M}\times\mathbb{R}sansserif_M × blackboard_R, where 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M is a parabolic smooth manifold (possibly weighted and with boundary) with non-negative Ricci curvature.

On the way of proving the Half Space Property we also study some properties of Green’s functions on 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces that are of independent interest.

1 Introduction

In [HM] Hoffman and Meeks proved the Half Space Theorem, stating that a connected, proper, non-planar minimal surface in 3superscript3\mathbb{R}^{3}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT cannot be contained in a half space. Analogous results in the Riemannian setting were then obtained by different authors ([HLRS], [DBM], [DBH], [EH], etc.) and in [RSS] Rosenberg, Schulze and Spruck gave the following definition.

Definition.

A Riemannian manifold 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M has the Half Space Property if every proper minimal hypersurface S𝖬×𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}\times\mathbb{R}italic_S ⊂ sansserif_M × blackboard_R not intersecting 𝖬×{0}𝖬0\mathsf{M}\times\{0\}sansserif_M × { 0 } equals a horizontal slice 𝖬×{c}𝖬𝑐\mathsf{M}\times\{c\}sansserif_M × { italic_c }.

The study of this property, which generalizes the Half Space Theorem, is linked to the understanding of the following more general problem: what are the conditions such that two minimal submanifolds S1subscript𝑆1S_{1}italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT, S2subscript𝑆2S_{2}italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT of a Riemannian manifold 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M must intersect? And if they do not intersect, do they influence each other’s geometry?

Classical results in this direction, aside from the Half Space Theorem, are the fact that the only positive solutions of the minimal surface equation in Euclidean space are constant functions ([BGM]) and Frankel’s Theorem, stating that two compact minimal hypersurfaces in a closed manifold with positive Ricci curvature must intersect ([F]).

More recently, in the aforementioned work [RSS], it was proved that the Half Space Property holds for parabolic manifolds with bounded sectional curvature and the result was then extended to parabolic manifolds with a uniform lower bound on the Ricci curvature in [CMMR]. It was then proved in the very recent work [DingCap] that even the lower bound on the Ricci curvature can be removed, so that the Half Space Property holds for general parabolic manifolds. We recall that a manifold is parabolic if it does not admit a positive Green’s function for the Laplacian and we note that without the parabolicity assumption the Half Space Property fails in general, the catenoid in 4superscript4\mathbb{R}^{4}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT being a counterexample.

The validity of the Half Space Property for parabolic smooth Riemannian manifolds with lower Ricci curvature bounds and the recent generalization of Frankel’s Theorem to the setting of 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD spaces ([Weak]), i.e. non-smooth spaces with a synthetic lower bound on the Ricci curvature, suggest that also the Half Space Property might hold in the non-smooth setting.

We recall that an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space is a metric measure space where K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R plays the role of a lower bound on the Ricci curvature, while N[1,+)𝑁1N\in[1,+\infty)italic_N ∈ [ 1 , + ∞ ) plays the role of an upper bound on the dimension; this class includes measured Gromov-Hausdorff limits of smooth manifolds with uniform Ricci curvature lower bounds and finite dimensional Alexandrov spaces with sectional curvature bounded from below. Moreover, since a hypersurface in a smooth manifold is minimal if and only if it is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set, it is natural, in the non-smooth setting, to replace minimal hypersurfaces with local boundaries of local perimeter minimizers. Recall that a set C𝖷𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}italic_C ⊂ sansserif_X is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set if, for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X there exists a (small) metric ball Br(x)subscript𝐵𝑟𝑥B_{r}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) and a set of finite perimeter E𝖷𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}italic_E ⊂ sansserif_X minimizing the perimeter in Br(x)subscript𝐵𝑟𝑥B_{r}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) such that CBr(x)=EBr(x)𝐶subscript𝐵𝑟𝑥𝐸subscript𝐵𝑟𝑥C\cap B_{r}(x)=\partial E\cap B_{r}(x)italic_C ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) = ∂ italic_E ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ).

We next state the main result of this note.

Theorem 1.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space and let C𝖷×𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_C ⊂ sansserif_X × blackboard_R. Then the following two assertions are equivalent:

  1. 1.

    C𝐶Citalic_C is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set, and C𝐶Citalic_C is contained in a half space, i.e. there exists t0subscript𝑡0t_{0}\in\mathbb{R}italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_R such that C𝖷×[t0,)𝐶𝖷subscript𝑡0C\subset\mathsf{X}\times[t_{0},\infty)italic_C ⊂ sansserif_X × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∞ );

  2. 2.

    C𝐶Citalic_C is a locally finite union of horizontal slices, i.e. there exists a discrete set D[t0,)𝐷subscript𝑡0D\subset[t_{0},\infty)italic_D ⊂ [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , ∞ ) such that

    C=dD𝖷×{d}.𝐶subscript𝑑𝐷𝖷𝑑C=\bigcup_{d\in D}\mathsf{X}\times\{d\}.italic_C = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_d ∈ italic_D end_POSTSUBSCRIPT sansserif_X × { italic_d } .

The previous theorem, in particular, is part of a wider class of recent results that aim at generalizing to the non-smooth setting properties of perimeter minimizing sets ([APPS], [FSM], [BPSrec], [Weak], etc.). It is interesting to note that, while in the smooth category the Half Space Property holds for parabolic manifolds even without the lower bound on the Ricci curvature, the same is not true for metric measure spaces (see Example 4.30). In particular, in the non-smooth setting, once we remove the 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD assumption, it is not clear which conditions should be imposed (in addition to parabolicity) to guarantee the validity of the Half Space Property.
If the assumption of local perimeter minimizing in Theorem 1 is strengthened into global perimeter minimizing, then the conclusion can be strengthened into uniqueness of the horizontal slice:

Corollary (Cor. 4.29).

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space and let E𝖷×𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_E ⊂ sansserif_X × blackboard_R be a perimeter minimizing set contained in 𝖷×[0,+)𝖷0\mathsf{X}\times[0,+\infty)sansserif_X × [ 0 , + ∞ ). Then, there exists a𝑎a\in\mathbb{R}italic_a ∈ blackboard_R such that E=𝖷×[a,+)𝐸𝖷𝑎E=\mathsf{X}\times[a,+\infty)italic_E = sansserif_X × [ italic_a , + ∞ ).

Specializing Theorem 1 to the smooth category, we obtain that the Half Space Property holds for certain free boundary minimal surfaces on weighted manifolds with boundary. This is the content of Theorem 2. Given a manifold (𝖬,g)𝖬𝑔(\mathsf{M},g)( sansserif_M , italic_g ) we denote by 𝔪gsubscript𝔪𝑔\mathfrak{m}_{g}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT its volume measure and by 𝖽gsubscript𝖽𝑔\mathsf{d}_{g}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT its distance. If V:𝖬:𝑉𝖬V:\mathsf{M}\to\mathbb{R}italic_V : sansserif_M → blackboard_R is a smooth function, we say that the metric measure space (𝖬n,𝖽g,eV𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) is a weighted manifold. A hypersurface S𝑆Sitalic_S in the weighted manifold 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M is minimal if it is a critical point of the weighted area functional. We say that the boundary of 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M is convex if its second fundamental form w.r.t. the inward pointing unit normal is positive.

Theorem 2.

Let (𝖬n,𝖽g,eV𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a parabolic weighted manifold with convex boundary such that there exists N>n𝑁𝑛N>nitalic_N > italic_n satisfying

𝖱𝗂𝖼𝖬+𝖧𝖾𝗌𝗌VVVNn0 on 𝖬𝖬.subscript𝖱𝗂𝖼𝖬subscript𝖧𝖾𝗌𝗌𝑉tensor-product𝑉𝑉𝑁𝑛0 on 𝖬𝖬\mathsf{Ric}_{\mathsf{M}}+\mathsf{Hess}_{V}-\frac{\nabla V\otimes\nabla V}{N-n% }\geq 0\quad\text{ on }\mathsf{M}\setminus\partial\mathsf{M}.sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT sansserif_M end_POSTSUBSCRIPT + sansserif_Hess start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG ∇ italic_V ⊗ ∇ italic_V end_ARG start_ARG italic_N - italic_n end_ARG ≥ 0 on sansserif_M ∖ ∂ sansserif_M .

If S𝖬×(0,+)𝑆𝖬0S\subset\mathsf{M}\times(0,+\infty)italic_S ⊂ sansserif_M × ( 0 , + ∞ ) is a properly embedded connected minimal hypersurface intersecting 𝖬×𝖬\partial\mathsf{M}\times\mathbb{R}∂ sansserif_M × blackboard_R orthogonally, then S𝑆Sitalic_S is a horizontal slice.

The previous result is new already in the boundaryless weighted setting and in the framework of unweighted manifolds with boundary.

A second consequence of Theorem 1 is that the oscillation of area minimizing hypersurfaces in an appropriate class of pointed manifolds grows with a uniform rate as one moves away from the base point in each manifold. This is stated precisely in Theorem 3 below.

We say that a function P:[0,+)(0,+):𝑃00P:[0,+\infty)\to(0,+\infty)italic_P : [ 0 , + ∞ ) → ( 0 , + ∞ ) is a modulus of parabolicity if 1+tP(t)1𝑑t=+superscriptsubscript1𝑡𝑃superscript𝑡1differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}tP(t)^{-1}dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_t italic_P ( italic_t ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_t = + ∞ and we say that a pointed metric measure space (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) has modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P if 𝔪(Br(𝗑))𝔪(B1(𝗑))P(r)𝔪subscript𝐵𝑟𝗑𝔪subscript𝐵1𝗑𝑃𝑟\mathfrak{m}(B_{r}(\mathsf{x}))\leq\mathfrak{m}(B_{1}(\mathsf{x}))P(r)fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) ≤ fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) italic_P ( italic_r ) for every r0𝑟0r\geq 0italic_r ≥ 0. We say that a hypersurface S𝖷𝑆𝖷S\subset\mathsf{X}italic_S ⊂ sansserif_X is an area minimizing boundary in an open set A𝖷𝐴𝖷A\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ sansserif_X if the exists a set EA𝐸𝐴E\subset Aitalic_E ⊂ italic_A minimizing the perimeter in A𝐴Aitalic_A such that EA=S𝐸𝐴𝑆\partial E\cap A=S∂ italic_E ∩ italic_A = italic_S. If S𝖷×𝑆𝖷S\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_S ⊂ sansserif_X × blackboard_R and (𝗑,0)S𝗑0𝑆(\mathsf{x},0)\in S( sansserif_x , 0 ) ∈ italic_S we define the oscillation of S𝑆Sitalic_S as

𝖮𝗌𝖼𝗑,r(S):=sup{|t|:(y,t)SBr(𝗑)×(r,r)}.\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},r}(S):=\sup\{|t|:(y,t)\in S\cap B_{r}(\mathsf{x})% \times(-r,r)\}.sansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) := roman_sup { | italic_t | : ( italic_y , italic_t ) ∈ italic_S ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( - italic_r , italic_r ) } .
Theorem 3.

Let P𝑃Pitalic_P be a modulus of parabolicity and n𝑛n\in\mathbb{N}italic_n ∈ blackboard_N. For every t,r,T>0𝑡𝑟𝑇0t,r,T>0italic_t , italic_r , italic_T > 0 there exists R>0𝑅0R>0italic_R > 0 such that for every pointed manifold (𝖬n,g,𝗑)superscript𝖬𝑛𝑔𝗑(\mathsf{M}^{n},g,\mathsf{x})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g , sansserif_x ) with modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P and non-negative Ricci curvature, and for every area minimizing boundary S𝑆Sitalic_S in BR(𝗑)×(R,R)subscript𝐵𝑅𝗑𝑅𝑅B_{R}(\mathsf{x})\times(-R,R)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( - italic_R , italic_R ) containing (𝗑,0)𝗑0(\mathsf{x},0)( sansserif_x , 0 ), if 𝖮𝗌𝖼𝗑,r(S)tsubscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑟𝑆𝑡\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},r}(S)\geq tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) ≥ italic_t then 𝖮𝗌𝖼𝗑,R(S)Tsubscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑅𝑆𝑇\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},R}(S)\geq Tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) ≥ italic_T.

Remark.

In Section 5 we actually prove a more general result dealing with weighted manifolds with boundary and with a stronger notion of oscillation (see Corollary 5.9), but we preferred to state Theorem 3 in this form for the sake of simplicity.

Now we comment on the proof of Theorem 1.
The proof of the implication 21212\Rightarrow 12 ⇒ 1 is a standard calibration argument, we will thus only discuss the implication 12121\Rightarrow 21 ⇒ 2.

The proof that we give is totally different from the ones covering the analogous results in the smooth setting. In the works [RSS] and [CMMR] the general principle is that if S𝖬×𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}\times\mathbb{R}italic_S ⊂ sansserif_M × blackboard_R is minimal and contained in a half space then, given a compact set D𝐷D\neq\emptysetitalic_D ≠ ∅, it will be possible to construct a solution to the minimal surface equation u:𝖬D:𝑢𝖬𝐷u:\mathsf{M}\setminus D\to\mathbb{R}italic_u : sansserif_M ∖ italic_D → blackboard_R which is bounded from below and is not constant if S𝑆Sitalic_S is not a slice. The next step is then to prove a suitable generalization of De Giorgi’s a priori gradient estimate for solutions of the minimal surface equation and to use the lower bound on u𝑢uitalic_u to obtain a uniform bound on its gradient. Finally one combines the parabolicity of 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M with the bound on the gradient of u𝑢uitalic_u to deduce that also the graph of u𝑢uitalic_u is parabolic, and since u𝑢uitalic_u is harmonic on its graph, by general properties of parabolic manifolds, it has to be constant and S𝑆Sitalic_S has to be a slice.

There are several points of this strategy that it is not clear how to adapt to the non-smooth framework. A key issue is that the a priori gradient estimate on u𝑢uitalic_u under a lower Ricci curvature bound is a consequence of the second variation formula for minimal surfaces, and such formula relies crucially on the smoothness of the ambient space. Moreover, even if such estimate were available, the graph of a regular function on an 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD space is not known, in general, to be an 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD space and so, losing even this mild regularity, it would be difficult to adapt the previous technique, as it is based on the parabolicity of the graph.

Our proof is instead closer to the one used in [Weak] to generalize Frankel’s Theorem. The key idea taken from such proof is that if M𝑀Mitalic_M is a manifold with non-negative Ricci curvature and S𝑆Sitalic_S is a minimal hypersurface contained in 𝖬×(0,+)𝖬0\mathsf{M}\times(0,+\infty)sansserif_M × ( 0 , + ∞ ), then the function 𝖽¯:=𝖽S𝖽𝖬×{0}assign¯𝖽subscript𝖽𝑆subscript𝖽𝖬0\bar{\mathsf{d}}:=\mathsf{d}_{S}-\mathsf{d}_{\mathsf{M}\times\{0\}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG := sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT sansserif_M × { 0 } end_POSTSUBSCRIPT, defined on 𝖬×(,0)𝖬0\mathsf{M}\times(-\infty,0)sansserif_M × ( - ∞ , 0 ), has negative Laplacian, is positive and if it is constant then S𝑆Sitalic_S is a slice. Hence the goal is to use the maximum principle for super-harmonic functions to show that 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG is constant. This is immediate if 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M is compact, as in this case 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG achieves its minimum on all the points of the geodesic realizing the distance between 𝖬×{1}𝖬1\mathsf{M}\times\{-1\}sansserif_M × { - 1 } and S𝑆Sitalic_S.

If 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M is not compact, the argument is by contradiction. Exploiting the geometric properties of distance functions and the super-harmonicity of 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG, one shows that if 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG is not constant, then there exists an open bounded set A𝖬×(,0)𝐴𝖬0A\subset\mathsf{M}\times(-\infty,0)italic_A ⊂ sansserif_M × ( - ∞ , 0 ) and τ>0𝜏0\tau>0italic_τ > 0 such that

Δe𝖽¯0 on 𝖬×(,0),Δe𝖽¯τ on A.formulae-sequenceΔsuperscript𝑒¯𝖽0 on 𝖬0Δsuperscript𝑒¯𝖽𝜏 on 𝐴\Delta e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq 0\text{ on }\mathsf{M}\times(-\infty,0),\quad% \Delta e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq\tau\text{ on }A.roman_Δ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 on sansserif_M × ( - ∞ , 0 ) , roman_Δ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_τ on italic_A .

If the product 𝖬×𝖬\mathsf{M}\times\mathbb{R}sansserif_M × blackboard_R is parabolic, then there exists a continuous function ϕ:𝖬×:italic-ϕ𝖬\phi:\mathsf{M}\times\mathbb{R}\to\mathbb{R}italic_ϕ : sansserif_M × blackboard_R → blackboard_R such that

Δϕ0 on 𝖬×(,0),Δϕτ on Aformulae-sequenceΔitalic-ϕ0 on 𝖬0Δitalic-ϕ𝜏 on 𝐴\Delta\phi\geq 0\text{ on }\mathsf{M}\times(-\infty,0),\quad\Delta\phi\geq-% \tau\text{ on }Aroman_Δ italic_ϕ ≥ 0 on sansserif_M × ( - ∞ , 0 ) , roman_Δ italic_ϕ ≥ - italic_τ on italic_A

which tends to -\infty- ∞ at infinity (as it happens on \mathbb{R}blackboard_R and 2superscript2\mathbb{R}^{2}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT because of their parabolicity). As a consequence, the function e𝖽¯+ϕsuperscript𝑒¯𝖽italic-ϕe^{-\bar{\mathsf{d}}}+\phiitalic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ϕ is sub-harmonic and has a maximum in 𝖬×(,0]𝖬0\mathsf{M}\times(-\infty,0]sansserif_M × ( - ∞ , 0 ]. Moreover, since e𝖽¯superscript𝑒¯𝖽e^{-\bar{\mathsf{d}}}italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT increases as we move down a vertical line, by constructing ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ in an appropriate way we can assume that the maximum of e𝖽¯+ϕsuperscript𝑒¯𝖽italic-ϕe^{-\bar{\mathsf{d}}}+\phiitalic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ϕ actually lies in 𝖬×(,0)𝖬0\mathsf{M}\times(-\infty,0)sansserif_M × ( - ∞ , 0 ). The maximum principle then implies that e𝖽¯+ϕsuperscript𝑒¯𝖽italic-ϕe^{-\bar{\mathsf{d}}}+\phiitalic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ϕ is constant, contradicting the condition at infinity on ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ.

If 𝖬×𝖬\mathsf{M}\times\mathbb{R}sansserif_M × blackboard_R is not parabolic the previous argument has to be modified, and working with metric measure spaces instead of Riemannian manifolds becomes crucial. Consider on 𝖬×𝖬\mathsf{M}\times\mathbb{R}sansserif_M × blackboard_R the distance 𝖽×subscript𝖽\mathsf{d}_{\times}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT induced by the product Riemannian metric and the measure 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT which is the product volume measure. Using the parabolicity assumption on 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M and the particular form of the function e𝖽¯superscript𝑒¯𝖽e^{-\bar{\mathsf{d}}}italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT, it is possible to replace the measure 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT with a measure 𝔪~×subscript~𝔪\tilde{\mathfrak{m}}_{\times}over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT such that the product space (𝖬×,𝖽×,𝔪~×)𝖬subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{M}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_M × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (possibly for K<0𝐾0K<0italic_K < 0), it is parabolic and, calling Δ~~Δ\tilde{\Delta}over~ start_ARG roman_Δ end_ARG the Laplacian in this modified space, we have that there exists τ>0superscript𝜏0\tau^{\prime}>0italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT > 0 such that

Δ~e𝖽¯0 on 𝖬×(,0),Δ~e𝖽¯τ on A.formulae-sequence~Δsuperscript𝑒¯𝖽0 on 𝖬0~Δsuperscript𝑒¯𝖽superscript𝜏 on 𝐴\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq 0\text{ on }\mathsf{M}\times(-\infty,0% ),\quad\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq\tau^{\prime}\text{ on }A.over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 on sansserif_M × ( - ∞ , 0 ) , over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT on italic_A .

To conclude, we can now repeat the previous argument involving the construction of an auxiliary function ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ and the maximum principle that, in this case, is used on the modified space (𝖬×,𝖽×,𝔪~×)𝖬subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{M}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_M × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ).

This strategy works for 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces, but not on 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces when K<0𝐾0K<0italic_K < 0, as in this case it is not true in general that the function 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG is super-harmonic. In particular the problem remains open for general 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces.

Finally, to implement the previously outlined strategy, we need to generalize to 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces some classical properties of parabolic manifolds. This is obtained by extending the work done in [BSflow], [Weak] and [BScon] on Green’s functions in the non smooth setting. Theorems 4 and 5 are the main results in this regard. For other related results about Green’s functions in 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD spaces, see the recent works by Honda-Peng [HondaPeng] and Honda [Honda]. Given an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) we denote by ptsubscript𝑝𝑡p_{t}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT the corresponding heat kernel and we refer to Section 3 for the precise definitions of Green’s functions and regular sets.

Theorem 4.

Let (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) be a pointed 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space with infinite diameter. The following are equivalent:

  1. 1.

    There is no positive Green’s function on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with pole 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x.

  2. 2.

    For every (x,y)X×X𝑥𝑦𝑋𝑋(x,y)\in X\times X( italic_x , italic_y ) ∈ italic_X × italic_X we have 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞.

  3. 3.

    There exists (x,y)X×X𝑥𝑦𝑋𝑋(x,y)\in X\times X( italic_x , italic_y ) ∈ italic_X × italic_X such that 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞.

  4. 4.

    Let {Bi}isubscriptsubscript𝐵𝑖𝑖\{B_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT be an exhaustion of regular sets containing 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x. Let G𝗑isuperscriptsubscript𝐺𝗑𝑖G_{\mathsf{x}}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT be the Green’s function on Bisubscript𝐵𝑖B_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with pole 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x. Then for every y𝗑𝑦𝗑y\neq\mathsf{x}italic_y ≠ sansserif_x we have G𝗑i(y)+superscriptsubscript𝐺𝗑𝑖𝑦G_{\mathsf{x}}^{i}(y)\to+\inftyitalic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) → + ∞ as i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞.

Theorem 5.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. If there exists xX𝑥𝑋x\in Xitalic_x ∈ italic_X such that

1+t𝔪(Bt(x))𝑑t=+,superscriptsubscript1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}\frac{t}{\mathfrak{m}(B_{t}(x))}\,dt=+\infty,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_t end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_t = + ∞ ,

then 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is parabolic. This condition is also necessary if K=0𝐾0K=0italic_K = 0.

The note is organized as follows. The first section contains preliminaries. The second section concerns the theory of Green’s functions on 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD spaces and contains the proofs of Theorems 4 and 5. In Section 4 we rigorously prove, following the previously outlined strategy, the Half Space Property for 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces, while in the final section we deal with applications in the smooth setting, proving Theorems 2 and 3.

Acknowledgements. A.M. is supported by the European Research Council (ERC), under the European Union Horizon 2020 research and innovation programme, via the ERC Starting Grant “CURVATURE”, grant agreement No. 802689.

2 Preliminaries

Throughout the note we will work on metric measure spaces (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ), where (𝖷,𝖽)𝖷𝖽(\mathsf{X},\mathsf{d})( sansserif_X , sansserif_d ) is a separable complete metric space where balls are precompact and 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m is a non-negative Borel measure on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X which is finite on bounded sets and whose support is the whole 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. Given a smooth manifold (𝖬,g)𝖬𝑔(\mathsf{M},g)( sansserif_M , italic_g ) we denote by 𝖽gsubscript𝖽𝑔\mathsf{d}_{g}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT and 𝔪gsubscript𝔪𝑔\mathfrak{m}_{g}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT respectively the distance induced by g𝑔gitalic_g and the volume measure. Given an open set Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X we denote by 𝖫𝗂𝗉(Ω)𝖫𝗂𝗉Ω\mathsf{Lip}(\Omega)sansserif_Lip ( roman_Ω ), 𝖫𝗂𝗉loc(Ω)subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐Ω\mathsf{Lip}_{loc}(\Omega)sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) and 𝖫𝗂𝗉c(Ω)subscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\mathsf{Lip}_{c}(\Omega)sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) respectively Lipschitz functions, locally Lipschitz and Lipschitz functions with compact support in ΩΩ\Omegaroman_Ω. If f𝖫𝗂𝗉loc(Ω)𝑓subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐Ωf\in\mathsf{Lip}_{loc}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) and xΩ𝑥Ωx\in\Omegaitalic_x ∈ roman_Ω we define

𝗅𝗂𝗉(f)(x):=lim supyx|f(x)f(y)|𝖽(x,y).assign𝗅𝗂𝗉𝑓𝑥subscriptlimit-supremum𝑦𝑥𝑓𝑥𝑓𝑦𝖽𝑥𝑦\mathsf{lip}(f)(x):=\limsup_{y\to x}\frac{|f(x)-f(y)|}{\mathsf{d}(x,y)}.sansserif_lip ( italic_f ) ( italic_x ) := lim sup start_POSTSUBSCRIPT italic_y → italic_x end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG | italic_f ( italic_x ) - italic_f ( italic_y ) | end_ARG start_ARG sansserif_d ( italic_x , italic_y ) end_ARG .

Given a closed interval I𝐼I\subset\mathbb{R}italic_I ⊂ blackboard_R, we say that a curve γ:I𝖷:𝛾𝐼𝖷\gamma:I\to\mathsf{X}italic_γ : italic_I → sansserif_X is a geodesic if its length coincides with the distance between its endpoints. Unless otherwise specified we assume that geodesics have constant unit speed.

We will consider pointed measured Gromov Hausdorff convergence of metric measure spaces, and we refer to [GMS13] for the relevant background. We recall that in the case of a sequence of uniformly locally doubling metric measure spaces (𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) (as in the case of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces), pointed measured Gromov-Hausdorff convergence to (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) can be equivalently characterized by asking for the existence of a proper metric space (𝖹,𝖽z)𝖹subscript𝖽𝑧(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT ) such that all the metric spaces (𝖷i,𝖽i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) are isometrically embedded into (𝖹,𝖽z)𝖹subscript𝖽𝑧(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT ), 𝗑i𝗑subscript𝗑𝑖𝗑\mathsf{x}_{i}\to\mathsf{x}sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → sansserif_x and 𝔪i𝔪subscript𝔪𝑖𝔪\mathfrak{m}_{i}\to\mathfrak{m}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → fraktur_m weakly in duality with continuous boundedly supported functions in 𝖹𝖹\mathsf{Z}sansserif_Z. In this case we say that the convergence is realized in the space 𝖹𝖹\mathsf{Z}sansserif_Z (see [GMS13]). Given a metric measure space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) and x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X, we denote by 𝖳𝖺𝗇x(𝖷)subscript𝖳𝖺𝗇𝑥𝖷\mathsf{Tan}_{x}(\mathsf{X})sansserif_Tan start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) the (possibly empty) collection of (isometry classes of) metric measure spaces that are pointed measured Gromov Hausdorff limits as r0𝑟0r\downarrow 0italic_r ↓ 0 of the family (𝖷,r1𝖽,𝔪(Br(x))1𝔪,x)𝖷superscript𝑟1𝖽𝔪superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥1𝔪𝑥(\mathsf{X},r^{-1}\mathsf{d},\mathfrak{m}(B_{r}(x))^{-1}\mathfrak{m},x)( sansserif_X , italic_r start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT sansserif_d , fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m , italic_x ).

2.1 Sobolev spaces and the 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD condition

We now recall the definition of Sobolev spaces in the setting of metric measure spaces, the main references being [Cheeger], [AGS], [AGS2] and [Giglimem].

Definition 2.1.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a metric measure space, Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X an open set and let p>1𝑝1p>1italic_p > 1. A function f𝖫p(Ω)𝑓superscript𝖫𝑝Ωf\in\mathsf{L}^{p}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) is said to be in the Sobolev space 𝖶1,p(Ω)superscript𝖶1𝑝Ω\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) if there exists a sequence of locally Lipschitz functions {fi}i𝖫𝗂𝗉loc(Ω)subscriptsubscript𝑓𝑖𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐Ω\{f_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\subset\mathsf{Lip}_{loc}(\Omega){ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) converging to f𝑓fitalic_f in 𝖫p(Ω)superscript𝖫𝑝Ω\mathsf{L}^{p}(\Omega)sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) such that

lim supi+Ω𝗅𝗂𝗉(fi)p𝑑𝔪<+.subscriptlimit-supremum𝑖subscriptΩ𝗅𝗂𝗉superscriptsubscript𝑓𝑖𝑝differential-d𝔪\limsup_{i\to+\infty}\int_{\Omega}\mathsf{lip}(f_{i})^{p}\,d\mathfrak{m}<+\infty.lim sup start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m < + ∞ .

A function f𝖫locp(Ω)𝑓subscriptsuperscript𝖫𝑝𝑙𝑜𝑐Ωf\in\mathsf{L}^{p}_{loc}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) is said to be in the Sobolev space 𝖶loc1,p(Ω)subscriptsuperscript𝖶1𝑝𝑙𝑜𝑐Ω\mathsf{W}^{1,p}_{loc}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) if for every η𝖫𝗂𝗉c(Ω)𝜂subscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\eta\in\mathsf{Lip}_{c}(\Omega)italic_η ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) we have fη𝖶1,p(Ω)𝑓𝜂superscript𝖶1𝑝Ωf\eta\in\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)italic_f italic_η ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ).

For any f𝖶1,p(Ω)𝑓superscript𝖶1𝑝Ωf\in\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) one can define an object |f|𝑓|\nabla f|| ∇ italic_f | (a priori depending on p𝑝pitalic_p, but independent of the exponent in the spaces that we will work on) such that for every open set AΩ𝐴ΩA\subset\Omegaitalic_A ⊂ roman_Ω we have

A|f|p𝑑𝔪=inf{lim infn+A𝗅𝗂𝗉(fn)p𝑑𝔪|(fn)n𝖫p(A)𝖫𝗂𝗉loc(A),fnf𝖫p(A)0}.subscript𝐴superscript𝑓𝑝differential-d𝔪infimumconditional-setsubscriptlimit-infimum𝑛subscript𝐴𝗅𝗂𝗉superscriptsubscript𝑓𝑛𝑝differential-d𝔪formulae-sequencesubscriptsubscript𝑓𝑛𝑛superscript𝖫𝑝𝐴subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝐴subscriptnormsubscript𝑓𝑛𝑓superscript𝖫𝑝𝐴0\int_{A}|\nabla f|^{p}\,d\mathfrak{m}=\inf\Big{\{}\liminf_{n\to+\infty}\int_{A% }\mathsf{lip}(f_{n})^{p}\,d\mathfrak{m}\Big{|}(f_{n})_{n}\subset\mathsf{L}^{p}% (A)\cap\mathsf{Lip}_{loc}(A),\|f_{n}-f\|_{\mathsf{L}^{p}(A)}\to 0\Big{\}}.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_f | start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m = roman_inf { lim inf start_POSTSUBSCRIPT italic_n → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m | ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A ) ∩ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) , ∥ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT - italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A ) end_POSTSUBSCRIPT → 0 } .

The quantity in the previous expression will be called p𝑝pitalic_p-Cheeger energy and denoted by 𝖢𝗁p(f)subscript𝖢𝗁𝑝𝑓\mathsf{Ch}_{p}(f)sansserif_Ch start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) while |f|𝑓|\nabla f|| ∇ italic_f | will be called relaxed gradient. We define f𝖶1,p(Ω):=f𝖫p(Ω)+𝖢𝗁p(f)assignsubscriptnorm𝑓superscript𝖶1𝑝Ωsubscriptnorm𝑓superscript𝖫𝑝Ωsubscript𝖢𝗁𝑝𝑓\|f\|_{\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)}:=\|f\|_{\mathsf{L}^{p}(\Omega)}+\mathsf{Ch}_{% p}(f)∥ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) end_POSTSUBSCRIPT := ∥ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) end_POSTSUBSCRIPT + sansserif_Ch start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ). One can check that with this norm the space 𝖶1,p(Ω)superscript𝖶1𝑝Ω\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) is Banach. Later we will often write 𝖢𝗁𝖢𝗁\mathsf{Ch}sansserif_Ch in place of 𝖢𝗁2subscript𝖢𝗁2\mathsf{Ch}_{2}sansserif_Ch start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT for simplicity of notation. A deep result of Cheeger [Cheeger] implies that if f𝖫𝗂𝗉loc(X)𝑓subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝑋f\in\mathsf{Lip}_{loc}(X)italic_f ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) then |f|=𝗅𝗂𝗉(f),𝔪𝑓𝗅𝗂𝗉𝑓𝔪|\nabla f|=\mathsf{lip}(f),\,\mathfrak{m}| ∇ italic_f | = sansserif_lip ( italic_f ) , fraktur_m-a.e., provided (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is a PI-space, so in particular this holds for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N )-spaces, N[1,)𝑁1N\in[1,\infty)italic_N ∈ [ 1 , ∞ ). We now introduce functions of bounded variation following [Mir] (see also [ADM]).

Definition 2.2.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a metric measure space and let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. A function f𝖫1(Ω)𝑓superscript𝖫1Ωf\in\mathsf{L}^{1}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) is said to be of bounded variation if there exists a sequence of locally Lipschitz functions {fi}i𝖫𝗂𝗉loc(Ω)subscriptsubscript𝑓𝑖𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐Ω\{f_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\subset\mathsf{Lip}_{loc}(\Omega){ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) converging to f𝑓fitalic_f in 𝖫1(Ω)superscript𝖫1Ω\mathsf{L}^{1}(\Omega)sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) such that

lim supi+Ω𝗅𝗂𝗉(fi)𝑑𝔪<+.subscriptlimit-supremum𝑖subscriptΩ𝗅𝗂𝗉subscript𝑓𝑖differential-d𝔪\limsup_{i\to+\infty}\int_{\Omega}\mathsf{lip}(f_{i})\,d\mathfrak{m}<+\infty.lim sup start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m < + ∞ .

The space of such functions is denoted by 𝖡𝖵(Ω)𝖡𝖵Ω\mathsf{BV}(\Omega)sansserif_BV ( roman_Ω ). A function f𝖫loc1(Ω)𝑓subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐Ωf\in\mathsf{L}^{1}_{loc}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) is said to be in 𝖡𝖵loc(Ω)subscript𝖡𝖵𝑙𝑜𝑐Ω\mathsf{BV}_{loc}(\Omega)sansserif_BV start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) if for every η𝖫𝗂𝗉c(Ω)𝜂subscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\eta\in\mathsf{Lip}_{c}(\Omega)italic_η ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) we have fη𝖡𝖵(Ω)𝑓𝜂𝖡𝖵Ωf\eta\in\mathsf{BV}(\Omega)italic_f italic_η ∈ sansserif_BV ( roman_Ω ).

For any f𝖡𝖵(Ω)𝑓𝖡𝖵Ωf\in\mathsf{BV}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_BV ( roman_Ω ) and any open set AΩ𝐴ΩA\subset\Omegaitalic_A ⊂ roman_Ω we define

|Df|(A)=inf{lim infn+A𝗅𝗂𝗉(fn)𝑑𝔪|(fn)n𝖫1(A)𝖫𝗂𝗉loc(A),fnf𝖫1(A)0}.𝐷𝑓𝐴infimumconditional-setsubscriptlimit-infimum𝑛subscript𝐴𝗅𝗂𝗉subscript𝑓𝑛differential-d𝔪formulae-sequencesubscriptsubscript𝑓𝑛𝑛superscript𝖫1𝐴subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝐴subscriptnormsubscript𝑓𝑛𝑓superscript𝖫1𝐴0|Df|(A)=\inf\Big{\{}\liminf_{n\to+\infty}\int_{A}\mathsf{lip}(f_{n})\,d% \mathfrak{m}\Big{|}(f_{n})_{n}\subset\mathsf{L}^{1}(A)\cap\mathsf{Lip}_{loc}(A% ),\|f_{n}-f\|_{\mathsf{L}^{1}(A)}\to 0\Big{\}}.| italic_D italic_f | ( italic_A ) = roman_inf { lim inf start_POSTSUBSCRIPT italic_n → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m | ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A ) ∩ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) , ∥ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT - italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A ) end_POSTSUBSCRIPT → 0 } .

One can check that the quantity in the previous expression is the restriction to the open subsets of ΩΩ\Omegaroman_Ω of a finite measure. We define f𝖡𝖵(Ω):=f𝖫1(Ω)+|Df|(Ω)assignsubscriptnorm𝑓𝖡𝖵Ωsubscriptnorm𝑓superscript𝖫1Ω𝐷𝑓Ω\|f\|_{\mathsf{BV}(\Omega)}:=\|f\|_{\mathsf{L}^{1}(\Omega)}+|Df|(\Omega)∥ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_BV ( roman_Ω ) end_POSTSUBSCRIPT := ∥ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) end_POSTSUBSCRIPT + | italic_D italic_f | ( roman_Ω ). One can check that with this norm the space 𝖡𝖵(𝖷)𝖡𝖵𝖷\mathsf{BV}(\mathsf{X})sansserif_BV ( sansserif_X ) is Banach. A function f𝑓fitalic_f belongs to 𝖶1,1(Ω)superscript𝖶11Ω\mathsf{W}^{1,1}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) if f𝖡𝖵(Ω)𝑓𝖡𝖵Ωf\in\mathsf{BV}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_BV ( roman_Ω ) and |Df|𝔪much-less-than𝐷𝑓𝔪|Df|\ll\mathfrak{m}| italic_D italic_f | ≪ fraktur_m. In this case we denote by |f|𝑓|\nabla f|| ∇ italic_f | the density of |Df|𝐷𝑓|Df|| italic_D italic_f | with respect to 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m.

Definition 2.3.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a metric measure space and let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. For every p1𝑝1p\geq 1italic_p ≥ 1 we denote by 𝖶01,p(Ω)subscriptsuperscript𝖶1𝑝0Ω\mathsf{W}^{1,p}_{0}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) the closure in 𝖶1,p(Ω)superscript𝖶1𝑝Ω\mathsf{W}^{1,p}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) of 𝖫𝗂𝗉c(Ω)subscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\mathsf{Lip}_{c}(\Omega)sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ).

The previous definition is particularly suitable for proper spaces, while other definitions are to be preferred if one works without this assumption. Since we will work in the setting of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces with N[1,)𝑁1N\in[1,\infty)italic_N ∈ [ 1 , ∞ ) (and these are proper) we do not consider more general definitions.

Definition 2.4.

We say that a metric measure space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is infinitesimally Hilbertian if the space 𝖶1,2(𝖷)superscript𝖶12𝖷\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) is a Hilbert space.

If (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is infinitesimally Hilbertian and Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X an open set, for every f,g𝖶loc1,1(Ω)𝑓𝑔subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐Ωf,g\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\Omega)italic_f , italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) we define the measurable function fg:Ω:𝑓𝑔Ω\nabla f\cdot\nabla g:\Omega\to\mathbb{R}∇ italic_f ⋅ ∇ italic_g : roman_Ω → blackboard_R by

fg:=|(f+g)|2|(fg)|24.assign𝑓𝑔superscript𝑓𝑔2superscript𝑓𝑔24\nabla f\cdot\nabla g:=\frac{|\nabla(f+g)|^{2}-|\nabla(f-g)|^{2}}{4}.∇ italic_f ⋅ ∇ italic_g := divide start_ARG | ∇ ( italic_f + italic_g ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - | ∇ ( italic_f - italic_g ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 4 end_ARG .

As a consequence of the infinitesimal Hilbertianity assumption, the previously defined product of gradients is bilinear in both entries. We then recall the definition of Laplacian in the metric setting.

Definition 2.5.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be infinitesimally Hilbertian and let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. Let f𝖶1,2(Ω)𝑓superscript𝖶12Ωf\in\mathsf{W}^{1,2}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ). We say that fD(Δ,Ω)𝑓𝐷ΔΩf\in D(\Delta,\Omega)italic_f ∈ italic_D ( roman_Δ , roman_Ω ) if there exists a function h𝖫2(Ω)superscript𝖫2Ωh\in\mathsf{L}^{2}(\Omega)italic_h ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) such that

Ωgh𝑑𝔪=Ωgfd𝔪for any g𝖶01,2(Ω).formulae-sequencesubscriptΩ𝑔differential-d𝔪subscriptΩ𝑔𝑓𝑑𝔪for any 𝑔subscriptsuperscript𝖶120Ω\int_{\Omega}gh\,d\mathfrak{m}=-\int_{\Omega}\nabla g\cdot\nabla f\,d\mathfrak% {m}\quad\text{for any }g\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(\Omega).∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT italic_g italic_h italic_d fraktur_m = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_g ⋅ ∇ italic_f italic_d fraktur_m for any italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) .

In this case we say that Δf=hΔ𝑓\Delta f=hroman_Δ italic_f = italic_h in ΩΩ\Omegaroman_Ω.

We also have the following more general definition.

Definition 2.6.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be infinitesimally Hilbertian and let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. Let f𝖶loc1,1(Ω)𝑓subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐Ωf\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\Omega)italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) and let μ𝜇\muitalic_μ be a Radon measure on ΩΩ\Omegaroman_Ω. We say that Δf=μΔ𝑓𝜇\Delta f=\muroman_Δ italic_f = italic_μ in ΩΩ\Omegaroman_Ω in distributional sense if

Ωh𝑑μ=Ωgfd𝔪for any g𝖫𝗂𝗉c(Ω).formulae-sequencesubscriptΩdifferential-d𝜇subscriptΩ𝑔𝑓𝑑𝔪for any 𝑔subscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\int_{\Omega}h\,d\mu=-\int_{\Omega}\nabla g\cdot\nabla f\,d\mathfrak{m}\quad% \text{for any }g\in\mathsf{Lip}_{c}(\Omega).∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT italic_h italic_d italic_μ = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_g ⋅ ∇ italic_f italic_d fraktur_m for any italic_g ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) .

We now recall some properties of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces, i.e. infinitesimally Hilbertian metric measure spaces with Ricci curvature bounded from below by K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R and dimension bounded from above by N[1,+)𝑁1N\in[1,+\infty)italic_N ∈ [ 1 , + ∞ ) in synthetic sense.

The Riemannian Curvature Dimension condition 𝖱𝖢𝖣(K,)𝖱𝖢𝖣𝐾\mathsf{RCD}(K,\infty)sansserif_RCD ( italic_K , ∞ ) was introduced in [AGS2] (see also [Giglimem, AGMR]) combining the Curvature Dimension condition 𝖢𝖣(K,)𝖢𝖣𝐾\mathsf{CD}(K,\infty)sansserif_CD ( italic_K , ∞ ), previously pioneered in [S1, S2] and independently in [V], with the infinitesimal Hilbertianity assumption. The finite dimensional counterpart 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) is obtained coupling the finite dimensional Curvature Dimension condition 𝖢𝖣(K,N)𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{CD}(K,N)sansserif_CD ( italic_K , italic_N ) with the infinitesimal Hilbertianity assumption and was formalized in [Giglimem]. For a thorough introduction to the topic we refer to the survey [Asurv] and the references therein. Let us also mention that in the literature one can find also the (a priori weaker) 𝖱𝖢𝖣(K,N)superscript𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}^{*}(K,N)sansserif_RCD start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_K , italic_N ). It was proved in [EKS, AMS15], that 𝖱𝖢𝖣(K,N)superscript𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}^{*}(K,N)sansserif_RCD start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_K , italic_N ) is equivalent to the dimensional Bochner inequality. Moreover, [CavallettiMilman] (see also [Liglob]) proved that 𝖱𝖢𝖣(K,N)superscript𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}^{*}(K,N)sansserif_RCD start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_K , italic_N ) and 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) coincide.

We now recall the properties that we will use later on in the note. The 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) condition implies that the measure is locally doubling (see [S1]) and the validity of a Poincaré inequality (see [PI]). In particular if f𝑓fitalic_f is a locally Lipschitz function on a 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space, its relaxed gradient coincides with its local Lipschitz constant 𝗅𝗂𝗉(f)𝗅𝗂𝗉𝑓\mathsf{lip}(f)sansserif_lip ( italic_f ) (see [HKST, Theorem 12.5.112.5.112.5.112.5.1] after [Cheeger]).

We now recall a Bishop-Gromov type inequality for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces that can be found in [S2]. We define VK,N(r):=NωN0r(sK,N(t))N1𝑑tassignsubscript𝑉𝐾𝑁𝑟𝑁subscript𝜔𝑁superscriptsubscript0𝑟superscriptsubscript𝑠𝐾𝑁𝑡𝑁1differential-d𝑡V_{K,N}(r):=N\omega_{N}\int_{0}^{r}(s_{K,N}(t))^{N-1}\,dtitalic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) := italic_N italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_N - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_t, where ωNsubscript𝜔𝑁\omega_{N}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT is the volume of the N𝑁Nitalic_N-dimensional Euclidean ball and

sK,N(t):={N1Ksin(tKN1)K>0rK=0N1Ksinh(tKN1)K<0.assignsubscript𝑠𝐾𝑁𝑡cases𝑁1𝐾𝑡𝐾𝑁1𝐾0𝑟𝐾0𝑁1𝐾𝑡𝐾𝑁1𝐾0s_{K,N}(t):=\begin{cases}\sqrt{\frac{N-1}{K}}\sin\Big{(}t\sqrt{\frac{K}{N-1}}% \Big{)}&K>0\\ r&K=0\\ \sqrt{\frac{N-1}{-K}}\sinh\Big{(}t\sqrt{\frac{-K}{N-1}}\Big{)}&K<0.\end{cases}italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) := { start_ROW start_CELL square-root start_ARG divide start_ARG italic_N - 1 end_ARG start_ARG italic_K end_ARG end_ARG roman_sin ( italic_t square-root start_ARG divide start_ARG italic_K end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG end_ARG ) end_CELL start_CELL italic_K > 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_r end_CELL start_CELL italic_K = 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL square-root start_ARG divide start_ARG italic_N - 1 end_ARG start_ARG - italic_K end_ARG end_ARG roman_sinh ( italic_t square-root start_ARG divide start_ARG - italic_K end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG end_ARG ) end_CELL start_CELL italic_K < 0 . end_CELL end_ROW
Proposition 2.7.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. Then for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X and R>r>0𝑅𝑟0R>r>0italic_R > italic_r > 0 we have

𝔪(BR(x))𝔪(Br(x))VK,N(R)VK,N(r).𝔪subscript𝐵𝑅𝑥𝔪subscript𝐵𝑟𝑥subscript𝑉𝐾𝑁𝑅subscript𝑉𝐾𝑁𝑟\frac{\mathfrak{m}(B_{R}(x))}{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}\leq\frac{V_{K,N}(R)}{V_{% K,N}(r)}.divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG ≤ divide start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_R ) end_ARG start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) end_ARG .
Remark 2.8.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. Proposition 2.7, together with the explicit expression of VK,N(r)subscript𝑉𝐾𝑁𝑟V_{K,N}(r)italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ), implies that for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X and R>0𝑅0R>0italic_R > 0 there exists a constant C>0𝐶0C>0italic_C > 0 such that 𝔪(Br(x))CrN𝔪subscript𝐵𝑟𝑥𝐶superscript𝑟𝑁\mathfrak{m}(B_{r}(x))\geq Cr^{N}fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) ≥ italic_C italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT for every r(0,R)𝑟0𝑅r\in(0,R)italic_r ∈ ( 0 , italic_R ).

The next theorem follows from [MondinoNaber, BScon]. We denote by 𝖽esubscript𝖽𝑒\mathsf{d}_{e}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT the Euclidean distance.

Theorem 2.9.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. There exists k[1,N]𝑘1𝑁k\in\mathbb{N}\cap[1,N]italic_k ∈ blackboard_N ∩ [ 1 , italic_N ], called essential dimension of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X, such that for 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m-a.e. x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X we have 𝖳𝖺𝗇x(𝖷)={(k,𝖽e)}subscript𝖳𝖺𝗇𝑥𝖷superscript𝑘subscript𝖽𝑒\mathsf{Tan}_{x}(\mathsf{X})=\{(\mathbb{R}^{k},\mathsf{d}_{e})\}sansserif_Tan start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) = { ( blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT ) }. Any such point will be called a regular point for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X.

The next result follows from [KellMondino, GigliPasq] (see also [AHT, Theorem 4.14.14.14.1]).

Proposition 2.10.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space of essential dimension k>1𝑘1k>1italic_k > 1. Then for 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m-a.e. x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X we have

limr0+𝔪(Br(x))rk(0,+).subscript𝑟superscript0𝔪subscript𝐵𝑟𝑥superscript𝑟𝑘0\lim_{r\to 0^{+}}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}{r^{k}}\in(0,+\infty).roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 0 start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∈ ( 0 , + ∞ ) .

The next proposition is taken from [KL, Theorem 1.11.11.11.1].

Proposition 2.11.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space of essential dimension 1111. Then 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is isometric to a closed connected subset of \mathbb{R}blackboard_R or to S1(r):={x2:|x|=r}assignsuperscript𝑆1𝑟conditional-set𝑥superscript2𝑥𝑟S^{1}(r):=\{x\in\mathbb{R}^{2}:|x|=r\}italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_r ) := { italic_x ∈ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT : | italic_x | = italic_r }.

We now recall some properties of the heat flow in the 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD setting, referring to [AGMR, AGS2] for the proofs of these results. Given an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ), the heat flow Pt:𝖫2(𝖷)𝖫2(𝖷):subscript𝑃𝑡superscript𝖫2𝖷superscript𝖫2𝖷P_{t}:\mathsf{L}^{2}(\mathsf{X})\to\mathsf{L}^{2}(\mathsf{X})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) → sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) is the 𝖫2(𝖷)superscript𝖫2𝖷\mathsf{L}^{2}(\mathsf{X})sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X )-gradient flow of the Cheeger energy 𝖢𝗁𝖢𝗁\mathsf{Ch}sansserif_Ch.

It turns out that one can obtain a stochastically complete heat kernel pt:𝖷×𝖷[0,+):subscript𝑝𝑡𝖷𝖷0p_{t}:\mathsf{X}\times\mathsf{X}\to[0,+\infty)italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X × sansserif_X → [ 0 , + ∞ ), so that the definition of Pt(f)subscript𝑃𝑡𝑓P_{t}(f)italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) can be then extended to 𝖫superscript𝖫\mathsf{L}^{\infty}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT functions by setting

Pt(f)(x):=𝖷f(y)pt(x,y)𝑑𝔪(y).assignsubscript𝑃𝑡𝑓𝑥subscript𝖷𝑓𝑦subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝔪𝑦P_{t}(f)(x):=\int_{\mathsf{X}}f(y)p_{t}(x,y)\,d\mathfrak{m}(y).italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) ( italic_x ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_y ) italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) .

The heat flow has good approximation properties, in particular if f𝖶1,2(𝖷)𝑓superscript𝖶12𝖷f\in\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ), then Pt(f)fsubscript𝑃𝑡𝑓𝑓P_{t}(f)\to fitalic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) → italic_f in 𝖶1,2(𝖷)superscript𝖶12𝖷\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ); while if f𝖫(𝖷)𝑓superscript𝖫𝖷f\in\mathsf{L}^{\infty}(\mathsf{X})italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ), then Ptf𝖫𝗂𝗉(𝖷)subscript𝑃𝑡𝑓𝖫𝗂𝗉𝖷P_{t}f\in\mathsf{Lip}(\mathsf{X})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_f ∈ sansserif_Lip ( sansserif_X ) for every t>0𝑡0t>0italic_t > 0.

We conclude the section with two propositions on the heat kernel taken respectively from [Harheat, Theorem 1.11.11.11.1] and [Harheat, Lemma 3.33.33.33.3] (see also [GaroMondino]).

Proposition 2.12.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. There exist constants C>1𝐶1C>1italic_C > 1 and c0𝑐0c\geq 0italic_c ≥ 0 such that for every x,y𝖷𝑥𝑦𝖷x,y\in\mathsf{X}italic_x , italic_y ∈ sansserif_X and every t>0𝑡0t>0italic_t > 0

1C𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)3tct}pt(x,y)C𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)5t+ct}.1𝐶𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦3𝑡𝑐𝑡subscript𝑝𝑡𝑥𝑦𝐶𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦5𝑡𝑐𝑡\frac{1}{C\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf{d}^{2}(x,y% )}{3t}-ct\Big{\}}}\leq p_{t}(x,y)\leq\frac{C}{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}% \exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf{d}^{2}(x,y)}{5t}+ct\Big{\}}}.divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_C fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG 3 italic_t end_ARG - italic_c italic_t } ≤ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ≤ divide start_ARG italic_C end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG 5 italic_t end_ARG + italic_c italic_t } .

Moreover for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X we have that pt(x,)subscript𝑝𝑡𝑥p_{t}(x,\cdot)italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) is locally Lipschitz in 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x } and for 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m-a.e. y𝖷𝑦𝖷y\in\mathsf{X}italic_y ∈ sansserif_X and every t>0𝑡0t>0italic_t > 0

𝗅𝗂𝗉(pt(x,))(y)=|pt(x,)|(y)Ct𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)5t+ct}.𝗅𝗂𝗉subscript𝑝𝑡𝑥𝑦subscript𝑝𝑡𝑥𝑦𝐶𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦5𝑡𝑐𝑡\mathsf{lip}(p_{t}(x,\cdot))(y)=|\nabla p_{t}(x,\cdot)|(y)\leq\frac{C}{\sqrt{t% }\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf{d}^{2}(x,y)}{5t}+ct% \Big{\}}}.sansserif_lip ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) ) ( italic_y ) = | ∇ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) | ( italic_y ) ≤ divide start_ARG italic_C end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG 5 italic_t end_ARG + italic_c italic_t } .

If K=0𝐾0K=0italic_K = 0 we can take c=0𝑐0c=0italic_c = 0 in the previous estimates.

Proposition 2.13.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space with K<0𝐾0K<0italic_K < 0 and N[1,+)𝑁1N\in[1,+\infty)italic_N ∈ [ 1 , + ∞ ). For any 0<s<s+1t<+0𝑠𝑠1𝑡0<s<s+1\leq t<+\infty0 < italic_s < italic_s + 1 ≤ italic_t < + ∞ and x,y,z𝖷𝑥𝑦𝑧𝖷x,y,z\in\mathsf{X}italic_x , italic_y , italic_z ∈ sansserif_X it holds

pt(x,y)ps(x,z)exp{𝖽(x,z)22e2K/3}(1eK/31e2K/3)N/2(1e2Ks/31e2K(t1/2)/3)N/2.subscript𝑝𝑡𝑥𝑦subscript𝑝𝑠𝑥𝑧𝖽superscript𝑥𝑧22superscript𝑒2𝐾3superscript1superscript𝑒𝐾31superscript𝑒2𝐾3𝑁2superscript1superscript𝑒2𝐾𝑠31superscript𝑒2𝐾𝑡123𝑁2p_{t}(x,y)\geq p_{s}(x,z)\exp{\Big{\{}-\frac{\mathsf{d}(x,z)^{2}}{2e^{2K/3}}% \Big{\}}}\Big{(}\frac{1-e^{K/3}}{1-e^{2K/3}}\Big{)}^{N/2}\Big{(}\frac{1-e^{2Ks% /3}}{1-e^{2K(t-1/2)/3}}\Big{)}^{N/2}.italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ≥ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z ) roman_exp { - divide start_ARG sansserif_d ( italic_x , italic_z ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 2 italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_K / 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG } ( divide start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_K / 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_K / 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( divide start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_K italic_s / 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_K ( italic_t - 1 / 2 ) / 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT .

2.2 Poisson problem and regular sets

For the results of this subsection, unless otherwise specified, (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space and Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X is an open set. The next proposition is the maximum principle on 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces and can be found in [MP].

Proposition 2.14.

Let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be open and connected and let f𝖶1,2(Ω)C(Ω¯)𝑓superscript𝖶12Ω𝐶¯Ωf\in\mathsf{W}^{1,2}(\Omega)\cap C(\bar{\Omega})italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG roman_Ω end_ARG ) be a function whose distributional Laplacian satisfies Δf0Δ𝑓0\Delta f\geq 0roman_Δ italic_f ≥ 0. If there exists xΩ𝑥Ωx\in\Omegaitalic_x ∈ roman_Ω such that f(x)=maxyΩ¯f(y),𝑓𝑥subscript𝑦¯Ω𝑓𝑦f(x)=\max_{y\in\bar{\Omega}}f(y),italic_f ( italic_x ) = roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ over¯ start_ARG roman_Ω end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_y ) , then f𝑓fitalic_f is constant.

The next proposition is taken from [Weak, Theorem 2.582.582.582.58].

Proposition 2.15.

Let B𝖷B\subset\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ ⊂ sansserif_X be open with 𝔪(𝖷B)>0𝔪𝖷𝐵0\mathfrak{m}(\mathsf{X}\setminus B)>0fraktur_m ( sansserif_X ∖ italic_B ) > 0, fC(B¯)𝑓𝐶¯𝐵f\in C(\bar{B})italic_f ∈ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ), and g𝖶1,2(𝖷)𝑔superscript𝖶12𝖷g\in\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ). Then there exists h𝖶1,2(B)superscript𝖶12𝐵h\in\mathsf{W}^{1,2}(B)italic_h ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) satisfying

{Δh=fBh+g𝖶01,2(B).\begin{cases}\Delta h=f\quad\in B\\ h+g\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B).\end{cases}{ start_ROW start_CELL roman_Δ italic_h = italic_f ∈ italic_B end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_h + italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) . end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW

The next two propositions are taken from [j13].

Proposition 2.16.

Let fD(Δ,Ω)𝑓𝐷ΔΩf\in D(\Delta,\Omega)italic_f ∈ italic_D ( roman_Δ , roman_Ω ) be such that ΔfΔ𝑓\Delta froman_Δ italic_f is continuous, then f𝑓fitalic_f has a locally Lipschitz representative.

Proposition 2.17.

Let r>0𝑟0r>0italic_r > 0 and x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X, then there exists a constant c>0𝑐0c>0italic_c > 0 depending on r𝑟ritalic_r such that if fD(Δ,A)𝑓𝐷Δ𝐴f\in D(\Delta,A)italic_f ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_A ) for every A𝖷A\subset\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ ⊂ sansserif_X and ΔfΔ𝑓\Delta froman_Δ italic_f is continuous, then

f𝖫(Br(x))c(f𝖫(B8r(x))+Δf𝖫(B8r(x))).subscriptnorm𝑓superscript𝖫subscript𝐵𝑟𝑥𝑐subscriptnorm𝑓superscript𝖫subscript𝐵8𝑟𝑥subscriptnormΔ𝑓superscript𝖫subscript𝐵8𝑟𝑥\|\nabla f\|_{\mathsf{L}^{\infty}(B_{r}(x))}\leq c(\|f\|_{{\mathsf{L}^{\infty}% (B_{8r}(x))}}+\|\Delta f\|_{{\mathsf{L}^{\infty}(B_{8r}(x))}}).∥ ∇ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_c ( ∥ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 8 italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_POSTSUBSCRIPT + ∥ roman_Δ italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 8 italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_POSTSUBSCRIPT ) .
Definition 2.18.

An open precompact subset BB¯𝖷𝐵¯𝐵𝖷B\subset\bar{B}\subsetneq\mathsf{X}italic_B ⊂ over¯ start_ARG italic_B end_ARG ⊊ sansserif_X is said to be regular if for every f𝖶1,2(B)𝑓superscript𝖶12𝐵f\in\mathsf{W}^{1,2}(B)italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) admitting a representative which is continuous on B𝐵\partial B∂ italic_B, there exists a function uD(Δ,B)C(B¯)𝑢𝐷Δ𝐵𝐶¯𝐵u\in D(\Delta,B)\cap C(\bar{B})italic_u ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) such that Δu=0Δ𝑢0\Delta u=0roman_Δ italic_u = 0 on B𝐵Bitalic_B, uf𝖶01,2(B)𝑢𝑓subscriptsuperscript𝖶120𝐵u-f\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)italic_u - italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) and u=f𝑢𝑓u=fitalic_u = italic_f on B𝐵\partial B∂ italic_B.

The next proposition concerns existence of regular sets and is taken from [bjorn, Theorem 14.114.114.114.1]. In the aforementioned book the setting is the one of doubling spaces supporting a Poincaré inequality and Newtonian Sobolev spaces, but the statement that we are interested in, concerning precompact sets, holds also in the 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) setting (taking into account that Newtonian Sobolev spaces coincide with the ones we are using by [AGS, Theorem 6.26.26.26.2]).

Proposition 2.19.

Let 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X have infinite diameter. There exists a sequence {Ωi}isubscriptsubscriptΩ𝑖𝑖\{\Omega_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT of regular sets such that ΩiΩi+1\Omega_{i}\subset\subset\Omega_{i+1}roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ ⊂ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N and 𝖷=iΩi𝖷subscript𝑖subscriptΩ𝑖\mathsf{X}=\cup_{i}\Omega_{i}sansserif_X = ∪ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT. Such a sequence of sets is called an exhaustion of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with regular sets.

The next proposition follows from [WeakBar, Theorem 4.14.14.14.1], noting that by the maximum principle functions with negative Laplacian are super-harmonic in the sense of [WeakBar]. The two subsequent corollaries are immediate consequences of Proposition 2.20.

Proposition 2.20.

An open precompact set BB¯𝖷𝐵¯𝐵𝖷B\subset\bar{B}\subsetneq\mathsf{X}italic_B ⊂ over¯ start_ARG italic_B end_ARG ⊊ sansserif_X is regular if for every xB𝑥𝐵x\in\partial Bitalic_x ∈ ∂ italic_B there exists a barrier i.e. a function uxD(Δ,B)C(B¯)subscript𝑢𝑥𝐷Δ𝐵𝐶¯𝐵u_{x}\in D(\Delta,B)\cap C(\bar{B})italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ), strictly positive on B𝐵Bitalic_B, such that Δux0Δsubscript𝑢𝑥0\Delta u_{x}\leq 0roman_Δ italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≤ 0 and

limyxux(y)=0.subscript𝑦𝑥subscript𝑢𝑥𝑦0\lim_{y\to x}u_{x}(y)=0.roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_y → italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = 0 .
Corollary 2.21.

An open precompact set BB¯𝖷𝐵¯𝐵𝖷B\subset\bar{B}\subsetneq\mathsf{X}italic_B ⊂ over¯ start_ARG italic_B end_ARG ⊊ sansserif_X is regular if and only if for every xB𝑥𝐵x\in\partial Bitalic_x ∈ ∂ italic_B there exists a function uxD(Δ,B)C( ¯B)subscript𝑢𝑥𝐷Δ𝐵𝐶 ¯Bu_{x}\in D(\Delta,B)\cap C(\hbox to0.0pt{\hskip 1.5434pt\leavevmode\hbox{% \set@color$\overline{\hbox{}}$}\hss}{\leavevmode\hbox{\set@color$B$}})italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_B ) ∩ italic_C ( italic_¯ italic_B ), strictly positive on B𝐵Bitalic_B, such that Δux=0Δsubscript𝑢𝑥0\Delta u_{x}=0roman_Δ italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = 0 and

limyxux(y)=0.subscript𝑦𝑥subscript𝑢𝑥𝑦0\lim_{y\to x}u_{x}(y)=0.roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_y → italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = 0 .
Corollary 2.22.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) and (𝖷,𝖽,𝔪)superscript𝖷superscript𝖽superscript𝔪(\mathsf{X}^{\prime},\mathsf{d}^{\prime},\mathfrak{m}^{\prime})( sansserif_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) be 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces for K0𝐾0K\leq 0italic_K ≤ 0. Let B𝖷B\subset\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ ⊂ sansserif_X and B𝖷B^{\prime}\subset\subset\mathsf{X}^{\prime}italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ ⊂ sansserif_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT be regular sets. Then B×B𝐵superscript𝐵B\times B^{\prime}italic_B × italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is regular in the product space.

We now recall the definition of test functions in the 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) setting, referring to [Giglitaylored] for the proofs of the results that we subsequently list.

Definition 2.23.

We set

𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷):={ϕD(Δ,𝖷)𝖫(𝖷):|f|𝖫(𝖷),Δf𝖫(𝖷)𝖶1,2(𝖷)}assign𝖳𝖾𝗌𝗍𝖷conditional-setitalic-ϕ𝐷Δ𝖷superscript𝖫𝖷formulae-sequence𝑓superscript𝖫𝖷Δ𝑓superscript𝖫𝖷superscript𝖶12𝖷\mathsf{Test}(\mathsf{X}):=\Big{\{}\phi\in D(\Delta,\mathsf{X})\cap\mathsf{L}^% {\infty}(\mathsf{X}):|\nabla f|\in\mathsf{L}^{\infty}(\mathsf{X}),\Delta f\in% \mathsf{L}^{\infty}(\mathsf{X})\cap\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})\Big{\}}sansserif_Test ( sansserif_X ) := { italic_ϕ ∈ italic_D ( roman_Δ , sansserif_X ) ∩ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) : | ∇ italic_f | ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) , roman_Δ italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) }

and

𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω):={ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷):𝗌𝗎𝗉𝗉(ϕ)Ω}.\mathsf{Test}_{c}(\Omega):=\Big{\{}\phi\in\mathsf{Test}(\mathsf{X}):\mathsf{% supp}(\phi)\subset\subset\Omega\Big{\}}.sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) := { italic_ϕ ∈ sansserif_Test ( sansserif_X ) : sansserif_supp ( italic_ϕ ) ⊂ ⊂ roman_Ω } .

It has been proved that 𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷)𝖳𝖾𝗌𝗍𝖷\mathsf{Test}(\mathsf{X})sansserif_Test ( sansserif_X ) is dense in 𝖶1,2(𝖷)superscript𝖶12𝖷\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ), while 𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω)subscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω\mathsf{Test}_{c}(\Omega)sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) is dense in 𝖶01,2(Ω)subscriptsuperscript𝖶120Ω\mathsf{W}^{1,2}_{0}(\Omega)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ). Moreover if f𝖶1,2(𝖷)𝖫(𝖷)𝑓superscript𝖶12𝖷superscript𝖫𝖷f\in\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})\cap\mathsf{L}^{\infty}(\mathsf{X})italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) then Pt(f)𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷)subscript𝑃𝑡𝑓𝖳𝖾𝗌𝗍𝖷P_{t}(f)\in\mathsf{Test}(\mathsf{X})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) ∈ sansserif_Test ( sansserif_X ). Finally, it has been proved in [AMSbakry] that if KΩ𝐾ΩK\subset\Omegaitalic_K ⊂ roman_Ω is compact then there exists η𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω)𝜂subscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω\eta\in\mathsf{Test}_{c}(\Omega)italic_η ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) such that η=1𝜂1\eta=1italic_η = 1 on a neighbourhood of K𝐾Kitalic_K.

We then give a version of Weyl’s Lemma in 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces that follows from [weyl, Theorem 1.31.31.31.3].

Proposition 2.24.

Let u𝖫loc1(Ω)𝑢subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐Ωu\in\mathsf{L}^{1}_{loc}(\Omega)italic_u ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) be a function such that

ΩuΔϕ𝑑𝔪=0for every ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω),formulae-sequencesubscriptΩ𝑢Δitalic-ϕdifferential-d𝔪0for every italic-ϕsubscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω\int_{\Omega}u\Delta\phi\,d\mathfrak{m}=0\quad\text{for every }\phi\in\mathsf{% Test}_{c}(\Omega),∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT italic_u roman_Δ italic_ϕ italic_d fraktur_m = 0 for every italic_ϕ ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) ,

then u𝖶loc1,2(Ω)𝑢subscriptsuperscript𝖶12𝑙𝑜𝑐Ωu\in\mathsf{W}^{1,2}_{loc}(\Omega)italic_u ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ).

2.3 Sets of finite perimeter

For the results of this section, unless otherwise specified, we will implicitly assume that we are working on a fixed 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ).

Definition 2.25.

Let E𝖷𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}italic_E ⊂ sansserif_X. We say that E𝐸Eitalic_E has locally finite perimeter if 1E𝖡𝖵loc(𝖷)subscript1𝐸subscript𝖡𝖵𝑙𝑜𝑐𝖷1_{E}\in\mathsf{BV}_{loc}(\mathsf{X})1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_BV start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). For every Borel subset B𝖷𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ sansserif_X We denote |D1E|(B)𝐷subscript1𝐸𝐵|D1_{E}|(B)| italic_D 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT | ( italic_B ) by P(E,B)𝑃𝐸𝐵P(E,B)italic_P ( italic_E , italic_B ).

Definition 2.26.

Let (𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) be a sequence of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces converging in pmGH sense to (𝖸,𝖽,𝔪,𝗒)𝖸𝖽𝔪𝗒(\mathsf{Y},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{y})( sansserif_Y , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_y ). We say that the Borel sets Ei𝖷isubscript𝐸𝑖subscript𝖷𝑖E_{i}\subset\mathsf{X}_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT of finite measure converge in 𝖫1superscript𝖫1\mathsf{L}^{1}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT sense to a set E𝖸𝐸𝖸E\subset\mathsf{Y}italic_E ⊂ sansserif_Y of finite measure if 𝔪i(Ei)𝔪(E)subscript𝔪𝑖subscript𝐸𝑖𝔪𝐸\mathfrak{m}_{i}(E_{i})\to\mathfrak{m}(E)fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) → fraktur_m ( italic_E ) and 1Ei𝔪i1E𝔪subscript1subscript𝐸𝑖subscript𝔪𝑖subscript1𝐸𝔪1_{E_{i}}\mathfrak{m}_{i}\to 1_{E}\mathfrak{m}1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT fraktur_m weakly in duality w.r.t. continuous compactly supported functions in the space (𝖹,𝖽z)𝖹subscript𝖽𝑧(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT ) realizing the pmGH convergence.

We say that the Borel sets Ei𝖷isubscript𝐸𝑖subscript𝖷𝑖E_{i}\subset\mathsf{X}_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT converge in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT sense to a set E𝖸𝐸𝖸E\subset\mathsf{Y}italic_E ⊂ sansserif_Y if EiBr(xi)EBr(y)subscript𝐸𝑖subscript𝐵𝑟subscript𝑥𝑖𝐸subscript𝐵𝑟𝑦E_{i}\cap B_{r}(x_{i})\to E\cap B_{r}(y)italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) → italic_E ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) in 𝖫1superscript𝖫1\mathsf{L}^{1}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT sense for every r>0𝑟0r>0italic_r > 0.

The next proposition is taken from [ABS19, Corollary 3.43.43.43.4].

Proposition 2.27.

Let (𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) be a sequence of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces converging in pmGH sense to (𝖸,𝖽,𝔪,𝗒)𝖸𝖽𝔪𝗒(\mathsf{Y},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{y})( sansserif_Y , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_y ). Let Ei𝖷isubscript𝐸𝑖subscript𝖷𝑖E_{i}\subset\mathsf{X}_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be Borel sets such that

supiP(Ei,Br(xi))<+for every r>0.formulae-sequencesubscriptsupremum𝑖𝑃subscript𝐸𝑖subscript𝐵𝑟subscript𝑥𝑖for every 𝑟0\sup_{i\in\mathbb{N}}P(E_{i},B_{r}(x_{i}))<+\infty\quad\text{for every }r>0.roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT italic_P ( italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) < + ∞ for every italic_r > 0 .

Then there exists a (non relabeled) subsequence and a Borel set F𝖸𝐹𝖸F\subset\mathsf{Y}italic_F ⊂ sansserif_Y such that EiFsubscript𝐸𝑖𝐹E_{i}\to Fitalic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → italic_F in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT.

Definition 2.28.

Let E𝖷𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}italic_E ⊂ sansserif_X be a set of finite perimeter. We say that a regular point x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X such that xE𝑥𝐸x\in\partial Eitalic_x ∈ ∂ italic_E is in the reduced boundary E𝐸\mathcal{F}Ecaligraphic_F italic_E of E𝐸Eitalic_E if for every sequence {ϵi}isubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑖𝑖\{\epsilon_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT decreasing to zero the sets Ei:=Eassignsubscript𝐸𝑖𝐸E_{i}:=Eitalic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := italic_E in the rescaled spaces (𝖷,ϵi1𝖽,𝔪(Bϵi(x))1𝔪,x)𝖷superscriptsubscriptitalic-ϵ𝑖1𝖽𝔪superscriptsubscript𝐵subscriptitalic-ϵ𝑖𝑥1𝔪𝑥(\mathsf{X},\epsilon_{i}^{-1}\mathsf{d},\mathfrak{m}(B_{\epsilon_{i}}(x))^{-1}% \mathfrak{m},x)( sansserif_X , italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT sansserif_d , fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m , italic_x ) converge in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT to a half space in ksuperscript𝑘\mathbb{R}^{k}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT.

The next proposition is taken from [BPSrec, Corollary 3.153.153.153.15].

Proposition 2.29.

Let E𝖷𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}italic_E ⊂ sansserif_X be a set of finite perimeter. Then the perimeter measure is concentrated on E𝐸\mathcal{F}Ecaligraphic_F italic_E.

The next proposition is taken from [BPS, Theorem 5.25.25.25.2 and Proposition 6.16.16.16.1]. We first introduce some notation. Let A𝖷A\subset\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ ⊂ sansserif_X be a set of finite perimeter and let g𝖫𝗂𝗉loc(𝖷)𝑔subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝖷g\in\mathsf{Lip}_{loc}(\mathsf{X})italic_g ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). Assume that g𝑔gitalic_g has distributional Laplacian which is a finite Radon measure. Then there exists measures μ1,μ2<<|D1A|much-less-thansubscript𝜇1subscript𝜇2𝐷subscript1𝐴\mu_{1},\mu_{2}<<|D1_{A}|italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < < | italic_D 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT | such that as t0𝑡0t\to 0italic_t → 0 we have

1APt(1A)gμ1and1AcPt(1A)gμ2formulae-sequencesubscript1𝐴subscript𝑃𝑡subscript1𝐴𝑔subscript𝜇1andsubscript1superscript𝐴𝑐subscript𝑃𝑡subscript1𝐴𝑔subscript𝜇21_{A}\nabla P_{t}(1_{A})\cdot\nabla g\to\mu_{1}\quad\text{and}\quad 1_{{{}^{c}% }A}\nabla P_{t}(1_{A})\cdot\nabla g\to\mu_{2}1 start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ ∇ italic_g → italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and 1 start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ ∇ italic_g → italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT

in weak sense testing against functions in 𝖫𝗂𝗉c(𝖷)subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝖷\mathsf{Lip}_{c}(\mathsf{X})sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). We denote the density of μ1subscript𝜇1\mu_{1}italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and μ2subscript𝜇2\mu_{2}italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT w.r.t. |D1A|𝐷subscript1𝐴|D1_{A}|| italic_D 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT | respectively by

(gνE)intand(gνE)ext.subscript𝑔subscript𝜈𝐸𝑖𝑛𝑡andsubscript𝑔subscript𝜈𝐸𝑒𝑥𝑡(\nabla g\cdot\nu_{E})_{int}\quad\text{and}\quad(\nabla g\cdot\nu_{E})_{ext}.( ∇ italic_g ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_n italic_t end_POSTSUBSCRIPT and ( ∇ italic_g ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT .

Moreover we denote by A(1)superscript𝐴1A^{(1)}italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT the set of points of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X where A𝐴Aitalic_A has density 1111.

Proposition 2.30.

Let A𝖷A\subset\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ ⊂ sansserif_X be a set of finite perimeter and let g𝖫𝗂𝗉loc(𝖷)𝑔subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝖷g\in\mathsf{Lip}_{loc}(\mathsf{X})italic_g ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). Assume that g𝑔gitalic_g has distributional Laplacian which is a finite Radon measure. Then for any f𝖫𝗂𝗉c(𝖷)𝑓subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝖷f\in\mathsf{Lip}_{c}(\mathsf{X})italic_f ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) we have

A(1)f𝑑Δg+Afgd𝔪=Af(gνE)int𝑑𝖯𝖾𝗋subscriptsuperscript𝐴1𝑓differential-dΔ𝑔subscript𝐴𝑓𝑔𝑑𝔪subscript𝐴𝑓subscript𝑔subscript𝜈𝐸𝑖𝑛𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋\int_{A^{(1)}}f\,d\Delta g+\int_{A}\nabla f\cdot\nabla g\,d\mathfrak{m}=-\int_% {\mathcal{F}A}f(\nabla g\cdot\nu_{E})_{int}\,d\mathsf{Per}∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_f italic_d roman_Δ italic_g + ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_f ⋅ ∇ italic_g italic_d fraktur_m = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_F italic_A end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( ∇ italic_g ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_n italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per

and

A(1)Af𝑑Δg+Afgd𝔪=Af(gνE)ext𝑑𝖯𝖾𝗋.subscriptsuperscript𝐴1𝐴𝑓differential-dΔ𝑔subscript𝐴𝑓𝑔𝑑𝔪subscript𝐴𝑓subscript𝑔subscript𝜈𝐸𝑒𝑥𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋\int_{A^{(1)}\cup\mathcal{F}A}f\,d\Delta g+\int_{A}\nabla f\cdot\nabla g\,d% \mathfrak{m}=-\int_{\mathcal{F}A}f(\nabla g\cdot\nu_{E})_{ext}\,d\mathsf{Per}.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT ∪ caligraphic_F italic_A end_POSTSUBSCRIPT italic_f italic_d roman_Δ italic_g + ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_f ⋅ ∇ italic_g italic_d fraktur_m = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_F italic_A end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( ∇ italic_g ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per .

We now turn our attention to minimal sets.

Definition 2.31.

Let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. Let EΩ𝐸ΩE\subset\Omegaitalic_E ⊂ roman_Ω be a set of locally finite perimeter. We say that E𝐸Eitalic_E is perimeter minimizing in ΩΩ\Omegaroman_Ω if for every xΩ𝑥Ωx\in\Omegaitalic_x ∈ roman_Ω, r>0𝑟0r>0italic_r > 0 and FΩ𝐹ΩF\subset\Omegaitalic_F ⊂ roman_Ω such that FΔEBr(x)ΩF\Delta E\subset\subset B_{r}(x)\cap\Omegaitalic_F roman_Δ italic_E ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω we have that P(E,Br(x)Ω)P(F,Br(x)Ω)𝑃𝐸subscript𝐵𝑟𝑥Ω𝑃𝐹subscript𝐵𝑟𝑥ΩP(E,B_{r}(x)\cap\Omega)\leq P(F,B_{r}(x)\cap\Omega)italic_P ( italic_E , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω ) ≤ italic_P ( italic_F , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω ). If we say that E𝐸Eitalic_E is perimeter minimizing we implicitly mean that Ω=𝖷Ω𝖷\Omega=\mathsf{X}roman_Ω = sansserif_X.

Definition 2.32.

Let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set. Let EΩ𝐸ΩE\subset\Omegaitalic_E ⊂ roman_Ω be a set of locally finite perimeter. We say that E𝐸Eitalic_E is locally perimeter minimizing in ΩΩ\Omegaroman_Ω if for every xΩ𝑥Ωx\in\Omegaitalic_x ∈ roman_Ω there exists r>0𝑟0r>0italic_r > 0 such that for every FΩ𝐹ΩF\subset\Omegaitalic_F ⊂ roman_Ω such that FΔEBr(x)ΩF\Delta E\subset\subset B_{r}(x)\cap\Omegaitalic_F roman_Δ italic_E ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω we have P(E,Br(x)Ω)P(F,Br(x)Ω)𝑃𝐸subscript𝐵𝑟𝑥Ω𝑃𝐹subscript𝐵𝑟𝑥ΩP(E,B_{r}(x)\cap\Omega)\leq P(F,B_{r}(x)\cap\Omega)italic_P ( italic_E , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω ) ≤ italic_P ( italic_F , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ roman_Ω ). If we say that E𝐸Eitalic_E is locally perimeter minimizing we implicitly mean that Ω=𝖷Ω𝖷\Omega=\mathsf{X}roman_Ω = sansserif_X.

Locally perimeter minimizing sets admit both a closed and an open representative, and these have the same boundary which in addition is 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m-negligible (see [Dens]). Whenever we consider the boundary of a locally perimeter minimizing set, we will implicitly be referring to the boundary of its closed (or open) representative.

Definition 2.33.

We say that a set C𝖷𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}italic_C ⊂ sansserif_X is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set if for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X there exists an open neighbourhood Uxsubscript𝑈𝑥U_{x}italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT of x𝑥xitalic_x and a set EUx𝐸subscript𝑈𝑥E\subset U_{x}italic_E ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT locally minimizing the perimeter in Uxsubscript𝑈𝑥U_{x}italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT such that UxC=EUxsubscript𝑈𝑥𝐶𝐸subscript𝑈𝑥U_{x}\cap C=\partial E\cap U_{x}italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_C = ∂ italic_E ∩ italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT.

It is immediate to check that if C𝖷𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}italic_C ⊂ sansserif_X is locally the boundary of a locally perimeter minimizing set then it is closed. The next proposition can be found in [Weak] (see also [lapb] for the extension to the collapsed case).

Proposition 2.34.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space, let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set and let EΩ𝐸ΩE\subset\Omegaitalic_E ⊂ roman_Ω be the relatively closed representative of a locally perimeter minimizing set in ΩΩ\Omegaroman_Ω. Let 𝖽E:Ec:subscript𝖽𝐸superscript𝐸𝑐\mathsf{d}_{E}:{{}^{c}}E\to\mathbb{R}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT : start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E → blackboard_R be the distance function from E𝐸Eitalic_E. Then Δ𝖽E0Δsubscript𝖽𝐸0\Delta\mathsf{d}_{E}\leq 0roman_Δ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ≤ 0 in distributional sense on every open subset ΩEc𝒦\Omega^{\prime}\subset\subset{{}^{c}}E\cap\mathcal{K}roman_Ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ ⊂ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E ∩ caligraphic_K, where

𝒦:={x𝖷:yEΩ:𝖽E(x)=𝖽(x,y)}.assign𝒦conditional-set𝑥𝖷:𝑦𝐸Ωsubscript𝖽𝐸𝑥𝖽𝑥𝑦\mathcal{K}:=\{x\in\mathsf{X}:\exists y\in\partial E\cap\Omega:\mathsf{d}_{E}(% x)=\mathsf{d}(x,y)\}.caligraphic_K := { italic_x ∈ sansserif_X : ∃ italic_y ∈ ∂ italic_E ∩ roman_Ω : sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) = sansserif_d ( italic_x , italic_y ) } .

The next proposition is taken from [Weak, Theorem 2.432.432.432.43].

Proposition 2.35.

Let (𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) be a sequence of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces converging in pmGH sense to (𝖸,𝖽,𝔪,𝗒)𝖸𝖽𝔪𝗒(\mathsf{Y},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{y})( sansserif_Y , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_y ). Let Ei𝖷isubscript𝐸𝑖subscript𝖷𝑖E_{i}\subset\mathsf{X}_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be a sequence of Borel sets converging in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT sense to E𝖸𝐸𝖸E\subset\mathsf{Y}italic_E ⊂ sansserif_Y. Assume that each Eisubscript𝐸𝑖E_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is perimeter minimizing in Bri(𝗑i)subscript𝐵subscript𝑟𝑖subscript𝗑𝑖B_{r_{i}}(\mathsf{x}_{i})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) and that ri+subscript𝑟𝑖r_{i}\uparrow+\inftyitalic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ↑ + ∞. Then E𝐸Eitalic_E is perimeter minimizing and in the metric space realizing the convergence we have that EiFsubscript𝐸𝑖𝐹\partial E_{i}\to\partial F∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → ∂ italic_F in Kuratowski sense.

We conclude the section by recalling the global Bernstein property in Euclidean space. This is a classical result and the proof can be found in [Giusti, Theorem 17.417.417.417.4].

Theorem 2.36.

Let EN𝐸superscript𝑁E\subset\mathbb{R}^{N}italic_E ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT be a non empty perimeter minimizing set contained in a half space. Then E𝐸Eitalic_E is itself a half space.

3 Green’s functions in parabolic metric measure spaces

The goal of this section is to prove Theorems 4 and 5. The techniques that we use generally follow the lines of the arguments in [BSflow, Weak, BScon], although we work in higher generality since we do not assume any non collapsing condition on the space 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. Throughout the section we assume that we are working on a fixed 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (X,𝖽,𝔪)𝑋𝖽𝔪(X,\mathsf{d},\mathfrak{m})( italic_X , sansserif_d , fraktur_m ).

Definition 3.1.

The space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is said to be parabolic if 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞ for every (x,y)𝖷×𝖷𝑥𝑦𝖷𝖷(x,y)\in\mathsf{X}\times\mathsf{X}( italic_x , italic_y ) ∈ sansserif_X × sansserif_X.

In the smooth setting there are many possible equivalent definitions of parabolicity. In Theorem 4 we show that also in the 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) setting the previous definition is equivalent to the more classical one involving non existence of Green’s functions. In the 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) setting it is convenient to start from Definition 3.1 because it allows to exploit the good properties of the heat flow.

Proposition 3.2.

The space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is parabolic if and only if there exists (x,y)𝖷×𝖷𝑥𝑦𝖷𝖷(x,y)\in\mathsf{X}\times\mathsf{X}( italic_x , italic_y ) ∈ sansserif_X × sansserif_X such that 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞.

Proof.

It follows immediately by Proposition 2.13. ∎

We now define Green’s functions on 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces.

Definition 3.3.

Let A𝖷A\subset\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ ⊂ sansserif_X be a regular set and let xA𝑥𝐴x\in Aitalic_x ∈ italic_A. We say that

Gx𝖶01,1(A)C(A¯{x})subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶110𝐴𝐶¯𝐴𝑥G_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}_{0}(A)\cap C(\bar{A}\setminus\{x\})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_A end_ARG ∖ { italic_x } )

is a Green’s function on A𝐴Aitalic_A with pole x𝑥xitalic_x if ΔGx=δxΔsubscript𝐺𝑥subscript𝛿𝑥\Delta G_{x}=-\delta_{x}roman_Δ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = - italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT in distributional sense in A𝐴Aitalic_A and Gx=0subscript𝐺𝑥0G_{x}=0italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = 0 on A𝐴\partial A∂ italic_A. Similarly we say that

Gx𝖶loc1,1(𝖷)C(𝖷{x})subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷𝐶𝖷𝑥G_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})\cap C(\mathsf{X}\setminus\{x\})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ italic_C ( sansserif_X ∖ { italic_x } )

is a Green’s function on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with pole x𝑥xitalic_x if ΔGx=δxΔsubscript𝐺𝑥subscript𝛿𝑥\Delta G_{x}=-\delta_{x}roman_Δ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = - italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT in distributional sense.

Note that our definition of Green’s functions on proper subsets of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X requires a pointwise boundary condition as this will be important later on in the proof of Theorem 1. This is also the reason why we only define Green’s functions on regular sets and not on arbitrary bounded precompact sets. We will indeed show that with our definition if a bounded precompact set admits a Green’s function then it is regular and viceversa.

The next proposition shows that a regular set admits at most one Green’s function.

Proposition 3.4.

Let A𝖷𝐴𝖷A\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ sansserif_X be a regular set and let xA𝑥𝐴x\in Aitalic_x ∈ italic_A. Then there exists at most one Green’s function with pole x𝑥xitalic_x on A𝐴Aitalic_A.

Proof.

Let f1,f2subscript𝑓1subscript𝑓2f_{1},f_{2}italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT be two such functions. Then f1f2subscript𝑓1subscript𝑓2f_{1}-f_{2}italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is harmonic in distributional sense, so that by Proposition 2.24 it belongs to 𝖶loc1,2(A)subscriptsuperscript𝖶12𝑙𝑜𝑐𝐴\mathsf{W}^{1,2}_{loc}(A)sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ). This implies that for every ΩA\Omega\subset\subset Aroman_Ω ⊂ ⊂ italic_A we have f1f2D(Δ,Ω)subscript𝑓1subscript𝑓2𝐷ΔΩf_{1}-f_{2}\in D(\Delta,\Omega)italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_D ( roman_Δ , roman_Ω ) and Δ(f1f2)=0Δsubscript𝑓1subscript𝑓20\Delta(f_{1}-f_{2})=0roman_Δ ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0. In particular, since we have that f1f2C(A¯{x})subscript𝑓1subscript𝑓2𝐶¯𝐴𝑥f_{1}-f_{2}\in C(\bar{A}\setminus\{x\})italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C ( over¯ start_ARG italic_A end_ARG ∖ { italic_x } ), we obtain that f1f2C(A¯)subscript𝑓1subscript𝑓2𝐶¯𝐴f_{1}-f_{2}\in C(\bar{A})italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C ( over¯ start_ARG italic_A end_ARG ).

Suppose now that f1f20subscript𝑓1subscript𝑓20f_{1}-f_{2}\neq 0italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_f start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0, so that there exists a point where such difference is positive (or negative). Restricting to an appropriate precompact set of A𝐴Aitalic_A and using the maximum principle we obtain a contradiction. ∎

Now we give a series of lemmas that are needed to prove existence of Green’s functions on regular domains, which is the content of Proposition 3.10. The proof of the next lemma is immediate.

Lemma 3.5.

Let x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X and let r>0𝑟0r>0italic_r > 0. If f:𝖷:𝑓𝖷f:\mathsf{X}\to\mathbb{R}italic_f : sansserif_X → blackboard_R satisfies 𝗅𝗂𝗉(f)(y)c𝗅𝗂𝗉𝑓𝑦𝑐\mathsf{lip}(f)(y)\leq csansserif_lip ( italic_f ) ( italic_y ) ≤ italic_c for every yBr(x)𝑦subscript𝐵𝑟𝑥y\in B_{r}(x)italic_y ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ), then f𝑓fitalic_f is Lipschitz in Br/4(x)subscript𝐵𝑟4𝑥B_{r/4}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r / 4 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ).

Let T>0𝑇0T>0italic_T > 0 and define GxT:𝖷:subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝖷G^{T}_{x}:\mathsf{X}\to\mathbb{R}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X → blackboard_R by GxT(y):=0Tpt(x,y)𝑑tassignsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝑦superscriptsubscript0𝑇subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡G^{T}_{x}(y):=\int_{0}^{T}p_{t}(x,y)\,dtitalic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t. The function GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is summable as

𝖷GxT(y)𝑑𝔪(y)=0T𝖷pt(x,y)𝑑𝔪(y)𝑑t=T.subscript𝖷subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝑦differential-d𝔪𝑦superscriptsubscript0𝑇subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝔪𝑦differential-d𝑡𝑇\int_{\mathsf{X}}G^{T}_{x}(y)\,d\mathfrak{m}(y)=\int_{0}^{T}\int_{\mathsf{X}}p% _{t}(x,y)\,d\mathfrak{m}(y)\,dt=T.∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) italic_d italic_t = italic_T .

As a consequence, GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is real valued 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m-a.e. on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X and the definition is well posed.

Lemma 3.6.

The function GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is locally Lipschitz in 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x }.

Proof.

Let y𝖷{x}𝑦𝖷𝑥y\in\mathsf{X}\setminus\{x\}italic_y ∈ sansserif_X ∖ { italic_x }. Thanks to Proposition 2.12 there exist constants c1,c2>0subscript𝑐1subscript𝑐20c_{1},c_{2}>0italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT > 0 such that for every t(0,T)𝑡0𝑇t\in(0,T)italic_t ∈ ( 0 , italic_T ) the function pt(x,)subscript𝑝𝑡𝑥p_{t}(x,\cdot)italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) is Lipschitz in B𝖽(x,y)/8(y)subscript𝐵𝖽𝑥𝑦8𝑦B_{\mathsf{d}(x,y)/8}(y)italic_B start_POSTSUBSCRIPT sansserif_d ( italic_x , italic_y ) / 8 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) with local Lipschitz constant bounded from above by

c1t𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)c2t}.subscript𝑐1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦subscript𝑐2𝑡\frac{c_{1}}{\sqrt{t}\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf% {d}^{2}(x,y)}{c_{2}t}\Big{\}}}.divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } .

As a consequence, for every zB𝖽(x,y)/8(y)𝑧subscript𝐵𝖽𝑥𝑦8𝑦z\in B_{\mathsf{d}(x,y)/8}(y)italic_z ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT sansserif_d ( italic_x , italic_y ) / 8 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ), using Fatou Lemma we get

𝗅𝗂𝗉(GxT)(z)=lim supz1z0T|pt(x,z1)pt(x,z)|𝖽(z1,z)𝑑t0Tc1t𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)c2t}𝑑t.𝗅𝗂𝗉subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝑧subscriptlimit-supremumsubscript𝑧1𝑧superscriptsubscript0𝑇subscript𝑝𝑡𝑥subscript𝑧1subscript𝑝𝑡𝑥𝑧𝖽subscript𝑧1𝑧differential-d𝑡superscriptsubscript0𝑇subscript𝑐1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦subscript𝑐2𝑡differential-d𝑡\mathsf{lip}(G^{T}_{x})(z)=\limsup_{z_{1}\to z}\int_{0}^{T}\frac{|p_{t}(x,z_{1% })-p_{t}(x,z)|}{\mathsf{d}(z_{1},z)}\,dt\leq\int_{0}^{T}\frac{c_{1}}{\sqrt{t}% \mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf{d}^{2}(x,y)}{c_{2}t}% \Big{\}}}\,dt.sansserif_lip ( italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_z ) = lim sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT → italic_z end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG | italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z ) | end_ARG start_ARG sansserif_d ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_z ) end_ARG italic_d italic_t ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } italic_d italic_t . (1)

Moreover from Remark 2.8 we have that there exists a constant C>0𝐶0C>0italic_C > 0 such that 𝔪(Br(x))CrN𝔪subscript𝐵𝑟𝑥𝐶superscript𝑟𝑁\mathfrak{m}(B_{r}(x))\geq Cr^{N}fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) ≥ italic_C italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT for every rT𝑟𝑇r\leq\sqrt{T}italic_r ≤ square-root start_ARG italic_T end_ARG, so that the r.h.s. of (1) is bounded. Hence GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is locally Lipschitz in a neighbourhood of y𝖷{x}𝑦𝖷𝑥y\in\mathsf{X}\setminus\{x\}italic_y ∈ sansserif_X ∖ { italic_x } because of Lemma 3.5. Since y𝑦yitalic_y was arbitrary GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is locally Lipschitz in 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x }. ∎

Lemma 3.7.

GxT𝖶loc1,1(𝖷)subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷G^{T}_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ).

Proof.

Consider for every ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 the function Gϵ,xT:𝖷:subscriptsuperscript𝐺𝑇italic-ϵ𝑥𝖷G^{T}_{\epsilon,x}:\mathsf{X}\to\mathbb{R}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ , italic_x end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X → blackboard_R given by

Gϵ,xT(y):=ϵTpt(x,y)𝑑t.assignsubscriptsuperscript𝐺𝑇italic-ϵ𝑥𝑦superscriptsubscriptitalic-ϵ𝑇subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡G^{T}_{\epsilon,x}(y):=\int_{\epsilon}^{T}p_{t}(x,y)\,dt.italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ , italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t .

It is easy to see that these converge in 𝖫1(𝖷)superscript𝖫1𝖷\mathsf{L}^{1}(\mathsf{X})sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) to GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT and, using Proposition 2.12 and Fatou Lemma, that for every y𝖷𝑦𝖷y\in\mathsf{X}italic_y ∈ sansserif_X

𝗅𝗂𝗉(Gϵ,xT)(y)ϵTc1t𝔪(Bt(x))exp{𝖽2(x,y)c2t}𝑑tϵTc3t𝔪(Bt(x))𝑑t<+.𝗅𝗂𝗉subscriptsuperscript𝐺𝑇italic-ϵ𝑥𝑦superscriptsubscriptitalic-ϵ𝑇subscript𝑐1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝖽2𝑥𝑦subscript𝑐2𝑡differential-d𝑡superscriptsubscriptitalic-ϵ𝑇subscript𝑐3𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥differential-d𝑡\mathsf{lip}(G^{T}_{\epsilon,x})(y)\leq\int_{\epsilon}^{T}\frac{c_{1}}{\sqrt{t% }\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-\mathsf{d}^{2}(x,y)}{c_{2}t% }\Big{\}}}\,dt\leq\int_{\epsilon}^{T}\frac{c_{3}}{\sqrt{t}\mathfrak{m}(B_{% \sqrt{t}}(x))}\,dt<+\infty.sansserif_lip ( italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ , italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } italic_d italic_t ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_t < + ∞ .

In particular Gϵ,xT𝖫𝗂𝗉(𝖷)Wloc1,1(𝖷)subscriptsuperscript𝐺𝑇italic-ϵ𝑥𝖫𝗂𝗉𝖷subscriptsuperscript𝑊11𝑙𝑜𝑐𝖷G^{T}_{\epsilon,x}\in\mathsf{Lip}(\mathsf{X})\subset W^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ , italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_Lip ( sansserif_X ) ⊂ italic_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). So if we prove that for every ball Br(x)𝖷subscript𝐵𝑟𝑥𝖷B_{r}(x)\subset\mathsf{X}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ sansserif_X with rT+1𝑟𝑇1r\geq T+1italic_r ≥ italic_T + 1, the functions GϵTsubscriptsuperscript𝐺𝑇italic-ϵG^{T}_{\epsilon}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT restricted to Br(x)subscript𝐵𝑟𝑥B_{r}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) are a Cauchy sequence in 𝖶1,1(Br(x))superscript𝖶11subscript𝐵𝑟𝑥\mathsf{W}^{1,1}(B_{r}(x))sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ), we obtain that the limit GxTsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥G^{T}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is in 𝖶loc1,1(𝖷)subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) as well. So we compute

Br(x)|(Gϵ1,xTGϵ2,xT)|(y)𝑑𝔪(y)=Br(x)𝗅𝗂𝗉(ϵ1ϵ2pt(x,)𝑑t)(y)𝑑𝔪(y)Br(x)ϵ1ϵ2c4t𝔪(Bt(x))exp{d2(x,y)c5t}𝑑t𝑑𝔪(y),subscriptsubscript𝐵𝑟𝑥subscriptsuperscript𝐺𝑇subscriptitalic-ϵ1𝑥subscriptsuperscript𝐺𝑇subscriptitalic-ϵ2𝑥𝑦differential-d𝔪𝑦subscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝗅𝗂𝗉superscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ1subscriptitalic-ϵ2subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡𝑦differential-d𝔪𝑦subscriptsubscript𝐵𝑟𝑥superscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ1subscriptitalic-ϵ2subscript𝑐4𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝑑2𝑥𝑦subscript𝑐5𝑡differential-d𝑡differential-d𝔪𝑦\displaystyle\begin{split}\int_{B_{r}(x)}|\nabla(G^{T}_{\epsilon_{1},x}-G^{T}_% {\epsilon_{2},x})|(y)d\mathfrak{m}(y)&=\int_{B_{r}(x)}\mathsf{lip}\Big{(}\int_% {\epsilon_{1}}^{\epsilon_{2}}p_{t}(x,\cdot)dt\Big{)}(y)d\mathfrak{m}(y)\\ &\leq\int_{B_{r}(x)}\int_{\epsilon_{1}}^{\epsilon_{2}}\frac{c_{4}}{\sqrt{t}% \mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}\frac{-d^{2}(x,y)}{c_{5}t}\Big{\}}}% \,dt\,d\mathfrak{m}(y),\end{split}start_ROW start_CELL ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT | ∇ ( italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) | ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) end_CELL start_CELL = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t ) ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } italic_d italic_t italic_d fraktur_m ( italic_y ) , end_CELL end_ROW (2)

where for the last inequality we passed the Lipschitz constant inside the integral using Fatou Lemma. Switching the integrals and applying a version of Fubini’s Theorem (i.e. Cavalieri principle, see [AmbFuscPall]) we then obtain that the expression in (2) can be bounded as follows:

ϵ1ϵ2Br(x)superscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ1subscriptitalic-ϵ2subscriptsubscript𝐵𝑟𝑥\displaystyle\int_{\epsilon_{1}}^{\epsilon_{2}}\int_{B_{r}(x)}∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT c4t𝔪(Bt(x))exp{d2(x,y)c5t}d𝔪(y)dtsubscript𝑐4𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscript𝑑2𝑥𝑦subscript𝑐5𝑡𝑑𝔪𝑦𝑑𝑡\displaystyle\frac{c_{4}}{\sqrt{t}\mathfrak{m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\exp{\Big{\{}% \frac{-d^{2}(x,y)}{c_{5}t}\Big{\}}}\,d\mathfrak{m}(y)\,dtdivide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG roman_exp { divide start_ARG - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } italic_d fraktur_m ( italic_y ) italic_d italic_t
=ϵ1ϵ2c4t𝔪(Bt(x))01𝔪({exp{𝖽2(x,y)c5t}>s}Br(x))𝑑s𝑑tabsentsuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ1subscriptitalic-ϵ2subscript𝑐4𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥superscriptsubscript01𝔪superscript𝖽2𝑥𝑦subscript𝑐5𝑡𝑠subscript𝐵𝑟𝑥differential-d𝑠differential-d𝑡\displaystyle=\int_{\epsilon_{1}}^{\epsilon_{2}}\frac{c_{4}}{\sqrt{t}\mathfrak% {m}(B_{\sqrt{t}}(x))}\int_{0}^{1}\mathfrak{m}\Big{(}\Big{\{}\exp{\Big{\{}\frac% {-\mathsf{d}^{2}(x,y)}{c_{5}t}\Big{\}}}>s\Big{\}}\cap B_{r}(x)\Big{)}\,ds\,dt= ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m ( { roman_exp { divide start_ARG - sansserif_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) end_ARG start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_t end_ARG } > italic_s } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) italic_d italic_s italic_d italic_t
ϵ1ϵ2c6tsupz[0,T]0+ec7s𝔪(Bsz(x)Br(x))𝔪(Bz(x))𝑑s𝑑t.absentsuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ1subscriptitalic-ϵ2subscript𝑐6𝑡subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript0superscript𝑒subscript𝑐7𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝑧𝑥subscript𝐵𝑟𝑥𝔪subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠differential-d𝑡\displaystyle\leq\int_{\epsilon_{1}}^{\epsilon_{2}}\frac{c_{6}}{\sqrt{t}}\sup_% {z\in[0,T]}\int_{0}^{+\infty}e^{-c_{7}s}\frac{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{sz}}(x)% \cap B_{r}(x))}{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{z}}(x))}\,ds\,dt.≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG square-root start_ARG italic_t end_ARG end_ARG roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_s italic_d italic_t .

We now prove that the supremum in the previous expression is finite, keeping in mind that this is sufficient to prove that our sequence is Cauchy. We compute:

supz[0,T]subscriptsupremum𝑧0𝑇\displaystyle\sup_{z\in[0,T]}roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT 0+ec7s𝔪(Bsz(x)Br(x))𝔪(Bz(x))𝑑ssuperscriptsubscript0superscript𝑒subscript𝑐7𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝑧𝑥subscript𝐵𝑟𝑥𝔪subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠\displaystyle\int_{0}^{+\infty}e^{-c_{7}s}\frac{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{sz}(x)}% \cap B_{r}(x))}{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{z}(x)})}\,ds∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s
01ec7s𝑑s+supz[0,T](1r2/zec7s𝔪(Bsz(x))𝔪(Bz(x))𝑑s+r2/z+ec7s𝔪(Br(x))𝔪(Bz(x))𝑑s)absentsuperscriptsubscript01superscript𝑒subscript𝑐7𝑠differential-d𝑠subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript1superscript𝑟2𝑧superscript𝑒subscript𝑐7𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝑧𝑥𝔪subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠superscriptsubscriptsuperscript𝑟2𝑧superscript𝑒subscript𝑐7𝑠𝔪subscript𝐵𝑟𝑥𝔪subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠\displaystyle\leq\int_{0}^{1}e^{-c_{7}s}\,ds+\sup_{z\in[0,T]}\Big{(}\int_{1}^{% r^{2}/z}e^{-c_{7}s}\frac{\mathfrak{m}(B_{\sqrt{sz}(x)})}{\mathfrak{m}(B_{\sqrt% {z}(x)})}\,ds+\int_{r^{2}/z}^{+\infty}e^{-c_{7}s}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}% {\mathfrak{m}(B_{\sqrt{z}(x)})}\,ds\Big{)}≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_s + roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s + ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s )
c8+supz[0,T](1r2/zec7sVK,N(Bsz(x))VK,N(Bz(x))𝑑s+c9ec7r2/zzN/2)absentsubscript𝑐8subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript1superscript𝑟2𝑧superscript𝑒subscript𝑐7𝑠subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑠𝑧𝑥subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠subscript𝑐9superscript𝑒subscript𝑐7superscript𝑟2𝑧superscript𝑧𝑁2\displaystyle\leq c_{8}+\sup_{z\in[0,T]}\Big{(}\int_{1}^{r^{2}/z}e^{-c_{7}s}% \frac{V_{K,N}(B_{\sqrt{sz}(x)})}{V_{K,N}(B_{\sqrt{z}(x)})}\,ds+c_{9}e^{-c_{7}r% ^{2}/z}z^{-N/2}\Big{)}≤ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 8 end_POSTSUBSCRIPT + roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 9 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUPERSCRIPT - italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT )

where the last inequality is a consequence of Remark 2.8. It is clear that the finiteness of the last expression follows if we can prove the finiteness of

supz[0,T]1r2/zec7sVK,N(Bsz(x))VK,N(Bz(x))𝑑s.subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript1superscript𝑟2𝑧superscript𝑒subscript𝑐7𝑠subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑠𝑧𝑥subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠\sup_{z\in[0,T]}\int_{1}^{r^{2}/z}e^{-c_{7}s}\frac{V_{K,N}(B_{\sqrt{sz}(x)})}{% V_{K,N}(B_{\sqrt{z}(x)})}\,ds.roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s .

Since when s(1,r2/z)𝑠1superscript𝑟2𝑧s\in(1,r^{2}/z)italic_s ∈ ( 1 , italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z ) we have zs(0,r)𝑧𝑠0𝑟\sqrt{zs}\in(0,r)square-root start_ARG italic_z italic_s end_ARG ∈ ( 0 , italic_r ), there exists a constant c10subscript𝑐10c_{10}italic_c start_POSTSUBSCRIPT 10 end_POSTSUBSCRIPT depending on r𝑟ritalic_r such that VK,N(Bzs(x))c10(sz)N/2subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑧𝑠𝑥subscript𝑐10superscript𝑠𝑧𝑁2V_{K,N}(B_{\sqrt{zs}(x)})\leq c_{10}(sz)^{N/2}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z italic_s end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 10 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_s italic_z ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT whenever s(1,r2/z)𝑠1superscript𝑟2𝑧s\in(1,r^{2}/z)italic_s ∈ ( 1 , italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z ). Hence combining with Remark 2.8 once again we get

supz[0,T]1r2/zec7sVK,N(Bsz(x))VK,N(Bz(x))𝑑ssupz[0,T]1r2/zc11ec7ssN/2𝑑s1+c11ec7ssN/2𝑑s<+.subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript1superscript𝑟2𝑧superscript𝑒subscript𝑐7𝑠subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑠𝑧𝑥subscript𝑉𝐾𝑁subscript𝐵𝑧𝑥differential-d𝑠subscriptsupremum𝑧0𝑇superscriptsubscript1superscript𝑟2𝑧subscript𝑐11superscript𝑒subscript𝑐7𝑠superscript𝑠𝑁2differential-d𝑠superscriptsubscript1subscript𝑐11superscript𝑒subscript𝑐7𝑠superscript𝑠𝑁2differential-d𝑠\sup_{z\in[0,T]}\int_{1}^{r^{2}/z}e^{-c_{7}s}\frac{V_{K,N}(B_{\sqrt{sz}(x)})}{% V_{K,N}(B_{\sqrt{z}(x)})}\,ds\leq\sup_{z\in[0,T]}\int_{1}^{r^{2}/z}c_{11}e^{-c% _{7}s}s^{N/2}\,ds\leq\int_{1}^{+\infty}c_{11}e^{-c_{7}s}s^{N/2}\,ds<+\infty.roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_s italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_K , italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_z end_ARG ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG italic_d italic_s ≤ roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ [ 0 , italic_T ] end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / italic_z end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUPERSCRIPT italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_s ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUPERSCRIPT italic_N / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_s < + ∞ .

Concluding the proof that GxT𝖶1,1(Br(x))subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥superscript𝖶11subscript𝐵𝑟𝑥G^{T}_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}(B_{r}(x))italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ). ∎

Lemma 3.8.

Let Ω𝖷Ω𝖷\Omega\subset\mathsf{X}roman_Ω ⊂ sansserif_X be an open set and let xΩ𝑥Ωx\in\Omegaitalic_x ∈ roman_Ω and g𝖶01,1(Ω)𝑔subscriptsuperscript𝖶110Ωg\in\mathsf{W}^{1,1}_{0}(\Omega)italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ). If for every ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω,𝖽,𝔪)italic-ϕsubscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω𝖽𝔪\phi\in\mathsf{Test}_{c}(\Omega,\mathsf{d},\mathfrak{m})italic_ϕ ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω , sansserif_d , fraktur_m ) we have

Ωg(y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)=ϕ(x),subscriptΩ𝑔𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϕ𝑥\int_{\Omega}g(y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)=-\phi(x),∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT italic_g ( italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = - italic_ϕ ( italic_x ) ,

then Δg=δxΔ𝑔subscript𝛿𝑥\Delta g=-\delta_{x}roman_Δ italic_g = - italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT in distributional sense in ΩΩ\Omegaroman_Ω.

Proof.

Let ϕ𝖫𝗂𝗉c(Ω)italic-ϕsubscript𝖫𝗂𝗉𝑐Ω\phi\in\mathsf{Lip}_{c}(\Omega)italic_ϕ ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) and consider its extension to 00 in 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X, which we still denote by ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ. Consider the heat flow Ptϕ𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷,𝖽,𝔪)subscript𝑃𝑡italic-ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍𝖷𝖽𝔪P_{t}\phi\in\mathsf{Test}(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ∈ sansserif_Test ( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ). Let now η𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω)𝜂subscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω\eta\in\mathsf{Test}_{c}(\Omega)italic_η ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω ) be a positive function which is equal to 1111 on an open set containing the support of ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ. Since the test functions are an algebra, we get ηPtϕ𝖳𝖾𝗌𝗍c(Ω,𝖽,𝔪)𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕsubscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐Ω𝖽𝔪\eta P_{t}\phi\in\mathsf{Test}_{c}(\Omega,\mathsf{d},\mathfrak{m})italic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Ω , sansserif_d , fraktur_m ). Moreover ηPtϕϕ𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕitalic-ϕ\eta P_{t}\phi\to\phiitalic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ → italic_ϕ in 𝖶1,2(𝖷)superscript𝖶12𝖷\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) and uniformly, while the functions ηPtϕ𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕ\eta P_{t}\phiitalic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ are uniformly Lipschitz because ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ is bounded. Hence using the Dominated Convergence Theorem we get

Ωg(y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)=limt0Ωg(y)(ηPtϕ)d𝔪(y)=limt0Ωg(y)Δ(ηPtϕ)𝑑𝔪(y)=limt0ηPtϕ(x)=ϕ(x),subscriptΩ𝑔𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝑡0subscriptΩ𝑔𝑦𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑑𝔪𝑦subscript𝑡0subscriptΩ𝑔𝑦Δ𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕdifferential-d𝔪𝑦subscript𝑡0𝜂subscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑥italic-ϕ𝑥\int_{\Omega}\nabla g(y)\cdot\nabla\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)=\lim_{t\to 0}\int% _{\Omega}\nabla g(y)\cdot\nabla(\eta P_{t}\phi)\,d\mathfrak{m}(y)=-\lim_{t\to 0% }\int_{\Omega}g(y)\Delta(\eta P_{t}\phi)\,d\mathfrak{m}(y)=\lim_{t\to 0}\eta P% _{t}\phi(x)=\phi(x),∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_g ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_t → 0 end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_g ( italic_y ) ⋅ ∇ ( italic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = - roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_t → 0 end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT roman_Ω end_POSTSUBSCRIPT italic_g ( italic_y ) roman_Δ ( italic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_t → 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_η italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_x ) = italic_ϕ ( italic_x ) ,

concluding the proof. ∎

Lemma 3.9.

Let B𝖷𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ sansserif_X be a regular set, xB𝑥𝐵x\in Bitalic_x ∈ italic_B, fC(𝖷)𝑓𝐶𝖷f\in C(\mathsf{X})italic_f ∈ italic_C ( sansserif_X ), and g𝖫𝗂𝗉loc(B¯{x})𝑔subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐¯𝐵𝑥g\in\mathsf{Lip}_{loc}(\bar{B}\setminus\{x\})italic_g ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ∖ { italic_x } ). There exists h𝖶1,2(B)C(B¯)superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵h\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})italic_h ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) such that Δh=fΔ𝑓\Delta h=froman_Δ italic_h = italic_f on B𝐵Bitalic_B, h+g𝑔h+gitalic_h + italic_g is identically zero on B𝐵\partial B∂ italic_B and for every positive η𝖫𝗂𝗉c(B)𝜂subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵\eta\in\mathsf{Lip}_{c}(B)italic_η ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) equal to 1111 in a neighbourhood of x𝑥xitalic_x and taking value in [0,1]01[0,1][ 0 , 1 ] we have (1η)(h+g)𝖶01,2(B)1𝜂𝑔subscriptsuperscript𝖶120𝐵(1-\eta)(h+g)\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)( 1 - italic_η ) ( italic_h + italic_g ) ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ).

Moreover, if in addition we have that g𝖶1,2(B)𝑔superscript𝖶12𝐵g\in\mathsf{W}^{1,2}(B)italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ), then we can ask that h+g𝖶01,2(B)𝑔subscriptsuperscript𝖶120𝐵h+g\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)italic_h + italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ).

Proof.

Let UB¯U\supset\supset\bar{B}italic_U ⊃ ⊃ over¯ start_ARG italic_B end_ARG be an open precompact subset of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X and consider the function h1𝖶01,2(U)subscript1subscriptsuperscript𝖶120𝑈h_{1}\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(U)italic_h start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_U ) such that Δh1=fΔsubscript1𝑓\Delta h_{1}=froman_Δ italic_h start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_f on U𝑈Uitalic_U. By Proposition 2.16 this function is Lipschitz on B¯¯𝐵\bar{B}over¯ start_ARG italic_B end_ARG.

Let now η𝖫𝗂𝗉c(B)𝜂subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵\eta\in\mathsf{Lip}_{c}(B)italic_η ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) be as in the statement, then (1η)g𝖶1,2(B)C(B¯)1𝜂𝑔superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵(1-\eta)g\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})( 1 - italic_η ) italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) so that, B𝐵Bitalic_B being regular, there exists h2𝖶1,2(B)C(B¯)subscript2superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵h_{2}\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})italic_h start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ), harmonic on B𝐵Bitalic_B, such that h2+h1+gsubscript2subscript1𝑔h_{2}+h_{1}+gitalic_h start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_h start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_g is identically zero on B𝐵\partial B∂ italic_B and h1+h2+(1η)g𝖶01,2(B)subscript1subscript21𝜂𝑔subscriptsuperscript𝖶120𝐵h_{1}+h_{2}+(1-\eta)g\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)italic_h start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_h start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + ( 1 - italic_η ) italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ). We then set h:=h2+h1assignsubscript2subscript1h:=h_{2}+h_{1}italic_h := italic_h start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_h start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and we note that this function has all the required properties.

The case when g𝖶1,2(B)𝑔superscript𝖶12𝐵g\in\mathsf{W}^{1,2}(B)italic_g ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) is analogous. ∎

We are finally in position to prove the existence of Green’s functions.

Proposition 3.10.

Let B𝖷𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ sansserif_X be a regular set and let xB𝑥𝐵x\in Bitalic_x ∈ italic_B. For every T>0𝑇0T>0italic_T > 0 there exists gxT𝖶1,2(B)C(B¯)superscriptsubscript𝑔𝑥𝑇superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵g_{x}^{T}\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) such that Gx:=GxT+gxTassignsubscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥subscriptsuperscript𝑔𝑇𝑥G_{x}:=G^{T}_{x}+g^{T}_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT := italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is a Green’s function on B𝐵Bitalic_B with pole x𝑥xitalic_x.

Moreover for every η𝖫𝗂𝗉c(B)𝜂subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵\eta\in\mathsf{Lip}_{c}(B)italic_η ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) equal to 1111 in a neighbourhood of x𝑥xitalic_x and taking value in [0,1]01[0,1][ 0 , 1 ] we have (1η)Gx𝖶01,2(B)1𝜂subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶120𝐵(1-\eta)G_{x}\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)( 1 - italic_η ) italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ).

Proof.

Let gxT𝖶1,2(B)C(B¯)subscriptsuperscript𝑔𝑇𝑥superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵g^{T}_{x}\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) be the function given by Lemma 3.9 such that

ΔgxT=pT(x,),gxT+GxT=0on Bformulae-sequenceΔsuperscriptsubscript𝑔𝑥𝑇subscript𝑝𝑇𝑥superscriptsubscript𝑔𝑥𝑇superscriptsubscript𝐺𝑥𝑇0on 𝐵\Delta g_{x}^{T}=-p_{T}(x,\cdot),\quad g_{x}^{T}+G_{x}^{T}=0\quad\text{on }\partial Broman_Δ italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT = - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT + italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT = 0 on ∂ italic_B

and such that for every η𝜂\etaitalic_η as in the statement (1η)(gxT+GxT)𝖶01,2(B).1𝜂superscriptsubscript𝑔𝑥𝑇superscriptsubscript𝐺𝑥𝑇subscriptsuperscript𝖶120𝐵(1-\eta)(g_{x}^{T}+G_{x}^{T})\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B).( 1 - italic_η ) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT + italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT ) ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) . Now we define Gx:B:subscript𝐺𝑥𝐵G_{x}:B\to\mathbb{R}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT : italic_B → blackboard_R by Gx(y):=GxT(y)+gxT(y)assignsubscript𝐺𝑥𝑦subscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝑦subscriptsuperscript𝑔𝑇𝑥𝑦G_{x}(y):=G^{T}_{x}(y)+g^{T}_{x}(y)italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) + italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) and we note that by construction Gx𝖶01,1(B)C(B¯{x})subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶110𝐵𝐶¯𝐵𝑥G_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}_{0}(B)\cap C(\bar{B}\setminus\{x\})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ∖ { italic_x } ).

We now check that Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is a Green’s functions: let ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍c(B,𝖽,𝔪)italic-ϕsubscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐𝐵𝖽𝔪\phi\in\mathsf{Test}_{c}(B,\mathsf{d},\mathfrak{m})italic_ϕ ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B , sansserif_d , fraktur_m ) and note that

Bsubscript𝐵\displaystyle\int_{B}∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT GxT(y)Δϕ(y)d𝔪(y)=0T𝖷pt(x,y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)𝑑t=0TPtΔϕ(x)𝑑tsubscriptsuperscript𝐺𝑇𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦𝑑𝔪𝑦superscriptsubscript0𝑇subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦differential-d𝑡superscriptsubscript0𝑇subscript𝑃𝑡Δitalic-ϕ𝑥differential-d𝑡\displaystyle G^{T}_{x}(y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)=\int_{0}^{T}\int_{% \mathsf{X}}p_{t}(x,y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)\,dt=\int_{0}^{T}P_{t}% \Delta\phi(x)\,dtitalic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) italic_d italic_t = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT roman_Δ italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t
=0TΔPtϕ(x)𝑑t=0TddtPtϕ(x)𝑑t=BpT(x,y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)ϕ(x),absentsuperscriptsubscript0𝑇Δsubscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑥differential-d𝑡superscriptsubscript0𝑇𝑑𝑑𝑡subscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑥differential-d𝑡subscript𝐵subscript𝑝𝑇𝑥𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϕ𝑥\displaystyle=\int_{0}^{T}\Delta P_{t}\phi(x)\,dt=\int_{0}^{T}\frac{d}{dt}P_{t% }\phi(x)\,dt=\int_{B}p_{T}(x,y)\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)-\phi(x),= ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT roman_Δ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_t end_ARG italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) - italic_ϕ ( italic_x ) ,

where the last inequality comes from the fact that the trajectories of the heat flow at a fixed point are locally absolutely continuous. From the previous computation and the definition of Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT we deduce that for every ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍c(B,𝖽,𝔪)italic-ϕsubscript𝖳𝖾𝗌𝗍𝑐𝐵𝖽𝔪\phi\in\mathsf{Test}_{c}(B,\mathsf{d},\mathfrak{m})italic_ϕ ∈ sansserif_Test start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B , sansserif_d , fraktur_m ) we have

BGx(y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)=ϕ(x),subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϕ𝑥\int_{B}G_{x}(y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)=-\phi(x),∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = - italic_ϕ ( italic_x ) ,

which by Lemma 3.8 implies that Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is a Green’s function for the Laplacian. ∎

Corollary 3.11.

The function Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT constructed in Proposition 3.10 is positive.

Proof.

We would like to use the maximum principle on Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT, but this function is only 𝖶1,1(B)C(B¯{x})superscript𝖶11𝐵𝐶¯𝐵𝑥\mathsf{W}^{1,1}(B)\cap C(\bar{B}\setminus\{x\})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ∖ { italic_x } ), while we would need a function in 𝖶1,2(B)C(B¯)superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) to apply such theorem.

For every ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 consider the function Gxϵ𝖶1,2(B)C(B¯)subscriptsuperscript𝐺italic-ϵ𝑥superscript𝖶12𝐵𝐶¯𝐵G^{\epsilon}_{x}\in\mathsf{W}^{1,2}(B)\cap C(\bar{B})italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) given by

Gxϵ(y):=ϵTpt(x,y)𝑑t+gxT(y).assignsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵ𝑦superscriptsubscriptitalic-ϵ𝑇subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡superscriptsubscript𝑔𝑥𝑇𝑦G_{x}^{\epsilon}(y):=\int_{\epsilon}^{T}p_{t}(x,y)\,dt+g_{x}^{T}(y).italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) .

We have that ΔGxϵ=pϵ(x,)Δsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝑝italic-ϵ𝑥\Delta G_{x}^{\epsilon}=-p_{\epsilon}(x,\cdot)roman_Δ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT = - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) and Gxϵ=0ϵpt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsuperscriptsubscript0italic-ϵsubscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡G_{x}^{\epsilon}=-\int_{0}^{\epsilon}p_{t}(x,\cdot)\,dtitalic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t on B𝐵\partial B∂ italic_B.

By the maximum principle these functions attain their minimum on the boundary, so that on B𝐵Bitalic_B we have

GxϵminyB0ϵpt(x,y)𝑑tsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝑦𝐵superscriptsubscript0italic-ϵsubscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡G_{x}^{\epsilon}\geq\min_{y\in\partial B}-\int_{0}^{\epsilon}p_{t}(x,y)\,dtitalic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ≥ roman_min start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ ∂ italic_B end_POSTSUBSCRIPT - ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t (3)

At the same time it is easy to check that as ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ decreases to zero also the quantity in the right hand side of (3) goes to zero. Moreover GxϵGxsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝐺𝑥G_{x}^{\epsilon}\to G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT → italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT pointwise in B{x}𝐵𝑥B\setminus\{x\}italic_B ∖ { italic_x } as ϵ0italic-ϵ0\epsilon\to 0italic_ϵ → 0, so that passing to the limit in (3) we conclude. ∎

As a consequence of this corollary we get the following proposition.

Proposition 3.12.

Let B1B2B_{1}\subset\subset B_{2}italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT be regular sets, let xB1𝑥subscript𝐵1x\in B_{1}italic_x ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and let Gx1subscriptsuperscript𝐺1𝑥G^{1}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT and Gx2subscriptsuperscript𝐺2𝑥G^{2}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT be the corresponding Green’s functions. Then Gx2Gx1subscriptsuperscript𝐺2𝑥subscriptsuperscript𝐺1𝑥G^{2}_{x}\geq G^{1}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

By Proposition 2.24 the restriction to B¯1subscript¯𝐵1\bar{B}_{1}over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT of the difference Gx2Gx1subscriptsuperscript𝐺2𝑥subscriptsuperscript𝐺1𝑥G^{2}_{x}-G^{1}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT lies in Wloc1,2(B1)C(B¯1)subscriptsuperscript𝑊12𝑙𝑜𝑐subscript𝐵1𝐶subscript¯𝐵1W^{1,2}_{loc}(B_{1})\cap C(\bar{B}_{1})italic_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ).

At the same time Gx2Gx10subscriptsuperscript𝐺2𝑥subscriptsuperscript𝐺1𝑥0G^{2}_{x}-G^{1}_{x}\geq 0italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_G start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≥ 0 on B1subscript𝐵1\partial B_{1}∂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT by Corollary 3.11, so that using the maximum principle we conclude. ∎

The next proposition shows that we can use the Green’s function to construct functions with prescribed Laplacian.

Proposition 3.13.

Let B𝖷𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ sansserif_X be regular, and let ϕ𝖫𝗂𝗉c(B)italic-ϕsubscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵\phi\in\mathsf{Lip}_{c}(B)italic_ϕ ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ). Then

f(x):=BGx(y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)assign𝑓𝑥subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦f(x):=\int_{B}G_{x}(y)\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)italic_f ( italic_x ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y )

is the unique function such that fD(Δ,B)𝖶01,2(B)C(B¯)𝑓𝐷Δ𝐵subscriptsuperscript𝖶120𝐵𝐶¯𝐵f\in D(\Delta,B)\cap\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)\cap C(\bar{B})italic_f ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_B ) ∩ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG ) with Δf=ϕΔ𝑓italic-ϕ\Delta f=-\phiroman_Δ italic_f = - italic_ϕ and f=0𝑓0f=0italic_f = 0 on B𝐵\partial B∂ italic_B.

Proof.

By Lemma 3.9 we have that there exists a function

fD(Δ,B)W01,2(B)C(B¯)𝑓𝐷Δ𝐵subscriptsuperscript𝑊120𝐵𝐶¯𝐵f\in D(\Delta,B)\cap W^{1,2}_{0}(B)\cap C(\bar{B})italic_f ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_B ) ∩ italic_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG )

with Δf=ϕΔ𝑓italic-ϕ\Delta f=-\phiroman_Δ italic_f = - italic_ϕ and f=0𝑓0f=0italic_f = 0 on B𝐵\partial B∂ italic_B. By the maximum principle such function is unique. Since f𝖶01,2(B)𝑓subscriptsuperscript𝖶120𝐵f\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)italic_f ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) it is easy to check that there exists a sequence {fi}i𝖫𝗂𝗉c(B)subscriptsubscript𝑓𝑖𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵\{f_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\subset\mathsf{Lip}_{c}(B){ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) of functions such that fif𝖶1,2(B)0subscriptnormsubscript𝑓𝑖𝑓superscript𝖶12𝐵0\|f_{i}-f\|_{\mathsf{W}^{1,2}(B)}\to 0∥ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) end_POSTSUBSCRIPT → 0 and such that for every KBK\subset\subset Bitalic_K ⊂ ⊂ italic_B we have fi=fsubscript𝑓𝑖𝑓f_{i}=fitalic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_f on K𝐾Kitalic_K for i𝑖iitalic_i sufficiently large. In particular, since fi𝖫𝗂𝗉c(B)subscript𝑓𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝐵f_{i}\in\mathsf{Lip}_{c}(B)italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) and Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is a Green’s function with pole x𝑥xitalic_x, we have

fi(x)=BGx(y)fi(y)𝑑𝔪(y),subscript𝑓𝑖𝑥subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦f_{i}(x)=\int_{B}\nabla G_{x}(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(y),italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) ,

so that to conclude it is sufficient to prove that as i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞ we have

BGx(y)fi(y)𝑑𝔪(y)BGx(y)Δf(y)𝑑𝔪(y).subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦Δ𝑓𝑦differential-d𝔪𝑦\int_{B}\nabla G_{x}(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(y)\to-\int_{B}G_{x}% (y)\Delta f(y)\,d\mathfrak{m}(y).∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) → - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) . (4)

To this aim fix ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 and let η𝖫𝗂𝗉(B)𝜂𝖫𝗂𝗉𝐵\eta\in\mathsf{Lip}(B)italic_η ∈ sansserif_Lip ( italic_B ) be a function taking value in [0,1]01[0,1][ 0 , 1 ] which is equal to zero in a neighbourhood of x𝑥xitalic_x, equal to 1111 out of a precompact open subset U𝑈Uitalic_U of B𝐵Bitalic_B and such that

|BGx(y)Δf(y)𝑑𝔪(y)B(ηGx)(y)Δf(y)𝑑𝔪(y)|<ϵ,subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦Δ𝑓𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥𝑦Δ𝑓𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϵ\Big{|}\int_{B}G_{x}(y)\Delta f(y)\,d\mathfrak{m}(y)-\int_{B}(\eta G_{x})(y)% \Delta f(y)\,d\mathfrak{m}(y)\Big{|}<\epsilon,| ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) roman_Δ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) | < italic_ϵ ,

and for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N sufficiently large

|BGx(y)fi(y)𝑑𝔪(y)B(ηGx)(y)fi(y)𝑑𝔪(y)|<ϵ.subscript𝐵subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϵ\Big{|}\int_{B}\nabla G_{x}(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(y)-\int_{B}% \nabla(\eta G_{x})(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(y)\Big{|}<\epsilon.| ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) | < italic_ϵ .

Note that such η𝜂\etaitalic_η can be constructed because Δf𝖫(B)Δ𝑓superscript𝖫𝐵\Delta f\in\mathsf{L}^{\infty}(B)roman_Δ italic_f ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) and, for i𝑖iitalic_i sufficiently large, we have that

|fi|=|f| in U.subscript𝑓𝑖𝑓 in 𝑈|\nabla f_{i}|=|\nabla f|\text{ in }U.| ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT | = | ∇ italic_f | in italic_U .

In particular, thanks to the arbitrariness of ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ, to obtain (4) it is now sufficient to show that

B(ηGx)(y)fi(y)𝑑𝔪(y)B(ηGx)(y)Δf(y)𝑑𝔪(y)as i+.formulae-sequencesubscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥𝑦Δ𝑓𝑦differential-d𝔪𝑦as 𝑖\int_{B}\nabla(\eta G_{x})(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(y)\to-\int_{B% }(\eta G_{x})(y)\Delta f(y)\,d\mathfrak{m}(y)\quad\text{as }i\to+\infty.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) → - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) roman_Δ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) as italic_i → + ∞ .

Since ηGx𝖶01,2(B)𝜂subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶120𝐵\eta G_{x}\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B)italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) by Proposition 3.10, we can rewrite the difference of the previous quantities as

|\displaystyle\Big{|}-| - B(ηGx)(y)fi(y)d𝔪(y)B(ηGx)(y)Δf(y)d𝔪(y)|\displaystyle\int_{B}\nabla(\eta G_{x})(y)\cdot\nabla f_{i}(y)\,d\mathfrak{m}(% y)-\int_{B}(\eta G_{x})(y)\Delta f(y)\,d\mathfrak{m}(y)\Big{|}∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_y ) roman_Δ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) |
=|B(ηGx)fi(y)𝑑𝔪(y)+B(ηGx)f(y)𝑑𝔪(y)|absentsubscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥subscript𝑓𝑖𝑦differential-d𝔪𝑦subscript𝐵𝜂subscript𝐺𝑥𝑓𝑦differential-d𝔪𝑦\displaystyle=\Big{|}-\int_{B}\nabla(\eta G_{x})\cdot\nabla f_{i}(y)\,d% \mathfrak{m}(y)+\int_{B}\nabla(\eta G_{x})\cdot\nabla f(y)\,d\mathfrak{m}(y)% \Big{|}= | - ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ ∇ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) + ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ∇ ( italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ ∇ italic_f ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) |
ηGx𝖶1,2(B)fif𝖶1,2(B)0,absentsubscriptnorm𝜂subscript𝐺𝑥superscript𝖶12𝐵subscriptnormsubscript𝑓𝑖𝑓superscript𝖶12𝐵0\displaystyle\leq\|\eta G_{x}\|_{\mathsf{W}^{1,2}(B)}\|f_{i}-f\|_{\mathsf{W}^{% 1,2}(B)}\to 0,≤ ∥ italic_η italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) end_POSTSUBSCRIPT ∥ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_f ∥ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B ) end_POSTSUBSCRIPT → 0 ,

concluding the proof. ∎

We now turn our attention to constructing a global Green’s function for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X.

Lemma 3.14.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be non parabolic. Let S𝖷S\subset\subset\mathsf{X}italic_S ⊂ ⊂ sansserif_X and x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X. There exists a sequence ti+subscript𝑡𝑖t_{i}\to+\inftyitalic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → + ∞ such that pti(x,)subscript𝑝subscript𝑡𝑖𝑥p_{t_{i}}(x,\cdot)italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) and 1ti+1pt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript1subscript𝑡𝑖1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{t_{i}+1}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t are uniformly bounded in S𝑆Sitalic_S.

Proof.

The non parabolicity of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X implies that there exists a sequence ti+subscript𝑡𝑖t_{i}\to+\inftyitalic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → + ∞ such that pti(x,x)1subscript𝑝subscript𝑡𝑖𝑥𝑥1p_{t_{i}}(x,x)\leq 1italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) ≤ 1. By Proposition 2.13 there exists a constant C>0𝐶0C>0italic_C > 0 such that pt(x,y)Cpt+1(x,x)subscript𝑝𝑡𝑥𝑦𝐶subscript𝑝𝑡1𝑥𝑥p_{t}(x,y)\leq Cp_{t+1}(x,x)italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ≤ italic_C italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) for every yS𝑦𝑆y\in Sitalic_y ∈ italic_S and t>1𝑡1t>1italic_t > 1. Putting these facts together it is easy to check that the sequence {ti}isubscriptsubscript𝑡𝑖𝑖\{t_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT has the desired properties. ∎

Proposition 3.15.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be non parabolic and let x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X. Then the function Gx(y):=0+pt(x,y)𝑑tassignsubscript𝐺𝑥𝑦superscriptsubscript0subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡G_{x}(y):=\int_{0}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dtitalic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t is a Green’s function for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with pole x𝑥xitalic_x.

Proof.

First of all we prove that Gx𝖫loc1(𝖷)subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐𝖷G_{x}\in\mathsf{L}^{1}_{loc}(\mathsf{X})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). Let SΩ𝑆ΩS\subset\Omegaitalic_S ⊂ roman_Ω be a compact set. By Proposition 2.13 we deduce that there exists C>0𝐶0C>0italic_C > 0 depending on K,N,S𝐾𝑁𝑆K,N,Sitalic_K , italic_N , italic_S such that Cpt(x,x)pt1(x,y)𝐶subscript𝑝𝑡𝑥𝑥subscript𝑝𝑡1𝑥𝑦Cp_{t}(x,x)\geq p_{t-1}(x,y)italic_C italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) ≥ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) for every t>1𝑡1t>1italic_t > 1 and every yS𝑦𝑆y\in Sitalic_y ∈ italic_S. As a consequence for every yS𝑦𝑆y\in Sitalic_y ∈ italic_S we have

1+pt(x,y)𝑑tC2+pt(x,x)𝑑t<+,superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡𝐶superscriptsubscript2subscript𝑝𝑡𝑥𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt\leq C\int_{2}^{+\infty}p_{t}(x,x)\,dt<+\infty,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t ≤ italic_C ∫ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) italic_d italic_t < + ∞ , (5)

so that by Dominated Convergence Theorem and the Hölder continuity of the heat kernel the function 1+pt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t is continuous in S𝑆Sitalic_S. Using such continuity and the stochastic completeness of the heat kernel we then get

S0+pt(x,y)𝑑t𝑑𝔪(y)01𝖷pt(x,y)𝑑𝔪(y)𝑑t+𝔪(S)maxyS1+pt(x,y)𝑑t1+𝔪(S)maxyS1+pt(x,y)𝑑t,subscript𝑆superscriptsubscript0subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡differential-d𝔪𝑦superscriptsubscript01subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝔪𝑦differential-d𝑡𝔪𝑆subscript𝑦𝑆superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡1𝔪𝑆subscript𝑦𝑆superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{S}\int_{0}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt\,d\mathfrak{m}(y)\leq\int_{0}^{1}\int% _{\mathsf{X}}p_{t}(x,y)\,d\mathfrak{m}(y)\,dt+\mathfrak{m}(S)\max_{y\in S}\int% _{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt\leq 1+\mathfrak{m}(S)\max_{y\in S}\int_{1}^{+% \infty}p_{t}(x,y)\,dt,∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t italic_d fraktur_m ( italic_y ) ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) italic_d italic_t + fraktur_m ( italic_S ) roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ italic_S end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t ≤ 1 + fraktur_m ( italic_S ) roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ italic_S end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t ,

showing that Gx𝖫loc1(𝖷)subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐𝖷G_{x}\in\mathsf{L}^{1}_{loc}(\mathsf{X})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ), as desired.

We now claim that for every ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍(𝖷,𝖽,𝔪)𝖫𝗂𝗉c(𝖷)italic-ϕ𝖳𝖾𝗌𝗍𝖷𝖽𝔪subscript𝖫𝗂𝗉𝑐𝖷\phi\in\mathsf{Test}(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})\cap\mathsf{Lip}_{c}(% \mathsf{X})italic_ϕ ∈ sansserif_Test ( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) ∩ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) we have

𝖷Gx(y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)=ϕ(x).subscript𝖷subscript𝐺𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϕ𝑥\int_{\mathsf{X}}G_{x}(y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)=-\phi(x).∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) = - italic_ϕ ( italic_x ) . (6)

To this aim fix such a ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ and observe that

𝖷Gx(y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)subscript𝖷subscript𝐺𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦\displaystyle\int_{\mathsf{X}}G_{x}(y)\Delta\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) =0+𝖷pt(x,y)Δϕ(y)𝑑𝔪(y)𝑑tabsentsuperscriptsubscript0subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦Δitalic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦differential-d𝑡\displaystyle=\int_{0}^{+\infty}\int_{\mathsf{X}}p_{t}(x,y)\Delta\phi(y)\,d% \mathfrak{m}(y)\,dt= ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) roman_Δ italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) italic_d italic_t
=0+PtΔϕ(x)𝑑t=0+ΔPtϕ(x)𝑑t=0+ddtPtϕ(x)𝑑tabsentsuperscriptsubscript0subscript𝑃𝑡Δitalic-ϕ𝑥differential-d𝑡superscriptsubscript0Δsubscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑥differential-d𝑡superscriptsubscript0𝑑𝑑𝑡subscript𝑃𝑡italic-ϕ𝑥differential-d𝑡\displaystyle=\int_{0}^{+\infty}P_{t}\Delta\phi(x)\,dt=\int_{0}^{+\infty}% \Delta P_{t}\phi(x)\,dt=\int_{0}^{+\infty}\frac{d}{dt}P_{t}\phi(x)\,dt= ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT roman_Δ italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT roman_Δ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_t end_ARG italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_x ) italic_d italic_t
=limt+𝖷pt(x,y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)ϕ(x).absentsubscript𝑡subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦italic-ϕ𝑥\displaystyle=\lim_{t\to+\infty}\int_{\mathsf{X}}p_{t}(x,y)\phi(y)\,d\mathfrak% {m}(y)-\phi(x).= roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_t → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) - italic_ϕ ( italic_x ) .

We now claim that the limit appearing in the last expression is zero (we know that the limit exists since the integral appearing at the beginning of the computation is well defined). To prove the claim we note that since ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ is supported in a compact set S𝑆Sitalic_S we have

1+|𝖷pt(x,y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)|𝑑tc1𝔪(S)supyS1+pt(x,y)𝑑tc2𝔪(S)1+pt(x,x)𝑑t<+,superscriptsubscript1subscript𝖷subscript𝑝𝑡𝑥𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦differential-d𝑡subscript𝑐1𝔪𝑆subscriptsupremum𝑦𝑆superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡subscript𝑐2𝔪𝑆superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}\Big{|}\int_{\mathsf{X}}p_{t}(x,y)\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)% \Big{|}\,dt\leq c_{1}\mathfrak{m}(S)\sup_{y\in S}\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)% \,dt\leq c_{2}\mathfrak{m}(S)\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,x)\,dt<+\infty,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT | ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) | italic_d italic_t ≤ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT fraktur_m ( italic_S ) roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ italic_S end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t ≤ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT fraktur_m ( italic_S ) ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) italic_d italic_t < + ∞ , (7)

where in the last inequality we used Proposition 2.13. As a consequence there exists a sequence {ti}isubscriptsubscript𝑡𝑖𝑖\{t_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT increasing to ++\infty+ ∞ such that 𝖷pti(x,y)ϕ(y)𝑑𝔪(y)0subscript𝖷subscript𝑝subscript𝑡𝑖𝑥𝑦italic-ϕ𝑦differential-d𝔪𝑦0\int_{\mathsf{X}}p_{t_{i}}(x,y)\phi(y)\,d\mathfrak{m}(y)\to 0∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_ϕ ( italic_y ) italic_d fraktur_m ( italic_y ) → 0, as claimed.

To conclude the proof we only need to prove that

Gx𝖶loc1,1(𝖷)C(𝖷{x}).subscript𝐺𝑥subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷𝐶𝖷𝑥G_{x}\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})\cap C(\mathsf{X}\setminus\{x\}).italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ italic_C ( sansserif_X ∖ { italic_x } ) . (8)

Indeed if this holds, we can combine equation (6) and Lemma 3.8 (which can be used in our setting via a cut off argument) to obtain that Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is a Green’s function for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with pole x𝑥xitalic_x.

To prove (8) it is sufficient to prove that 1+pt(x,)𝑑t𝖶loc1,1(𝖷)C(𝖷{x})superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷𝐶𝖷𝑥\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,\cdot)\,dt\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})\cap C% (\mathsf{X}\setminus\{x\})∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ italic_C ( sansserif_X ∖ { italic_x } ) since 01pt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript01subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{0}^{1}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t lies in such space by Lemmas 3.6 and 3.7. Consider the family of functions indexed by T𝑇Titalic_T given by 1Tpt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript1𝑇subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{T}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t and observe that these are in 𝖫1(𝖷)𝖶loc1,1(𝖷)superscript𝖫1𝖷subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷\mathsf{L}^{1}(\mathsf{X})\cap\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) and converge to 1+pt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t in 𝖫loc1(𝖷)subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐𝖷\mathsf{L}^{1}_{loc}(\mathsf{X})sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) by repeating the argument of (7), so that if we prove that their Lipschitz constants are locally uniformly bounded we are done.

To this aim we recall that for every T>0𝑇0T>0italic_T > 0 we have the distributional equation

Δ1Tpt(x,)𝑑t=pT(x,)p1(x,).Δsuperscriptsubscript1𝑇subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡subscript𝑝𝑇𝑥subscript𝑝1𝑥\Delta\int_{1}^{T}p_{t}(x,\cdot)\,dt=p_{T}(x,\cdot)-p_{1}(x,\cdot).roman_Δ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) .

Fix then a compact set S𝑆Sitalic_S, by Lemma 3.14 there exists a sequence {ti}isubscriptsubscript𝑡𝑖𝑖\{t_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT increasing to ++\infty+ ∞ such that

Δ1ti+1pt(x,)𝑑t=pti+1(x,)p1(x,)and1ti+1pt(x,)𝑑tΔsuperscriptsubscript1subscript𝑡𝑖1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡subscript𝑝subscript𝑡𝑖1𝑥subscript𝑝1𝑥andsuperscriptsubscript1subscript𝑡𝑖1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\Delta\int_{1}^{t_{i}+1}p_{t}(x,\cdot)\,dt=p_{t_{i}+1}(x,\cdot)-p_{1}(x,\cdot)% \quad\text{and}\quad\int_{1}^{t_{i}+1}p_{t}(x,\cdot)\,dtroman_Δ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) and ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t

are uniformly bounded in the compact S𝑆Sitalic_S. As a consequence, by the a priori estimates on the gradient of solutions of the Poisson problem given in Proposition 2.17, we deduce that the functions 1ti+1pt(x,)𝑑tsuperscriptsubscript1subscript𝑡𝑖1subscript𝑝𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{t_{i}+1}p_{t}(x,\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) italic_d italic_t have locally uniformly bounded Lipschitz constants as desired. ∎

Remark 3.16.

The function Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT that we constructed is not only continuous but also locally Lipschitz in 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x }.

We are now in position to prove Theorem 4, that we recall below.

Theorem 4.

Let (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) metric measure space with infinite diameter. The following are equivalent:

  1. 1.

    There is no positive Green’s function on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X with pole 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x.

  2. 2.

    For every (x,y)𝖷×𝖷𝑥𝑦𝖷𝖷(x,y)\in\mathsf{X}\times\mathsf{X}( italic_x , italic_y ) ∈ sansserif_X × sansserif_X we have 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞.

  3. 3.

    There exists (x,y)𝖷×𝖷𝑥𝑦𝖷𝖷(x,y)\in\mathsf{X}\times\mathsf{X}( italic_x , italic_y ) ∈ sansserif_X × sansserif_X such that 1+pt(x,y)𝑑t=+superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dt=+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t = + ∞.

  4. 4.

    Let {Bi}isubscriptsubscript𝐵𝑖𝑖\{B_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT be an exhaustion of regular sets containing 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x. Let G𝗑isuperscriptsubscript𝐺𝗑𝑖G_{\mathsf{x}}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT be the Green’s function on Bisubscript𝐵𝑖B_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with pole 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x. Then for every y𝗑𝑦𝗑y\neq\mathsf{x}italic_y ≠ sansserif_x we have G𝗑i(y)+superscriptsubscript𝐺𝗑𝑖𝑦G_{\mathsf{x}}^{i}(y)\to+\inftyitalic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) → + ∞ as i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞.

Proof.

The fact that 2222 and 3333 are equivalent has been shown in Proposition 3.2, while 1111 implies 2222 by Proposition 3.15. So we only need to show that 2412412\to 4\to 12 → 4 → 1.

(24)24(2\to 4)( 2 → 4 ) By Proposition 3.10, for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N the Green’s function G𝗑isubscriptsuperscript𝐺𝑖𝗑G^{i}_{\mathsf{x}}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT can be written as G𝗑i(y)=0Tipt(𝗑,y)𝑑t+g𝗑Ti(y)subscriptsuperscript𝐺𝑖𝗑𝑦superscriptsubscript0subscript𝑇𝑖subscript𝑝𝑡𝗑𝑦differential-d𝑡subscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑𝑦G^{i}_{\mathsf{x}}(y)=\int_{0}^{T_{i}}p_{t}(\mathsf{x},y)dt+g^{T_{i}}_{\mathsf% {x}}(y)italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x , italic_y ) italic_d italic_t + italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) where g𝗑Ti𝖶1,2(Bi)C(Bi¯)subscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑superscript𝖶12subscript𝐵𝑖𝐶¯subscript𝐵𝑖g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}\in\mathsf{W}^{1,2}(B_{i})\cap C(\bar{B_{i}})italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ) satisfies

Δg𝗑Ti=pTi(𝗑,)on Biandg𝗑Ti=0Tipt(𝗑,)on Bi.formulae-sequenceΔsubscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑subscript𝑝subscript𝑇𝑖𝗑on subscript𝐵𝑖andsubscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑superscriptsubscript0subscript𝑇𝑖subscript𝑝𝑡𝗑on subscript𝐵𝑖\Delta g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}=-p_{T_{i}}(\mathsf{x},\cdot)\quad\text{on }B_{i}% \quad\text{and}\quad g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}=-\int_{0}^{T_{i}}p_{t}(\mathsf{x},% \cdot)\quad\text{on }\partial B_{i}.roman_Δ italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT = - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x , ⋅ ) on italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x , ⋅ ) on ∂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .

Taking into account the parabolicity assumption, it is sufficient to prove that we can choose a sequence Tisubscript𝑇𝑖T_{i}italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT increasing to ++\infty+ ∞ in such a way that g𝗑Ti(y0)subscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑subscript𝑦0g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}(y_{0})italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) is bounded from below uniformly in i𝑖iitalic_i.

Since Δg𝗑Ti0Δsubscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑0\Delta g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}\leq 0roman_Δ italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ≤ 0, by the maximum principle it is sufficient to consider the restriction of g𝗑Tisubscriptsuperscript𝑔subscript𝑇𝑖𝗑g^{T_{i}}_{\mathsf{x}}italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT to the boundary of Bisubscript𝐵𝑖B_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, where the minimum is attained. So the problem reduces to choosing Tisubscript𝑇𝑖T_{i}italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT increasing to ++\infty+ ∞ in such a way that 0Tipt(𝗑,)𝑑tsuperscriptsubscript0subscript𝑇𝑖subscript𝑝𝑡𝗑differential-d𝑡\int_{0}^{T_{i}}p_{t}(\mathsf{x},\cdot)\,dt∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x , ⋅ ) italic_d italic_t is uniformly bounded when yBi𝑦subscript𝐵𝑖y\in\partial B_{i}italic_y ∈ ∂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT.

This is clearly possible if we can show that for T𝑇Titalic_T fixed, the quantity

supyBi0Tpt(𝗑,y)𝑑tsubscriptsupremum𝑦subscript𝐵𝑖superscriptsubscript0𝑇subscript𝑝𝑡𝗑𝑦differential-d𝑡\sup_{y\in\partial B_{i}}\int_{0}^{T}p_{t}(\mathsf{x},y)\,dtroman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_y ∈ ∂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x , italic_y ) italic_d italic_t

converges to zero as i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞, and this follows from Proposition 2.12 and the hypothesis on the diameter.

(41)41(4\to 1)( 4 → 1 ) Suppose by contradiction that there exists a positive Green’s function G𝗑𝖶loc1,1(𝖷)C(𝖷{𝗑})subscript𝐺𝗑subscriptsuperscript𝖶11𝑙𝑜𝑐𝖷𝐶𝖷𝗑G_{\mathsf{x}}\in\mathsf{W}^{1,1}_{loc}(\mathsf{X})\cap C(\mathsf{X}\setminus% \{\mathsf{x}\})italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ) ∩ italic_C ( sansserif_X ∖ { sansserif_x } ) with pole 𝗑𝗑\mathsf{x}sansserif_x in 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. We claim that G𝗑G𝗑isubscript𝐺𝗑subscriptsuperscript𝐺𝑖𝗑G_{\mathsf{x}}\geq G^{i}_{\mathsf{x}}italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT on Bisubscript𝐵𝑖B_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and we note that, if the claim is true, then we contradict our hypothesis that G𝗑i(y)+superscriptsubscript𝐺𝗑𝑖𝑦G_{\mathsf{x}}^{i}(y)\to+\inftyitalic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) → + ∞ as i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞.

To prove the claim observe that the difference G𝗑G𝗑isubscript𝐺𝗑subscriptsuperscript𝐺𝑖𝗑G_{\mathsf{x}}-G^{i}_{\mathsf{x}}italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT is harmonic and belongs to 𝖶loc1,2(Bi)C(Bi¯{𝗑})subscriptsuperscript𝖶12𝑙𝑜𝑐subscript𝐵𝑖𝐶¯subscript𝐵𝑖𝗑\mathsf{W}^{1,2}_{loc}(B_{i})\cap C(\bar{B_{i}}\setminus\{\mathsf{x}\})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ∖ { sansserif_x } ) by Proposition 2.24. Moreover the difference G𝗑G𝗑isubscript𝐺𝗑subscriptsuperscript𝐺𝑖𝗑G_{\mathsf{x}}-G^{i}_{\mathsf{x}}italic_G start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x end_POSTSUBSCRIPT is positive on Bisubscript𝐵𝑖\partial B_{i}∂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, so that by the maximum principle it is positive in Bisubscript𝐵𝑖B_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, as claimed. ∎

Now we turn our attention to proving Theorem 5. To this aim we need the following technical lemma.

Lemma 3.17.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a non parabolic 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space with infinite diameter and essential dimension k2𝑘2k\geq 2italic_k ≥ 2. Let x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X be a regular point such that

limr0+𝔪(Br(x))rk(0,+).subscript𝑟superscript0𝔪subscript𝐵𝑟𝑥superscript𝑟𝑘0\lim_{r\to 0^{+}}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}{r^{k}}\in(0,+\infty).roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 0 start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∈ ( 0 , + ∞ ) .

Consider an exhaustion {Ωi}isubscriptsubscriptΩ𝑖𝑖\{\Omega_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT of regular sets of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X containing x𝑥xitalic_x, and for each of these sets consider the corresponding Green’s function Gxisubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥G^{i}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT.

These functions admit continuous representatives with values in [0,+]0[0,+\infty][ 0 , + ∞ ] such that Gxi(x)=+superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖𝑥G_{x}^{i}(x)=+\inftyitalic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) = + ∞. Using these representatives, there exist T>1𝑇1T>1italic_T > 1 and a sequence {ci}i(1,T)subscriptsubscript𝑐𝑖𝑖1𝑇\{c_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\in(1,T){ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( 1 , italic_T ) such that

x{yΩi:Gxi(y)>ci}B1(x)B1(x) for every ix\in\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{x}(y)>c_{i}\}\cap B_{1}(x)\subset\subset B_{1}(x)% \quad\text{ for every }i\in\mathbb{N}italic_x ∈ { italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) for every italic_i ∈ blackboard_N

and each of the sets {yΩi:Gxi(y)>ci}conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦subscript𝑐𝑖\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{x}(y)>c_{i}\}{ italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } is open, has finite perimeter in 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X and satisfies

{yΩi:Gxi(y)>ci}={yΩi:Gxi(y)<ci}={yΩi:Gxi(y)=ci}.conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦subscript𝑐𝑖conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦subscript𝑐𝑖conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦subscript𝑐𝑖\partial\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{x}(y)>c_{i}\}=\partial\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{% x}(y)<c_{i}\}=\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{x}(y)=c_{i}\}.∂ { italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } = ∂ { italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) < italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } = { italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } .
Proof.

We will write {Gxi>ci}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥subscript𝑐𝑖\{G^{i}_{x}>c_{i}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } instead of {yΩi:Gxi(y)>ci}conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦subscript𝑐𝑖\{y\in\Omega_{i}:G^{i}_{x}(y)>c_{i}\}{ italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT }. Consider the Green’s function Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT given by Proposition 3.15. Since x𝑥xitalic_x is a regular point and 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has essential dimension k2𝑘2k\geq 2italic_k ≥ 2, using the bounds of Proposition 2.12 and the explicit expressions for Gxisubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥G^{i}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT and Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT, we get

limyxGx(y)=limyxGxi(y)=+for every i.formulae-sequencesubscript𝑦𝑥subscript𝐺𝑥𝑦subscript𝑦𝑥subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑦for every 𝑖\lim_{y\to x}G_{x}(y)=\lim_{y\to x}G^{i}_{x}(y)=+\infty\quad\text{for every }i% \in\mathbb{N}.roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_y → italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_y → italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) = + ∞ for every italic_i ∈ blackboard_N . (9)

Hence, we have the desired continuous representatives. Moreover, since Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is bounded on compacts of 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x } we can pick t>0𝑡0t>0italic_t > 0 such that {Gx>t}B1(x)subscript𝐺𝑥𝑡subscript𝐵1𝑥\{G_{x}>t\}\cap B_{1}(x){ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) contains x𝑥xitalic_x and

{Gx>t}B1(x)B1(x).\{G_{x}>t\}\cap B_{1}(x)\subset\subset B_{1}(x).{ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) .

At the same time, using again (9) and the fact that GxGxisubscript𝐺𝑥superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖G_{x}\geq G_{x}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT, we get that for every t[t,t+1]superscript𝑡𝑡𝑡1t^{\prime}\in[t,t+1]italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ [ italic_t , italic_t + 1 ] we have

{Gxi>t}B1(x){Gx>t}B1(x)B1(x),\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}\cap B_{1}(x)\subset\{G_{x}>t\}\cap B_{1}(x)\subset% \subset B_{1}(x),{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ,

and that {Gxi>t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } is open and contains x𝑥xitalic_x. Moreover, since Gxisubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥G^{i}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is locally Lipschitz on compact subsets of 𝖷{x}𝖷𝑥\mathsf{X}\setminus\{x\}sansserif_X ∖ { italic_x } (and tends to infinity in x𝑥xitalic_x, so that the level sets stay away from x𝑥xitalic_x), for λ1superscript𝜆1\lambda^{1}italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT-a.e. t[t,t+1]superscript𝑡𝑡𝑡1t^{\prime}\in[t,t+1]italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ [ italic_t , italic_t + 1 ] we have that {Gxi>t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } has finite perimeter and 𝔪({Gxi=t})=0𝔪subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡0\mathfrak{m}(\{G^{i}_{x}=t^{\prime}\})=0fraktur_m ( { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } ) = 0. We claim that this implies

{Gxi>t}={Gxi<t}={Gxi=t}.subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}=\partial\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}=\{G^{i}_{x}=% t^{\prime}\}.∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } = { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } . (10)

For the first equality we only show that {Gxi>t}{Gxi<t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}\subset\partial\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } ⊂ ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, the other case being analogous. Let y{Gxi>t}𝑦subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡y\in\partial\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}italic_y ∈ ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } and consider a small ball Bϵ(y)subscript𝐵italic-ϵ𝑦B_{\epsilon}(y)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) which is precompact in X{x}𝑋𝑥X\setminus\{x\}italic_X ∖ { italic_x }. Observe that Gxi(y)=tsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖𝑦superscript𝑡G_{x}^{i}(y)=t^{\prime}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and that the ball cannot be contained in {Gxi=t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}=t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, because otherwise this set would have positive measure. At the same time it cannot be contained in {Gxit}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}\geq t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, otherwise the maximum principle would imply that Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖G_{x}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT is constant in the ball. As a consequence such ball intersects {Gxi<t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, and since ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ was arbitrarily small, we have that y{Gxi<t}𝑦subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡y\in\partial\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}italic_y ∈ ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, as claimed.

The second equality in (10) follows because {Gxi=t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\{G^{i}_{x}=t^{\prime}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } cannot contain any balls since it has zero measure, and so it is contained in {Gxit}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}\neq t^{\prime}\}∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≠ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT }, but since {Gxi>t}={Gxi<t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}=\partial\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } we get

{Gxit}={Gxi>t}={Gxi<t}.subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}\neq t^{\prime}\}=\partial\{G^{i}_{x}>t^{\prime}\}=\partial% \{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}.∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ≠ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } .

The fact that {Gxi<t}{Gxi=t}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥superscript𝑡\partial\{G^{i}_{x}<t^{\prime}\}\subset\{G^{i}_{x}=t^{\prime}\}∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } ⊂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT } is trivial. Then we define T:=t+1assign𝑇𝑡1T:=t+1italic_T := italic_t + 1 and for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N we pick ci[t,t+1)subscript𝑐𝑖𝑡𝑡1c_{i}\in[t,t+1)italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ [ italic_t , italic_t + 1 ) to be one of the tsuperscript𝑡t^{\prime}italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT with the previously proved properties. ∎

The next proposition is the key step to prove Theorem 5. The idea is adapted from the proof of the analogous fact in the smooth setting given in [LTgreen], but some crucial adjustments have been made to avoid integrating by parts on sets that might not be regular enough. This is achieved by replacing balls in the original proof with level sets of Green’s functions.

Proposition 3.18.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space with essential dimension k𝑘kitalic_k. If there exists x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X such that

limr0+𝔪(Br(x))rk(0,+)and1+1P(Bt(x),𝖷)𝑑t=+,formulae-sequencesubscript𝑟superscript0𝔪subscript𝐵𝑟𝑥superscript𝑟𝑘0andsuperscriptsubscript11𝑃subscript𝐵𝑡𝑥𝖷differential-d𝑡\lim_{r\to 0^{+}}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}{r^{k}}\in(0,+\infty)\quad\text{% and}\quad\int_{1}^{+\infty}\frac{1}{P(B_{t}(x),\mathsf{X})}\,dt=+\infty,roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 0 start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∈ ( 0 , + ∞ ) and ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) end_ARG italic_d italic_t = + ∞ ,

then 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is parabolic.

Proof.

Consider first the case when 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has finite diameter and assume by contradiction that it is non parabolic. Note that the finiteness of the diameter implies that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is compact. Consider then the functions gϵ(y):=ϵ+pt(x,y)𝑑tassignsubscript𝑔italic-ϵ𝑦superscriptsubscriptitalic-ϵsubscript𝑝𝑡𝑥𝑦differential-d𝑡g_{\epsilon}(y):=\int_{\epsilon}^{+\infty}p_{t}(x,y)\,dtitalic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) italic_d italic_t, which converge in 𝖫1(𝖷)superscript𝖫1𝖷\mathsf{L}^{1}(\mathsf{X})sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X ) to the Green’s function Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT given by Proposition 3.15. Using ideas appearing in previous proofs one can show that these function are Lipschitz (hence in 𝖶1,2(𝖷)superscript𝖶12𝖷\mathsf{W}^{1,2}(\mathsf{X})sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( sansserif_X )), satisfy Δgϵ=pϵ(x,)0Δsubscript𝑔italic-ϵsubscript𝑝italic-ϵ𝑥0\Delta g_{\epsilon}=-p_{\epsilon}(x,\cdot)\leq 0roman_Δ italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT = - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , ⋅ ) ≤ 0 and have a minimum since 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is compact. Hence by the maximum principle they are all constant, so that also Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is constant, a contradiction.

So we can suppose that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has infinite diameter. Suppose by contradiction that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is non parabolic and assume first that the essential dimension of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is not 1111. Pick an exhaustion {Ωi}isubscriptsubscriptΩ𝑖𝑖\{\Omega_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT of regular sets of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X containing x𝑥xitalic_x, and for each of these sets consider the corresponding Green’s function Gxisubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥G^{i}_{x}italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT. By Lemma 3.17 there exist T>1𝑇1T>1italic_T > 1 and a sequence {ci}i(1,T)subscriptsubscript𝑐𝑖𝑖1𝑇\{c_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\in(1,T){ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( 1 , italic_T ) such that

x{Gxi>ci}B1(x)B1(x) for every ix\in\{G^{i}_{x}>c_{i}\}\cap B_{1}(x)\subset\subset B_{1}(x)\quad\text{ for % every }i\in\mathbb{N}italic_x ∈ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) for every italic_i ∈ blackboard_N

and each of the sets {Gxi>ci}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥subscript𝑐𝑖\{G^{i}_{x}>c_{i}\}{ italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } is open, has finite perimeter and satisfies

{Gxi>ci}={Gxi<ci}={Gxi=ci}.subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥subscript𝑐𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥subscript𝑐𝑖subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥subscript𝑐𝑖\partial\{G^{i}_{x}>c_{i}\}=\partial\{G^{i}_{x}<c_{i}\}=\{G^{i}_{x}=c_{i}\}.∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } = { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } .

We can suppose without loss of generality that B¯1(x)Ωisubscript¯𝐵1𝑥subscriptΩ𝑖\bar{B}_{1}(x)\subset\Omega_{i}over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ⊂ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N.

We then define

li:=supzB1(x){𝖽(x,z):Gxi(z)>ci}assignsubscript𝑙𝑖subscriptsupremum𝑧subscript𝐵1𝑥conditional-set𝖽𝑥𝑧subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑧subscript𝑐𝑖l_{i}:=\sup_{z\in B_{1}(x)}\{\mathsf{d}(x,z):G^{i}_{x}(z)>c_{i}\}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT { sansserif_d ( italic_x , italic_z ) : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT }

and claim that we have

Tli𝖽(Ωi,x)1P(Br(x),𝖷)𝑑r.𝑇superscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖𝖽subscriptΩ𝑖𝑥1𝑃subscript𝐵𝑟𝑥𝖷differential-d𝑟T\geq\int_{l_{i}}^{\mathsf{d}(\partial\Omega_{i},x)}\frac{1}{P(B_{r}(x),% \mathsf{X})}\,dr.italic_T ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_d ( ∂ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) end_ARG italic_d italic_r .

To prove the claim let 0<ϵ<<10italic-ϵmuch-less-than10<\epsilon<<10 < italic_ϵ < < 1 such that

{Gxi>ϵ}={Gxi<ϵ}={Gxi=ϵ}subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥italic-ϵsubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥italic-ϵsubscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥italic-ϵ\partial\{G^{i}_{x}>\epsilon\}=\partial\{G^{i}_{x}<\epsilon\}=\{G^{i}_{x}=\epsilon\}∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_ϵ } = ∂ { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT < italic_ϵ } = { italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT = italic_ϵ }

and such that, setting

siϵ:=infzΩi{𝖽(x,z):Gxi(z)<ϵ},assignsuperscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵsubscriptinfimum𝑧subscriptΩ𝑖conditional-set𝖽𝑥𝑧subscriptsuperscript𝐺𝑖𝑥𝑧italic-ϵs_{i}^{\epsilon}:=\inf_{z\in\Omega_{i}}\{\mathsf{d}(x,z):G^{i}_{x}(z)<\epsilon\},italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT := roman_inf start_POSTSUBSCRIPT italic_z ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT { sansserif_d ( italic_x , italic_z ) : italic_G start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) < italic_ϵ } ,

it holds siϵ>lisuperscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵsubscript𝑙𝑖s_{i}^{\epsilon}>l_{i}italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT > italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT. The first condition can be achieved by the same argument of Lemma 3.17, while the second can be obtained using that Gxi>0superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖0G_{x}^{i}>0italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT > 0 on ΩisubscriptΩ𝑖\Omega_{i}roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and Gxi=0superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖0G_{x}^{i}=0italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT = 0 on ΩisubscriptΩ𝑖\partial\Omega_{i}∂ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT.

Consider the function gi:𝖷:subscript𝑔𝑖𝖷g_{i}:\mathsf{X}\to\mathbb{R}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X → blackboard_R such that g(y)𝑔𝑦g(y)italic_g ( italic_y ) is equal to cisubscript𝑐𝑖c_{i}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT in B¯li(x)subscript¯𝐵subscript𝑙𝑖𝑥\bar{B}_{l_{i}}(x)over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ), is equal to ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ in Bsiϵc(x)superscriptsubscript𝐵superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑐𝑥{{}^{c}}B_{s_{i}^{\epsilon}}(x)start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ), and in Bsiϵ(x)Bli(x)subscript𝐵superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑥subscript𝐵subscript𝑙𝑖𝑥B_{s_{i}^{\epsilon}}(x)\setminus B_{l_{i}}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∖ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) is defined by

gi(y):=(ciϵ)𝖽(x,y)siϵP(Br(x),𝖷)1𝑑rlisiϵP(Br(x),𝖷)1𝑑r+ϵ.assignsubscript𝑔𝑖𝑦subscript𝑐𝑖italic-ϵsuperscriptsubscript𝖽𝑥𝑦superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑃superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝖷1differential-d𝑟superscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑃superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝖷1differential-d𝑟italic-ϵg_{i}(y):=(c_{i}-\epsilon)\frac{\int_{\mathsf{d}(x,y)}^{s_{i}^{\epsilon}}{P(B_% {r}(x),\mathsf{X})}^{-1}\,dr}{\int_{l_{i}}^{s_{i}^{\epsilon}}{P(B_{r}(x),% \mathsf{X})}^{-1}\,dr}+\epsilon.italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y ) := ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ ) divide start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_d ( italic_x , italic_y ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_r end_ARG start_ARG ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_r end_ARG + italic_ϵ .

Let

Aiϵ:={yB1(x):Gxi(y)<ci}{yΩiB1c(0):Gxi(y)>ϵ}.assignsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵconditional-set𝑦subscript𝐵1𝑥superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖𝑦subscript𝑐𝑖conditional-set𝑦subscriptΩ𝑖superscriptsubscript𝐵1𝑐0superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖𝑦italic-ϵA_{i}^{\epsilon}:=\{y\in B_{1}(x):G_{x}^{i}(y)<c_{i}\}\cup\{y\in\Omega_{i}\cap% {{}^{c}}B_{1}(0):G_{x}^{i}(y)>\epsilon\}.italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT := { italic_y ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) : italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) < italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∪ { italic_y ∈ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∩ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) : italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) > italic_ϵ } .

Thanks to our conditions on {Gxi>ci}superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖subscript𝑐𝑖\{G_{x}^{i}>c_{i}\}{ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } and {Gxi>ϵ}superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖italic-ϵ\{G_{x}^{i}>\epsilon\}{ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT > italic_ϵ } we have that the set Aiϵsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵA_{i}^{\epsilon}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT is open, contains Bsiϵ(x)B¯li(x)subscript𝐵superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑥subscript¯𝐵subscript𝑙𝑖𝑥B_{s_{i}^{\epsilon}}(x)\setminus\bar{B}_{l_{i}}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ∖ over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) and its boundary is made of disjoint connected sets where Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖G_{x}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT takes either the value cisubscript𝑐𝑖c_{i}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT or ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ. As a consequence, modulo translations and inversions, we can use Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖G_{x}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT as a barrier in Proposition 2.20 to show that Aiϵsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵA_{i}^{\epsilon}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT is a regular set.

Hence there exists a unique function hD(Δ,Aiϵ)C(A¯iϵ)𝐷Δsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝐶superscriptsubscript¯𝐴𝑖italic-ϵh\in D(\Delta,A_{i}^{\epsilon})\cap C(\bar{A}_{i}^{\epsilon})italic_h ∈ italic_D ( roman_Δ , italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_A end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ) such that hgi𝖶01,2(Aiϵ)subscript𝑔𝑖subscriptsuperscript𝖶120superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵh-g_{i}\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(A_{i}^{\epsilon})italic_h - italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ), Δh=0Δ0\Delta h=0roman_Δ italic_h = 0 and hgi=0subscript𝑔𝑖0h-g_{i}=0italic_h - italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 0 on Aiϵsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ\partial A_{i}^{\epsilon}∂ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT. From this it follows that h=Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖h=G_{x}^{i}italic_h = italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT, which in particular gives Gxigi𝖶01,2(Aiϵ)superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖subscript𝑔𝑖subscriptsuperscript𝖶120superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵG_{x}^{i}-g_{i}\in\mathsf{W}^{1,2}_{0}(A_{i}^{\epsilon})italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT - italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ). Hence, using the fact that harmonic functions minimize the Dirichlet energy, we get

Aiϵ|Gxi|2𝑑𝔪Aiϵ|gi|2𝑑𝔪.subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖2differential-d𝔪subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsubscript𝑔𝑖2differential-d𝔪\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla G_{x}^{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}\leq\int_{A_{i}^{% \epsilon}}|\nabla g_{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m .

At the same time, using the coarea formula, one can check that

Aiϵ|gi|2𝑑𝔪=(ciϵ)2(lisiϵP(Br(x),𝖷)1𝑑r)1,subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsubscript𝑔𝑖2differential-d𝔪superscriptsubscript𝑐𝑖italic-ϵ2superscriptsuperscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑃superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝖷1differential-d𝑟1\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla g_{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}=(c_{i}-\epsilon)^{2}% \Big{(}\int_{l_{i}}^{s_{i}^{\epsilon}}{P(B_{r}(x),\mathsf{X})}^{-1}\,dr\Big{)}% ^{-1},∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_r ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ,

so that

Aiϵ|Gxi|2𝑑𝔪(ciϵ)2(lisiϵP(Br(x),𝖷)1𝑑r)1.subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖2differential-d𝔪superscriptsubscript𝑐𝑖italic-ϵ2superscriptsuperscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑃superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝖷1differential-d𝑟1\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla G_{x}^{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}\leq(c_{i}-% \epsilon)^{2}\Big{(}\int_{l_{i}}^{s_{i}^{\epsilon}}{P(B_{r}(x),\mathsf{X})}^{-% 1}\,dr\Big{)}^{-1}.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m ≤ ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_r ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT . (11)

Moreover by construction we have that the vector field Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖\nabla G_{x}^{i}∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT is defined in a neighbourhood of A¯iϵsuperscriptsubscript¯𝐴𝑖italic-ϵ\bar{A}_{i}^{\epsilon}over¯ start_ARG italic_A end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT, where it is bounded and admits bounded divergence, so that we can apply Proposition 2.30 to get

Aiϵ|Gxi|2𝑑𝔪=ci{Giϵ<ci}B1(x)(GxϵνAiϵ)ext𝑑𝖯𝖾𝗋ϵ{Giϵ>ϵ}(GxϵνAiϵ)ext𝑑𝖯𝖾𝗋.subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖2differential-d𝔪subscript𝑐𝑖subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵsubscript𝑐𝑖subscript𝐵1𝑥subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑒𝑥𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋italic-ϵsubscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵitalic-ϵsubscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑒𝑥𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla G_{x}^{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}=-c_{i}\int_{% \partial\{G_{i}^{\epsilon}<c_{i}\}\cap B_{1}(x)}(\nabla G_{x}^{\epsilon}\cdot% \nu_{A_{i}^{\epsilon}})_{ext}\,d\mathsf{Per}-\epsilon\int_{\partial\{G_{i}^{% \epsilon}>\epsilon\}}(\nabla G_{x}^{\epsilon}\cdot\nu_{A_{i}^{\epsilon}})_{ext% }\,d\mathsf{Per}.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m = - italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT < italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per - italic_ϵ ∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT > italic_ϵ } end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per .

Using the definitions it is then easy to check that

{Giϵ<ci}B1(x)(GxϵνAiϵ)ext𝑑𝖯𝖾𝗋={Giϵ>ci}B1(x)(Gxϵν(Aiϵc))int𝑑𝖯𝖾𝗋,subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵsubscript𝑐𝑖subscript𝐵1𝑥subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑒𝑥𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵsubscript𝑐𝑖subscript𝐵1𝑥subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑐𝑖𝑛𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋\int_{\partial\{G_{i}^{\epsilon}<c_{i}\}\cap B_{1}(x)}(\nabla G_{x}^{\epsilon}% \cdot\nu_{A_{i}^{\epsilon}})_{ext}\,d\mathsf{Per}=-\int_{\partial\{G_{i}^{% \epsilon}>c_{i}\}\cap B_{1}(x)}(\nabla G_{x}^{\epsilon}\cdot\nu_{({{}^{c}}A_{i% }^{\epsilon})})_{int}\,d\mathsf{Per},∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT < italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per = - ∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT ( start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_n italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per ,

so that, taking into account that ΔGi=δxΔsubscript𝐺𝑖subscript𝛿𝑥\Delta G_{i}=-\delta_{x}roman_Δ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = - italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT and using again Proposition 2.30, we obtain

Aiϵ|Gxi|2𝑑𝔪=ci{Giϵ>ci}B1(x)(Gxϵν(Aiϵc))int𝑑𝖯𝖾𝗋ϵ{Giϵ>ϵ}(GxϵνAiϵ)ext𝑑𝖯𝖾𝗋=ciϵ.subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖2differential-d𝔪subscript𝑐𝑖subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵsubscript𝑐𝑖subscript𝐵1𝑥subscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑐𝑖𝑛𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋italic-ϵsubscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑖italic-ϵitalic-ϵsubscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥italic-ϵsubscript𝜈superscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵ𝑒𝑥𝑡differential-d𝖯𝖾𝗋subscript𝑐𝑖italic-ϵ\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla G_{x}^{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}=c_{i}\int_{% \partial\{G_{i}^{\epsilon}>c_{i}\}\cap B_{1}(x)}(\nabla G_{x}^{\epsilon}\cdot% \nu_{({{}^{c}}A_{i}^{\epsilon})})_{int}\,d\mathsf{Per}-\epsilon\int_{\partial% \{G_{i}^{\epsilon}>\epsilon\}}(\nabla G_{x}^{\epsilon}\cdot\nu_{A_{i}^{% \epsilon}})_{ext}\,d\mathsf{Per}=c_{i}-\epsilon.∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT ( start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_n italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per - italic_ϵ ∫ start_POSTSUBSCRIPT ∂ { italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT > italic_ϵ } end_POSTSUBSCRIPT ( ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_t end_POSTSUBSCRIPT italic_d sansserif_Per = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ .

Putting together this with (11) we obtain

ciϵlisiϵP(Br(x),𝖷)1𝑑r,subscript𝑐𝑖italic-ϵsuperscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖superscriptsubscript𝑠𝑖italic-ϵ𝑃superscriptsubscript𝐵𝑟𝑥𝖷1differential-d𝑟c_{i}-\epsilon\geq\int_{l_{i}}^{s_{i}^{\epsilon}}{P(B_{r}(x),\mathsf{X})}^{-1}% \,dr,italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_r ,

and letting ϵ0italic-ϵ0\epsilon\to 0italic_ϵ → 0 we deduce that

Tli𝖽(Ωi,x)1P(Br(x),𝖷)𝑑r𝑇superscriptsubscriptsubscript𝑙𝑖𝖽subscriptΩ𝑖𝑥1𝑃subscript𝐵𝑟𝑥𝖷differential-d𝑟T\geq\int_{l_{i}}^{\mathsf{d}(\partial\Omega_{i},x)}\frac{1}{P(B_{r}(x),% \mathsf{X})}\,dritalic_T ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_d ( ∂ roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) end_ARG italic_d italic_r

for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N, as claimed.

Taking into account that li1subscript𝑙𝑖1l_{i}\leq 1italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ≤ 1 and letting i+𝑖i\to+\inftyitalic_i → + ∞ we obtain that

T1+1P(Br(x),𝖷)𝑑r,𝑇superscriptsubscript11𝑃subscript𝐵𝑟𝑥𝖷differential-d𝑟T\geq\int_{1}^{+\infty}\frac{1}{P(B_{r}(x),\mathsf{X})}\,dr,italic_T ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , sansserif_X ) end_ARG italic_d italic_r ,

a contradiction.

We now need to consider the case when 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has essential dimension 1111. A space with infinite diameter and essential dimension 1111 must be a weighted version of either \mathbb{R}blackboard_R or of a closed half line by Proposition 2.11. In this case we can repeat an analogous proof, replacing the sets {Gxi>ci}superscriptsubscript𝐺𝑥𝑖subscript𝑐𝑖\{G_{x}^{i}>c_{i}\}{ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT > italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } with a fixed interval containing x𝑥xitalic_x. This is sufficient because on each endpoint of this interval each Gxisuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖G_{x}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT will trivially have a singleton as image, allowing to construct the analogue of the function gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT in the previous case. Similarly the computation to estimate Aiϵ|Gxi|2𝑑𝔪subscriptsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵsuperscriptsuperscriptsubscript𝐺𝑥𝑖2differential-d𝔪\int_{A_{i}^{\epsilon}}|\nabla G_{x}^{i}|^{2}\,d\mathfrak{m}∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ∇ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m can be carried out in the same way, replacing Aiϵsuperscriptsubscript𝐴𝑖italic-ϵA_{i}^{\epsilon}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUPERSCRIPT with an appropriate union of two intervals and exploiting their regularity. ∎

Corollary 3.19.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. If there exists x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X such that

1+t𝔪(Bt(x))𝑑t=+,superscriptsubscript1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}\frac{t}{\mathfrak{m}(B_{t}(x))}\,dt=+\infty,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_t end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_t = + ∞ ,

then 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is parabolic.

Proof.

It is clear that if the condition of the statement holds for x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X, then, thanks to Proposition 2.10, it holds also for a regular point x𝖷superscript𝑥𝖷x^{\prime}\in\mathsf{X}italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ sansserif_X satisfying

limr0+𝔪(Br(x))rk(0,+),subscript𝑟superscript0𝔪subscript𝐵𝑟superscript𝑥superscript𝑟𝑘0\lim_{r\to 0^{+}}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x^{\prime}))}{r^{k}}\in(0,+\infty),roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 0 start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) end_ARG start_ARG italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∈ ( 0 , + ∞ ) ,

where k𝑘kitalic_k is the essential dimension of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. The statement then follows from the previous proposition repeating the strategy of [GP, Corollary 2222]. ∎

Putting this together with the heat kernel estimates of Proposition 2.12 we obtain Theorem 5.

Theorem 5.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. If there exists x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X such that

1+t𝔪(Bt(x))𝑑t=+,superscriptsubscript1𝑡𝔪subscript𝐵𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}\frac{t}{\mathfrak{m}(B_{t}(x))}\,dt=+\infty,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_t end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_t = + ∞ ,

then 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is parabolic. This condition is also necessary if K=0𝐾0K=0italic_K = 0.

Proof.

Thanks to Corollary 3.19 we only need to prove that if K=0𝐾0K=0italic_K = 0 the condition of the statement is also necessary. This follows immediately since by Proposition 2.12 we have that

1+pt(x,x)𝑑t1+c1𝔪(Bt(x))𝑑t,superscriptsubscript1subscript𝑝𝑡𝑥𝑥differential-d𝑡superscriptsubscript1subscript𝑐1𝔪subscript𝐵𝑡𝑥differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}p_{t}(x,x)\,dt\leq\int_{1}^{+\infty}\frac{c_{1}}{\mathfrak{m% }(B_{\sqrt{t}}(x))}\,dt,∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_x ) italic_d italic_t ≤ ∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT square-root start_ARG italic_t end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG italic_d italic_t ,

concluding the proof ∎

We conclude the section with a proposition taken from [Heatker, Example 3.193.193.193.19] concerning spaces with finite measure.

Proposition 3.20.

Let (𝖬,𝖽g,eV𝔪g)𝖬subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔(\mathsf{M},\mathsf{d}_{g},e^{-V}\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a geodesically complete weighted manifold with finite measure. Then for every (x,y)𝖬×𝖬𝑥𝑦𝖬𝖬(x,y)\in\mathsf{M}\times\mathsf{M}( italic_x , italic_y ) ∈ sansserif_M × sansserif_M, setting 𝔪:=eV𝔪gassign𝔪superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔\mathfrak{m}:=e^{-V}\mathfrak{m}_{g}fraktur_m := italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT, we have

pt(x,y)1𝔪(𝖬) as t+.subscript𝑝𝑡𝑥𝑦1𝔪𝖬 as 𝑡p_{t}(x,y)\to\frac{1}{\mathfrak{m}(\mathsf{M})}\text{ as }t\to+\infty.italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) → divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG fraktur_m ( sansserif_M ) end_ARG as italic_t → + ∞ .
Corollary 3.21.

If (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is parabolic and (𝖬,𝖽g,eV𝔪g)𝖬subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔(\mathsf{M},\mathsf{d}_{g},e^{-V}\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) is a geodesically complete weighted Riemannian manifold with finite mass then the product space is parabolic.

Proof.

It follows immediately from the previous proposition, the definition of parabolicity, and the tensorization properties of heat kernels. ∎

4 Proof of the Half Space Property

In this section (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) will be a fixed parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space and C𝖷×𝐶𝖷C\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_C ⊂ sansserif_X × blackboard_R will be locally the boundary of a locally perimeter minimizing set. We assume moreover that C𝖷×+𝐶𝖷subscriptC\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}_{+}italic_C ⊂ sansserif_X × blackboard_R start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT. We will denote by 𝖽C:Cc:subscript𝖽𝐶superscript𝐶𝑐\mathsf{d}_{C}:{{}^{c}}C\to\mathbb{R}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT : start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_C → blackboard_R the distance from C𝐶Citalic_C, by 𝖽0subscript𝖽0\mathsf{d}_{0}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT the signed distance from 𝖷×{0}𝖷0\mathsf{X}\times\{0\}sansserif_X × { 0 } with positive sign in the negative half space and negative sign otherwise, and by 𝖽¯:𝖷×(,0):¯𝖽𝖷0\bar{\mathsf{d}}:\mathsf{X}\times(-\infty,0)\to\mathbb{R}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG : sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) → blackboard_R the difference 𝖽C𝖽0subscript𝖽𝐶subscript𝖽0\mathsf{d}_{C}-\mathsf{d}_{0}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT. Observe that 𝖽¯0¯𝖽0\bar{\mathsf{d}}\geq 0over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ≥ 0 since C𝐶Citalic_C is contained in the upper half space.

Generic points in 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R will be usually denoted by x¯=(x,tx)¯𝑥𝑥subscript𝑡𝑥\bar{x}=(x,t_{x})over¯ start_ARG italic_x end_ARG = ( italic_x , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ), the canonical distance and the canonical measure in the poduct space will be 𝖽×subscript𝖽\mathsf{d}_{\times}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT and 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT respectively.

We now develop the simple machinery needed to prove Propositions 4.3 and 4.8, which are crucial steps in the previously outlined argument to prove Theorem 1.

Definition 4.1.

Given x¯𝖷ׯ𝑥𝖷\bar{x}\in\mathsf{X}\times\mathbb{R}over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × blackboard_R we say that a geodesic γ:[0,𝖽C(x¯)]𝖷×:𝛾0subscript𝖽𝐶¯𝑥𝖷\gamma:[0,\mathsf{d}_{C}(\bar{x})]\to\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_γ : [ 0 , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ] → sansserif_X × blackboard_R is a connector if it realizes the distance between x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG and C𝐶Citalic_C. We say that such connector is vertical if its image is contained in a set of the form {x}×𝖷×𝑥𝖷\{x\}\times\mathbb{R}\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}{ italic_x } × blackboard_R ⊂ sansserif_X × blackboard_R.

Connectors will be useful because their behavior is related to the gradient of the function 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG. The next lemma is taken from [MP, Lemma 2.62.62.62.6].

Lemma 4.2.

For 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) there exists a unique connector.

Proposition 4.3.

𝖽C:Cc:subscript𝖽𝐶superscript𝐶𝑐\mathsf{d}_{C}:{{}^{c}}C\to\mathbb{R}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT : start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_C → blackboard_R admits negative distributional Laplacian.

Proof.

From [CM18, Lemma 4.164.164.164.16] we get that 𝖽Csubscript𝖽𝐶\mathsf{d}_{C}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT admits distributional Laplacian in its domain and that the singular part of such distributional Laplacian is a negative Radon measure. Hence we only need to show that the regular part of this measure is negative as well. To this aim let x¯C¯𝑥𝐶\bar{x}\notin Cover¯ start_ARG italic_x end_ARG ∉ italic_C be a point with a single connector, and let y¯C¯𝑦𝐶\bar{y}\in Cover¯ start_ARG italic_y end_ARG ∈ italic_C be such that 𝖽C(x¯)=𝖽(x¯,y¯)subscript𝖽𝐶¯𝑥𝖽¯𝑥¯𝑦\mathsf{d}_{C}(\bar{x})=\mathsf{d}(\bar{x},\bar{y})sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = sansserif_d ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , over¯ start_ARG italic_y end_ARG ). Let Uy¯y¯¯𝑦subscript𝑈¯𝑦U_{\bar{y}}\ni\bar{y}italic_U start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ∋ over¯ start_ARG italic_y end_ARG and EUy¯𝐸subscript𝑈¯𝑦E\subset U_{\bar{y}}italic_E ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT be the sets as in Definition 2.33. We claim that there exists a neighbourhood Vx¯subscript𝑉¯𝑥V_{\bar{x}}italic_V start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT of x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG such that

Vx¯{z¯Cc:z¯1Uy¯:𝖽C(z¯)=𝖽(z¯,z¯1)}.subscript𝑉¯𝑥conditional-set¯𝑧superscript𝐶𝑐:subscript¯𝑧1subscript𝑈¯𝑦subscript𝖽𝐶¯𝑧𝖽¯𝑧subscript¯𝑧1V_{\bar{x}}\subset\{\bar{z}\in{{}^{c}}C:\exists\bar{z}_{1}\in U_{\bar{y}}:% \mathsf{d}_{C}(\bar{z})=\mathsf{d}(\bar{z},\bar{z}_{1})\}.italic_V start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ⊂ { over¯ start_ARG italic_z end_ARG ∈ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_C : ∃ over¯ start_ARG italic_z end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_U start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_z end_ARG ) = sansserif_d ( over¯ start_ARG italic_z end_ARG , over¯ start_ARG italic_z end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) } .

If this were not the case we could find a sequence z¯nx¯subscript¯𝑧𝑛¯𝑥\bar{z}_{n}\to\bar{x}over¯ start_ARG italic_z end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → over¯ start_ARG italic_x end_ARG whose connectors’ endpoints lie outside of Uy¯subscript𝑈¯𝑦U_{\bar{y}}italic_U start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT. Modulo passing to a subsequence we then have that the endpoints of these connectors converge to a point z¯Uy¯c¯𝑧superscriptsubscript𝑈¯𝑦𝑐\bar{z}\in{{}^{c}}U_{\bar{y}}over¯ start_ARG italic_z end_ARG ∈ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_U start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT, and the geodesic connecting x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG and z¯¯𝑧\bar{z}over¯ start_ARG italic_z end_ARG will be a second connector for x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG, a contradiction.

Hence we can apply Proposition 2.34 to obtain that the distributional Laplacian of 𝖽Csubscript𝖽𝐶\mathsf{d}_{C}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is negative in Vx¯subscript𝑉¯𝑥V_{\bar{x}}italic_V start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT. Repeating the same argument for every point with a single connector and taking the union of the resulting open sets we get an open set of full measure where the distributional Laplacian of 𝖽Csubscript𝖽𝐶\mathsf{d}_{C}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is negative. This implies that the regular part of the distributional Laplacian of 𝖽Csubscript𝖽𝐶\mathsf{d}_{C}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is negative on its domain, concluding the proof. ∎

The next Lemma shows the first link between connectors and the quantity |𝖽¯|¯𝖽|\nabla\bar{\mathsf{d}}|| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG |.

Lemma 4.4.

For 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) with a vertical connector we have |𝖽¯|(x¯)=0¯𝖽¯𝑥0|\nabla\bar{\mathsf{d}}|(\bar{x})=0| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = 0.

Proof.

For 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. point in x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) we have

|𝖽¯|(x¯)2=22𝖽C𝖽0(x¯)¯𝖽superscript¯𝑥222subscript𝖽𝐶subscript𝖽0¯𝑥|\nabla\bar{\mathsf{d}}|(\bar{x})^{2}=2-2\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla% \mathsf{d}_{0}(\bar{x})| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 2 - 2 ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG )

so that we only need to prove that for 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. point x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG with a unique vertical connector we have 𝖽C𝖽0(x¯)=1subscript𝖽𝐶subscript𝖽0¯𝑥1\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}(\bar{x})=1∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = 1. Since distance functions have local Lipschitz constant 1111 everywhere, for 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. point x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG we get

𝖽C𝖽0(x¯)|𝖽C|(x¯)|𝖽0|(x¯)=1.subscript𝖽𝐶subscript𝖽0¯𝑥subscript𝖽𝐶¯𝑥subscript𝖽0¯𝑥1\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}(\bar{x})\leq|\nabla\mathsf{d}_{C% }|(\bar{x})|\nabla\mathsf{d}_{0}|(\bar{x})=1.∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≤ | ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT | ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) | ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = 1 .

Moreover one can easily check that for 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG we have

𝖽C𝖽0(x¯)=limϵ0𝗅𝗂𝗉(𝖽C+ϵ𝖽0)2(x¯)𝗅𝗂𝗉(𝖽C)2(x¯)2ϵ.subscript𝖽𝐶subscript𝖽0¯𝑥subscriptitalic-ϵ0𝗅𝗂𝗉superscriptsubscript𝖽𝐶italic-ϵsubscript𝖽02¯𝑥𝗅𝗂𝗉superscriptsubscript𝖽𝐶2¯𝑥2italic-ϵ\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}(\bar{x})=\lim_{\epsilon\to 0}% \frac{\mathsf{lip}(\mathsf{d}_{C}+\epsilon\mathsf{d}_{0})^{2}(\bar{x})-\mathsf% {lip}(\mathsf{d}_{C})^{2}(\bar{x})}{2\epsilon}.∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ → 0 end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG sansserif_lip ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) - sansserif_lip ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) end_ARG start_ARG 2 italic_ϵ end_ARG .

Then, moving along the vertical connector, we deduce that 𝗅𝗂𝗉(𝖽C+ϵ𝖽0)1+ϵ𝗅𝗂𝗉subscript𝖽𝐶italic-ϵsubscript𝖽01italic-ϵ\mathsf{lip}(\mathsf{d}_{C}+\epsilon\mathsf{d}_{0})\geq 1+\epsilonsansserif_lip ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ 1 + italic_ϵ, so that for 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG

𝖽C𝖽0(x¯)limϵ0(1+ϵ)212ϵ=1,subscript𝖽𝐶subscript𝖽0¯𝑥subscriptitalic-ϵ0superscript1italic-ϵ212italic-ϵ1\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}(\bar{x})\geq\lim_{\epsilon\to 0}% \frac{(1+\epsilon)^{2}-1}{2\epsilon}=1,∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≥ roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ → 0 end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG ( 1 + italic_ϵ ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_ARG start_ARG 2 italic_ϵ end_ARG = 1 ,

concluding the proof. ∎

Definition 4.5.

Let x¯=(x,tx)𝖷×(,0)¯𝑥𝑥subscript𝑡𝑥𝖷0\bar{x}=(x,t_{x})\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG = ( italic_x , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ), let γ:[0,𝖽C(x¯)]𝖷×:𝛾0subscript𝖽𝐶¯𝑥𝖷\gamma:[0,\mathsf{d}_{C}(\bar{x})]\to\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_γ : [ 0 , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ] → sansserif_X × blackboard_R be a connector and let y¯=(y,ty):=γ(𝖽C(x¯))¯𝑦𝑦subscript𝑡𝑦assign𝛾subscript𝖽𝐶¯𝑥\bar{y}=(y,t_{y}):=\gamma(\mathsf{d}_{C}(\bar{x}))over¯ start_ARG italic_y end_ARG = ( italic_y , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) := italic_γ ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ). We define the slope 𝗌(x¯,γ)>0𝗌¯𝑥𝛾0\mathsf{s}(\bar{x},\gamma)>0sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) > 0 of γ𝛾\gammaitalic_γ by

𝗌(x¯,γ):=1|txty|𝖽C(x¯).assign𝗌¯𝑥𝛾1subscript𝑡𝑥subscript𝑡𝑦subscript𝖽𝐶¯𝑥\mathsf{s}(\bar{x},\gamma):=1-\frac{|t_{x}-t_{y}|}{\mathsf{d}_{C}(\bar{x})}.sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) := 1 - divide start_ARG | italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) end_ARG .

The role played by the slope of a connector is clarified in the next lemma.

Lemma 4.6.

Let x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) and γ𝛾\gammaitalic_γ be a connector for x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG. Then

𝗅𝗂𝗉(𝖽¯)(x¯)𝗌(x¯,γ).𝗅𝗂𝗉¯𝖽¯𝑥𝗌¯𝑥𝛾\mathsf{lip}(\bar{\mathsf{d}})(\bar{x})\geq\mathsf{s}(\bar{x},\gamma).sansserif_lip ( over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ) ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≥ sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) .
Proof.

The projection of γ𝛾\gammaitalic_γ to \mathbb{R}blackboard_R is a geodesic of constant speed 1𝗌(x¯,γ)1𝗌¯𝑥𝛾1-\mathsf{s}(\bar{x},\gamma)1 - sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) so that

𝖽0(γ(s))=𝖽0(x¯)(1𝗌(x¯,γ))s,subscript𝖽0𝛾𝑠subscript𝖽0¯𝑥1𝗌¯𝑥𝛾𝑠\mathsf{d}_{0}(\gamma(s))=\mathsf{d}_{0}(\bar{x})-(1-\mathsf{s}(\bar{x},\gamma% ))s,sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ( italic_s ) ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) - ( 1 - sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) ) italic_s ,

while, since γ𝛾\gammaitalic_γ is a connector, we have

𝖽C(γ(s))=𝖽C(x¯)s.subscript𝖽𝐶𝛾𝑠subscript𝖽𝐶¯𝑥𝑠\mathsf{d}_{C}(\gamma(s))=\mathsf{d}_{C}(\bar{x})-s.sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ( italic_s ) ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) - italic_s .

Using these facts we obtain

𝖽¯(γ(s))𝖽¯(x¯)=𝖽C(γ(s))𝖽0(γ(s))𝖽C(x¯)+𝖽0(x¯)=s+(1𝗌(x¯,γ))s=s𝗌(x¯,γ).¯𝖽𝛾𝑠¯𝖽¯𝑥subscript𝖽𝐶𝛾𝑠subscript𝖽0𝛾𝑠subscript𝖽𝐶¯𝑥subscript𝖽0¯𝑥𝑠1𝗌¯𝑥𝛾𝑠𝑠𝗌¯𝑥𝛾\bar{\mathsf{d}}(\gamma(s))-\bar{\mathsf{d}}(\bar{x})=\mathsf{d}_{C}(\gamma(s)% )-\mathsf{d}_{0}(\gamma(s))-\mathsf{d}_{C}(\bar{x})+\mathsf{d}_{0}(\bar{x})=-s% +(1-\mathsf{s}(\bar{x},\gamma))s=-s\mathsf{s}(\bar{x},\gamma).over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( italic_γ ( italic_s ) ) - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ( italic_s ) ) - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ( italic_s ) ) - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) + sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = - italic_s + ( 1 - sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) ) italic_s = - italic_s sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) .

Dividing both sides of the previous equation by s𝑠sitalic_s and taking the limit as s𝑠sitalic_s goes to zero we immediately obtain that 𝗅𝗂𝗉(𝖽¯)(x¯)𝗌(x¯,γ)𝗅𝗂𝗉¯𝖽¯𝑥𝗌¯𝑥𝛾\mathsf{lip}(\bar{\mathsf{d}})(\bar{x})\geq\mathsf{s}(\bar{x},\gamma)sansserif_lip ( over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ) ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≥ sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ). ∎

The next lemma shows that the slope is continuous in points with a single connector. It is easy to check that the statement may fail for general points.

Lemma 4.7.

Let x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) be a point admitting a unique connector γ𝛾\gammaitalic_γ. Let {x¯n}n𝖷×(,0)subscriptsubscript¯𝑥𝑛𝑛𝖷0\{\bar{x}_{n}\}_{n\in\mathbb{N}}\subset\mathsf{X}\times(-\infty,0){ over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) be a sequence such that x¯nx¯subscript¯𝑥𝑛¯𝑥\bar{x}_{n}\to\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → over¯ start_ARG italic_x end_ARG, and {γn}nsubscriptsubscript𝛾𝑛𝑛\{\gamma_{n}\}_{n\in\mathbb{N}}{ italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT a corresponding sequence of connectors. Then

limn+𝗌(x¯n,γn)=𝗌(x¯,γ).subscript𝑛𝗌subscript¯𝑥𝑛subscript𝛾𝑛𝗌¯𝑥𝛾\lim_{n\to+\infty}\mathsf{s}(\bar{x}_{n},\gamma_{n})=\mathsf{s}(\bar{x},\gamma).roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_n → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) = sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) .
Proof.

For every n𝑛n\in\mathbb{N}italic_n ∈ blackboard_N we define

y¯n:=γn(𝖽C(x¯n))Cassignsubscript¯𝑦𝑛subscript𝛾𝑛subscript𝖽𝐶subscript¯𝑥𝑛𝐶\bar{y}_{n}:=\gamma_{n}(\mathsf{d}_{C}(\bar{x}_{n}))\in Cover¯ start_ARG italic_y end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT := italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) ∈ italic_C

and we note that these points have uniformly bounded distance from x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG because of the triangular inequality. We claim that the sequence y¯nsubscript¯𝑦𝑛\bar{y}_{n}over¯ start_ARG italic_y end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT converges to the endpoint of the connector γ𝛾\gammaitalic_γ. If we are able to prove the claim, the statement of the lemma immediately follows by noting that the slope of a connector depends continuously on the positions of the starting point and the endpoint.

To prove the claim we observe that, modulo passing to a (non relabeled) subsequence, we have that y¯ny¯Csubscript¯𝑦𝑛¯𝑦𝐶\bar{y}_{n}\to\bar{y}\in Cover¯ start_ARG italic_y end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT → over¯ start_ARG italic_y end_ARG ∈ italic_C. Moreover, since 𝖽C(x¯n)=𝖽×(x¯n,y¯n)subscript𝖽𝐶subscript¯𝑥𝑛subscript𝖽subscript¯𝑥𝑛subscript¯𝑦𝑛\mathsf{d}_{C}(\bar{x}_{n})=\mathsf{d}_{\times}(\bar{x}_{n},\bar{y}_{n})sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , over¯ start_ARG italic_y end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), passing to the limit and using the continuity of distance functions we obtain that

𝖽C(x¯)=𝖽×(x¯,y¯).subscript𝖽𝐶¯𝑥subscript𝖽¯𝑥¯𝑦\mathsf{d}_{C}(\bar{x})=\mathsf{d}_{\times}(\bar{x},\bar{y}).sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) .

This implies, by the uniqueness of the connector in x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG, that y¯¯𝑦\bar{y}over¯ start_ARG italic_y end_ARG is the endpoint of γ𝛾\gammaitalic_γ. In particular the limit point does not depend on the subsequence that we chose, so that the full sequence {y¯n}nsubscriptsubscript¯𝑦𝑛𝑛\{\bar{y}_{n}\}_{n\in\mathbb{N}}{ over¯ start_ARG italic_y end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT converges to y¯¯𝑦\bar{y}over¯ start_ARG italic_y end_ARG, as claimed. ∎

Proposition 4.8.

If 𝖽¯:𝖷×(,0):¯𝖽𝖷0\bar{\mathsf{d}}:\mathsf{X}\times(-\infty,0)\to\mathbb{R}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG : sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) → blackboard_R is not constant, then there exists a ball B𝖷×(,0)𝐵𝖷0B\subset\mathsf{X}\times(-\infty,0)italic_B ⊂ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) and a real number τ>0𝜏0\tau>0italic_τ > 0 such that |𝖽¯(x¯)|τ¯𝖽¯𝑥𝜏|\nabla\bar{\mathsf{d}}(\bar{x})|\geq\tau| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) | ≥ italic_τ for 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT-a.e. x¯B¯𝑥𝐵\bar{x}\in Bover¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ italic_B.

Proof.

Since 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG is not constant there exists a set of positive measure in 𝖷×(,0)𝖷0\mathsf{X}\times(-\infty,0)sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) where |𝖽¯|>0¯𝖽0|\nabla\bar{\mathsf{d}}|>0| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | > 0. By Lemmas 4.2 and 4.4, this implies that there exists a point x¯𝖷×(,0)¯𝑥𝖷0\bar{x}\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) with a single non vertical connector γ𝛾\gammaitalic_γ such that 𝗌(x¯,γ)>0𝗌¯𝑥𝛾0\mathsf{s}(\bar{x},\gamma)>0sansserif_s ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG , italic_γ ) > 0. By lemma 4.7 and a standard argument by contradiction, this implies that there exists τ>0𝜏0\tau>0italic_τ > 0 such that for every y¯¯𝑦\bar{y}over¯ start_ARG italic_y end_ARG in a sufficiently small ball centered in x¯¯𝑥\bar{x}over¯ start_ARG italic_x end_ARG, and every connector γy¯subscript𝛾¯𝑦\gamma_{\bar{y}}italic_γ start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT of y¯¯𝑦\bar{y}over¯ start_ARG italic_y end_ARG, we have p(y¯,γy¯)>τ.𝑝¯𝑦subscript𝛾¯𝑦𝜏p(\bar{y},\gamma_{\bar{y}})>\tau.italic_p ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG , italic_γ start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ) > italic_τ . The conclusion immediately follows by Lemma 4.6. ∎

Remark 4.9.

A direct computation shows that Δe𝖽¯e𝖽¯|𝖽¯|2.Δsuperscript𝑒¯𝖽superscript𝑒¯𝖽superscript¯𝖽2\Delta e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq e^{-\bar{\mathsf{d}}}|\nabla\bar{\mathsf{d}}|% ^{2}.roman_Δ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT . Combining this with the previous proposition we deduce that there exists a ball B𝖷×(,0)𝐵𝖷0B\subset\mathsf{X}\times(-\infty,0)italic_B ⊂ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) and c>0𝑐0c>0italic_c > 0 such that

Δe𝖽¯c1B.Δsuperscript𝑒¯𝖽𝑐subscript1𝐵\Delta e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq c1_{B}.roman_Δ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_c 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT .

The next proposition follows from a standard computation and gives the explicit dependence of the Laplacian on the weight in a weighted 𝖱𝖢𝖣𝖱𝖢𝖣\mathsf{RCD}sansserif_RCD space.

Proposition 4.10.

Let (𝖸,𝖽y,𝔪y)𝖸subscript𝖽𝑦subscript𝔪𝑦(\mathsf{Y},\mathsf{d}_{y},\mathfrak{m}_{y})( sansserif_Y , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space and let V𝖶loc1,2(𝖷)𝑉subscriptsuperscript𝖶12𝑙𝑜𝑐𝖷V\in\mathsf{W}^{1,2}_{loc}(\mathsf{X})italic_V ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_X ). Suppose that the space (𝖸,𝖽y,𝔪~y)𝖸subscript𝖽𝑦subscript~𝔪𝑦(\mathsf{Y},\mathsf{d}_{y},\tilde{\mathfrak{m}}_{y})( sansserif_Y , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) with 𝔪~=eV𝔪y~𝔪superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑦\tilde{\mathfrak{m}}=e^{-V}\mathfrak{m}_{y}over~ start_ARG fraktur_m end_ARG = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT is 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣superscript𝐾superscript𝑁\mathsf{RCD}(K^{\prime},N^{\prime})sansserif_RCD ( italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_N start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) for a suitable couple (K,N)×[1,+)superscript𝐾superscript𝑁1(K^{\prime},N^{\prime})\in\mathbb{R}\times[1,+\infty)( italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_N start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ∈ blackboard_R × [ 1 , + ∞ ). Then for every u𝖫𝗂𝗉loc(𝖸)𝑢subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐𝖸u\in\mathsf{Lip}_{loc}(\mathsf{Y})italic_u ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_Y ), denoting by Δ~~Δ\tilde{\Delta}over~ start_ARG roman_Δ end_ARG the Laplacian in (𝖸,𝖽y,𝔪~y)𝖸subscript𝖽𝑦subscript~𝔪𝑦(\mathsf{Y},\mathsf{d}_{y},\tilde{\mathfrak{m}}_{y})( sansserif_Y , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_y end_POSTSUBSCRIPT ), we have that Δ~u=ΔuuV~Δ𝑢Δ𝑢𝑢𝑉\tilde{\Delta}u=\Delta u-\nabla u\cdot\nabla Vover~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_u = roman_Δ italic_u - ∇ italic_u ⋅ ∇ italic_V in distributional sense.

The next step to prove Theorem 1 is to replace the product measure 𝔪×subscript𝔪\mathfrak{m}_{\times}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT on 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R with a measure 𝔪~×subscript~𝔪\tilde{\mathfrak{m}}_{\times}over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT, such that the resulting space is parabolic and the Laplacian bounds given by Remark 4.9 are preserved (modulo reducing c𝑐citalic_c) w.r.t. the new measure. To this aim consider the modified metric measure space (,𝖽e,eVλ1)subscript𝖽𝑒superscript𝑒𝑉superscript𝜆1(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},e^{-V}\lambda^{1})( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) where 𝖽esubscript𝖽𝑒\mathsf{d}_{e}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT is the Euclidean distance and the function V:+:𝑉subscriptV:\mathbb{R}\to\mathbb{R}_{+}italic_V : blackboard_R → blackboard_R start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT is defined as follows.

Let x¯=(px,tx)𝖷×(,0)¯𝑥subscript𝑝𝑥subscript𝑡𝑥𝖷0\bar{x}=(p_{x},t_{x})\in\mathsf{X}\times(-\infty,0)over¯ start_ARG italic_x end_ARG = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) and τ,ϵ>0𝜏italic-ϵ0\tau,\epsilon>0italic_τ , italic_ϵ > 0 be such that |d¯|τ¯𝑑𝜏|\nabla\bar{d}|\geq\tau| ∇ over¯ start_ARG italic_d end_ARG | ≥ italic_τ on Bϵ(x¯)𝖷×(,0)subscript𝐵italic-ϵ¯𝑥𝖷0B_{\epsilon}(\bar{x})\subset\mathsf{X}\times(-\infty,0)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ⊂ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ). Note that this is possible thanks to Proposition 4.8. Let f::𝑓f:\mathbb{R}\to\mathbb{R}italic_f : blackboard_R → blackboard_R be an odd increasing function such that f(0)=0𝑓00f(0)=0italic_f ( 0 ) = 0, f(t)=1𝑓𝑡1f(t)=1italic_f ( italic_t ) = 1 for every t1𝑡1t\geq 1italic_t ≥ 1 and f(t)=1𝑓𝑡1f(t)=-1italic_f ( italic_t ) = - 1 for every t1𝑡1t\leq-1italic_t ≤ - 1. Define

V(s):=txsf(ttx)𝑑t.assign𝑉𝑠superscriptsubscriptsubscript𝑡𝑥𝑠𝑓𝑡subscript𝑡𝑥differential-d𝑡V(s):=\int_{t_{x}}^{s}f(t-t_{x})\,dt.italic_V ( italic_s ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f ( italic_t - italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d italic_t .

Note that V𝑉Vitalic_V is symmetric w.r.t. txsubscript𝑡𝑥t_{x}italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT and that V(s)=1superscript𝑉𝑠1V^{\prime}(s)=1italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_s ) = 1 if s[tx+1,+)𝑠subscript𝑡𝑥1s\in[t_{x}+1,+\infty)italic_s ∈ [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + 1 , + ∞ ), V(s)(1,1)superscript𝑉𝑠11V^{\prime}(s)\in(-1,1)italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_s ) ∈ ( - 1 , 1 ) if s(tx1,tx+1)𝑠subscript𝑡𝑥1subscript𝑡𝑥1s\in(t_{x}-1,t_{x}+1)italic_s ∈ ( italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - 1 , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) and V(s)=1superscript𝑉𝑠1V^{\prime}(s)=-1italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_s ) = - 1 if s(,tx1]𝑠subscript𝑡𝑥1s\in(-\infty,t_{x}-1]italic_s ∈ ( - ∞ , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - 1 ]. In particular eV(s)𝑑s<+subscriptsuperscript𝑒𝑉𝑠differential-d𝑠\int_{\mathbb{R}}e^{-V(s)}\,ds<+\infty∫ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( italic_s ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_s < + ∞.

As anticipated, we use such function to modify the measure in the product space 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R.

Proposition 4.11.

There exists a couple (K,N)𝐾𝑁(K,N)( italic_K , italic_N ) such that

(𝖷×,𝖽×,eV(𝖽0)𝔪×),𝖷subscript𝖽superscript𝑒𝑉subscript𝖽0subscript𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},e^{-V(-\mathsf{d}_{0})}% \mathfrak{m}_{\times}),( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) ,

is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space.

Proof.

Note that (,𝖽e,eV(𝖽0)λ1)subscript𝖽𝑒superscript𝑒𝑉subscript𝖽0superscript𝜆1(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},e^{-V(-\mathsf{d}_{0})}\lambda^{1})( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) is an 𝖱𝖢𝖣(K0,N0)𝖱𝖢𝖣subscript𝐾0subscript𝑁0\mathsf{RCD}(K_{0},N_{0})sansserif_RCD ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) space for some K0(,0)subscript𝐾00K_{0}\in(-\infty,0)italic_K start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( - ∞ , 0 ) and N0(1,+)subscript𝑁01N_{0}\in(1,+\infty)italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( 1 , + ∞ ). Since

(𝖷×,𝖽×,eV(𝖽0)𝔪×)=(𝖷,𝖽,𝔪)(,𝖽e,eVλ1),𝖷subscript𝖽superscript𝑒𝑉subscript𝖽0subscript𝔪tensor-product𝖷𝖽𝔪subscript𝖽𝑒superscript𝑒𝑉superscript𝜆1(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},e^{-V(-\mathsf{d}_{0})}% \mathfrak{m}_{\times})=(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})\otimes(\mathbb{R},% \mathsf{d}_{e},e^{-V}\lambda^{1}),( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) = ( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) ⊗ ( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) ,

we deduce that also (𝖷×,𝖽×,eV(d0)𝔪×)𝖷subscript𝖽superscript𝑒𝑉subscript𝑑0subscript𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},e^{-V(-d_{0})}\mathfrak{m}_{% \times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - italic_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) is an 𝖱𝖢𝖣(K0,N+N0)𝖱𝖢𝖣subscript𝐾0𝑁subscript𝑁0\mathsf{RCD}(K_{0},N+N_{0})sansserif_RCD ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_N + italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) space, as desired. ∎

Proposition 4.12.

The space

(𝖷×,𝖽×,eV(𝖽0)𝔪×)𝖷subscript𝖽superscript𝑒𝑉subscript𝖽0subscript𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},e^{-V(-\mathsf{d}_{0})}% \mathfrak{m}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT )

is parabolic.

Proof.

As we noted earlier the factor (,𝖽e,eVλ1)subscript𝖽𝑒superscript𝑒𝑉superscript𝜆1(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},e^{-V}\lambda^{1})( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) has finite mass. The statement follows applying Corollary 3.21. ∎

In what follows we denote by 𝔪~×subscript~𝔪\tilde{\mathfrak{m}}_{\times}over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT the measure eV(𝖽0)𝔪×superscript𝑒𝑉subscript𝖽0subscript𝔪e^{-V(-\mathsf{d}_{0})}\mathfrak{m}_{\times}italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT and by Δ~~Δ\tilde{\Delta}over~ start_ARG roman_Δ end_ARG the laplace operator in (𝖷×,𝖽×,𝔪~×)𝖷subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ). We recall that both in (𝖷×,𝖽×,𝔪~×)𝖷subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) and (𝖷×,𝖽×,𝔪×)𝖷subscript𝖽subscript𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\mathfrak{m}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) the relaxed gradient of a Lipschitz function coincides with the local Lipschitz constant, so that in particular it does not change depending on the space that we consider. The next theorem contains the crucial computation showing that the Laplacian bounds of Proposition 4.8 are preserved in the modified product space.

Theorem 4.13.

The function e𝖽¯superscript𝑒¯𝖽e^{-\bar{\mathsf{d}}}italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT satisfies Δ~e𝖽¯0~Δsuperscript𝑒¯𝖽0\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq 0over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 in 𝖷×(,0)𝖷0\mathsf{X}\times(-\infty,0)sansserif_X × ( - ∞ , 0 ). Moreover there exist τ>0𝜏0\tau>0italic_τ > 0 and Bϵ(x¯)𝖷×(,0)subscript𝐵italic-ϵ¯𝑥𝖷0B_{\epsilon}(\bar{x})\subset\mathsf{X}\times(-\infty,0)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ⊂ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) such that Δ~e𝖽¯τ>0~Δsuperscript𝑒¯𝖽𝜏0\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq\tau>0over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_τ > 0 on Bϵ(x¯)subscript𝐵italic-ϵ¯𝑥B_{\epsilon}(\bar{x})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ).

Proof.

Using the chain rule for Laplacians and taking into account Proposition 4.10 we have that

Δ~e𝖽¯=e𝖽¯(Δ~𝖽¯+|𝖽¯|2)=e𝖽¯(Δ𝖽¯+𝖽¯V(𝖽0)+|𝖽¯|2)=e𝖽¯(Δ𝖽¯V(𝖽0)𝖽¯𝖽0+|𝖽¯|2).~Δsuperscript𝑒¯𝖽superscript𝑒¯𝖽~Δ¯𝖽superscript¯𝖽2superscript𝑒¯𝖽Δ¯𝖽¯𝖽𝑉subscript𝖽0superscript¯𝖽2superscript𝑒¯𝖽Δ¯𝖽superscript𝑉subscript𝖽0¯𝖽subscript𝖽0superscript¯𝖽2\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}=e^{-\bar{\mathsf{d}}}(-\tilde{\Delta}\bar{% \mathsf{d}}+|\nabla\bar{\mathsf{d}}|^{2})=e^{-\bar{\mathsf{d}}}(-\Delta\bar{% \mathsf{d}}+\nabla\bar{\mathsf{d}}\cdot\nabla V(-\mathsf{d}_{0})+|\nabla\bar{% \mathsf{d}}|^{2})=e^{-\bar{\mathsf{d}}}(-\Delta\bar{\mathsf{d}}-V^{\prime}(-% \mathsf{d}_{0})\nabla\bar{\mathsf{d}}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}+|\nabla\bar{% \mathsf{d}}|^{2}).over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( - over~ start_ARG roman_Δ end_ARG over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG + | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( - roman_Δ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG + ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ⋅ ∇ italic_V ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( - roman_Δ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG - italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) . (12)

By the fact that Δ𝖽0=0Δsubscript𝖽00\Delta\mathsf{d}_{0}=0roman_Δ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 and Proposition 4.3 we have that Δ𝖽¯=Δ𝖽C0.Δ¯𝖽Δsubscript𝖽𝐶0-\Delta\bar{\mathsf{d}}=-\Delta\mathsf{d}_{C}\geq 0.- roman_Δ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG = - roman_Δ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ≥ 0 . Moreover

|𝖽¯|2=22𝖽C𝖽0and𝖽¯𝖽0=𝖽C𝖽01,formulae-sequencesuperscript¯𝖽222subscript𝖽𝐶subscript𝖽0and¯𝖽subscript𝖽0subscript𝖽𝐶subscript𝖽01|\nabla\bar{\mathsf{d}}|^{2}=2-2\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}% \quad\text{and}\quad\nabla\bar{\mathsf{d}}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}=\nabla% \mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}-1,| ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 2 - 2 ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT and ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ,

so that (12) is bounded below by

e𝖽¯(V(𝖽0)V(𝖽0)𝖽C𝖽0+22𝖽C𝖽0)superscript𝑒¯𝖽superscript𝑉subscript𝖽0superscript𝑉subscript𝖽0subscript𝖽𝐶subscript𝖽022subscript𝖽𝐶subscript𝖽0\displaystyle e^{-\bar{\mathsf{d}}}(V^{\prime}(-\mathsf{d}_{0})-V^{\prime}(-% \mathsf{d}_{0})\nabla\mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0}+2-2\nabla\mathsf{% d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0})italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 2 - 2 ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
=e𝖽¯(2+V(𝖽0))(1𝖽C𝖽0)=e𝖽¯(2+V(𝖽0))|𝖽¯|22.absentsuperscript𝑒¯𝖽2superscript𝑉subscript𝖽01subscript𝖽𝐶subscript𝖽0superscript𝑒¯𝖽2superscript𝑉subscript𝖽0superscript¯𝖽22\displaystyle=e^{-\bar{\mathsf{d}}}(2+V^{\prime}(-\mathsf{d}_{0}))(1-\nabla% \mathsf{d}_{C}\cdot\nabla\mathsf{d}_{0})=e^{-\bar{\mathsf{d}}}(2+V^{\prime}(-% \mathsf{d}_{0}))\frac{|\nabla\bar{\mathsf{d}}|^{2}}{2}.= italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( 2 + italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ( 1 - ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ∇ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( 2 + italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) divide start_ARG | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG .

Summing up we obtain

Δ~e𝖽¯e𝖽¯(2+V(𝖽0))|𝖽¯|22.~Δsuperscript𝑒¯𝖽superscript𝑒¯𝖽2superscript𝑉subscript𝖽0superscript¯𝖽22\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq e^{-\bar{\mathsf{d}}}(2+V^{\prime}(-% \mathsf{d}_{0}))\frac{|\nabla\bar{\mathsf{d}}|^{2}}{2}.over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( 2 + italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) divide start_ARG | ∇ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG . (13)

Since by construction |V(𝖽0)|1superscript𝑉subscript𝖽01|V^{\prime}(-\mathsf{d}_{0})|\leq 1| italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( - sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) | ≤ 1 the first part of the statement follows. For the second part it is sufficient to apply Proposition 4.8 to equation (13). ∎

The next proposition concerns regularity of sets in the modified product space and is an immediate consequence of Corollary 2.22.

Proposition 4.14.

Let B𝖷𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}italic_B ⊂ sansserif_X be a regular set in (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) and let It:=(txt,tx+t)(,𝖽e,eVλ1)assignsubscript𝐼𝑡subscript𝑡𝑥𝑡subscript𝑡𝑥𝑡subscript𝖽𝑒superscript𝑒𝑉superscript𝜆1I_{t}:=(t_{x}-t,t_{x}+t)\subset(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},e^{-V}\lambda^{1})italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT := ( italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_t , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_t ) ⊂ ( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ). Then B×It𝐵subscript𝐼𝑡B\times I_{t}italic_B × italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT is regular in (𝖷×,𝖽×,𝔪~×)𝖷subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ).

The next two lemmas concern some simple geometric properties of 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG.

Lemma 4.15.

Let y𝖷𝑦𝖷y\in\mathsf{X}italic_y ∈ sansserif_X and t(,0)𝑡0t\in(-\infty,0)italic_t ∈ ( - ∞ , 0 ). Then 𝖽¯(y,0)𝖽¯(y,t)¯𝖽𝑦0¯𝖽𝑦𝑡\bar{\mathsf{d}}(y,0)\geq\bar{\mathsf{d}}(y,t)over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( italic_y , 0 ) ≥ over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( italic_y , italic_t ).

Proof.

By triangular inequality we have 𝖽C(y,t)𝖽C(y,0)+t,subscript𝖽𝐶𝑦𝑡subscript𝖽𝐶𝑦0𝑡\mathsf{d}_{C}(y,t)\leq\mathsf{d}_{C}(y,0)+t,sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_t ) ≤ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , 0 ) + italic_t , so that

𝖽¯(y,t)=𝖽C(y,t)t𝖽C(y,0)=𝖽¯(y,0),¯𝖽𝑦𝑡subscript𝖽𝐶𝑦𝑡𝑡subscript𝖽𝐶𝑦0¯𝖽𝑦0\bar{\mathsf{d}}(y,t)=\mathsf{d}_{C}(y,t)-t\leq\mathsf{d}_{C}(y,0)=\bar{% \mathsf{d}}(y,0),over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( italic_y , italic_t ) = sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_t ) - italic_t ≤ sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , 0 ) = over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG ( italic_y , 0 ) ,

as claimed. ∎

The next lemma follows easily by the definition of product distance.

Lemma 4.16.

Suppose that C𝐶Citalic_C and 𝖷×{0}𝖷0\mathsf{X}\times\{0\}sansserif_X × { 0 } have positive distance and that there exists a geodesic γ:[0,𝖽×(C,𝖷×{0})]𝖷×:𝛾0subscript𝖽𝐶𝖷0𝖷\gamma:[0,\mathsf{d}_{\times}(C,\mathsf{X}\times\{0\})]\to\mathsf{X}\times% \mathbb{R}italic_γ : [ 0 , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ( italic_C , sansserif_X × { 0 } ) ] → sansserif_X × blackboard_R realizing such distance. Then γ𝛾\gammaitalic_γ is vertical, i.e. its image is contained in a set of the form {x}×𝑥\{x\}\times\mathbb{R}{ italic_x } × blackboard_R.

The next theorem is the key step to prove the Half Space Property. In the proof we follow the argument outlined in the Introduction.

Theorem 4.17.

The function 𝖽¯:𝖷×(,0):¯𝖽𝖷0\bar{\mathsf{d}}:\mathsf{X}\times(-\infty,0)\to\mathbb{R}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG : sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) → blackboard_R is constant.

Proof.

Suppose that the statement does not hold.

Assume first that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has finite diameter. In this case 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is compact, so that the restriction 𝖽C:𝖷×{1}:subscript𝖽𝐶𝖷1\mathsf{d}_{C}:\mathsf{X}\times\{-1\}\to\mathbb{R}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X × { - 1 } → blackboard_R has a minimum on a point x𝖷×{1}𝑥𝖷1x\in\mathsf{X}\times\{-1\}italic_x ∈ sansserif_X × { - 1 }. Let γ𝛾\gammaitalic_γ be the connector of x𝑥xitalic_x to C𝐶Citalic_C and note that it has to be vertical by Lemma 4.16. In particular 𝖽¯¯𝖽\bar{\mathsf{d}}over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG attains its minimum on all the points in its domain that are in the image of γ𝛾\gammaitalic_γ. By Proposition 4.3 and the maximum principle this implies that such function is constant.

Assume now that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has infinite diameter. Then by Theorem 4.13 there exist x¯=(x,tx)¯𝑥𝑥subscript𝑡𝑥\bar{x}=(x,t_{x})over¯ start_ARG italic_x end_ARG = ( italic_x , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) and ϵ,τ>0italic-ϵ𝜏0\epsilon,\tau>0italic_ϵ , italic_τ > 0 such that Δ~e𝖽¯τ>0~Δsuperscript𝑒¯𝖽𝜏0\tilde{\Delta}e^{-\bar{\mathsf{d}}}\geq\tau>0over~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_τ > 0 on Bϵ(x¯)subscript𝐵italic-ϵ¯𝑥B_{\epsilon}(\bar{x})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ). Modulo replacing x𝑥xitalic_x with a sufficiently close point we may also suppose that x𝑥xitalic_x is regular for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X and that

limr0+𝔪(Br(x))rk(0,+),subscript𝑟superscript0𝔪subscript𝐵𝑟𝑥superscript𝑟𝑘0\lim_{r\to 0^{+}}\frac{\mathfrak{m}(B_{r}(x))}{r^{k}}\in(0,+\infty),roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 0 start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) end_ARG start_ARG italic_r start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ∈ ( 0 , + ∞ ) ,

where k𝑘k\in\mathbb{N}italic_k ∈ blackboard_N is the essential dimension of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X.

Let ϕ𝖫𝗂𝗉c(Bϵ(x¯))italic-ϕsubscript𝖫𝗂𝗉𝑐subscript𝐵italic-ϵ¯𝑥\phi\in\mathsf{Lip}_{c}(B_{\epsilon}(\bar{x}))italic_ϕ ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ) be a positive function, which is equal to τ𝜏\tauitalic_τ on Bϵ/2(x¯)subscript𝐵italic-ϵ2¯𝑥B_{\epsilon/2}(\bar{x})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ / 2 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ), takes values in [0,τ]0𝜏[0,\tau][ 0 , italic_τ ], and is symmetric with respect to 𝖷×{tx}𝖷subscript𝑡𝑥\mathsf{X}\times\{t_{x}\}sansserif_X × { italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT }. It is clear that such a function exists. Let also {Bi}isubscriptsubscript𝐵𝑖𝑖\{B_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT be an exhaustion of (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) with regular sets containing x𝑥xitalic_x.

Consider now for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N and z¯Bi×[txi,tx+i]¯𝑧subscript𝐵𝑖subscript𝑡𝑥𝑖subscript𝑡𝑥𝑖\bar{z}\in B_{i}\times[t_{x}-i,t_{x}+i]over¯ start_ARG italic_z end_ARG ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i ] the Green’s function Gz¯isuperscriptsubscript𝐺¯𝑧𝑖G_{\bar{z}}^{i}italic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT with pole z¯¯𝑧\bar{z}over¯ start_ARG italic_z end_ARG relative to the set

Bi×[txi,tx+i](𝖷×,𝖽×,𝔪~×),subscript𝐵𝑖subscript𝑡𝑥𝑖subscript𝑡𝑥𝑖𝖷subscript𝖽subscript~𝔪B_{i}\times[t_{x}-i,t_{x}+i]\subset(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{% \times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times}),italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i ] ⊂ ( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) ,

and note that such function exists thanks to Propositions 4.14 and 3.10.

In addition, since the space (𝖷×,𝖽×,𝔪~×)𝖷subscript𝖽subscript~𝔪(\mathsf{X}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{\times},\tilde{\mathfrak{m}}_{\times})( sansserif_X × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ) is parabolic by Proposition 4.12, then for every y¯x¯¯𝑦¯𝑥\bar{y}\neq\bar{x}over¯ start_ARG italic_y end_ARG ≠ over¯ start_ARG italic_x end_ARG (and i𝑖iitalic_i sufficiently large) we get by Theorem 4 that

Gx¯i(y¯)as i+.formulae-sequencesuperscriptsubscript𝐺¯𝑥𝑖¯𝑦as 𝑖G_{\bar{x}}^{i}(\bar{y})\to\infty\quad\text{as }i\uparrow+\infty.italic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) → ∞ as italic_i ↑ + ∞ .

We claim that this implies that for every S𝖷×S\subset\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_S ⊂ ⊂ sansserif_X × blackboard_R we have

infy¯SGx¯i(y¯)as i+.formulae-sequencesubscriptinfimum¯𝑦𝑆superscriptsubscript𝐺¯𝑥𝑖¯𝑦as 𝑖\inf_{\bar{y}\in S}G_{\bar{x}}^{i}(\bar{y})\to\infty\quad\text{as }i\uparrow+\infty.roman_inf start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_y end_ARG ∈ italic_S end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) → ∞ as italic_i ↑ + ∞ . (14)

This follows because for every y¯x¯¯𝑦¯𝑥\bar{y}\neq\bar{x}over¯ start_ARG italic_y end_ARG ≠ over¯ start_ARG italic_x end_ARG the sequence {Gx¯i(y¯)}isubscriptsuperscriptsubscript𝐺¯𝑥𝑖¯𝑦𝑖\{G_{\bar{x}}^{i}(\bar{y})\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT increases as i𝑖iitalic_i increases by Proposition 3.12 while, considering the [0,+]0[0,+\infty][ 0 , + ∞ ]-valued continuous representative given by Lemma 3.17, we have that Gx¯i(x¯)=+superscriptsubscript𝐺¯𝑥𝑖¯𝑥G_{\bar{x}}^{i}(\bar{x})=+\inftyitalic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_x end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) = + ∞ (here we are using our particular choice of the point x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X and the fact that the essential dimension of the product space 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R is greater than or equal to 2222).

Consider now for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N the function gi:Bi×[txi,tx+i]:subscript𝑔𝑖subscript𝐵𝑖subscript𝑡𝑥𝑖subscript𝑡𝑥𝑖g_{i}:B_{i}\times[t_{x}-i,t_{x}+i]\to\mathbb{R}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i ] → blackboard_R defined by

gi(z¯):=𝖷Gz¯i(y¯)ϕ(y¯)𝑑𝔪~×(y¯).assignsubscript𝑔𝑖¯𝑧subscript𝖷superscriptsubscript𝐺¯𝑧𝑖¯𝑦italic-ϕ¯𝑦differential-dsubscript~𝔪¯𝑦g_{i}(\bar{z}):=\int_{\mathsf{X}}G_{\bar{z}}^{i}(\bar{y})\phi(\bar{y})\,d% \tilde{\mathfrak{m}}_{\times}(\bar{y}).italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_z end_ARG ) := ∫ start_POSTSUBSCRIPT sansserif_X end_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_z end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) italic_ϕ ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) italic_d over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) .

By Proposition 3.13 each of these functions, in its domain of definition, satisfies Δ~gi=ϕ~Δsubscript𝑔𝑖italic-ϕ\tilde{\Delta}g_{i}=-\phiover~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = - italic_ϕ, is locally Lipschitz and continuous up to the boundary, and takes value zero on the boundary itself.

Moreover using (14) and the fact that ϕ=τitalic-ϕ𝜏\phi=\tauitalic_ϕ = italic_τ on Bϵ/2(x¯)subscript𝐵italic-ϵ2¯𝑥B_{\epsilon/2}(\bar{x})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ / 2 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) it is easy to check that

gi(x¯)+as i+.formulae-sequencesubscript𝑔𝑖¯𝑥as 𝑖g_{i}(\bar{x})\to+\infty\quad\text{as }i\to+\infty.italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) → + ∞ as italic_i → + ∞ .

In particular we can pick i0subscript𝑖0i_{0}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT large enough so that gi0(x¯)>2subscript𝑔subscript𝑖0¯𝑥2g_{i_{0}}(\bar{x})>2italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) > 2 and i0>|tx|subscript𝑖0subscript𝑡𝑥i_{0}>|t_{x}|italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > | italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT |. Consider now the function e𝖽¯+gi0.superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}}.italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . This function must have a maximum in

Bi0×[txi0,tx+i0]𝖷×(,0]subscript𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0𝖷0B_{i_{0}}\times[t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}]\cap\mathsf{X}\times(-\infty,0]italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ∩ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ]

since since it is continuous and (e𝖽¯+gi0)(x¯)2superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0¯𝑥2(e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}})(\bar{x})\geq 2( italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≥ 2 while (e𝖽¯+gi0)(y¯)1superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0¯𝑦1(e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}})(\bar{y})\leq 1( italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) ≤ 1 for every

y¯(Bi0×[txi0,tx+i0]𝖷×(,0])𝖷×{0}.¯𝑦subscript𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0𝖷0𝖷0\bar{y}\in\partial(B_{i_{0}}\times[t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}]\cap\mathsf{X}% \times(-\infty,0])\setminus\mathsf{X}\times\{0\}.over¯ start_ARG italic_y end_ARG ∈ ∂ ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ∩ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ] ) ∖ sansserif_X × { 0 } . (15)

Moreover by Theorem 4.13 we have

Δ~(e𝖽¯+gi0)0in Bi0×[txi0,tx+i0]𝖷×(,0),~Δsuperscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖00in subscript𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0𝖷0\tilde{\Delta}(e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}})\geq 0\quad\text{in }B_{i_{0}}% \times[t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}]\cap\mathsf{X}\times(-\infty,0),over~ start_ARG roman_Δ end_ARG ( italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ 0 in italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ∩ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) ,

so that if we can prove that the maximum lies in

Bi0×[txi0,tx+i0]𝖷×(,0),subscript𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0𝖷0B_{i_{0}}\times[t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}]\cap\mathsf{X}\times(-\infty,0),italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ∩ sansserif_X × ( - ∞ , 0 ) ,

then by the maximum principle we would obtain that e𝖽¯+gi0superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}}italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is constant, which contradicts the fact that (e𝖽¯+gi0)(x¯)2superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0¯𝑥2(e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}})(\bar{x})\geq 2( italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( over¯ start_ARG italic_x end_ARG ) ≥ 2 while (e𝖽¯+gi0)(y¯)1superscript𝑒¯𝖽subscript𝑔subscript𝑖0¯𝑦1(e^{-\bar{\mathsf{d}}}+g_{i_{0}})(\bar{y})\leq 1( italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT + italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( over¯ start_ARG italic_y end_ARG ) ≤ 1 on the set in (15).

To prove that a maximum lies in the desired set we suppose by contradiction that all the maximum points lie in 𝖷×{0}𝖷0\mathsf{X}\times\{0\}sansserif_X × { 0 }. Let (y0,0)subscript𝑦00(y_{0},0)( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) be such maximum point, and observe that by Lemma 4.15 we have

e𝖽¯(y0,2tx)e𝖽¯(y0,0),superscript𝑒¯𝖽subscript𝑦02subscript𝑡𝑥superscript𝑒¯𝖽subscript𝑦00e^{-\bar{\mathsf{d}}}(y_{0},2t_{x})\geq e^{-\bar{\mathsf{d}}}(y_{0},0),italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - over¯ start_ARG sansserif_d end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) ,

so that if we can prove that

gi0(y0,2tx)=gi0(y0,0)subscript𝑔subscript𝑖0subscript𝑦02subscript𝑡𝑥subscript𝑔subscript𝑖0subscript𝑦00g_{i_{0}}(y_{0},2t_{x})=g_{i_{0}}(y_{0},0)italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) (16)

we would obtain that also (y0,2tx)subscript𝑦02subscript𝑡𝑥(y_{0},2t_{x})( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) is a maximum point, a contradiction.

To this aim observe that the function gi0subscript𝑔subscript𝑖0g_{i_{0}}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is the only function in

𝖶01,2(Bi0×(txi0,tx+i0))C(B¯i0×[txi0,tx+i0])subscriptsuperscript𝖶120subscript𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0𝐶subscript¯𝐵subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0subscript𝑡𝑥subscript𝑖0\mathsf{W}^{1,2}_{0}(B_{i_{0}}\times(t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}))\cap C(\bar{B}_{% i_{0}}\times[t_{x}-i_{0},t_{x}+i_{0}])sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × ( italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ∩ italic_C ( over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT × [ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ) (17)

taking value zero on the boundary and such that Δ~gi0=ϕ~Δsubscript𝑔subscript𝑖0italic-ϕ\tilde{\Delta}g_{i_{0}}=-\phiover~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = - italic_ϕ. On the other hand, given that ϕitalic-ϕ\phiitalic_ϕ and 𝔪~×subscript~𝔪\tilde{\mathfrak{m}}_{\times}over~ start_ARG fraktur_m end_ARG start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT are symmetric w.r.t. 𝖷×{tx}𝖷subscript𝑡𝑥\mathsf{X}\times\{t_{x}\}sansserif_X × { italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT }, also the reflected function gi0(a,ta):=gi0(a,2txta)assignsubscriptsuperscript𝑔subscript𝑖0𝑎subscript𝑡𝑎subscript𝑔subscript𝑖0𝑎2subscript𝑡𝑥subscript𝑡𝑎g^{\prime}_{i_{0}}(a,t_{a}):=g_{i_{0}}(a,2t_{x}-t_{a})italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT ) := italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a , 2 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT - italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT ) belongs to the set in (17), is zero on the boundary, and satisfies Δ~gi0=ϕ~Δsubscriptsuperscript𝑔subscript𝑖0italic-ϕ\tilde{\Delta}g^{\prime}_{i_{0}}=-\phiover~ start_ARG roman_Δ end_ARG italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = - italic_ϕ. In particular gi0=gi0subscriptsuperscript𝑔subscript𝑖0subscript𝑔subscript𝑖0g^{\prime}_{i_{0}}=g_{i_{0}}italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, implying (16). ∎

Corollary 4.18.

There exists a(0,+)𝑎0a\in(0,+\infty)italic_a ∈ ( 0 , + ∞ ) such that 𝖷×{a}C𝖷𝑎𝐶\mathsf{X}\times\{a\}\subset Csansserif_X × { italic_a } ⊂ italic_C and

C𝖷×(,a)=.𝐶𝖷𝑎C\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a)=\emptyset.italic_C ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ) = ∅ .
Proof.

By the previous proposition the function 𝖽C:𝖷:subscript𝖽𝐶𝖷\mathsf{d}_{C}:\mathsf{X}\to\mathbb{R}sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X → blackboard_R is constant. Let a>0𝑎0a>0italic_a > 0 be its constant value. It is clear that C𝖷×(,a)=𝐶𝖷𝑎C\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a)=\emptysetitalic_C ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ) = ∅. To show that 𝖷×{a}C𝖷𝑎𝐶\mathsf{X}\times\{a\}\subset Csansserif_X × { italic_a } ⊂ italic_C suppose by contradiction that there exists x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X such that (x,a)C𝑥𝑎𝐶(x,a)\notin C( italic_x , italic_a ) ∉ italic_C. Then there exists a ball Bϵ(x,a)𝖷×subscript𝐵italic-ϵ𝑥𝑎𝖷B_{\epsilon}(x,a)\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) ⊂ sansserif_X × blackboard_R such that Bϵ(x,a)C=subscript𝐵italic-ϵ𝑥𝑎𝐶B_{\epsilon}(x,a)\cap C=\emptysetitalic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) ∩ italic_C = ∅ and this implies that 𝖽C(x)>asubscript𝖽𝐶𝑥𝑎\mathsf{d}_{C}(x)>asansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) > italic_a, which is a contradiction. ∎

The remaining part of the section is dedicated to showing that C𝐶Citalic_C is actually a union of horizontal slices. The idea is that, using the previous corollary, we can prove that C𝖷×{a}𝐶𝖷𝑎C\setminus\mathsf{X}\times\{a\}italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } is locally a boundary of a locally perimeter minimizing set. Then, reapplying Corollary 4.18 to the aforementioned set, we obtain that C𝖷×{a}𝐶𝖷𝑎C\setminus\mathsf{X}\times\{a\}italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } contains a set of the form 𝖷×{b}𝖷𝑏\mathsf{X}\times\{b\}sansserif_X × { italic_b } for some b>a𝑏𝑎b>aitalic_b > italic_a and 𝖷×(,b)C=𝖷×{a}𝖷𝑏𝐶𝖷𝑎\mathsf{X}\times(-\infty,b)\cap C=\mathsf{X}\times\{a\}sansserif_X × ( - ∞ , italic_b ) ∩ italic_C = sansserif_X × { italic_a }. Finally, iterating this procedure, we obtain that C𝐶Citalic_C is made of horizontal slices.

To follow such a plan we first need a few intuitive results whose proofs are quite technical. These are presented in the next propositions. We will repeatedly use the fact that P(𝖷×(,c),A×)=𝔪(A)𝑃𝖷𝑐𝐴𝔪𝐴P(\mathsf{X}\times(-\infty,c),A\times\mathbb{R})=\mathfrak{m}(A)italic_P ( sansserif_X × ( - ∞ , italic_c ) , italic_A × blackboard_R ) = fraktur_m ( italic_A ) for every c𝑐c\in\mathbb{R}italic_c ∈ blackboard_R.

Proposition 4.19.

Let x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X be a regular point for 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X and let U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT and EU(x,a)𝐸subscript𝑈𝑥𝑎E\subset U_{(x,a)}italic_E ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT be the sets given by Definition 2.33 applied to C𝐶Citalic_C at x𝑥xitalic_x. Modulo passing to the complement of E𝐸Eitalic_E we can suppose that E𝖷×(a,+)U(x,a)𝐸𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎E\subset\mathsf{X}\times(a,+\infty)\cap U_{(x,a)}italic_E ⊂ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) ∩ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT. Then there exists ϵ0>0subscriptitalic-ϵ00\epsilon_{0}>0italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > 0 such that for every ϵ(0,ϵ0)italic-ϵ0subscriptitalic-ϵ0\epsilon\in(0,\epsilon_{0})italic_ϵ ∈ ( 0 , italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )

Bϵ(x)×(a+ϵ,a+2ϵ)E.subscript𝐵italic-ϵ𝑥𝑎italic-ϵ𝑎2italic-ϵ𝐸B_{\epsilon}(x)\times(a+\epsilon,a+2\epsilon)\subset E.italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( italic_a + italic_ϵ , italic_a + 2 italic_ϵ ) ⊂ italic_E .
Proof.

We first claim that there exists ϵ0>0subscriptitalic-ϵ00\epsilon_{0}>0italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > 0 and an open set

B2ϵ0(x)×(a2ϵ0,a+2ϵ0)𝖷×subscript𝐵2subscriptitalic-ϵ0𝑥𝑎2subscriptitalic-ϵ0𝑎2subscriptitalic-ϵ0𝖷B_{2\epsilon_{0}}(x)\times(a-2\epsilon_{0},a+2\epsilon_{0})\subset\mathsf{X}% \times\mathbb{R}italic_B start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( italic_a - 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ⊂ sansserif_X × blackboard_R

such that for every (y,t)𝖷×(a,+)EB2ϵ0(x)×(a2ϵ0,a+2ϵ0)𝑦𝑡𝖷𝑎𝐸subscript𝐵2subscriptitalic-ϵ0𝑥𝑎2subscriptitalic-ϵ0𝑎2subscriptitalic-ϵ0(y,t)\in\mathsf{X}\times(a,+\infty)\cap\partial E\cap B_{2\epsilon_{0}}(x)% \times(a-2\epsilon_{0},a+2\epsilon_{0})( italic_y , italic_t ) ∈ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) ∩ ∂ italic_E ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( italic_a - 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) we have

|ta|𝖽(x,y)<1.𝑡𝑎𝖽𝑥𝑦1\frac{|t-a|}{\mathsf{d}(x,y)}<1.divide start_ARG | italic_t - italic_a | end_ARG start_ARG sansserif_d ( italic_x , italic_y ) end_ARG < 1 .

To prove the claim we suppose by contradiction that there exists a sequence {(xn,tn)}𝖷×(a,+)Esubscript𝑥𝑛subscript𝑡𝑛𝖷𝑎𝐸\{(x_{n},t_{n})\}\subset\mathsf{X}\times(a,+\infty)\cap\partial E{ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) } ⊂ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) ∩ ∂ italic_E converging to (x,a)𝑥𝑎(x,a)( italic_x , italic_a ) and satisfying

|tna|𝖽(x,xn)1for every n.formulae-sequencesubscript𝑡𝑛𝑎𝖽𝑥subscript𝑥𝑛1for every 𝑛\frac{|t_{n}-a|}{\mathsf{d}(x,x_{n})}\geq 1\quad\text{for every }n\in\mathbb{N}.divide start_ARG | italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT - italic_a | end_ARG start_ARG sansserif_d ( italic_x , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG ≥ 1 for every italic_n ∈ blackboard_N . (18)

Let k𝑘kitalic_k be the essential dimension of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. Let (𝖹,𝖽Z)𝖹subscript𝖽𝑍(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{Z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT ) be the space realizing the blow up of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X at x𝑥xitalic_x along the scales {|tna|1}nsubscriptsuperscriptsubscript𝑡𝑛𝑎1𝑛\{|t_{n}-a|^{-1}\}_{n\in\mathbb{N}}{ | italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT - italic_a | start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT, and observe that (𝖹×,𝖽e×𝖽Z)𝖹subscript𝖽𝑒subscript𝖽𝑍(\mathsf{Z}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{e}\times\mathsf{d}_{Z})( sansserif_Z × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT × sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT ) naturally realizes the blow up of 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R at (x,a)𝑥𝑎(x,a)( italic_x , italic_a ) along the same scales. When doing such blow up the set E𝐸Eitalic_E converges in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT to a perimeter minimizing set Ek×superscript𝐸superscript𝑘E^{\prime}\subset\mathbb{R}^{k}\times\mathbb{R}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × blackboard_R such that

k×{0}E,Ek×(0,+).formulae-sequencesuperscript𝑘0superscript𝐸superscript𝐸superscript𝑘0\mathbb{R}^{k}\times\{0\}\subset\partial E^{\prime},\quad E^{\prime}\subset% \mathbb{R}^{k}\times(0,+\infty).blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × { 0 } ⊂ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × ( 0 , + ∞ ) .

Moreover, because of (18) and Proposition 2.35, there exists a>0superscript𝑎0a^{\prime}>0italic_a start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT > 0 such that (0,a)E0superscript𝑎superscript𝐸(0,a^{\prime})\in\partial E^{\prime}( 0 , italic_a start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ∈ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. This is a contradiction because of the global Bernstein Property on k+1superscript𝑘1\mathbb{R}^{k+1}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUPERSCRIPT. This proves our initial claim.

Hence the set

{(y,t)B2ϵ0(x)×(a2ϵ0,a+2ϵ0)𝖷×(a,+):|ta|𝖽(x,y)>1}conditional-set𝑦𝑡subscript𝐵2subscriptitalic-ϵ0𝑥𝑎2subscriptitalic-ϵ0𝑎2subscriptitalic-ϵ0𝖷𝑎𝑡𝑎𝖽𝑥𝑦1\Big{\{}(y,t)\in B_{2\epsilon_{0}}(x)\times(a-2\epsilon_{0},a+2\epsilon_{0})% \cap\mathsf{X}\times(a,+\infty):\frac{|t-a|}{\mathsf{d}(x,y)}>1\Big{\}}{ ( italic_y , italic_t ) ∈ italic_B start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( italic_a - 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) : divide start_ARG | italic_t - italic_a | end_ARG start_ARG sansserif_d ( italic_x , italic_y ) end_ARG > 1 }

is either contained in Ecsuperscript𝐸𝑐{{}^{c}}Estart_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E or in E𝐸Eitalic_E. If we manage to prove that it is contained in E𝐸Eitalic_E we are done.

So suppose by contradiction that the previous set is contained in Ecsuperscript𝐸𝑐{{}^{c}}Estart_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E. Then repeating the same blow up argument that we used at the beginning of the proof we obtain a perimeter minimizing set Ek×superscript𝐸superscript𝑘E^{\prime}\subset\mathbb{R}^{k}\times\mathbb{R}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × blackboard_R such that

k×{0}E,Ek×(0,+)formulae-sequencesuperscript𝑘0superscript𝐸superscript𝐸superscript𝑘0\mathbb{R}^{k}\times\{0\}\subset\partial E^{\prime},\quad E^{\prime}\subset% \mathbb{R}^{k}\times(0,+\infty)blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × { 0 } ⊂ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × ( 0 , + ∞ )

and

{(x,t)k×:|t|>|x|}Ec.conditional-set𝑥𝑡superscript𝑘𝑡𝑥superscriptsuperscript𝐸𝑐\{(x,t)\in\mathbb{R}^{k}\times\mathbb{R}:|t|>|x|\}\subset{{}^{c}}E^{\prime}.{ ( italic_x , italic_t ) ∈ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × blackboard_R : | italic_t | > | italic_x | } ⊂ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .

This is again a contradiction by the global Bernstein Property in Euclidean space. ∎

Proposition 4.20.

Let x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X and let U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT and EU(x,a)𝐸subscript𝑈𝑥𝑎E\subset U_{(x,a)}italic_E ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT be the sets given by Definition 2.33 applied to C𝐶Citalic_C at x𝑥xitalic_x. We can assume w.l.o.g. that U(x,a)=A×Isubscript𝑈𝑥𝑎𝐴𝐼U_{(x,a)}=A\times Iitalic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT = italic_A × italic_I, where A𝖷𝐴𝖷A\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ sansserif_X is open and I𝐼Iitalic_I is an interval, and that E𝐸Eitalic_E lies above the slice 𝖷×{a}𝖷𝑎\mathsf{X}\times\{a\}sansserif_X × { italic_a }. Then for every δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0 there exists 0<ϵ<δ/20italic-ϵ𝛿20<\epsilon<\delta/20 < italic_ϵ < italic_δ / 2 and an open set AAsuperscript𝐴𝐴A^{\prime}\subset Aitalic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ italic_A such that

𝔪(AA)<δ,and A×(a+ϵ,a+2ϵ)E.formulae-sequence𝔪𝐴superscript𝐴𝛿and superscript𝐴𝑎italic-ϵ𝑎2italic-ϵ𝐸\mathfrak{m}(A\setminus A^{\prime})<\delta,\quad\text{and }A^{\prime}\times(a+% \epsilon,a+2\epsilon)\subset E.fraktur_m ( italic_A ∖ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) < italic_δ , and italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ , italic_a + 2 italic_ϵ ) ⊂ italic_E .
Proof.

For every regular xA𝑥𝐴x\in Aitalic_x ∈ italic_A consider the neighbourhood VxAsubscript𝑉𝑥𝐴V_{x}\subset Aitalic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT ⊂ italic_A and the number ϵx>0subscriptitalic-ϵ𝑥0\epsilon_{x}>0italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > 0 given by the previous proposition. Define then

At:={xA:ϵx>t}assignsubscript𝐴𝑡conditional-set𝑥𝐴subscriptitalic-ϵ𝑥𝑡A_{t}:=\{x\in A:\epsilon_{x}>t\}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT := { italic_x ∈ italic_A : italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT > italic_t }

and, choosing ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ small enough, we have that 𝔪(AAϵ)<δ𝔪𝐴subscript𝐴italic-ϵ𝛿\mathfrak{m}(A\setminus A_{\epsilon})<\deltafraktur_m ( italic_A ∖ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_δ. Setting

A:=xAϵVxassignsuperscript𝐴subscript𝑥subscript𝐴italic-ϵsubscript𝑉𝑥A^{\prime}:=\bigcup_{x\in A_{\epsilon}}V_{x}italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_x ∈ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT

we conclude. ∎

In the next propositions the symbols U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT, A𝐴Aitalic_A, I𝐼Iitalic_I and E𝐸Eitalic_E will denote the objects introduced in the statement of the previous proposition.

Proposition 4.21.

We have

P(E,A×{a})𝔪(A).𝑃𝐸𝐴𝑎𝔪𝐴P(E,A\times\{a\})\geq\mathfrak{m}(A).italic_P ( italic_E , italic_A × { italic_a } ) ≥ fraktur_m ( italic_A ) .
Proof.

Fix δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0 and consider the open set AAsuperscript𝐴𝐴A^{\prime}\subset Aitalic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ italic_A and the number 0<ϵ<δ/20italic-ϵ𝛿20<\epsilon<\delta/20 < italic_ϵ < italic_δ / 2 such that

𝔪(AA)<δ,and A×(a+ϵ,a+2ϵ)E.formulae-sequence𝔪𝐴superscript𝐴𝛿and superscript𝐴𝑎italic-ϵ𝑎2italic-ϵ𝐸\mathfrak{m}(A\setminus A^{\prime})<\delta,\quad\text{and }A^{\prime}\times(a+% \epsilon,a+2\epsilon)\subset E.fraktur_m ( italic_A ∖ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) < italic_δ , and italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ , italic_a + 2 italic_ϵ ) ⊂ italic_E .

We claim that

P(E,A×(aδ,a+δ))𝔪(A).𝑃𝐸superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝔪superscript𝐴P(E,A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))\geq\mathfrak{m}(A^{\prime}).italic_P ( italic_E , italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) ≥ fraktur_m ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) . (19)

If the claim holds we then obtain that

P(E,A×(aδ,a+δ))𝔪(A)δ,𝑃𝐸𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝔪𝐴𝛿P(E,A\times(a-\delta,a+\delta))\geq\mathfrak{m}(A)-\delta,italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) ≥ fraktur_m ( italic_A ) - italic_δ ,

and passing to the limit on both sides as δ𝛿\deltaitalic_δ goes to zero we conclude.

To prove (19) consider a sequence {fi}i𝖫𝗂𝗉loc(A×(aδ,a+δ))subscriptsubscript𝑓𝑖𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿\{f_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\in\mathsf{Lip}_{loc}(A^{\prime}\times(a-\delta,a+% \delta)){ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) such that

fi1Ein 𝖫1(A×(aδ,a+δ))subscript𝑓𝑖subscript1𝐸in superscript𝖫1superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿f_{i}\to 1_{E}\quad\text{in }\mathsf{L}^{1}(A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT in sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) )

and

P(E,A×(aδ,a+δ))=limi+A×(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉(fi)𝑑𝔪×.𝑃𝐸superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿subscript𝑖subscriptsuperscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝗅𝗂𝗉subscript𝑓𝑖differential-dsubscript𝔪P(E,A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))=\lim_{i\to+\infty}\int_{A^{\prime}% \times(a-\delta,a+\delta)}\mathsf{lip}(f_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}.italic_P ( italic_E , italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT . (20)

We claim that we can replace each fisubscript𝑓𝑖f_{i}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with functions gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT mantaining the same properties and such that gi=0subscript𝑔𝑖0g_{i}=0italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 0 on A×{a3ϵ/2}superscript𝐴𝑎3italic-ϵ2A^{\prime}\times\{a-3\epsilon/2\}italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × { italic_a - 3 italic_ϵ / 2 } and gi=1subscript𝑔𝑖1g_{i}=1italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 1 on A×{a+3ϵ/2}superscript𝐴𝑎3italic-ϵ2A^{\prime}\times\{a+3\epsilon/2\}italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × { italic_a + 3 italic_ϵ / 2 }. This is possible because (20) implies, though a lower semi-continuity argument and the fact that A×(a+ϵ,a+2ϵ)Esuperscript𝐴𝑎italic-ϵ𝑎2italic-ϵ𝐸A^{\prime}\times(a+\epsilon,a+2\epsilon)\subset Eitalic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ , italic_a + 2 italic_ϵ ) ⊂ italic_E and A×(a2ϵ,aϵ)Ecsuperscript𝐴𝑎2italic-ϵ𝑎italic-ϵsuperscript𝐸𝑐A^{\prime}\times(a-2\epsilon,a-\epsilon)\subset{{}^{c}}Eitalic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - 2 italic_ϵ , italic_a - italic_ϵ ) ⊂ start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E, that

limi+A×(a+5ϵ/4,a+5ϵ/3)𝗅𝗂𝗉(fi)𝑑𝔪×=limi+A×(a5ϵ/3,a5ϵ/4)𝗅𝗂𝗉(fi)𝑑𝔪×=0.subscript𝑖subscriptsuperscript𝐴𝑎5italic-ϵ4𝑎5italic-ϵ3𝗅𝗂𝗉subscript𝑓𝑖differential-dsubscript𝔪subscript𝑖subscriptsuperscript𝐴𝑎5italic-ϵ3𝑎5italic-ϵ4𝗅𝗂𝗉subscript𝑓𝑖differential-dsubscript𝔪0\lim_{i\to+\infty}\int_{A^{\prime}\times(a+5\epsilon/4,a+5\epsilon/3)}\mathsf{% lip}(f_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}=\lim_{i\to+\infty}\int_{A^{\prime}\times(a% -5\epsilon/3,a-5\epsilon/4)}\mathsf{lip}(f_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}=0.roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + 5 italic_ϵ / 4 , italic_a + 5 italic_ϵ / 3 ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - 5 italic_ϵ / 3 , italic_a - 5 italic_ϵ / 4 ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT = 0 .

These identities allow, though a cut off argument, to construct gi𝖫𝗂𝗉loc(A×(aδ,a+δ))subscript𝑔𝑖subscript𝖫𝗂𝗉𝑙𝑜𝑐superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿g_{i}\in\mathsf{Lip}_{loc}(A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) such that

gi1Esubscript𝑔𝑖subscript1𝐸\displaystyle g_{i}\to 1_{E}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → 1 start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT in 𝖫1(A×(aδ,a+δ)),in superscript𝖫1superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿\displaystyle\quad\text{in }\mathsf{L}^{1}(A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta)),in sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) ,
P(E,A×(aδ,a+δ))𝑃𝐸superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿\displaystyle P(E,A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))italic_P ( italic_E , italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) =limi+A×(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉(gi)𝑑𝔪×absentsubscript𝑖subscriptsuperscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝗅𝗂𝗉subscript𝑔𝑖differential-dsubscript𝔪\displaystyle=\lim_{i\to+\infty}\int_{A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta)}% \mathsf{lip}(g_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}= roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT

and

gi=0 on A×{3ϵ/2};gi=1 on A×{3ϵ/2}.formulae-sequencesubscript𝑔𝑖0 on superscript𝐴3italic-ϵ2subscript𝑔𝑖1 on superscript𝐴3italic-ϵ2g_{i}=0\text{ on }A^{\prime}\times\{-3\epsilon/2\};\quad g_{i}=1\text{ on }A^{% \prime}\times\{3\epsilon/2\}.italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 0 on italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × { - 3 italic_ϵ / 2 } ; italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 1 on italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × { 3 italic_ϵ / 2 } .

In particular, denoting by 𝗅𝗂𝗉tsubscript𝗅𝗂𝗉𝑡\mathsf{lip}_{t}sansserif_lip start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT the local Lipschitz constant of a function restricted to the vertical component of the product space, we obtain

A×(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉(gi)𝑑𝔪×A×(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉t(gi)𝑑𝔪×=A(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉t(gi)𝑑s𝑑𝔪,subscriptsuperscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝗅𝗂𝗉subscript𝑔𝑖differential-dsubscript𝔪subscriptsuperscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿subscript𝗅𝗂𝗉𝑡subscript𝑔𝑖differential-dsubscript𝔪subscriptsuperscript𝐴subscript𝑎𝛿𝑎𝛿subscript𝗅𝗂𝗉𝑡subscript𝑔𝑖differential-d𝑠differential-d𝔪\displaystyle\int_{A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta)}\mathsf{lip}(g_{i})\,d% \mathfrak{m}_{\times}\geq\int_{A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta)}\mathsf{lip% }_{t}(g_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}=\int_{A^{\prime}}\int_{(a-\delta,a+\delta% )}\mathsf{lip}_{t}(g_{i})\,ds\,d\mathfrak{m},∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d italic_s italic_d fraktur_m ,

and by the condition on the values of gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT on the horizontal slices the quantity (aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉t(gi)𝑑ssubscript𝑎𝛿𝑎𝛿subscript𝗅𝗂𝗉𝑡subscript𝑔𝑖differential-d𝑠\int_{(a-\delta,a+\delta)}\mathsf{lip}_{t}(g_{i})\,ds∫ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d italic_s is greater than 1111 for every xA𝑥superscript𝐴x\in A^{\prime}italic_x ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, so that the last integral is greater than or equal to 𝔪(A)𝔪superscript𝐴\mathfrak{m}(A^{\prime})fraktur_m ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ). Summing up we obtained

P(E,A×(aδ,a+δ))=limi+A×(aδ,a+δ)𝗅𝗂𝗉(gi)𝑑𝔪×𝔪(A),𝑃𝐸superscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿subscript𝑖subscriptsuperscript𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝗅𝗂𝗉subscript𝑔𝑖differential-dsubscript𝔪𝔪superscript𝐴P(E,A^{\prime}\times(a-\delta,a+\delta))=\lim_{i\to+\infty}\int_{A^{\prime}% \times(a-\delta,a+\delta)}\mathsf{lip}(g_{i})\,d\mathfrak{m}_{\times}\geq% \mathfrak{m}(A^{\prime}),italic_P ( italic_E , italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) = roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) end_POSTSUBSCRIPT sansserif_lip ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT × end_POSTSUBSCRIPT ≥ fraktur_m ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ,

as desired. ∎

Proposition 4.22.

For every δ1,δ2,δ3>0subscript𝛿1subscript𝛿2subscript𝛿30\delta_{1},\delta_{2},\delta_{3}>0italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT > 0 there exists 0<ϵ<δ10italic-ϵsubscript𝛿10<\epsilon<\delta_{1}0 < italic_ϵ < italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT such that

P(E𝖷×(,a+ϵ),A×(a,a+δ2))𝔪(A)δ3.𝑃𝐸𝖷𝑎italic-ϵ𝐴𝑎𝑎subscript𝛿2𝔪𝐴subscript𝛿3P(E\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon),A\times(a,a+\delta_{2}))\geq% \mathfrak{m}(A)-\delta_{3}.italic_P ( italic_E ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≥ fraktur_m ( italic_A ) - italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.

Let δ:=min{δ1,δ2,δ3}assign𝛿subscript𝛿1subscript𝛿2subscript𝛿3\delta:=\min\{\delta_{1},\delta_{2},\delta_{3}\}italic_δ := roman_min { italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT }. By Proposition 4.20 there exist 0<ϵ<δ/20superscriptitalic-ϵ𝛿20<\epsilon^{\prime}<\delta/20 < italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT < italic_δ / 2 and an open set AAsuperscript𝐴𝐴A^{\prime}\subset Aitalic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ italic_A such that

𝔪(AA)<δ,and A×(a+ϵ,a+2ϵ)E.formulae-sequence𝔪𝐴superscript𝐴𝛿and superscript𝐴𝑎superscriptitalic-ϵ𝑎2superscriptitalic-ϵ𝐸\mathfrak{m}(A\setminus A^{\prime})<\delta,\quad\text{and }A^{\prime}\times(a+% \epsilon^{\prime},a+2\epsilon^{\prime})\subset E.fraktur_m ( italic_A ∖ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) < italic_δ , and italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ⊂ italic_E .

Setting ϵ:=3ϵ/2assignitalic-ϵ3superscriptitalic-ϵ2\epsilon:=3\epsilon^{\prime}/2italic_ϵ := 3 italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT / 2, and taking into account that we have

E𝖷×(,a+ϵ)A×(a+ϵ,a+2ϵ)=𝖷×(,a+ϵ)A×(a+ϵ,a+2ϵ),𝐸𝖷𝑎italic-ϵsuperscript𝐴𝑎superscriptitalic-ϵ𝑎2superscriptitalic-ϵ𝖷𝑎italic-ϵsuperscript𝐴𝑎superscriptitalic-ϵ𝑎2superscriptitalic-ϵE\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon)\cap A^{\prime}\times(a+\epsilon^{% \prime},a+2\epsilon^{\prime})=\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon)\cap A^{% \prime}\times(a+\epsilon^{\prime},a+2\epsilon^{\prime}),italic_E ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ ) ∩ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ ) ∩ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT × ( italic_a + italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a + 2 italic_ϵ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ,

we get that

P(E𝖷×(,a+ϵ),A×(a,a+δ))𝔪(A)𝔪(A)δ,𝑃𝐸𝖷𝑎italic-ϵ𝐴𝑎𝑎𝛿𝔪superscript𝐴𝔪𝐴𝛿P(E\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon),A\times(a,a+\delta))\geq\mathfrak{% m}(A^{\prime})\geq\mathfrak{m}(A)-\delta,italic_P ( italic_E ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) ≥ fraktur_m ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ≥ fraktur_m ( italic_A ) - italic_δ ,

which immediately implies the statement. ∎

In what follows we will use the notation E:=E𝖷×(,a)assignsuperscript𝐸𝐸𝖷𝑎E^{\prime}:=E\cup\mathsf{X}\times(-\infty,a)italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := italic_E ∪ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ). The next lemma is the key step to show that C𝖷×{a}𝐶𝖷𝑎C\setminus\mathsf{X}\times\{a\}italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } is locally a boundary of a locally perimeter minimizing set.

Lemma 4.23.

We have that

P(E,A×I)P(𝖷×(,a),A×I)P(E,A×I).𝑃𝐸𝐴𝐼𝑃𝖷𝑎𝐴𝐼𝑃superscript𝐸𝐴𝐼P(E,A\times I)-P(\mathsf{X}\times(-\infty,a),A\times I)\geq P(E^{\prime},A% \times I).italic_P ( italic_E , italic_A × italic_I ) - italic_P ( sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ) , italic_A × italic_I ) ≥ italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × italic_I ) .
Proof.

By Proposition 4.21 we have that

P(E,A×I)P(𝖷×(,a),A×I)P(E,A×(a,b))𝑃𝐸𝐴𝐼𝑃𝖷𝑎𝐴𝐼𝑃𝐸𝐴𝑎𝑏P(E,A\times I)-P(\mathsf{X}\times(-\infty,a),A\times I)\geq P(E,A\times(a,b))italic_P ( italic_E , italic_A × italic_I ) - italic_P ( sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ) , italic_A × italic_I ) ≥ italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a , italic_b ) )

and this last quantity can be rewritten as

P(E,A×(a,b))=P(E,A×(a,b))=P(E,A×I)P(E,A×{a}).𝑃𝐸𝐴𝑎𝑏𝑃superscript𝐸𝐴𝑎𝑏𝑃superscript𝐸𝐴𝐼𝑃superscript𝐸𝐴𝑎P(E,A\times(a,b))=P(E^{\prime},A\times(a,b))=P(E^{\prime},A\times I)-P(E^{% \prime},A\times\{a\}).italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a , italic_b ) ) = italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × ( italic_a , italic_b ) ) = italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × italic_I ) - italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × { italic_a } ) .

In particular to conclude we only need to show that

P(E,A×{a})=0.𝑃superscript𝐸𝐴𝑎0P(E^{\prime},A\times\{a\})=0.italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × { italic_a } ) = 0 . (21)

To this aim fix δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0 and, using Proposition 4.22, pick a sequence decreasing to zero {ϵi}isubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑖𝑖\{\epsilon_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}{ italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT such that

P(E𝖷×(,a+ϵi),A×(a,a+δ))𝔪(A)1/i.𝑃𝐸𝖷𝑎subscriptitalic-ϵ𝑖𝐴𝑎𝑎𝛿𝔪𝐴1𝑖P(E\cap\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon_{i}),A\times(a,a+\delta))\geq% \mathfrak{m}(A)-1/i.italic_P ( italic_E ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) ≥ fraktur_m ( italic_A ) - 1 / italic_i . (22)

So, by the lower semi-continuity of perimeters,

P(E,A×(aδ,a+δ))𝑃superscript𝐸𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿\displaystyle P(E^{\prime},A\times(a-\delta,a+\delta))italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) lim infi+P(E𝖷×(,a+ϵi),A×(aδ,a+δ))absentsubscriptlimit-infimum𝑖𝑃𝐸𝖷𝑎subscriptitalic-ϵ𝑖𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿\displaystyle\leq\liminf_{i\to+\infty}P(E\cup\mathsf{X}\times(-\infty,a+% \epsilon_{i}),A\times(a-\delta,a+\delta))≤ lim inf start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT italic_P ( italic_E ∪ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) )
=lim infi+P(E𝖷×(,a+ϵi),A×(a,a+δ)).absentsubscriptlimit-infimum𝑖𝑃𝐸𝖷𝑎subscriptitalic-ϵ𝑖𝐴𝑎𝑎𝛿\displaystyle=\liminf_{i\to+\infty}P(E\cup\mathsf{X}\times(-\infty,a+\epsilon_% {i}),A\times(a,a+\delta)).= lim inf start_POSTSUBSCRIPT italic_i → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT italic_P ( italic_E ∪ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) .

Using (22) we get

P(E𝖷\displaystyle P(E\cup\mathsf{X}italic_P ( italic_E ∪ sansserif_X ×(,a+ϵi),A×(a,a+δ))\displaystyle\times(-\infty,a+\epsilon_{i}),A\times(a,a+\delta))× ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) )
P(E,A×(a,a+δ))+𝔪(A)P(E𝖷×(,a+ϵi),A×(a,a+δ))absent𝑃𝐸𝐴𝑎𝑎𝛿𝔪𝐴𝑃𝐸𝖷𝑎subscriptitalic-ϵ𝑖𝐴𝑎𝑎𝛿\displaystyle\leq P(E,A\times(a,a+\delta))+\mathfrak{m}(A)-P(E\cap\mathsf{X}% \times(-\infty,a+\epsilon_{i}),A\times(a,a+\delta))≤ italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) + fraktur_m ( italic_A ) - italic_P ( italic_E ∩ sansserif_X × ( - ∞ , italic_a + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) )
P(E,A×(a,a+δ))+1/i.absent𝑃𝐸𝐴𝑎𝑎𝛿1𝑖\displaystyle\leq P(E,A\times(a,a+\delta))+1/i.≤ italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) + 1 / italic_i .

Summing up we obtained that

P(E,A×(aδ,a+δ))P(E,A×(a,a+δ)),𝑃superscript𝐸𝐴𝑎𝛿𝑎𝛿𝑃𝐸𝐴𝑎𝑎𝛿P(E^{\prime},A\times(a-\delta,a+\delta))\leq P(E,A\times(a,a+\delta)),italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_A × ( italic_a - italic_δ , italic_a + italic_δ ) ) ≤ italic_P ( italic_E , italic_A × ( italic_a , italic_a + italic_δ ) ) ,

which implies (21). ∎

Proposition 4.24.

Esuperscript𝐸E^{\prime}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is locally perimeter minimizing in U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

Let B𝖷×𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_B ⊂ sansserif_X × blackboard_R be a Borel set such that BΔEU(x,a)B\Delta E^{\prime}\subset\subset U_{(x,a)}italic_B roman_Δ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT and note that B𝖷×(a,+)𝐵𝖷𝑎B\cap\mathsf{X}\times(a,+\infty)italic_B ∩ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) is a competitor for E𝐸Eitalic_E in U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT. In particular, using subadditivity of perimeters first and the fact that E𝐸Eitalic_E minimizes the perimeter in U(x,a)subscript𝑈𝑥𝑎U_{(x,a)}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT later, we get

P(B,U(x,a))P(B𝖷×(a,+),U(x,a))P(𝖷×(a,+),U(x,a))𝑃𝐵subscript𝑈𝑥𝑎𝑃𝐵𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎𝑃𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎P(B,U_{(x,a)})\geq P(B\cap\mathsf{X}\times(a,+\infty),U_{(x,a)})-P(\mathsf{X}% \times(a,+\infty),U_{(x,a)})italic_P ( italic_B , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ italic_P ( italic_B ∩ sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT )
P(E,U(x,a))P(𝖷×(a,+),U(x,a)).absent𝑃𝐸subscript𝑈𝑥𝑎𝑃𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎\geq P(E,U_{(x,a)})-P(\mathsf{X}\times(a,+\infty),U_{(x,a)}).≥ italic_P ( italic_E , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , + ∞ ) , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) .

By Proposition 4.23 this last quantity is greater than or equal to P(E,U(x,a))𝑃superscript𝐸subscript𝑈𝑥𝑎P(E^{\prime},U_{(x,a)})italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ), so that summing up we obtained

P(B,U(x,a))P(E,U(x,a)),𝑃𝐵subscript𝑈𝑥𝑎𝑃superscript𝐸subscript𝑈𝑥𝑎P(B,U_{(x,a)})\geq P(E^{\prime},U_{(x,a)}),italic_P ( italic_B , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ italic_P ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ) ,

concluding the proof. ∎

Lemma 4.25.

Let yA𝑦𝐴y\in Aitalic_y ∈ italic_A be a regular point of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X, then (y,a)E𝑦𝑎superscript𝐸(y,a)\notin\partial E^{\prime}( italic_y , italic_a ) ∉ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. In particular there exists a small ball B𝖷×𝐵𝖷B\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_B ⊂ sansserif_X × blackboard_R containing (y,a)𝑦𝑎(y,a)( italic_y , italic_a ) such that BE=𝐵superscript𝐸B\cap\partial E^{\prime}=\emptysetitalic_B ∩ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ∅.

Proof.

Suppose by contradiction that yE𝑦superscript𝐸y\in\partial E^{\prime}italic_y ∈ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. Now let (𝖹,𝖽Z)𝖹subscript𝖽𝑍(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{Z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT ) be the space realizing the blow up of 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X at y𝑦yitalic_y and observe that (𝖹×,𝖽e×𝖽Z)𝖹subscript𝖽𝑒subscript𝖽𝑍(\mathsf{Z}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{e}\times\mathsf{d}_{Z})( sansserif_Z × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT × sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT ) naturally realizes the blow up of 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R at (y,a)𝑦𝑎(y,a)( italic_y , italic_a ) along the same scales. When doing such blow up the set Esuperscript𝐸E^{\prime}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT converges in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT to a perimeter minimizing set E′′k×superscript𝐸′′superscript𝑘E^{\prime\prime}\subset\mathbb{R}^{k}\times\mathbb{R}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × blackboard_R such that

k×(,0)E′′and0E′′.formulae-sequencesuperscript𝑘0superscript𝐸′′and0superscript𝐸′′\mathbb{R}^{k}\times(-\infty,0)\subset E^{\prime\prime}\quad\text{and}\quad 0% \in\partial E^{\prime\prime}.blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × ( - ∞ , 0 ) ⊂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT and 0 ∈ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT .

Moreover 0(E′′k×(0,+))0superscript𝐸′′superscript𝑘00\in\partial(E^{\prime\prime}\cap\mathbb{R}^{k}\times(0,+\infty))0 ∈ ∂ ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × ( 0 , + ∞ ) ) since E′′k×(0,+)superscript𝐸′′superscript𝑘0E^{\prime\prime}\cap\mathbb{R}^{k}\times(0,+\infty)italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT × ( 0 , + ∞ ) is the blow up of E𝐸Eitalic_E at (y,a)𝑦𝑎(y,a)( italic_y , italic_a ). In particular the complement E′′csuperscriptsuperscript𝐸′′𝑐{{}^{c}}E^{\prime\prime}start_FLOATSUPERSCRIPT italic_c end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT cannot be a half space, contradicting the global Bernstein Property in Euclidean space. ∎

Corollary 4.26.

E𝖷×{a}U(x,a)=superscript𝐸𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎\partial E^{\prime}\cap\mathsf{X}\times\{a\}\cap U_{(x,a)}=\emptyset∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ sansserif_X × { italic_a } ∩ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT = ∅.

Proof.

Suppose by contradiction that (y,a)E𝖷×{a}U(x,a)𝑦𝑎superscript𝐸𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎(y,a)\in\partial E^{\prime}\cap\mathsf{X}\times\{a\}\cap U_{(x,a)}( italic_y , italic_a ) ∈ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ sansserif_X × { italic_a } ∩ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT. Consider then the function 𝖽E+|𝖽0|subscript𝖽superscript𝐸subscript𝖽0\mathsf{d}_{\partial E^{\prime}}+|\mathsf{d}_{0}|sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + | sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT | defined in a small neighbourhood of (y,a)𝑦𝑎(y,a)( italic_y , italic_a ) in 𝖷×(,a)𝖷𝑎\mathsf{X}\times(-\infty,a)sansserif_X × ( - ∞ , italic_a ). If the neighbourhood is small enough this function is super-harmonic (since Esuperscript𝐸E^{\prime}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is locally perimeter minizing) and attains its minimum on each point of the vertical line connecting (y,a)𝑦𝑎(y,a)( italic_y , italic_a ) and (y,0)𝑦0(y,0)( italic_y , 0 ) (since (y,a)E𝑦𝑎superscript𝐸(y,a)\in\partial E^{\prime}( italic_y , italic_a ) ∈ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT). Hence the aforementioned function has to be constant, contradicting the previous lemma. ∎

Lemma 4.27.

(C𝖷×{a})¯𝖷×{a}=¯𝐶𝖷𝑎𝖷𝑎\overline{(C\setminus\mathsf{X}\times\{a\})}\cap\mathsf{X}\times\{a\}=\emptysetover¯ start_ARG ( italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } ) end_ARG ∩ sansserif_X × { italic_a } = ∅. In particular C𝖷×{a}𝐶𝖷𝑎C\setminus\mathsf{X}\times\{a\}italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } is still locally a boundary of a locally perimeter minizing set.

Proof.

It is immediate to check that for every x𝖷𝑥𝖷x\in\mathsf{X}italic_x ∈ sansserif_X we have

U(x,a)(C𝖷×{a})¯𝖷×{a}U(x,a)E𝖷×{a}subscript𝑈𝑥𝑎¯𝐶𝖷𝑎𝖷𝑎subscript𝑈𝑥𝑎superscript𝐸𝖷𝑎U_{(x,a)}\cap\overline{(C\setminus\mathsf{X}\times\{a\})}\cap\mathsf{X}\times% \{a\}\subset U_{(x,a)}\cap\partial E^{\prime}\cap\mathsf{X}\times\{a\}italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ∩ over¯ start_ARG ( italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a } ) end_ARG ∩ sansserif_X × { italic_a } ⊂ italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_a ) end_POSTSUBSCRIPT ∩ ∂ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ sansserif_X × { italic_a }

and this last set is empty by the previous lemma. ∎

The next theorem gives the explicit description of C𝐶Citalic_C and this immediately implies the Half Space Property for 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces, i.e. Theorem 1.

Theorem 4.28.

There exists a sequence {ai}i(0,+]subscriptsubscript𝑎𝑖𝑖0\{a_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\subset(0,+\infty]{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ ( 0 , + ∞ ] increasing to ++\infty+ ∞ and N{+}𝑁N\in\mathbb{N}\cup\{+\infty\}italic_N ∈ blackboard_N ∪ { + ∞ } such that

C=i,iN𝖷×{ai}.𝐶subscriptformulae-sequence𝑖𝑖𝑁𝖷subscript𝑎𝑖C=\bigcup_{i\in\mathbb{N},\,i\leq N}\mathsf{X}\times\{a_{i}\}.italic_C = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N , italic_i ≤ italic_N end_POSTSUBSCRIPT sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } .
Proof.

We know that there exists a1:=a>0assignsubscript𝑎1𝑎0a_{1}:=a>0italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT := italic_a > 0 such that

𝖷×(,a1)C=and𝖷×{a1}C.formulae-sequence𝖷subscript𝑎1𝐶and𝖷subscript𝑎1𝐶\mathsf{X}\times(-\infty,a_{1})\cap C=\emptyset\quad\text{and}\quad\mathsf{X}% \times\{a_{1}\}\subset C.sansserif_X × ( - ∞ , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_C = ∅ and sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ italic_C .

If C=𝖷×{a1}𝐶𝖷subscript𝑎1C=\mathsf{X}\times\{a_{1}\}italic_C = sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } we have nothing left to prove, so suppose that this is not the case. Then the set C1:=C𝖷×{a1}assignsubscript𝐶1𝐶𝖷subscript𝑎1C_{1}:=C\setminus\mathsf{X}\times\{a_{1}\}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT := italic_C ∖ sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } is still locally a boundary of a perimeter minimizing set, so that there exists a2>a1subscript𝑎2subscript𝑎1a_{2}>a_{1}italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT > italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT such that

𝖷×(,a2)C1=and𝖷×{a2}C1.formulae-sequence𝖷subscript𝑎2subscript𝐶1and𝖷subscript𝑎2subscript𝐶1\mathsf{X}\times(-\infty,a_{2})\cap C_{1}=\emptyset\quad\text{and}\quad\mathsf% {X}\times\{a_{2}\}\subset C_{1}.sansserif_X × ( - ∞ , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ∩ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = ∅ and sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .

If C2:=C1𝖷×{a2}=assignsubscript𝐶2subscript𝐶1𝖷subscript𝑎2C_{2}:=C_{1}\setminus\mathsf{X}\times\{a_{2}\}=\emptysetitalic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT := italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∖ sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } = ∅ the proof is concluded, otherwise we apply the same argument to C2:=C1𝖷×{a2}assignsubscript𝐶2subscript𝐶1𝖷subscript𝑎2C_{2}:=C_{1}\setminus\mathsf{X}\times\{a_{2}\}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT := italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∖ sansserif_X × { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } and we keep iterating this process as long as Cksubscript𝐶𝑘C_{k}\neq\emptysetitalic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ≠ ∅. If there exists N𝑁N\in\mathbb{N}italic_N ∈ blackboard_N such that CN=subscript𝐶𝑁C_{N}=\emptysetitalic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = ∅ we set ai=+subscript𝑎𝑖a_{i}=+\inftyitalic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = + ∞ for every iN+1𝑖𝑁1i\geq N+1italic_i ≥ italic_N + 1 and the proof is concluded. If this is not the case, and ai+subscript𝑎𝑖a_{i}\to+\inftyitalic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → + ∞ we set N:=+assign𝑁N:=+\inftyitalic_N := + ∞ and the proof is again concluded.

We claim that the previous two cases are the only possible. Indeed if Cksubscript𝐶𝑘C_{k}\neq\emptysetitalic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ≠ ∅ for every k𝑘kitalic_k and there exists b𝑏b\in\mathbb{R}italic_b ∈ blackboard_R such that aibsubscript𝑎𝑖𝑏a_{i}\uparrow bitalic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ↑ italic_b, then in any neighbourhood of a point in 𝖷×{b}𝖷𝑏\mathsf{X}\times\{b\}sansserif_X × { italic_b } the set E𝐸Eitalic_E whose boundary locally coincides with C𝐶Citalic_C would have infinite perimeter, a contradiction. ∎

Corollary 4.29.

Let (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) be a parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space and let E𝖷×𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_E ⊂ sansserif_X × blackboard_R be a perimeter minimizing set contained in 𝖷×[0,+)𝖷0\mathsf{X}\times[0,+\infty)sansserif_X × [ 0 , + ∞ ). Then, there exists a𝑎a\in\mathbb{R}italic_a ∈ blackboard_R such that E=𝖷×[a,+)𝐸𝖷𝑎E=\mathsf{X}\times[a,+\infty)italic_E = sansserif_X × [ italic_a , + ∞ ).

Proof.

By the previous theorem the boundary of E𝐸Eitalic_E is made of horizontal slices and we assume by contradiction that E𝐸\partial E∂ italic_E has more than 1111 connected component.

Suppose first that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is compact. In this case subtracting from E𝐸Eitalic_E its lowest connected component we obtain a competitor for E𝐸Eitalic_E with strictly less perimeter, a contradiction. So we can suppose that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has infinite diameter.

Let C>0𝐶0C>0italic_C > 0 be the distance between the lowest and the second lowest connected component of E𝐸\partial E∂ italic_E. We claim that there exists s>0𝑠0s>0italic_s > 0 such that

CP(Bs(𝗑),𝖷)<2𝔪(Bs(𝗑)).𝐶𝑃subscript𝐵𝑠𝗑𝖷2𝔪subscript𝐵𝑠𝗑CP(B_{s}(\mathsf{x}),\mathsf{X})<2\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x})).italic_C italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) , sansserif_X ) < 2 fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) . (23)

Recall that, by coarea formula, the function s𝔪(Bs(𝗑))maps-to𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑s\mapsto\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))italic_s ↦ fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) is absolutely continuous and satisfies dds𝔪(Bs(𝗑))=P(Bs(𝗑))𝑑𝑑𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑𝑃subscript𝐵𝑠𝗑\frac{d}{ds}\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))=P(B_{s}(\mathsf{x}))divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_s end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) = italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) for a.e. s>0𝑠0s>0italic_s > 0. Hence, if (23) fails for every s>0𝑠0s>0italic_s > 0, it would follow that dds𝔪(Bs(𝗑))2C1𝔪(Bs(𝗑))𝑑𝑑𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑2superscript𝐶1𝔪subscript𝐵𝑠𝗑\frac{d}{ds}\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))\geq 2C^{-1}\mathfrak{m}(B_{s}(% \mathsf{x}))divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_s end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) ≥ 2 italic_C start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) and thus 𝔪(Bs(𝗑))𝔪subscript𝐵𝑠𝗑\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) grows exponenentially in s𝑠sitalic_s. This contradicts the Bishop-Gromov inequality for 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces and proves the claimed inequality (23).

So let s0>0subscript𝑠00s_{0}>0italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > 0 be a value satisfying (23), let 𝖷×(a,a+C)E𝖷𝑎𝑎𝐶𝐸\mathsf{X}\times(a,a+C)\subset Esansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) ⊂ italic_E be the lowest connected component of E𝐸Eitalic_E (up to replacing E𝐸Eitalic_E with its complement, we may assume that the lowest connected component has this form), let ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 be small enough so that 𝖷×(a,a+C+ϵ)E=𝖷×(a,a+C)𝖷𝑎𝑎𝐶italic-ϵ𝐸𝖷𝑎𝑎𝐶\mathsf{X}\times(a,a+C+\epsilon)\cap E=\mathsf{X}\times(a,a+C)sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) ∩ italic_E = sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) and consider the set

A:=(𝖷Bs0(𝗑))×(a,a+C).assign𝐴𝖷subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎𝑎𝐶A:=(\mathsf{X}\setminus B_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a,a+C).italic_A := ( sansserif_X ∖ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a , italic_a + italic_C ) .

Observe that AΔEBs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ)A\Delta E\subset\subset B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon)italic_A roman_Δ italic_E ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ), while at the same time we have that

P𝑃\displaystyle Pitalic_P (A,Bs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ))𝐴subscript𝐵subscript𝑠01𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle(A,B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon))( italic_A , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
=CP(Bs0(𝗑),𝖷)+P(𝖷×(a,a+C),(Bs0+1(𝗑)B¯s0(𝗑))×(aϵ,a+C+ϵ))absent𝐶𝑃subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝖷𝑃𝖷𝑎𝑎𝐶subscript𝐵subscript𝑠01𝗑subscript¯𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle=CP(B_{s_{0}}(\mathsf{x}),\mathsf{X})+P(\mathsf{X}\times(a,a+C),(% B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\setminus\bar{B}_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a-\epsilon,% a+C+\epsilon))= italic_C italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) , sansserif_X ) + italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) , ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ∖ over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
<2𝔪(Bs0(𝗑))+P(𝖷×(a,a+C),(Bs0+1(𝗑)B¯s0(𝗑))×(aϵ,a+C+ϵ))absent2𝔪subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝑃𝖷𝑎𝑎𝐶subscript𝐵subscript𝑠01𝗑subscript¯𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle<2\mathfrak{m}(B_{s_{0}}(\mathsf{x}))+P(\mathsf{X}\times(a,a+C),(% B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\setminus\bar{B}_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a-\epsilon,% a+C+\epsilon))< 2 fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) + italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) , ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ∖ over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
=P(E,Bs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ)),absent𝑃𝐸subscript𝐵subscript𝑠01𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle=P(E,B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon)),= italic_P ( italic_E , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) ) ,

contradicting the fact that E𝐸Eitalic_E is a perimeter minimizer and proving that E𝐸\partial E∂ italic_E has only 1111 connected component, which then implies the statement. ∎

We conclude the section with an example showing that there exists an infinitesimally Hilbertian metric measure space which is parabolic (meaning that it admits a point x𝑥xitalic_x with no positive Green’s function with pole x𝑥xitalic_x) and does not have the Half Space Property.

Example 4.30.

Consider the metric measure space (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) obtained by gluing ([0,+),𝖽e,(x1)λ1)0subscript𝖽𝑒𝑥1superscript𝜆1([0,+\infty),\mathsf{d}_{e},(x\wedge 1)\lambda^{1})( [ 0 , + ∞ ) , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , ( italic_x ∧ 1 ) italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) and (,𝖽e,λ1)subscript𝖽𝑒superscript𝜆1(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},\lambda^{1})( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) in the respective origins. Using the fact that weighted manifolds are infinitesimally Hilbertian (see [LPinf]), and that such space is a weighted manifold outside of the gluing point, we obtain that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is infinitesimally Hilbertian as well. We now show that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is not parabolic in 2222 steps.

Step 1: Denote by (a,b)subscript𝑎subscript𝑏(a_{\mathbb{R}},b_{\mathbb{R}})( italic_a start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) intervals in (,𝖽e,λ1)subscript𝖽𝑒superscript𝜆1(\mathbb{R},\mathsf{d}_{e},\lambda^{1})( blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) and by (a𝖸,b𝖸)subscript𝑎𝖸subscript𝑏𝖸(a_{\mathbb{\mathsf{Y}}},b_{\mathbb{\mathsf{Y}}})( italic_a start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ) intervals in ([0,+),𝖽e,(x1)λ1)0subscript𝖽𝑒𝑥1superscript𝜆1([0,+\infty),\mathsf{d}_{e},(x\wedge 1)\lambda^{1})( [ 0 , + ∞ ) , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT , ( italic_x ∧ 1 ) italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ). We claim that, given c(0,1)subscript𝑐01c_{\mathbb{R}}\in(0,1)italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( 0 , 1 ), if a function u𝖶1,1((c,c)(0𝖸,c𝖸))𝑢superscript𝖶11subscript𝑐subscript𝑐subscript0𝖸subscript𝑐𝖸u\in\mathsf{W}^{1,1}((-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})\cup(0_{\mathsf{Y}},c_{% \mathsf{Y}}))italic_u ∈ sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( ( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) ∪ ( 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ) ) is harmonic in its domain, then the restriction of u𝑢uitalic_u to (c,c)subscript𝑐subscript𝑐(-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) is affine.
To this aim note that the restriction of u𝑢uitalic_u to (c,c)subscript𝑐subscript𝑐(-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) belongs to 𝖶1,1((c,c))superscript𝖶11subscript𝑐𝑐\mathsf{W}^{1,1}((-c_{\mathbb{R}},c\textbf{}))sansserif_W start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( ( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c ) ) and in particular it is continuous.

Moreover by restricting u𝑢uitalic_u to open sets of its domain that do not contain the gluing point we obtain, by harmonicity, that u𝑢uitalic_u is affine in (c,0)subscript𝑐subscript0(-c_{\mathbb{R}},0_{\mathbb{R}})( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , 0 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) and (0,c)subscript0subscript𝑐(0_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})( 0 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) (possibly with different slopes) and that u𝑢uitalic_u is smooth in (0𝖸,c𝖸)subscript0𝖸subscript𝑐𝖸(0_{\mathsf{Y}},c_{\mathsf{Y}})( 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ). Hence, if we manage to prove that the restriction of u𝑢uitalic_u to (c,c)subscript𝑐subscript𝑐(-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) is C1superscript𝐶1C^{1}italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT we conclude the proof of Step 1111.

To this aim let ϕ𝖫𝗂𝗉c((c,c)(0𝖸,c𝖸))italic-ϕsubscript𝖫𝗂𝗉𝑐subscript𝑐subscript𝑐subscript0𝖸subscript𝑐𝖸\phi\in\mathsf{Lip}_{c}((-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})\cup(0_{\mathsf{Y}},c_% {\mathsf{Y}}))italic_ϕ ∈ sansserif_Lip start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( ( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) ∪ ( 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ) ) and consider the harmonicity condition (we are using that relaxed gradients coincide with local Lipschitz constants in our space and we are denoting by usuperscript𝑢u^{\prime}italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and ϕsuperscriptitalic-ϕ\phi^{\prime}italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT standard derivatives):

0=(c,c)(0𝖸,c𝖸)uϕd𝔪=c0u(x)ϕ(x)𝑑λ1+0cu(x)ϕ(x)𝑑λ1+0𝖸c𝖸u(x)ϕ(x)x𝑑λ1(x).0subscriptsubscript𝑐subscript𝑐subscript0𝖸subscript𝑐𝖸𝑢italic-ϕ𝑑𝔪superscriptsubscriptsubscript𝑐0superscript𝑢𝑥superscriptitalic-ϕ𝑥differential-dsuperscript𝜆1superscriptsubscript0subscript𝑐superscript𝑢𝑥superscriptitalic-ϕ𝑥differential-dsuperscript𝜆1superscriptsubscriptsubscript0𝖸subscript𝑐𝖸superscript𝑢𝑥superscriptitalic-ϕ𝑥𝑥differential-dsuperscript𝜆1𝑥0=\int_{(-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})\cup(0_{\mathsf{Y}},c_{\mathsf{Y}})}% \nabla u\cdot\nabla\phi\,d\mathfrak{m}=\int_{-c_{\mathbb{R}}}^{0}u^{\prime}(x)% \phi^{\prime}(x)\,d\lambda^{1}+\int_{0}^{c_{\mathbb{R}}}u^{\prime}(x)\phi^{% \prime}(x)\,d\lambda^{1}+\int_{0_{\mathsf{Y}}}^{c_{\mathsf{Y}}}u^{\prime}(x)% \phi^{\prime}(x)x\,d\lambda^{1}(x).0 = ∫ start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) ∪ ( 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ∇ italic_u ⋅ ∇ italic_ϕ italic_d fraktur_m = ∫ start_POSTSUBSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_d italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_d italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) italic_x italic_d italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) .

Integrating by parts and using the previously found regularity we obtain

0=ϕ(0)(limx(c,0)x0u(x)limx(0,c)x0u(x)),0italic-ϕ0subscript𝑥subscript𝑐0𝑥0superscript𝑢𝑥subscript𝑥0subscript𝑐𝑥0superscript𝑢𝑥0=\phi(0)\Big{(}\lim_{\begin{subarray}{c}x\in(-c_{\mathbb{R}},0)\\ x\to 0\end{subarray}}u^{\prime}(x)-\lim_{\begin{subarray}{c}x\in(0,c_{\mathbb{% R}})\\ x\to 0\end{subarray}}u^{\prime}(x)\Big{)},0 = italic_ϕ ( 0 ) ( roman_lim start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_x ∈ ( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_x → 0 end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) - roman_lim start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_x ∈ ( 0 , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_x → 0 end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) ) ,

which shows that the restriction of u𝑢uitalic_u to (c,c)subscript𝑐subscript𝑐(-c_{\mathbb{R}},c_{\mathbb{R}})( - italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) is C1superscript𝐶1C^{1}italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT and concludes the proof of Step 1111.

Step 2: We now prove that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is not parabolic.
By step 1111 we deduce that if x{0}𝑥0x\in\mathbb{R}\setminus\{0\}italic_x ∈ blackboard_R ∖ { 0 } and Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT is the corresponding Green’s function on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X, then the restriction of Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT to \mathbb{R}blackboard_R is a Green’s function on the standard real line. This in particular implies that Gxsubscript𝐺𝑥G_{x}italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUBSCRIPT cannot be positive, proving that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is parabolic.

We finally show that the Half Space Property fails on 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X. This is done again in two steps.

Step 1. Consider the function 1:𝖷:subscript1𝖷1_{\mathbb{R}}:\mathsf{X}\to\mathbb{R}1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_X → blackboard_R defined as 11subscript111_{\mathbb{R}}\equiv 11 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ≡ 1 on \mathbb{R}blackboard_R and 10subscript101_{\mathbb{R}}\equiv 01 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ≡ 0 on 𝖷𝖷\mathsf{X}\setminus\mathbb{R}sansserif_X ∖ blackboard_R. We claim that its epigraph 𝖤𝗉𝗂(1)𝖷×𝖤𝗉𝗂subscript1𝖷\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}})\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) ⊂ sansserif_X × blackboard_R satisfy P(𝖤𝗉𝗂(1),{0}×)=0𝑃𝖤𝗉𝗂subscript100P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),\{0\}\times\mathbb{R})=0italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , { 0 } × blackboard_R ) = 0.
Since P(𝖤𝗉𝗂(1),{0}×{0,1})=0𝑃𝖤𝗉𝗂subscript10010P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),\{0\}\times\{0,1\})=0italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , { 0 } × { 0 , 1 } ) = 0, to prove the above claim it is sufficient to show that P(𝖤𝗉𝗂(1),{0}×[ϵ,1ϵ])=0𝑃𝖤𝗉𝗂subscript10italic-ϵ1italic-ϵ0P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),\{0\}\times[\epsilon,1-\epsilon])=0italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , { 0 } × [ italic_ϵ , 1 - italic_ϵ ] ) = 0 for every ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 small enough. This would follow if we can show that for δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0 fixed we have

P(𝖤𝗉𝗂(1),Bδ𝖷(0)×[ϵ,1ϵ])=0.𝑃𝖤𝗉𝗂subscript1subscriptsuperscript𝐵𝖷𝛿0italic-ϵ1italic-ϵ0P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),B^{\mathsf{X}}_{\delta}(0)\times[\epsilon,1-% \epsilon])=0.italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × [ italic_ϵ , 1 - italic_ϵ ] ) = 0 .

So let δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0 be fixed and consider the sequence fnsubscript𝑓𝑛f_{n}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT given by

fn((x,t)):=1(0𝖸,1𝖸)(x)((1n𝖽(0,x))0)+1(x).assignsubscript𝑓𝑛𝑥𝑡subscript1subscript0𝖸subscript1𝖸𝑥1𝑛𝖽0𝑥0subscript1𝑥f_{n}((x,t)):=1_{(0_{\mathsf{Y}},1_{\mathsf{Y}})}(x)((1-n\mathsf{d}(0,x))\vee 0% )+1_{\mathbb{R}}(x).italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_x , italic_t ) ) := 1 start_POSTSUBSCRIPT ( 0 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT , 1 start_POSTSUBSCRIPT sansserif_Y end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ( ( 1 - italic_n sansserif_d ( 0 , italic_x ) ) ∨ 0 ) + 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) .

Using this as approximating sequence in the definition of perimeter we get

P(𝖤𝗉𝗂(1),Bδ𝖷(0)×[ϵ,1ϵ])lim infn+(12ϵ)n01/nx𝑑x=0,𝑃𝖤𝗉𝗂subscript1subscriptsuperscript𝐵𝖷𝛿0italic-ϵ1italic-ϵsubscriptlimit-infimum𝑛12italic-ϵ𝑛superscriptsubscript01𝑛𝑥differential-d𝑥0P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),B^{\mathsf{X}}_{\delta}(0)\times[\epsilon,1-% \epsilon])\leq\liminf_{n\to+\infty}(1-2\epsilon)n\int_{0}^{1/n}x\,dx=0,italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × [ italic_ϵ , 1 - italic_ϵ ] ) ≤ lim inf start_POSTSUBSCRIPT italic_n → + ∞ end_POSTSUBSCRIPT ( 1 - 2 italic_ϵ ) italic_n ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 1 / italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_x italic_d italic_x = 0 ,

concluding the proof of Step 1111.

Step 2: We now show that 𝖤𝗉𝗂(1)𝖤𝗉𝗂subscript1\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}})sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) is a local perimeter minimizer.
By Step 1111 we obtain that in any set of the form BR𝖷(0)×(1,2)𝖷×subscriptsuperscript𝐵𝖷𝑅012𝖷B^{\mathsf{X}}_{R}(0)\times(-1,2)\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ) ⊂ sansserif_X × blackboard_R we have

P(𝖤𝗉𝗂(1),BR𝖷(0)×(1,2))=P(𝖷×[0,+),BR𝖷(0)×(1,2)),𝑃𝖤𝗉𝗂subscript1subscriptsuperscript𝐵𝖷𝑅012𝑃𝖷0subscriptsuperscript𝐵𝖷𝑅012P(\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}}),B^{\mathsf{X}}_{R}(0)\times(-1,2))=P(\mathsf{X}% \times[0,+\infty),B^{\mathsf{X}}_{R}(0)\times(-1,2)),italic_P ( sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ) ) = italic_P ( sansserif_X × [ 0 , + ∞ ) , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ) ) ,

while one can check that if EΔ𝖤𝗉𝗂(1)BR𝖷(0)×(1,2)E\Delta\mathsf{Epi}(1_{\mathbb{R}})\subset\subset B^{\mathsf{X}}_{R}(0)\times(% -1,2)italic_E roman_Δ sansserif_Epi ( 1 start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ) ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ), then

P(E,BR𝖷(0)×(1,2))P(𝖷×[0,+),BR𝖷(0)×(1,2)).𝑃𝐸subscriptsuperscript𝐵𝖷𝑅012𝑃𝖷0subscriptsuperscript𝐵𝖷𝑅012P(E,B^{\mathsf{X}}_{R}(0)\times(-1,2))\geq P(\mathsf{X}\times[0,+\infty),B^{% \mathsf{X}}_{R}(0)\times(-1,2)).italic_P ( italic_E , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ) ) ≥ italic_P ( sansserif_X × [ 0 , + ∞ ) , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT sansserif_X end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) × ( - 1 , 2 ) ) .

Putting these facts together we deduce that E𝐸Eitalic_E is a local (actually global) perimeter minimizer, as claimed.

5 Applications

In this section we assume the validity of the Half Space Property for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces and we study its applications in the smooth setting. Theorems 5.6 and 5.8 are the main results in this sense, while Theorems 2 and 3 follow combining these with Theorem 1.

In this section whenever we consider a manifold 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M and a hypersurface S𝖬𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}italic_S ⊂ sansserif_M we implicitly mean that the hypersurface is properly embedded. Given a manifold (𝖬,g)𝖬𝑔(\mathsf{M},g)( sansserif_M , italic_g ) with boundary we say that 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M is convex if its second fundamental form ΠΠ\Piroman_Π w.r.t. the inward pointing normal is positive. Moreover, given a hypersurface S𝖬𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}italic_S ⊂ sansserif_M, we denote by 𝐇𝐇\mathbf{H}bold_H its mean curvature vector. The next proposition can be obtained repeating an argument in [H20, Theorem 2.42.42.42.4].

Proposition 5.1.

Let (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a weighted manifold with convex boundary such that for a number N>n𝑁𝑛N>nitalic_N > italic_n

𝖱𝗂𝖼𝖬+𝖧𝖾𝗌𝗌VVVNnK on 𝖬𝖬,subscript𝖱𝗂𝖼𝖬subscript𝖧𝖾𝗌𝗌𝑉tensor-product𝑉𝑉𝑁𝑛𝐾 on 𝖬𝖬\mathsf{Ric}_{\mathsf{M}}+\mathsf{Hess}_{V}-\frac{\nabla V\otimes\nabla V}{N-n% }\geq K\quad\text{ on }\mathsf{M}\setminus\partial\mathsf{M},sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT sansserif_M end_POSTSUBSCRIPT + sansserif_Hess start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG ∇ italic_V ⊗ ∇ italic_V end_ARG start_ARG italic_N - italic_n end_ARG ≥ italic_K on sansserif_M ∖ ∂ sansserif_M ,

then (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space.

Definition 5.2.

Let (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a weighted manifold (possibly with boundary). We say that a hypersurface S𝖬𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}italic_S ⊂ sansserif_M is minimal if its mean curvature vector satisfies 𝐇=V𝐇superscript𝑉perpendicular-to\mathbf{H}=\nabla V^{\perp}bold_H = ∇ italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT on S𝖬𝑆𝖬S\setminus\partial\mathsf{M}italic_S ∖ ∂ sansserif_M, where Vsuperscript𝑉perpendicular-to\nabla V^{\perp}∇ italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT is the projection of V𝑉\nabla V∇ italic_V on the normal bundle of S𝑆Sitalic_S.

As in the classical case, one can characterize minimality in terms of variations of the weighted area functional. In [G12] it is shown that in a weighted manifold (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) without boundary a hypersurface S𝑆Sitalic_S is minimal if and only if the first variation of the weighted area functional vanishes at S𝑆Sitalic_S. Moreover the same paper shows that S𝑆Sitalic_S is minimal in a weighted manifold without boundary (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) if and only if it is minimal in the manifold (𝖬,g)𝖬superscript𝑔(\mathsf{M},g^{\prime})( sansserif_M , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ), where g:=e2n1Vgassignsuperscript𝑔superscript𝑒2𝑛1𝑉𝑔g^{\prime}:=e^{-\frac{2}{n-1}V}gitalic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - divide start_ARG 2 end_ARG start_ARG italic_n - 1 end_ARG italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_g. It is convenient to notice that the weighted area in (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) and the area with respect to the conformal metric gsuperscript𝑔g^{\prime}italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT coincide, and that orthogonality of vectors is preserved under conformal changes of the metric.

Now we state two results that are needed to obtain Corollary 5.5, which shows that minimal hypersurfaces are locally boundaries of locally perimeter minimizing sets. The next lemma is a consequence of the general properties of tubular neighbourhoods and Fermi coordinates in smooth manifolds (see for instance [tubes, Lemma 2.72.72.72.7]).

Lemma 5.3.

Let (𝖬,g)𝖬𝑔(\mathsf{M},g)( sansserif_M , italic_g ) be a manifold with boundary and let γ:[0,1]𝖬:𝛾01𝖬\gamma:[0,1]\to\mathsf{M}italic_γ : [ 0 , 1 ] → sansserif_M be a geodesic intersecting 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M orthogonally in γ(1)𝛾1\gamma(1)italic_γ ( 1 ). Then there exists an interval I=[1ϵ,1)𝐼1italic-ϵ1I=[1-\epsilon,1)italic_I = [ 1 - italic_ϵ , 1 ) such that for every tI𝑡𝐼t\in Iitalic_t ∈ italic_I the curve γ𝛾\gammaitalic_γ realizes the distance between 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M and γ(t)𝛾𝑡\gamma(t)italic_γ ( italic_t ). In particular, in an appropriate neighbourhood of γ(1)𝛾1\gamma(1)italic_γ ( 1 ), any other curve branching from γ𝛾\gammaitalic_γ and ending on 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M has length greater than or equal to the one of γ𝛾\gammaitalic_γ.

The proof of the next lemma can be performed adapting the one in [LG96, Theorem 2.12.12.12.1] and is just sketched, while the subsequent corollary follows from standard approximation arguments.

Lemma 5.4.

Let (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a weighted manifold (possibly with boundary). Let S𝖬𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}italic_S ⊂ sansserif_M be a minimal hypersurface intersecting 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M orthogonally. Then S𝑆Sitalic_S locally minimizes the weighted area among smooth competitors.

Proof.

Modulo considering the manifold (𝖬,g)𝖬superscript𝑔(\mathsf{M},g^{\prime})( sansserif_M , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ), where g:=e2nVgassignsuperscript𝑔superscript𝑒2𝑛𝑉𝑔g^{\prime}:=e^{-\frac{2}{n}V}gitalic_g start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - divide start_ARG 2 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_g, we can suppose that the weight V𝑉Vitalic_V is identically zero. We then repeat the argument of [LG96, Theorem 2.12.12.12.1].

We first consider xS𝖬𝑥𝑆𝖬x\in S\setminus\partial\mathsf{M}italic_x ∈ italic_S ∖ ∂ sansserif_M and we claim that S𝑆Sitalic_S minimizes the area w.r.t. smooth competitors in a neighbourhood of x𝑥xitalic_x. To prove the claim let CS𝐶𝑆C\subset Sitalic_C ⊂ italic_S be an n2𝑛2n-2italic_n - 2 dimensional submanifold of S𝑆Sitalic_S containing x𝑥xitalic_x, let P0:SC:subscript𝑃0𝑆𝐶P_{0}:S\to Citalic_P start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : italic_S → italic_C be the nearest point projection from S𝑆Sitalic_S to C𝐶Citalic_C, let P1:𝖬S:subscript𝑃1𝖬𝑆P_{1}:\mathsf{M}\to Sitalic_P start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : sansserif_M → italic_S be nearest point projection from 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M to S𝑆Sitalic_S and let P:=P0P1assign𝑃subscript𝑃0subscript𝑃1P:=P_{0}\circ P_{1}italic_P := italic_P start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_P start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT. Let U𝑈Uitalic_U be a sufficiently small neighbourhood of x𝑥xitalic_x in 𝖬𝖬\mathsf{M}sansserif_M and using the coarea formula we can rewrite the area of SU𝑆𝑈S\cap Uitalic_S ∩ italic_U as

𝖧n1(SU)=CUSc1/Jn2(P|S)𝑑𝖧1𝑑𝖧n2(c)\mathsf{H}^{n-1}(S\cap U)=\int_{C}\int_{U\cap S_{c}}1/J_{n-2}(P_{|S})\,d% \mathsf{H}^{1}\,d\mathsf{H}^{n-2}(c)sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_S ∩ italic_U ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_U ∩ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT 1 / italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT | italic_S end_POSTSUBSCRIPT ) italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_c )

where Sc:=P1({c})Sassignsubscript𝑆𝑐superscript𝑃1𝑐𝑆S_{c}:=P^{-1}(\{c\})\cap Sitalic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT := italic_P start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { italic_c } ) ∩ italic_S and Jn2(P|S)J_{n-2}(P_{|S})italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT | italic_S end_POSTSUBSCRIPT ) is the appropriate coarea factor. Since P1({c})superscript𝑃1𝑐P^{-1}(\{c\})italic_P start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { italic_c } ) intersects S𝑆Sitalic_S orthogonally, we have that Jn2(P|S)=Jn2(P)J_{n-2}(P_{|S})=J_{n-2}(P)italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT | italic_S end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ) on Scsubscript𝑆𝑐S_{c}italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT (while in general we would have Jn2(P|S)Jn2(P)J_{n-2}(P_{|S})\leq J_{n-2}(P)italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT | italic_S end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P )), so that we can rewrite

𝖧n1(SU)=CUSc1/Jn2(P)𝑑𝖧1𝑑𝖧n2(c)=Clength(ScU)𝑑𝖧n2(c),superscript𝖧𝑛1𝑆𝑈subscript𝐶subscript𝑈subscript𝑆𝑐1subscript𝐽𝑛2𝑃differential-dsuperscript𝖧1differential-dsuperscript𝖧𝑛2𝑐subscript𝐶lengthsubscript𝑆𝑐𝑈differential-dsuperscript𝖧𝑛2𝑐\mathsf{H}^{n-1}(S\cap U)=\int_{C}\int_{U\cap S_{c}}1/J_{n-2}(P)\,d\mathsf{H}^% {1}\,d\mathsf{H}^{n-2}(c)=\int_{C}\text{length}(S_{c}\cap U)\,d\mathsf{H}^{n-2% }(c),sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_S ∩ italic_U ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_U ∩ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT 1 / italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ) italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_c ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT length ( italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_U ) italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_c ) ,

where the length of each ScUsubscript𝑆𝑐𝑈S_{c}\cap Uitalic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_U is computed w.r.t. the metric obtained multiplying the standard metric on {P=c}𝑃𝑐\{P=c\}{ italic_P = italic_c } by 1/Jn2(P)1subscript𝐽𝑛2𝑃1/J_{n-2}(P)1 / italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ). The minimality of S𝑆Sitalic_S implies, through the previous equation, that each curve Scsubscript𝑆𝑐S_{c}italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT is a geodesic in {P=c}𝑃𝑐\{P=c\}{ italic_P = italic_c } with the modified metric. In particular, modulo restricting U𝑈Uitalic_U, we have that each ScUsubscript𝑆𝑐𝑈S_{c}\cap Uitalic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_U is also length minimizing in {P=c}𝑃𝑐\{P=c\}{ italic_P = italic_c } with the modified metric.

With this in mind we have that if Ssuperscript𝑆S^{\prime}italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is a competitor of S𝑆Sitalic_S, denoting Sc:=S{P=c}assignsubscriptsuperscript𝑆𝑐superscript𝑆𝑃𝑐S^{\prime}_{c}:=S^{\prime}\cap\{P=c\}italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT := italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ { italic_P = italic_c }, then

𝖧n1(SU)=Clength(ScU)𝑑𝖧n2(c)Clength(ScU)𝑑𝖧n2(c)=𝖧n1(SU).superscript𝖧𝑛1superscript𝑆𝑈subscript𝐶lengthsubscriptsuperscript𝑆𝑐𝑈differential-dsuperscript𝖧𝑛2𝑐subscript𝐶lengthsubscript𝑆𝑐𝑈differential-dsuperscript𝖧𝑛2𝑐superscript𝖧𝑛1𝑆𝑈\mathsf{H}^{n-1}(S^{\prime}\cap U)=\int_{C}\text{length}(S^{\prime}_{c}\cap U)% \,d\mathsf{H}^{n-2}(c)\geq\int_{C}\text{length}(S_{c}\cap U)\,d\mathsf{H}^{n-2% }(c)=\mathsf{H}^{n-1}(S\cap U).sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∩ italic_U ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT length ( italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_U ) italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_c ) ≥ ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT length ( italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_U ) italic_d sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_c ) = sansserif_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_S ∩ italic_U ) . (24)

This proves the statement for points lying outside of 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M.

For boundary points, one can repeat the previous argument, replacing the fact that geodesics locally minimize the length with Lemma 5.3 to justify the inequality in (24). ∎

Corollary 5.5.

Let (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a weighted manifold (possibly with boundary). Let S𝖬𝑆𝖬S\subset\mathsf{M}italic_S ⊂ sansserif_M be a minimal hypersurface intersecting 𝖬𝖬\partial\mathsf{M}∂ sansserif_M orthogonally, then S𝑆Sitalic_S is locally a boundary of a locally perimeter minimizing set.

In Theorem 1 we showed that the Half Space Property holds for parabolic 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) spaces and we expect it to hold for parabolic 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces, for a general Ricci lower bound K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R. The next conditional results (Theorems 5.6 and 5.8) thus hold for K=0𝐾0K=0italic_K = 0 and we expect them to hold for any K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R.

Theorem 5.6.

Fix K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R, N(1,)𝑁1N\in(1,\infty)italic_N ∈ ( 1 , ∞ ) and assume that the Half Space Property holds for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces. Let (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a parabolic weighted manifold with convex boundary such that N>n𝑁𝑛N>nitalic_N > italic_n and

𝖱𝗂𝖼𝖬+𝖧𝖾𝗌𝗌VVVNnK on 𝖬𝖬.subscript𝖱𝗂𝖼𝖬subscript𝖧𝖾𝗌𝗌𝑉tensor-product𝑉𝑉𝑁𝑛𝐾 on 𝖬𝖬\mathsf{Ric}_{\mathsf{M}}+\mathsf{Hess}_{V}-\frac{\nabla V\otimes\nabla V}{N-n% }\geq K\quad\text{ on }\mathsf{M}\setminus\partial\mathsf{M}.sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT sansserif_M end_POSTSUBSCRIPT + sansserif_Hess start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG ∇ italic_V ⊗ ∇ italic_V end_ARG start_ARG italic_N - italic_n end_ARG ≥ italic_K on sansserif_M ∖ ∂ sansserif_M .

Let S𝖬×(0,+)𝑆𝖬0S\subset\mathsf{M}\times(0,+\infty)italic_S ⊂ sansserif_M × ( 0 , + ∞ ) be a connected minimal hypersurface intersecting 𝖬×𝖬\partial\mathsf{M}\times\mathbb{R}∂ sansserif_M × blackboard_R orthogonally, then S𝑆Sitalic_S is a horizontal slice.

Proof.

The manifold (𝖬n,𝖽g,eVd𝔪g)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉𝑑subscript𝔪𝑔(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}d\mathfrak{m}_{g})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT italic_d fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space by Proposition 5.1. The manifold S𝑆Sitalic_S is locally a boundary of a locally perimeter minimizing set and is a slice by the Half Space Property. ∎

Definition 5.7.

Let (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) be an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space. We say that a function P:[0,+)(0,+):𝑃00P:[0,+\infty)\to(0,+\infty)italic_P : [ 0 , + ∞ ) → ( 0 , + ∞ ) is a modulus of parabolicity if

1+tP(t)𝑑t=+.superscriptsubscript1𝑡𝑃𝑡differential-d𝑡\int_{1}^{+\infty}\frac{t}{P(t)}\,dt=+\infty.∫ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT + ∞ end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_t end_ARG start_ARG italic_P ( italic_t ) end_ARG italic_d italic_t = + ∞ .

We say that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P if 𝔪(Br(𝗑))𝔪(B1(𝗑))P(r)𝔪subscript𝐵𝑟𝗑𝔪subscript𝐵1𝗑𝑃𝑟\mathfrak{m}(B_{r}(\mathsf{x}))\leq\mathfrak{m}(B_{1}(\mathsf{x}))P(r)fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) ≤ fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) italic_P ( italic_r ) for every r0𝑟0r\geq 0italic_r ≥ 0.

By Theorem 5, if an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) has a modulus of parabolicity, then it is parabolic, and this condition is also necessary if K=0𝐾0K=0italic_K = 0. In general, there are manifolds that are parabolic but do not have a modulus of parabolicity, as shown, for example, in [grig, Example 7.27.27.27.2].

We say that a set S𝖷𝑆𝖷S\subset\mathsf{X}italic_S ⊂ sansserif_X is an area minimizing boundary in an open set A𝖷𝐴𝖷A\subset\mathsf{X}italic_A ⊂ sansserif_X if the exists a set EA𝐸𝐴E\subset Aitalic_E ⊂ italic_A minimizing the perimeter in A𝐴Aitalic_A such that EA=S𝐸𝐴𝑆\partial E\cap A=S∂ italic_E ∩ italic_A = italic_S. Let S𝖷×𝑆𝖷S\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_S ⊂ sansserif_X × blackboard_R be such that (x,0)S𝑥0𝑆(x,0)\in S( italic_x , 0 ) ∈ italic_S. We define

𝖮𝗌𝖼x,r(S):=sup{|t|:(y,t)SBr(x)×(r,r)};\mathsf{Osc}_{x,r}(S):=\sup\{|t|:(y,t)\in S\cap B_{r}(x)\times(-r,r)\};sansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT italic_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) := roman_sup { | italic_t | : ( italic_y , italic_t ) ∈ italic_S ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( - italic_r , italic_r ) } ;
𝖮𝗌𝖼x,r+(S):=sup{|t|:(y,t)SBr(x)×(0,r)};\mathsf{Osc}^{+}_{x,r}(S):=\sup\{|t|:(y,t)\in S\cap B_{r}(x)\times(0,r)\};sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) := roman_sup { | italic_t | : ( italic_y , italic_t ) ∈ italic_S ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( 0 , italic_r ) } ;

and

𝖮𝗌𝖼x,r(S):=sup{|t|:(y,t)SBr(x)×(r,0)}.\mathsf{Osc}^{-}_{x,r}(S):=\sup\{|t|:(y,t)\in S\cap B_{r}(x)\times(-r,0)\}.sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT - end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) := roman_sup { | italic_t | : ( italic_y , italic_t ) ∈ italic_S ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × ( - italic_r , 0 ) } .
Theorem 5.8.

Fix K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R, N(1,+)𝑁1N\in(1,+\infty)italic_N ∈ ( 1 , + ∞ ) and assume that the Half Space Property holds for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces. Let P𝑃Pitalic_P be a modulus of parabolicity. For every t,r,T>0𝑡𝑟𝑇0t,r,T>0italic_t , italic_r , italic_T > 0 there exists R(K,N,P,t,r,T)>0𝑅𝐾𝑁𝑃𝑡𝑟𝑇0R(K,N,P,t,r,T)>0italic_R ( italic_K , italic_N , italic_P , italic_t , italic_r , italic_T ) > 0 such that if (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ) is an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space with modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P and EBR(𝗑)×(R,R)𝐸subscript𝐵𝑅𝗑𝑅𝑅E\subset B_{R}(\mathsf{x})\times(-R,R)italic_E ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( - italic_R , italic_R ) is a perimeter minimizer in BR(𝗑)×(R,R)subscript𝐵𝑅𝗑𝑅𝑅B_{R}(\mathsf{x})\times(-R,R)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( - italic_R , italic_R ) such that (𝗑,0)E𝗑0𝐸(\mathsf{x},0)\in\partial E( sansserif_x , 0 ) ∈ ∂ italic_E and 𝖮𝗌𝖼𝗑,r(E)tsubscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑟𝐸𝑡\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},r}(\partial E)\geq tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E ) ≥ italic_t, then

𝖮𝗌𝖼𝗑,R+(E)Tand𝖮𝗌𝖼𝗑,R(E)T.formulae-sequencesubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑅𝐸𝑇andsubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑅𝐸𝑇\mathsf{Osc}^{+}_{\mathsf{x},R}(\partial E)\geq T\quad\text{and}\quad\mathsf{% Osc}^{-}_{\mathsf{x},R}(\partial E)\geq T.sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E ) ≥ italic_T and sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT - end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E ) ≥ italic_T .
Proof.

Suppose by contradiction that the statement is false. Then, there exist t,r,T>0𝑡𝑟𝑇0t,r,T>0italic_t , italic_r , italic_T > 0, a sequence {Ri}i(0,+)subscriptsubscript𝑅𝑖𝑖0\{R_{i}\}_{i\in\mathbb{N}}\subset(0,+\infty){ italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ⊂ ( 0 , + ∞ ) increasing to ++\infty+ ∞, a sequence of 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces {(𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)}isubscriptsubscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖𝑖\{(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})\}_{i\in% \mathbb{N}}{ ( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT with modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P, and sets Ei𝖷i×(Ri,Ri)subscript𝐸𝑖subscript𝖷𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝑅𝑖E_{i}\subset\mathsf{X}_{i}\times(-R_{i},R_{i})italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⊂ sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT × ( - italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) such that (𝗑i,0)Eisubscript𝗑𝑖0subscript𝐸𝑖(\mathsf{x}_{i},0)\in\partial E_{i}( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) ∈ ∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, 𝖮𝗌𝖼𝗑i,r(Ei)tsubscript𝖮𝗌𝖼subscript𝗑𝑖𝑟subscript𝐸𝑖𝑡\mathsf{Osc}_{\mathsf{x}_{i},r}(\partial E_{i})\geq tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ italic_t and

𝖮𝗌𝖼𝗑i,Ri+(Ei)<Tor𝖮𝗌𝖼𝗑i,Ri(Ei)<T.formulae-sequencesubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼subscript𝗑𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝐸𝑖𝑇orsubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼subscript𝗑𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝐸𝑖𝑇\mathsf{Osc}^{+}_{\mathsf{x}_{i},R_{i}}(\partial E_{i})<T\quad\text{or}\quad% \mathsf{Osc}^{-}_{\mathsf{x}_{i},R_{i}}(\partial E_{i})<T.sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_T or sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT - end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_T .

Moreover, if we replace each measure 𝔪isubscript𝔪𝑖\mathfrak{m}_{i}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with its normalized version 𝔪i(B1(𝗑i))1𝔪isubscript𝔪𝑖superscriptsubscript𝐵1subscript𝗑𝑖1subscript𝔪𝑖\mathfrak{m}_{i}(B_{1}(\mathsf{x}_{i}))^{-1}\mathfrak{m}_{i}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, we have that each set Eisubscript𝐸𝑖E_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is still perimeter minimizing in the normalized product space and that the spaces (𝖷i,𝖽i,𝔪i(B1(𝗑i))1𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖superscriptsubscript𝐵1subscript𝗑𝑖1subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i}(B_{1}(\mathsf{x}_{i}))^{-1}% \mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) still have modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P. Hence it is not restrictive to assume that the measures 𝔪isubscript𝔪𝑖\mathfrak{m}_{i}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT satisfy 𝔪i(B1(𝗑i))=1subscript𝔪𝑖subscript𝐵1subscript𝗑𝑖1\mathfrak{m}_{i}(B_{1}(\mathsf{x}_{i}))=1fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 1.

Without loss of generality and passing to a (non relabeled) subsequence we may then suppose that for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N we have

𝖮𝗌𝖼𝗑i,Ri(Ei)<T,subscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼subscript𝗑𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝐸𝑖𝑇\mathsf{Osc}^{-}_{\mathsf{x}_{i},R_{i}}(\partial E_{i})<T,sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT - end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_T ,

so that modulo replacing Eisubscript𝐸𝑖E_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with its complement we may also suppose that

EiBRi(𝗑i)×[Ri,Ri]BRi(𝗑i)×[T,+).subscript𝐸𝑖subscript𝐵subscript𝑅𝑖subscript𝗑𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝑅𝑖subscript𝐵subscript𝑅𝑖subscript𝗑𝑖𝑇E_{i}\cap B_{R_{i}}(\mathsf{x}_{i})\times[-R_{i},R_{i}]\subset B_{R_{i}}(% \mathsf{x}_{i})\times[-T,+\infty).italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) × [ - italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) × [ - italic_T , + ∞ ) . (25)

Up to passing to another subsequence we have that the spaces (𝖷i,𝖽i,𝔪i,𝗑i)subscript𝖷𝑖subscript𝖽𝑖subscript𝔪𝑖subscript𝗑𝑖(\mathsf{X}_{i},\mathsf{d}_{i},\mathfrak{m}_{i},\mathsf{x}_{i})( sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) converge in pmGH sense to an 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) space (𝖷,𝖽,𝔪,𝗑)𝖷𝖽𝔪𝗑(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m},\mathsf{x})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m , sansserif_x ). By the continuity of the mass under pmGH convergence, 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P and, in particular, it is parabolic.

Passing to yet another subsequence we have that the sets Eisubscript𝐸𝑖E_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT converge in 𝖫loc1subscriptsuperscript𝖫1𝑙𝑜𝑐\mathsf{L}^{1}_{loc}sansserif_L start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l italic_o italic_c end_POSTSUBSCRIPT sense to a perimeter minimizing set E𝖷×𝐸𝖷E\subset\mathsf{X}\times\mathbb{R}italic_E ⊂ sansserif_X × blackboard_R. Observe moreover that if (𝖹,𝖽z)𝖹subscript𝖽𝑧(\mathsf{Z},\mathsf{d}_{z})( sansserif_Z , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT ) is the metric space realizing the convergence of the sets 𝖷isubscript𝖷𝑖\mathsf{X}_{i}sansserif_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT to 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X, then (𝖹×,𝖽z×𝖽e)𝖹subscript𝖽𝑧subscript𝖽𝑒(\mathsf{Z}\times\mathbb{R},\mathsf{d}_{z}\times\mathsf{d}_{e})( sansserif_Z × blackboard_R , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_z end_POSTSUBSCRIPT × sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT ) realizes the convergence of the corresponding product spaces.

Combining this with the Kuratowski convergence in 𝖹×𝖹\mathsf{Z}\times\mathbb{R}sansserif_Z × blackboard_R of the boundaries of the sets Eisubscript𝐸𝑖E_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT to the boundary of the set E𝐸Eitalic_E given by Proposition 2.35, we deduce that

𝖮𝗌𝖼𝗑,r(E)tsubscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑟𝐸𝑡\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},r}(\partial E)\geq tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( ∂ italic_E ) ≥ italic_t

and

E𝖷×[T,+).𝐸𝖷𝑇E\subset\mathsf{X}\times[-T,+\infty).italic_E ⊂ sansserif_X × [ - italic_T , + ∞ ) .

By the Half Space Property E𝐸Eitalic_E must then be a perimeter minimizing set whose boundary is made of horizontal slices.

We claim that this implies that the boundary of E𝐸Eitalic_E is made of a single horizontal slice, contradicting the oscillation condition. To this aim assume by contradiction that E𝐸\partial E∂ italic_E has more than 1111 connected component.

Suppose first that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is compact. In this case subtracting from E𝐸Eitalic_E its lowest connected component we obtain a competitor for E𝐸Eitalic_E with strictly less perimeter, a contradiction. So we can suppose that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has infinite diameter.

Let C>0𝐶0C>0italic_C > 0 be the distance between the lowest and the second lowest connected component of E𝐸\partial E∂ italic_E. We claim that there exists s>0𝑠0s>0italic_s > 0 such that

CP(Bs(𝗑),𝖷)<2𝔪(Bs(𝗑)).𝐶𝑃subscript𝐵𝑠𝗑𝖷2𝔪subscript𝐵𝑠𝗑CP(B_{s}(\mathsf{x}),\mathsf{X})<2\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x})).italic_C italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) , sansserif_X ) < 2 fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) . (26)

Recall that, by coarea formula, the function s𝔪(Bs(𝗑))maps-to𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑s\mapsto\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))italic_s ↦ fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) is absolutely continuous and satisfies dds𝔪(Bs(𝗑))=P(Bs(𝗑))𝑑𝑑𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑𝑃subscript𝐵𝑠𝗑\frac{d}{ds}\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))=P(B_{s}(\mathsf{x}))divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_s end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) = italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) for a.e. s>0𝑠0s>0italic_s > 0. Hence, if (23) fails for every s>0𝑠0s>0italic_s > 0, it would follow that dds𝔪(Bs(𝗑))2C1𝔪(Bs(𝗑))𝑑𝑑𝑠𝔪subscript𝐵𝑠𝗑2superscript𝐶1𝔪subscript𝐵𝑠𝗑\frac{d}{ds}\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))\geq 2C^{-1}\mathfrak{m}(B_{s}(% \mathsf{x}))divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_d italic_s end_ARG fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) ≥ 2 italic_C start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) and thus 𝔪(Bs(𝗑))𝔪subscript𝐵𝑠𝗑\mathfrak{m}(B_{s}(\mathsf{x}))fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) grows exponenentially in s𝑠sitalic_s. This contradicts the fact that 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X has a modulus of parabolicity.

So let s0>0subscript𝑠00s_{0}>0italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > 0 be a value satisfying (26), let 𝖷×(a,a+C)E𝖷𝑎𝑎𝐶𝐸\mathsf{X}\times(a,a+C)\subset Esansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) ⊂ italic_E be the lowest connected component of E𝐸Eitalic_E (up to replacing E𝐸Eitalic_E with its complement, we may assume that the lowest connected component has this form), let ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 be small enough so that 𝖷×(a,a+C+ϵ)E=𝖷×(a,a+C)𝖷𝑎𝑎𝐶italic-ϵ𝐸𝖷𝑎𝑎𝐶\mathsf{X}\times(a,a+C+\epsilon)\cap E=\mathsf{X}\times(a,a+C)sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) ∩ italic_E = sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) and consider the set

A:=(𝖷Bs0(𝗑))×(a,a+C).assign𝐴𝖷subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎𝑎𝐶A:=(\mathsf{X}\setminus B_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a,a+C).italic_A := ( sansserif_X ∖ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a , italic_a + italic_C ) .

Observe that AΔEBs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ)A\Delta E\subset\subset B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon)italic_A roman_Δ italic_E ⊂ ⊂ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ), while at the same time we have that

P𝑃\displaystyle Pitalic_P (A,Bs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ))𝐴subscript𝐵subscript𝑠01𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle(A,B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon))( italic_A , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
=CP(Bs0(𝗑),𝖷)+P(𝖷×(a,a+C),(Bs0+1(𝗑)B¯s0(𝗑))×(aϵ,a+C+ϵ))absent𝐶𝑃subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝖷𝑃𝖷𝑎𝑎𝐶subscript𝐵subscript𝑠01𝗑subscript¯𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle=CP(B_{s_{0}}(\mathsf{x}),\mathsf{X})+P(\mathsf{X}\times(a,a+C),(% B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\setminus\bar{B}_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a-\epsilon,% a+C+\epsilon))= italic_C italic_P ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) , sansserif_X ) + italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) , ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ∖ over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
<2𝔪(Bs0(𝗑))+P(𝖷×(a,a+C),(Bs0+1(𝗑)B¯s0(𝗑))×(aϵ,a+C+ϵ))absent2𝔪subscript𝐵subscript𝑠0𝗑𝑃𝖷𝑎𝑎𝐶subscript𝐵subscript𝑠01𝗑subscript¯𝐵subscript𝑠0𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle<2\mathfrak{m}(B_{s_{0}}(\mathsf{x}))+P(\mathsf{X}\times(a,a+C),(% B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\setminus\bar{B}_{s_{0}}(\mathsf{x}))\times(a-\epsilon,% a+C+\epsilon))< 2 fraktur_m ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) + italic_P ( sansserif_X × ( italic_a , italic_a + italic_C ) , ( italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ∖ over¯ start_ARG italic_B end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) )
=P(E,Bs0+1(𝗑)×(aϵ,a+C+ϵ)),absent𝑃𝐸subscript𝐵subscript𝑠01𝗑𝑎italic-ϵ𝑎𝐶italic-ϵ\displaystyle=P(E,B_{s_{0}+1}(\mathsf{x})\times(a-\epsilon,a+C+\epsilon)),= italic_P ( italic_E , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( italic_a - italic_ϵ , italic_a + italic_C + italic_ϵ ) ) ,

contradicting the fact that E𝐸Eitalic_E is a perimeter minimizer. ∎

The next corollary implies Theorem 3 when K=0𝐾0K=0italic_K = 0.

Corollary 5.9.

Fix K𝐾K\in\mathbb{R}italic_K ∈ blackboard_R, N(1,+)𝑁1N\in(1,+\infty)italic_N ∈ ( 1 , + ∞ ) and assume that the Half Space Property holds for 𝖱𝖢𝖣(K,N)𝖱𝖢𝖣𝐾𝑁\mathsf{RCD}(K,N)sansserif_RCD ( italic_K , italic_N ) spaces. Let P𝑃Pitalic_P be a modulus of parabolicity and let n(1,N)𝑛1𝑁n\in\mathbb{N}\cap(1,N)italic_n ∈ blackboard_N ∩ ( 1 , italic_N ). For every t,r,T>0𝑡𝑟𝑇0t,r,T>0italic_t , italic_r , italic_T > 0 there exists R(N,K,P,T,t,r)>0𝑅𝑁𝐾𝑃𝑇𝑡𝑟0R(N,K,P,T,t,r)>0italic_R ( italic_N , italic_K , italic_P , italic_T , italic_t , italic_r ) > 0 such that for every weighted manifold (𝖬n,𝖽g,eV𝔪g,𝗑)superscript𝖬𝑛subscript𝖽𝑔superscript𝑒𝑉subscript𝔪𝑔𝗑(\mathsf{M}^{n},\mathsf{d}_{g},e^{-V}\mathfrak{m}_{g},\mathsf{x})( sansserif_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - italic_V end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , sansserif_x ) with n<N𝑛𝑁n<Nitalic_n < italic_N, convex boundary, modulus of parabolicity P𝑃Pitalic_P and such that

𝖱𝗂𝖼𝖬+𝖧𝖾𝗌𝗌VVVNnK on 𝖬𝖬,subscript𝖱𝗂𝖼𝖬subscript𝖧𝖾𝗌𝗌𝑉tensor-product𝑉𝑉𝑁𝑛𝐾 on 𝖬𝖬\mathsf{Ric}_{\mathsf{M}}+\mathsf{Hess}_{V}-\frac{\nabla V\otimes\nabla V}{N-n% }\geq K\quad\text{ on }\mathsf{M}\setminus\partial\mathsf{M},sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT sansserif_M end_POSTSUBSCRIPT + sansserif_Hess start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG ∇ italic_V ⊗ ∇ italic_V end_ARG start_ARG italic_N - italic_n end_ARG ≥ italic_K on sansserif_M ∖ ∂ sansserif_M ,

and for every area minimizing boundary S𝑆Sitalic_S in BR(𝗑)×(R,R)subscript𝐵𝑅𝗑𝑅𝑅B_{R}(\mathsf{x})\times(-R,R)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_x ) × ( - italic_R , italic_R ) containing (𝗑,0)𝗑0(\mathsf{x},0)( sansserif_x , 0 ), if 𝖮𝗌𝖼𝗑,r(S)tsubscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑟𝑆𝑡\mathsf{Osc}_{\mathsf{x},r}(S)\geq tsansserif_Osc start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) ≥ italic_t then

𝖮𝗌𝖼𝗑,R+(S)Tand𝖮𝗌𝖼𝗑,R(S)T.formulae-sequencesubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑅𝑆𝑇andsubscriptsuperscript𝖮𝗌𝖼𝗑𝑅𝑆𝑇\mathsf{Osc}^{+}_{\mathsf{x},R}(S)\geq T\quad\text{and}\quad\mathsf{Osc}^{-}_{% \mathsf{x},R}(S)\geq T.sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) ≥ italic_T and sansserif_Osc start_POSTSUPERSCRIPT - end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT sansserif_x , italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) ≥ italic_T .
Proof.

It follows immediately by the previous theorem and Proposition 5.1. ∎

From the proof of Theorem 5.8 one sees that Theorem 3 probably holds without the parabolic volume constraint. This would be true if one could prove an analogue of Theorem 2.36 replacing the Euclidean space with 𝖷×𝖷\mathsf{X}\times\mathbb{R}sansserif_X × blackboard_R where (𝖷,𝖽,𝔪)𝖷𝖽𝔪(\mathsf{X},\mathsf{d},\mathfrak{m})( sansserif_X , sansserif_d , fraktur_m ) is an 𝖱𝖢𝖣(0,N)𝖱𝖢𝖣0𝑁\mathsf{RCD}(0,N)sansserif_RCD ( 0 , italic_N ) space. Such result seems plausible but, to the best of our knowledge, at the moment it is not available even when 𝖷𝖷\mathsf{X}sansserif_X is a Riemannian manifold with non-negative Ricci curvature.

In Theorem 5.8 asking for the parabolicity of the spaces involved without requiring the existence of a common modulus of parabolicity is not enough, as the next example shows.

Example 5.10.

Consider a bounded non constant solution u𝑢uitalic_u of the minimal surface equation in the hyperbolic space (2,g,x)superscript2𝑔𝑥(\mathbb{H}^{2},g,x)( blackboard_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g , italic_x ). Such solution exists thanks to [NR]. We claim that for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N there exists a metric gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT on B2ig(x)subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥B^{g}_{2i}(x)italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) which coincides with g𝑔gitalic_g on Big(x)subscriptsuperscript𝐵𝑔𝑖𝑥B^{g}_{i}(x)italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ), and such that (B2ig(x),gi)subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥subscript𝑔𝑖(B^{g}_{2i}(x),g_{i})( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) is complete, parabolic and satisfies 𝖱𝗂𝖼(B2ig(x),gi)1subscript𝖱𝗂𝖼subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥subscript𝑔𝑖1\mathsf{Ric}_{(B^{g}_{2i}(x),g_{i})}\geq-1sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ≥ - 1.

If we are able to do so, then 𝖦𝗋𝖺𝗉𝗁(u)Big(x)×(Big(x),gi)𝖦𝗋𝖺𝗉𝗁𝑢subscriptsuperscript𝐵𝑔𝑖𝑥subscriptsuperscript𝐵𝑔𝑖𝑥subscript𝑔𝑖\mathsf{Graph}(u)\cap B^{g}_{i}(x)\times\mathbb{R}\subset(B^{g}_{i}(x),g_{i})sansserif_Graph ( italic_u ) ∩ italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) × blackboard_R ⊂ ( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) will be area minimizing in Bigi(x)superscriptsubscript𝐵𝑖subscript𝑔𝑖𝑥B_{i}^{g_{i}}(x)italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) for every i𝑖i\in\mathbb{N}italic_i ∈ blackboard_N, but these minimal submanifolds will have uniformly bounded oscillation, showing that Theorem 5.8 fails in this setting.

To construct the metric gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT we first consider a smooth surjective function fi:[0,+2i)[0,+):subscript𝑓𝑖02𝑖0f_{i}:[0,+2i)\to[0,+\infty)italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : [ 0 , + 2 italic_i ) → [ 0 , + ∞ ) which is constant if ti𝑡𝑖t\leq iitalic_t ≤ italic_i and has positive first and second derivative. Then we consider the graph of the function yfi(𝖽g(x,y))maps-to𝑦subscript𝑓𝑖subscript𝖽𝑔𝑥𝑦y\mapsto f_{i}(\mathsf{d}_{g}(x,y))italic_y ↦ italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( sansserif_d start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ) on B2ig(x)subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥B^{g}_{2i}(x)italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) and we define gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT to be the pullback metric of such graph on B2ig(x)subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥B^{g}_{2i}(x)italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ). The fact that limr2if(r)=+subscript𝑟2𝑖𝑓𝑟\lim_{r\to 2i}f(r)=+\inftyroman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_r → 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_r ) = + ∞ makes gisubscript𝑔𝑖g_{i}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT a complete metric and implies that there exists a constant cisubscript𝑐𝑖c_{i}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT such that

𝔪gi(Brgi(x))cir,subscript𝔪subscript𝑔𝑖subscriptsuperscript𝐵subscript𝑔𝑖𝑟𝑥subscript𝑐𝑖𝑟\mathfrak{m}_{g_{i}}(B^{g_{i}}_{r}(x))\leq c_{i}r,fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) ≤ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_r ,

making (B2ig(x),gi)subscriptsuperscript𝐵𝑔2𝑖𝑥subscript𝑔𝑖(B^{g}_{2i}(x),g_{i})( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) parabolic by Theorem 5. At the same time, using the convexity of fisubscript𝑓𝑖f_{i}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT together with the Gauss-Codazzi equations one can check that 𝖱𝗂𝖼(Big(x),gi)1subscript𝖱𝗂𝖼subscriptsuperscript𝐵𝑔𝑖𝑥subscript𝑔𝑖1\mathsf{Ric}_{(B^{g}_{i}(x),g_{i})}\geq-1sansserif_Ric start_POSTSUBSCRIPT ( italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ≥ - 1.

\printbibliography