Abstract
Let V := ( π½ q ) d assign π superscript subscript π½ π π V:=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V := ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT be a d π d italic_d -dimensional vector space over the
field π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT of orderΒ q π q italic_q . Fix positive integers e 1 , e 2 subscript π 1 subscript π 2
e_{1},e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT satisfying
e 1 + e 2 = d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}=d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d .
Motivated by analysing a fundamental algorithm in computational group
theory for recognising classical groups, we consider a certain
quantity P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) which arises in both graph theory and
group representation theory: P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is the proportion of
3 3 3 3 -walks in the βbipartite q π q italic_q -Kneser graphβ Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT that are
closed 3 3 3 3 -arcs. We prove that, for a group G πΊ G italic_G satisfying SL d β’ ( q ) β΄ G β©½ GL d β’ ( q ) β΄ subscript SL π π πΊ subscript GL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q)\trianglelefteqslant G\leqslant{\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) β΄ italic_G β©½ roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) ,
the proportion of certain element-pairs in G πΊ G italic_G called β( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duosβ which generate an irreducible subgroup is also equal to P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) .
We give an exact formula for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , and prove that
1 β q β 1 β q β 2 < P β’ ( e 1 , e 2 ) < 1 β q β 1 β q β 2 + 2 β’ q β 3 β 2 β’ q β 5 1 superscript π 1 superscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 1 superscript π 1 superscript π 2 2 superscript π 3 2 superscript π 5 1-q^{-1}-q^{-2}<P(e_{1},e_{2})<1-q^{-1}-q^{-2}+2q^{-3}-2q^{-5} 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT < italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) < 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 3 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT
for 2 β©½ e 2 β©½ e 1 2 subscript π 2 subscript π 1 2\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 2 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and q β©Ύ 2 π 2 q\geqslant 2 italic_q β©Ύ 2 .
These bounds have implications for the complexity analysis of the state-of-the-art
algorithms to recognise classical groups, which we discuss in the final section.
1 Introduction
Let V := ( π½ q ) d assign π superscript subscript π½ π π V:=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V := ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT be a d π d italic_d -dimensional vector space over the
field π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT of orderΒ q π q italic_q . Given positive integers e 1 , e 2 subscript π 1 subscript π 2
e_{1},e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT satisfying
e 1 + e 2 = d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}=d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d , let X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT denote the set of e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -dimensional subspaces ofΒ V π V italic_V
for i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } . The bipartite q π q italic_q -Kneser graph
Ξ = Ξ e 1 , e 2 Ξ subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma=\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ = roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT has vertex set
V β’ Ξ = X 1 β’ βͺ Λ β’ X 2 π Ξ subscript π 1 Λ subscript π 2 V\Gamma=X_{1}\dot{\cup}X_{2} italic_V roman_Ξ = italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT overΛ start_ARG βͺ end_ARG italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT (disjoint union) and edge set
E β’ Ξ = { { S 1 , S 2 } β£ S 1 β X 1 , S 2 β X 2 , S 1 β© S 2 = 0 } πΈ Ξ conditional-set subscript π 1 subscript π 2 formulae-sequence subscript π 1 subscript π 1 formulae-sequence subscript π 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 0 E\Gamma=\{\{S_{1},S_{2}\}\mid S_{1}\in X_{1},S_{2}\in X_{2},S_{1}\cap S_{2}=0\} italic_E roman_Ξ = { { italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } β£ italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 } .
We emphasise that the subsets X 1 , X 2 subscript π 1 subscript π 2
X_{1},X_{2} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT are regarded as disjoint vertex-subsets, even in the case e 1 = e 2 subscript π 1 subscript π 2 e_{1}=e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
A 4 4 4 4 -tuple
( S 0 , S 1 , S 2 , S 3 ) β X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript π 0 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 3 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 (S_{0},S_{1},S_{2},S_{3})\in X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt%
\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} ( italic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is called a
3 3 3 3 -walk if { S 0 , S 1 } subscript π 0 subscript π 1 \{S_{0},S_{1}\} { italic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } , { S 1 , S 2 } subscript π 1 subscript π 2 \{S_{1},S_{2}\} { italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } , { S 2 , S 3 } subscript π 2 subscript π 3 \{S_{2},S_{3}\} { italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT } are edges
ofΒ Ξ Ξ \Gamma roman_Ξ ; a 3 3 3 3 -walk is called closed
if { S 3 , S 0 } subscript π 3 subscript π 0 \{S_{3},S_{0}\} { italic_S start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT } is also an edge, and it is called
a 3 3 3 3 -arc if S 0 β S 2 subscript π 0 subscript π 2 S_{0}\neq S_{2} italic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT β italic_S start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and S 1 β S 3 subscript π 1 subscript π 3 S_{1}\neq S_{3} italic_S start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_S start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT . Define P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) to be
the proportion of 3 3 3 3 -walks of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT which are closed 3 3 3 3 -arcs.
Our first result determines an exact formula for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in terms of the
following function:
Ο β’ ( e ) := β i = 1 e ( 1 β q β i ) , forΒ e β β€ Β withΒ e β©Ύ 1 , andΒ Ο β’ ( 0 ) = 1 . assign π π superscript subscript product π 1 π 1 superscript π π forΒ e β β€ Β withΒ e β©Ύ 1 , andΒ Ο β’ ( 0 ) = 1 .
\omega(e):=\prod_{i=1}^{e}(1-q^{-i}),\qquad\mbox{for $e\in{\mathbb{Z}}$ with $%
e\geqslant 1$, and $\omega(0)=1$.} italic_Ο ( italic_e ) := β start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ) , for italic_e β blackboard_Z with italic_e β©Ύ 1 , and italic_Ο ( 0 ) = 1 .
(1.1)
Theorem 1.1
Let d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with 1 β©½ e 2 β©½ e 1 1 subscript π 2 subscript π 1 1\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 1 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
Let q > 1 π 1 q>1 italic_q > 1 be a prime power, and let
P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) denote the proportion of 3 3 3 3 -walks
of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT which are closed 3 3 3 3 -arcs. Then
P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 \displaystyle P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
= β ( 1 β q β e 1 β’ e 2 ) β’ q β e 1 β’ e 2 + β β = 0 e 2 β 1 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) absent 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β \displaystyle=-(1-q^{-e_{1}e_{2}})q^{-e_{1}e_{2}}+\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac%
{\omega(e_{1})\omega(e_{2})q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+%
\ell)\omega(\ell)} = - ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT + β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG
(1.2)
= 1 β O β’ ( 1 / q ) . absent 1 π 1 π \displaystyle=1-O(1/q). = 1 - italic_O ( 1 / italic_q ) .
Although the exact formulaΒ (1.2 ) for the proportion P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
is intricate, it allows us to prove that P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is
close to 1 β q β 1 β q β 2 1 superscript π 1 superscript π 2 1-q^{-1}-q^{-2} 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT . This requires very delicate calculations,
especially for βsmallβ q π q italic_q . The lower bound given was our primary
objective to help understand the complexity of a probabilistic
generation algorithm, especially for βsmallβΒ q π q italic_q .
Theorem 1.2
If e 2 = 1 subscript π 2 1 e_{2}=1 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 1 , then
1 β q β 1 β q β 2 < P β’ ( e 1 , 1 ) < 1 β q β 1 forΒ e 1 β©Ύ 3 , and formulae-sequence 1 superscript π 1 superscript π 2 π subscript π 1 1 1 superscript π 1 forΒ e 1 β©Ύ 3 , and \displaystyle 1-q^{-1}-q^{-2}<P(e_{1},1)<1-q^{-1}\quad\textup{for $e_{1}%
\geqslant 3$, and} 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT < italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , 1 ) < 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT for italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β©Ύ 3 , and
1 β q β 1 β q β 2 < P β’ ( e 1 , e 2 ) < 1 β q β 1 β q β 2 + 2 β’ q β 3 β 2 β’ q β 5 forΒ 2 β©½ e 2 β©½ e 1 . formulae-sequence 1 superscript π 1 superscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 1 superscript π 1 superscript π 2 2 superscript π 3 2 superscript π 5 forΒ 2 β©½ e 2 β©½ e 1 . \displaystyle 1-q^{-1}-q^{-2}<P(e_{1},e_{2})<1-q^{-1}-q^{-2}+2q^{-3}-2q^{-5}%
\quad\textup{for $2\leqslant e_{2}\leqslant e_{1}$.} 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT < italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) < 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 3 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT for 2 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
The proportion P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) also arises when considering
certain 2-generated irreducible subgroups of GL β’ ( V ) GL π {\mathrm{GL}}(V) roman_GL ( italic_V ) .
To describe this key connection, we need additional terminology.
An element g β 1 π 1 g\neq 1 italic_g β 1 of the general linear group GL β’ ( V ) = GL d β’ ( q ) GL π subscript GL π π {\mathrm{GL}}(V)={\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL ( italic_V ) = roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is called an
e π e italic_e -stingray element if g π g italic_g acts irreducibly on the image
U = V β’ ( g β 1 ) = im β’ ( g β 1 ) π π π 1 im π 1 U=V(g-1)={\rm im}(g-1) italic_U = italic_V ( italic_g - 1 ) = roman_im ( italic_g - 1 ) of g β 1 π 1 g-1 italic_g - 1 , and dim ( U ) = e dimension π π \dim(U)=e roman_dim ( italic_U ) = italic_e . A pair
( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) of elements in GL β’ ( V ) GL π {\mathrm{GL}}(V) roman_GL ( italic_V ) is called an
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo if g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is an e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray
element for i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } , and U 1 β© U 2 = { 0 } subscript π 1 subscript π 2 0 U_{1}\cap U_{2}=\{0\} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } where
U i = im β’ ( g i β 1 ) subscript π π im subscript π π 1 U_{i}={\rm im}(g_{i}-1) italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) .
A pair ( g 1 , g 2 ) β G Γ G subscript π 1 subscript π 2 πΊ πΊ (g_{1},g_{2})\in G\times G ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_G Γ italic_G is called
irreducible if the 2-generated subgroup β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© of
GL β’ ( V ) GL π {\mathrm{GL}}(V) roman_GL ( italic_V ) acts irreducibly, that is, the only subspaces of V π V italic_V invariant
under β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© are V π V italic_V and { 0 } 0 \{0\} { 0 } .
Clearly, for an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , the subgroup
β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© is reducible whenever e 1 + e 2 < d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}<d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < italic_d
as it fixes the proper subspace U 1 + U 2 subscript π 1 subscript π 2 U_{1}+U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . The graph-theoretic
invariant P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) described in TheoremΒ 1.1 has a
representation-theoretic interpretation as described below.
Theorem 1.3
If d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with 1 β©½ e 2 β©½ e 1 1 subscript π 2 subscript π 1 1\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 1 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , and if SL d β’ ( q ) β΄ G β©½ GL d β’ ( q ) β΄ subscript SL π π πΊ subscript GL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q)\trianglelefteqslant G\leqslant{\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) β΄ italic_G β©½ roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) ,
then with P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) as in (1.2 ),
P β’ ( e 1 , e 2 ) = Number of irreducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G . π subscript π 1 subscript π 2 Number of irreducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G P(e_{1},e_{2})=\frac{\text{Number of irreducible $(e_{1},e_{2})$-stingray duos%
in $G\times G$}}{\text{Number of $(e_{1},e_{2})$-stingray duos in $G\times G$%
}}. italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG Number of irreducible ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in italic_G Γ italic_G end_ARG start_ARG Number of ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in italic_G Γ italic_G end_ARG .
An ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is called generating if
β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© contains the special linear group SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
For algorithmic purposes we are interested in the proportion of
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos that are generating. This will be a smaller
proportion than the proportion P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) of stingray duos that are
irreducible.
We believe that this smaller proportion is also 1 β O β’ ( q β 1 ) 1 π superscript π 1 1-O(q^{-1}) 1 - italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) ,
but a proof of this fact requires a very careful analysis of when
β¨ g 1 , g 2 β© β© SL d β’ ( q ) subscript π 1 subscript π 2
subscript SL π π \langle g_{1},g_{2}\rangle\cap{\mathrm{SL}}_{d}(q) β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© β© roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is a proper subgroup of SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
When non-generation occurs, it is almost always because
β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© is a reducible subgroup. By the
previous two theorems, the proportion of
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in G Γ G πΊ πΊ G\times G italic_G Γ italic_G that are reducible is 1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) < q β 1 + q β 2 1 π subscript π 1 subscript π 2 superscript π 1 superscript π 2 1-P(e_{1},e_{2})<q^{-1}+q^{-2} 1 - italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
By contrast, we believe that the proportion of
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos that are non-generating and irreducible is
substantially smaller:
at most O β’ ( q β c β’ e 1 β’ e 2 ) π superscript π π subscript π 1 subscript π 2 O(q^{-ce_{1}e_{2}}) italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) for some constant c π c italic_c .
This is known to be the case when e 1 = e 2 = d / 2 subscript π 1 subscript π 2 π 2 e_{1}=e_{2}=d/2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d / 2 , see [14 , Theorems 5 and 6] and SectionΒ 7 , which is the case underpinning the algorithm presented in [4 ] .
TheoremΒ 1.2 and CorollaryΒ 7.4 lead to an
improved complexity analysis for the algorithm
inΒ [4 ] , for further details see the forthcoming paperΒ [8 ] .
The estimates obtained in this paper will be applied in [8 ] to prove a key theorem underpinning the complexity analysis of a new generation of recognition algorithms for classical groups.
These new algorithms are described in Rademacherβs PhD thesis [15 ] where, in addition, information is given on implementation details and
comparative timings for the new algorithm against the current-best algorithm in [4 ] for various values of the dimension and field size. The latter indicate considerably improved running times for the new algorithm, especially as the dimension increases.
The bipartite q π q italic_q -Kneser graph Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT was also used to solve
another problem that arises from computational group theory. Suppose
that V π V italic_V is a ( e 1 + e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1}+e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -dimensional classical space (symplectic or
orthogonal) over a finite field π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT , and let Y i subscript π π Y_{i} italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be the set of
non-degenerate e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -subspaces ofΒ V π V italic_V (of a particular type
in the orthogonal case). A pair ( U 1 , U 2 ) β Y 1 Γ Y 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2})\in Y_{1}\times Y_{2} ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is
called spanning if V = U 1 + U 2 π subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}+U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , that is to say, if { U 1 , U 2 } subscript π 1 subscript π 2 \{U_{1},U_{2}\} { italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is an edge of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . Thus the proportion of
pairs ( U 1 , U 2 ) β Y 1 Γ Y 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2})\in Y_{1}\times Y_{2} ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT that are spanning equals the
proportion of pairs ( U 1 , U 2 ) β Y 1 Γ Y 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2})\in Y_{1}\times Y_{2} ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT that are edges of
the induced subgraph [ Y 1 β’ βͺ Λ β’ Y 2 ] delimited-[] subscript π 1 Λ subscript π 2 [Y_{1}\,\dot{\cup}\,Y_{2}] [ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT overΛ start_ARG βͺ end_ARG italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT with
vertex set Y 1 β’ βͺ Λ β’ Y 2 subscript π 1 Λ subscript π 2 Y_{1}\,\dot{\cup}\,Y_{2} italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT overΛ start_ARG βͺ end_ARG italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . It was shown inΒ [6 , Theorem 1.1] that this proportion is 1 β O β’ ( q β 1 ) 1 π superscript π 1 1-O(q^{-1}) 1 - italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) , and a stronger estimate was obtained inΒ [5 , TheoremΒ 1.1] : namely the proportion is at most 1 β 3 2 β’ q 1 3 2 π 1-\frac{3}{2q} 1 - divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 italic_q end_ARG unless
( e 1 , e 2 , q ) = ( 1 , 1 , 2 ) subscript π 1 subscript π 2 π 1 1 2 (e_{1},e_{2},q)=(1,1,2) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_q ) = ( 1 , 1 , 2 ) . (The bound also applies for a unitary space
( π½ q 2 ) d superscript subscript π½ superscript π 2 π ({\mathbb{F}}_{q^{2}})^{d} ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT if we replace q π q italic_q withΒ q 2 superscript π 2 q^{2} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .) The proof in [5 ] uses the Bipartite Expander
Mixing Lemma, and knowledge of the eigenvalues of the induced
subgraph [ Y 1 β’ βͺ Λ β’ Y 2 ] delimited-[] subscript π 1 Λ subscript π 2 [Y_{1}\,\dot{\cup}\,Y_{2}] [ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT overΛ start_ARG βͺ end_ARG italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] which are determined via a deep
geometric algorithmΒ [3 ] dating back to
BrouwerΒ [2 ] , and the representation theory of the
symmetric group. By contrast, the present paper uses elementary
combinatorics, linear algebra and group theory to prove the
aboveΒ theorems.
The research in this paper sheds light on a very difficult part
of a larger problem of recognising
classical groups computationally.
Much has been written on the computational complexity of classical recognition algorithms
includingΒ [4 , 6 , 7 , 11 , 10 , 14 ] , and with the benefit
of hindsight, the βrightβ proportions were not always studied.
An overview of this larger picture, and some of the nuances, is discussed
more fully in SectionΒ 7 . In particular,
by noting that some of these algorithms work with stingray duos instead of βstingray pairsβ we obtain probability estimates which allow the hypothesis q > 4 π 4 q>4 italic_q > 4 to be removed fromΒ [4 , TheoremΒ 1.2] , and the hypothesis q > 2 π 2 q>2 italic_q > 2 to be removed fromΒ [14 , TheoremΒ 2] . Application of our TheoremΒ 1.2 also improves the analogous upper bound for duos in the linear case in [14 , TheoremΒ 5] .
Although a major motivation for this paper is analysing a classical recognition algorithm, including the case of special linear groups, we stress that this paper is motivated by the linear case . The hard problem for the analysis is showing that the subgroup β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© , generated by a stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , lies inside a proper subgroup of the quasisimple classical group, with low probability. It is shown inΒ [8 ] that in the symplectic, unitary, and orthogonal cases the
probability is at most c 1 β’ q β c 2 β’ d subscript π 1 superscript π subscript π 2 π c_{1}q^{-c_{2}d} italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT for
positive constants c 1 , c 2 subscript π 1 subscript π 2
c_{1},c_{2} italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . By contrast,
in the linear case, TheoremsΒ 1.2 andΒ 1.3 of this paper imply that even the probability that β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© lies in a reducible subgroup of GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is much higher, namely just less than q β 1 + q β 2 superscript π 1 superscript π 2 q^{-1}+q^{-2} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
Obtaining this highly accurate estimate has proved critical for giving complexity estimates for the recognition algorithm for SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) that are effective even for small values of q π q italic_q (which previous results were unable to handle).
In SectionΒ 2 , we give a more general definition of a
bipartite q π q italic_q -Kneser graph where e 1 + e 2 β©½ d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}\leqslant d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_d , but because of our applications, we focus on the case where e 1 + e 2 = d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}=d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d . We count the number of
3 3 3 3 -walks and 3 3 3 3 -arcs in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , see RemarkΒ 2.1 and LemmaΒ 2.2 .
In SectionΒ 3 , we analyse stingray pairs and duos. LemmaΒ 3.5
gives criteria for a stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) to be irreducible in terms of subspaces U 1 = im β’ ( g 1 β 1 ) subscript π 1 im subscript π 1 1 U_{1}=\mathrm{im}(g_{1}-1) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = roman_im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) and U 2 = im β’ ( g 2 β 1 ) subscript π 2 im subscript π 2 1 U_{2}=\mathrm{im}(g_{2}-1) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = roman_im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) , and these are shown in LemmaΒ 3.6 to hold
precisely when we have a closed 3-arc in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . SectionΒ 4 counts the number of
closed 3-walks and closed 3-arcs of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
These counts are used in SectionΒ 5 to compute the proportion
P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) of 3-walks that are closed 3-arcs. The q π q italic_q -identity in CorollaryΒ 4.2 allows us to highlight the dominant terms of
P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) . This is used in SectionΒ 6 to prove
the upper and lower bounds for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in TheoremΒ 1.2 . Finally, the computational context for this work is
described in SectionΒ 7 .
3 Stingray duos and the q π q italic_q -Kneser graph
We view V := ( π½ q ) d assign π superscript subscript π½ π π V:=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V := ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT as the natural module for the general linear group
G d := GL d β’ ( q ) assign subscript πΊ π subscript GL π π G_{d}:={\mathrm{GL}}_{d}(q) italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT := roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
Let e 1 + e 2 β©½ d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}\leqslant d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_d with each e i β©Ύ 1 subscript π π 1 e_{i}\geqslant 1 italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β©Ύ 1 .
Fix g 1 , g 2 β GL d β’ ( q ) subscript π 1 subscript π 2
subscript GL π π g_{1},g_{2}\in{\mathrm{GL}}_{d}(q) italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) and set U i := im β’ ( g i β 1 ) assign subscript π π im subscript π π 1 U_{i}:=\textup{im}(g_{i}-1) italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) ,
F i := ker β’ ( g i β 1 ) assign subscript πΉ π ker subscript π π 1 F_{i}:=\textup{ker}(g_{i}-1) italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := ker ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) and e i = dim ( U i ) subscript π π dimension subscript π π e_{i}=\dim(U_{i}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_dim ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) for i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 }
where ker β’ ( x ) ker π₯ \textup{ker}(x) ker ( italic_x ) denotes the kernel of a linear transformation x π₯ x italic_x , and
as in SectionΒ 1 , V β’ x = im β’ ( x ) π π₯ im π₯ Vx=\textup{im}(x) italic_V italic_x = im ( italic_x ) denotes its image.
Definition 3.1
An element g β GL β’ ( V ) π GL π g\in{\mathrm{GL}}(V) italic_g β roman_GL ( italic_V ) is called a stingray element if g π g italic_g acts
irreducibly and non-trivially on U := im β’ ( g β 1 ) assign π im π 1 U:=\textup{im}(g-1) italic_U := im ( italic_g - 1 ) .
A stingray element g π g italic_g is called an e π e italic_e -stingray element
if dim ( U ) = e dimension π π \dim(U)=e roman_dim ( italic_U ) = italic_e .
(The first author coined this term as the matrix of g π g italic_g looks like
relative to a suitable basis, where the body has dim ( U ) dimension π \dim(U) roman_dim ( italic_U ) rows, and
the tail has dim ( V / U ) dimension π π \dim(V/U) roman_dim ( italic_V / italic_U ) rows.)
Definition 3.2
Given stingray elements g 1 , g 2 β GL β’ ( V ) subscript π 1 subscript π 2
GL π g_{1},g_{2}\in{\mathrm{GL}}(V) italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β roman_GL ( italic_V ) set
U i := im β’ ( g i β 1 ) assign subscript π π im subscript π π 1 U_{i}:=\textup{im}(g_{i}-1) italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) and F i := ker β’ ( g i β 1 ) assign subscript πΉ π ker subscript π π 1 F_{i}:=\textup{ker}(g_{i}-1) italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := ker ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) for
i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } .
We call a pair ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) a stingray pair , or an
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray pair , if dim ( U 1 ) = e 1 dimension subscript π 1 subscript π 1 \dim(U_{1})=e_{1} roman_dim ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and dim ( U 2 ) = e 2 dimension subscript π 2 subscript π 2 \dim(U_{2})=e_{2} roman_dim ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
We call a stingray pair a stingray duo if U 1 β© U 2 = { 0 } subscript π 1 subscript π 2 0 U_{1}\cap U_{2}=\{0\} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } .
Definition 3.4
A stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is called an irreducible stingray duo
if β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© is an irreducible subgroup of GL β’ ( V ) GL π {\mathrm{GL}}(V) roman_GL ( italic_V ) ,
otherwise it is called a reducible stingray duo .
If ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo in GL β’ ( V ) GL π {\mathrm{GL}}(V) roman_GL ( italic_V ) , then
e 1 + e 2 β©½ d := dim ( V ) subscript π 1 subscript π 2 π assign dimension π e_{1}+e_{2}\leqslant d:=\dim(V) italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_d := roman_dim ( italic_V ) since U 1 β U 2 β©½ V direct-sum subscript π 1 subscript π 2 π U_{1}\oplus U_{2}\leqslant V italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_V .
The following lemma is reminiscent
ofΒ [7 , LemmaΒ 3.7] . It characterises an irreducible stingray duo
( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in terms of the subspaces U i , F i subscript π π subscript πΉ π
U_{i},F_{i} italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . As β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© fixes U 1 + U 2 subscript π 1 subscript π 2 U_{1}+U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , an
irreducible ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo must have d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and V = U 1 β U 2 π direct-sum subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}\oplus U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
Lemma 3.5
Suppose that ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo in GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
Then the 2 2 2 2 -generated subgroup β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© of GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q )
acts irreducibly on V = ( π½ q ) d π superscript subscript π½ π π V=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V = ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT if and only if
1.
V = U 1 β U 2 π direct-sum subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}\oplus U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT (so d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ),
2.
F 1 β© F 2 = { 0 } subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 0 F_{1}\cap F_{2}=\{0\} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } , and
3.
U 1 β F 2 subscript π 1 subscript πΉ 2 U_{1}\neq F_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT andΒ U 2 β F 1 subscript π 2 subscript πΉ 1 U_{2}\neq F_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
Proof 2
Certainly g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT preserves the decomposition V = U i β F i π direct-sum subscript π π subscript πΉ π V=U_{i}\oplus F_{i} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , and
fixes F i subscript πΉ π F_{i} italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT elementwise. Hence if U i β©½ W β©½ V subscript π π π π U_{i}\leqslant W\leqslant V italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W β©½ italic_V , then g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT fixes
W π W italic_W . Thus U 1 + U 2 subscript π 1 subscript π 2 U_{1}+U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is invariant under G := β¨ g 1 , g 2 β© assign πΊ subscript π 1 subscript π 2
G:=\langle g_{1},g_{2}\rangle italic_G := β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© ,
and also G πΊ G italic_G fixes F 1 β© F 2 subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 F_{1}\cap F_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT elementwise.
Moreover, if U 1 = F 2 subscript π 1 subscript πΉ 2 U_{1}=F_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , then G πΊ G italic_G fixes F 2 subscript πΉ 2 F_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , and similarly
if U 2 = F 1 subscript π 2 subscript πΉ 1 U_{2}=F_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , then G πΊ G italic_G fixes F 1 subscript πΉ 1 F_{1} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT . Hence if G πΊ G italic_G is irreducible,
then the conditions (a)-(c) all hold.
Conversely, suppose that (a)-(c) hold. We argue first that a g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -invariant
subspace Z π Z italic_Z of V π V italic_V satisfies Z β©½ F i π subscript πΉ π Z\leqslant F_{i} italic_Z β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT or U i β©½ Z subscript π π π U_{i}\leqslant Z italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_Z . If some z β Z π§ π z\in Z italic_z β italic_Z
satisfies z β F i π§ subscript πΉ π z\not\in F_{i} italic_z β italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , then z β’ ( g i β 1 ) π§ subscript π π 1 z(g_{i}-1) italic_z ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) is a non-zero element of U i subscript π π U_{i} italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
However, g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT acts irreducibly on U i subscript π π U_{i} italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and so U i β©½ Z subscript π π π U_{i}\leqslant Z italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_Z as claimed.
Suppose now that W π W italic_W is a non-zero proper subspace invariant under
G := β¨ g 1 , g 2 β© assign πΊ subscript π 1 subscript π 2
G:=\langle g_{1},g_{2}\rangle italic_G := β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© . Then W β©½ F 1 π subscript πΉ 1 W\leqslant F_{1} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT or U 1 β©½ W subscript π 1 π U_{1}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W , and
W β©½ F 2 π subscript πΉ 2 W\leqslant F_{2} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT or U 2 β©½ W subscript π 2 π U_{2}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W . It is not possible that U 1 β©½ W subscript π 1 π U_{1}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W and U 2 β©½ W subscript π 2 π U_{2}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W ,
as then V = U 1 + U 2 β©½ W π subscript π 1 subscript π 2 π V=U_{1}+U_{2}\leqslant W italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W byΒ (a). Also, it is not possible that W β©½ F 1 π subscript πΉ 1 W\leqslant F_{1} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT
and W β©½ F 2 π subscript πΉ 2 W\leqslant F_{2} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT as then W β©½ F 1 β© F 2 = { 0 } π subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 0 W\leqslant F_{1}\cap F_{2}=\{0\} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } byΒ (b).
Hence either W β©½ F 1 π subscript πΉ 1 W\leqslant F_{1} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and U 2 β©½ W subscript π 2 π U_{2}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W , or W β©½ F 2 π subscript πΉ 2 W\leqslant F_{2} italic_W β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and U 1 β©½ W subscript π 1 π U_{1}\leqslant W italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_W .
In the former case, U 2 β©½ F 1 subscript π 2 subscript πΉ 1 U_{2}\leqslant F_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and d = dim ( V ) = e 1 + e 2 π dimension π subscript π 1 subscript π 2 d=\dim(V)=e_{1}+e_{2} italic_d = roman_dim ( italic_V ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT by (a), so
that e 2 = dim ( U 2 ) β©½ dim ( F 1 ) = d β e 1 = e 2 subscript π 2 dimension subscript π 2 dimension subscript πΉ 1 π subscript π 1 subscript π 2 e_{2}=\dim(U_{2})\leqslant\dim(F_{1})=d-e_{1}=e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = roman_dim ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β©½ roman_dim ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_d - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and hence U 2 = F 1 subscript π 2 subscript πΉ 1 U_{2}=F_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
In the latter case, similar reasoning shows that U 1 = F 2 subscript π 1 subscript πΉ 2 U_{1}=F_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . In either
case, this contradictsΒ (c). Therefore G πΊ G italic_G preserves no proper non-zero
subspace, and so G πΊ G italic_G acts irreducibly on V π V italic_V as claimed.
For the subgroup β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© to be irreducible, we require d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT by LemmaΒ 3.5 (a). Under this assumption we have multiple important links with the q π q italic_q -Kneser graph Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Lemma 3.6
Let d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Let g 1 , g 2 subscript π 1 subscript π 2
g_{1},g_{2} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT be stingray elements of G d = GL d β’ ( q ) subscript πΊ π subscript GL π π G_{d}={\mathrm{GL}}_{d}(q) italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
Write e i = dim ( im β’ ( g i β 1 ) ) subscript π π dimension im subscript π π 1 e_{i}=\dim({\rm im}(g_{i}-1)) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_dim ( roman_im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) ) and
π i = { x β 1 β’ g i β’ x β£ x β G d } subscript π π conditional-set superscript π₯ 1 subscript π π π₯ π₯ subscript πΊ π {\mathscr{C}}_{i}=\{x^{-1}g_{i}x\mid x\in G_{d}\} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = { italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_x β£ italic_x β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT } for i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } .
1.
For each i π i italic_i , the map Ο i : π i β E β’ Ξ e 1 , e 2 : g β¦ { im β’ ( g β 1 ) , ker β’ ( g β 1 ) } : subscript italic-Ο π β subscript π π πΈ subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
: maps-to π im π 1 ker π 1 \phi_{i}:{\mathscr{C}}_{i}\to E\Gamma_{e_{1},e_{2}}\colon g\mapsto\{{\rm im}(g%
-1),{\rm ker}(g-1)\} italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β italic_E roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : italic_g β¦ { roman_im ( italic_g - 1 ) , roman_ker ( italic_g - 1 ) } defines a surjection from π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT to the
set E β’ Ξ e 1 , e 2 πΈ subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
E\Gamma_{e_{1},e_{2}} italic_E roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT of edges of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
2.
Consider the map Ο : π 1 Γ π 2 β X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 : ( g 1 β² , g 2 β² ) β¦ ( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) : π β subscript π 1 subscript π 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 : maps-to superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 \psi:{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}\to X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1%
.0ptX_{1}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}%
\colon(g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime})\mapsto(F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{%
\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) italic_Ο : script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) β¦ ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , where U i β² = im β’ ( g i β² β 1 ) subscript superscript π β² π im superscript subscript π π β² 1 U^{\prime}_{i}={\rm im}(g_{i}^{\prime}-1) italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_im ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) and F i β² = ker β’ ( g i β² β 1 ) subscript superscript πΉ β² π ker superscript subscript π π β² 1 F^{\prime}_{i}={\rm ker}(g_{i}^{\prime}-1) italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_ker ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) , for i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 .
(a)
The pair ( g 1 β² , g 2 β² ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² (g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) is a stingray duo if and only if Ο β’ ( ( g 1 β² , g 2 β² ) ) π superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² \psi((g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime})) italic_Ο ( ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) ) is a 3 3 3 3 -walk in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
(b)
Restricting Ο π \psi italic_Ο to stingray duos yields a surjection onto the set of 3 3 3 3 -walks inΒ Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
(c)
For an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo ( g 1 β² , g 2 β² ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² (g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) , the subgroup β¨ g 1 β² , g 2 β² β© β©½ GL d β’ ( q ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β²
subscript GL π π \langle g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}\rangle\leqslant{\mathrm{GL}}_{d}(q) β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β© β©½ roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) acts irreducibly on ( π½ q ) d superscript subscript π½ π π ({\mathbb{F}}_{q})^{d} ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT if and only if the image Ο β’ ( ( g 1 β² , g 2 β² ) ) π superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² \psi((g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime})) italic_Ο ( ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) ) is a closed 3 3 3 3 -arc in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Proof 3
(a) For g β π i π subscript π π g\in{\mathscr{C}}_{i} italic_g β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT we see that { im β’ ( g β 1 ) , ker β’ ( g β 1 ) } im π 1 ker π 1 \{{\rm im}(g-1),{\rm ker}(g-1)\} { roman_im ( italic_g - 1 ) , roman_ker ( italic_g - 1 ) }
forms a direct decomposition of the vector space V = ( π½ q ) d π superscript subscript π½ π π V=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V = ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT , and hence is an edge of
Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT by RemarkΒ 3.3 . Each edge arises as an image
of some element of π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT under Ο i subscript italic-Ο π \phi_{i} italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT since G d = G e 1 + e 2 subscript πΊ π subscript πΊ subscript π 1 subscript π 2 G_{d}=G_{e_{1}+e_{2}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT acts
transitively on the set of decompositions V = U β F π direct-sum π πΉ V=U\oplus F italic_V = italic_U β italic_F with
dim ( U ) = e i dimension π subscript π π \dim(U)=e_{i} roman_dim ( italic_U ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
(b) Note first that each conjugate of an e π e italic_e -stingray element is also an e π e italic_e -stingray
element, and a conjugate in G d Γ G d subscript πΊ π subscript πΊ π G_{d}\times G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT of an
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is also an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray
duo. Fix ( g 1 β² , g 2 β² ) β π 1 Γ π 2 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript π 1 subscript π 2 (g^{\prime}_{1},g^{\prime}_{2})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Then, for each i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } ,
we have U i β² β© F i β² = { 0 } subscript superscript π β² π subscript superscript πΉ β² π 0 U^{\prime}_{i}\cap F^{\prime}_{i}=\{0\} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } so { F 1 β² , U 1 β² } , { U 2 β² , F 2 β² } β E β’ Ξ e 1 , e 2 subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2
πΈ subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\{F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1}\},\{U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}\}\in E\Gamma%
_{e_{1},e_{2}} { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } , { italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } β italic_E roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . Thus
( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a 3-walk in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT if and only if
{ U 1 β² , U 2 β² } subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 \{U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2}\} { italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is also an edge, that is, if and only if
U 1 β² β© U 2 β² = { 0 } subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 0 U^{\prime}_{1}\cap U^{\prime}_{2}=\{0\} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } . It follows from DefinitionΒ 3.2 that
( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a 3-walk if and only if ( g 1 β² , g 2 β² ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² (g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) is a
stingray duo, proving partΒ (i).
Suppose that the 3 3 3 3 -walk
( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is the image
of the stingray duo ( g 1 β² , g 2 β² ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² (g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT under Ο π \psi italic_Ο , and
let ( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) be an arbitrary 3 3 3 3 -walk inΒ Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . Since
G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT acts transitively on the decompositions V = U i β² β F i β² π direct-sum subscript superscript π β² π subscript superscript πΉ β² π V=U^{\prime}_{i}\oplus F^{\prime}_{i} italic_V = italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with dim ( U i β² ) = e i dimension subscript superscript π β² π subscript π π \dim(U^{\prime}_{i})=e_{i} roman_dim ( italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , for each i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 , there exist x 1 , x 2 β G d subscript π₯ 1 subscript π₯ 2
subscript πΊ π x_{1},x_{2}\in G_{d} italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT such that ( F 1 β² , U 1 β² ) x 1 = ( F 1 , U 1 ) superscript subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript π₯ 1 subscript πΉ 1 subscript π 1 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1})^{x_{1}}=(F_{1},U_{1}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) and ( U 2 β² , F 2 β² ) x 2 = ( U 2 , F 2 ) superscript subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 subscript π₯ 2 subscript π 2 subscript πΉ 2 (U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2})^{x_{2}}=(U_{2},F_{2}) ( italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Then Ο π \psi italic_Ο maps the pair ( ( g 1 β² ) x 1 , ( g 2 β² ) x 2 ) β π 1 Γ π 2 superscript superscript subscript π 1 β² subscript π₯ 1 superscript superscript subscript π 2 β² subscript π₯ 2 subscript π 1 subscript π 2 ((g_{1}^{\prime})^{x_{1}},(g_{2}^{\prime})^{x_{2}})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{%
\mathscr{C}}_{2} ( ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT , ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT to ( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , and by part (i), ( ( g 1 β² ) x 1 , ( g 2 β² ) x 2 ) superscript superscript subscript π 1 β² subscript π₯ 1 superscript superscript subscript π 2 β² subscript π₯ 2 ((g_{1}^{\prime})^{x_{1}},(g_{2}^{\prime})^{x_{2}}) ( ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT , ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) is a stingray duo. This proves partΒ (ii).
Finally, we prove part (iii). Let ( g 1 β² , g 2 β² ) superscript subscript π 1 β² superscript subscript π 2 β² (g_{1}^{\prime},g_{2}^{\prime}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) be a stingray duo, so
U i β² β© F i β² = { 0 } subscript superscript π β² π subscript superscript πΉ β² π 0 U^{\prime}_{i}\cap F^{\prime}_{i}=\{0\} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } and dim ( F i β² ) = d β e i dimension subscript superscript πΉ β² π π subscript π π \dim(F^{\prime}_{i})=d-e_{i} roman_dim ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_d - italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } ,
and also U 1 β² β© U 2 β² = { 0 } subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 0 U^{\prime}_{1}\cap U^{\prime}_{2}=\{0\} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 } ; and by part (i), ( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
is a 3-walk. Suppose first that β¨ g 1 β² , g 2 β² β© subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2
\langle g^{\prime}_{1},g^{\prime}_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© acts
irreducibly on V π V italic_V . Then by LemmaΒ 3.5 (b), we have F 1 β² β© F 2 β² = { 0 } subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript πΉ β² 2 0 F^{\prime}_{1}\cap F^{\prime}_{2}=\{0\} italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = { 0 }
so { F 1 β² , F 2 β² } subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript πΉ β² 2 \{F^{\prime}_{1},F^{\prime}_{2}\} { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is also an edge of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , so the
3-walk ( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is closed;
also U 1 β² β F 2 β² subscript superscript π β² 1 subscript superscript πΉ β² 2 U^{\prime}_{1}\neq F^{\prime}_{2} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and U 2 β² β F 1 β² subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 1 U^{\prime}_{2}\neq F^{\prime}_{1} italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT by LemmaΒ 3.5 (c), and therefore
( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a 3-arc. Suppose conversely that
( F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² ) subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2 (F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2}) ( italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a closed 3-arc in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . Then
the vertices F 1 β² , U 1 β² , U 2 β² , F 2 β² subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript superscript πΉ β² 2
F^{\prime}_{1},U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2},F^{\prime}_{2} italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT are pairwise distinct so
LemmaΒ 3.5 (c) holds; { F 1 β² , F 2 β² } subscript superscript πΉ β² 1 subscript superscript πΉ β² 2 \{F^{\prime}_{1},F^{\prime}_{2}\} { italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is an edge so
LemmaΒ 3.5 (b) holds; and also the condition V = U 1 β² β U 2 β² π direct-sum subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 V=U^{\prime}_{1}\oplus U^{\prime}_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT of
LemmaΒ 3.5 (a) holds since { U 1 β² , U 2 β² } subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 \{U^{\prime}_{1},U^{\prime}_{2}\} { italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is an edge. Thus
β¨ g 1 β² , g 2 β² β© subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2
\langle g^{\prime}_{1},g^{\prime}_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© acts irreducibly by LemmaΒ 3.5 .
We next prove that each of the maps Ο 1 , Ο 2 , Ο subscript italic-Ο 1 subscript italic-Ο 2 π
\phi_{1},\phi_{2},\psi italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Ο in LemmaΒ 3.6 has fibres of constantΒ size, and moreover that the G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT -conjugacy classes of stingray elements are also conjugacy classes for any group between SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) and G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT .
For an e π e italic_e -stingray element g β GL β’ ( V ) π GL π g\in{\mathrm{GL}}(V) italic_g β roman_GL ( italic_V ) let U β’ ( g ) := im β’ ( g β 1 ) assign π π im π 1 U(g):={\rm im}(g-1) italic_U ( italic_g ) := roman_im ( italic_g - 1 ) and
F β’ ( g ) := ker β’ ( g β 1 ) assign πΉ π ker π 1 F(g):={\rm ker}(g-1) italic_F ( italic_g ) := roman_ker ( italic_g - 1 ) .
Lemma 3.7
Let g π g italic_g be an e π e italic_e -stingray element of G d = GL d β’ ( q ) subscript πΊ π subscript GL π π G_{d}={\mathrm{GL}}_{d}(q) italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) . For any subgroup
G πΊ G italic_G of GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) containing SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) let
π g β’ ( G ) = { x β 1 β’ g β’ x β£ x β G } subscript π π πΊ conditional-set superscript π₯ 1 π π₯ π₯ πΊ {\mathscr{C}}_{g}(G)=\{x^{-1}gx\mid x\in G\} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) = { italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g italic_x β£ italic_x β italic_G } be the G πΊ G italic_G -conjugacy class of g β G d π subscript πΊ π g\in G_{d} italic_g β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT .
We allow g β G π πΊ g\not\in G italic_g β italic_G .
1.
The G πΊ G italic_G -conjugacy class π g β’ ( G ) subscript π π πΊ {\mathscr{C}}_{g}(G) script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) is independent of the choice of G πΊ G italic_G , and has size
| π g β’ ( G ) | = | G d | ( q e β 1 ) β
| G d β e | . subscript π π πΊ subscript πΊ π β
superscript π π 1 subscript πΊ π π |{\mathscr{C}}_{g}(G)|=\frac{|G_{d}|}{(q^{e}-1)\cdot|G_{d-e}|}. | script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) | = divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d - italic_e end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG .
2.
The number of g β² β π g β’ ( G ) superscript π β² subscript π π πΊ g^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{g}(G) italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) such that ( U β’ ( g ) , F β’ ( g ) ) = ( U β’ ( g β² ) , F β’ ( g β² ) ) π π πΉ π π superscript π β² πΉ superscript π β² (U(g),F(g))=(U(g^{\prime}),F(g^{\prime})) ( italic_U ( italic_g ) , italic_F ( italic_g ) ) = ( italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) , italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) ) is
| G e | / ( q e β 1 ) subscript πΊ π superscript π π 1 |G_{e}|/(q^{e}-1) | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT | / ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) .
3.
For i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 , let g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be an e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray element in G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT
and let π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be the G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT -conjugacy class containing g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
Then the number of pairs
( g 1 β² , g 2 β² ) β π 1 Γ π 2 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript π 1 subscript π 2 (g^{\prime}_{1},g^{\prime}_{2})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT such that the 4 4 4 4 -tuple ( F β’ ( g 1 β² ) , U β’ ( g 1 β² ) , U β’ ( g 2 β² ) , F β’ ( g 2 β² ) ) πΉ subscript superscript π β² 1 π subscript superscript π β² 1 π subscript superscript π β² 2 πΉ subscript superscript π β² 2 (F(g^{\prime}_{1}),U(g^{\prime}_{1}),U(g^{\prime}_{2}),F(g^{\prime}_{2})) ( italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) equals
( F β’ ( g 1 ) , U β’ ( g 1 ) , U β’ ( g 2 ) , F β’ ( g 2 ) ) πΉ subscript π 1 π subscript π 1 π subscript π 2 πΉ subscript π 2 (F(g_{1}),U(g_{1}),U(g_{2}),F(g_{2})) ( italic_F ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_U ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_U ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_F ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) , is
| G e 1 | β
| G e 2 | ( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) . β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 \frac{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|}{(q^{e_{1}}-1)(q^{e_{2}}-1)}. divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG .
(3.1)
Proof 4
(a)Β Let h β h italic_h be the restriction of g π g italic_g
to U β’ ( g ) π π U(g) italic_U ( italic_g ) . Then h β h italic_h is irreducible on U β’ ( g ) π π U(g) italic_U ( italic_g ) by
DefinitionΒ 3.1 , and C GL β’ ( U β’ ( g ) ) β’ ( h ) = Z q e β 1 subscript πΆ GL π π β subscript π superscript π π 1 C_{{\mathrm{GL}}(U(g))}(h)=Z_{q^{e}-1} italic_C start_POSTSUBSCRIPT roman_GL ( italic_U ( italic_g ) ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_h ) = italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT is cyclic of order q e β 1 superscript π π 1 q^{e}-1 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1
byΒ [9 , Satz II.7.3, p.187] .
Therefore X := C G d β’ ( g ) = Z q e β 1 Γ GL β’ ( F β’ ( G ) ) assign π subscript πΆ subscript πΊ π π subscript π superscript π π 1 GL πΉ πΊ X:=C_{G_{d}}(g)=Z_{q^{e}-1}\times{\mathrm{GL}}(F(G)) italic_X := italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g ) = italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ roman_GL ( italic_F ( italic_G ) ) .
In particular, X π X italic_X contains a diagonal matrix of arbitrary non-zero
determinant so | det ( X ) | = q β 1 π π 1 |\det(X)|=q-1 | roman_det ( italic_X ) | = italic_q - 1 . Since G πΊ G italic_G contains SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) , this implies that G d = G β’ X subscript πΊ π πΊ π G_{d}=GX italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = italic_G italic_X ,Β so
| det ( G ) | πΊ |\det(G)| | roman_det ( italic_G ) | divides q β 1 π 1 q-1 italic_q - 1 ,Β so
| π g β’ ( G ) | = | G | | C G β’ ( g ) | = | G | | G β© X | = | G β’ X | | X | = | G d | | X | = | π g β’ ( G d ) | . subscript π π πΊ πΊ subscript πΆ πΊ π πΊ πΊ π πΊ π π subscript πΊ π π subscript π π subscript πΊ π |{\mathscr{C}}_{g}(G)|=\frac{|G|}{|C_{G}(g)|}=\frac{|G|}{|G\cap X|}=\frac{|GX|%
}{|X|}=\frac{|G_{d}|}{|X|}=|{\mathscr{C}}_{g}(G_{d})|. | script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) | = divide start_ARG | italic_G | end_ARG start_ARG | italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_G end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g ) | end_ARG = divide start_ARG | italic_G | end_ARG start_ARG | italic_G β© italic_X | end_ARG = divide start_ARG | italic_G italic_X | end_ARG start_ARG | italic_X | end_ARG = divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_X | end_ARG = | script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ) | .
As π g β’ ( G ) β π g β’ ( G d ) subscript π π πΊ subscript π π subscript πΊ π {\mathscr{C}}_{g}(G)\subseteq{\mathscr{C}}_{g}(G_{d}) script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ) , equality holds and | π g β’ ( G ) | = | G d | ( q e β 1 ) β’ | G d β e | subscript π π πΊ subscript πΊ π superscript π π 1 subscript πΊ π π |{\mathscr{C}}_{g}(G)|=\frac{|G_{d}|}{(q^{e}-1)|G_{d-e}|} | script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) | = divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d - italic_e end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG .
(b)Β By part (a), the number of g β² β π g β’ ( G ) superscript π β² subscript π π πΊ g^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{g}(G) italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) such that U β’ ( g β² ) = U β’ ( g ) π superscript π β² π π U(g^{\prime})=U(g) italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_U ( italic_g ) and F β’ ( g β² ) = F β’ ( g ) πΉ superscript π β² πΉ π F(g^{\prime})=F(g) italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_F ( italic_g ) is
the number of g β² β π g β’ ( G d ) superscript π β² subscript π π subscript πΊ π g^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{g}(G_{d}) italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ) with this property. Thus we may,
and shall, assume that G = G d πΊ subscript πΊ π G=G_{d} italic_G = italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT .
Since g π g italic_g is an e π e italic_e -stingray element, we have V = U β’ ( g ) β F β’ ( g ) π direct-sum π π πΉ π V=U(g)\oplus F(g) italic_V = italic_U ( italic_g ) β italic_F ( italic_g ) with
dim ( U β’ ( g ) ) = e dimension π π π \dim(U(g))=e roman_dim ( italic_U ( italic_g ) ) = italic_e . If g β² = g x superscript π β² superscript π π₯ g^{\prime}=g^{x} italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT = italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT where x β G π₯ πΊ x\in G italic_x β italic_G , we have U β’ ( g β² ) = U β’ ( g ) β’ x π superscript π β² π π π₯ U(g^{\prime})=U(g)x italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_U ( italic_g ) italic_x as
U β’ ( g β² ) = V β’ ( g β² β 1 ) = V β’ ( x β 1 β’ g β’ x β 1 ) = V β’ x β 1 β’ ( g β 1 ) β’ x = V β’ ( g β 1 ) β’ x = U β’ ( g ) β’ x . π superscript π β² π superscript π β² 1 π superscript π₯ 1 π π₯ 1 π superscript π₯ 1 π 1 π₯ π π 1 π₯ π π π₯ U(g^{\prime})=V(g^{\prime}-1)=V(x^{-1}gx-1)=Vx^{-1}(g-1)x=V(g-1)x=U(g)x. italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_V ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) = italic_V ( italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g italic_x - 1 ) = italic_V italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_g - 1 ) italic_x = italic_V ( italic_g - 1 ) italic_x = italic_U ( italic_g ) italic_x .
Similarly F β’ ( g β² ) = F β’ ( g ) β’ x πΉ superscript π β² πΉ π π₯ F(g^{\prime})=F(g)x italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_F ( italic_g ) italic_x .
Thus the number of g β² β π g β’ ( G ) superscript π β² subscript π π πΊ g^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{g}(G) italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_G ) such that
U β’ ( g β² ) = U β’ ( g ) π superscript π β² π π U(g^{\prime})=U(g) italic_U ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_U ( italic_g ) and F β’ ( g β² ) = F β’ ( g ) πΉ superscript π β² πΉ π F(g^{\prime})=F(g) italic_F ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_F ( italic_g ) is equal to the number of choices for x β G π₯ πΊ x\in G italic_x β italic_G with
U β’ ( g ) β’ x = U β’ ( g ) π π π₯ π π U(g)x=U(g) italic_U ( italic_g ) italic_x = italic_U ( italic_g ) and F β’ ( g ) β’ x = F β’ ( g ) πΉ π π₯ πΉ π F(g)x=F(g) italic_F ( italic_g ) italic_x = italic_F ( italic_g ) divided by | C G d β’ ( g ) | subscript πΆ subscript πΊ π π |C_{G_{d}}(g)| | italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g ) | . As G = G d πΊ subscript πΊ π G=G_{d} italic_G = italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT , this
equals ( | GL β’ ( U β’ ( g ) ) Γ GL β’ ( F β’ ( g ) ) | ) / | X | GL π π GL πΉ π π (|{\mathrm{GL}}(U(g))\times{\mathrm{GL}}(F(g))|)/|X| ( | roman_GL ( italic_U ( italic_g ) ) Γ roman_GL ( italic_F ( italic_g ) ) | ) / | italic_X | with X = C G d β’ ( g ) = Z q e β 1 Γ GL β’ ( F β’ ( G ) ) π subscript πΆ subscript πΊ π π subscript π superscript π π 1 GL πΉ πΊ X=C_{G_{d}}(g)=Z_{q^{e}-1}\times{\mathrm{GL}}(F(G)) italic_X = italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g ) = italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ roman_GL ( italic_F ( italic_G ) ) as in partΒ (a). Therefore, the number we seek is
| GL β’ ( U β’ ( g ) ) | / ( q e β 1 ) = | G e | / ( q e β 1 ) GL π π superscript π π 1 subscript πΊ π superscript π π 1 |{\mathrm{GL}}(U(g))|/(q^{e}-1)=|G_{e}|/(q^{e}-1) | roman_GL ( italic_U ( italic_g ) ) | / ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) = | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT | / ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) , and part (b) is proved.
(c) By partΒ (b) there are | GL e 1 β’ ( q ) | / ( q e 1 β 1 ) subscript GL subscript π 1 π superscript π subscript π 1 1 |{\mathrm{GL}}_{e_{1}}(q)|/(q^{e_{1}}-1) | roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) | / ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) choices for g 1 β² β π 1 superscript subscript π 1 β² subscript π 1 g_{1}^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and | GL e 2 β’ ( q ) | / ( q e 2 β 1 ) subscript GL subscript π 2 π superscript π subscript π 2 1 |{\mathrm{GL}}_{e_{2}}(q)|/(q^{e_{2}}-1) | roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) | / ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) choices for g 2 β² β π 2 superscript subscript π 2 β² subscript π 2 g_{2}^{\prime}\in{\mathscr{C}}_{2} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT β script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
Hence the number of pairs ( g 1 β² , g 2 β² ) β π 1 Γ π 2 subscript superscript π β² 1 subscript superscript π β² 2 subscript π 1 subscript π 2 (g^{\prime}_{1},g^{\prime}_{2})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} ( italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is
as claimed.
4 Closed 3-walks and closed 3-arcs of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT
In the light of LemmaΒ 3.5 we shall assume henceforth that
e 1 + e 2 = d subscript π 1 subscript π 2 π e_{1}+e_{2}=d italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d and therefore V = π½ q e 1 + e 2 π superscript subscript π½ π subscript π 1 subscript π 2 V={\mathbb{F}}_{q}^{e_{1}+e_{2}} italic_V = blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT . In this section we count the number of closed 3-walks and closed 3-arcs ofΒ Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . This is twice the number that occur in X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1%
.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT by RemarkΒ 2.1 . Recall
fromΒ (2.1 ) that X i subscript π π X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT denotes the set of e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -subspaces of V = ( π½ q ) e 1 + e 2 π superscript subscript π½ π subscript π 1 subscript π 2 V=({\mathbb{F}}_{q})^{e_{1}+e_{2}} italic_V = ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT for i β { 1 , 2 } π 1 2 i\in\{1,2\} italic_i β { 1 , 2 } .
It will be convenient to represent a subspace of V π V italic_V as the row space of a block matrix.
Let M e Γ d subscript π π π M_{e\times d} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e Γ italic_d end_POSTSUBSCRIPT denote the vector space
of e Γ d π π e\times d italic_e Γ italic_d matrices over π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT .
As the general linear group G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT is transitive on the set of decompositions
V = U 1 β U 2 π direct-sum subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}\oplus U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT where U 1 β X 1 subscript π 1 subscript π 1 U_{1}\in X_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and U 2 β X 2 subscript π 2 subscript π 2 U_{2}\in X_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , we write U 1 subscript π 1 U_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT as the
row space of ( I β£ 0 ) β M e 1 Γ d conditional πΌ 0 subscript π subscript π 1 π (I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0pt0)\in M_{e_{1}\times d} ( italic_I β£ 0 ) β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_d end_POSTSUBSCRIPT , and U 2 subscript π 2 U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT as the
row space of ( 0 β£ I ) β M e 2 Γ d conditional 0 πΌ subscript π subscript π 2 π (0\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI)\in M_{e_{2}\times d} ( 0 β£ italic_I ) β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_d end_POSTSUBSCRIPT . We use the shorthand
U 1 = RS β’ ( I β£ 0 ) subscript π 1 RS conditional πΌ 0 U_{1}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0pt0) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ 0 ) and U 2 = RS β’ ( 0 β£ I ) subscript π 2 RS conditional 0 πΌ U_{2}=\textrm{RS}(0\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( 0 β£ italic_I ) where the number of rows of I πΌ I italic_I and 0 0
can be inferred from dim ( U i ) = e i dimension subscript π π subscript π π \dim(U_{i})=e_{i} roman_dim ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . The number of columns of 0 0 can
be inferred, as I πΌ I italic_I is always a square matrix, and there are d π d italic_d columns in
total. Therefore
U 1 = RS β’ ( I β£ 0 ) subscript π 1 RS conditional πΌ 0 U_{1}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0pt0) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ 0 ) has 0 β M e 1 Γ e 2 0 subscript π subscript π 1 subscript π 2 0\in M_{e_{1}\times e_{2}} 0 β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and U 2 = RS β’ ( 0 β£ I ) subscript π 2 RS conditional 0 πΌ U_{2}=\textrm{RS}(0\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( 0 β£ italic_I )
has 0 β M e 2 Γ e 1 0 subscript π subscript π 2 subscript π 1 0\in M_{e_{2}\times e_{1}} 0 β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
We define the action of the group G e 2 Γ G e 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT on a matrix
A β M e 2 Γ e 1 π΄ subscript π subscript π 2 subscript π 1 A\in M_{e_{2}\times e_{1}} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , and on a pair
( A , B ) β M e 2 Γ e 1 Γ M e 1 Γ e 2 π΄ π΅ subscript π subscript π 2 subscript π 1 subscript π subscript π 1 subscript π 2 (A,B)\in M_{e_{2}\times e_{1}}\times M_{e_{1}\times e_{2}} ( italic_A , italic_B ) β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : for
( X , Y ) β G e 2 Γ G e 1 π π subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 (X,Y)\in G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} ( italic_X , italic_Y ) β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT write
A ( X , Y ) = X β 1 β’ A β’ Y and ( A , B ) ( X , Y ) = ( X β 1 β’ A β’ Y , Y β 1 β’ B β’ X ) . formulae-sequence superscript π΄ π π superscript π 1 π΄ π and
superscript π΄ π΅ π π superscript π 1 π΄ π superscript π 1 π΅ π A^{(X,Y)}=X^{-1}AY\qquad\textup{and}\qquad(A,B)^{(X,Y)}=(X^{-1}AY,Y^{-1}BX). italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , italic_Y ) end_POSTSUPERSCRIPT = italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_Y and ( italic_A , italic_B ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , italic_Y ) end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_Y , italic_Y start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_B italic_X ) .
(4.1)
(These are actions as ( A ( X 1 , Y 1 ) ) ( X 2 , Y 2 ) = A ( X 1 β’ X 2 , Y 1 β’ Y 2 ) superscript superscript π΄ subscript π 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 2 superscript π΄ subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (A^{(X_{1},Y_{1})})^{(X_{2},Y_{2})}=A^{(X_{1}X_{2},Y_{1}Y_{2})} ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT = italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT and
( ( A , B ) ( X 1 , Y 1 ) ) ( X 2 , Y 2 ) = ( A , B ) ( X 1 β’ X 2 , Y 1 β’ Y 2 ) superscript superscript π΄ π΅ subscript π 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 2 superscript π΄ π΅ subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 ((A,B)^{(X_{1},Y_{1})})^{(X_{2},Y_{2})}=(A,B)^{(X_{1}X_{2},Y_{1}Y_{2})} ( ( italic_A , italic_B ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_A , italic_B ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT .)
Since the
rank of A π΄ A italic_A equals the dimension of the row space of A π΄ A italic_A , and
the dimension of the column space
of A π΄ A italic_A , it follows that A π΄ A italic_A and X β 1 β’ A β’ Y superscript π 1 π΄ π X^{-1}AY italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_Y
have the same rank. Indeed, the set of matrices of a given rank forms
an orbit under the group G e 2 Γ G e 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Since e 2 β©½ e 1 subscript π 2 subscript π 1 e_{2}\leqslant e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , it follows that G e 2 Γ G e 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT has e 2 + 1 subscript π 2 1 e_{2}+1 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + 1
orbits on M e 2 Γ e 1 subscript π subscript π 2 subscript π 1 M_{e_{2}\times e_{1}} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , and G e 1 Γ G e 2 subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 G_{e_{1}}\times G_{e_{2}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT has e 2 + 1 subscript π 2 1 e_{2}+1 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + 1
orbits on M e 1 Γ e 2 subscript π subscript π 1 subscript π 2 M_{e_{1}\times e_{2}} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . Denote the set of e 2 Γ e 1 subscript π 2 subscript π 1 e_{2}\times e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT matrices
rankΒ k π k italic_k over π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT by M e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT .
Let R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT be
( G e 2 Γ G e 1 ) subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 (G_{e_{2}}\times G_{e_{1}}) ( italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) -orbit representatives for M e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT where
R e 2 Γ e 1 ( k ) := ( I k 0 0 0 ) β M e 2 Γ e 1 ( k ) β M e 2 Γ e 1 forΒ 0 β©½ k β©½ e 2 . formulae-sequence assign superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π subscript πΌ π 0 0 0 superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π subscript π subscript π 2 subscript π 1 forΒ 0 β©½ k β©½ e 2 . R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}:=\left(\begin{smallmatrix}I_{k}&0\\
0&0\end{smallmatrix}\right)\in M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}\subseteq M_{e_{2}%
\times e_{1}}\qquad\textup{for $0\leqslant k\leqslant e_{2}$.} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT := ( start_ROW start_CELL italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW ) β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT for 0 β©½ italic_k β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
(4.2)
The matrices in the second row of
R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT have e 2 β k subscript π 2 π e_{2}-k italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k rows, and those in the
second column have e 1 β k subscript π 1 π e_{1}-k italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k columns. In particular, R e 2 Γ e 1 ( 0 ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 0 R_{e_{2}\times e_{1}}^{(0)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUPERSCRIPT is
the e 2 Γ e 1 subscript π 2 subscript π 1 e_{2}\times e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT zero matrix.
The cardinality | M e 2 Γ e 1 ( k ) | superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}| | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | is
known, see MorrisonΒ [12 , Β§1.7] . We give a short proof
to describe the structure of a stabiliser and to introduce our notation in the next lemma.
Lemma 4.1
If 0 β©½ k β©½ e 2 β©½ e 1 0 π subscript π 2 subscript π 1 0\leqslant k\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 0 β©½ italic_k β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , then the stabiliser of R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT
in G e 2 Γ G e 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT equals
H k = { ( X , Y ) β G e 2 Γ G e 1 β£ X = ( X 11 X 12 0 X 22 ) β’ Β andΒ β’ Y = ( X 11 0 Y 21 Y 22 ) } β’ Β where subscript π» π conditional-set π π subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 π subscript π 11 subscript π 12 0 subscript π 22 Β andΒ π subscript π 11 0 subscript π 21 subscript π 22 Β where H_{k}=\left\{(X,Y)\in G_{e_{2}}\times G_{e_{1}}\mid X=\left(\begin{smallmatrix%
}X_{11}&X_{12}\\
0&X_{22}\end{smallmatrix}\right)\textup{ and }Y=\left(\begin{smallmatrix}X_{11%
}&0\\
Y_{21}&Y_{22}\end{smallmatrix}\right)\right\}\textup{ where} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = { ( italic_X , italic_Y ) β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β£ italic_X = ( start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) and italic_Y = ( start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) } where
X 11 = Y 11 β G k , X 22 β G e 2 β k , Y 22 β G e 1 β k , X 12 β M k Γ ( e 2 β k ) formulae-sequence subscript π 11 subscript π 11 subscript πΊ π formulae-sequence subscript π 22 subscript πΊ subscript π 2 π formulae-sequence subscript π 22 subscript πΊ subscript π 1 π subscript π 12 subscript π π subscript π 2 π X_{11}=Y_{11}\in G_{k},X_{22}\in G_{e_{2}-k},Y_{22}\in G_{e_{1}-k},X_{12}\in M%
_{k\times(e_{2}-k)} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT = italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_X start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_X start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k Γ ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUBSCRIPT and Y 21 β M ( e 1 β k ) Γ k subscript π 21 subscript π subscript π 1 π π Y_{21}\in M_{(e_{1}-k)\times k} italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) Γ italic_k end_POSTSUBSCRIPT .
Hence the number of rank-k π k italic_k matrices in M e 2 Γ e 1 subscript π subscript π 2 subscript π 1 M_{e_{2}\times e_{1}} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is
| M e 2 Γ e 1 ( k ) | = | G e 1 Γ G e 2 | / | H k | superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript π» π |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}|=|G_{e_{1}}\times G_{e_{2}}|/|H_{k}| | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | = | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | / | italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | where | H k | subscript π» π |H_{k}| | italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | equals | G k | β’ | G e 1 β k | β’ | G e 2 β k | β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β 2 β’ k ) subscript πΊ π subscript πΊ subscript π 1 π subscript πΊ subscript π 2 π superscript π π subscript π 1 subscript π 2 2 π |G_{k}||G_{e_{1}-k}||G_{e_{2}-k}|q^{k(e_{1}+e_{2}-2k)} | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT | italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof 5
The stabiliser H k subscript π» π H_{k} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT of R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT in G e 2 Γ G e 1 subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is easy to compute
because the identity R e 2 Γ e 1 ( k ) = ( R e 2 Γ e 1 ( k ) ) ( X , Y ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π superscript superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π π π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}=(R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)})^{(X,Y)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , italic_Y ) end_POSTSUPERSCRIPT says that X β’ R e 2 Γ e 1 ( k ) = R e 2 Γ e 1 ( k ) β’ Y π superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π π XR_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}=R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}Y italic_X italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT = italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_Y .
In terms of matrices, this says
( X 11 X 12 X 21 X 22 ) β’ ( I k 0 0 0 ) = ( I k 0 0 0 ) β’ ( Y 11 Y 12 Y 21 Y 22 ) that is ( X 11 0 X 21 0 ) = ( Y 11 Y 12 0 0 ) . formulae-sequence subscript π 11 subscript π 12 subscript π 21 subscript π 22 subscript πΌ π 0 0 0 subscript πΌ π 0 0 0 subscript π 11 subscript π 12 subscript π 21 subscript π 22 that is
subscript π 11 0 subscript π 21 0 subscript π 11 subscript π 12 0 0 \left(\begin{smallmatrix}X_{11}&X_{12}\\
X_{21}&X_{22}\end{smallmatrix}\right)\left(\begin{smallmatrix}I_{k}&0\\
0&0\end{smallmatrix}\right)=\left(\begin{smallmatrix}I_{k}&0\\
0&0\end{smallmatrix}\right)\left(\begin{smallmatrix}Y_{11}&Y_{12}\\
Y_{21}&Y_{22}\end{smallmatrix}\right)\quad\textup{that is}\quad\left(\begin{%
smallmatrix}X_{11}&0\\
X_{21}&0\end{smallmatrix}\right)=\left(\begin{smallmatrix}Y_{11}&Y_{12}\\
0&0\end{smallmatrix}\right). ( start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) ( start_ROW start_CELL italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW ) = ( start_ROW start_CELL italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW ) ( start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) that is ( start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW ) = ( start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW ) .
Hence X 21 = 0 subscript π 21 0 X_{21}=0 italic_X start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT = 0 , Y 12 = 0 subscript π 12 0 Y_{12}=0 italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT = 0 and X 11 = Y 11 β G k subscript π 11 subscript π 11 subscript πΊ π X_{11}=Y_{11}\in G_{k} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT = italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT .
Thus X 22 β G e 2 β k subscript π 22 subscript πΊ subscript π 2 π X_{22}\in G_{e_{2}-k} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT and
Y 22 β G e 1 β k subscript π 22 subscript πΊ subscript π 1 π Y_{22}\in G_{e_{1}-k} italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT . Also X 12 β M k Γ ( e 2 β k ) subscript π 12 subscript π π subscript π 2 π X_{12}\in M_{k\times(e_{2}-k)} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k Γ ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUBSCRIPT and
Y 21 β M ( e 1 β k ) Γ k subscript π 21 subscript π subscript π 1 π π Y_{21}\in M_{(e_{1}-k)\times k} italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) Γ italic_k end_POSTSUBSCRIPT are arbitrary. It follows that the
stabiliser H k subscript π» π H_{k} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT of R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT is as claimed, and its order is
| G k | β’ | G e 1 β k | β’ | G e 2 β k | β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β 2 β’ k ) subscript πΊ π subscript πΊ subscript π 1 π subscript πΊ subscript π 2 π superscript π π subscript π 1 subscript π 2 2 π |G_{k}||G_{e_{1}-k}||G_{e_{2}-k}|q^{k(e_{1}+e_{2}-2k)} | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT | italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT . By the orbit-stabiliser lemma
the set of rank-k π k italic_k matrices in M e 2 Γ e 1 subscript π subscript π 2 subscript π 1 M_{e_{2}\times e_{1}} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT has
cardinality | G e 2 Γ G e 1 | / | H k | subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 subscript π» π |G_{e_{2}}\times G_{e_{1}}|/|H_{k}| | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | / | italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | .
When counting algebraic objects over π½ q subscript π½ π {\mathbb{F}}_{q} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT , factoring out the
dominant power of q π q italic_q determines the asymptotic behaviour as q β β β π q\to\infty italic_q β β .
For example, | GL e β’ ( q ) | = q e 2 β’ Ο β’ ( e ) subscript GL π π superscript π superscript π 2 π π |{\mathrm{GL}}_{e}(q)|=q^{e^{2}}\omega(e) | roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) | = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e ) using (1.1 ), and
Ο β’ ( e ) = β i = 0 e β 1 ( 1 β q β i ) = 1 β O β’ ( q β 1 ) π π superscript subscript product π 0 π 1 1 superscript π π 1 π superscript π 1 \omega(e)=\prod_{i=0}^{e-1}(1-q^{-i})=1-O(q^{-1}) italic_Ο ( italic_e ) = β start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ) = 1 - italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT )
so | GL e β’ ( q ) | βΌ q e 2 similar-to subscript GL π π superscript π superscript π 2 |{\mathrm{GL}}_{e}(q)|\sim q^{e^{2}} | roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_e end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) | βΌ italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT as q β β β π q\to\infty italic_q β β .
By LemmaΒ 4.1 , | M e 2 Γ e 1 ( k ) | βΌ q x similar-to superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π superscript π π₯ |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}|\sim q^{x} | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | βΌ italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT
where x = e 2 2 + e 1 2 β k 2 β ( e 1 β k ) 2 β ( e 2 β k ) 2 β k β’ ( e 1 + e 2 β 2 β’ k ) = k β’ ( e 1 + e 2 β k ) π₯ superscript subscript π 2 2 superscript subscript π 1 2 superscript π 2 superscript subscript π 1 π 2 superscript subscript π 2 π 2 π subscript π 1 subscript π 2 2 π π subscript π 1 subscript π 2 π x=e_{2}^{2}+e_{1}^{2}-k^{2}-(e_{1}-k)^{2}-(e_{2}-k)^{2}-k(e_{1}+e_{2}-2k)=k(e_%
{1}+e_{2}-k) italic_x = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_k ) = italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) .
A precise formula for | M e 2 Γ e 1 ( k ) | superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}| | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | follows from LemmaΒ 4.1 :
| M e 2 Γ e 1 ( k ) | = Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( k ) β’ Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) whereΒ 0 β©½ k β©½ e 2 . superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π π subscript π 1 subscript π 2 π π π π subscript π 1 π π subscript π 2 π whereΒ 0 β©½ k β©½ e 2
|M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}|=\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{k(e_{1}+e_{2}%
-k)}}{\omega(k)\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}\qquad\textup{where $0\leqslant k%
\leqslant e_{2}$}. | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | = divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG where 0 β©½ italic_k β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
(4.3)
Corollary 4.2
If 1 β©½ e 2 β©½ e 1 1 subscript π 2 subscript π 1 1\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 1 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and q > 1 π 1 q>1 italic_q > 1 is a prime power, then using (1.1 ),
β k = 0 e 2 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) Ο β’ ( k ) β’ Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) = β β = 0 e 2 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 2 β β ) β’ Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) = 1 . superscript subscript π 0 subscript π 2 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 π subscript π 2 π π π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript subscript β 0 subscript π 2 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 2 β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 \sum_{k=0}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{1})\omega(e_{2})q^{-(e_{1}-k)(e_{2}-k)}}{%
\omega(k)\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}=\sum_{\ell=0}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{%
1})\omega(e_{2})q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{2}-\ell)\omega(e_{1}-e_%
{2}+\ell)\omega(\ell)}=1. β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG = β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG = 1 .
Proof 6
Since β k = 0 e 2 | M e 2 Γ e 1 ( k ) | = | M e 2 Γ e 1 | superscript subscript π 0 subscript π 2 superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π subscript π subscript π 2 subscript π 1 \sum_{k=0}^{e_{2}}|M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}|=|M_{e_{2}\times e_{1}}| β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | = | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | , we have
β k = 0 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( k ) β’ Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) = q e 1 β’ e 2 superscript subscript π 0 subscript π 2 π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π π subscript π 1 subscript π 2 π π π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript π subscript π 1 subscript π 2 \sum_{k=0}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{k(e_{1}+e_{2}-k)}}{\omega%
(k)\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}=q^{e_{1}e_{2}} β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT byΒ (4.3 ). Setting β = e 2 β k β subscript π 2 π \ell=e_{2}-k roman_β = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k , the result
follows from
β e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) = β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) = β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β . subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 π subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 β β -e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)=-(e_{1}-k)(e_{2}-k)=-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell. - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) = - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) = - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β .
We are now ready to count the closed 3 3 3 3 -walks.
Theorem 4.3
Suppose that d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and q > 1 π 1 q>1 italic_q > 1 .
Then the number of closed 3 3 3 3 -walks
( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) β X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2})\in X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt%
\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT in the bipartite
q π q italic_q -Kneser graph Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT equals
q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β β = 0 e 2 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) . superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{\ell=0}^{e_{2}}\frac{q^{-(e_{1}-e_{2}+%
\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)}. italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG .
Proof 7
As G d subscript πΊ π G_{d} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT is transitive on decompositions V = U 1 β U 2 π direct-sum subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}\oplus U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , we may assume that
U 1 = RS β’ ( I β£ 0 ) β X 1 subscript π 1 RS conditional πΌ 0 subscript π 1 U_{1}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0pt0)\in X_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ 0 ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and U 2 = RS β’ ( 0 β£ I ) β X 2 subscript π 2 RS conditional 0 πΌ subscript π 2 U_{2}=\textrm{RS}(0\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI)\in X_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( 0 β£ italic_I ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
There are q e 1 β’ e 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 q^{e_{1}e_{2}} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT complements F 1 β X 2 subscript πΉ 1 subscript π 2 F_{1}\in X_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT to U 1 subscript π 1 U_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT in V π V italic_V and these can
be written uniquely as F 1 = RS β’ ( A β£ I ) subscript πΉ 1 RS conditional π΄ πΌ F_{1}=\textrm{RS}(A\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI) italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_A β£ italic_I ) where A β M e 2 Γ e 1 π΄ subscript π subscript π 2 subscript π 1 A\in M_{e_{2}\times e_{1}} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and
I = I e 2 πΌ subscript πΌ subscript π 2 I=I_{e_{2}} italic_I = italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT has e 2 subscript π 2 e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT rows (and columns). Similarly, the q e 1 β’ e 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 q^{e_{1}e_{2}} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT complements
of U 2 subscript π 2 U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT can be written uniquely as F 2 = RS β’ ( I β£ B ) β X 1 subscript πΉ 2 RS conditional πΌ π΅ subscript π 1 F_{2}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptB)\in X_{1} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ italic_B ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT where
B β M e 1 Γ e 2 π΅ subscript π subscript π 1 subscript π 2 B\in M_{e_{1}\times e_{2}} italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . The number of pairs ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is
| G e 1 + e 2 | | G e 1 Γ G e 2 | = q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ whereΒ ΞΎ := Ο β’ ( e 1 + e 2 ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) . subscript πΊ subscript π 1 subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π whereΒ ΞΎ := Ο β’ ( e 1 + e 2 ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) .
\frac{|G_{e_{1}+e_{2}}|}{|G_{e_{1}}\times G_{e_{2}}|}=q^{2e_{1}e_{2}}\xi\qquad%
\textup{where $\xi:=\frac{\omega(e_{1}+e_{2})}{\omega(e_{1})\omega(e_{2})}$.} divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ where italic_ΞΎ := divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .
Hence the number of
3-walks ( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) β X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2})\in X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt%
\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is
q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π q^{4e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ (as we saw in LemmaΒ 2.2 ). The number of closed
3 3 3 3 -walks in X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1%
.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT
is less than this, namely
N β
q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ β
π superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π N\cdot q^{2e_{1}e_{2}}\xi italic_N β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ where N π N italic_N is the
number of choices of pairs ( F 1 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 (F_{1},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , given ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , such that
V = U 1 β F 1 = U 2 β F 2 = F 1 β F 2 π direct-sum subscript π 1 subscript πΉ 1 direct-sum subscript π 2 subscript πΉ 2 direct-sum subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 V=U_{1}\oplus F_{1}=U_{2}\oplus F_{2}=F_{1}\oplus F_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . We now find N π N italic_N .
The following are equivalent: { F 1 , F 2 } subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 \{F_{1},F_{2}\} { italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } is an edge of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ;
F 1 β© F 2 subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 F_{1}\cap F_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β© italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT equals { 0 } 0 \{0\} { 0 } ; and F 1 + F 2 subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 F_{1}+F_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT equals V π V italic_V . In terms of matrices,
each of these conditions is equivalent to the constraint that the
d Γ d π π d\times d italic_d Γ italic_d matrix ( A I I B ) π΄ πΌ πΌ π΅ \left(\begin{smallmatrix}A&I\\
I&B\end{smallmatrix}\right) ( start_ROW start_CELL italic_A end_CELL start_CELL italic_I end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_I end_CELL start_CELL italic_B end_CELL end_ROW ) is invertible. However,
( I β A 0 I ) β’ ( A I I B ) = ( 0 I β A β’ B I B ) πΌ π΄ 0 πΌ π΄ πΌ πΌ π΅ 0 πΌ π΄ π΅ πΌ π΅ \left(\begin{smallmatrix}I&-A\\
0&I\end{smallmatrix}\right)\left(\begin{smallmatrix}A&I\\
I&B\end{smallmatrix}\right)=\left(\begin{smallmatrix}0&I-AB\\
I&B\end{smallmatrix}\right) ( start_ROW start_CELL italic_I end_CELL start_CELL - italic_A end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_I end_CELL end_ROW ) ( start_ROW start_CELL italic_A end_CELL start_CELL italic_I end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_I end_CELL start_CELL italic_B end_CELL end_ROW ) = ( start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_I - italic_A italic_B end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_I end_CELL start_CELL italic_B end_CELL end_ROW ) . Therefore
the condition that { F 1 , F 2 } subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 \{F_{1},F_{2}\} { italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } lies in E β’ Ξ e 1 , e 2 πΈ subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
E\Gamma_{e_{1},e_{2}} italic_E roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is equivalent to
the condition that I e 2 β A β’ B subscript πΌ subscript π 2 π΄ π΅ I_{e_{2}}-AB italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT - italic_A italic_B is invertible. It is possible for
I e 2 β A β’ B subscript πΌ subscript π 2 π΄ π΅ I_{e_{2}}-AB italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT - italic_A italic_B to have full rank e 2 subscript π 2 e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , and lie in G e 2 subscript πΊ subscript π 2 G_{e_{2}} italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , due to our
assumption thatΒ e 2 β©½ e 1 subscript π 2 subscript π 1 e_{2}\leqslant e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
Thus we must determine the number N π N italic_N of
pairs ( A , B ) β M e 2 Γ e 1 Γ M e 1 Γ e 2 π΄ π΅ subscript π subscript π 2 subscript π 1 subscript π subscript π 1 subscript π 2 (A,B)\in M_{e_{2}\times e_{1}}\times M_{e_{1}\times e_{2}} ( italic_A , italic_B ) β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT for which I β A β’ B πΌ π΄ π΅ I-AB italic_I - italic_A italic_B is an invertible
e 2 Γ e 2 subscript π 2 subscript π 2 e_{2}\times e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT matrix. Recall the actionΒ (4.1 ) of
( X , Y ) β G e 2 Γ G e 1 π π subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 (X,Y)\in G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} ( italic_X , italic_Y ) β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT on a pair
( A , B ) π΄ π΅ (A,B) ( italic_A , italic_B ) in M e 2 Γ e 1 Γ M e 1 Γ e 2 subscript π subscript π 2 subscript π 1 subscript π subscript π 1 subscript π 2 M_{e_{2}\times e_{1}}\times M_{e_{1}\times e_{2}} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
This action preserves pairs ( A , B ) π΄ π΅ (A,B) ( italic_A , italic_B ) with I β A β’ B πΌ π΄ π΅ I-AB italic_I - italic_A italic_B invertible since ( A β² , B β² ) = ( A , B ) ( X , Y ) superscript π΄ β² superscript π΅ β² superscript π΄ π΅ π π (A^{\prime},B^{\prime})=(A,B)^{(X,Y)} ( italic_A start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_B start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_A , italic_B ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , italic_Y ) end_POSTSUPERSCRIPT implies
I β A β² β’ B β² = I β ( X β 1 β’ A β’ Y ) β’ ( Y β 1 β’ B β’ X ) = I β X β 1 β’ A β’ B β’ X = X β 1 β’ ( I β A β’ B ) β’ X , πΌ superscript π΄ β² superscript π΅ β² πΌ superscript π 1 π΄ π superscript π 1 π΅ π πΌ superscript π 1 π΄ π΅ π superscript π 1 πΌ π΄ π΅ π I-A^{\prime}B^{\prime}=I-(X^{-1}AY)(Y^{-1}BX)=I-X^{-1}ABX=X^{-1}(I-AB)X, italic_I - italic_A start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT = italic_I - ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_Y ) ( italic_Y start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_B italic_X ) = italic_I - italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_B italic_X = italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I - italic_A italic_B ) italic_X ,
and hence det ( I β A β² β’ B β² ) = det ( I β A β’ B ) πΌ superscript π΄ β² superscript π΅ β² πΌ π΄ π΅ \det(I-A^{\prime}B^{\prime})=\det(I-AB) roman_det ( italic_I - italic_A start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT ) = roman_det ( italic_I - italic_A italic_B ) . Therefore I β A β’ B πΌ π΄ π΅ I-AB italic_I - italic_A italic_B is invertible
precisely when I β A β² β’ B β² πΌ superscript π΄ β² superscript π΅ β² I-A^{\prime}B^{\prime} italic_I - italic_A start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT is invertible, and
N = β k = 0 e 2 # β’ { A β£ A β M e 2 Γ e 1 ( k ) } β
# β’ { B β M e 1 Γ e 2 β£ I β A β’ B β G e 2 } . π superscript subscript π 0 subscript π 2 β
# conditional-set π΄ π΄ superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π # conditional-set π΅ subscript π subscript π 1 subscript π 2 πΌ π΄ π΅ subscript πΊ subscript π 2 N=\sum_{k=0}^{e_{2}}\#\{A\mid A\in M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}\}\cdot\#\{B\in M%
_{e_{1}\times e_{2}}\mid I-AB\in G_{e_{2}}\}. italic_N = β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT # { italic_A β£ italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT } β
# { italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β£ italic_I - italic_A italic_B β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } .
For A β M e 2 Γ e 1 ( k ) π΄ superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π A\in M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT , we may choose
( X , Y ) β G e 2 Γ G e 1 π π subscript πΊ subscript π 2 subscript πΊ subscript π 1 (X,Y)\in G_{e_{2}}\times G_{e_{1}} ( italic_X , italic_Y ) β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT so that X β 1 β’ A β’ Y = R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript π 1 π΄ π superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π X^{-1}AY=R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A italic_Y = italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT is the rank-k π k italic_k
representative defined byΒ (4.2 ). Therefore,
N = β k = 0 e 2 | M e 2 Γ e 1 ( k ) | β
# β’ { B β M e 1 Γ e 2 β£ I β R e 2 Γ e 1 ( k ) β’ B β G e 2 } . π superscript subscript π 0 subscript π 2 β
superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π # conditional-set π΅ subscript π subscript π 1 subscript π 2 πΌ superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π π΅ subscript πΊ subscript π 2 N=\sum_{k=0}^{e_{2}}|M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}|\cdot\#\{B\in M_{e_{1}\times e%
_{2}}\mid I-R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}B\in G_{e_{2}}\}. italic_N = β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | β
# { italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT β£ italic_I - italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_B β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } .
Write B = ( B 11 B 12 B 21 B 22 ) π΅ subscript π΅ 11 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22 B=\left(\begin{smallmatrix}B_{11}&B_{12}\\
B_{21}&B_{22}\end{smallmatrix}\right) italic_B = ( start_ROW start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) where B 11 β M k Γ k subscript π΅ 11 subscript π π π B_{11}\in M_{k\times k} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k Γ italic_k end_POSTSUBSCRIPT .
Since I β R e 2 Γ e 1 ( k ) β’ B = ( I β B 11 β B 12 0 I ) πΌ superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π π΅ πΌ subscript π΅ 11 subscript π΅ 12 0 πΌ I-R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}B=\left(\begin{smallmatrix}I-B_{11}\,&\,-B_{12}\\
0&I\end{smallmatrix}\right) italic_I - italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_B = ( start_ROW start_CELL italic_I - italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL - italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_I end_CELL end_ROW ) , a necessary and
sufficient condition for I β R e 2 Γ e 1 ( k ) β’ B πΌ superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π π΅ I-R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}B italic_I - italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_B to be invertible is that
I β B 11 β G k πΌ subscript π΅ 11 subscript πΊ π I-B_{11}\in G_{k} italic_I - italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT . The matrices B 12 , B 21 , B 22 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22
B_{12},B_{21},B_{22} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT may be chosen
arbitrarily. However, the number of matrices B 11 subscript π΅ 11 B_{11} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT with I β B 11 β G k πΌ subscript π΅ 11 subscript πΊ π I-B_{11}\in G_{k} italic_I - italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT
is the number of k Γ k π π k\times k italic_k Γ italic_k matrices not having 1 as an eigenvalue.
This equals the number of k Γ k π π k\times k italic_k Γ italic_k matrices not having 0 as an eigenvalue,
that is | G k | = q k 2 β’ Ο β’ ( k ) subscript πΊ π superscript π superscript π 2 π π |G_{k}|=q^{k^{2}}\omega(k) | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) . In summary, the number of choices for
B 11 , B 12 , B 21 , B 22 subscript π΅ 11 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22
B_{11},B_{12},B_{21},B_{22} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT is
q k 2 β’ Ο β’ ( k ) superscript π superscript π 2 π π q^{k^{2}}\omega(k) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) , q k β’ ( e 2 β k ) superscript π π subscript π 2 π q^{k(e_{2}-k)} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT , q ( e 1 β k ) β’ k superscript π subscript π 1 π π q^{(e_{1}-k)k} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_k end_POSTSUPERSCRIPT , q ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) superscript π subscript π 1 π subscript π 2 π q^{(e_{1}-k)(e_{2}-k)} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT , respectively.
Consequently, there are q e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( k ) superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π q^{e_{1}e_{2}}\omega(k) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) choices for B π΅ B italic_B .
The formulaΒ (4.3 ) for | M e 2 Γ e 1 ( k ) | superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}| | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | shows that
N = β k = 0 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( k ) β’ Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) β
q e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( k ) = β k = 0 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) . π superscript subscript π 0 subscript π 2 β
π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π π subscript π 1 subscript π 2 π π π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π superscript subscript π 0 subscript π 2 π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π π subscript π 1 π π subscript π 2 π N=\sum_{k=0}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{k(e_{1}+e_{2}-k)}}{%
\omega(k)\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}\cdot q^{e_{1}e_{2}}\omega(k)=\sum_{k=%
0}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)}}{%
\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}. italic_N = β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) = β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG .
Multiplying by the number q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π q^{2e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ of pairs ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , the number
of closed 3-walks is
q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ β k = 0 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) . superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript subscript π 0 subscript π 2 π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π π subscript π 1 π π subscript π 2 π \frac{q^{2e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})}{\omega(e_{1})\omega(e_{2})}\sum_{k=0%
}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)}}{%
\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}. divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG .
Observing that e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) = 2 β’ e 1 β’ e 2 β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 π subscript π 2 π e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)=2e_{1}e_{2}-(e_{1}-k)(e_{2}-k) italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) = 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) , this equals
q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β k = 0 e 2 q β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) = q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β β = 0 e 2 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript π 0 subscript π 2 superscript π subscript π 1 π subscript π 2 π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{k=0}^{e_{2}}\frac{q^{-(e_{1}-k)(e_{2}-%
k)}}{\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}=q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{%
\ell=0}^{e_{2}}\frac{q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)%
\omega(\ell)} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG
where in the last step β := e 2 β k assign β subscript π 2 π \ell:=e_{2}-k roman_β := italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ranges from e 2 subscript π 2 e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT down to 0 0 .
Now we determine the number of closed 3 3 3 3 -arcs.
Theorem 4.4
Suppose that 1 β©½ e 2 β©½ e 1 1 subscript π 2 subscript π 1 1\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 1 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and q > 1 π 1 q>1 italic_q > 1 is a prime power.
Then the number of closed 3 3 3 3 -arcs
( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) β X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2})\in X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt%
\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT in the
q π q italic_q -Kneser graph Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT equals
q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β β = 0 e 2 β 1 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) β’ ( 1 β q β e 1 β’ e 2 Ο β’ ( e 2 β β ) ) . superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 2 β q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{q^{-(e_{1}-e_{2%
}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)}\left(1-\frac{q^{-e_{1}e_{2%
}}}{\omega(e_{2}-\ell)}\right). italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG ( 1 - divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β ) end_ARG ) .
Proof 8
Our proof uses the arguments and the notation of TheoremΒ 4.3 .
We count the closed 3-arcs ( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
with V = U 1 β U 2 π direct-sum subscript π 1 subscript π 2 V=U_{1}\oplus U_{2} italic_V = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . There are
q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π q^{2e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ choices for the pair ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in X 1 Γ X 2 subscript π 1 subscript π 2 X_{1}\times X_{2} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Each
choice of ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) gives rise to the same number
of choices of
( F 1 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 (F_{1},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in X 2 Γ X 1 subscript π 2 subscript π 1 X_{2}\times X_{1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT such that ( F 1 , U 1 , U 2 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript π 1 subscript π 2 subscript πΉ 2 (F_{1},U_{1},U_{2},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a closed 3-arc.
Hence we take U 1 = RS β’ ( I β£ 0 ) subscript π 1 RS conditional πΌ 0 U_{1}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0pt0) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ 0 ) and U 2 = RS β’ ( 0 β£ I ) subscript π 2 RS conditional 0 πΌ U_{2}=\textrm{RS}(0\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI) italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( 0 β£ italic_I ) . Following the proof of
TheoremΒ 4.3 , we write F 1 = RS β’ ( A β£ I ) subscript πΉ 1 RS conditional π΄ πΌ F_{1}=\textrm{RS}(A\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptI) italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_A β£ italic_I ) and F 2 = RS β’ ( I β£ B ) subscript πΉ 2 RS conditional πΌ π΅ F_{2}=\textrm{RS}(I\kern-2.0pt\mid\kern-2.0ptB) italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = RS ( italic_I β£ italic_B ) where
A β M e 2 Γ e 1 π΄ subscript π subscript π 2 subscript π 1 A\in M_{e_{2}\times e_{1}} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and B β M e 1 Γ e 2 π΅ subscript π subscript π 1 subscript π 2 B\in M_{e_{1}\times e_{2}} italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . We require that
F 1 β U 2 subscript πΉ 1 subscript π 2 F_{1}\neq U_{2} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , F 2 β U 1 subscript πΉ 2 subscript π 1 F_{2}\neq U_{1} italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , and that I β A β’ B β M e 2 Γ e 2 πΌ π΄ π΅ subscript π subscript π 2 subscript π 2 I-AB\in M_{e_{2}\times e_{2}} italic_I - italic_A italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT
is invertible. That is, A β 0 π΄ 0 A\neq 0 italic_A β 0 , B β 0 π΅ 0 B\neq 0 italic_B β 0 and I β A β’ B β G e 2 πΌ π΄ π΅ subscript πΊ subscript π 2 I-AB\in G_{e_{2}} italic_I - italic_A italic_B β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Suppose that A π΄ A italic_A has rank k π k italic_k . As A β 0 π΄ 0 A\neq 0 italic_A β 0 and e 2 β©½ e 1 subscript π 2 subscript π 1 e_{2}\leqslant e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , we have
| M e 2 Γ e 1 ( k ) | superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π |M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)}| | italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT | choices for A π΄ A italic_A where k β { 1 , β¦ , e 2 } π 1 β¦ subscript π 2 k\in\{1,\dots,e_{2}\} italic_k β { 1 , β¦ , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } .
Each A β M e 2 Γ e 1 ( k ) π΄ superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π A\in M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT gives the same number of choices for
B π΅ B italic_B , so we may assume that A π΄ A italic_A equals R e 2 Γ e 1 ( k ) superscript subscript π
subscript π 2 subscript π 1 π R_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT
as perΒ (4.2 ). Writing B = ( B 11 B 12 B 21 B 22 ) π΅ subscript π΅ 11 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22 B=\left(\begin{smallmatrix}B_{11}&B_{12}\\
B_{21}&B_{22}\end{smallmatrix}\right) italic_B = ( start_ROW start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW )
with B 11 β M k Γ k subscript π΅ 11 subscript π π π B_{11}\in M_{k\times k} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k Γ italic_k end_POSTSUBSCRIPT , we require that B β 0 π΅ 0 B\neq 0 italic_B β 0 and I β B 11 β G k πΌ subscript π΅ 11 subscript πΊ π I-B_{11}\in G_{k} italic_I - italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT .
If B 11 = 0 subscript π΅ 11 0 B_{11}=0 italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT = 0 , there are q e 1 β’ e 2 β k 2 β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript π 2 1 q^{e_{1}e_{2}-k^{2}}-1 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 choices for B π΅ B italic_B , namely any
non-zero matrix B = ( 0 B 12 B 21 B 22 ) π΅ 0 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22 B=\left(\begin{smallmatrix}0&B_{12}\\
B_{21}&B_{22}\end{smallmatrix}\right) italic_B = ( start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW ) . If B 11 β 0 subscript π΅ 11 0 B_{11}\neq 0 italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT β 0 , then
B 11 = I β g subscript π΅ 11 πΌ π B_{11}=I-g italic_B start_POSTSUBSCRIPT 11 end_POSTSUBSCRIPT = italic_I - italic_g where g β G k π subscript πΊ π g\in G_{k} italic_g β italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT is non-identity and B 12 , B 21 , B 22 subscript π΅ 12 subscript π΅ 21 subscript π΅ 22
B_{12},B_{21},B_{22} italic_B start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 21 end_POSTSUBSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT 22 end_POSTSUBSCRIPT are
arbitrary, so the number of choices for B π΅ B italic_B is
( q k 2 β’ Ο β’ ( k ) β 1 ) β
q k β’ ( e 2 β k ) β
q ( e 1 β k ) β’ k β
q ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) = q e 1 β’ e 2 β’ ( Ο β’ ( k ) β q β k 2 ) . β
superscript π superscript π 2 π π 1 superscript π π subscript π 2 π superscript π subscript π 1 π π superscript π subscript π 1 π subscript π 2 π superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π superscript π superscript π 2 \left(q^{k^{2}}\omega(k)-1\right)\cdot q^{k(e_{2}-k)}\cdot q^{(e_{1}-k)k}\cdot
q%
^{(e_{1}-k)(e_{2}-k)}=q^{e_{1}e_{2}}\left(\omega(k)-q^{-k^{2}}\right). ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) - 1 ) β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_k end_POSTSUPERSCRIPT β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Ο ( italic_k ) - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_k start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Hence for each A β M e 2 Γ e 1 ( k ) π΄ superscript subscript π subscript π 2 subscript π 1 π A\in M_{e_{2}\times e_{1}}^{(k)} italic_A β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT the total number of
choices for B β M e 1 Γ e 2 π΅ subscript π subscript π 1 subscript π 2 B\in M_{e_{1}\times e_{2}} italic_B β italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is
q e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( k ) β’ x k where x k := 1 β q β e 1 β’ e 2 Ο β’ ( k ) . assign superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π subscript π₯ π where subscript π₯ π
1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π q^{e_{1}e_{2}}\omega(k)x_{k}\qquad\textup{where}\quad x_{k}:=1-\frac{q^{-e_{1}%
e_{2}}}{\omega(k)}. italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT where italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT := 1 - divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) end_ARG .
Therefore, the number of pairs ( F 1 , F 2 ) subscript πΉ 1 subscript πΉ 2 (F_{1},F_{2}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is the number of pairs ( A , B ) π΄ π΅ (A,B) ( italic_A , italic_B ) namely (using the formula (4.3 ))
β k = 1 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q k β’ ( e 1 + e 2 β k ) Ο β’ ( k ) β’ Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) β
q e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( k ) β’ x k = β k = 1 e 2 Ο β’ ( e 2 ) β’ Ο β’ ( e 1 ) β’ q e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) β’ x k Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) . superscript subscript π 1 subscript π 2 β
π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π π subscript π 1 subscript π 2 π π π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript π subscript π 1 subscript π 2 π π subscript π₯ π superscript subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 2 π subscript π 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π₯ π π subscript π 1 π π subscript π 2 π \sum_{k=1}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{k(e_{1}+e_{2}-k)}}{\omega%
(k)\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}\cdot q^{e_{1}e_{2}}\omega(k)x_{k}=\sum_{k=1%
}^{e_{2}}\frac{\omega(e_{2})\omega(e_{1})q^{e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)}x_{k}}%
{\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}. β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_k ) italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG .
Multiplying by the number q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π q^{2e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ of pairs ( U 1 , U 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (U_{1},U_{2}) ( italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , the number of
closed 3-arcs is
q 2 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β k = 1 e 2 q e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) β’ x k Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) . superscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript π 1 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π₯ π π subscript π 1 π π subscript π 2 π q^{2e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{k=1}^{e_{2}}\frac{q^{e_{1}e_{2}+k(e_{1%
}+e_{2}-k)}x_{k}}{\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}. italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG .
Observing that e 1 β’ e 2 + k β’ ( e 1 + e 2 β k ) = 2 β’ e 1 β’ e 2 β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 π subscript π 2 π e_{1}e_{2}+k(e_{1}+e_{2}-k)=2e_{1}e_{2}-(e_{1}-k)(e_{2}-k) italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_k ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) = 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) , this equals
q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β k = 1 e 2 q β ( e 1 β k ) β’ ( e 2 β k ) β’ x k Ο β’ ( e 1 β k ) β’ Ο β’ ( e 2 β k ) = q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) β’ β β = 0 e 2 β 1 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β β’ x e 2 β β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript π 1 subscript π 2 superscript π subscript π 1 π subscript π 2 π subscript π₯ π π subscript π 1 π π subscript π 2 π superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β subscript π₯ subscript π 2 β π subscript π 1 subscript π 2 β π β q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})\sum_{k=1}^{e_{2}}\frac{q^{-(e_{1}-k)(e_{2}-%
k)}x_{k}}{\omega(e_{1}-k)\omega(e_{2}-k)}=q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})%
\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}x_{e_{2}-\ell}}{\omega%
(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ) end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG
where in the last step β := e 2 β k assign β subscript π 2 π \ell:=e_{2}-k roman_β := italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k ranges from e 2 β 1 subscript π 2 1 e_{2}-1 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 down to 0 0 .
4.1 Proof of Theorem 1.1 : an explicit formula for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
We finish this section by drawing together the results on 3 3 3 3 -walks and 3 3 3 3 -arcs in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT to prove TheoremΒ 1.1 . Thus we assume that q > 1 π 1 q>1 italic_q > 1 is a prime power and d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with
1 β©½ e 2 β©½ e 1 1 subscript π 2 subscript π 1 1\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 1 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , and we consider the proportion P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) of 3 3 3 3 -walks of Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT which are closed 3 3 3 3 -arcs. To prove TheoremΒ 1.1 we must prove that (1.2 ) holds for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , that is,
P β’ ( e 1 , e 2 ) = β ( 1 β q β e 1 β’ e 2 ) β’ q β e 1 β’ e 2 + β β = 0 e 2 β 1 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) = 1 β O β’ ( 1 / q ) . π subscript π 1 subscript π 2 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 π 1 π P(e_{1},e_{2})=-(1-q^{-e_{1}e_{2}})q^{-e_{1}e_{2}}+\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}%
\frac{\omega(e_{1})\omega(e_{2})q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2%
}+\ell)\omega(\ell)}=1-O(1/q). italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = - ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT + β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG = 1 - italic_O ( 1 / italic_q ) .
In addition, it suffices to consider 3 3 3 3 -walks and 3 3 3 3 -arcs in X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{2}\kern-1%
.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT by
RemarkΒ 2.1 .
Let V = ( π½ q ) d π superscript subscript π½ π π V=({\mathbb{F}}_{q})^{d} italic_V = ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT and note that we may choose decompositions
V = ( π½ q ) d = U 1 β F 1 = U 2 β F 2 π superscript subscript π½ π π direct-sum subscript π 1 subscript πΉ 1 direct-sum subscript π 2 subscript πΉ 2 V=({\mathbb{F}}_{q})^{d}=U_{1}\oplus F_{1}=U_{2}\oplus F_{2} italic_V = ( blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with U 1 , F 2 β X 1 subscript π 1 subscript πΉ 2
subscript π 1 U_{1},F_{2}\in X_{1} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT of
dimension e 1 subscript π 1 e_{1} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and U 2 , F 1 β X 2 subscript π 2 subscript πΉ 1
subscript π 2 U_{2},F_{1}\in X_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_F start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT β italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT of dimension e 2 subscript π 2 e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
The number n π n italic_n of closed 3-arcs in W 2 := X 2 Γ X 1 Γ X 2 Γ X 1 assign subscript π 2 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 W_{2}:=X_{2}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1}\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{2}%
\kern-1.0pt\times\kern-1.0ptX_{1} italic_W start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT := italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT Γ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is then given by TheoremΒ 4.4 , and the number of 3 3 3 3 -walks in W 2 subscript π 2 W_{2} italic_W start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π q^{4e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ by LemmaΒ 2.2 where ΞΎ = Ο β’ ( e 1 + e 2 ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) π π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 π subscript π 2 \xi=\frac{\omega(e_{1}+e_{2})}{\omega(e_{1})\omega(e_{2})} italic_ΞΎ = divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG . Thus by RemarkΒ 2.1 , P β’ ( e 1 , e 2 ) = n q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ π subscript π 1 subscript π 2 π superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π P(e_{1},e_{2})=\frac{n}{q^{4e_{1}e_{2}}\xi} italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ end_ARG and we have
P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 \displaystyle P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
= q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ Ο β’ ( e 1 + e 2 ) q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ β’ β β = 0 e 2 β 1 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) β’ ( 1 β q β e 1 β’ e 2 Ο β’ ( e 2 β β ) ) absent superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π superscript subscript β 0 subscript π 2 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 2 β \displaystyle=\frac{q^{4e_{1}e_{2}}\omega(e_{1}+e_{2})}{q^{4e_{1}e_{2}}\xi}%
\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+%
\ell)\omega(\ell)}\left(1-\frac{q^{-e_{1}e_{2}}}{\omega(e_{2}-\ell)}\right) = divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ end_ARG β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG ( 1 - divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β ) end_ARG )
= Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ β β = 0 e 2 β 1 q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) β’ ( 1 β q β e 1 β’ e 2 Ο β’ ( e 2 β β ) ) . absent π subscript π 1 π subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 2 β \displaystyle=\omega(e_{1})\omega(e_{2})\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{q^{-(e_{1%
}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)}\left(1-\frac{q^{-e_{%
1}e_{2}}}{\omega(e_{2}-\ell)}\right). = italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG ( 1 - divide start_ARG italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β ) end_ARG ) .
CorollaryΒ 4.2 implies that
β β = 0 e 2 β 1 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 2 β β ) β’ Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) = 1 β q β e 1 β’ e 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 2 β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 \sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{\omega(e_{1})\omega(e_{2})q^{-(e_{1}-e_{2}+\ell)%
\ell}}{\omega(e_{2}-\ell)\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)}=1-q^{-e_{1}e_{2}} β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - roman_β ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG = 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT . Hence
P β’ ( e 1 , e 2 ) = ( β β = 0 e 2 β 1 Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) β’ q β ( e 1 β e 2 + β ) β’ β Ο β’ ( e 1 β e 2 + β ) β’ Ο β’ ( β ) ) β ( 1 β q β e 1 β’ e 2 ) β’ q β e 1 β’ e 2 π subscript π 1 subscript π 2 superscript subscript β 0 subscript π 2 1 π subscript π 1 π subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 β β π subscript π 1 subscript π 2 β π β 1 superscript π subscript π 1 subscript π 2 superscript π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2})=\left(\sum_{\ell=0}^{e_{2}-1}\frac{\omega(e_{1})\omega(e_{2})q^%
{-(e_{1}-e_{2}+\ell)\ell}}{\omega(e_{1}-e_{2}+\ell)\omega(\ell)}\right)-(1-q^{%
-e_{1}e_{2}})q^{-e_{1}e_{2}} italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = ( β start_POSTSUBSCRIPT roman_β = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) roman_β end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + roman_β ) italic_Ο ( roman_β ) end_ARG ) - ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT
as in (1.2 ). When β = 0 β 0 \ell=0 roman_β = 0 the summand is Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) Ο β’ ( e 1 β e 2 ) = 1 β O β’ ( 1 / q ) π subscript π 1 π subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 1 π 1 π \frac{\omega(e_{1})\omega(e_{2})}{\omega(e_{1}-e_{2})}=1-O(1/q) divide start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG = 1 - italic_O ( 1 / italic_q ) . Finally, this implies
that P β’ ( e 1 , e 2 ) = 1 β O β’ ( 1 / q ) π subscript π 1 subscript π 2 1 π 1 π P(e_{1},e_{2})=1-O(1/q) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = 1 - italic_O ( 1 / italic_q ) , as claimed.\qed
7 Motivation from Computational Group Theory
We noted in SectionΒ 1 that the results of this paper relate to
a larger problem of recognising finite classical groups,
seeΒ [4 , 6 , 7 , 11 , 14 ] . This section
describes the context of this problem, and why the lower bound 1 β q β 1 β q β 2 1 superscript π 1 superscript π 2 1-q^{-1}-q^{-2} 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT
for the proportion P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
given in this paper is helpful, while the lower bound 1 β 2 β’ q β 1 + O β’ ( q β 2 ) 1 2 superscript π 1 π superscript π 2 1-2q^{-1}+O(q^{-2}) 1 - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT )
given inΒ [14 ] , for a related proportion, is problematic.
Let G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) denote a classical group over the field π½ q Ξ΄ d superscript subscript π½ superscript π πΏ π {\mathbb{F}}_{q^{\delta}}^{d} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT
of type π π \mathbf{X} bold_X , where π π \mathbf{X} bold_X is π π \mathbf{L} bold_L (linear), π π \mathbf{U} bold_U (unitary), π π \mathbf{S} bold_S (symplectic), or π π \mathbf{O} bold_O (orthogonal) and
Ξ΄ = 1 πΏ 1 \delta=1 italic_Ξ΄ = 1 unless π = π π π \mathbf{X}=\mathbf{U} bold_X = bold_U when Ξ΄ = 2 πΏ 2 \delta=2 italic_Ξ΄ = 2 .
Then G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) acts naturally on a vector space V = π½ q Ξ΄ d π superscript subscript π½ superscript π πΏ π V={\mathbb{F}}_{q^{\delta}}^{d} italic_V = blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT .
If G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is not solvable, let Ξ© β’ π d β’ ( q ) Ξ© subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) be the smallest normal
subgroup of G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) for which G β’ π d β’ ( q ) / Ξ© β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π Ξ© subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q)/\Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) / roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is solvable
and let S β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) denote the subgroup of G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q )
comprising matrices with determinantΒ 1 1 1 1 .
If π = π , π , π π π π π
\mathbf{X}=\mathbf{L},\mathbf{S},\mathbf{U} bold_X = bold_L , bold_S , bold_U
then S β’ π d β’ ( q ) = Ξ© β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π Ξ© subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q)=\Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) = roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) , whereas | SO d ( q ) : Ξ© d ( q ) | = 2 |{\mathrm{SO}}_{d}(q):\Omega_{d}(q)|=2 | roman_SO start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) : roman_Ξ© start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) | = 2 when
π = π π π \mathbf{X}=\mathbf{O} bold_X = bold_O .
We present the key strategy for constructive recognition algorithms of classical groups, first introduced in the
state-of-the-art algorithm [4 ] , a strategy which is also adopted in
a new algorithm currently being developed.
Conceptually we start with a group G = β¨ A β© πΊ delimited-β¨β© π΄ G=\langle A\rangle italic_G = β¨ italic_A β© which is
(either known to be, or believed to be) a classical group G = S β’ π n β’ ( q ) πΊ S subscript π π π G={\mathrm{S}\mathbf{Y}}_{n}(q) italic_G = roman_S bold_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) of type π π \mathbf{Y} bold_Y acting on a vector space V = π½ q Ξ΄ n π superscript subscript π½ superscript π πΏ π V={\mathbb{F}}_{q^{\delta}}^{n} italic_V = blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT as above.
The aim of a constructive recognition algorithm is to write the elements of a pre-defined generating set for S β’ π n β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{Y}}_{n}(q) roman_S bold_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) as words in A π΄ A italic_A .
Algorithms following the strategy
in [4 ]
are recursive. In the first step,
see for example [4 , p.Β 232 or Section 5] , they
construct a βfirst subgroup H π» H italic_H β which,
with respect to an appropriate basis, has the form
H = ( S β’ π d β’ ( q ) 0 0 I n β d ) π» S subscript π π π 0 0 subscript πΌ π π H=\left(\begin{smallmatrix}{\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q)&0\\
0&I_{n-d}\end{smallmatrix}\right) italic_H = ( start_ROW start_CELL roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW )
where d < n π π d<n italic_d < italic_n and either π = π π π \mathbf{X}=\mathbf{Y} bold_X = bold_Y or ( π , π , q ) = ( π , π , even ) π π π π π even (\mathbf{Y},\mathbf{X},q)=(\mathbf{S},\mathbf{O},\mbox{even}) ( bold_Y , bold_X , italic_q ) = ( bold_S , bold_O , even ) .
To construct H π» H italic_H , the algorithms seek a
generating
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo, namely a
( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo
( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in G β’ π d β’ ( q ) G subscript π π π \mathrm{G}\mathbf{X}_{d}(q) roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) for which
β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© contains Ξ© β’ π d β’ ( q ) Ξ© subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
The
correctness and the complexity analysis, as well as the practical runtime,
of a given constructive recognition algorithm, is underpinned by
tight estimates for the proportion of ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
in Ξ© β’ π d β’ ( q ) Ξ© subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) (or in some specified pair of Ξ© β’ π d β’ ( q ) Ξ© subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy classes) that are generating and for which each g i subscript π π g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT has prime order.
For example, the algorithm in [4 ]
seeks pairs of ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos of
the form ( g , g x ) π superscript π π₯ (g,g^{x}) ( italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT ) with g β G π πΊ g\in G italic_g β italic_G
and g x superscript π π₯ g^{x} italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT a random G πΊ G italic_G -conjugate,
where
e = e 1 = e 2 = d / 2 π subscript π 1 subscript π 2 π 2 e=e_{1}=e_{2}=d/2 italic_e = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d / 2 for some d β [ n / 3 , 2 β’ n / 3 ] . π π 3 2 π 3 d\in[n/3,2n/3]. italic_d β [ italic_n / 3 , 2 italic_n / 3 ] .
With high probability ( g , g x ) π superscript π π₯ (g,g^{x}) ( italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT ) is a generating
( e , e ) π π (e,e) ( italic_e , italic_e ) -stingray duo, see [4 , Section 5.1] .
This is implied by [4 , Lemma 5.8] in case π π \mathbf{L} bold_L , and in [7 , Lemma 3.4] for cases X = S , U , X S U
\textbf{X}=\textbf{S},\textbf{U}, X = S , U , and O . (There was an unfortunate gap in extending the proof of [4 , Lemma 5.8] to cases other than L which was repaired in [7 , Lemma 3.4] , see [7 , Remark 3.5] .)
In forthcoming algorithms, we choose d π d italic_d to be O β’ ( log β‘ ( n ) ) π π O(\log(n)) italic_O ( roman_log ( italic_n ) )
and construct ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos with d = e 1 + e 2 . π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2}. italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
The results in the present paper yield substantial improvements for
the analysis of constructive recognition algorithms in three ways.
Firstly, they are required for the analysis
of the above mentioned forthcoming algorithm, which hinges on proving that
the proportion of generating ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos among
all ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in Ξ© β’ π e 1 + e 2 β’ ( q ) Ξ© subscript π subscript π 1 subscript π 2 π \Omega\mathbf{X}_{e_{1}+e_{2}}(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is large, which will be
proved inΒ [8 ] .
Secondly, they improve existing estimates for the proportion
of ( e , e ) π π (e,e) ( italic_e , italic_e ) -stingray duos of the form ( g , g x ) π superscript π π₯ (g,g^{x}) ( italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT ) for g β Ξ© β’ π d β’ ( q ) π Ξ© subscript π π π g\in\Omega\mathbf{X}_{d}(q) italic_g β roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) that are generating,
where difficulties in handling small values of
q π q italic_q have resulted in restrictions in the applicability of complexity
estimates for these algorithms. For example, the main theorem for the
constructive recognition of classical groups in even characteristic
[4 , Theorem 1.2] requires q > 4 π 4 q>4 italic_q > 4 because the estimation result
about stingray elements it relied on (from a preprint version of
[14 ] ) had this restriction. In the published version
[14 , Theorem 2] , the only restriction is βq > 2 π 2 q>2 italic_q > 2 in the
orthogonal caseβ, see our discussion in [7 , Remark
3.5(b)] .
Finally, our results improve the bounds for the complexity analysis of existing algorithms,
by noting that the proportions used to estimate the performance of algorithms
underestimated the proportion of elements actually constructed in the algorithm.
We address these aspects in the following two subsections.
Estimating the proportion of ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos
Let G πΊ G italic_G be a group satisfying Ξ© β’ π d β’ ( q ) β΄ G β©½ G β’ π d β’ ( q ) β΄ Ξ© subscript π π π πΊ G subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q)\trianglelefteqslant G\leqslant\mathrm{G}\mathbf{X}_{d}%
(q) roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) β΄ italic_G β©½ roman_G bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) . The proportion of ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos
( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) in G πΊ G italic_G (or in some specified pair of G πΊ G italic_G -conjugacy
classes) that are generating can be estimated by bounding the
proportion of ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) which do not generate, and therefore lie in a proper
maximal subgroup of Ξ© β’ π d β’ ( q ) . Ξ© subscript π π π \Omega\mathbf{X}_{d}(q). roman_Ξ© bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
This approach was pioneered in [14 , Theorem 6]
for a classical group S β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) of type π π \mathbf{X} bold_X with d = 2 β’ e π 2 π d=2e italic_d = 2 italic_e
even, and an S β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class π π {\mathscr{C}} script_C of e π e italic_e -stingray
elements of prime order: the results [14 , Theorem 2, 5, 6] show that with
probability 1 β O β’ ( q β Ξ΄ ) 1 π superscript π πΏ 1-O(q^{-\delta}) 1 - italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT ) a pair in π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C will generate
a subgroup S β’ π d β² β’ ( q ) S subscript superscript π β² π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}^{\prime}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) of type π β² superscript π β² \mathbf{X}^{\prime} bold_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT (provided
q > 2 π 2 q>2 italic_q > 2 if π = π π π \mathbf{X}=\mathbf{O} bold_X = bold_O ), where as noted above, π β² = π superscript π β² π \mathbf{X}^{\prime}=\mathbf{X} bold_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT = bold_X or ( π , π β² , q ) = ( π , π , even ) π superscript π β² π π π even (\mathbf{X},\mathbf{X}^{\prime},q)=(\mathbf{S},\mathbf{O},\mbox{even}) ( bold_X , bold_X start_POSTSUPERSCRIPT β² end_POSTSUPERSCRIPT , italic_q ) = ( bold_S , bold_O , even ) .
Equivalently, the probability that
such a pair ( g , g x ) π superscript π π₯ (g,g^{x}) ( italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT ) fails to generate is O β’ ( q β Ξ΄ ) π superscript π πΏ O(q^{-\delta}) italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT ) . The
probability that β¨ g , g x β© π superscript π π₯
\langle g,g^{x}\rangle β¨ italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT β© is irreducible and lies in a
proper maximal subgroup of S β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) , i.e.Β it fails to generate,
is shown to be very small, namely O β’ ( q β c β’ d 2 ) π superscript π π superscript π 2 O(q^{-cd^{2}}) italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_c italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) where c π c italic_c is a constant
depending on the type π π \mathbf{X} bold_X , [14 , Theorem 6] . Therefore,
the leading
terms in the estimates correspond to pairs where β¨ g , g x β© π superscript π π₯
\langle g,g^{x}\rangle β¨ italic_g , italic_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT β© is reducible on π½ q Ξ΄ d superscript subscript π½ superscript π πΏ π {\mathbb{F}}_{q^{\delta}}^{d} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_Ξ΄ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT . In forthcoming
work [8 ] we are finding that a similar dichotomy holds for
general ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos. Also here, the most
difficult problem arises when π = π π π \mathbf{X}=\mathbf{L} bold_X = bold_L , where
the probability that an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo is not generating is dominated by the
probability that an ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duo is reducible.
Using the lower bound for P β’ ( e 1 , e 2 ) π subscript π 1 subscript π 2 P(e_{1},e_{2}) italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) obtained in TheoremΒ 1.2 we arrive
at such a bound.
Corollary 7.1
Suppose that d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with 2 β©½ e 2 β©½ e 1 2 subscript π 2 subscript π 1 2\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 2 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , and
SL d β’ ( q ) β΄ G β©½ GL d β’ ( q ) β΄ subscript SL π π πΊ subscript GL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q)\trianglelefteqslant G\leqslant{\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) β΄ italic_G β©½ roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) . Then
Number of reducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Β β€ q β 1 + q β 2 . Number of reducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ G Γ G Β superscript π 1 superscript π 2 \frac{\text{Number of reducible $(e_{1},e_{2})$-stingray duos in $G\times G$}}%
{\text{Number of $(e_{1},e_{2})$-stingray duos in $G\times G$ }}\leq q^{-1}+q^%
{-2}. divide start_ARG Number of reducible ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in italic_G Γ italic_G end_ARG start_ARG Number of ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in italic_G Γ italic_G end_ARG β€ italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
Similarly, if π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is a GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray
elements for i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 , then
Number of reducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β β€ q β 1 + q β 2 . Number of reducibleΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Number ofΒ ( e 1 , e 2 ) -stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β superscript π 1 superscript π 2 \frac{\text{Number of reducible $(e_{1},e_{2})$-stingray duos in ${\mathscr{C}%
}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}$}}{\text{Number of $(e_{1},e_{2})$-stingray duos %
in ${\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}$ }}\leq q^{-1}+q^{-2}. divide start_ARG Number of reducible ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG Number of ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG β€ italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof 12
The stated proportion is 1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) 1 π subscript π 1 subscript π 2 1-P(e_{1},e_{2}) 1 - italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) by TheoremΒ 5.1 . Then by TheoremΒ 1.2 ,
1 β q β 1 β q β 2 < P β’ ( e 1 , e 2 ) 1 superscript π 1 superscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 1-q^{-1}-q^{-2}<P(e_{1},e_{2}) 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT < italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) holds, so that 1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) < q β 1 + q β 2 1 π subscript π 1 subscript π 2 superscript π 1 superscript π 2 1-P(e_{1},e_{2})<q^{-1}+q^{-2} 1 - italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) < italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT as claimed. The bound when restricted to stingray duos in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT follows by the same argument applying TheoremΒ 1.3 rather than TheoremΒ 5.1 .
Stingray pairs versus stingray duos
We now discuss how our results improve the analysis
of the algorithm given in [4 ] originally based on the results in [14 ] .
The bounds did not accurately reflect the practical performance
in the linear case π π \mathbf{L} bold_L where the classical group is SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) with natural module π½ q d superscript subscript π½ π π {\mathbb{F}}_{q}^{d} blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT , where d = 2 β’ e π 2 π d=2e italic_d = 2 italic_e is even. Let π π {\mathscr{C}} script_C be an SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of
e π e italic_e -stingray elements.
By [14 , Lemma 5.3] , the proportion of pairs from π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C that generate a reducible subgroup is at most
2 β’ q β 1 + q β 2 β 2 β’ q β 3 β q β 4 + 2 β’ q β d 2 / 4 . 2 superscript π 1 superscript π 2 2 superscript π 3 superscript π 4 2 superscript π superscript π 2 4 2q^{-1}+q^{-2}-2q^{-3}-q^{-4}+2q^{-d^{2}/4}. 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 3 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 4 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 end_POSTSUPERSCRIPT .
(7.1)
By [14 , TheoremΒ 6] ,
the proportion of pairs from π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C that generate an irreducible
proper subgroup of SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is
O β’ ( q β d 2 / 4 + d / 2 + 2 ) π superscript π superscript π 2 4 π 2 2 O(q^{-d^{2}/4+d/2+2}) italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 + italic_d / 2 + 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Thus, for sufficiently large d π d italic_d , the probability that a random pair π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C generates SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is at least 1 β 2 β’ q β 1 + O β’ ( q β 2 ) 1 2 superscript π 1 π superscript π 2 1-2q^{-1}+O(q^{-2}) 1 - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_O ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) , which
is not a very useful bound if q = 2 π 2 q=2 italic_q = 2 !
Our suggested solution is to exploit the fact that the algorithm in [4 ] , and other algorithms under development, do not choose random pairs in π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C , rather they construct stingray duos. Thus the appropriate proportions to estimate are of the form:
Number of stingray duos inΒ π Γ π Β with a desired property Number of stingray duos inΒ π Γ π Β , Number of stingray duos inΒ π Γ π Β with a desired property Number of stingray duos inΒ π Γ π Β \frac{\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}}$ with%
a desired property}}{\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}\times{%
\mathscr{C}}$ }}, divide start_ARG Number of stingray duos in script_C Γ script_C with a desired property end_ARG start_ARG Number of stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG ,
or in the more general setting where we are considering ( e 1 , e 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (e_{1},e_{2}) ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) -stingray duos coming from π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , where π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is a conjugacy class of e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray elements, estimates of the form:
Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β with a desired property Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β . Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β with a desired property Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β \frac{\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{%
2}$ with a desired property}}{\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}_%
{1}\times{\mathscr{C}}_{2}$ }}. divide start_ARG Number of stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with a desired property end_ARG start_ARG Number of stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG .
In other words, the proportions required for the complexity analysis of the recognition algorithms mentioned above
require a different denominator .
For the case where the desired property we wish to estimate is reducibility, CorollaryΒ 7.1 yields
an upper bound that is independent of e 1 , e 2 subscript π 1 subscript π 2
e_{1},e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and, in particular, is an
improvement on the bound obtained by applying EquationΒ (7.1 ) to
the case relevant to [4 , 14 ] .
However, to derive estimates for the proportion of stingray duos which
are irreducible but non-generating using the estimates
fromΒ [14 , Theorem 6] , we need to know the proportion of pairs
in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT which are stingray duos.
This proportion is given in TheoremΒ 7.2 Β below.
Theorem 7.2
Let d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and let π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be a GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of
e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray elements, for i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 . Then
Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β | π 1 Γ π 2 | = 1 ΞΎ , whereΒ ΞΎ = Ο β’ ( d ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 ) . Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 Β subscript π 1 subscript π 2 1 π whereΒ ΞΎ = Ο β’ ( d ) Ο β’ ( e 1 ) β’ Ο β’ ( e 2 )
\frac{\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{%
2}$ }}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}=\frac{1}{\xi},\qquad\textup%
{where $\xi=\frac{\omega(d)}{\omega(e_{1})\omega(e_{2})}$}. divide start_ARG Number of stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG , where italic_ΞΎ = divide start_ARG italic_Ο ( italic_d ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_Ο ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .
Moreover, if 2 β©½ e 2 β©½ e 1 2 subscript π 2 subscript π 1 2\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 2 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , then
( 1 β q β d ) β’ ( 1 β q β ( d β 1 ) ) ( 1 β q β 1 ) β’ ( 1 β q β 2 ) β©½ ΞΎ < 1 1 β q β 1 β q β 2 + q β 5 1 superscript π π 1 superscript π π 1 1 superscript π 1 1 superscript π 2 π 1 1 superscript π 1 superscript π 2 superscript π 5 \frac{(1-q^{-d})(1-q^{-(d-1)})}{(1-q^{-1})(1-q^{-2})}\leqslant\xi<\frac{1}{1-q%
^{-1}-q^{-2}+q^{-5}} divide start_ARG ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d end_POSTSUPERSCRIPT ) ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_d - 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG β©½ italic_ΞΎ < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG .
Proof 13
Let G d = GL d β’ ( q ) subscript πΊ π subscript GL π π G_{d}={\mathrm{GL}}_{d}(q) italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) .
By LemmaΒ 3.7 (a),
| π 1 Γ π 2 | = | G d | | G e 2 | β
( q e 1 β 1 ) β
| G d | | G e 1 | β
( q e 2 β 1 ) = | G d | 2 | G e 1 | β
| G e 2 | β
( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) subscript π 1 subscript π 2 β
subscript πΊ π β
subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 subscript πΊ π β
subscript πΊ subscript π 1 superscript π subscript π 2 1 superscript subscript πΊ π 2 β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 |{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|=\frac{|G_{d}|}{|G_{e_{2}}|\cdot(q^{%
e_{1}}-1)}\cdot\frac{|G_{d}|}{|G_{e_{1}}|\cdot(q^{e_{2}}-1)}=\frac{|G_{d}|^{2}%
}{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|\cdot(q^{e_{1}}-1)(q^{e_{2}}-1)} | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | = divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG β
divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG = divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG
and we note that
| G d | | G e 1 | β
| G e 2 | = q d 2 β e 1 2 β e 2 2 β’ ΞΎ = q 2 β’ e 2 β’ e 2 β’ ΞΎ . subscript πΊ π β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π superscript π 2 superscript subscript π 1 2 superscript subscript π 2 2 π superscript π 2 subscript π 2 subscript π 2 π \frac{|G_{d}|}{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|}=q^{d^{2}-e_{1}^{2}-e_{2}^{2}}\xi=q%
^{2e_{2}e_{2}}\xi. divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ .
Next, by LemmasΒ 3.6 (b)(ii) andΒ 3.7 (c), the number of stingray duos in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is equal to the number of 3 3 3 3 -walks in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT times | G e 1 | β
| G e 2 | ( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 \frac{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|}{(q^{e_{1}}-1)(q^{e_{2}}-1)} divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG . Moreover, by LemmaΒ 2.2 , the number of 3 3 3 3 -walks in Ξ e 1 , e 2 subscript Ξ subscript π 1 subscript π 2
\Gamma_{e_{1},e_{2}} roman_Ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π q^{4e_{1}e_{2}}\xi italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ . Thus the number N π N italic_N of stingrays duos in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is equal to
N = q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ β
| G e 1 | β
| G e 2 | ( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) . π β
superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 N=q^{4e_{1}e_{2}}\xi\cdot\frac{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|}{(q^{e_{1}}-1)(q^{e%
_{2}}-1)}. italic_N = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ β
divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG .
The proportion of stingray duos in
π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT is therefore equal to
N | π 1 Γ π 2 | = q 4 β’ e 1 β’ e 2 β’ ΞΎ β
| G e 1 | β
| G e 2 | ( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) β
| G e 1 | β
| G e 2 | β
( q e 1 β 1 ) β’ ( q e 2 β 1 ) | G d | 2 = 1 ΞΎ π subscript π 1 subscript π 2 β
superscript π 4 subscript π 1 subscript π 2 π β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 β
subscript πΊ subscript π 1 subscript πΊ subscript π 2 superscript π subscript π 1 1 superscript π subscript π 2 1 superscript subscript πΊ π 2 1 π \frac{N}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}=q^{4e_{1}e_{2}}\xi\cdot%
\frac{|G_{e_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|}{(q^{e_{1}}-1)(q^{e_{2}}-1)}\cdot\frac{|G_{e%
_{1}}|\cdot|G_{e_{2}}|\cdot(q^{e_{1}}-1)(q^{e_{2}}-1)}{|G_{d}|^{2}}=\frac{1}{\xi} divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT 4 italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_ΞΎ β
divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG start_ARG ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG β
divide start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
| italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | β
( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) ( italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) end_ARG start_ARG | italic_G start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG
as claimed. InΒ [7 ] the q π q italic_q -binomial notation
( d e ) q = Ο β’ ( d ) Ο β’ ( e ) β’ Ο β’ ( d β e ) subscript binomial π π π π π π π π π π \binom{d}{e}_{q}=\frac{\omega(d)}{\omega(e)\omega(d-e)} ( FRACOP start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_e end_ARG ) start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG italic_Ο ( italic_d ) end_ARG start_ARG italic_Ο ( italic_e ) italic_Ο ( italic_d - italic_e ) end_ARG is used. Using this notation ΞΎ = ( d e 2 ) q π subscript binomial π subscript π 2 π \xi=\binom{d}{e_{2}}_{q} italic_ΞΎ = ( FRACOP start_ARG italic_d end_ARG start_ARG italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG ) start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT , and
( 1 β q β d ) β’ ( 1 β q β ( d β 1 ) ) ( 1 β q β 1 ) β’ ( 1 β q β 2 ) β©½ ΞΎ < Ο β’ ( β ) β 1 1 superscript π π 1 superscript π π 1 1 superscript π 1 1 superscript π 2 π π superscript 1 \frac{(1-q^{-d})(1-q^{-(d-1)})}{(1-q^{-1})(1-q^{-2})}\leqslant\xi<\omega(%
\infty)^{-1} divide start_ARG ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d end_POSTSUPERSCRIPT ) ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_d - 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG β©½ italic_ΞΎ < italic_Ο ( β ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT byΒ [7 , LemmaΒ 5.2] , with Ο β’ ( β ) π \omega(\infty) italic_Ο ( β ) as in (1.1 ). Moreover Ο β’ ( β ) > 1 β q β 1 β q β 2 + q β 5 π 1 superscript π 1 superscript π 2 superscript π 5 \omega(\infty)>1-q^{-1}-q^{-2}+q^{-5} italic_Ο ( β ) > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT byΒ [7 , LemmaΒ 5.1] .
Note that TheoremΒ 7.2 yields a new upper bound on the proportion of pairs from π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT that generate a reducible subgroup.
Lemma 7.3
Let d = e 1 + e 2 π subscript π 1 subscript π 2 d=e_{1}+e_{2} italic_d = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT with 2 β©½ e 2 β©½ e 1 2 subscript π 2 subscript π 1 2\leqslant e_{2}\leqslant e_{1} 2 β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β©½ italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , and let π i subscript π π {\mathscr{C}}_{i} script_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be a GL d β’ ( q ) subscript GL π π {\mathrm{GL}}_{d}(q) roman_GL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of
e i subscript π π e_{i} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -stingray elements, for i = 1 , 2 π 1 2
i=1,2 italic_i = 1 , 2 . Then the proportion of pairs from π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT that generate a reducible subgroup is 1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) ΞΎ 1 π subscript π 1 subscript π 2 π 1-\frac{P(e_{1},e_{2})}{\xi} 1 - divide start_ARG italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG with ΞΎ π \xi italic_ΞΎ as in TheoremΒ 7.2 , and
1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) ΞΎ < 2 β’ q β 1 + q β 2 β 2 β’ q β 3 β q β 4 . 1 π subscript π 1 subscript π 2 π 2 superscript π 1 superscript π 2 2 superscript π 3 superscript π 4 1-\frac{P(e_{1},e_{2})}{\xi}<2q^{-1}+q^{-2}-2q^{-3}-q^{-4}. 1 - divide start_ARG italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG < 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 3 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 4 end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof 14
Let β β \mathcal{I} caligraphic_I be the set of pairs ( g 1 , g 2 ) β π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT such that β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© is irreducible, so the proportion we need to bound is 1 β | β | / | π 1 Γ π 2 | 1 β subscript π 1 subscript π 2 1-|\mathcal{I}|/|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}| 1 - | caligraphic_I | / | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | . If ( g 1 , g 2 ) β π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2})\in{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© is irreducible, then the corresponding subspaces U 1 , U 2 subscript π 1 subscript π 2
U_{1},U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT in DefinitionΒ 3.2 must be disjoint, as otherwise β¨ g 1 , g 2 β© subscript π 1 subscript π 2
\langle g_{1},g_{2}\rangle β¨ italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT β© would leave invariant the proper subspace U 1 + U 2 subscript π 1 subscript π 2 U_{1}+U_{2} italic_U start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Hence ( g 1 , g 2 ) subscript π 1 subscript π 2 (g_{1},g_{2}) ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) is a stingray duo. Thus β β \mathcal{I} caligraphic_I is the set of irreducible stingray duos in π 1 Γ π 2 subscript π 1 subscript π 2 {\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Therefore, if N = Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 π Number of stingray duos inΒ π 1 Γ π 2 N=\text{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}$} italic_N = Number of stingray duos in script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , then TheoremΒ 5.1 gives
| β | | π 1 Γ π 2 | = | β | N β
N | π 1 Γ π 2 | = P β’ ( e 1 , e 2 ) β
N | π 1 Γ π 2 | . β subscript π 1 subscript π 2 β
β π π subscript π 1 subscript π 2 β
π subscript π 1 subscript π 2 π subscript π 1 subscript π 2 \frac{|\mathcal{I}|}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}=\frac{|%
\mathcal{I}|}{N}\cdot\frac{N}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}=P(e_%
{1},e_{2})\cdot\frac{N}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}. divide start_ARG | caligraphic_I | end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = divide start_ARG | caligraphic_I | end_ARG start_ARG italic_N end_ARG β
divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) β
divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG .
TheoremΒ 7.2 gives N | π 1 Γ π 2 | = 1 ΞΎ > 1 β q β 1 β q β 2 + q β 5 π subscript π 1 subscript π 2 1 π 1 superscript π 1 superscript π 2 superscript π 5 \frac{N}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|}=\frac{1}{\xi}>1-q^{-1}-q^%
{-2}+q^{-5} divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT and, in addition, TheoremΒ 1.2 gives P β’ ( e 1 , e 2 ) > 1 β q β 1 β q β 2 π subscript π 1 subscript π 2 1 superscript π 1 superscript π 2 P(e_{1},e_{2})>1-q^{-1}-q^{-2} italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT . The following calculation completes the proof as
q β 6 + q β 7 < q β 5 superscript π 6 superscript π 7 superscript π 5 q^{-6}+q^{-7}<q^{-5} italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 6 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 7 end_POSTSUPERSCRIPT < italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT
1 β | β | | π 1 Γ π 2 | 1 β subscript π 1 subscript π 2 \displaystyle 1-\frac{|\mathcal{I}|}{|{\mathscr{C}}_{1}\times{\mathscr{C}}_{2}|} 1 - divide start_ARG | caligraphic_I | end_ARG start_ARG | script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT Γ script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT | end_ARG
= 1 β P β’ ( e 1 , e 2 ) ΞΎ < 1 β ( 1 β q β 1 β q β 2 ) β
( 1 β q β 1 β q β 2 + q β 5 ) absent 1 π subscript π 1 subscript π 2 π 1 β
1 superscript π 1 superscript π 2 1 superscript π 1 superscript π 2 superscript π 5 \displaystyle=1-\frac{P(e_{1},e_{2})}{\xi}<1-(1-q^{-1}-q^{-2})\cdot(1-q^{-1}-q%
^{-2}+q^{-5}) = 1 - divide start_ARG italic_P ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG italic_ΞΎ end_ARG < 1 - ( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) β
( 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT )
= 2 β’ q β 1 + q β 2 β 2 β’ q β 3 β q β 4 β q β 5 + q β 6 + q β 7 . absent 2 superscript π 1 superscript π 2 2 superscript π 3 superscript π 4 superscript π 5 superscript π 6 superscript π 7 \displaystyle=2q^{-1}+q^{-2}-2q^{-3}-q^{-4}-q^{-5}+q^{-6}+q^{-7}. = 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 3 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 4 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 5 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 6 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 7 end_POSTSUPERSCRIPT .
The upper bound in LemmaΒ 7.3 with e 1 = e 2 subscript π 1 subscript π 2 e_{1}=e_{2} italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_e start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT always improves the bound
in (7.1 ). When q = 2 π 2 q=2 italic_q = 2 , this yields the upper bound 15 / 16 15 16 15/16 15 / 16 for all d π d italic_d .
Finally, the following lower bound for the proportion of pairs sought in
the algorithm in [4 ] improves its analysis, and better
reflects the fact that the algorithm produces stingray duos.
Corollary 7.4
Let π π {\mathscr{C}} script_C be an S β’ π d β’ ( q ) S subscript π π π {\mathrm{S}\mathbf{X}}_{d}(q) roman_S bold_X start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of
e π e italic_e -stingray elements with e = d 2 π π 2 e=\frac{d}{2} italic_e = divide start_ARG italic_d end_ARG start_ARG 2 end_ARG . Then, for some positive constant c π c italic_c ,
Number of generating stingray duos inΒ π Γ π Number of stingray duos inΒ π Γ π Β > 1 β q β 1 β q β 2 β c β
q β d 2 / 4 + d / 2 + 2 . Number of generating stingray duos inΒ π Γ π Number of stingray duos inΒ π Γ π Β 1 superscript π 1 superscript π 2 β
π superscript π superscript π 2 4 π 2 2 \frac{\textrm{Number of generating stingray duos in ${\mathscr{C}}\times{%
\mathscr{C}}$}}{\textrm{Number of stingray duos in ${\mathscr{C}}\times{%
\mathscr{C}}$ }}>1-q^{-1}-q^{-2}-c\cdot q^{-d^{2}/4+d/2+2}. divide start_ARG Number of generating stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG start_ARG Number of stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_c β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 + italic_d / 2 + 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof 15
Applying the bound in TheoremΒ 7.2 together with [14 , Theorem 6]
to the linear case π π \mathbf{L} bold_L where π 1 = π 2 = π subscript π 1 subscript π 2 π {\mathscr{C}}_{1}={\mathscr{C}}_{2}={\mathscr{C}} script_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = script_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = script_C is an SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) -conjugacy class of e π e italic_e -stingray elements for e = d / 2 π π 2 e=d/2 italic_e = italic_d / 2 of order equal to a
primitive prime divisor of q d / 2 β 1 superscript π π 2 1 q^{d/2}-1 italic_q start_POSTSUPERSCRIPT italic_d / 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 we find:
Number of irreducible but non-generating stingray duos inΒ π Γ π Number of stingray duos inΒ π Γ π Β = Number of irreducible but non-generating stingray duos inΒ π Γ π Number of stingray duos inΒ π Γ π Β absent \displaystyle{}\frac{\textrm{Number of irreducible but non-generating stingray%
duos in ${\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}}$}}{\textrm{Number of stingray duos %
in ${\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}}$ }}= divide start_ARG Number of irreducible but non-generating stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG start_ARG Number of stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG =
Number of irreducible but non-generating stingray duos inΒ π Γ π | π Γ π | / ΞΎ < c β
q β d 2 / 4 + d / 2 + 2 Number of irreducible but non-generating stingray duos inΒ π Γ π π π π β
π superscript π superscript π 2 4 π 2 2 \displaystyle{}\frac{\textrm{Number of irreducible but non-generating stingray%
duos in ${\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}}$}}{|{\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}%
}|/\xi}<c\cdot q^{-d^{2}/4+d/2+2} divide start_ARG Number of irreducible but non-generating stingray duos in script_C Γ script_C end_ARG start_ARG | script_C Γ script_C | / italic_ΞΎ end_ARG < italic_c β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 + italic_d / 2 + 2 end_POSTSUPERSCRIPT
for some positive constant c π c italic_c . By TheoremΒ 1.3 , the proportion of irreducible ( e , e ) π π (e,e) ( italic_e , italic_e ) -stingray duos is P β’ ( e , e ) π π π P(e,e) italic_P ( italic_e , italic_e ) , and by TheoremΒ 1.2 , P β’ ( e , e ) > 1 β q β 1 β q β 2 π π π 1 superscript π 1 superscript π 2 P(e,e)>1-q^{-1}-q^{-2} italic_P ( italic_e , italic_e ) > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT , and hence the proportion of stingray duos in π Γ π π π {\mathscr{C}}\times{\mathscr{C}} script_C Γ script_C which generate SL d β’ ( q ) subscript SL π π {\mathrm{SL}}_{d}(q) roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT ( italic_q ) is at least
P β’ ( e , e ) β c β
q β d 2 / 4 + d / 2 + 2 > 1 β q β 1 β q β 2 β c β
q β d 2 / 4 + d / 2 + 2 . π π π β
π superscript π superscript π 2 4 π 2 2 1 superscript π 1 superscript π 2 β
π superscript π superscript π 2 4 π 2 2 P(e,e)-c\cdot q^{-d^{2}/4+d/2+2}>1-q^{-1}-q^{-2}-c\cdot q^{-d^{2}/4+d/2+2}. italic_P ( italic_e , italic_e ) - italic_c β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 + italic_d / 2 + 2 end_POSTSUPERSCRIPT > 1 - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_c β
italic_q start_POSTSUPERSCRIPT - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / 4 + italic_d / 2 + 2 end_POSTSUPERSCRIPT .