The cone of curves and the Cox ring of rational surfaces over Hirzebruch surfaces

Carlos Galindo Universitat Jaume I, Campus de Riu Sec, Departamento de Matemáticas & Institut Universitari de Matemàtiques i Aplicacions de Castelló, 12071 Castellón de la Plana, Spain galindo@uji.es Francisco Monserrat Universitat Politècnica de València, Departament de Matemàtica Aplicada & Institut Universitari de Matemàtica Pura i Aplicada, 46022 València, Spain framonde@mat.upv.es  and  Carlos-Jesús Moreno-Ávila Universidad de Extremadura, Escuela Politécnica, Departamento de Matemáticas, 10003, Cáceres, Spain cjmoravi@unex.es
Abstract.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by blowing up at a configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C of infinitely near points over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. We prove that there exist two positive integers ab𝑎𝑏a\leq bitalic_a ≤ italic_b such that the cone of curves of X𝑋Xitalic_X is finite polyhedral and minimally generated when δa𝛿𝑎\delta\geq aitalic_δ ≥ italic_a, and the Cox ring of X𝑋Xitalic_X is finitely generated whenever δb𝛿𝑏\delta\geq bitalic_δ ≥ italic_b. The integers a𝑎aitalic_a and b𝑏bitalic_b depend only on a combinatorial object (a graph decorated with arrows) representing the strict transforms of the exceptional divisors, their intersections and those with the fibers and special section of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT.

Key words and phrases:
Finite generation of the cone of curves; arrowed proximity graph; Mori dream spaces; bounded negativity conjecture
2010 Mathematics Subject Classification:
Primary: 14C20; Secondary: 14E15, 14C22, 13A18
The authors were partially funded by MCIN/AEI/10.13039/501100011033 and by “ERDF A way of making Europe”, grant PID2022-138906NB-C22, as well as by Universitat Jaume I, grant GACUJIMA-2024-03. The third author was also supported by the Margarita Salas postdoctoral contract MGS/2021/14(UP2021-021) financed by the European Union-NextGenerationEU

1. Introduction

In the last decades, natural convex cones in the Néron-Severi space (and its dual) of algebraic varieties are playing an important role [45]. Ample, nef, big and semiample cones are some of these cones. In particular, the cone of curves and its clousure in the usual topology (the Mori cone) are key objects in the minimal model program ([46, 42, 9, 36, 15]). Within the study of algebraic varieties another interesting tool is the so-called Cox ring. This ring encodes the geometry and the line bundles on a variety [5]. When X𝑋Xitalic_X is a smooth variety over an algebraically closed field k𝑘kitalic_k and a finite set {Di}i=1msuperscriptsubscriptsubscript𝐷𝑖𝑖1𝑚\{D_{i}\}_{i=1}^{m}{ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT freely generates the Picard group of X𝑋Xitalic_X, its Cox ring (introduced in [16]) is defined as

Cox(X)=si,1imH0(X,𝒪X(i=1msiDi)).Cox𝑋subscriptdirect-sumformulae-sequencesubscript𝑠𝑖1𝑖𝑚superscript𝐻0𝑋subscript𝒪𝑋superscriptsubscript𝑖1𝑚subscript𝑠𝑖subscript𝐷𝑖\operatorname{Cox}(X)=\bigoplus_{s_{i}\in\mathbb{Z},1\leq i\leq m}H^{0}\left(X% ,\mathcal{O}_{X}\left(\sum_{i=1}^{m}s_{i}D_{i}\right)\right).roman_Cox ( italic_X ) = ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z , 1 ≤ italic_i ≤ italic_m end_POSTSUBSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .

A Mori dream space is a variety whose Cox ring is finitely generated as k𝑘kitalic_k-algebra. The behaviour of these spaces is optimum in the minimal model program [41]. Cox rings are rather studied in the last years [44, 40, 10, 39, 4]. Although the minimal model program essentially considers higher dimensional varieties, the above mentioned tools, cone of curves and Cox ring of smooth (projective) surfaces, are not well understood. In this paper, we focus on surfaces. To classify surfaces X𝑋Xitalic_X whose cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is (finite) polyhedral is an open problem and the same happens with the property of having finitely generated Cox ring. Notice that Cox(X)Cox𝑋\operatorname{Cox}(X)roman_Cox ( italic_X ) finitely generated implies the polyhedrality of NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) and these two properties are equivalent for K3𝐾3K3italic_K 3 surfaces [3]. This last result and some others on surfaces use the characterization of finite generation of Cox rings and some applications stated in Theorem 1 and Corollaries 1 and 2 of [29].

We are mainly interested in rational surfaces X𝑋Xitalic_X. By [29] it is known that X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space when KX2>0superscriptsubscript𝐾𝑋20K_{X}^{2}>0italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT > 0 or KX2=0superscriptsubscript𝐾𝑋20K_{X}^{2}=0italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 0 and KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT not nef, KXsubscript𝐾𝑋K_{X}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT being a canonical divisor of X𝑋Xitalic_X. These results are included in the more general case, proved in [53], which states that any rational surface such that KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT is big is a Mori dream space. Rational surfaces can be obtained by blowing up at a configuration of infinitely near points over the projective plane 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT or a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. The recent literature contains some families of Mori dream spaces obtained by careful choices of configurations over Hirzebruch surfaces [53, 18, 23, 20] or of points in general position in these surfaces [24]. Something similar happens to the polyhedrality of the cone of curves. Apart from the cases when the Cox ring is finitely generated, some numerical conditions (implying the polyhedrality of the cone of curves) are given in [27, 28, 29, 30]. The cone of curves of a rational surface is not always polyhedral [11, Example 4.3] and particular interest has the case when one blows up more than 9 very general points in the projective plane. In this case, the geometry of the nef and Mori cones is related to the Nagata conjecture [47] (see [50, Conjecture 2.2], and [34, 31] for a valuative statement of the conjecture).

In this paper we prove that, if X𝑋Xitalic_X is a rational surface obtained by blowing up at a configutation of infinitely near points over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, then there exist two positive integers ba𝑏𝑎b\geq aitalic_b ≥ italic_a such that, when δb𝛿𝑏\delta\geq bitalic_δ ≥ italic_b, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space and, when δa,𝛿𝑎\delta\geq a,italic_δ ≥ italic_a , the cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is polyhedral and minimally generated. To prove that X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space, we use the before mentioned fact that it holds whenever KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT is big; no information is given about the structure of the Cox ring of X𝑋Xitalic_X.

Now we state the specific result but, previously, we need some notation. Assume that π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT is the composition of point blowups at a configuration of infinitely near points over 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT giving rise to the surface X𝑋Xitalic_X. The topology of the exceptional curves on X𝑋Xitalic_X can be represented by the proximity graph (or equivalently the dual graph) of π𝜋\piitalic_π. The arrowed proximity graph of X𝑋Xitalic_X, APG(X),𝑋(X),( italic_X ) , is the proximity graph together with some arrows that show those exceptional divisors to which the strict transforms of the fibers (going through blown up points in 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT) and the special section are transversal (see page 3). Then our main result is:

Theorem A (Theorem 4.16 in the paper).

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by a composition of point blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. There exist two positive integers a(APG(X,π))b(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋𝑏APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))\leq b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) ≤ italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), depending only on the arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ), such that:

  • 1)

    If δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then:

    • (a)

      The cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is finite polyhedral and its extremal rays are given by the classes of the strict transforms on X𝑋Xitalic_X of the fibers on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT going through the blown up points in 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, the special section, and the exceptional divisors of π𝜋\piitalic_π. In this case we say that NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is minimally generated.

    • (b)

      The nef cone Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) is generated by the classes of the specific divisors shown in Lemma 4.1.

  • 2)

    If δb(APG(X,π))𝛿𝑏APG𝑋𝜋\delta\geq b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

For each specific surface given by π𝜋\piitalic_π, the values a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) introduced in Theorem A can be obtained in an algorithmic way, see Remarks 4.7 and 4.11. However, explicit formulae can be given when the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C of infinitely near points given by π𝜋\piitalic_π contains either only free points or it is a constellation (that is, it comes from blowing up at a unique proper point p𝑝pitalic_p in 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT and finitely many infinitely near points), see Corollaries 4.8 and 4.14. These corollaries give formulae for a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and a value b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) which determines the value b(APG(X,π)):=max{a(APG(X,π)),b(\operatorname{APG}(X,\pi)):=\max\{a(\operatorname{APG}(X,\pi)),italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) := roman_max { italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) , b(APG(X,π))}b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))\}italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) }. Note that Remark 4.11 actually determines b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ).

A configuration can be expressed as a union of chains of infinitely near points corresponding to divisorial valuations νj,1jmsubscript𝜈𝑗1𝑗𝑚\nu_{j},1\leq j\leq mitalic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ italic_m. Denote by 𝒞νj={pjk}k=1njsubscript𝒞subscript𝜈𝑗superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑗𝑘𝑘1subscript𝑛𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j}}=\{p_{j\,k}\}_{k=1}^{n_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT the chain of νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT. Write φjnjsubscript𝜑𝑗subscript𝑛𝑗\varphi_{j\,n_{j}}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (respectively, φFj,φM0subscript𝜑subscript𝐹𝑗subscript𝜑subscript𝑀0\varphi_{F_{j}},\varphi_{M_{0}}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT) an analytically irreducible germ at pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT such that its strict transform is transversal to the exceptional divisor Epjnjsubscript𝐸subscript𝑝𝑗subscript𝑛𝑗E_{p_{j\,n_{j}}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT at a general point of the exceptional locus (respectively, the germ at pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT of the fiber Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT going through pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT, the germ at pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT of the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT). Consider the following intersection numbers: ajnj:=(φM0,φjnj)pj 1assignsubscript𝑎𝑗subscript𝑛𝑗subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑝𝑗1a_{j\,n_{j}}:=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{j\,n_{j}})_{p_{j\,1}}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT := ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and bjnj:=(φFj,φjnj)pj 1assignsubscript𝑏𝑗subscript𝑛𝑗subscriptsubscript𝜑subscript𝐹𝑗subscript𝜑𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑝𝑗1b_{j\,n_{j}}:=(\varphi_{F_{j}},\varphi_{j\,n_{j}})_{p_{j\,1}}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT := ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Then, the following result groups the main statements of the above corollaries.

Corollary B.

Let X𝑋Xitalic_X be a surface as in Theorem A and 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C the configuration of infinitely near points defining π.𝜋\pi.italic_π .

  • (i)

    Assume that 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C has only free points. Suppose also that, for any divisorial valuation νj,1jmsubscript𝜈𝑗1𝑗𝑚\nu_{j},1\leq j\leq mitalic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ italic_m, νj(φM0)=0subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝑀00\nu_{j}(\varphi_{M_{0}})=0italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 and νj(φFj)=1subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝐹𝑗1\nu_{j}(\varphi_{F_{j}})=1italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 1. Then

    a(APG(X,π))=max{h=1s#(𝒞νjh)|{𝒞νjh}h=1s is a set of pairwisedisjoint chains whose originsbelong to different fibers},a(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\sum_{h=1}^{s}\#(\mathcal{C}_{\nu_{j% _{h}}})\ \bigg{|}\ {\footnotesize\begin{array}[]{l}\text{$\big{\{}\mathcal{C}_% {\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}$ is a set of pairwise}\\ \text{disjoint chains whose origins}\\ \text{belong to different fibers}\\ \end{array}}\Bigg{\}},italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT # ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARRAY start_ROW start_CELL { caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT is a set of pairwise end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL disjoint chains whose origins end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL belong to different fibers end_CELL end_ROW end_ARRAY } ,

    where #(𝒞νjh)#subscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗\#(\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}})# ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) stands for the cardinality of the chain 𝒞νjhsubscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, and

    b(APG(X,π))=max{h=1s#(𝒞νjh)2+|{𝒞νjh}h=1s is a set of pairwisedisjoint chains whose originsbelong to different fibers},b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\sum_{h=1}^{s}% \#(\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}})-2\Bigg{\rceil}^{+}\ \bigg{|}\ {\footnotesize% \begin{array}[]{l}\text{$\big{\{}\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}$ % is a set of pairwise}\\ \text{disjoint chains whose origins}\\ \text{belong to different fibers}\\ \end{array}}\Bigg{\}},italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT # ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) - 2 ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT | start_ARRAY start_ROW start_CELL { caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT is a set of pairwise end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL disjoint chains whose origins end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL belong to different fibers end_CELL end_ROW end_ARRAY } ,

    where x+superscript𝑥\lceil x\rceil^{+}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT is defined as the ceil of a rational number x𝑥xitalic_x if x0𝑥0x\geq 0italic_x ≥ 0, and 00 otherwise.

  • (ii)

    Assume that 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is a constellation. Then

    a(APG(X,π))=max{λ=1njmultpjλ(φjnj)22ajnjbjnjbjnj2| 1jm} anda(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{\lambda=1}% ^{n_{j}}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,n_{j}})^{2}-2a_{j\,n_% {j}}\,b_{j\,n_{j}}}{b_{j\,n_{j}}^{2}}\Bigg{\rceil}^{*}\ \bigg{|}\ 1\leq j\leq m% \Bigg{\}}\text{ and}italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT | 1 ≤ italic_j ≤ italic_m } and
    b(APG(X,π))=max{λ=1njmultpjλ(φjnj)2(ajnj+bjnj)bjnj+| 1jm},superscript𝑏APG𝑋𝜋conditionalsuperscriptsuperscriptsubscript𝜆1subscript𝑛𝑗subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗subscript𝑛𝑗2subscript𝑎𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑏𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑏𝑗subscript𝑛𝑗1𝑗𝑚b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{% \lambda=1}^{n_{j}}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,n_{j}})-2(a% _{j\,n_{j}}+b_{j\,n_{j}})}{b_{j\,n_{j}}}\Bigg{\rceil}^{+}\ \bigg{|}\ 1\leq j% \leq m\Bigg{\}},italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) - 2 ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT | 1 ≤ italic_j ≤ italic_m } ,

    where xsuperscript𝑥\lceil x\rceil^{*}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is defined as the minimum positive integer upper bound of {x}𝑥\{x\}{ italic_x }.

The bounded negativity conjecture states that every surface X𝑋Xitalic_X in characteristic 00 has bounded negativity and it has attracted a lot of attention in the last years [6, 7, 37, 51, 49, 33]. It means that there exists a nonnegative integer α(X)𝛼𝑋\alpha(X)italic_α ( italic_X ) depending only on X𝑋Xitalic_X such that C2α(X)superscript𝐶2𝛼𝑋C^{2}\geq-\alpha(X)italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≥ - italic_α ( italic_X ) for any integral curve C𝐶Citalic_C on X𝑋Xitalic_X. Theorem A proves, in particular, that most rational surfaces whose relatively minimal model is a Hirzebruch surface have bounded negativity. It is a consequence of the fact that those surfaces whose cone of curves is finite polyhedral have bounded negativity. Let us state the specific result.

Proposition C.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by a composition of point blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. Assume that δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), where a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is the value introduced in Theorem A. Then, X𝑋Xitalic_X has bounded negativity.

Proposition C shows that each proximity graph PGPG\operatorname{PG}roman_PG determines a positive integer a(PG)𝑎PGa(\operatorname{PG})italic_a ( roman_PG ) such that the rational surfaces X𝑋Xitalic_X over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT with proximity graph PGPG\operatorname{PG}roman_PG have bounded negativity whenever δa(PG)𝛿𝑎PG\delta\geq a(\operatorname{PG})italic_δ ≥ italic_a ( roman_PG ). The integer a(PG)𝑎PGa(\operatorname{PG})italic_a ( roman_PG ) is the maximum of the set of positive integers

𝔄:={a(APG(X,π))|π is as in Proposition C and has proximity graph PG}assign𝔄conditional-set𝑎APG𝑋𝜋𝜋 is as in Proposition C and has proximity graph PG\mathfrak{A}:=\{a(\operatorname{APG}(X,\pi))\;|\;\pi\mbox{ is as in % Proposition \ref{pr_intro} and has proximity graph }\operatorname{PG}\}fraktur_A := { italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) | italic_π is as in Proposition and has proximity graph roman_PG }

and it is of purely combinatorial nature in the sense that it depends only on the relative position among the exceptional divisors (and not on a specific choice of the blown up infinitely near points). Note that, according the forthcoming Corollary 4.8, 𝔄𝔄\mathfrak{A}fraktur_A is a finite set.

This paper is structured as follows. Section 2 recalls the concepts of configuration, constellation and chain of infinitely near points over a surface. These concepts together with that of divisorial valuation of the quotient field of a surface, also presented in Section 2, will be important in the paper. Section 3 introduces the arrowed proximity graph and our main results, Theorem 4.16 and Corollaries 4.8 and 4.14, are stated and proved in Section 4. This section has four subsections and contains two examples. The first one, divided in two parts, Examples 4.4 and 4.21, is simpler than the second one, which is successively developed in Examples 3.1, 4.5 and 4.22. These examples are intended to help understand our results and the complexity of the involved tools. Finally, Example 4.23 proves that the values a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) forcing the minimal generation of the cone of curves and the finite generation of the Cox ring can be different.

2. Configurations, constellations and chains of infinitely near points

In this paper we are interested in surfaces obtained by blowing up at finitely many proper or infinitely near points of a smooth surface. The blowup centers constitute a configuration (of infinitely near points) and enjoy some properties that will be useful. We devote this section to recall the main concepts and some properties related to configurations, being [14, 13] our main references.

Let X𝑋Xitalic_X be a smooth projective surface over an algebraically closed field k𝑘kitalic_k. Denote by Bl(X)p{}_{p}(X)start_FLOATSUBSCRIPT italic_p end_FLOATSUBSCRIPT ( italic_X ) the smooth surface given by blowing up at a closed point pX𝑝𝑋p\in Xitalic_p ∈ italic_X and by Epsubscript𝐸𝑝E_{p}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT the created exceptional divisor. A constellation of infinitely near points over X𝑋Xitalic_X (constellation over X𝑋Xitalic_X for short) is a nonempty set of closed points 𝒞={pl}l=1N𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑁\mathcal{C}=\{p_{l}\}_{l=1}^{N}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT such that p1X0:=Xsubscript𝑝1subscript𝑋0assign𝑋p_{1}\in X_{0}:=Xitalic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT := italic_X, pl+1Xl:=Blpl(Xl1)πlXl1subscript𝑝𝑙1subscript𝑋𝑙assignsubscriptBlsubscript𝑝𝑙subscript𝑋𝑙1subscript𝜋𝑙subscript𝑋𝑙1p_{l+1}\in X_{l}:=\text{Bl}_{p_{l}}(X_{l-1})\xrightarrow{\pi_{l}}X_{l-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT := Bl start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT for 1lN1𝑙𝑁1\leq l\leq N1 ≤ italic_l ≤ italic_N and p1subscript𝑝1p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is the image of pl,subscript𝑝𝑙p_{l},italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT , for all l𝑙litalic_l such that 2lN2𝑙𝑁2\leq l\leq N2 ≤ italic_l ≤ italic_N, under the composition of blowups giving rise to plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT. The point p1subscript𝑝1p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is called the origin of the constellation and π𝒞:=π1πN:X𝒞:=XNX0:assignsubscript𝜋𝒞subscript𝜋1subscript𝜋𝑁assignsubscript𝑋𝒞subscript𝑋𝑁subscript𝑋0\pi_{\mathcal{C}}:=\pi_{1}\circ\cdots\circ\pi_{N}:X_{\mathcal{C}}:=X_{N}\to X_% {0}italic_π start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT := italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∘ ⋯ ∘ italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT : italic_X start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT := italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT → italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT denotes the composition of the sequence of blowups at the points of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C.

Given l,l{1,,N},𝑙superscript𝑙1𝑁l,l^{\prime}\in\{1,\ldots,N\},italic_l , italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ { 1 , … , italic_N } , a point plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is infinitely near plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT if pl=plsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝑝𝑙p_{l^{\prime}}=p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT or plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT is the image of plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT under the composition giving rise to plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. It is denoted by plplsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝑝𝑙p_{l^{\prime}}\geq p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT and defines a partial ordering on 𝒞.𝒞\mathcal{C}.caligraphic_C . Clearly, plp1subscript𝑝𝑙subscript𝑝1p_{l}\geq p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT for all l{1,,N}𝑙1𝑁l\in\{1,\ldots,N\}italic_l ∈ { 1 , … , italic_N }. We say that a point pl𝒞subscript𝑝𝑙𝒞p_{l}\in\mathcal{C}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_C is maximal if it is maximal with respect to \geq. When \geq is a total order, 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is called a chain. For any constellation 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C and any point p𝒞𝑝𝒞p\in\mathcal{C}italic_p ∈ caligraphic_C, we can define the chain 𝒞p:={q𝒞|pq}assignsuperscript𝒞𝑝conditional-set𝑞𝒞𝑝𝑞\mathcal{C}^{p}:=\{q\in\mathcal{C}\,|\,p\geq q\}caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT := { italic_q ∈ caligraphic_C | italic_p ≥ italic_q }. The number of points in 𝒞psuperscript𝒞𝑝\mathcal{C}^{p}caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT different from p𝑝pitalic_p is called level of p𝑝pitalic_p, denoted (p)𝑝\ell(p)roman_ℓ ( italic_p ). The origin of a constellation is the unique point of level 00 of the constellation.

A configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C of infinitely near points over X𝑋Xitalic_X (configuration over X𝑋Xitalic_X for short) is a finite disjoint union of constellations whose origins are points in X𝑋Xitalic_X. Clearly, 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C defines a surface X𝒞subscript𝑋𝒞X_{\mathcal{C}}italic_X start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT. Following [13], fixed two configurations, 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C and 𝒞superscript𝒞\mathcal{C}^{\prime}caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT over X𝑋Xitalic_X, we can identify them if there exist an automorphism σ:XX:𝜎𝑋𝑋\sigma:X\to Xitalic_σ : italic_X → italic_X and an isomorphism σ:X𝒞X𝒞:superscript𝜎subscript𝑋𝒞subscript𝑋superscript𝒞\sigma^{\prime}:X_{\mathcal{C}}\to X_{\mathcal{C}^{\prime}}italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_X start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT → italic_X start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT such that π𝒞σ=σπ𝒞.subscript𝜋superscript𝒞superscript𝜎𝜎subscript𝜋𝒞\pi_{\mathcal{C}^{\prime}}\circ\sigma^{\prime}=\sigma\circ\pi_{\mathcal{C}}.italic_π start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_σ ∘ italic_π start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT .

Let 𝒞={pl}l=1N𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑁\mathcal{C}=\{p_{l}\}_{l=1}^{N}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT be a configuration of infinitely near points over X𝑋Xitalic_X. We say that plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is proximate to plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT, 1l,lN,formulae-sequence1𝑙superscript𝑙𝑁1\leq l,{l^{\prime}}\leq N,1 ≤ italic_l , italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_N , denoted plplsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝑝𝑙p_{l^{\prime}}\to p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT, if plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT belongs to the strict transform of the exceptional divisor Eplsubscript𝐸subscript𝑝𝑙E_{p_{l}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT on Xl1.subscript𝑋superscript𝑙1X_{l^{\prime}-1}.italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT . According to [1, Lemma 1.1.16], the exceptional divisor of a composition of blowups centered at closed points is the support of a simple normal crossing divisor [45, Definition 4.1.1]. A point of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is satellite if it is proximate to other two points in 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C. Otherwise, it is free.

2.1. Divisorial plane valuations

Let K𝐾Kitalic_K be a field and set K=K{0}superscript𝐾𝐾0K^{*}=K\setminus\{0\}italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_K ∖ { 0 }. A valuation ν𝜈\nuitalic_ν of K𝐾Kitalic_K is a surjective map ν:KG,:𝜈superscript𝐾𝐺\nu:K^{*}\to G,italic_ν : italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT → italic_G , where G𝐺Gitalic_G is a totally ordered commutative group, such that

ν(f+g)min{ν(f),ν(g)} and ν(fg)=ν(f)+ν(g),𝜈𝑓𝑔𝜈𝑓𝜈𝑔 and 𝜈𝑓𝑔𝜈𝑓𝜈𝑔\nu(f+g)\geq\min\{\nu(f),\nu(g)\}\text{ and }\nu(fg)=\nu(f)+\nu(g),italic_ν ( italic_f + italic_g ) ≥ roman_min { italic_ν ( italic_f ) , italic_ν ( italic_g ) } and italic_ν ( italic_f italic_g ) = italic_ν ( italic_f ) + italic_ν ( italic_g ) ,

for f,gK.for 𝑓𝑔superscript𝐾\text{for }f,g\in K^{*}.for italic_f , italic_g ∈ italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . The group G𝐺Gitalic_G is called the value group of ν𝜈\nuitalic_ν. In addition, we denote by Rνsubscript𝑅𝜈R_{\nu}italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT the local ring Rν:={fK{0}|ν(f)0}{0},assignsubscript𝑅𝜈conditional-set𝑓𝐾0𝜈𝑓00R_{\nu}:=\{f\in K\setminus\{0\}\ |\ \nu(f)\geq 0\}\cup\{0\},italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT := { italic_f ∈ italic_K ∖ { 0 } | italic_ν ( italic_f ) ≥ 0 } ∪ { 0 } , called the valuation ring of ν𝜈\nuitalic_ν, and by 𝔪νsubscript𝔪𝜈\mathfrak{m}_{\nu}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT its maximal ideal 𝔪ν:={fK{0}|ν(f)>0}{0}assignsubscript𝔪𝜈conditional-set𝑓𝐾0𝜈𝑓00\mathfrak{m}_{\nu}:=\{f\in K\setminus\{0\}\ |\ \nu(f)>0\}\cup\{0\}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT := { italic_f ∈ italic_K ∖ { 0 } | italic_ν ( italic_f ) > 0 } ∪ { 0 }. If K𝐾Kitalic_K is the quotient field of a two-dimensional regular local ring (R,𝔪)𝑅𝔪(R,\mathfrak{m})( italic_R , fraktur_m ) whose maximal ideal is 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m and ν𝜈\nuitalic_ν is centered at R𝑅Ritalic_R, i.e. R𝔪ν=𝔪𝑅subscript𝔪𝜈𝔪R\cap\mathfrak{m}_{\nu}=\mathfrak{m}italic_R ∩ fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT = fraktur_m, ν𝜈\nuitalic_ν is said to be a plane valuation. By [52] (see [54]) plane valuations are in one-to-one correspondence with (not necessarily finite) sequences of blowups whose configurations over SpecR𝑅\,Ritalic_R are chains and the origin is the closed point pSpecR𝑝Spec𝑅p\in\text{Spec}\,Ritalic_p ∈ Spec italic_R (associated to 𝔪𝔪\mathfrak{m}fraktur_m). Divisorial (plane) valuations are those corresponding to finite sequences.

For us, a divisorial valuation ν𝜈\nuitalic_ν of (a smooth projective surface) X𝑋Xitalic_X is a valuation ν𝜈\nuitalic_ν of the quotient field of the ring R:=𝒪X,p,assign𝑅subscript𝒪𝑋𝑝R:=\mathcal{O}_{X,p},italic_R := caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X , italic_p end_POSTSUBSCRIPT , where p𝑝pitalic_p is a closed point in X,𝑋X,italic_X , centered at R𝑅Ritalic_R. The valuation ν𝜈\nuitalic_ν defines a chain giving rise to a sequence of blowups

π:Xν:=XnπnXn1X1π1X0=X,:𝜋assignsubscript𝑋𝜈subscript𝑋𝑛subscript𝜋𝑛subscript𝑋𝑛1subscript𝑋1subscript𝜋1subscript𝑋0𝑋\pi:X_{\nu}:=X_{n}\xrightarrow{\pi_{n}}X_{n-1}\rightarrow\cdots\rightarrow X_{% 1}\xrightarrow{\pi_{1}}X_{0}=X,italic_π : italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT := italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT → ⋯ → italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_X , (1)

where π1subscript𝜋1\pi_{1}italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is the blowup at the closed point p=p1X𝑝subscript𝑝1𝑋p=p_{1}\in Xitalic_p = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X defined by the maximal ideal 𝔪1=𝔪subscript𝔪1𝔪\mathfrak{m}_{1}=\mathfrak{m}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = fraktur_m of R𝑅Ritalic_R and πl,l2,subscript𝜋𝑙𝑙2\pi_{l},l\geq 2,italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT , italic_l ≥ 2 , is the blowup at the unique closed point plXl1subscript𝑝𝑙subscript𝑋𝑙1p_{l}\in X_{l-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT belonging to the exceptional divisor Epl1subscript𝐸subscript𝑝𝑙1E_{p_{l-1}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT created by πl1subscript𝜋𝑙1\pi_{l-1}italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT and such that the plane valuation ν𝜈\nuitalic_ν is centered at 𝒪Xl1,plsubscript𝒪subscript𝑋𝑙1subscript𝑝𝑙\mathcal{O}_{X_{l-1},p_{l}}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. This type of sequences, where each blowup is performed at a point of the last created exceptional divisor, are also named simple. Notice that the valuation ν𝜈\nuitalic_ν satisfies ν(f)=ordEpn(f)𝜈𝑓subscriptordsubscript𝐸subscript𝑝𝑛𝑓\nu(f)=\operatorname{ord}_{E_{p_{n}}}(f)italic_ν ( italic_f ) = roman_ord start_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) for all fK𝑓superscript𝐾f\in K^{*}italic_f ∈ italic_K start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT [52].

Let 𝒞ν={pl}l=1nsubscript𝒞𝜈superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑛\mathcal{C}_{\nu}=\{p_{l}\}_{l=1}^{n}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT be the chain defined by a divisorial valuation ν𝜈\nuitalic_ν. For l1𝑙1l\geq 1italic_l ≥ 1, 𝔪lsubscript𝔪𝑙\mathfrak{m}_{l}fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT denotes the maximal ideal corresponding to the closed point plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT. The value ν(𝔪l)𝜈subscript𝔪𝑙\nu(\mathfrak{m}_{l})italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) is defined as ν(𝔪l):=min{ν(f)|f𝔪l{0}}assign𝜈subscript𝔪𝑙conditional𝜈𝑓𝑓subscript𝔪𝑙0\nu(\mathfrak{m}_{l}):=\min\{\nu(f)\ |\ f\in\mathfrak{m}_{l}\setminus\{0\}\}italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) := roman_min { italic_ν ( italic_f ) | italic_f ∈ fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ∖ { 0 } }. The sequence (ν(𝔪l))l=1nsuperscriptsubscript𝜈subscript𝔪𝑙𝑙1𝑛(\nu(\mathfrak{m}_{l}))_{l=1}^{n}( italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT is called the sequence of values of ν𝜈\nuitalic_ν. Values in this sequence satisfy the so-called proximity equalities [14, Theorem 8.1.7]:

ν(𝔪l)=plplν(𝔪l),l0.formulae-sequence𝜈subscript𝔪𝑙subscriptsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝑝𝑙𝜈subscript𝔪superscript𝑙𝑙0\nu(\mathfrak{m}_{l})=\sum_{p_{l^{\prime}}\to p_{l}}\nu(\mathfrak{m}_{l^{% \prime}}),\,l\geq 0.italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_l ≥ 0 . (2)

When considering a divisorial valuation of X𝑋Xitalic_X, we denote by φCsubscript𝜑𝐶\varphi_{C}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT the germ of a curve C𝐶Citalic_C on X𝑋Xitalic_X at the point p𝑝pitalic_p. Additionally, φlsubscript𝜑𝑙\varphi_{l}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT denotes an analytically irreducible germ at p𝑝pitalic_p such that its strict transform on Xlsubscript𝑋𝑙X_{l}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT is transversal to the exceptional divisor Eplsubscript𝐸subscript𝑝𝑙E_{p_{l}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT at a general point of the exceptional locus. The value multpl(φl)subscriptmultsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝜑𝑙\text{mult}_{p_{l^{\prime}}}(\varphi_{l})mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) (respectively, multpl(φC)subscriptmultsubscript𝑝superscript𝑙subscript𝜑𝐶\text{mult}_{p_{l^{\prime}}}(\varphi_{C})mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT )), 1l,ln,formulae-sequence1𝑙superscript𝑙𝑛1\leq l,{l^{\prime}}\leq n,1 ≤ italic_l , italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_n , denotes the multiplicity of the strict transform of φlsubscript𝜑𝑙\varphi_{l}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT (respectively, φCsubscript𝜑𝐶\varphi_{C}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT) at plsubscript𝑝superscript𝑙p_{l^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. It holds that ν(𝔪l)=multpl(φn)𝜈subscript𝔪𝑙subscriptmultsubscript𝑝𝑙subscript𝜑𝑛\nu(\mathfrak{m}_{l})=\text{mult}_{p_{l}}(\varphi_{n})italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). We use frequently, without any mention, the so-called Noether formula for valuations, which we recall here for the convenience of the reader. A proof can be found in [14, Theorem 8.1.6].

Proposition 2.1.

Let ν𝜈\nuitalic_ν be a divisorial valuation of X𝑋Xitalic_X, with associated configuration of infinitely near points 𝒞ν:={pl}l=1nassignsubscript𝒞𝜈superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑛\mathcal{C}_{\nu}:=\{p_{l}\}_{l=1}^{n}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT := { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT, and let C𝐶Citalic_C be a curve on X𝑋Xitalic_X. Then

ν(φC)=(φn,φC)p=l=1nmultpl(φn)multpl(φC).𝜈subscript𝜑𝐶subscriptsubscript𝜑𝑛subscript𝜑𝐶𝑝superscriptsubscript𝑙1𝑛subscriptmultsubscript𝑝𝑙subscript𝜑𝑛subscriptmultsubscript𝑝𝑙subscript𝜑𝐶\nu(\varphi_{C})=(\varphi_{n},\varphi_{C})_{p}=\sum_{l=1}^{n}{\rm mult}_{p_{l}% }(\varphi_{n})\cdot{\rm mult}_{p_{l}}(\varphi_{C}).italic_ν ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ⋅ roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) .

The sequence of maximal contact values (β¯w)w=0g+1superscriptsubscriptsubscript¯𝛽𝑤𝑤0𝑔1(\overline{\beta}_{w})_{w=0}^{g+1}( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT of a divisorial valuation ν𝜈\nuitalic_ν is a well-known invariant related to divisorial valuations. See [21, (1.5.3)] for the definition. The sequence (β¯w)w=0gsuperscriptsubscriptsubscript¯𝛽𝑤𝑤0𝑔(\overline{\beta}_{w})_{w=0}^{g}( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT is the minimal generating set of the semigroup of values of ν𝜈\nuitalic_ν, S(ν):=ν(R{0})assign𝑆𝜈𝜈𝑅0S(\nu):=\nu(R\setminus\{0\})italic_S ( italic_ν ) := italic_ν ( italic_R ∖ { 0 } ), [52, Remark 6.1], and the value β¯g+1subscript¯𝛽𝑔1\overline{\beta}_{g+1}over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT coincides with the inverse of the volume of ν𝜈\nuitalic_ν, [vol(ν)]1,superscriptdelimited-[]vol𝜈1[\text{vol}(\nu)]^{-1},[ vol ( italic_ν ) ] start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT , where

vol(ν):=limαdimk(R/𝒫α)α2/2assignvol𝜈subscript𝛼subscriptdimension𝑘𝑅subscript𝒫𝛼superscript𝛼22\text{vol}(\nu):=\lim_{\alpha\to\infty}\dfrac{\dim_{k}(R/\mathcal{P}_{\alpha})% }{\alpha^{2}/2}vol ( italic_ν ) := roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_α → ∞ end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG roman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_R / caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_α start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 2 end_ARG

and 𝒫α={fR|ν(f)α}{0}subscript𝒫𝛼conditional-set𝑓𝑅𝜈𝑓𝛼0\mathcal{P}_{\alpha}=\{f\in R\ |\ \nu(f)\geq\alpha\}\cup\{0\}caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT = { italic_f ∈ italic_R | italic_ν ( italic_f ) ≥ italic_α } ∪ { 0 } (see [35, Remark 2.3]).

3. The arrowed proximity graph

Any rational smooth projective surface can be obtained by blowing up at a configuration of infinitely near points over the projective plane or a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, δ0𝛿0\delta\geq 0italic_δ ≥ 0. We are mainly interested in the case where the configuration is over 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. This section is devoted to recall some known facts on the obtained rational surfaces and to introduce a new concept related to them: the arrowed proximity graph. It will be useful in this article.

Recall that 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT is a ruled surface (over an algebraically closed field k𝑘kitalic_k) together with a projective morphism ψ:𝔽δ1,:𝜓subscript𝔽𝛿superscript1\psi:\mathbb{F}_{\delta}\to\mathbb{P}^{1},italic_ψ : blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , where 1superscript1\mathbb{P}^{1}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT is the projective line over k𝑘kitalic_k. Denote by F𝐹Fitalic_F a fiber of the projective morphism ψ𝜓\psiitalic_ψ. Following [38], there exists a section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT of ψ𝜓\psiitalic_ψ with self-intersecion δ𝛿-\delta- italic_δ. When δ𝛿\deltaitalic_δ is positive, M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT is the unique reduced and irreducible curve with negative self-intersection and we call it special section. In the case δ=0𝛿0\delta=0italic_δ = 0, M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT is simply a section of self-intersection zero. In addition, denote by M𝑀Mitalic_M a section which is linearly equivalent to the divisor M0+δFsubscript𝑀0𝛿𝐹M_{0}+\delta Fitalic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_δ italic_F and such that M0M=subscript𝑀0𝑀M_{0}\cap M=\emptysetitalic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_M = ∅. The Picard group Pic(𝔽δ)subscript𝔽𝛿(\mathbb{F}_{\delta})( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT ) of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT is generated by the classes of F𝐹Fitalic_F and M𝑀Mitalic_M and it holds that F2=0,FM=1formulae-sequencesuperscript𝐹20𝐹𝑀1F^{2}=0,F\cdot M=1italic_F start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 0 , italic_F ⋅ italic_M = 1 and M2=δsuperscript𝑀2𝛿M^{2}=\deltaitalic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_δ.

As we said above, we center our interest in configurations over Hirzebruch surfaces. That is, we consider any rational surface X𝑋Xitalic_X given by blowing up at a configuration 𝒞={pl}l=1N𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑁\mathcal{C}=\{p_{l}\}_{l=1}^{N}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. Set π=π𝒞:X𝔽δ:𝜋subscript𝜋𝒞𝑋subscript𝔽𝛿\pi=\pi_{\mathcal{C}}:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π = italic_π start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT the composition of blowups giving rise to X𝑋Xitalic_X and defined by 𝒞.𝒞\mathcal{C}.caligraphic_C . It is clear that 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is a disjoint union of constellations 𝒞i,1irsubscript𝒞𝑖1𝑖𝑟\mathcal{C}_{i},1\leq i\leq rcaligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_i ≤ italic_r. Denote by Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT the fiber on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT passing through the origin of 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, for i=1,,r𝑖1𝑟i=1,\ldots,ritalic_i = 1 , … , italic_r (notice that the fibers F1,,Frsubscript𝐹1subscript𝐹𝑟F_{1},\ldots,F_{r}italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT need not to be different).

Denote by El:=Eplassignsubscript𝐸𝑙subscript𝐸subscript𝑝𝑙E_{l}:=E_{p_{l}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT := italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT the exceptional divisor created after blowing up at the point plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT and, abusing the notation, set Elsubscript𝐸𝑙E_{l}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT (respectively, Elsubscriptsuperscript𝐸𝑙E^{*}_{l}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT) the strict (respectively, total) transform of the exceptional divisor Elsubscript𝐸𝑙E_{l}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT on X𝑋Xitalic_X. Also, for each divisor D𝐷Ditalic_D on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, D~~𝐷\tilde{D}over~ start_ARG italic_D end_ARG (respectively, Dsuperscript𝐷D^{*}italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT) denotes the strict (respectively, total) transform of the divisor D𝐷Ditalic_D on X𝑋Xitalic_X.

Let {ptj}j=1msuperscriptsubscriptsubscript𝑝subscript𝑡𝑗𝑗1𝑚\{p_{t_{j}}\}_{j=1}^{m}{ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT be the set of maximal points of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C with respect to the ordering \geq. Each one of the divisors Etjsubscript𝐸subscript𝑡𝑗E_{t_{j}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (which we name final exceptional divisors) defines a divisorial valuation νj:=νEtjassignsubscript𝜈𝑗subscript𝜈subscript𝐸subscript𝑡𝑗\nu_{j}:=\nu_{E_{t_{j}}}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT := italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Set 𝒞νj={pjk}k=1nj𝒞subscript𝒞subscript𝜈𝑗superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑗𝑘𝑘1subscript𝑛𝑗𝒞{\mathcal{C}}_{\nu_{j}}=\{p_{j\,k}\}_{k=1}^{n_{j}}\subset\mathcal{C}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ caligraphic_C the chain defined by νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT; clearly pj 1𝔽δsubscript𝑝𝑗1subscript𝔽𝛿p_{j\,1}\in\mathbb{F}_{\delta}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT and pjkpjk1subscript𝑝𝑗𝑘subscript𝑝𝑗𝑘1p_{j\,k}\to p_{j\,k-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT for all k{2,,nj}𝑘2subscript𝑛𝑗k\in\{2,\ldots,n_{j}\}italic_k ∈ { 2 , … , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT }. The configuration 𝒞𝒞{\mathcal{C}}caligraphic_C can be expressed as follows:

𝒞=j=1m𝒞νj.𝒞superscriptsubscript𝑗1𝑚subscript𝒞subscript𝜈𝑗{\mathcal{C}}=\bigcup_{j=1}^{m}{\mathcal{C}}_{\nu_{j}}.caligraphic_C = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . (3)

In addition, we use the notation Ejksubscript𝐸𝑗𝑘E_{j\,k}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT to indicate the exceptional divisor created by blowing up at pjksubscript𝑝𝑗𝑘p_{j\,k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT and φjksubscript𝜑𝑗𝑘\varphi_{j\,k}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT stands for an analytically irreducible germ at pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT such that its strict transform is transversal to the exceptional divisor Ejksubscript𝐸𝑗𝑘E_{j\,k}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT at a general point. Notice that the origin of each chain 𝒞νjsubscript𝒞subscript𝜈𝑗{\mathcal{C}}_{\nu_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT belongs to a unique fiber on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, and each one of these fibers contains the origin of at least one divisorial valuation νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT. Sometimes we use the notations Fνjsubscript𝐹subscript𝜈𝑗F_{\nu_{j}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT or Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT to indicate the fiber going through the origin of the chain given by νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT. In order to avoid excessive cumbersome notation, a subscript i𝑖iitalic_i (respectively, j𝑗jitalic_j) in Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (respectively, Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT) indicates that Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (respectively, Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT) is the fiber going through the origin of the constellation 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, 1ir1𝑖𝑟1\leq i\leq r1 ≤ italic_i ≤ italic_r (respectively, chain 𝒞νjsubscript𝒞subscript𝜈𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, 1jm1𝑗𝑚1\leq j\leq m1 ≤ italic_j ≤ italic_m).

Next we introduce an important object in this paper. It is attached to a rational surface X𝑋Xitalic_X obtained by a composition of blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\rightarrow\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. It is named the arrowed proximity graph of (X,π)𝑋𝜋(X,\pi)( italic_X , italic_π ) and it is denoted by APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ). Denoting by 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C the configuration of centers of π𝜋\piitalic_π and keeping the above notation, the graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) is formed by the disjoint union of r𝑟ritalic_r labeled rooted trees with arrows, each one of them corresponding to a constellation 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT. The vertices of each tree correspond to the points in 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and are labeled with pjksubscript𝑝𝑗𝑘p_{j\,k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT. Notice that a point in 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT can have different labels if it corresponds to different valuations. Without loss of generality, we use any of them. Two points p,q𝒞i𝑝𝑞subscript𝒞𝑖p,q\in\mathcal{C}_{i}italic_p , italic_q ∈ caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT are joined by an edge if q>p𝑞𝑝q>pitalic_q > italic_p and (q)=(p)+1.𝑞𝑝1\ell(q)=\ell(p)+1.roman_ℓ ( italic_q ) = roman_ℓ ( italic_p ) + 1 . The origin of 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT determines the root. We also add edges joining those points p𝑝pitalic_p and q𝑞qitalic_q in 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT such that qp𝑞𝑝q\to pitalic_q → italic_p and (q)>(p)+1,𝑞𝑝1\ell(q)>\ell(p)+1,roman_ℓ ( italic_q ) > roman_ℓ ( italic_p ) + 1 , although for simplicity when depicting the graph we delete those edges one can deduce from others. Indeed, if r,p,q𝒞𝑟𝑝𝑞𝒞r,p,q\in\mathcal{C}italic_r , italic_p , italic_q ∈ caligraphic_C, rqp𝑟𝑞𝑝r\geq q\geq pitalic_r ≥ italic_q ≥ italic_p, qp𝑞𝑝q\neq pitalic_q ≠ italic_p and rp𝑟𝑝r\rightarrow pitalic_r → italic_p, then rq𝑟𝑞r\rightarrow qitalic_r → italic_q by [12, Theorem 1.6 (iii)] and the edge joining q𝑞qitalic_q and p𝑝pitalic_p can be deleted because it is deduced from that joining r𝑟ritalic_r and p𝑝pitalic_p. We complete our graph by adding arrows with a label F~isubscript~𝐹𝑖\tilde{F}_{i}over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT or M~0subscript~𝑀0\tilde{M}_{0}over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT to those vertices of the graph corresponding to the last points of the constellations 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT through which the strict transform of the fibers Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT or the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT go. Notice that APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) depends only on the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C, the fibers Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT.

If one deletes the arrows in the arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ), one gets the proximity graph of the pair (X,π)𝑋𝜋(X,\pi)( italic_X , italic_π ). A less explicit version of this last graph was introduced in [12, Section 1] for configurations over smooth varieties of dimension larger than one. In our context, the proximity graph determines and it is determined by other combinatorial objects like the dual graph or the Enriques diagram of the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C (see, for example, [52, 26, 14] for these last concepts). We use the proximity graph because it eases treatment with multiplicities and proximity equalities. The concepts introduced in this section and the preceding one are related with the notion of bubble space [22, Section 7.3.2].

Refer to caption
Figure 3.1. Arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) of the rational surface X𝑋Xitalic_X in Examples 3.1, 4.5 and 4.22.
Example 3.1.

Figure 3.1 shows the arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) of a rational surface X𝑋Xitalic_X obtained by blowing up the surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT at a configuration 𝒞={pl}l=120=i=13𝒞i𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙120superscriptsubscript𝑖13subscript𝒞𝑖\mathcal{C}=\{p_{l}\}_{l=1}^{20}=\cup_{i=1}^{3}\mathcal{C}_{i}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 20 end_POSTSUPERSCRIPT = ∪ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT of twenty infinitely near points. Notice that the graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) shows the topology of the exceptional locus of the composition π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT (when the ground field is \mathbb{C}blackboard_C) and also indicates the irreducible components of the exceptional locus where the strict transforms of the fibers Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT are transversal. Moreover we indicate the maximal points with the labels ptj,1j5subscript𝑝subscript𝑡𝑗1𝑗5p_{t_{j}},1\leq j\leq 5italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ 5. Note that the edge joining p16subscript𝑝16p_{16}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT and p14subscript𝑝14p_{14}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 14 end_POSTSUBSCRIPT has been deleted because the fact p16p14subscript𝑝16subscript𝑝14p_{16}\rightarrow p_{14}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT 14 end_POSTSUBSCRIPT can be deduced from the proximity p17p14subscript𝑝17subscript𝑝14p_{17}\rightarrow p_{14}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 17 end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT 14 end_POSTSUBSCRIPT.

4. The effective cone and the Cox ring

Along this section, unless otherwise stated, X𝑋Xitalic_X denotes a rational surface obtained by a composition of blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. We also keep the notation introduced in the preceding section.

4.1. The cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) and its dual

Denote by NS(X)NS𝑋\operatorname{NS}(X)roman_NS ( italic_X ) the Néron-Severi group of the surface X𝑋Xitalic_X and set NS(X):=NS(X)assignsubscriptNS𝑋tensor-productNS𝑋\operatorname{NS}_{\mathbb{R}}(X):=\operatorname{NS}(X)\otimes\mathbb{R}roman_NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) := roman_NS ( italic_X ) ⊗ blackboard_R. As usual, the symbol \cdot stands for the intersection product. Let NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) (respectively, NE¯(X)¯NE𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X )), Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X )) be the cone of curves (respectively, the pseudoeffective cone or Mori cone, the nef cone) of X𝑋Xitalic_X.

Consider the convex cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) (embedded into NS(X)subscriptNS𝑋\operatorname{NS}_{\mathbb{R}}(X)roman_NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X )) generated by the following set of classes of divisors

{[F~i]}i=1r{[M~0]}{[El]}l=1N.superscriptsubscriptdelimited-[]subscript~𝐹𝑖𝑖1𝑟delimited-[]subscript~𝑀0superscriptsubscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙𝑙1𝑁\big{\{}[\tilde{F}_{i}]\big{\}}_{i=1}^{r}\cup\big{\{}[\tilde{M}_{0}]\big{\}}% \cup\big{\{}[E_{l}]\big{\}}_{l=1}^{N}.{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT ∪ { [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] } ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT . (4)

The dual cone of (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) is defined as

(X):={[D]NS(X)|[D][C]0, for all [C](X)}.assignsuperscript𝑋conditional-setdelimited-[]𝐷subscriptNS𝑋formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]𝐶0 for all delimited-[]𝐶𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X):=\big{\{}[D]\in\text{NS}_{\mathbb{R}}(X)\ |\ [D]\cdot[C% ]\geq 0,\text{ for all }[C]\in\mathfrak{C}(X)\big{\}}.fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) := { [ italic_D ] ∈ NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) | [ italic_D ] ⋅ [ italic_C ] ≥ 0 , for all [ italic_C ] ∈ fraktur_C ( italic_X ) } .

The following result determines a set of generators of the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) and it will be crucial for our forthcoming main result.

Lemma 4.1.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by blowing up at a configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C of infinitely near points over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT, with δ>0𝛿0\delta>0italic_δ > 0. Keep the notation introduced in this section. The cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) is generated by the classes in NS(X)subscriptNS𝑋\operatorname{NS}_{\mathbb{R}}(X)roman_NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) of the following (not necessarily distinct) divisors:

  • Fsuperscript𝐹F^{*}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and M.superscript𝑀M^{*}.italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT .

  • For each j,1jm,𝑗1𝑗𝑚j,1\leq j\leq m,italic_j , 1 ≤ italic_j ≤ italic_m , corresponding to the divisorial valuations defined by the final exceptional divisors,

    Λjk:=Λk(νj):=ajkF+bjkMλ=1kmultpjλ(φjk)Ejλ,assignsubscriptΛ𝑗𝑘subscriptΛ𝑘subscript𝜈𝑗assignsubscript𝑎𝑗𝑘superscript𝐹subscript𝑏𝑗𝑘superscript𝑀superscriptsubscript𝜆1𝑘subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗𝑘superscriptsubscript𝐸𝑗𝜆\Lambda_{j\,k}:=\Lambda_{k}(\nu_{j}):=a_{j\,k}F^{*}+b_{j\,k}M^{*}-\sum_{% \lambda=1}^{k}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,k})E_{j\,% \lambda}^{*},roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT := roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) := italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,

    where k𝑘kitalic_k runs over the set {k| 1knj}conditional-set𝑘1𝑘subscript𝑛𝑗\{k\ |\ 1\leq k\leq n_{j}\}{ italic_k | 1 ≤ italic_k ≤ italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } and ajksubscript𝑎𝑗𝑘a_{j\,k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT (respectively, bjksubscript𝑏𝑗𝑘b_{j\,k}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT) denotes the intersection multiplicity (φM0,φjk)pj 1subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑𝑗𝑘subscript𝑝𝑗1(\varphi_{M_{0}},\varphi_{j\,k})_{p_{j\,1}}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (respectively, (φFj,φjk)pj 1subscriptsubscript𝜑subscript𝐹𝑗subscript𝜑𝑗𝑘subscript𝑝𝑗1(\varphi_{F_{j}},\varphi_{j\,k})_{p_{j\,1}}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT), Fj:=Fνjassignsubscript𝐹𝑗subscript𝐹subscript𝜈𝑗F_{j}:=F_{\nu_{j}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT := italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT being the fiber associated to the divisorial valuation νj.subscript𝜈𝑗\nu_{j}.italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT .

  • For each subset {j1,,js}{1,,m}subscript𝑗1subscript𝑗𝑠1𝑚\{j_{1},\ldots,j_{s}\}\subseteq\{1,\ldots,m\}{ italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT } ⊆ { 1 , … , italic_m } of cardinality s𝑠sitalic_s, 1<sr1𝑠𝑟1<s\leq r1 < italic_s ≤ italic_r, such that the chains in the set {𝒞νjh}h=1ssuperscriptsubscriptsubscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗1𝑠\big{\{}\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}{ caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT are pairwise disjoint and their origins belong to different fibers on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT,

    W(j1k1),,(jsks):=assignsubscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠absent\displaystyle W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}:=italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT := (h=1szjhkhajhkh)F+(zj1k1bj1k1)Msuperscriptsubscript1𝑠subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘subscript𝑎subscript𝑗subscript𝑘superscript𝐹subscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑏subscript𝑗1subscript𝑘1superscript𝑀\displaystyle\left(\sum_{h=1}^{s}z_{j_{h}\,k_{h}}\cdot a_{j_{h}\,k_{h}}\right)% F^{*}+\left(z_{j_{1}\,k_{1}}\cdot b_{j_{1}\,k_{1}}\right)M^{*}( ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + ( italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT
    h=1sλ=1khzjhkhmultpjhλ(φjhkh)Ejhλ,superscriptsubscript1𝑠superscriptsubscript𝜆1subscript𝑘subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘superscriptsubscript𝐸subscript𝑗𝜆\displaystyle-\sum_{h=1}^{s}\sum_{\lambda=1}^{k_{h}}z_{j_{h}\,k_{h}}% \operatorname{mult}_{p_{j_{h}\,\lambda}}(\varphi_{j_{h}\,k_{h}})E_{j_{h}\,% \lambda}^{*},- ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,

    where kh,1hs,subscript𝑘1𝑠k_{h},1\leq h\leq s,italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , runs over the set {kh| 1khnjh}conditional-setsubscript𝑘1subscript𝑘subscript𝑛subscript𝑗\{k_{h}\ |\ 1\leq k_{h}\leq n_{j_{h}}\}{ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT | 1 ≤ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } and (zj1k1,,zjsks)subscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠(z_{j_{1}\,k_{1}},\ldots,z_{j_{s}\,k_{s}})( italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) is any element in (>0)ssuperscriptsubscriptabsent0𝑠(\mathbb{Z}_{>0})^{s}( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT > 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT satisfying the following equalities:

    zj1k1bj1k1==zjsksbjsks.subscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑏subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠subscript𝑏subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠z_{j_{1}\,k_{1}}\cdot b_{j_{1}\,k_{1}}=\cdots=z_{j_{s}\,k_{s}}\cdot b_{j_{s}\,% k_{s}}.italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ⋯ = italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.

According to [25, Section 1.2], the cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) can be regarded as the intersection of the half-spaces defined as follows

σ:={zNS(X)|uσz0},assignsubscript𝜎conditional-set𝑧subscriptNS𝑋subscript𝑢𝜎𝑧0\mathcal{H}_{\sigma}:=\{z\in\operatorname{NS}_{\mathbb{R}}(X)\ |\ u_{\sigma}% \cdot z\geq 0\},caligraphic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT := { italic_z ∈ roman_NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) | italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_z ≥ 0 } ,

where σ𝜎\sigmaitalic_σ ranges over the faces of (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) of codimension one and uσsubscript𝑢𝜎u_{\sigma}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT is an element in (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) such that σ=(X)uσ𝜎𝑋superscriptsubscript𝑢𝜎perpendicular-to\sigma=\mathfrak{C}(X)\cap u_{\sigma}^{\perp}italic_σ = fraktur_C ( italic_X ) ∩ italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT. As a consequence, the uσsubscript𝑢𝜎u_{\sigma}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT’s generate the convex cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ). This implies that it suffices to check that the classes of the divisors described in the statement belong to (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ), to consider every codimension one linear subspace \mathcal{L}caligraphic_L generated by N+1𝑁1N+1italic_N + 1 elements in (4) and verify that its orthogonal complement superscriptperpendicular-to\mathcal{L}^{\perp}caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT is generated by the class of some of the divisors given in the statement.

Let \mathcal{L}caligraphic_L be as above. Then, there exists a nonzero divisor

D:=aF+bMl=1NclEl,assign𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙D:=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*},italic_D := italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , (5)

such that a,b𝑎𝑏a,bitalic_a , italic_b and cl,1lNsubscript𝑐𝑙1𝑙𝑁c_{l},1\leq l\leq Nitalic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N, are nonnegative integers, and its class [D]delimited-[]𝐷[D][ italic_D ] belongs to (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) and generates the orthogonal subspace superscriptperpendicular-to\mathcal{L}^{\perp}caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT. Let us see the different possibilities for \mathcal{L}caligraphic_L and D𝐷Ditalic_D.

If \mathcal{L}caligraphic_L contains all the classes of the strict transforms of the exceptional divisors, there are two possible cases:

  • --

    ={[F~i]}{[El]}l=1Ndelimited-⟨⟩delimited-[]subscript~𝐹𝑖superscriptsubscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙𝑙1𝑁\mathcal{L}=\langle\{[\tilde{F}_{i}]\}\cup\{[E_{l}]\}_{l=1}^{N}\ranglecaligraphic_L = ⟨ { [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] } ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ⟩ for some 1ir1𝑖𝑟1\leq i\leq r1 ≤ italic_i ≤ italic_r and, therefore, =[F]superscriptperpendicular-todelimited-⟨⟩delimited-[]superscript𝐹\mathcal{L}^{\perp}=\langle[F^{*}]\ranglecaligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = ⟨ [ italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] ⟩, and

  • --

    ={[M~0]}{[El]}l=1Ndelimited-⟨⟩delimited-[]subscript~𝑀0superscriptsubscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙𝑙1𝑁\mathcal{L}=\langle\{[\tilde{M}_{0}]\}\cup\{[E_{l}]\}_{l=1}^{N}\ranglecaligraphic_L = ⟨ { [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] } ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ⟩ and, therefore, =[M].superscriptperpendicular-todelimited-⟨⟩delimited-[]superscript𝑀\mathcal{L}^{\perp}=\langle[M^{*}]\rangle.caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = ⟨ [ italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] ⟩ .

Since [F]delimited-[]superscript𝐹[F^{*}][ italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] and [M](X)delimited-[]superscript𝑀superscript𝑋[M^{*}]\in\mathfrak{C}^{\vee}(X)[ italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] ∈ fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ), Fsuperscript𝐹F^{*}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and Msuperscript𝑀M^{*}italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT are two possibilities for the divisor D𝐷Ditalic_D.

Now we study the case when \mathcal{L}caligraphic_L is generated by the class of M~0subscript~𝑀0\tilde{M}_{0}over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT and the class of a fiber F~i,subscript~𝐹𝑖\tilde{F}_{i},over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 1ir,1𝑖𝑟1\leq i\leq r,1 ≤ italic_i ≤ italic_r , and the remaining generators are classes of strict transforms of exceptional divisors. That means that

={[F~i],[M~0]}{[El]}1lN,lk,delimited-⟨⟩delimited-[]subscript~𝐹𝑖delimited-[]subscript~𝑀0subscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙formulae-sequence1𝑙𝑁𝑙superscript𝑘\mathcal{L}=\langle\{[\tilde{F}_{i}],[\tilde{M}_{0}]\}\cup\{[E_{l}]\}_{1\leq l% \leq N,l\neq k^{\prime}}\rangle,caligraphic_L = ⟨ { [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] } ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , italic_l ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ , (6)

for some index k{1,,N}.superscript𝑘1𝑁k^{\prime}\in\{1,\ldots,N\}.italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ { 1 , … , italic_N } . With the previous notation, assume that Eksubscript𝐸superscript𝑘E_{k^{\prime}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is created by blowing up at the point pjksubscript𝑝𝑗𝑘p_{j\,k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT for some j{1,,m}𝑗1𝑚j\in\{1,\ldots,m\}italic_j ∈ { 1 , … , italic_m } and k{1,,nj}𝑘1subscript𝑛𝑗k\in\{1,\ldots,n_{j}\}italic_k ∈ { 1 , … , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT }. A divisor D𝐷Ditalic_D as in (5) such that [D](X)delimited-[]𝐷superscript𝑋[D]\in\mathfrak{C}^{\vee}(X)[ italic_D ] ∈ fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) and it is orthogonal to a linear space \mathcal{L}caligraphic_L as in (6) must satisfy:

[D][F~i]=0,[D][M~0]=0,[D][El]=0,1lN, for lk,[D][Ek]>0and [D][F~τ]0, for 1τr,τi.formulae-sequenceformulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝑖0formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝑀00formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸𝑙01𝑙𝑁formulae-sequence for 𝑙superscript𝑘delimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscript𝑘0formulae-sequenceformulae-sequenceand delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝜏0 for 1𝜏𝑟𝜏𝑖\begin{array}[]{r}[D]\cdot[\tilde{F}_{i}]=0,[D]\cdot[\tilde{M}_{0}]=0,[D]\cdot% [E_{l}]=0,1\leq l\leq N,\text{ for }l\neq k^{\prime},[D]\cdot[E_{k^{\prime}}]>% 0\\ \text{and }[D]\cdot[\tilde{F}_{\tau}]\geq 0,\text{ for }1\leq\tau\leq r,\tau% \neq i.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , for italic_l ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] > 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL and [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ] ≥ 0 , for 1 ≤ italic_τ ≤ italic_r , italic_τ ≠ italic_i . end_CELL end_ROW end_ARRAY (7)

Note that [D][Ek]>0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscript𝑘0[D]\cdot[E_{k^{\prime}}]>0[ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] > 0 is mandatory in order to obtain a nonvanishing divisor. For simplicity we can assume that ck=[D][Ek]=[D][Ek]=multjk(φjk)=1subscript𝑐superscript𝑘delimited-[]𝐷delimited-[]superscriptsubscript𝐸superscript𝑘delimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscript𝑘subscriptmult𝑗𝑘subscript𝜑𝑗𝑘1c_{k^{\prime}}=[D]\cdot[E_{k^{\prime}}^{*}]=[D]\cdot[E_{k^{\prime}}]=% \operatorname{mult}_{j\,k}(\varphi_{j\,k})=1italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] = [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = 1. In addition, it holds that

0=[D][El]=clpαplcα,1lN, for lk.formulae-sequence0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸𝑙subscript𝑐𝑙subscriptsubscript𝑝𝛼subscript𝑝𝑙subscript𝑐𝛼1𝑙𝑁 for 𝑙superscript𝑘0=[D]\cdot[E_{l}]=c_{l}-\sum_{p_{\alpha}\to p_{l}}c_{\alpha},1\leq l\leq N,% \text{ for }l\neq k^{\prime}.0 = [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , for italic_l ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .

Therefore, the proximity equalities and the previous equation prove that the coefficients clsubscript𝑐𝑙c_{l}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT of D𝐷Ditalic_D are:

cl={multpjλ(φjk),when El is created by blowing up at pjλ,1λk,0,otherwise.subscript𝑐𝑙casessubscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗𝑘when subscript𝐸𝑙 is created by blowing up at subscript𝑝𝑗𝜆1𝜆𝑘0otherwise.c_{l}=\Bigg{\{}\begin{array}[]{cl}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi% _{j\,k}),&\text{when }E_{l}\text{ is created by blowing up at }p_{j\,\lambda},% 1\leq\lambda\leq k,\\[5.69054pt] 0,&\text{otherwise.}\end{array}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = { start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) , end_CELL start_CELL when italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT is created by blowing up at italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_λ ≤ italic_k , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL otherwise. end_CELL end_ROW end_ARRAY (8)

The class [F~j]delimited-[]subscript~𝐹𝑗[\tilde{F}_{j}][ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ] corresponding to the fiber attached to the valuation νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT must be a generator of \mathcal{L}caligraphic_L in (6). Otherwise, reasoning by contradiction, if [F~i][F~j]delimited-[]subscript~𝐹𝑖delimited-[]subscript~𝐹𝑗[\tilde{F}_{i}]\neq[\tilde{F}_{j}][ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] ≠ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ] is a generator, the facts that [D][F~i]=0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝑖0[D]\cdot[\tilde{F}_{i}]=0[ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 and that Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT does not pass through pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT prove b=0𝑏0b=0italic_b = 0 in the expression (5) of the divisor D𝐷Ditalic_D we are looking for. Hence [D][F~j]<0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝑗0[D]\cdot[\tilde{F}_{j}]<0[ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ] < 0 because b=0𝑏0b=0italic_b = 0 and Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT goes through pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT, a contradiction.

It remains to compute the coefficients a𝑎aitalic_a and b𝑏bitalic_b of D𝐷Ditalic_D. From (7), one gets

0=[D][F~j]=bλ=1kmultpjλ(φFj)multpjλ(φjk) and 0=[D][M~0]=aλ=1kmultpjλ(φM0)multpjλ(φjk).0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝑗𝑏superscriptsubscript𝜆1𝑘subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝐹𝑗subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗𝑘 and 0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝑀0𝑎superscriptsubscript𝜆1𝑘subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑀0subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗𝑘\begin{array}[]{l}0=[D]\cdot[\tilde{F}_{j}]=b-\sum_{\lambda=1}^{k}% \operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{F_{j}})\operatorname{mult}_{p_{j% \,\lambda}}(\varphi_{j\,k})\text{ and }\\[5.69054pt] 0=[D]\cdot[\tilde{M}_{0}]=a-\sum_{\lambda=1}^{k}\operatorname{mult}_{p_{j\,% \lambda}}(\varphi_{M_{0}})\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,k})% .\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_b - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_a - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

By the Noether formula, we obtain that a=(φM0,φjk)pj 1𝑎subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑𝑗𝑘subscript𝑝𝑗1a=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{j\,k})_{p_{j\,1}}italic_a = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and b=(φFj,φjk)pj 1.𝑏subscriptsubscript𝜑subscript𝐹𝑗subscript𝜑𝑗𝑘subscript𝑝𝑗1b=(\varphi_{F_{j}},\varphi_{j\,k})_{p_{j\,1}}.italic_b = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . This proves that the divisors ΛjksubscriptΛ𝑗𝑘\Lambda_{j\,k}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT are generators of the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ).

To conclude, we are going to show that we have to add the remaining divisors described in the statement to generate (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ). The remaining linear subspaces \mathcal{L}caligraphic_L to be considered must be the following ones. Either

=1s:={[F~ih]}h=1s{[M~0]}{[El]}1lN,lk1,,ks,superscriptsubscript1𝑠assigndelimited-⟨⟩superscriptsubscriptdelimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖1𝑠delimited-[]subscript~𝑀0subscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙formulae-sequence1𝑙𝑁𝑙superscriptsubscript𝑘1superscriptsubscript𝑘𝑠\mathcal{L}=\mathcal{L}_{1}^{s}:=\langle\{[\tilde{F}_{i_{h}}]\}_{h=1}^{s}\cup% \{[\tilde{M}_{0}]\}\cup\{[E_{l}]\}_{1\leq l\leq N,l\neq k_{1}^{\prime},\ldots,% k_{s}^{\prime}}\rangle,caligraphic_L = caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT := ⟨ { [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ∪ { [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] } ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , italic_l ≠ italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ , (9)

for some s𝑠sitalic_s such that 1<sr,1𝑠𝑟1<s\leq r,1 < italic_s ≤ italic_r , where 1ihr1subscript𝑖𝑟1\leq i_{h}\leq r1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_r and s𝑠sitalic_s different values 1khN1superscriptsubscript𝑘𝑁1\leq k_{h}^{\prime}\leq N1 ≤ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_N, 1hs,1𝑠1\leq h\leq s,1 ≤ italic_h ≤ italic_s , are fixed, or

=2s:={[F~ih]}h=1s+1{[El]}1lN,lk1,,ks,superscriptsubscript2𝑠assigndelimited-⟨⟩superscriptsubscriptdelimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖1𝑠1subscriptdelimited-[]subscript𝐸𝑙formulae-sequence1𝑙𝑁𝑙superscriptsubscript𝑘1superscriptsubscript𝑘𝑠\mathcal{L}=\mathcal{L}_{2}^{s}:=\langle\{[\tilde{F}_{i_{h}}]\}_{h=1}^{s+1}% \cup\{[E_{l}]\}_{1\leq l\leq N,l\neq k_{1}^{\prime},\ldots,k_{s}^{\prime}}\rangle,caligraphic_L = caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT := ⟨ { [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∪ { [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , italic_l ≠ italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ , (10)

for some s𝑠sitalic_s such that 1sr1,1𝑠𝑟11\leq s\leq r-1,1 ≤ italic_s ≤ italic_r - 1 , where 1ihr1subscript𝑖𝑟1\leq i_{h}\leq r1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_r and s𝑠sitalic_s different values 1khN1superscriptsubscript𝑘𝑁1\leq k_{h}^{\prime}\leq N1 ≤ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_N, 1hs1𝑠1\leq h\leq s1 ≤ italic_h ≤ italic_s, are fixed. Notice that we do not consider the value s=1𝑠1s=1italic_s = 1 in the case =1ssuperscriptsubscript1𝑠\mathcal{L}=\mathcal{L}_{1}^{s}caligraphic_L = caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT because, then, superscriptperpendicular-to\mathcal{L}^{\perp}caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT would be spanned by the class of one of the divisors ΛjksubscriptΛ𝑗𝑘\Lambda_{jk}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT.

As before, when considering 1ssuperscriptsubscript1𝑠\mathcal{L}_{1}^{s}caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT, we look for a divisor D𝐷Ditalic_D as in (5) such that

[D][F~ih]=0, for 1hs,[D][M~0]=0,[D][El]=0,1lN, for lk1,,ks,[D][Ekh]>0, for 1hs, and [D][F~τ]0, for τ{1,,r}{i1,,is}.formulae-sequenceformulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖0 for 1𝑠formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝑀00formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸𝑙01𝑙𝑁 for 𝑙superscriptsubscript𝑘1superscriptsubscript𝑘𝑠formulae-sequenceformulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscriptsubscript𝑘0 for 1𝑠formulae-sequence and delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝜏0 for 𝜏1𝑟subscript𝑖1subscript𝑖𝑠\begin{array}[]{r}[D]\cdot[\tilde{F}_{i_{h}}]=0,\text{ for }1\leq h\leq s,[D]% \cdot[\tilde{M}_{0}]=0,[D]\cdot[E_{l}]=0,1\leq l\leq N,\text{ for }l\neq k_{1}% ^{\prime},\ldots,k_{s}^{\prime},\\[5.69054pt] [D]\cdot[E_{k_{h}^{\prime}}]>0,\text{ for }1\leq h\leq s,\text{ and }[D]\cdot[% \tilde{F}_{\tau}]\geq 0,\text{ for }\tau\in\{1,\ldots,r\}\setminus\{i_{1},% \ldots,i_{s}\}.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , for 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , for italic_l ≠ italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] > 0 , for 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , and [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ] ≥ 0 , for italic_τ ∈ { 1 , … , italic_r } ∖ { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT } . end_CELL end_ROW end_ARRAY (11)

Otherwise, D𝐷Ditalic_D must satisfy

[D][F~ih]=0, for 1hs+1,[D][El]=0,1lN, for lk1,,ks,[D][Ekh]>0, for 1hs,[D][M~0]0, and [D][F~τ]0, for τ{1,,r}{i1,,is+1}.formulae-sequenceformulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖0 for 1𝑠1formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸𝑙01𝑙𝑁 for 𝑙superscriptsubscript𝑘1superscriptsubscript𝑘𝑠formulae-sequenceformulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscriptsubscript𝑘0 for 1𝑠delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝑀00 and formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹𝜏0 for 𝜏1𝑟subscript𝑖1subscript𝑖𝑠1\begin{array}[]{c}[D]\cdot[\tilde{F}_{i_{h}}]=0,\text{ for }1\leq h\leq s+1,[D% ]\cdot[E_{l}]=0,1\leq l\leq N,\text{ for }l\neq k_{1}^{\prime},\ldots,k_{s}^{% \prime},\\[5.69054pt] [D]\cdot[E_{k_{h}^{\prime}}]>0,\text{ for }1\leq h\leq s,[D]\cdot[\tilde{M}_{0% }]\geq 0,\text{ and }\\[5.69054pt] [D]\cdot[\tilde{F}_{\tau}]\geq 0,\text{ for }\tau\in\{1,\ldots,r\}\setminus\{i% _{1},\ldots,i_{s+1}\}.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , for 1 ≤ italic_h ≤ italic_s + 1 , [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , for italic_l ≠ italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] > 0 , for 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] ≥ 0 , and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ] ≥ 0 , for italic_τ ∈ { 1 , … , italic_r } ∖ { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_s + 1 end_POSTSUBSCRIPT } . end_CELL end_ROW end_ARRAY

In both cases we add the inequalities [D][Ekh]>0,1hs,formulae-sequencedelimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸superscriptsubscript𝑘01𝑠[D]\cdot[E_{k_{h}^{\prime}}]>0,1\leq h\leq s,[ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] > 0 , 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , in order to compute divisors different from those obtained with smaller values of s𝑠sitalic_s. Suppose that Ek1,,Ekssubscript𝐸superscriptsubscript𝑘1subscript𝐸superscriptsubscript𝑘𝑠E_{k_{1}^{\prime}},\ldots,E_{k_{s}^{\prime}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are created by blowing up at the points pj1k1,,pjsks,subscript𝑝subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑝subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠p_{j_{1}\,k_{1}},\ldots,p_{j_{s}\,k_{s}},italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , respectively. From the proximity equalities and the equalities

0=[D][El]=clpαplcα,1lN,lk1,,ks,formulae-sequence0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript𝐸𝑙subscript𝑐𝑙subscriptsubscript𝑝𝛼subscript𝑝𝑙subscript𝑐𝛼1𝑙𝑁𝑙superscriptsubscript𝑘1superscriptsubscript𝑘𝑠0=[D]\cdot[E_{l}]=c_{l}-\sum_{p_{\alpha}\to p_{l}}c_{\alpha},1\leq l\leq N,l% \neq k_{1}^{\prime},\ldots,k_{s}^{\prime},0 = [ italic_D ] ⋅ [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT → italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_l ≤ italic_N , italic_l ≠ italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , (12)

one can deduce that the coefficients clsubscript𝑐𝑙c_{l}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT of D𝐷Ditalic_D are of the form

cl={ωjhλ,when El is created after blowing up pjhλ,1λkh and 1hs.0,otherwise,subscript𝑐𝑙casessubscript𝜔subscript𝑗𝜆when subscript𝐸𝑙 is created after blowing up subscript𝑝subscript𝑗𝜆1𝜆subscript𝑘 and 1𝑠0otherwise,c_{l}=\Bigg{\{}\begin{array}[]{cl}\omega_{j_{h}\,\lambda},&\!\!\!\!\!\text{% when }E_{l}\text{ is created after blowing up }p_{j_{h}\,\lambda},1\leq\lambda% \leq k_{h}\text{ and }1\leq h\leq s.\\[5.69054pt] 0,&\!\!\!\!\!\text{otherwise,}\end{array}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL start_CELL when italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT is created after blowing up italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_λ ≤ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT and 1 ≤ italic_h ≤ italic_s . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL otherwise, end_CELL end_ROW end_ARRAY

where ωjhλsubscript𝜔subscript𝑗𝜆\omega_{j_{h}\,\lambda}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT is a positive integer.

To complete our proof, we have to take into account the following facts:

1. All the fibers Fihsubscript𝐹subscript𝑖F_{i_{h}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT appearing in equations (9) and (10) must be of the form Fjh=Fνjhsubscript𝐹subscript𝑗subscript𝐹subscript𝜈subscript𝑗F_{j_{h}}=F_{\nu_{j_{h}}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, where 1hs1𝑠1\leq h\leq s1 ≤ italic_h ≤ italic_s. Indeed, we are going to prove that the opposite case cannot hold. Firstly assume that no fiber is of the mentioned form. Then, b=[D][F~ih]=0𝑏delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖0b=[D]\cdot[\tilde{F}_{i_{h}}]=0italic_b = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 for 1hs1𝑠1\leq h\leq s1 ≤ italic_h ≤ italic_s since no fiber passes through pj 1,subscript𝑝𝑗1p_{j\,1},italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT , but [D][F~jh]<0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑗0[D]\cdot[\tilde{F}_{j_{h}}]<0[ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] < 0 by the proximity equalities, which is a contradiction. The other possibility is that some fiber (say Fjhsubscript𝐹subscript𝑗F_{j_{h}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT) is of the mentioned form and other one (say Fisubscript𝐹subscript𝑖F_{i_{\ell}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT) is not. Then b>0𝑏0b>0italic_b > 0 from the condition [D][F~jh]=0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑗0[D]\cdot[\tilde{F}_{j_{h}}]=0[ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = 0 but also b=[D][F~i]=0𝑏delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑖0b=[D]\cdot[\tilde{F}_{i_{\ell}}]=0italic_b = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = 0, which is again a contradiction. In particular, this fact discards to consider linear subspaces 2ssuperscriptsubscript2𝑠\mathcal{L}_{2}^{s}caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT.

2. The chains in the set {𝒞νjh}h=1ssuperscriptsubscriptsubscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗1𝑠\big{\{}\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}{ caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT must be pairwise disjoint. Otherwise, among the generators of 1ssuperscriptsubscript1𝑠\mathcal{L}_{1}^{s}caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT given in (9), it must appear the class of one of the fibers at least twice, and this contradicts the fact that 1ssuperscriptsubscript1𝑠\mathcal{L}_{1}^{s}caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT has codimension one.

3. The origins of the configurations 𝒞νjh,1hs,subscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗1𝑠\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}},1\leq h\leq s,caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , belong to different fibers on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. Otherwise, at least two origins belong to the same fiber and then the linear subspace 1ssuperscriptsubscript1𝑠\mathcal{L}_{1}^{s}caligraphic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT does not have codimension one, a contradiction.

By the above Fact 2, the proximity equalities and (12) one has that

cl={zjhkhmultpjhλ(φjhkh),when El is created after blowing up pjhλ,1λkh and 1hs.0,otherwise,subscript𝑐𝑙casessubscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘when subscript𝐸𝑙 is created after blowing up subscript𝑝subscript𝑗𝜆1𝜆subscript𝑘 and 1𝑠0otherwise,c_{l}=\Bigg{\{}\begin{array}[]{cl}z_{j_{h}\,k_{h}}\operatorname{mult}_{p_{j_{h% }\,\lambda}}(\varphi_{j_{h}\,k_{h}}),&{\small\begin{array}[]{l}\text{when }E_{% l}\text{ is created after blowing up }p_{j_{h}\,\lambda},\\ 1\leq\lambda\leq k_{h}\text{ and }1\leq h\leq s.\end{array}}\\[5.69054pt] 0,&\ \,\small{\text{otherwise,}}\end{array}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = { start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , end_CELL start_CELL start_ARRAY start_ROW start_CELL when italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT is created after blowing up italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 ≤ italic_λ ≤ italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT and 1 ≤ italic_h ≤ italic_s . end_CELL end_ROW end_ARRAY end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL otherwise, end_CELL end_ROW end_ARRAY

for some positive integers zjhkhsubscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘z_{j_{h}\,k_{h}}italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, 1hs1𝑠1\leq h\leq s1 ≤ italic_h ≤ italic_s.

It only remains to obtain the coefficients a𝑎aitalic_a and b𝑏bitalic_b of [D]delimited-[]𝐷[D][ italic_D ] as in (5). Forcing to hold some equalities in (11) and taking Fact 1 into account, one gets

0=[D][F~jh]=bzjhkhλ=1khmultpjhλ(φFjh)multpjhλ(φjhkh), for 1hs, and0=[D][M~0]=ah=1szjhkhλ=1khmultpjhλ(φM0)multpjhλ(φjhkh).formulae-sequence0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝐹subscript𝑗𝑏subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘superscriptsubscript𝜆1subscript𝑘subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝐹subscript𝑗subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘 for 1𝑠 and0delimited-[]𝐷delimited-[]subscript~𝑀0𝑎superscriptsubscript1𝑠subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘superscriptsubscript𝜆1subscript𝑘subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑀0subscriptmultsubscript𝑝subscript𝑗𝜆subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘\begin{array}[]{l}0=[D]\cdot[\tilde{F}_{j_{h}}]=b-z_{j_{h}\,k_{h}}% \displaystyle\sum_{\lambda=1}^{k_{h}}\operatorname{mult}_{p_{j_{h}\,\lambda}}(% \varphi_{F_{j_{h}}})\operatorname{mult}_{p_{j_{h}\,\lambda}}(\varphi_{j_{h}\,k% _{h}}),\text{ for }1\leq h\leq s,\text{ and}\\[5.69054pt] 0=[D]\cdot[\tilde{M}_{0}]=a-\displaystyle\sum_{h=1}^{s}z_{j_{h}\,k_{h}}% \displaystyle\sum_{\lambda=1}^{k_{h}}\operatorname{mult}_{p_{j_{h}\,\lambda}}(% \varphi_{M_{0}})\operatorname{mult}_{p_{j_{h}\,\lambda}}(\varphi_{j_{h}\,k_{h}% }).\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_b - italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , for 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 = [ italic_D ] ⋅ [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_a - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Finally, by the Noether formula, one obtains the following equalities

a=h=1szjhkh(φM0,φjhkh)pjh 1, and b=zjhkh(φFjh,φjhkh)pjh 1, independently of the value h,1hs,𝑎superscriptsubscript1𝑠subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘subscript𝑝subscript𝑗1 and formulae-sequence𝑏subscript𝑧subscript𝑗subscript𝑘subscriptsubscript𝜑subscript𝐹subscript𝑗subscript𝜑subscript𝑗subscript𝑘subscript𝑝subscript𝑗1 independently of the value 1𝑠\begin{array}[]{l}a=\displaystyle\sum_{h=1}^{s}z_{j_{h}\,k_{h}}(\varphi_{M_{0}% },\varphi_{j_{h}\,k_{h}})_{p_{j_{h}\,1}},\text{ and }\\ b=z_{j_{h}\,k_{h}}(\varphi_{F_{j_{h}}},\varphi_{j_{h}\,k_{h}})_{p_{j_{h}\,1}},% \text{ independently of the value }h,1\leq h\leq s,\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_a = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b = italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , independently of the value italic_h , 1 ≤ italic_h ≤ italic_s , end_CELL end_ROW end_ARRAY

giving rise to the divisor W(j1k1),,(jsks)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT defined in the statement (whose class belongs to (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) by construction). This completes the proof. ∎

Remark 4.2.

Set W(j1k1),,(jsks)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT a divisor as in Lemma 4.1 and (zj1k1,,zjsks)subscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠(z_{j_{1}\,k_{1}},\ldots,z_{j_{s}\,k_{s}})( italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) an element in (>0)ssuperscriptsubscriptabsent0𝑠(\mathbb{Z}_{>0})^{s}( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT > 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT involved in the expression of W(j1k1),,(jsks)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT. It holds that any other element (zj1k1,,zjsks)superscriptsubscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1superscriptsubscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠(z_{j_{1}\,k_{1}}^{\prime},\ldots,z_{j_{s}\,k_{s}}^{\prime})( italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) in (>0)ssuperscriptsubscriptabsent0𝑠(\mathbb{Z}_{>0})^{s}( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT > 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT satisfying the equalities zj1k1bj1k1==zjsksbjskssuperscriptsubscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑏subscript𝑗1subscript𝑘1superscriptsubscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠subscript𝑏subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠z_{j_{1}\,k_{1}}^{\prime}\cdot b_{j_{1}\,k_{1}}=\cdots=z_{j_{s}\,k_{s}}^{% \prime}\cdot b_{j_{s}\,k_{s}}italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ⋯ = italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT provides a divisor W(j1k1),,(jsks)=γW(j1k1),,(jsks)superscriptsubscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠𝛾subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}^{\prime}=\gamma\cdot W_{(j_{1}\,k_{1}% ),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_γ ⋅ italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT, γ>0𝛾subscriptabsent0\gamma\in\mathbb{Q}_{>0}italic_γ ∈ blackboard_Q start_POSTSUBSCRIPT > 0 end_POSTSUBSCRIPT, and then its class generates the same ray in (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) as that determined by the class of W(j1k1),,(jsks)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT. From now on, we consider the primitive element (zj1k1,,zjsks)(>0)ssubscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠superscriptsubscriptabsent0𝑠(z_{j_{1}\,k_{1}},\ldots,z_{j_{s}\,k_{s}})\in(\mathbb{Z}_{>0})^{s}( italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT > 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT satisfying the equalities zj1k1bj1k1==zjsksbjskssubscript𝑧subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑏subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑧subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠subscript𝑏subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠z_{j_{1}\,k_{1}}\cdot b_{j_{1}\,k_{1}}=\cdots=z_{j_{s}\,k_{s}}\cdot b_{j_{s}\,% k_{s}}italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ⋯ = italic_z start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT.

Remark 4.3.

Notice that, if the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C in Lemma 4.1 consists of a unique constellation, then there is no divisor of the type W(j1k1),,(jsks)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑘1subscript𝑗𝑠subscript𝑘𝑠W_{(j_{1}\,k_{1}),\ldots,(j_{s}\,k_{s})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT.

To finish this subsection we give two examples. They consider two rational surfaces X𝑋Xitalic_X as before and, following Lemma 4.1, describe a set of generators of the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ). Our first example, Example 4.4, is simpler than the second one, Example 4.5. The first one allows us to fully show how we perform our computations to get the generators of the mentioned cone, while the second one manifests the complexity of (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) even when one has a relatively small number of blowups. Later, both examples will be continued in Examples 4.21 and 4.22. Note that our final goal is to give bounds on δ𝛿\deltaitalic_δ implying the finite polyhedrality with minimal generation of the cone of curves NE(X)𝑋(X)( italic_X ). In the first example, the finite polyhedrality of NE(X)𝑋(X)( italic_X ) was known since we blow up less than eight points and, then, KX2>0superscriptsubscript𝐾𝑋20K_{X}^{2}>0italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT > 0, KXsubscript𝐾𝑋K_{X}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT being a canonical divisor of X𝑋Xitalic_X [27, Theorem 2]. The reason to include Examples 4.4 and 4.21 is that they are simple enough to explicitly describe our results.

Example 4.4.

Let π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT be a sequence of blowups over a Hirzebruch surface at a configuration 𝒞={pi}i=16𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑖𝑖16\mathcal{C}=\{p_{i}\}_{i=1}^{6}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 6 end_POSTSUPERSCRIPT whose arrowed proximity graph is depicted in Figure 4.1.

Refer to caption
Figure 4.1. Arrowed proximity graph in Example 4.4.

The configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is a disjoint union of two constellations 𝒞1subscript𝒞1\mathcal{C}_{1}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and 𝒞2subscript𝒞2\mathcal{C}_{2}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT from the left to the right. Here the convex cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) introduced at the beginning of this section is spanned by the set of classes {[F~1],[F~2],[M~0],[E1],,\{[\tilde{F}_{1}],[\tilde{F}_{2}],[\tilde{M}_{0}],[E_{1}],\ldots,{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , … , [E6]},[E_{6}]\},[ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ] } , where Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is the fiber passing through the origin of the constellation 𝒞i,i=1,2,formulae-sequencesubscript𝒞𝑖𝑖12\mathcal{C}_{i},i=1,2,caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_i = 1 , 2 , and M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT the special section. The maximal points of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C are marked with a label tj,1j3.subscript𝑡𝑗1𝑗3t_{j},1\leq j\leq 3.italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ 3 . Let νj:=νEptjassignsubscript𝜈𝑗subscript𝜈subscript𝐸subscript𝑝subscript𝑡𝑗\nu_{j}:=\nu_{E_{p_{t_{j}}}}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT := italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT be the divisorial valuation defined by the exceptional divisor Eptj,1j3.subscript𝐸subscript𝑝subscript𝑡𝑗1𝑗3E_{p_{t_{j}}},1\leq j\leq 3.italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ 3 . Hence, it holds that

Fν1=F1,Fν2=F2=Fν3,E2 1=E3 1,F~1F1E1 1,F~2F2E2 1E2 2,M~0M0E3 1E3 2,formulae-sequenceformulae-sequencesubscript𝐹subscript𝜈1subscript𝐹1subscript𝐹subscript𝜈2subscript𝐹2subscript𝐹subscript𝜈3superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸31formulae-sequencesimilar-tosubscript~𝐹1superscriptsubscript𝐹1superscriptsubscript𝐸11formulae-sequencesimilar-tosubscript~𝐹2superscriptsubscript𝐹2superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22similar-tosubscript~𝑀0superscriptsubscript𝑀0superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸32\begin{array}[]{c}F_{\nu_{1}}=F_{1},\,F_{\nu_{2}}=F_{2}=F_{\nu_{3}},\,E_{2\,1}% ^{*}=E_{3\,1}^{*},\\[5.69054pt] \tilde{F}_{1}\sim F_{1}^{*}-E_{1\,1}^{*},\,\tilde{F}_{2}\sim F_{2}^{*}-E_{2\,1% }^{*}-E_{2\,2}^{*},\,\tilde{M}_{0}\sim M_{0}^{*}-E_{3\,1}^{*}-E_{3\,2}^{*},% \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW end_ARRAY

where similar-to\sim means linear equivalence. In addition, N=6,n1=2,n2=3,n3=2formulae-sequence𝑁6formulae-sequencesubscript𝑛12formulae-sequencesubscript𝑛23subscript𝑛32N=6,n_{1}=2,n_{2}=3,n_{3}=2italic_N = 6 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 2 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 2 and s=2𝑠2s=2italic_s = 2.

To facilitate the understanding of our results, we compute the explicit expression of the divisors indicated in Lemma 4.1. To do it, we need to calculate some values. The proximity equalities can be deduced from the arrowed proximity graph. They allow us to obtain the sets of multiplicities of the analytically irreducible germs φjksubscript𝜑𝑗𝑘\varphi_{jk}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT introduced in Section 3, which are the following ones:

(multp1λ(φ1 1))λ=12=(1,0)=(multp3λ(φ3 1))λ=12,(multp1λ(φ1 2))λ=12=(1,1)=(multp3λ(φ3 2))λ=12,(multp2λ(φ2 1))λ=13=(1,0,0),(multp2λ(φ2 2))λ=13=(1,1,0),(multp2λ(φ2 3))λ=13=(2,1,1).superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝1𝜆subscript𝜑11𝜆1210superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝3𝜆subscript𝜑31𝜆12superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝1𝜆subscript𝜑12𝜆1211superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝3𝜆subscript𝜑32𝜆12formulae-sequencesuperscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝2𝜆subscript𝜑21𝜆13100superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝2𝜆subscript𝜑22𝜆13110superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝2𝜆subscript𝜑23𝜆13211\begin{array}[]{c}(\operatorname{mult}_{p_{1\,\lambda}}(\varphi_{1\,1}))_{% \lambda=1}^{2}=(1,0)=(\operatorname{mult}_{p_{3\,\lambda}}(\varphi_{3\,1}))_{% \lambda=1}^{2},\\[5.69054pt] (\operatorname{mult}_{p_{1\,\lambda}}(\varphi_{1\,2}))_{\lambda=1}^{2}=(1,1)=(% \operatorname{mult}_{p_{3\,\lambda}}(\varphi_{3\,2}))_{\lambda=1}^{2},\\[5.690% 54pt] (\operatorname{mult}_{p_{2\,\lambda}}(\varphi_{2\,1}))_{\lambda=1}^{3}=(1,0,0)% ,\;(\operatorname{mult}_{p_{2\,\lambda}}(\varphi_{2\,2}))_{\lambda=1}^{3}=(1,1% ,0),\\[5.69054pt] (\operatorname{mult}_{p_{2\,\lambda}}(\varphi_{2\,3}))_{\lambda=1}^{3}=(2,1,1)% .\\[5.69054pt] \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 0 ) = ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 1 ) = ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 0 , 0 ) , ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 1 , 0 ) , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 2 , 1 , 1 ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

By using the Noether formula, one gets

a1 1=(φM0,φ1 1)p1 1=0=a1 2=(φM0,φ1 2)p1 1,a2 1=(φM0,φ2 1)p2 1=1=a2 2,a3 1=(φM0,φ3 1)p3 1=1,a3 2=(φM0,φ3 2)p3 1=2=a2 3=(φM0,φ2 3)p2 1,b1 1=(φF1,φ1 1)p1 1=1=b1 2=(φF1,φ1 2)p1 1,b2 1=(φF2,φ2 1)p2 1=1,b2 2=(φF2,φ2 2)p2 1=2,b2 3=(φF2,φ2 3)p2 1=3,b3 1=(φF2,φ3 1)p3 1=1=b3 2=(φF2,φ3 2)p3 1.formulae-sequencesubscript𝑎11subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑11subscript𝑝110subscript𝑎12subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑12subscript𝑝11subscript𝑎21subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑21subscript𝑝211subscript𝑎22formulae-sequencesubscript𝑎31subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑31subscript𝑝311subscript𝑎32subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑32subscript𝑝312subscript𝑎23subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑23subscript𝑝21subscript𝑏11subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑11subscript𝑝111subscript𝑏12subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑12subscript𝑝11formulae-sequencesubscript𝑏21subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑21subscript𝑝211subscript𝑏22subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑22subscript𝑝212subscript𝑏23subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑23subscript𝑝213subscript𝑏31subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑31subscript𝑝311subscript𝑏32subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑32subscript𝑝31\begin{array}[]{c}a_{1\,1}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{1\,1})_{p_{1\,1}}=0=a_{1% \,2}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{1\,2})_{p_{1\,1}},\ a_{2\,1}=(\varphi_{M_{0}},% \varphi_{2\,1})_{p_{2\,1}}=1=a_{2\,2},\\[5.69054pt] a_{3\,1}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{3\,1})_{p_{3\,1}}=1,\ a_{3\,2}=(\varphi_{M_% {0}},\varphi_{3\,2})_{p_{3\,1}}=2=a_{2\,3}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{2\,3})_{p% _{2\,1}},\\[5.69054pt] b_{1\,1}=(\varphi_{F_{1}},\varphi_{1\,1})_{p_{1\,1}}=1=\ b_{1\,2}=(\varphi_{F_% {1}},\varphi_{1\,2})_{p_{1\,1}},\\[5.69054pt] b_{2\,1}=(\varphi_{F_{2}},\varphi_{2\,1})_{p_{2\,1}}=1,b_{2\,2}=(\varphi_{F_{2% }},\varphi_{2\,2})_{p_{2\,1}}=2,b_{2\,3}=(\varphi_{F_{2}},\varphi_{2\,3})_{p_{% 2\,1}}=3,\\[5.69054pt] b_{3\,1}=(\varphi_{F_{2}},\varphi_{3\,1})_{p_{3\,1}}=1=b_{3\,2}=(\varphi_{F_{2% }},\varphi_{3\,2})_{p_{3\,1}}.\\ \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 2 = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 = italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 2 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 3 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 = italic_b start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Consequently, by Lemma 4.1, we get the following set 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G of divisors whose classes in NS(X){}_{\mathbb{R}}(X)start_FLOATSUBSCRIPT blackboard_R end_FLOATSUBSCRIPT ( italic_X ) generate the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ): F,M,superscript𝐹superscript𝑀F^{*},M^{*},italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,

Λ1 1=ME1 1.Λ1 2=ME1 1E1 2.Λ2 1=F+ME2 1=F+ME3 1=Λ3 1.Λ2 2=F+2ME2 1E2 2.Λ2 3=2F+3M2E2 1E2 2E2 3.Λ3 2=2F+ME3 1E3 2.subscriptΛ11absentsuperscript𝑀superscriptsubscript𝐸11subscriptΛ12absentsuperscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12subscriptΛ21absentsuperscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸21superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸31subscriptΛ31subscriptΛ22absentsuperscript𝐹2superscript𝑀superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22subscriptΛ23absent2superscript𝐹3superscript𝑀2superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22superscriptsubscript𝐸23subscriptΛ32absent2superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸32\begin{array}[]{rl}\Lambda_{1\,1}=&M^{*}-E_{1\,1}^{*}.\\[5.69054pt] \Lambda_{1\,2}=&M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}.\\[5.69054pt] \Lambda_{2\,1}=&F^{*}+M^{*}-E_{2\,1}^{*}=F^{*}+M^{*}-E_{3\,1}^{*}=\Lambda_{3\,% 1}.\\[5.69054pt] \Lambda_{2\,2}=&F^{*}+2M^{*}-E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{*}.\\[5.69054pt] \Lambda_{2\,3}=&2F^{*}+3M^{*}-2E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{*}-E_{2\,3}^{*}.\\[5.690% 54pt] \Lambda_{3\,2}=&2F^{*}+M^{*}-E_{3\,1}^{*}-E_{3\,2}^{*}.\\[5.69054pt] \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW end_ARRAY
W(1 1),(2 1)=z2 1F+z1 1Mz1 1E1 1z2 1E2 1,where z1 1 and z2 1 are any two positive integers such thatz1 1b1 1=z2 1b2 1 (that is, z1 1=z2 1). According to Remark 4.2,we consider z1 1=1=z2 1. Then our choice isW(1 1),(2 1)=F+ME1 1E2 1.We only show our choice for the following divisors.W(1 1),(3 1)=F+ME1 1E3 1=W(1 1),(2 1).W(1 2),(2 1)=F+ME1 1E1 2E2 1=F+ME1 1E1 2E3 1=W(1 2),(3 1).W(1 1),(3 2)=2F+ME1 1E3 1E3 2.W(1 2),(3 2)=2F+ME1 1E1 2E3 1E3 2.W(1 1),(2 2)=F+2M2E1 1E2 1E2 2W(1 2),(2 2)=F+2M2E1 12E1 2E2 1E2 2.W(1 1),(2 3)=2F+3M3E1 12E2 1E2 2E2 3.W(1 2),(2 3)=2F+3M3E1 13E1 22E2 1E2 2E2 3.subscript𝑊1121absentsubscript𝑧21superscript𝐹subscript𝑧11superscript𝑀subscript𝑧11superscriptsubscript𝐸11subscript𝑧21superscriptsubscript𝐸21missing-subexpressionwhere subscript𝑧11 and subscript𝑧21 are any two positive integers such thatmissing-subexpressionformulae-sequencesubscript𝑧11subscript𝑏11subscript𝑧21subscript𝑏21 (that is, z1 1=z2 1) According to Remark 4.2,missing-subexpressionwe consider z1 1=1=z2 1. Then our choice ismissing-subexpressionsubscript𝑊1121superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸21missing-subexpressionWe only show our choice for the following divisors.subscript𝑊1131absentsuperscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸31subscript𝑊1121subscript𝑊1221absentsuperscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸21superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸31subscript𝑊1231subscript𝑊1132absent2superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸32subscript𝑊1232absent2superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸32subscript𝑊1122absentsuperscript𝐹2superscript𝑀2superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22subscript𝑊1222absentsuperscript𝐹2superscript𝑀2superscriptsubscript𝐸112superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22subscript𝑊1123absent2superscript𝐹3superscript𝑀3superscriptsubscript𝐸112superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22superscriptsubscript𝐸23subscript𝑊1223absent2superscript𝐹3superscript𝑀3superscriptsubscript𝐸113superscriptsubscript𝐸122superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22superscriptsubscript𝐸23\begin{array}[]{rl}W_{(1\,1),(2\,1)}=&z_{2\,1}F^{*}+z_{1\,1}M^{*}-z_{1\,1}E_{1% \,1}^{*}-z_{2\,1}E_{2\,1}^{*},\\ &\text{where }z_{1\,1}\text{ and }z_{2\,1}\text{ are any two positive integers% such that}\\ &z_{1\,1}b_{1\,1}=z_{2\,1}b_{2\,1}\mbox{ (that is, $z_{1\,1}=z_{2\,1}$)}.\text% { According to Remark \ref{rem:valores_z_W},}\\ &\text{we consider $z_{1\,1}=1=z_{2\,1}$. Then our choice is}\\ &W_{(1\,1),(2\,1)}=F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{2\,1}^{*}.\\[3.27205pt] &\text{We only show our choice for the following divisors.}\\[3.27205pt] W_{(1\,1),(3\,1)}=&F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{3\,1}^{*}=W_{(1\,1),(2\,1)}.\\[% 5.69054pt] W_{(1\,2),(2\,1)}=&F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{2\,1}^{*}=F^{*}+M^% {*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{3\,1}^{*}=W_{(1\,2),(3\,1)}.\\[5.69054pt] W_{(1\,1),(3\,2)}=&2F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{3\,1}^{*}-E_{3\,2}^{*}.\\[5.69% 054pt] W_{(1\,2),(3\,2)}=&2F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{3\,1}^{*}-E_{3\,2% }^{*}.\\[5.69054pt] W_{(1\,1),(2\,2)}=&F^{*}+2M^{*}-2E_{1\,1}^{*}-E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{*}\\[5.69% 054pt] W_{(1\,2),(2\,2)}=&F^{*}+2M^{*}-2E_{1\,1}^{*}-2E_{1\,2}^{*}-E_{2\,1}^{*}-E_{2% \,2}^{*}.\\[5.69054pt] W_{(1\,1),(2\,3)}=&2F^{*}+3M^{*}-3E_{1\,1}^{*}-2E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{*}-E_{2% \,3}^{*}.\\[5.69054pt] W_{(1\,2),(2\,3)}=&2F^{*}+3M^{*}-3E_{1\,1}^{*}-3E_{1\,2}^{*}-2E_{2\,1}^{*}-E_{% 2\,2}^{*}-E_{2\,3}^{*}.\\[3.27205pt] \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 1 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL where italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT and italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT are any two positive integers such that end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT (that is, italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT ) . According to Remark , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL we consider italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT = 1 = italic_z start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT . Then our choice is end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 1 ) end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL We only show our choice for the following divisors. end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 3 1 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 1 ) end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 1 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 3 1 ) end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 3 2 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 3 2 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 2 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 2 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 3 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 3 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW end_ARRAY
Example 4.5.

Let π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT be the sequence of blowups over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT considered in Example 3.1. The configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C in that example is a disjoint union of three constellations 𝒞1,𝒞2subscript𝒞1subscript𝒞2\mathcal{C}_{1},\mathcal{C}_{2}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and 𝒞3subscript𝒞3\mathcal{C}_{3}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT depicted in Figure 3.1 from the left to the right. In this example the convex cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) is generated by the set of classes {[F~1],[F~2],[F~3],[M~0],[E1],\{[\tilde{F}_{1}],[\tilde{F}_{2}],[\tilde{F}_{3}],[\tilde{M}_{0}],[E_{1}],{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , ,[E20]},\ldots,[E_{20}]\},… , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 20 end_POSTSUBSCRIPT ] } , where Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is the fiber which goes through the origin of the constellation 𝒞i,1i3,subscript𝒞𝑖1𝑖3\mathcal{C}_{i},1\leq i\leq 3,caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_i ≤ 3 , and M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT the special section. According to our notation, we mark with a label tj,1j5,subscript𝑡𝑗1𝑗5t_{j},1\leq j\leq 5,italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ 5 , the maximal points of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C. Let νj:=νEptjassignsubscript𝜈𝑗subscript𝜈subscript𝐸subscript𝑝subscript𝑡𝑗\nu_{j}:=\nu_{E_{p_{t_{j}}}}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT := italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT be the divisorial valuation defined by the exceptional divisor Eptj,1jm=5.subscript𝐸subscript𝑝subscript𝑡𝑗1𝑗𝑚5E_{p_{t_{j}}},1\leq j\leq m=5.italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ italic_m = 5 . Then:

Fν1=F1=Fν2,Fν3=F2=Fν4,Fν5=F3,E1 1=E2 1,E1 2=E2 2,E1 3=E2 3,E3 1=E4 1,F~1F1E1 1,F~2F2E3 1E3 2,F~3F3E5 1E5 2,M~0M0E1 1E1 2E1 3E1 4E1 5E4 1E4 2E4 3.formulae-sequencesubscript𝐹subscript𝜈1subscript𝐹1subscript𝐹subscript𝜈2subscript𝐹subscript𝜈3subscript𝐹2subscript𝐹subscript𝜈4subscript𝐹subscript𝜈5subscript𝐹3formulae-sequencesuperscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸21formulae-sequencesuperscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸22formulae-sequencesuperscriptsubscript𝐸13superscriptsubscript𝐸23superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸41formulae-sequencesimilar-tosubscript~𝐹1superscriptsubscript𝐹1superscriptsubscript𝐸11formulae-sequencesimilar-tosubscript~𝐹2superscriptsubscript𝐹2superscriptsubscript𝐸31superscriptsubscript𝐸32similar-tosubscript~𝐹3superscriptsubscript𝐹3superscriptsubscript𝐸51superscriptsubscript𝐸52similar-tosubscript~𝑀0superscriptsubscript𝑀0superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸13superscriptsubscript𝐸14superscriptsubscript𝐸15superscriptsubscript𝐸41superscriptsubscript𝐸42superscriptsubscript𝐸43\begin{array}[]{c}F_{\nu_{1}}=F_{1}=F_{\nu_{2}},\ F_{\nu_{3}}=F_{2}=F_{\nu_{4}% },\ F_{\nu_{5}}=F_{3},\\[5.69054pt] E_{1\,1}^{*}=E_{2\,1}^{*},\ E_{1\,2}^{*}=E_{2\,2}^{*},\ E_{1\,3}^{*}=E_{2\,3}^% {*},\ E_{3\,1}^{*}=E_{4\,1}^{*},\\[5.69054pt] \tilde{F}_{1}\sim F_{1}^{*}-E_{1\,1}^{*},\ \tilde{F}_{2}\sim F_{2}^{*}-E_{3\,1% }^{*}-E_{3\,2}^{*},\ \tilde{F}_{3}\sim F_{3}^{*}-E_{5\,1}^{*}-E_{5\,2}^{*},\\[% 5.69054pt] \tilde{M}_{0}\sim M_{0}^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{1\,3}^{*}-E_{1\,4}^{*% }-E_{1\,5}^{*}-E_{4\,1}^{*}-E_{4\,2}^{*}-E_{4\,3}^{*}.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∼ italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 5 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Moreover, N=20,n1=7,n2=5,n3=4,n4=5,n5=3formulae-sequence𝑁20formulae-sequencesubscript𝑛17formulae-sequencesubscript𝑛25formulae-sequencesubscript𝑛34formulae-sequencesubscript𝑛45subscript𝑛53N=20,n_{1}=7,n_{2}=5,n_{3}=4,n_{4}=5,n_{5}=3italic_N = 20 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 7 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 4 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT = 3 and 1<sr=3.1𝑠𝑟31<s\leq r=3.1 < italic_s ≤ italic_r = 3 .

In this example there are 361361361361 divisors (introduced in Lemma 4.1) that span the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ). For this reason and to illustrate our result, we only give some of them. They are the following ones:

Λ1 3(j=1,k=3),Λ1 7(j=1,k=7),Λ2 3(j=2,k=3),Λ3 4(j=3,k=4),Λ5 3(j=5,k=3),W(1 7),(3 4)(j1=1,k1=7,j2=3,k2=4),W(3 4),(5 3)(j1=3,k1=4,j2=5,k2=3) and W(1 7),(3 4),(5 3)(j1=1,k1=7,j2=3,k2=4,j3=5,k3=3).subscriptΛ13formulae-sequence𝑗1𝑘3subscriptΛ17formulae-sequence𝑗1𝑘7subscriptΛ23formulae-sequence𝑗2𝑘3subscriptΛ34formulae-sequence𝑗3𝑘4subscriptΛ53formulae-sequence𝑗5𝑘3subscript𝑊1734formulae-sequencesubscript𝑗11formulae-sequencesubscript𝑘17formulae-sequencesubscript𝑗23subscript𝑘24subscript𝑊3453formulae-sequencesubscript𝑗13formulae-sequencesubscript𝑘14formulae-sequencesubscript𝑗25subscript𝑘23 and subscript𝑊173453formulae-sequencesubscript𝑗11formulae-sequencesubscript𝑘17formulae-sequencesubscript𝑗23formulae-sequencesubscript𝑘24formulae-sequencesubscript𝑗35subscript𝑘33\begin{array}[]{c}\Lambda_{1\,3}\,(j=1,k=3),\Lambda_{1\,7}\,(j=1,k=7),\Lambda_% {2\,3}\,(j=2,k=3),\Lambda_{3\,4}\,(j=3,k=4),\\ \Lambda_{5\,3}\,(j=5,k=3),W_{(1\,7),(3\,4)}\,(j_{1}=1,k_{1}=7,j_{2}=3,k_{2}=4)% ,\\ W_{(3\,4),(5\,3)}\,(j_{1}=3,k_{1}=4,j_{2}=5,k_{2}=3)\text{ and }\\ W_{(1\,7),(3\,4),(5\,3)}\,(j_{1}=1,k_{1}=7,j_{2}=3,k_{2}=4,j_{3}=5,k_{3}=3).% \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j = 1 , italic_k = 3 ) , roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j = 1 , italic_k = 7 ) , roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j = 2 , italic_k = 3 ) , roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j = 3 , italic_k = 4 ) , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j = 5 , italic_k = 3 ) , italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 7 , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 4 ) , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 3 4 ) , ( 5 3 ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 4 , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 3 ) and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) , ( 5 3 ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 7 , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 4 , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , italic_k start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 3 ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

The strict transform of the (analytically irreducible) germ φjksubscript𝜑𝑗𝑘\varphi_{j\,k}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT at the point pj 1subscript𝑝𝑗1p_{j\,1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j 1 end_POSTSUBSCRIPT is transversal to the exceptional divisor Ejksubscript𝐸𝑗𝑘E_{j\,k}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT at a general point, for those pairs (j,k)𝑗𝑘(j,k)( italic_j , italic_k ) belonging to the set {(1,3),(1,7),(2,3),(3,4),(5,3)}1317233453\{(1,3),(1,7),(2,3),(3,4),(5,3)\}{ ( 1 , 3 ) , ( 1 , 7 ) , ( 2 , 3 ) , ( 3 , 4 ) , ( 5 , 3 ) }. By the proximity equalities, we obtain the following sets of multiplicities:

(multp1λ(φ1 3))λ=17=(1,1,1,0,0,0,0),(multp2λ(φ2 3))λ=15=(1,1,1,0,0),(multp1λ(φ1 7))λ=17=(3,3,3,3,1,1,1),(multp3λ(φ3 4))λ=14=(2,2,1,1)and (multp5λ(φ5 3))λ=13=(2,1,1).formulae-sequencesuperscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝1𝜆subscript𝜑13𝜆171110000superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝2𝜆subscript𝜑23𝜆1511100formulae-sequencesuperscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝1𝜆subscript𝜑17𝜆173333111superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝3𝜆subscript𝜑34𝜆142211and superscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝5𝜆subscript𝜑53𝜆13211\begin{array}[]{c}(\operatorname{mult}_{p_{1\,\lambda}}(\varphi_{1\,3}))_{% \lambda=1}^{7}=(1,1,1,0,0,0,0),\,(\operatorname{mult}_{p_{2\,\lambda}}(\varphi% _{2\,3}))_{\lambda=1}^{5}=(1,1,1,0,0),\\[5.69054pt] (\operatorname{mult}_{p_{1\,\lambda}}(\varphi_{1\,7}))_{\lambda=1}^{7}=(3,3,3,% 3,1,1,1),(\operatorname{mult}_{p_{3\,\lambda}}(\varphi_{3\,4}))_{\lambda=1}^{4% }=(2,2,1,1)\\[5.69054pt] \text{and }(\operatorname{mult}_{p_{5\,\lambda}}(\varphi_{5\,3}))_{\lambda=1}^% {3}=(2,1,1).\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 7 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 1 , 1 , 0 , 0 , 0 , 0 ) , ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 5 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 1 , 1 , 1 , 0 , 0 ) , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 7 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 3 , 3 , 3 , 3 , 1 , 1 , 1 ) , ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 2 , 2 , 1 , 1 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL and ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 5 italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 2 , 1 , 1 ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

In addition, by the Noether formula, it holds that

a1 3=(φM0,φ1 3)p1 1=3,a1 7=(φM0,φ1 7)p1 1=13,a2 3=(φM0,φ2 3)p2 1=3,a3 4=(φM0,φ3 4)p3 1=2,a5 3=(φM0,φ5 3)p5 1=0,b1 3=(φF1,φ1 3)p1 1=1,b1 7=(φF1,φ1 7)p1 1=3,b2 3=(φF1,φ2 3)p2 1=1b3 4=(φF2,φ1 7)p3 1=4,b5 3=(φF3,φ5 3)p5 1=3.formulae-sequencesubscript𝑎13subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑13subscript𝑝113subscript𝑎17subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑17subscript𝑝1113subscript𝑎23subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑23subscript𝑝213formulae-sequencesubscript𝑎34subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑34subscript𝑝312subscript𝑎53subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑53subscript𝑝510formulae-sequencesubscript𝑏13subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑13subscript𝑝111subscript𝑏17subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑17subscript𝑝113subscript𝑏23subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑23subscript𝑝211formulae-sequencesubscript𝑏34subscriptsubscript𝜑subscript𝐹2subscript𝜑17subscript𝑝314subscript𝑏53subscriptsubscript𝜑subscript𝐹3subscript𝜑53subscript𝑝513\begin{array}[]{c}a_{1\,3}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{1\,3})_{p_{1\,1}}=3,a_{1% \,7}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{1\,7})_{p_{1\,1}}=13,\ a_{2\,3}=(\varphi_{M_{0}% },\varphi_{2\,3})_{p_{2\,1}}=3,\\ a_{3\,4}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{3\,4})_{p_{3\,1}}=2,\ a_{5\,3}=(\varphi_{M_% {0}},\varphi_{5\,3})_{p_{5\,1}}=0,\\[5.69054pt] b_{1\,3}=(\varphi_{F_{1}},\varphi_{1\,3})_{p_{1\,1}}=1,\ b_{1\,7}=(\varphi_{F_% {1}},\varphi_{1\,7})_{p_{1\,1}}=3,\ b_{2\,3}=(\varphi_{F_{1}},\varphi_{2\,3})_% {p_{2\,1}}=1\\ b_{3\,4}=(\varphi_{F_{2}},\varphi_{1\,7})_{p_{3\,1}}=4,\ b_{5\,3}=(\varphi_{F_% {3}},\varphi_{5\,3})_{p_{5\,1}}=3.\\ \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 13 , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 3 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 2 , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 3 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 4 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 3 . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Thus, one gets

Λ1 3=3F+ME1 1E1 2E1 3=3F+ME2 1E2 2E2 3=Λ2 3.Λ1 7=13F+3M3E1 13E1 23E1 33E1 4E1 5E1 6E1 7.Λ3 4=2F+4M2E3 12E3 2E3 3E1 4.Λ5 3=3M2E5 1E5 2E5 3.W(1 7),(3 4)=(13z1 7+2z3 4)F+3z1 7M3z1 7E1 13z1 7E1 23z1 7E1 33z1 7E1 4z1 7E1 5z1 7E1 6z1 7E1 72z3 4E3 12z3 4E3 2z3 4E3 3z3 4E3 4, where z1 7 and z3 4 are any two positive integers such that 3z1 7=4z3 4. According to Remark 4.2, we consider z1 7=4 and z3 4=3. Then our choice for W(1 7),(3 4) is W(1 7),(3 4)=58F+12M12E1 112E1 212E1 312E1 44E1 54E1 64E1 76E3 16E3 23E3 33E3 4.In the next two descriptions, we only show a choice.W(3 4),(5 3)=6F+12M6E3 16E3 23E3 33E3 48E5 14E5 24E5 3.W(1 7),(3 4),(5 3)=58F+12M12E1 112E1 212E1 312E1 44E1 54E1 64E1 76E3 16E3 23E3 33E3 48E5 14E5 24E5 3.subscriptΛ13absent3superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸133superscript𝐹superscript𝑀superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22superscriptsubscript𝐸23subscriptΛ23subscriptΛ17absent13superscript𝐹3superscript𝑀3superscriptsubscript𝐸113superscriptsubscript𝐸123superscriptsubscript𝐸133superscriptsubscript𝐸14superscriptsubscript𝐸15superscriptsubscript𝐸16superscriptsubscript𝐸17subscriptΛ34absent2superscript𝐹4superscript𝑀2superscriptsubscript𝐸312superscriptsubscript𝐸32superscriptsubscript𝐸33superscriptsubscript𝐸14subscriptΛ53absent3superscript𝑀2superscriptsubscript𝐸51superscriptsubscript𝐸52superscriptsubscript𝐸53subscript𝑊1734absent13subscript𝑧172subscript𝑧34superscript𝐹3subscript𝑧17superscript𝑀3subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸113subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸123subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸13missing-subexpression3subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸14subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸15subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸16subscript𝑧17superscriptsubscript𝐸172subscript𝑧34superscriptsubscript𝐸312subscript𝑧34superscriptsubscript𝐸32missing-subexpressionsubscript𝑧34superscriptsubscript𝐸33subscript𝑧34superscriptsubscript𝐸34missing-subexpression where subscript𝑧17 and subscript𝑧34 are any two positive integers such that 3subscript𝑧174subscript𝑧34missing-subexpression According to Remark 4.2, we consider z1 7=4 and z3 4=3. Then ourmissing-subexpression choice for subscript𝑊1734 is subscript𝑊1734absent58superscript𝐹12superscript𝑀12superscriptsubscript𝐸1112superscriptsubscript𝐸1212superscriptsubscript𝐸1312superscriptsubscript𝐸144superscriptsubscript𝐸154superscriptsubscript𝐸16missing-subexpression4superscriptsubscript𝐸176superscriptsubscript𝐸316superscriptsubscript𝐸323superscriptsubscript𝐸333superscriptsubscript𝐸34missing-subexpressionIn the next two descriptions, we only show a choice.subscript𝑊3453absent6superscript𝐹12superscript𝑀6superscriptsubscript𝐸316superscriptsubscript𝐸323superscriptsubscript𝐸333superscriptsubscript𝐸348superscriptsubscript𝐸514superscriptsubscript𝐸524superscriptsubscript𝐸53subscript𝑊173453absent58superscript𝐹12superscript𝑀12superscriptsubscript𝐸1112superscriptsubscript𝐸1212superscriptsubscript𝐸1312superscriptsubscript𝐸144superscriptsubscript𝐸154superscriptsubscript𝐸16missing-subexpression4superscriptsubscript𝐸176superscriptsubscript𝐸316superscriptsubscript𝐸323superscriptsubscript𝐸333superscriptsubscript𝐸348superscriptsubscript𝐸514superscriptsubscript𝐸524superscriptsubscript𝐸53\begin{array}[]{rl}\Lambda_{1\,3}=&3F^{*}+M^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{1% \,3}^{*}\\ =&3F^{*}+M^{*}-E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{*}-E_{2\,3}^{*}=\Lambda_{2\,3}.\\[5.6905% 4pt] \Lambda_{1\,7}=&13F^{*}+3M^{*}-3E_{1\,1}^{*}-3E_{1\,2}^{*}-3E_{1\,3}^{*}-3E_{1% \,4}^{*}-E_{1\,5}^{*}-E_{1\,6}^{*}-E_{1\,7}^{*}.\\[5.69054pt] \Lambda_{3\,4}=&2F^{*}+4M^{*}-2E_{3\,1}^{*}-2E_{3\,2}^{*}-E_{3\,3}^{*}-E_{1\,4% }^{*}.\\[5.69054pt] \Lambda_{5\,3}=&3M^{*}-2E_{5\,1}^{*}-E_{5\,2}^{*}-E_{5\,3}^{*}.\\[5.69054pt] W_{(1\,7),(3\,4)}=&(13z_{1\,7}+2z_{3\,4})F^{*}+3z_{1\,7}M^{*}-3z_{1\,7}E_{1\,1% }^{*}-3z_{1\,7}E_{1\,2}^{*}-3z_{1\,7}E_{1\,3}^{*}\\ &-3z_{1\,7}E_{1\,4}^{*}-z_{1\,7}E_{1\,5}^{*}-z_{1\,7}E_{1\,6}^{*}-z_{1\,7}E_{1% \,7}^{*}-2z_{3\,4}E_{3\,1}^{*}-2z_{3\,4}E_{3\,2}^{*}\\ &-z_{3\,4}E_{3\,3}^{*}-z_{3\,4}E_{3\,4}^{*},\\ &\text{ where }z_{1\,7}\text{ and }z_{3\,4}\text{ are any two positive % integers such that }3z_{1\,7}=4z_{3\,4}.\\ &\text{ According to Remark \ref{rem:valores_z_W}, we consider $z_{1\,7}=4$ % and $z_{3\,4}=3$. Then our}\\ &\text{ choice for }W_{(1\,7),(3\,4)}\text{ is }\\[3.27205pt] W_{(1\,7),(3\,4)}=&58F^{*}+12M^{*}-12E_{1\,1}^{*}-12E_{1\,2}^{*}-12E_{1\,3}^{*% }-12E_{1\,4}^{*}-4E_{1\,5}^{*}-4E_{1\,6}^{*}\\ &-4E_{1\,7}^{*}-6E_{3\,1}^{*}-6E_{3\,2}^{*}-3E_{3\,3}^{*}-3E_{3\,4}^{*}.\\[4.2% 679pt] &\text{In the next two descriptions, we only show a choice.}\\[4.2679pt] W_{(3\,4),(5\,3)}=&6F^{*}+12M^{*}-6E_{3\,1}^{*}-6E_{3\,2}^{*}-3E_{3\,3}^{*}-3E% _{3\,4}^{*}-8E_{5\,1}^{*}-4E_{5\,2}^{*}-4E_{5\,3}^{*}.\\[5.69054pt] W_{(1\,7),(3\,4),(5\,3)}=&58F^{*}+12M^{*}-12E_{1\,1}^{*}-12E_{1\,2}^{*}-12E_{1% \,3}^{*}-12E_{1\,4}^{*}-4E_{1\,5}^{*}-4E_{1\,6}^{*}\\ &-4E_{1\,7}^{*}-6E_{3\,1}^{*}-6E_{3\,2}^{*}-3E_{3\,3}^{*}-3E_{3\,4}^{*}-8E_{5% \,1}^{*}-4E_{5\,2}^{*}-4E_{5\,3}^{*}.\\[5.69054pt] \end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 3 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = end_CELL start_CELL 3 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 13 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 5 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 6 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 2 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 4 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL ( 13 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL - 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 5 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 6 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL where italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT and italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT are any two positive integers such that 3 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT = 4 italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL According to Remark , we consider italic_z start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT = 4 and italic_z start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT = 3 . Then our end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL choice for italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) end_POSTSUBSCRIPT is end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 58 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 12 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 5 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 6 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL In the next two descriptions, we only show a choice. end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 3 4 ) , ( 5 3 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 6 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 12 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 8 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 7 ) , ( 3 4 ) , ( 5 3 ) end_POSTSUBSCRIPT = end_CELL start_CELL 58 italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + 12 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 12 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 5 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 6 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 7 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 6 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 3 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 4 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 8 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - 4 italic_E start_POSTSUBSCRIPT 5 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . end_CELL end_ROW end_ARRAY

4.2. The values a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) )

In this subsection we introduce two nonnegative integers, which depend only on the arrowed proximity graph, and are useful in our main result. These values are denoted by a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ). We will prove that they can be algorithmically obtained and, in particular cases, given by explicit formulae.

Proposition 4.6.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface which is obtained by a composition π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT of blowups at a configuration of infinitely near points over 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. There exists a positive integer a(APG(X,π)),𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi)),italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) , which depends only on the arrowed proximity graph APG(X,π),APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi),roman_APG ( italic_X , italic_π ) , such that, if δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then the generators of the dual cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) computed in Lemma 4.1 have nonnegative self-intersection.

Proof.

The coefficients of the divisors shown in Lemma 4.1 do not depend on the value of δ𝛿\deltaitalic_δ. In addition, any of these divisors can be written as

D:=aF+bMl=1NclEl,assign𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙D:=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*},italic_D := italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,

depending only on the APG(X,π),APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi),roman_APG ( italic_X , italic_π ) , and then

D2=2ab+b2δl=1Ncl2.superscript𝐷22𝑎𝑏superscript𝑏2𝛿superscriptsubscript𝑙1𝑁superscriptsubscript𝑐𝑙2D^{2}=2ab+b^{2}\delta-\sum_{l=1}^{N}c_{l}^{2}.italic_D start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 2 italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_δ - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .

Therefore, it suffices to look for the lowest positive integer a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) such that, when δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), all the finitely many divisors defined in Lemma 4.1 have nonnegative self-intersection. ∎

Remark 4.7.

Given a rational number x𝑥xitalic_x, we set xsuperscript𝑥\lceil x\rceil^{*}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT the minimum positive integer being an upper bound of {x}𝑥\{x\}{ italic_x }. The proof of Proposition 4.6 shows that

a(APG(X,π))=max{l=1Ncl22abb2:D=aF+bMl=1NclEl𝒢~:=𝒢{F}},𝑎APG𝑋𝜋:superscriptsuperscriptsubscript𝑙1𝑁superscriptsubscript𝑐𝑙22𝑎𝑏superscript𝑏2𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙~𝒢assign𝒢superscript𝐹a(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\left\{\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{l=1}^{N}c_{l% }^{2}-2ab}{b^{2}}\Bigg{\rceil}^{*}:D=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*% }\in\tilde{\mathcal{G}}:=\mathcal{G}\setminus\{F^{*}\}\right\},italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_a italic_b end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_D = italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over~ start_ARG caligraphic_G end_ARG := caligraphic_G ∖ { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT } } ,

where 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G is the finite set of divisors given in Lemma 4.1. Recall that the classes of the divisors in 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G span the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) and the divisors D𝒢~𝐷~𝒢D\in\tilde{\mathcal{G}}italic_D ∈ over~ start_ARG caligraphic_G end_ARG have nonvanishing coefficient b𝑏bitalic_b.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface coming from a composition π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT as in Proposition 4.6. As we said in Section 3, the labeled graph obtained by deleting the arrows of APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) is named proximity graph of X𝑋Xitalic_X and it is denoted by PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ). When the ground field is \mathbb{C}blackboard_C, it can be said that the information encoded by PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ) is “topological” in the following sense. Suppose that 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is a disjoint union of the constellations 𝒞1,,𝒞rsubscript𝒞1subscript𝒞𝑟{\mathcal{C}}_{1},\ldots,{\mathcal{C}}_{r}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT and, for each i=1,,r𝑖1𝑟i=1,\ldots,ritalic_i = 1 , … , italic_r, set 𝒞i=j=ji1+1ji𝒞νjsubscript𝒞𝑖superscriptsubscript𝑗subscript𝑗𝑖11subscript𝑗𝑖subscript𝒞subscript𝜈𝑗\mathcal{C}_{i}=\cup_{j=j_{i-1}+1}^{j_{i}}{\mathcal{C}}_{\nu_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = ∪ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT for suitable indices 0=j0<j1<<jr=m0subscript𝑗0subscript𝑗1subscript𝑗𝑟𝑚0=j_{0}<j_{1}<\cdots<j_{r}=m0 = italic_j start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT = italic_m, the decomposition of 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT as union of chains attached to the valuations νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT defined by the final exceptional divisors (as in (3)). Let ϕjsubscriptitalic-ϕ𝑗\phi_{j}italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT be a general element of the valuation νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT and consider the germ at the origin of 𝒞isubscript𝒞𝑖\mathcal{C}_{i}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT in 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT given by ψi:=j=ji1+1jiϕjassignsubscript𝜓𝑖superscriptsubscriptproduct𝑗subscript𝑗𝑖11subscript𝑗𝑖subscriptitalic-ϕ𝑗\psi_{i}:=\prod_{j=j_{i-1}+1}^{j_{i}}\phi_{j}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT. Then the proximity graph PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ) depends only on (S1,,Sr)subscript𝑆1subscript𝑆𝑟(S_{1},\ldots,S_{r})( italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ), where Sisubscript𝑆𝑖S_{i}italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT denotes the topological type of the singularity defined by ψisubscript𝜓𝑖\psi_{i}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT. Our next result shows that the “topology” is not enough to determine the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) provided by Proposition 4.6. We also prove that a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) can be explicitly computed in some cases.

Corollary 4.8.

Keep the notation introduced previously.

  • (a)

    Consider a family \mathcal{F}caligraphic_F of rational surfaces X𝑋Xitalic_X formed by a composition of blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT as in Proposition 4.6, but having the same proximity graph PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ). Then {a(APG(X,π))|X}conditional-set𝑎APG𝑋𝜋𝑋\{a(\operatorname{APG}(X,\pi))\,|\,X\in\mathcal{F}\}{ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) | italic_X ∈ caligraphic_F } is a finite set whose values depend not only on PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ) but on the number of (necessarily free) points of the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C (given by π𝜋\piitalic_π) through which the strict transforms of the fibers and the special section of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT pass.

  • (b)

    Suppose that the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C has only free points and assume that, for any divisorial valuation νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT defined by a final exceptional divisor of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C, νj(φM0)=0subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝑀00\nu_{j}(\varphi_{M_{0}})=0italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 and νj(φFj)=1subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝐹𝑗1\nu_{j}(\varphi_{F_{j}})=1italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 1, Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT being the fiber of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT going through the origin of 𝒞νjsubscript𝒞subscript𝜈𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Then,

    a(APG(X,π))=max{h=1s#(𝒞νjh)|{𝒞νjh}h=1s is a set of pairwisedisjoint chains whose originsbelong to different fibers},a(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\sum_{h=1}^{s}\#(\mathcal{C}_{\nu_{j% _{h}}})\ \bigg{|}\ {\footnotesize\begin{array}[]{l}\text{$\big{\{}\mathcal{C}_% {\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}$ is a set of pairwise}\\ \text{disjoint chains whose origins}\\ \text{belong to different fibers}\\ \end{array}}\Bigg{\}},italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT # ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARRAY start_ROW start_CELL { caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT is a set of pairwise end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL disjoint chains whose origins end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL belong to different fibers end_CELL end_ROW end_ARRAY } ,

    where #(𝒞νjh)#subscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗\#(\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}})# ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) stands for the cardinality of 𝒞νjhsubscript𝒞subscript𝜈subscript𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT.

  • (c)

    Suppose that 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is constellation. Then,

    a(APG(X,π))=max{λ=1njmultpjλ(φjnj)22ajnjbjnjbjnj2| 1jm},a(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{\lambda=1}% ^{n_{j}}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,n_{j}})^{2}-2a_{j\,n_% {j}}\,b_{j\,n_{j}}}{b_{j\,n_{j}}^{2}}\Bigg{\rceil}^{*}\ \bigg{|}\ 1\leq j\leq m% \Bigg{\}},italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT | 1 ≤ italic_j ≤ italic_m } ,

    where xsuperscript𝑥\lceil x\rceil^{*}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is as defined in Remark 4.7.

Proof.

We start by showing Statement (a). As we said in the proof of Proposition 4.6, any divisor D𝐷Ditalic_D considered in Lemma 4.1 can be written as D=aF+bMl=1NclEl𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙D=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*}italic_D = italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and satisfies D2=2ab+b2δl=1Ncl2superscript𝐷22𝑎𝑏superscript𝑏2𝛿superscriptsubscript𝑙1𝑁superscriptsubscript𝑐𝑙2D^{2}=2ab+b^{2}\delta-\sum_{l=1}^{N}c_{l}^{2}italic_D start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 2 italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_δ - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT. By Remark 4.7, the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) introduced in Proposition 4.6 is the maximum of the values

l=1Ncl22abb2,superscriptsuperscriptsubscript𝑙1𝑁superscriptsubscript𝑐𝑙22𝑎𝑏superscript𝑏2\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{l=1}^{N}c_{l}^{2}-2ab}{b^{2}}\Bigg{\rceil}^{*},⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_a italic_b end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , (13)

where aF+bMl=1NclEl𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*}italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT runs over 𝒢{F}𝒢superscript𝐹\mathcal{G}\setminus\{F^{*}\}caligraphic_G ∖ { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT }, 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G being the set of divisors provided in Lemma 4.1.

By Lemma 4.1, the values a𝑎aitalic_a are a sum of nonnegative integers depending on local intersection products as (φM0,φ)psubscriptsubscript𝜑subscript𝑀0𝜑𝑝(\varphi_{M_{0}},\varphi)_{p}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT, p𝑝pitalic_p being an origin of the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C defined by π𝜋\piitalic_π and φ𝜑\varphiitalic_φ a suitable analytically irreducible germ at p𝑝pitalic_p. The values b𝑏bitalic_b are positive integers depending on local intersection products as (φF,φ)psubscriptsubscript𝜑𝐹𝜑𝑝(\varphi_{F},\varphi)_{p}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT, where F𝐹Fitalic_F is the fiber going through p.𝑝p.italic_p . By the Noether formula and since X𝑋X\in\mathcal{F}italic_X ∈ caligraphic_F, the values (φM0,φ)psubscriptsubscript𝜑subscript𝑀0𝜑𝑝(\varphi_{M_{0}},\varphi)_{p}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT and (φF,φ)psubscriptsubscript𝜑𝐹𝜑𝑝(\varphi_{F},\varphi)_{p}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT depend on the number of points in 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C through which the strict transforms of the fibers Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT go, values which are determined by the arrows in APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ). Notice that Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT go through free points and there are finitely many possibilities for the positions of the arrows. This proves the first statement because when X𝑋X\in\mathcal{F}italic_X ∈ caligraphic_F only the products (φF,φ)psubscriptsubscript𝜑𝐹𝜑𝑝(\varphi_{F},\varphi)_{p}( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT can modify the values a𝑎aitalic_a, b𝑏bitalic_b and clsubscript𝑐𝑙c_{l}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT.

Let us prove (b). As the points plsubscript𝑝𝑙p_{l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT in 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C are free, the nonvanishing coefficients clsubscript𝑐𝑙c_{l}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT of the divisors D𝐷Ditalic_D in Lemma 4.1 are equal to 1111. Hence, any of these divisors D𝐷Ditalic_D with nonempty exceptional support has the form Mi=1NclElsuperscript𝑀superscriptsubscript𝑖1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙M^{*}-\sum_{i=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*}italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT, where clsubscript𝑐𝑙c_{l}italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT equals either 00 or 1111. As a consequence, the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is attained by some divisors W(j1,nj1),,(js,njs)subscript𝑊subscript𝑗1subscript𝑛subscript𝑗1subscript𝑗𝑠subscript𝑛subscript𝑗𝑠W_{(j_{1},n_{j_{1}}),\ldots,(j_{s},n_{j_{s}})}italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , … , ( italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT introduced in Lemma 4.1. This is because the support of this type of divisors of (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) contains the maximum number of exceptional divisors. This completes the proof of (b).

Finally, we show (c). By Lemma 4.1 and Remark 4.3, (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) is just generated by the classes of the divisors F,Msuperscript𝐹superscript𝑀F^{*},M^{*}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and ΛjksubscriptΛ𝑗𝑘\Lambda_{j\,k}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT. Moreover, according to [32, Lemma 3.4], if the divisor ΛjnjsubscriptΛ𝑗subscript𝑛𝑗\Lambda_{j\,n_{j}}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT satisfies Λjnj20superscriptsubscriptΛ𝑗subscript𝑛𝑗20\Lambda_{j\,n_{j}}^{2}\geq 0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 then Λjk20superscriptsubscriptΛ𝑗𝑘20\Lambda_{j\,k}^{2}\geq 0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 for all k{1,,nj1}𝑘1subscript𝑛𝑗1k\in\{1,\ldots,n_{j}-1\}italic_k ∈ { 1 , … , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT - 1 }. As a consequence, computing a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is reduced to find the lowest positive integer such that all the divisors Λjnj,1jm,subscriptΛ𝑗subscript𝑛𝑗1𝑗𝑚\Lambda_{j\,n_{j}},1\leq j\leq m,roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_j ≤ italic_m , have nonnegative self-intersection, which finishes the proof. ∎

Remark 4.9.

Let 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C be a configuration as in Statement (b) of Corollary 4.8. To get the maximum giving rise to a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), one does not need to consider all the valuations νjhsubscript𝜈subscript𝑗\nu_{j_{h}}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Within each constellation of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C and among their chains given by the final exceptional divisors, it suffices to take that associated to a valuation νjhsubscript𝜈subscript𝑗superscript\nu_{j_{h^{\prime}}}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT with largest value njhsubscript𝑛subscript𝑗superscriptn_{j_{h^{\prime}}}italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Then, a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) can be computed with the same formula as in Statement (b) but applied to this smaller set of valuations we have just described.

Let K𝔽δsubscript𝐾subscript𝔽𝛿-K_{\mathbb{F}_{\delta}}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT be an anticanonical divisor on the Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. By [38, Chapter V, Section 2, Corollary 2.11], K𝔽δsubscript𝐾subscript𝔽𝛿-K_{\mathbb{F}_{\delta}}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is linearly equivalent to the divisor (2δ)F+2M2𝛿𝐹2𝑀\left(2-\delta\right)F+2M( 2 - italic_δ ) italic_F + 2 italic_M. Set X𝑋Xitalic_X a rational surface obtained by a composition of blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT given by a configuration 𝒞={pl}l=1N𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑁{\mathcal{C}}=\{p_{l}\}_{l=1}^{N}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT. Then, by [1, Proposition 1.1.26], any anticanonical divisor KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT on the surface X𝑋Xitalic_X is linearly equivalent to the divisor K𝔽δi=1NEisuperscriptsubscript𝐾subscript𝔽𝛿superscriptsubscript𝑖1𝑁superscriptsubscript𝐸𝑖-K_{\mathbb{F}_{\delta}}^{*}-\sum_{i=1}^{N}E_{i}^{*}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT. Our next result involves this last divisor.

Proposition 4.10.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface as in Proposition 4.6. Then, there exists a nonnegative integer b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), which depends only on the arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ), such that, if δb(APG(X,π))𝛿superscript𝑏APG𝑋𝜋\delta\geq b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then the intersection product of the class of KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT with any generator of (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) is positive.

Proof.

As we mentioned before, the coefficients of the divisors shown in Lemma 4.1 do not depend on the value of δ𝛿\deltaitalic_δ and these divisors can be expressed as D=aF+bMl=1NclEl𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙D=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_{l}^{*}italic_D = italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT. Thus,

D(KX)=2a+b(2+δ)l=1Ncl.𝐷subscript𝐾𝑋2𝑎𝑏2𝛿superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙D\cdot(-K_{X})=2a+b(2+\delta)-\sum_{l=1}^{N}c_{l}.italic_D ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 italic_a + italic_b ( 2 + italic_δ ) - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT . (14)

Since we have finitely many divisors D𝐷Ditalic_D, the lowest value of δ𝛿\deltaitalic_δ such that all the intersection products D(KX)𝐷subscript𝐾𝑋D\cdot(-K_{X})italic_D ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) are positive defines b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ). ∎

Remark 4.11.

Given a rational number x𝑥xitalic_x, we define x+superscript𝑥\lceil x\rceil^{+}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT the ceil of x𝑥xitalic_x if x0𝑥0x\geq 0italic_x ≥ 0 and 00 otherwise. The proof of Proposition 4.10 shows that

b(APG(X,π))=max{l=1Ncl2ab2+:D=aF+bMl=1NclEl𝒢{F}},superscript𝑏APG𝑋𝜋:superscriptsuperscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙2𝑎𝑏2𝐷𝑎superscript𝐹𝑏superscript𝑀superscriptsubscript𝑙1𝑁subscript𝑐𝑙superscriptsubscript𝐸𝑙𝒢superscript𝐹b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\left\{\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{l=1% }^{N}c_{l}-2a}{b}-2\Bigg{\rceil}^{+}\;:\;D=aF^{*}+bM^{*}-\sum_{l=1}^{N}c_{l}E_% {l}^{*}\in\mathcal{G}\setminus\{F^{*}\}\right\},italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_a end_ARG start_ARG italic_b end_ARG - 2 ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT : italic_D = italic_a italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ caligraphic_G ∖ { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT } } ,

where 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G is the finite set of divisors given in Lemma 4.1 whose classes generate the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ).

Our next step is to prove that the value b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) defined in the above proof satisfies similar properties to those described for a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) in Corollary 4.8. We start by stating two lemmas.

Lemma 4.12.

Let ν𝜈\nuitalic_ν be a divisorial valuation of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT and 𝒞ν={pl}l=1nsubscript𝒞𝜈superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙1𝑛\mathcal{C_{\nu}}=\{p_{l}\}_{l=1}^{n}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT its configuration of infinitely near points. Set (ν(𝔪l))l=1nsuperscriptsubscript𝜈subscript𝔪𝑙𝑙1𝑛(\nu(\mathfrak{m}_{l}))_{l=1}^{n}( italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT the sequence of values of ν𝜈\nuitalic_ν and (β¯w)w=0g+1superscriptsubscriptsubscript¯𝛽𝑤𝑤0𝑔1(\overline{\beta}_{w})_{w=0}^{g+1}( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT the sequence of maximal contact values of ν𝜈\nuitalic_ν. Then it holds that

l=1nν(𝔪l)=β¯g+1+w=0gβ¯w(1Nw)+β¯01,superscriptsubscript𝑙1𝑛𝜈subscript𝔪𝑙subscript¯𝛽𝑔1superscriptsubscript𝑤0𝑔subscript¯𝛽𝑤1subscript𝑁𝑤subscript¯𝛽01\sum_{l=1}^{n}\nu(\mathfrak{m}_{l})=\overline{\beta}_{g+1}+\sum_{w=0}^{g}% \overline{\beta}_{w}(1-N_{w})+\overline{\beta}_{0}-1,∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ) + over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ,

where N0=1subscript𝑁01N_{0}=1italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 1 and Nw=ew1/ew,subscript𝑁𝑤subscript𝑒𝑤1subscript𝑒𝑤N_{w}=e_{w-1}/e_{w},italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w - 1 end_POSTSUBSCRIPT / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT , with ew=gcd(β¯0,,β¯w)subscript𝑒𝑤subscript¯𝛽0subscript¯𝛽𝑤e_{w}=\gcd\left(\overline{\beta}_{0},\ldots,\overline{\beta}_{w}\right)italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT = roman_gcd ( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ) for 1wg1𝑤𝑔1\leq w\leq g1 ≤ italic_w ≤ italic_g.

Proof.

Set (β0,,βg+1)subscript𝛽0subscript𝛽𝑔1(\beta_{0},\ldots,\beta_{g+1})( italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) the sequence of characteristic exponents of the divisorial valuation ν𝜈\nuitalic_ν (see [21, (1.5.3)]). It holds that β0=β¯0subscript𝛽0subscript¯𝛽0\beta_{0}=\overline{\beta}_{0}italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT and

βw=βw1+β¯wNw1β¯w1, for 1wg+1,formulae-sequencesubscript𝛽𝑤subscript𝛽𝑤1subscript¯𝛽𝑤subscript𝑁𝑤1subscript¯𝛽𝑤1 for 1𝑤𝑔1\beta_{w}=\beta_{w-1}+\overline{\beta}_{w}-N_{w-1}\overline{\beta}_{w-1},\text% { for }1\leq w\leq g+1,italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT = italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_w - 1 end_POSTSUBSCRIPT + over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w - 1 end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w - 1 end_POSTSUBSCRIPT , for 1 ≤ italic_w ≤ italic_g + 1 , (15)

where N0=1.subscript𝑁01N_{0}=1.italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 1 . In addition, β¯g+1Ngβ¯gsubscript¯𝛽𝑔1subscript𝑁𝑔subscript¯𝛽𝑔\overline{\beta}_{g+1}-N_{g}\overline{\beta}_{g}over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT is the number of free points after the last satellite point of 𝒞νsubscript𝒞𝜈\mathcal{C}_{\nu}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT. Then, by [14, Exercise 5.6], one gets that

l=1nν(𝔪l)=β¯g+1Ngβ¯g+βg+β01.superscriptsubscript𝑙1𝑛𝜈subscript𝔪𝑙subscript¯𝛽𝑔1subscript𝑁𝑔subscript¯𝛽𝑔subscript𝛽𝑔subscript𝛽01\sum_{l=1}^{n}\nu(\mathfrak{m}_{l})=\overline{\beta}_{g+1}-N_{g}\overline{% \beta}_{g}+\beta_{g}+\beta_{0}-1.∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ν ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT - 1 .

To obtain the desired formula it suffices to use Equality (15) recursively and the fact that β0=β¯0subscript𝛽0subscript¯𝛽0\beta_{0}=\overline{\beta}_{0}italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT.

Lemma 4.13.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by blowing up at a constellation 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C of infinitely near points over a Hirzebruch surface 𝔽δ.subscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}.blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT . Set Λjk,1knjsubscriptΛ𝑗𝑘1𝑘subscript𝑛𝑗\Lambda_{j\,k},1\leq k\leq n_{j}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_k ≤ italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT and 1jm,1𝑗𝑚1\leq j\leq m,1 ≤ italic_j ≤ italic_m , the divisors defined in Lemma 4.1. Let KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT be an anticanonical divisor on X.𝑋X.italic_X .

If Λjnj(KX)>0subscriptΛ𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝐾𝑋0\Lambda_{j\,n_{j}}\cdot(-K_{X})>0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 holds for all j{1,,m}𝑗1𝑚j\in\{1,\ldots,m\}italic_j ∈ { 1 , … , italic_m }, then Λjk(KX)>0subscriptΛ𝑗𝑘subscript𝐾𝑋0\Lambda_{j\,k}\cdot(-K_{X})>0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 for all k{1,,nj}𝑘1subscript𝑛𝑗k\in\{1,\ldots,n_{j}\}italic_k ∈ { 1 , … , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } and j{1,,m}𝑗1𝑚j\in\{1,\ldots,m\}italic_j ∈ { 1 , … , italic_m }.

Proof.

To prove the result is enough to see that, for each j{1,,m}𝑗1𝑚j\in\{1,\ldots,m\}italic_j ∈ { 1 , … , italic_m } and k{2,,nj}𝑘2subscript𝑛𝑗k\in\{2,\ldots,n_{j}\}italic_k ∈ { 2 , … , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT }, Λjk(KX)>0subscriptΛ𝑗𝑘subscript𝐾𝑋0\Lambda_{j\,k}\cdot(-K_{X})>0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 implies that Λjk1(KX)>0.subscriptΛ𝑗𝑘1subscript𝐾𝑋0\Lambda_{j\,k-1}\cdot(-K_{X})>0.roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 . Also, without loss of generality, we can assume that k=n=nj𝑘𝑛subscript𝑛𝑗k=n=n_{j}italic_k = italic_n = italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT and, simplifying the notation, νnsubscript𝜈𝑛\nu_{n}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT (respectively, νn1subscript𝜈𝑛1\nu_{n-1}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT) denotes the divisorial valuation defined by the exceptional divisor Ejnjsubscript𝐸𝑗subscript𝑛𝑗E_{j\,n_{j}}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (respectively, Ejnj1subscript𝐸𝑗subscript𝑛𝑗1E_{j\,n_{j}-1}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT). By Subsection 2.1, the divisor Λτ:=Λjτ,τ=n,n1formulae-sequenceassignsubscriptΛ𝜏subscriptΛ𝑗𝜏𝜏𝑛𝑛1\Lambda_{\tau}:=\Lambda_{j\,\tau},\tau=n,n-1roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT := roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_τ end_POSTSUBSCRIPT , italic_τ = italic_n , italic_n - 1, can be written as

Λτ=ντ(φM0)F+ντ(φFνn)Mλ=1τντ(𝔪λ)Eλ.subscriptΛ𝜏subscript𝜈𝜏subscript𝜑subscript𝑀0superscript𝐹subscript𝜈𝜏subscript𝜑subscript𝐹subscript𝜈𝑛superscript𝑀superscriptsubscript𝜆1𝜏subscript𝜈𝜏subscript𝔪𝜆superscriptsubscript𝐸𝜆\Lambda_{\tau}=\nu_{\tau}(\varphi_{M_{0}})F^{*}+\nu_{\tau}(\varphi_{F_{\nu_{n}% }})M^{*}-\sum_{\lambda=1}^{\tau}\nu_{\tau}(\mathfrak{m}_{\lambda})E_{\lambda}^% {*}.roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT = italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_τ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT ) italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT .

As a result, one obtains that

Λτ(KX)=2ντ(φM0)+ντ(φFνn)(2+δ)λ=1τντ(𝔪λ).subscriptΛ𝜏subscript𝐾𝑋2subscript𝜈𝜏subscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜈𝜏subscript𝜑subscript𝐹subscript𝜈𝑛2𝛿superscriptsubscript𝜆1𝜏subscript𝜈𝜏subscript𝔪𝜆\Lambda_{\tau}\cdot(-K_{X})=2\nu_{\tau}(\varphi_{M_{0}})+\nu_{\tau}(\varphi_{F% _{\nu_{n}}})(2+\delta)-\sum_{\lambda=1}^{\tau}\nu_{\tau}(\mathfrak{m}_{\lambda% }).roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( 2 + italic_δ ) - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_τ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_m start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT ) . (16)

In order to prove the result, we distinguish two cases: either the point pn:=pjnjassignsubscript𝑝𝑛subscript𝑝𝑗subscript𝑛𝑗p_{n}:=p_{j\,n_{j}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT := italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is free or it is a satellite point.

If the point pnsubscript𝑝𝑛p_{n}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is free, then Λn1(KX)>Λn(KX)subscriptΛ𝑛1subscript𝐾𝑋subscriptΛ𝑛subscript𝐾𝑋\Lambda_{n-1}\cdot(-K_{X})>\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) and we obtain the result.

Now let us suppose that pnsubscript𝑝𝑛p_{n}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is a satellite point. Denote by (β¯w(νn))w=0gsuperscriptsubscriptsubscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛𝑤0𝑔(\overline{\beta}_{w}(\nu_{n}))_{w=0}^{g}( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT (respectively, (β¯w(νn1))w=0g^superscriptsubscriptsubscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛1𝑤0^𝑔(\overline{\beta}_{w}(\nu_{n-1}))_{w=0}^{\hat{g}}( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT) the maximal contact values of νnsubscript𝜈𝑛\nu_{n}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT (respectively, νn1subscript𝜈𝑛1\nu_{n-1}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT). Write ew(ντ)=gcd(β¯0(ντ),,β¯w(ντ)),subscript𝑒𝑤subscript𝜈𝜏subscript¯𝛽0subscript𝜈𝜏subscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝜏e_{w}(\nu_{\tau})=\gcd\left(\overline{\beta}_{0}(\nu_{\tau}),\ldots,\overline{% \beta}_{w}(\nu_{\tau})\right),italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_gcd ( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) , … , over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) ) , 0wμ,0𝑤𝜇0\leq w\leq\mu,0 ≤ italic_w ≤ italic_μ , and Nw(ντ)=ew1(ντ)/ew(ντ),1wμ,formulae-sequencesubscript𝑁𝑤subscript𝜈𝜏subscript𝑒𝑤1subscript𝜈𝜏subscript𝑒𝑤subscript𝜈𝜏1𝑤𝜇N_{w}(\nu_{\tau})=e_{w-1}(\nu_{\tau})/e_{w}(\nu_{\tau}),1\leq w\leq\mu,italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) , 1 ≤ italic_w ≤ italic_μ , for μ=g,g^𝜇𝑔^𝑔\mu=g,\hat{g}italic_μ = italic_g , over^ start_ARG italic_g end_ARG and τ=n,n1𝜏𝑛𝑛1\tau=n,n-1italic_τ = italic_n , italic_n - 1.

Here, we distinguish two subcases: g^=g^𝑔𝑔\hat{g}=gover^ start_ARG italic_g end_ARG = italic_g and g^=g1.^𝑔𝑔1\hat{g}=g-1.over^ start_ARG italic_g end_ARG = italic_g - 1 .

Firstly, consider the subcase g^=g^𝑔𝑔\hat{g}=gover^ start_ARG italic_g end_ARG = italic_g and set e=eg1(νn1)/eg1(νn).𝑒subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛1subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛e=e_{g-1}(\nu_{n-1})/e_{g-1}(\nu_{n}).italic_e = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) . Then the points pnsubscript𝑝𝑛p_{n}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and pn1subscript𝑝𝑛1p_{n-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT are satellite. In addition, it holds that

νn1(φM0)=eνn(φM0),νn1(φFνn)=eνn(φFνn),β¯g+1(ντ)=Ng(ντ)β¯g(ντ),β¯w(νn1)=eβ¯w(νn) and Nw(νn1)=Nw(νn), for 0w<g,formulae-sequencesubscript𝜈𝑛1subscript𝜑subscript𝑀0𝑒subscript𝜈𝑛subscript𝜑subscript𝑀0formulae-sequencesubscript𝜈𝑛1subscript𝜑subscript𝐹subscript𝜈𝑛𝑒subscript𝜈𝑛subscript𝜑subscript𝐹subscript𝜈𝑛subscript¯𝛽𝑔1subscript𝜈𝜏subscript𝑁𝑔subscript𝜈𝜏subscript¯𝛽𝑔subscript𝜈𝜏formulae-sequencesubscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛1𝑒subscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛 and subscript𝑁𝑤subscript𝜈𝑛1subscript𝑁𝑤subscript𝜈𝑛 for 0𝑤𝑔\begin{array}[]{c}\nu_{n-1}(\varphi_{M_{0}})=e\nu_{n}(\varphi_{M_{0}}),\nu_{n-% 1}(\varphi_{F_{\nu_{n}}})=e\nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}}),\overline{\beta}_{g+% 1}(\nu_{\tau})=N_{g}(\nu_{\tau})\overline{\beta}_{g}(\nu_{\tau}),\\[5.69054pt] \overline{\beta}_{w}(\nu_{n-1})=e\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})\text{ and }N_{w% }(\nu_{n-1})=N_{w}(\nu_{n}),\text{ for }0\leq w<g,\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_τ end_POSTSUBSCRIPT ) , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) and italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) , for 0 ≤ italic_w < italic_g , end_CELL end_ROW end_ARRAY (17)

and, by [30, Lemma 2],

β¯g(νn1)e1eeg1(νn)βg¯(νn).subscript¯𝛽𝑔subscript𝜈𝑛1𝑒1𝑒subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛¯subscript𝛽𝑔subscript𝜈𝑛-\dfrac{\overline{\beta}_{g}(\nu_{n-1})}{e}\geq-\dfrac{1}{e\,e_{g-1}(\nu_{n})}% -\overline{\beta_{g}}(\nu_{n}).- divide start_ARG over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_e end_ARG ≥ - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_e italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG - over¯ start_ARG italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) . (18)

As a consequence, one gets that

Λn1(KX)=e(2νn(φM0)+νn(φFνn)(2+δ)(β¯g(νn1)/e+w=1g1β¯w(νn)(1Nw(νn))+β¯0(νn)))+1e(2νn(φM0)+νn(φFνn)(2+δ)(1/(eeg1(νn))+βg¯(νn)+w=1g1β¯w(νn)(1Nw(νn))+β¯0(νn)))+1=e(Λn(KX)1)1/eg1(νn1)+1>0,\begin{array}[]{rcl}\Lambda_{n-1}\cdot(-K_{X})&=&e\left(2\nu_{n}(\varphi_{M_{0% }})+\nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}})\left(2+\delta\right)-\left(\overline{\beta}% _{g}(\nu_{n-1})/e\right.\right.\\ &&\hskip 11.38109pt\left.\left.+\sum_{w=1}^{g-1}\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})(% 1-N_{w}(\nu_{n}))+\overline{\beta}_{0}(\nu_{n})\right)\right)+1\\[5.69054pt] &\geq&e\left(2\nu_{n}(\varphi_{M_{0}})+\nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}})\left(2+% \delta\right)-\left(1/(e\,e_{g-1}(\nu_{n}))+\overline{\beta_{g}}(\nu_{n})% \right.\right.\\ &&\hskip 11.38109pt\left.\left.+\sum_{w=1}^{g-1}\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})(% 1-N_{w}(\nu_{n}))+\overline{\beta}_{0}(\nu_{n})\right)\right)+1\\[5.69054pt] &=&e\left(\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})-1\right)-1/e_{g-1}(\nu_{n-1})+1\\[5.69054pt% ] &>&0,\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL italic_e ( 2 italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( 2 + italic_δ ) - ( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_e end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) + over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) ) + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL ≥ end_CELL start_CELL italic_e ( 2 italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( 2 + italic_δ ) - ( 1 / ( italic_e italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) + over¯ start_ARG italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) + over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) ) + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL italic_e ( roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) - 1 ) - 1 / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL > end_CELL start_CELL 0 , end_CELL end_ROW end_ARRAY

where the first equality is deduced from Lemma 4.12 and (17), the first inequality comes from (18), the second equality follows from (17) and the second inequality holds because Λn(KX)>0subscriptΛ𝑛subscript𝐾𝑋0\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})>0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) > 0 and 1/eg1(νn1)<11subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛111/e_{g-1}(\nu_{n-1})<11 / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) < 1.

Now let us show the subcase g^=g1^𝑔𝑔1\hat{g}=g-1over^ start_ARG italic_g end_ARG = italic_g - 1. Under this situation, the point pnsubscript𝑝𝑛p_{n}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is satellite and the point pn1subscript𝑝𝑛1p_{n-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT is free. Set e=1/eg1(νn).𝑒1subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛e=1/e_{g-1}(\nu_{n}).italic_e = 1 / italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) . Then,

νn1(φM0)=eνn(φM0),νn1(φFν)=eνn(φFνn),eg1(νn)=2,β¯w(νn1)=eβ¯w(νn) and Nw(νn1)=Nw(νn), for 0wg^.formulae-sequencesubscript𝜈𝑛1subscript𝜑subscript𝑀0𝑒subscript𝜈𝑛subscript𝜑subscript𝑀0formulae-sequencesubscript𝜈𝑛1subscript𝜑subscript𝐹𝜈𝑒subscript𝜈𝑛subscript𝜑subscript𝐹subscript𝜈𝑛subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛2formulae-sequencesubscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛1𝑒subscript¯𝛽𝑤subscript𝜈𝑛 and subscript𝑁𝑤subscript𝜈𝑛1subscript𝑁𝑤subscript𝜈𝑛 for 0𝑤^𝑔\begin{array}[]{c}\nu_{n-1}(\varphi_{M_{0}})=e\nu_{n}(\varphi_{M_{0}}),\nu_{n-% 1}(\varphi_{F_{\nu}})=e\nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}}),e_{g-1}(\nu_{n})=2,\\[5.% 69054pt] \overline{\beta}_{w}(\nu_{n-1})=e\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})\text{ and }N_{w% }(\nu_{n-1})=N_{w}(\nu_{n}),\text{ for }0\leq w\leq\hat{g}.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) and italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) , for 0 ≤ italic_w ≤ over^ start_ARG italic_g end_ARG . end_CELL end_ROW end_ARRAY (19)

Therefore, we obtain that

Λn1(KX)=2eνn(φM0)+eνn(φFνn)(2+δ)(β¯g^+1(νn1)+ew=0g1β¯w(νn)(1Nw(νn))+eβ¯0(νn)1)=e(2νn(φM0)+νn(φFνn)(2+δ)(β¯g+1(νn)+w=0gβ¯w(νn)(1Nw(νn))+β¯0(νn)1))β¯g^+1(νn1)+eβ¯g+1(νn)+eβ¯g(νn)(1Ng(νn))e+1=e(Λn(KX))+eβ¯g(νn)β¯g^+1(νn1)e+1=e(Λn(KX))>0,\begin{array}[]{rcl}\Lambda_{n-1}\cdot(-K_{X})&=&2e\nu_{n}(\varphi_{M_{0}})+e% \nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}})\left(2+\delta\right)-\left(\overline{\beta}_{% \hat{g}+1}(\nu_{n-1})\right.\\ &&\left.+e\sum_{w=0}^{g-1}\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})(1-N_{w}(\nu_{n}))+e% \overline{\beta}_{0}(\nu_{n})-1\right)\\[5.69054pt] &=&e\left(2\nu_{n}(\varphi_{M_{0}})+\nu_{n}(\varphi_{F_{\nu_{n}}})\left(2+% \delta\right)-\left(\overline{\beta}_{g+1}(\nu_{n})\right.\right.\\ &&\hskip 11.38109pt\left.\left.+\sum_{w=0}^{g}\overline{\beta}_{w}(\nu_{n})(1-% N_{w}(\nu_{n}))+\overline{\beta}_{0}(\nu_{n})-1\right)\right)-\overline{\beta}% _{\hat{g}+1}(\nu_{n-1})\\ &&+e\overline{\beta}_{g+1}(\nu_{n})+e\overline{\beta}_{g}(\nu_{n})(1-N_{g}(\nu% _{n}))-e+1\\[5.69054pt] &=&e\left(\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})\right)+e\overline{\beta}_{g}(\nu_{n})-% \overline{\beta}_{\hat{g}+1}(\nu_{n-1})-e+1\\[5.69054pt] &=&e\left(\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})\right)\\[5.69054pt] &>&0,\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL 2 italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_e italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( 2 + italic_δ ) - ( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL + italic_e ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) - 1 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL italic_e ( 2 italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( 2 + italic_δ ) - ( over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_w = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_w end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) + over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) - 1 ) ) - over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL + italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ( 1 - italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) - italic_e + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL italic_e ( roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_e over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) - over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_e + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = end_CELL start_CELL italic_e ( roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL > end_CELL start_CELL 0 , end_CELL end_ROW end_ARRAY

where the first equality comes from (19), the second one is true because we consider superfluous elements to get the product Λn(KX)subscriptΛ𝑛subscript𝐾𝑋\Lambda_{n}\cdot(-K_{X})roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) and the last one follows from the equalities eg1(νn)=2,subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛2e_{g-1}(\nu_{n})=2,italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 , since pnsubscript𝑝𝑛p_{n}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is a satellite point and pn1subscript𝑝𝑛1p_{n-1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT is a free point, and

β¯g^+1(νn1)=eg1(νn)β¯g(νn)+24.subscript¯𝛽^𝑔1subscript𝜈𝑛1subscript𝑒𝑔1subscript𝜈𝑛subscript¯𝛽𝑔subscript𝜈𝑛24\overline{\beta}_{\hat{g}+1}(\nu_{n-1})=\dfrac{e_{g-1}(\nu_{n})\overline{\beta% }_{g}(\nu_{n})+2}{4}.over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) over¯ start_ARG italic_β end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) + 2 end_ARG start_ARG 4 end_ARG .

This completes the proof. ∎

Now, we are ready to state the announced corollary of Proposition 4.10 showing that the behaviour of the value b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is close to that of a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ).

Corollary 4.14.

Keep the notation introduced previously.

  • (a)

    Consider a family \mathcal{F}caligraphic_F of rational surfaces X𝑋Xitalic_X formed by a composition of blowups π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT as in Proposition 4.6, but having the same proximity graph PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ). Then, the set {b(APG(X,π))|X}conditional-setsuperscript𝑏APG𝑋𝜋𝑋\{b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))\,|\,X\in\mathcal{F}\}{ italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) | italic_X ∈ caligraphic_F } is finite and its values depend not only on PG(X,π)PG𝑋𝜋\operatorname{PG}(X,\pi)roman_PG ( italic_X , italic_π ) but on the number of (necessarily free) points of the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C (given by π𝜋\piitalic_π) through which the strict transforms of the fibers and the special section of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT pass.

  • (b)

    Suppose that the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C has only free points. Assume that, for any divisorial valuation νjsubscript𝜈𝑗\nu_{j}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT defined by a final exceptional divisor of 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C, νj(φM0)=0subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝑀00\nu_{j}(\varphi_{M_{0}})=0italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 and νj(φFj)=1subscript𝜈𝑗subscript𝜑subscript𝐹𝑗1\nu_{j}(\varphi_{F_{j}})=1italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 1, Fjsubscript𝐹𝑗F_{j}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT being the fiber of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT going through the origin of 𝒞νjsubscript𝒞subscript𝜈𝑗\mathcal{C}_{\nu_{j}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. Then,

    b(APG(X,π))=max{h=1s#(𝒞νjh)2+|{𝒞νjh}h=1s is a set of pairwisedisjoint chains whose originsbelong to different fibers},b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\sum_{h=1}^{s}% \#(\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}})-2\Bigg{\rceil}^{+}\ \bigg{|}\ {\footnotesize% \begin{array}[]{l}\text{$\big{\{}\mathcal{C}_{\nu_{j_{h}}}\big{\}}_{h=1}^{s}$ % is a set of pairwise}\\ \text{disjoint chains whose origins}\\ \text{belong to different fibers}\\ \end{array}}\Bigg{\}},italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT # ( caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) - 2 ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT | start_ARRAY start_ROW start_CELL { caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_h = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT is a set of pairwise end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL disjoint chains whose origins end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL belong to different fibers end_CELL end_ROW end_ARRAY } ,

    where x+superscript𝑥\lceil x\rceil^{+}⌈ italic_x ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT is defined as the ceil of a rational number x𝑥xitalic_x if x0𝑥0x\geq 0italic_x ≥ 0, and 00 otherwise.

  • (c)

    Suppose that the configuration 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C is constellation. Then,

    b(APG(X,π))=max{λ=1njmultpjλ(φjnj)2(ajnj+bjnj)bjnj+| 1jm}.superscript𝑏APG𝑋𝜋conditionalsuperscriptsuperscriptsubscript𝜆1subscript𝑛𝑗subscriptmultsubscript𝑝𝑗𝜆subscript𝜑𝑗subscript𝑛𝑗2subscript𝑎𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑏𝑗subscript𝑛𝑗subscript𝑏𝑗subscript𝑛𝑗1𝑗𝑚b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\Bigg{\{}\Bigg{\lceil}\dfrac{\sum_{% \lambda=1}^{n_{j}}\operatorname{mult}_{p_{j\,\lambda}}(\varphi_{j\,n_{j}})-2(a% _{j\,n_{j}}+b_{j\,n_{j}})}{b_{j\,n_{j}}}\Bigg{\rceil}^{+}\ \bigg{|}\ 1\leq j% \leq m\Bigg{\}}.italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { ⌈ divide start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) - 2 ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ⌉ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT | 1 ≤ italic_j ≤ italic_m } .
Proof.

It follows reasoning as we did in the proof of Corollary 4.8, but considering Equality (14) and Lemma 4.13. ∎

Remark 4.15.

Statement (b) also follows from considering a reduced set of divisorial valuations as described in Remark 4.9.

4.3. The main result

In this subsection we state and prove the main result in the paper, Theorem 4.16. It shows that the arrowed proximity graph of a rational surface X𝑋Xitalic_X obtained from a relatively minimal model which is a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT determines two values that, when δ𝛿\deltaitalic_δ exceeds or equals one of them, in the first case, the cone NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is polyhedral and minimally generated and, in the second one, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

We conclude this subsection with a close result to Theorem 4.16 for some surfaces obtained by a composition of point blowups over the projective plane.

Theorem 4.16.

Let X𝑋Xitalic_X be a rational surface obtained by a composition π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT of point blowups given by a configuration of infinitely near points over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. Then, there exist two positive integers only depending on the arrowed proximity graph, the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) introduced in Proposition 4.6 and the value b(APG(X,π)):=max{a(APG(X,π)),b(APG(X,π))},assign𝑏APG𝑋𝜋𝑎APG𝑋𝜋superscript𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi)):=\max\{a(\operatorname{APG}(X,\pi)),b^{\prime}(% \operatorname{APG}(X,\pi))\},italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) := roman_max { italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) , italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) } , where b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is the value introduced in Proposition 4.10, such that:

  • 1)

    If δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then

    • (a)

      The cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is finite polyhedral and its extremal rays are given by the classes of the strict transforms on X𝑋Xitalic_X of the fibers on 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT going through the blown up points in 𝔽δ,subscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta},blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT , the special section, and the exceptional divisors of π.𝜋\pi.italic_π .

    • (b)

      The nef cone Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) is generated by the classes of the specific divisors shown in Lemma 4.1.

  • 2)

    If δb(APG(X,π))𝛿𝑏APG𝑋𝜋\delta\geq b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), then X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

Proof.

First, we prove Item 1) (a). Let H𝐻Hitalic_H be an ample divisor on X𝑋Xitalic_X and let us define the convex cone

Q(X):={[D]NS(X)|[D]20 and [H][D]0}.assign𝑄𝑋conditional-setdelimited-[]𝐷subscriptNS𝑋superscriptdelimited-[]𝐷20 and delimited-[]𝐻delimited-[]𝐷0Q(X):=\{[D]\in\operatorname{NS}_{\mathbb{R}}(X)\ |\ [D]^{2}\geq 0\text{ and }[% H]\cdot[D]\geq 0\}.italic_Q ( italic_X ) := { [ italic_D ] ∈ roman_NS start_POSTSUBSCRIPT blackboard_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_X ) | [ italic_D ] start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≥ 0 and [ italic_H ] ⋅ [ italic_D ] ≥ 0 } .

By [43, Lemma 1.20], it holds that Q(X)NE¯(X)𝑄𝑋¯NE𝑋Q(X)\subseteq\overline{\operatorname{NE}}(X)italic_Q ( italic_X ) ⊆ over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ). Furthermore, the convex cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) introduced before Lemma 4.1 is embedded in Q(X)𝑄𝑋Q(X)italic_Q ( italic_X ). This is because every element in (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) has nonnegative self-intersection whenever δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) which holds by hypothesis. As a consequence, one obtains that (X)NE¯(X)superscript𝑋¯𝑁𝐸𝑋\mathfrak{C}(X)^{\vee}\subseteq\overline{NE}(X)fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ⊆ over¯ start_ARG italic_N italic_E end_ARG ( italic_X ). We claim that NE¯(X)=(X)+(X)¯NE𝑋𝑋superscript𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)=\mathfrak{C}(X)+\mathfrak{C}(X)^{\vee}over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ) = fraktur_C ( italic_X ) + fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT, where +++ means the Minkowski sum. It is immediate to check that NE¯(X)¯NE𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ) contains (X)+(X)𝑋superscript𝑋\mathfrak{C}(X)+\mathfrak{C}(X)^{\vee}fraktur_C ( italic_X ) + fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT. Let us see that NE(X)(X)+(X)NE𝑋𝑋superscript𝑋\operatorname{NE}(X)\subseteq\mathfrak{C}(X)+\mathfrak{C}(X)^{\vee}roman_NE ( italic_X ) ⊆ fraktur_C ( italic_X ) + fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT. Indeed, consider any reduced and irreducible curve C𝐶Citalic_C whose class does not belong to (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ). If [C](X)delimited-[]𝐶superscript𝑋[C]\in\mathfrak{C}^{\vee}(X)[ italic_C ] ∈ fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ), the inclusion is clear. Otherwise, there is another curve CCsuperscript𝐶𝐶C^{\prime}\neq Citalic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≠ italic_C such that [C](X)delimited-[]superscript𝐶𝑋[C^{\prime}]\in\mathfrak{C}(X)[ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ] ∈ fraktur_C ( italic_X ) and [C][C]<0,delimited-[]𝐶delimited-[]superscript𝐶0[C]\cdot[C^{\prime}]<0,[ italic_C ] ⋅ [ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ] < 0 , which implies that C𝐶Citalic_C and Csuperscript𝐶C^{\prime}italic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT have a component in common, leading to a contradiction. As a result, the chain of inclusions NE(X)(X)+(X)NE¯(X)NE𝑋𝑋superscript𝑋¯NE𝑋\operatorname{NE}(X)\subseteq\mathfrak{C}(X)+\mathfrak{C}(X)^{\vee}\subseteq% \overline{\operatorname{NE}}(X)roman_NE ( italic_X ) ⊆ fraktur_C ( italic_X ) + fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ⊆ over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ) holds. Taking closures and since (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) and (X)superscript𝑋\mathfrak{C}(X)^{\vee}fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT are closed convex cones, we obtain the claimed statement. To finish, we assert that (X)Q(X)((X))=(X)superscript𝑋𝑄𝑋superscriptsuperscript𝑋𝑋\mathfrak{C}(X)^{\vee}\subseteq Q(X)\subseteq(\mathfrak{C}(X)^{\vee})^{\vee}=% \mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ⊆ italic_Q ( italic_X ) ⊆ ( fraktur_C ( italic_X ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_C ( italic_X ) which proves Item 1) (a). We have showed the first inclusion, and the second one follows from [31, Proposition 2.1].

The facts that NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is a polyhedral convex cone (by Item 1) (a)) and Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) is the dual convex cone of NE¯(X)¯NE𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ) show Item 1) (b).

Finally, we prove Item 2). Recall that a divisor D𝐷Ditalic_D on X𝑋Xitalic_X is big if the rational map ϕm:XH0(X,𝒪X(mD)):subscriptitalic-ϕ𝑚𝑋superscript𝐻0𝑋subscript𝒪𝑋𝑚𝐷\phi_{m}:X\dashrightarrow\mathbb{P}H^{0}(X,\mathcal{O}_{X}(mD))italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT : italic_X ⇢ blackboard_P italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m italic_D ) ) defined by 𝒪X(mD)subscript𝒪𝑋𝑚𝐷\mathcal{O}_{X}(mD)caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m italic_D ) is birational onto its image for some m>0𝑚0m>0italic_m > 0 (see [45, Lemma 2.2.3] for an equivalent condition). By [45, Remark 2.2.27], the pseudoeffective divisors of X𝑋Xitalic_X are those with nonnegative intersection product with every nef divisor on X𝑋Xitalic_X. In addition, these divisors generate NE¯(X)¯NE𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ) (which coincides with NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) in this case). The definition of b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and Proposition 4.10 show that the intersection product of KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT with every generator of Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) is positive. Even more, its class belongs to the interior of NE¯(X)¯NE𝑋\overline{\operatorname{NE}}(X)over¯ start_ARG roman_NE end_ARG ( italic_X ), since otherwise, the intersection product with a generator of Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) vanishes. As a consequence, by [45, Theorem 2.2.26], KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT is a big divisor and Item 2) follows from [53, Theorem 1]. ∎

Remark 4.17.

Theorem 4.16 provides information on several of the commonly used cones to study rational surfaces. Indeed, with the above notation, if δa(APG(X,π))𝛿𝑎APG𝑋𝜋\delta\geq a({\rm APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ), not only the cones NE(X)NE𝑋{\rm NE}(X)roman_NE ( italic_X ) and Nef(X)Nef𝑋{\rm Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) are explicitly described (from the arrowed proximity graph of the pair (X,π)𝑋𝜋(X,\pi)( italic_X , italic_π )), but also the big cone, because it is the interior of the (finitely generated) cone NE(X)NE𝑋{\rm NE}(X)roman_NE ( italic_X ) [45, Theorem 2.2.26] (whose extremal rays we determine). Moreover, δb(APG(X,π))𝛿𝑏APG𝑋𝜋\delta\geq b({\rm APG}(X,\pi))italic_δ ≥ italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) implies that the semiample cone of X𝑋Xitalic_X (that is, the convex cone spanned by the semiample divisors) coincides with Nef(X)Nef𝑋{\rm Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) [41].

Remark 4.18.

To decide whether the cone of curves (respectively, the Cox ring) of a rational surface X𝑋Xitalic_X is finite polyhedral (respectively, finite generated) is a difficult issue, [53] being an important contribution. The case when 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT is a relatively minimal model has recently been studied in [18, 23, 19, 24, 2, 20]. In these last papers, the authors consider very specific configurations over 𝔽δ,subscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta},blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT , mostly with proper points, to study the effective monoid and the Cox ring of X𝑋Xitalic_X. Theorem 4.16 in this paper considers a much more general situation because we contemplate any configuration over 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT; our results include some cases in the mentioned references. However, our bounds imply that NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is not only finitely generated but also minimally generated, and therefore our conclusion is more restrictive and happens in a more general context than in the above citation package.

To finish this subsection we deduce a consequence of Theorem 4.16. It gives information on the cone of curves NE(X)𝑋(X)( italic_X ) and the finite generation of the ring Cox(X)𝑋(X)( italic_X ) for some surfaces X𝑋Xitalic_X obtained by blowing up a configuration over the projective plane.

Let X1subscript𝑋1X_{1}italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT be the rational surface obtained by blowing up the projective plane 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT at a closed point q2,𝑞superscript2q\in\mathbb{P}^{2},italic_q ∈ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , and denote by Eqsubscript𝐸𝑞E_{q}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT the created exceptional divisor. By [8, Chapter IV, Proposition IV.1], X1subscript𝑋1X_{1}italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is isomorphic to the Hirzebruch surface 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT, where the special section M0subscript𝑀0M_{0}italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT coincides with the exceptional divisor Eqsubscript𝐸𝑞E_{q}italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT and the fibers of 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT are the strict transforms of the lines of 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT passing through q𝑞qitalic_q.

Now, let us consider a composition π:X2:superscript𝜋𝑋superscript2\pi^{\prime}:X\to\mathbb{P}^{2}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_X → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT of point blowups at a configuration of infinitely near points. This sequence can be factored as π:X𝜋𝔽1π12:superscript𝜋𝜋𝑋subscript𝔽1subscript𝜋1superscript2\pi^{\prime}:X\xrightarrow{\pi}\mathbb{F}_{1}\xrightarrow{\pi_{1}}\mathbb{P}^{2}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_X start_ARROW overitalic_π → end_ARROW blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT. Denote by p1subscript𝑝1p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT the point in 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT where the blowup π1:𝔽1Blp1(2)2:subscript𝜋1subscript𝔽1subscriptBlsubscript𝑝1superscript2superscript2\pi_{1}:\mathbb{F}_{1}\cong\text{Bl}_{p_{1}}(\mathbb{P}^{2})\to\mathbb{P}^{2}italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≅ Bl start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT is centered. It holds that the pre-images by π1subscript𝜋1\pi_{1}italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT of the proper points in 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT different from p1subscript𝑝1p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT, and the points in the first infinitesimal neighbourhood of p1subscript𝑝1p_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT of the configuration giving rise to πsuperscript𝜋\pi^{\prime}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT belong to some fibers on 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT. Denote these fibers by F1,,Frsubscript𝐹1subscript𝐹𝑟F_{1},\ldots,F_{r}italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT. They can be regarded as projective lines L1,,Lrsubscript𝐿1subscript𝐿𝑟L_{1},\ldots,L_{r}italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT on 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT such that their strict transforms L~isubscript~𝐿𝑖\tilde{L}_{i}over~ start_ARG italic_L end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT on Blp1(2)subscriptBlsubscript𝑝1superscript2\text{Bl}_{p_{1}}(\mathbb{P}^{2})Bl start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) belong to |π1LEp1|superscriptsubscript𝜋1𝐿subscript𝐸subscript𝑝1|\pi_{1}^{*}L-E_{p_{1}}|| italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_L - italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT |, for 1ir1𝑖𝑟1\leq i\leq r1 ≤ italic_i ≤ italic_r, where L𝐿Litalic_L is a general line on 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT. Therefore, we obtain the following result.

Corollary 4.19.

Keep the previously introduced notation. Let X𝜋𝔽1π12𝜋𝑋subscript𝔽1subscript𝜋1superscript2X\xrightarrow{\pi}\mathbb{F}_{1}\xrightarrow{\pi_{1}}\mathbb{P}^{2}italic_X start_ARROW overitalic_π → end_ARROW blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT the factorization of a sequence π:X2:superscript𝜋𝑋superscript2\pi^{\prime}:X\to\mathbb{P}^{2}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_X → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT of blowups over 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT as in the above paragraph. Let a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) (respectively, b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) )) be the values introduced in Theorem 4.16 for π𝜋\piitalic_π. If a(APG(X,π))=1𝑎APGX𝜋1a(\operatorname{APG(X,\pi)})=1italic_a ( start_OPFUNCTION roman_APG ( roman_X , italic_π ) end_OPFUNCTION ) = 1, then the cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) of X𝑋Xitalic_X is generated by the classes of the strict transforms on X𝑋Xitalic_X of the projective lines L1,,Lrsubscript𝐿1subscript𝐿𝑟L_{1},\ldots,L_{r}italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT and the classes of the strict transforms of the exceptional divisors. Moreover, if a(APG(X,π))=b(APG(X,π))=1𝑎APGX𝜋𝑏APGX𝜋1a(\operatorname{APG(X,\pi)})=b(\operatorname{APG(X,\pi)})=1italic_a ( start_OPFUNCTION roman_APG ( roman_X , italic_π ) end_OPFUNCTION ) = italic_b ( start_OPFUNCTION roman_APG ( roman_X , italic_π ) end_OPFUNCTION ) = 1, then X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

Remark 4.20.

By [48], the cone NE(X)NE𝑋{\rm NE}(X)roman_NE ( italic_X ) of the surface X𝑋Xitalic_X obtained by blowing up 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT at 9999 points in very general position is not finitely generated (and, therefore, X𝑋Xitalic_X is not a Mori dream space). The surface X𝑋Xitalic_X can be obtained by a sequence of 8888 blowups π:X𝔽1:𝜋𝑋subscript𝔽1\pi:X\rightarrow\mathbb{F}_{1}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT because 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is isomorphic to the blowup of 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT at one point. The arrowed proximity graph 𝒫:=APG(X,π)assign𝒫APG𝑋𝜋\mathcal{P}:={\rm APG}(X,\pi)caligraphic_P := roman_APG ( italic_X , italic_π ) consists of 8 vertices, each of them with an arrow corresponding to the fiber going through it. However, by Corollaries 4.8 and 4.14 and Theorem 4.16, any rational surface Y𝑌Yitalic_Y obtained by a sequence of blowups over 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT with arrowed proximity graph 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P is a Mori dream space whenever δ8𝛿8\delta\geq 8italic_δ ≥ 8.

4.4. Examples

We conclude this paper with three examples that use our results to provide rational surfaces X𝑋Xitalic_X which either are Mori dream spaces or the generators of their cones of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) and nef cones Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) can be computed as we have explained before. The first two examples are a continuation of Examples 4.4, and 3.1 and 4.5, respectively. Our third example also proves that the values a(APG(X,π))𝑎APGX𝜋a(\operatorname{APG(X,\pi)})italic_a ( start_OPFUNCTION roman_APG ( roman_X , italic_π ) end_OPFUNCTION ) and b(APG(X,π))𝑏APGX𝜋b(\operatorname{APG(X,\pi)})italic_b ( start_OPFUNCTION roman_APG ( roman_X , italic_π ) end_OPFUNCTION ) introduced in Theorem 4.16 can be different.

Example 4.21.

Let X𝑋Xitalic_X be the rational surface considered in Example 4.4 where we have computed a set 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G of divisors whose classes generate the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ). By the proof of Proposition 4.6 and Remark 4.7, the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is the smallest δ𝛿\deltaitalic_δ such that the following self-intersections are nonnegative.

Λ1 12=δ1,Λ1 22=δ2,W(1 2),(2 1)2=δ1=W(1 2),(3 1)2,W(1 1),(2 2)2=4δ2,W(1 2),(2 2)2=4δ6,W(1 1),(2 3)2=9δ3,W(1 2),(2 3)2=9δ12.formulae-sequenceformulae-sequencesuperscriptsubscriptΛ112𝛿1formulae-sequencesuperscriptsubscriptΛ122𝛿2superscriptsubscript𝑊12212𝛿1superscriptsubscript𝑊12312superscriptsubscript𝑊112224𝛿2formulae-sequencesuperscriptsubscript𝑊122224𝛿6formulae-sequencesuperscriptsubscript𝑊112329𝛿3superscriptsubscript𝑊122329𝛿12\begin{array}[]{c}\Lambda_{1\,1}^{2}=\delta-1,\ \Lambda_{1\,2}^{2}=\delta-2,\ % W_{(1\,2),(2\,1)}^{2}=\delta-1=W_{(1\,2),(3\,1)}^{2},W_{(1\,1),(2\,2)}^{2}=4% \delta-2,\\[5.69054pt] W_{(1\,2),(2\,2)}^{2}=4\delta-6,\ W_{(1\,1),(2\,3)}^{2}=9\delta-3,\ W_{(1\,2),% (2\,3)}^{2}=9\delta-12.\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_δ - 1 , roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_δ - 2 , italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 1 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_δ - 1 = italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 3 1 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 2 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 4 italic_δ - 2 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 2 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 4 italic_δ - 6 , italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 1 ) , ( 2 3 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 9 italic_δ - 3 , italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 3 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 9 italic_δ - 12 . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Notice that the remaining self-intersections of elements in 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G do not influence the computation of δ𝛿\deltaitalic_δ. Thus, one gets that a(APG(X,π))=2𝑎APG𝑋𝜋2a(\operatorname{APG}(X,\pi))=2italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = 2. By Theorem 4.16, if δ2,𝛿2\delta\geq 2,italic_δ ≥ 2 , NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is generated by the set {[F~1],[F~2],[M~0],[E1],,[E6]}delimited-[]subscript~𝐹1delimited-[]subscript~𝐹2delimited-[]subscript~𝑀0delimited-[]subscript𝐸1delimited-[]subscript𝐸6\{[\tilde{F}_{1}],[\tilde{F}_{2}],[\tilde{M}_{0}],[E_{1}],\ldots,[E_{6}]\}{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , … , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ] }. The classes of the divisors in the set 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G (computed in Example 4.4) generate the nef cone Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ).

Finally, we obtain the value b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ). Any anticanonical divisor KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT is linearly equivalent to K𝔽δE1 1E1 2E2 1E2 2E2 3E3 2superscriptsubscript𝐾subscript𝔽𝛿superscriptsubscript𝐸11superscriptsubscript𝐸12superscriptsubscript𝐸21superscriptsubscript𝐸22superscriptsubscript𝐸23superscriptsubscript𝐸32-K_{\mathbb{F}_{\delta}}^{*}-E_{1\,1}^{*}-E_{1\,2}^{*}-E_{2\,1}^{*}-E_{2\,2}^{% *}-E_{2\,3}^{*}-E_{3\,2}^{*}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 3 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUBSCRIPT 3 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT, K𝔽δsubscript𝐾subscript𝔽𝛿K_{\mathbb{F}_{\delta}}italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT being a canonical divisor of 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT. By the proof of Proposition 4.10 and Remark 4.11, the value b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is the smallest positive integer δ𝛿\deltaitalic_δ such that the intersection product of KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT with any divisor in 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G is positive. Then, it is enough to force the positivity of the following values:

W(1 2),(2 2)(KX)=2δ and W(1 2),(2 3)(KX)=3δ.subscript𝑊1222subscript𝐾𝑋2𝛿 and subscript𝑊1223subscript𝐾𝑋3𝛿W_{(1\,2),(2\,2)}\cdot(-K_{X})=2\delta\text{ and }W_{(1\,2),(2\,3)}\cdot(-K_{X% })=3\delta.italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 2 ) end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 italic_δ and italic_W start_POSTSUBSCRIPT ( 1 2 ) , ( 2 3 ) end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) = 3 italic_δ .

Therefore, b(APG(X,π))=1superscript𝑏APG𝑋𝜋1b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))=1italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = 1 and b(APG(X,π))=max{2,1}=2𝑏APG𝑋𝜋212b(\operatorname{APG}(X,\pi))=\max\{2,1\}=2italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = roman_max { 2 , 1 } = 2. Thus, if δ2𝛿2\delta\geq 2italic_δ ≥ 2, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

We complement our example with a brief comment on the case when we regard 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT as a toric variety. Assume that the fibers F1subscript𝐹1F_{1}italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and F2subscript𝐹2F_{2}italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and the proper points p11subscript𝑝11p_{11}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT and p21subscript𝑝21p_{21}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT are fixed by the torus action. Then, blowing-up at these two points, the obtained surface has an induced toric structure. Assume also that all the remaining blown up points are invariant by the induced torus action. Then, independently of the value of δ𝛿\deltaitalic_δ, X𝑋Xitalic_X is a toric variety and, hence, the cone of curves NE(X)NE𝑋{\rm NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is finitely generated by the classes of divisors described in [17, Theorem 6.3.20]. When δa(APG(X,π))=2𝛿𝑎APG𝑋𝜋2\delta\geq a({\rm APG}(X,\pi))=2italic_δ ≥ italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = 2, these classes are those given in 1(a) of Theorem 4.16; when δ{0,1}𝛿01\delta\in\{0,1\}italic_δ ∈ { 0 , 1 }, we must include the class of the strict transform of the linearly equivalent to M𝑀Mitalic_M section that passes through p11subscript𝑝11p_{11}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT. Moreover, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space independently of the value of δ𝛿\deltaitalic_δ [16].

Example 4.22.

Let π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\to\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT be the sequence of blowups over a Hirzebruch surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT considered in Examples 3.1 and 4.5. We showed the arrowed proximity graph APG(X,π)APG𝑋𝜋\operatorname{APG}(X,\pi)roman_APG ( italic_X , italic_π ) in Figure 3.1. As we explained in Example 4.5, by using a computer we are able to obtain a set 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G of generators of the cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ), which have the form D𝐷Ditalic_D described in Proposition 4.6. Then, the formulae given in Remarks 4.7 and 4.11 allow us to get the values a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))superscript𝑏APG𝑋𝜋b^{\prime}(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ). These computations show that the values a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) and b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) introduced in Theorem 4.16 equal one. Therefore, by Theorem 4.16, if δ1,𝛿1\delta\geq 1,italic_δ ≥ 1 , NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is generated by the set {[F~1],[F~2],[F~3],[M~0],[E1],,\{[\tilde{F}_{1}],[\tilde{F}_{2}],[\tilde{F}_{3}],[\tilde{M}_{0}],[E_{1}],\ldots,{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , … , [E20]}[E_{20}]\}[ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 20 end_POSTSUBSCRIPT ] } and, moreover, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space. The classes of the divisors computed in Example 4.5 are some of the generators of the nef cone Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ). As we said in Example 4.5, if δ1𝛿1\delta\geq 1italic_δ ≥ 1, 𝒢𝒢\mathcal{G}caligraphic_G is a set of generators of Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ).

Furthermore, by Corollary 4.19, if X𝑋Xitalic_X is the surface created by the sequence of blowups π:X𝜋𝔽1π12:superscript𝜋𝜋𝑋subscript𝔽1subscript𝜋1superscript2\pi^{\prime}:X\xrightarrow{\pi}\mathbb{F}_{1}\xrightarrow{\pi_{1}}\mathbb{P}^{2}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_X start_ARROW overitalic_π → end_ARROW blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_π start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT, then X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space and NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) is generated by the classes of the divisors L~1,L~2,L~3,E1,,E21,subscript~𝐿1subscript~𝐿2subscript~𝐿3subscript𝐸1subscript𝐸21\tilde{L}_{1},\tilde{L}_{2},\tilde{L}_{3},E_{1},\ldots,E_{21},over~ start_ARG italic_L end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG italic_L end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , over~ start_ARG italic_L end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_E start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT , where Li,1i3,subscript𝐿𝑖1𝑖3L_{i},1\leq i\leq 3,italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 1 ≤ italic_i ≤ 3 , is the projective line on 2superscript2\mathbb{P}^{2}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT whose strict transform on 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT can be regarded as the fiber Fisubscript𝐹𝑖F_{i}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT on 𝔽1subscript𝔽1\mathbb{F}_{1}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT.

Refer to caption
Figure 4.2. Arrowed proximity graph in Example 4.23.
Example 4.23.

Let X𝑋Xitalic_X be the rational surface obtained by blowing up a surface 𝔽δsubscript𝔽𝛿\mathbb{F}_{\delta}blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT at a chain 𝒞={pl}l=116𝒞superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑙𝑙116\mathcal{C}=\{p_{l}\}_{l=1}^{16}caligraphic_C = { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 16 end_POSTSUPERSCRIPT of sixteen infinitely near points which corresponds to a unique valuation ν1subscript𝜈1\nu_{1}italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT. Set π:X𝔽δ:𝜋𝑋subscript𝔽𝛿\pi:X\rightarrow\mathbb{F}_{\delta}italic_π : italic_X → blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT the composition of blowups given by 𝒞𝒞\mathcal{C}caligraphic_C. Figure 4.2 shows the arrowed proximity graph of the pair (X,π)𝑋𝜋(X,\pi)( italic_X , italic_π ). Here, the cone (X)𝑋\mathfrak{C}(X)fraktur_C ( italic_X ) is generated by the set of classes {[F~1],[M~0],[E1],,[E16]}delimited-[]subscript~𝐹1delimited-[]subscript~𝑀0delimited-[]subscript𝐸1delimited-[]subscript𝐸16\{[\tilde{F}_{1}],[\tilde{M}_{0}],[E_{1}],\ldots,[E_{16}]\}{ [ over~ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , … , [ italic_E start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ] } and, by Lemma 4.1, its dual cone (X)superscript𝑋\mathfrak{C}^{\vee}(X)fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) by the set {[F],[M],\{[F^{*}],[M^{*}],{ [ italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] , [ italic_M start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] , [Λ1],,delimited-[]subscriptΛ1[\Lambda_{1}],\ldots,[ roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] , … , [Λ16]}[\Lambda_{16}]\}[ roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ] }, Λk=Λk(ν1)subscriptΛ𝑘subscriptΛ𝑘subscript𝜈1\Lambda_{k}=\Lambda_{k}(\nu_{1})roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ν start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ), 1k161𝑘161\leq k\leq 161 ≤ italic_k ≤ 16.

The proof of Corollary 4.8 shows that, to compute the value a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) in Theorem 4.16, it is enough to obtain the divisor Λ16subscriptΛ16\Lambda_{16}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT and look after the value δ𝛿\deltaitalic_δ for which Λ16subscriptΛ16\Lambda_{16}roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT has nonnegative self-intersection. The proximities equalities and the Noether formula prove that

a16=(φM0,φ16)p1=15,b16=(φF1,φ16)p1=10 and(multpλ(φ16))λ=116=(10,5,5,5,5,5,5,5,5,5,5,5,3,2,1,1).formulae-sequencesubscript𝑎16subscriptsubscript𝜑subscript𝑀0subscript𝜑16subscript𝑝115subscript𝑏16subscriptsubscript𝜑subscript𝐹1subscript𝜑16subscript𝑝110 andsuperscriptsubscriptsubscriptmultsubscript𝑝𝜆subscript𝜑16𝜆11610555555555553211\begin{array}[]{c}a_{16}=(\varphi_{M_{0}},\varphi_{16})_{p_{1}}=15,\ \ b_{16}=% (\varphi_{F_{1}},\varphi_{16})_{p_{1}}=10\text{ and}\\[5.69054pt] (\operatorname{mult}_{p_{\lambda}}(\varphi_{16}))_{\lambda=1}^{16}=(10,5,5,5,5% ,5,5,5,5,5,5,5,3,2,1,1).\end{array}start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_a start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 15 , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 10 and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 16 end_POSTSUPERSCRIPT = ( 10 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 5 , 3 , 2 , 1 , 1 ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Therefore, one gets that

Λ162=2a16b16+b162δλ=116multpλ(φ16)2=300+100δ390,\Lambda_{16}^{2}=2\,a_{16}\,b_{16}+b_{16}^{2}\,\delta-\sum_{\lambda=1}^{16}% \operatorname{mult}_{p_{\lambda}}(\varphi_{16})^{2}=300+100\delta-390,roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 2 italic_a start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT + italic_b start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_δ - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 16 end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 300 + 100 italic_δ - 390 ,

and then a(APG(X,π))𝑎APG𝑋𝜋a(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) is the least positive integer δ𝛿\deltaitalic_δ satisfying Λ162>0superscriptsubscriptΛ1620\Lambda_{16}^{2}>0roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT > 0. Therefore, a(APG(X,π))=1𝑎APG𝑋𝜋1a(\operatorname{APG}(X,\pi))=1italic_a ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = 1.

Now we compute the value b(APG(X,π))𝑏APG𝑋𝜋b(\operatorname{APG}(X,\pi))italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) introduced in Theorem 4.16. As before, by Corollary 4.14, we only need to know the value of δ𝛿\deltaitalic_δ guaranteeing that the product Λ16(KX)subscriptΛ16subscript𝐾𝑋\Lambda_{16}\cdot(-K_{X})roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) is positive, KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT being an anticanonical divisor of the surface X𝑋Xitalic_X. The divisor KXsubscript𝐾𝑋-K_{X}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT is linearly equivalent to the divisor K𝔽δλ=116Eλsuperscriptsubscript𝐾subscript𝔽𝛿superscriptsubscript𝜆116superscriptsubscript𝐸𝜆-K_{\mathbb{F}_{\delta}}^{*}-\sum_{\lambda=1}^{16}E_{\lambda}^{*}- italic_K start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 16 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT. Then,

Λ16(KX)=2(a16+b16)+b16δλ=116multpλ(φ16)=50+10δ72subscriptΛ16subscript𝐾𝑋2subscript𝑎16subscript𝑏16subscript𝑏16𝛿superscriptsubscript𝜆116subscriptmultsubscript𝑝𝜆subscript𝜑165010𝛿72\Lambda_{16}\cdot(-K_{X})=2\,(a_{16}+b_{16})+b_{16}\delta-\sum_{\lambda=1}^{16% }\operatorname{mult}_{p_{\lambda}}(\varphi_{16})=50+10\delta-72roman_Λ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ⋅ ( - italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT + italic_b start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_b start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT italic_δ - ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_λ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 16 end_POSTSUPERSCRIPT roman_mult start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_φ start_POSTSUBSCRIPT 16 end_POSTSUBSCRIPT ) = 50 + 10 italic_δ - 72

and thus b(APG(X,π))=3𝑏APG𝑋𝜋3b(\operatorname{APG}(X,\pi))=3italic_b ( roman_APG ( italic_X , italic_π ) ) = 3.

Therefore, when δ1,𝛿1\delta\geq 1,italic_δ ≥ 1 , the cone of curves NE(X)NE𝑋\operatorname{NE}(X)roman_NE ( italic_X ) and the nef cone Nef(X)Nef𝑋\operatorname{Nef}(X)roman_Nef ( italic_X ) of X𝑋Xitalic_X satisfy the equalities NE(X)=(X)NE𝑋𝑋\operatorname{NE}(X)=\mathfrak{C}(X)roman_NE ( italic_X ) = fraktur_C ( italic_X ) and Nef(X)=(X)Nef𝑋superscript𝑋\operatorname{Nef}(X)=\mathfrak{C}^{\vee}(X)roman_Nef ( italic_X ) = fraktur_C start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ), while for δ3𝛿3\delta\geq 3italic_δ ≥ 3, X𝑋Xitalic_X is a Mori dream space.

Acknowledgements

The authors would like to thank the anonymous reviewers for their helpful comments and feedback, which improved this manuscript.

The third author would like to thank the Department of Algebra, Analysis, Geometry and Topology, and IMUVa of Valladolid University for the support received when preparing this article.

References

  • [1] M. Alberich-Carramiñana. Geometry of the plane Cremona maps, volume 179 of Lect. Notes in Math. Springer, 2002.
  • [2] G. Andablo-Reyes, B. L. De La Rosa-Navarro, and M. Lahyane. The effective monoids of some blow-ups of Hirzebruch surfaces. Arab. J. Math., 2023.
  • [3] M. Artebani, J. Hausen, and A. Laface. On Cox rings of K3 surfaces. Compos. Math., 146(4):964–998, 2010.
  • [4] I. Arzhantsev, L. Braun, J. Hausen, and M. Wrobel. Log terminal singularities, platonic tuples and iteration of Cox rings. Eur. J. Math., 4(1):242–312, 2018.
  • [5] I. Arzhantsev, U. Derenthal, J. Hausen, and A. Laface. Cox Rings. Cambridge Studies in Advanced Mathematics. Cambridge University Press, 2014.
  • [6] T. Bauer, B. Harbourne, A. L. Knutsen, A. Küronya, S. Müller-Stach, X. Roulleau, and T. Szemberg. Negative curves on algebraic surfaces. Duke Math. J., 162:1877–1894, 2013.
  • [7] T. Bauer, S. Di Rocco, B. Harbourne, J. Huizenga, A. Lundman, P. Pokora, and T. Szemberg. Bounded negativity and arrangements of lines. Int. Math. Res. Not. IMRN, 2015(19):9456–9471, 2014.
  • [8] A. Beauville. Complex Algebraic Surfaces, volume 34 of London Math. Soc. Student Texts. Cambridge University Press, Cambridge, second edition, 1996.
  • [9] C. Birkar, P. Cascini, C. D. Hacon, and J. McKernan. Existence of minimal models for varieties of log general type. J. Amer. Math. Soc., 23(2):405–468, 2010.
  • [10] M. Brown. Singularities of Cox rings of Fano varieties. J. Math. Pures Appl. (9), 99(6):655–667, 2013.
  • [11] A. Campillo and G. González-Sprinberg. On characteristic cones, clusters and chains of infinitely near points. In Singularities (Oberwolfach, 1996), volume 162 of Progr. Math., pages 251–261. Birkhäuser, Basel, 1998.
  • [12] A. Campillo, G. Gonzalez-Sprinberg, and M. Lejeune-Jalabert. Clusters of infinitely near points. Math. Ann., 306(1):169–194, 1996.
  • [13] A. Campillo, G. Gonzalez-Sprinberg, and F. Monserrat. Configurations of infinitely near points. São Paulo J. Math. Sci., 3(1):115–160, 2009.
  • [14] E. Casas-Alvero. Singularities of plane curves, volume 276 of London Math. Soc. Lect. Notes Ser. Cambridge Univ. Press, 2000.
  • [15] C. Cascini. New directions in the Minimal Model Program. Boll. Unione Mat. Ital., 14:179–190, 2021.
  • [16] D.A. Cox. The homogeneous coordinate ring of a toric variety. J. Alg. Geom., 4:17–50, 1995.
  • [17] D.A. Cox, J.B. Little, and H.K. Schenck. Toric varieties. Amer. Math. Soc., 2011.
  • [18] B. L. de la Rosa-Navarro, J. B. Frías-Medina, and M. Lahyane. Rational surfaces with finitely generated Cox rings and very high Picard numbers. RACSAM, 111:297–306, 2017.
  • [19] B. L. De La Rosa-Navarro, J. B. Frías-Medina, and M. Lahyane. Platonic Harbourne-Hirschowitz rational surfaces. Mediterr. J. Math., 17(5):Paper No. 154, 21, 2020.
  • [20] B. L. De La Rosa-Navarro, J. B. Frías-Medina, and M. Lahyane. On the effective, nef, and semi-ample monoids of blowups of Hirzebruch surfaces at collinear points. Canad. Math. Bull., 66(4):1179–1193, 2023.
  • [21] F. Delgado, C. Galindo, and A. Núñez. Saturation for valuations on two-dimensional regular local rings. Math. Z., 234:519–550, 2000.
  • [22] I. Dolgachev. Classical algebraic geometry: A modern view. Cambridge University Press, 2012.
  • [23] J.B. Frías-Medina and M. Lahyane. Harbourne-Hirschowitz surfaces whose anticanonical divisors consist only of three irreducible components. Int. J. Math., 29(12):1850072–1–1852272–19, 2018.
  • [24] J.B. Frías-Medina and M. Lahyane. The effective monoids of the blow-ups of Hirzebruch sufaces at points in general position. Rend. Circ. Mat. Palermo, (2). Ser., 70:167–197, 2021.
  • [25] W. Fulton. Introduction to toric varieties, volume 131 of Annals of Mathematics Studies. Princeton Univ. Press, Princeton, NJ, 1993.
  • [26] C. Galindo, F. Hernando, and F. Monserrat. The log-canonical threshold of a plane curve. Math. Proc. Camb., 160:513–535, 2016.
  • [27] C. Galindo and F. Monserrat. On the cone of curves and of line bundles of a rational surface. Int. J. Math., 15(4):393–407, 2004.
  • [28] C. Galindo and F. Monserrat. The cone of curves associated to a plane configuration. Comment. Math. Helv., 80(1):75–93, 2005.
  • [29] C. Galindo and F. Monserrat. The total coordinate ring of a smooth projective surface. J. Algebra, 284:91–101, 2005.
  • [30] C. Galindo and F. Monserrat. The cone of curves and the Cox ring of rational surfaces given by divisorial valuations. Adv. Math., 290:1040–1061, 2016.
  • [31] C. Galindo, F. Monserrat, C. J. Moreno-Ávila, and J. J. Moyano-Fernández. On the valuative Nagata conjecture. Res. Math. Sci., 12:18, 2025.
  • [32] C. Galindo, F. Monserrat, and C.J. Moreno-Ávila. Non-positive and negative at infinity divisorial valuations of Hirzebruch surfaces. Rev. Mat. Complut., 33:349–372, 2020.
  • [33] C. Galindo, F. Monserrat, C.J. Moreno-Ávila, and E. Pérez-Callejo. On the degree of curves with prescribed multiplicities and bounded negativity. Int. Math. Res. Not. IMRN, 2023(16):13757–13779, 2023.
  • [34] C. Galindo, F. Monserrat, and J. J. Moyano-Fernández. Minimal plane valuations. J. Alg. Geom., 27:751–783, 2018.
  • [35] C. Galindo, F. Monserrat, J. J. Moyano-Fernández, and M. Nickel. Newton-Okounkov bodies of exceptional curve valuations. Rev. Mat. Iberoam., 36(7):2147–2182, 2020.
  • [36] C. D. Hacon and J. McKernan. Existence of minimal models for varieties of log general type. II. J. Amer. Math. Soc., 23(2):469–490, 2010.
  • [37] B. Harbourne. Global aspects of the geometry of surfaces. Ann. Univ. Paedagog. Crac. Stud. Math., 9:5–41, 2010.
  • [38] R. Hartshorne. Algebraic Geometry, volume 52 of Graduate Texts in Mathematics. Springer-Verlag, New York, 1977.
  • [39] J. Hausen, S. Keicher, and A. Laface. Computing Cox rings. Math. Comp., 85(297):467–502, 2016.
  • [40] J. Hausen and H. Süß. The Cox ring of an algebraic variety with torus action. Adv. Math., 225(2):977–1012, 2010.
  • [41] Y. Hu and S. Keel. Mori dream spaces and GIT. Michigan Math. J., 48:331–348, 2000.
  • [42] Y. Kawamata. The cone of curves of algebraic varieties. Ann. Math. (2), 119(3):603–633, 1984.
  • [43] J. Kollár and S. Mori. Birational Geometry of Algebraic Varieties, volume 134 of Cambridge Tracts Math. Cambridge University Press, Cambridge, 1998.
  • [44] A. Laface and M. Velasco. A survey on Cox rings. Geom. Dedicata, 139:269–287, 2009.
  • [45] R. Lazarsfeld. Positivity in algebraic geometry I. Classical setting: line bundles and linear series, volume 48. Springer-Verlag, Berlin, 2004.
  • [46] S. Mori. Threefolds whose canonical bundles are not numerically effective. Ann. Math. (2), 116(1):133–176, 1982.
  • [47] M. Nagata. On the 14141414-th problem of Hilbert. Amer. J. Math., 81:766–772, 1959.
  • [48] M. Nagata. On rational surfaces, II. Mem. College Sci. Univ. Kyoto Ser. A Math., 33:271–293, 1960.
  • [49] P. Pokora and J. Roé. Harbourne constants, pull-back clusters and ramified morphisms. Results Math., 74:109, 2019.
  • [50] J. Roé and P. Supino. Nagata type statements. In Phenomenological approach to algebraic geometry, volume 116 of Banach Center Publ., pages 213–258. Polish Acad. Sci. Inst. Math., Warsaw, 2018.
  • [51] X. Roulleau. Bounded negativity, Miyaoka—Sakai inequality, and elliptic curve configurations. Int. Math. Res. Not. IMRN, 2017(8):2480–2496, 2016.
  • [52] M. Spivakovsky. Valuations in function fields of surfaces. Amer. J. Math., 112:107–156, 1990.
  • [53] D. Testa, A. Várilly-Alvarado, and M. Velasco. Big rational surfaces. Math. Ann., 351:95–107, 2011.
  • [54] O. Zariski and P. Samuel. Commutative Algebra II. Vol. II. Graduate Texts in Mathematics, Vol. 29, 1975.