Kummers, spinors, and heights

Jef Laga and Jack A. Thorne
Abstract

Let f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1k[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1𝑘delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1}\in k[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] be a polynomial of nonzero discriminant. The Jacobian Jfsubscript𝐽𝑓J_{f}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT of the odd hyperelliptic curve Cf:y2=f(x):subscript𝐶𝑓superscript𝑦2𝑓𝑥C_{f}:y^{2}=f(x)italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT : italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f ( italic_x ) is an abelian variety of dimension g𝑔gitalic_g, equipped with a symmetric theta divisor ΘΘ\Thetaroman_Θ defining a principal polarisation. We show that the morphism Jf2g1subscript𝐽𝑓superscriptsuperscript2𝑔1J_{f}\to\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT associated to the linear system |2Θ|2Θ|2\Theta|| 2 roman_Θ | may be described explicitly, for any g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1, using the theory of pure spinors.

We apply this theory to study the heights of rational points in Jf(k)subscript𝐽𝑓𝑘J_{f}(k)italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ), when k𝑘kitalic_k is a number field. As a particular consequence, we show that 100%percent100100\%100 % of monic, degree 2g+12𝑔12g+12 italic_g + 1 polynomials f(x)[x]𝑓𝑥delimited-[]𝑥f(x)\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) ∈ blackboard_Z [ italic_x ] of nonzero discriminant Δ(f)Δ𝑓\Delta(f)roman_Δ ( italic_f ) have the property that, for any non-trivial point PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ), the canonical height of P𝑃Pitalic_P satisfies

h^Θ(P)(3g14g(2g+1)ϵ)log|Δ(f)|.subscript^Θ𝑃3𝑔14𝑔2𝑔1italic-ϵΔ𝑓\widehat{h}_{\Theta}(P)\geq\left(\frac{3g-1}{4g(2g+1)}-\epsilon\right)\log|% \Delta(f)|.over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ) ≥ ( divide start_ARG 3 italic_g - 1 end_ARG start_ARG 4 italic_g ( 2 italic_g + 1 ) end_ARG - italic_ϵ ) roman_log | roman_Δ ( italic_f ) | .

This is a ‘density 1’ form of the Lang–Silverman conjecture [34].

1 Introduction

Context.

Let g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1. In this paper, our focus is the family of odd hyperelliptic curves Cfsubscript𝐶𝑓C_{f}italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT, defined as the smooth projective completions of the affine curves

Cf0:y2=f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1,:superscriptsubscript𝐶𝑓0superscript𝑦2𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1C_{f}^{0}:y^{2}=f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1},italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT : italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ,

where f(x)[x]𝑓𝑥delimited-[]𝑥f(x)\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) ∈ blackboard_Z [ italic_x ] is a polynomial of nonzero discriminant Δ(f)Δ𝑓\Delta(f)roman_Δ ( italic_f ). There is a unique marked point PCf()subscript𝑃subscript𝐶𝑓P_{\infty}\in C_{f}(\mathbb{Q})italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) at infinity, and (g1)P𝑔1subscript𝑃(g-1)P_{\infty}( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT is a theta characteristic; therefore the Jacobian Jf=PicCf0subscript𝐽𝑓subscriptsuperscriptPic0subscript𝐶𝑓J_{f}=\operatorname{Pic}^{0}_{C_{f}}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = roman_Pic start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT admits a principal polarisation, defined by the symmetric theta divisor Θ=t(g1)PWg1Θsuperscriptsubscript𝑡𝑔1subscript𝑃subscript𝑊𝑔1\Theta=t_{(g-1)P_{\infty}}^{\ast}W_{g-1}roman_Θ = italic_t start_POSTSUBSCRIPT ( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT.

Our motivation is an explicit question about the heights of rational points PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ), asked in our previous paper [22]. (For the purposes of this discussion, a height is any function h:Jf():subscript𝐽𝑓h:J_{f}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}italic_h : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R such that, for any c𝑐c\in\mathbb{R}italic_c ∈ blackboard_R, the set {PJf()h(P)c}conditional-set𝑃subscript𝐽𝑓𝑃𝑐\{P\in J_{f}(\mathbb{Q})\mid h(P)\leq c\}{ italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) ∣ italic_h ( italic_P ) ≤ italic_c } is finite.) One possible choice of height is the dagger height hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT, whose definition, given in terms of the Mumford representation of the point P𝑃Pitalic_P, we now recall.

The points PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) are in bijection with the triples (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ), where

U(x)=xm+u1xm1++um,𝑈𝑥superscript𝑥𝑚subscript𝑢1superscript𝑥𝑚1subscript𝑢𝑚U(x)=x^{m}+u_{1}x^{m-1}+\dots+u_{m},italic_U ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ,
V(x)=x2g+1m+v1x2gm++v2g+1m[x],𝑉𝑥superscript𝑥2𝑔1𝑚subscript𝑣1superscript𝑥2𝑔𝑚subscript𝑣2𝑔1𝑚delimited-[]𝑥V(x)=x^{2g+1-m}+v_{1}x^{2g-m}+\dots+v_{2g+1-m}\in\mathbb{Q}[x],italic_V ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Q [ italic_x ] ,

are monic polynomials of degrees m𝑚mitalic_m, 2g+1m2𝑔1𝑚2g+1-m2 italic_g + 1 - italic_m, respectively (for some 0mg0𝑚𝑔0\leq m\leq g0 ≤ italic_m ≤ italic_g depending on P𝑃Pitalic_P),

R(x)=r1xm1+r2xm2++rm[x]𝑅𝑥subscript𝑟1superscript𝑥𝑚1subscript𝑟2superscript𝑥𝑚2subscript𝑟𝑚delimited-[]𝑥R(x)=r_{1}x^{m-1}+r_{2}x^{m-2}+\dots+r_{m}\in\mathbb{Q}[x]italic_R ( italic_x ) = italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Q [ italic_x ]

is a polynomial of degree m1absent𝑚1\leq m-1≤ italic_m - 1, and we have the relation fR2=UV𝑓superscript𝑅2𝑈𝑉f-R^{2}=UVitalic_f - italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_U italic_V. (The dictionary is that P𝑃Pitalic_P corresponds to the class of the divisor DmP𝐷𝑚subscript𝑃D-mP_{\infty}italic_D - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, where DCf0𝐷superscriptsubscript𝐶𝑓0D\leq C_{f}^{0}italic_D ≤ italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT is the effective divisor defined by the equations U(x)=yR(x)=0𝑈𝑥𝑦𝑅𝑥0U(x)=y-R(x)=0italic_U ( italic_x ) = italic_y - italic_R ( italic_x ) = 0.) We define

h(P)=h(U)=h(1:u1::um),h^{\dagger}(P)=h(U)=h(1:u_{1}:\dots:u_{m}),italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_P ) = italic_h ( italic_U ) = italic_h ( 1 : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : … : italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ) ,

as the usual logarithmic Weil height of the point [1:u1::um]delimited-[]:1subscript𝑢1::subscript𝑢𝑚[1:u_{1}:\dots:u_{m}][ 1 : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : … : italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ] of projective space m()superscript𝑚\mathbb{P}^{m}(\mathbb{Q})blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_Q ).

The following was the main theorem of [22].

Theorem 1.1.

Fix g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1 and ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0. Then 100%percent100100\%100 % of polynomials f(x)=x2g+1+c2x2g1++c2g+1[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2𝑔1delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{2}x^{2g-1}+\dots+c_{2g+1}\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ italic_x ] have the property that for any point PJf(){0}𝑃subscript𝐽𝑓0P\in J_{f}(\mathbb{Q})-\{0\}italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) - { 0 }, h(P)(gϵ)log0pt(f)superscript𝑃𝑔italic-ϵ0𝑝𝑡𝑓h^{\dagger}(P)\geq(g-\epsilon)\log 0pt(f)italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_P ) ≥ ( italic_g - italic_ϵ ) roman_log 0 italic_p italic_t ( italic_f ).

Here we define 0pt(f)=max|ci|1/i0𝑝𝑡𝑓superscriptsubscript𝑐𝑖1𝑖0pt(f)=\max|c_{i}|^{1/i}0 italic_p italic_t ( italic_f ) = roman_max | italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 1 / italic_i end_POSTSUPERSCRIPT, and ‘100%percent100100\%100 %’ indicates a set of full density with respect to the ordering given by 0pt(f)0𝑝𝑡𝑓0pt(f)0 italic_p italic_t ( italic_f ). The question is then if one can prove similar results for the heights more usually associated with Jfsubscript𝐽𝑓J_{f}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT, including:

  • The naive height h:Jf():subscript𝐽𝑓h:J_{f}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}italic_h : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R, defined by composing the usual height 2g1()superscriptsuperscript2𝑔1\mathbb{P}^{2^{g}-1}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R on projective space with the Kummer morphism Jf(H0(Jf,𝒪Jf(2Θ)))2g1subscript𝐽𝑓superscriptH0superscriptsubscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θsimilar-to-or-equalssuperscriptsuperscript2𝑔1J_{f}\to\mathbb{P}(\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))^{\vee})% \simeq\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P ( roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ) ≃ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT associated to the linear system |2Θ|2Θ|2\Theta|| 2 roman_Θ |. (Recall this morphism factors through an embedding of the Kummer variety Kf=Jf/{±1}subscript𝐾𝑓subscript𝐽𝑓plus-or-minus1K_{f}=J_{f}/\{\pm 1\}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT / { ± 1 } in 2g1superscriptsuperscript2𝑔1\mathbb{P}^{2^{g}-1}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT.)

  • The canonical height h^Θ:Jf():subscript^Θsubscript𝐽𝑓\widehat{h}_{\Theta}:J_{f}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R, which may be defined, following Tate, by the formula

    h^Θ=12limn4nh([2n](P)).subscript^Θ12subscript𝑛superscript4𝑛delimited-[]superscript2𝑛𝑃\widehat{h}_{\Theta}=\frac{1}{2}\lim_{n\to\infty}4^{-n}h([2^{n}](P)).over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_n → ∞ end_POSTSUBSCRIPT 4 start_POSTSUPERSCRIPT - italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_h ( [ 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ] ( italic_P ) ) .

Comparing either height with hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT presents difficulties, especially when g𝑔gitalic_g is large. The first problem is that the naive height hhitalic_h is not well-defined, but rather depends on a choice of co-ordinates on (H0(Jf,𝒪Jf(2Θ)))superscriptH0superscriptsubscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathbb{P}(\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))^{\vee})blackboard_P ( roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ) (equivalently, a choice of basis for the 2gsuperscript2𝑔2^{g}2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT-dimensional \mathbb{Q}blackboard_Q-vector space H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) )). If g=1𝑔1g=1italic_g = 1, then Θ=PΘsubscript𝑃\Theta=P_{\infty}roman_Θ = italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT and there is the ‘obvious’ choice of basis {1,x}1𝑥\{1,x\}{ 1 , italic_x }. When g=2𝑔2g=2italic_g = 2, Cassels and Flynn [7, Ch. 3] describe an explicit basis, and give the equation of the Kummer surface in 3superscript3\mathbb{P}^{3}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT; a generic point PJf𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT, with Mumford triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ), is sent to the point [1:u1:u2:u2v1+v3]delimited-[]:1subscript𝑢1:subscript𝑢2:subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑣3[1:u_{1}:u_{2}:u_{2}v_{1}+v_{3}][ 1 : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ], showing immediately that h(P)h(P)superscript𝑃𝑃h^{\dagger}(P)\leq h(P)italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_P ) ≤ italic_h ( italic_P ). Stubbs, Duquesne, and Müller [37, 13, 25] gave similar formulae in the case g=3𝑔3g=3italic_g = 3, again leading to a formula h(P)h(P)superscript𝑃𝑃h^{\dagger}(P)\leq h(P)italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_P ) ≤ italic_h ( italic_P ) for any point PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ). (In another work, Stoll [36] gave formulae valid also for even hyperelliptic curves of genus 3.) This implies that Theorem 1.1 holds also with hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT replaced by the naive height hhitalic_h when g3𝑔3g\leq 3italic_g ≤ 3. However, we are not aware of any analogous results on a normalisation of hhitalic_h when g4𝑔4g\geq 4italic_g ≥ 4 that would allow one to prove a result for all g𝑔gitalic_g.

The second problem is that comparing the canonical height h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT (which at least does not depend on any auxiliary choices) to hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT or hhitalic_h explicitly is difficult without, e.g., a precise description of the embedding Kf2g1subscript𝐾𝑓superscriptsuperscript2𝑔1K_{f}\to\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT and the associated duplication morphism [2]:KfKf:delimited-[]2subscript𝐾𝑓subscript𝐾𝑓[2]:K_{f}\to K_{f}[ 2 ] : italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT. Using such a description, Stoll gave a concrete lower bound for h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT in terms of hhitalic_h in the cases g=2,3𝑔23g=2,3italic_g = 2 , 3 [35, 36]. Using Arakelov theory, Holmes [17] proved a bound h^Θ12h+Of(1)subscript^Θ12superscriptsubscript𝑂𝑓1\widehat{h}_{\Theta}\geq\frac{1}{2}h^{\dagger}+O_{f}(1)over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT ≥ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT + italic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) for any g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1, but without an explicit description of the dependence of the constant on f𝑓fitalic_f, and therefore not sufficient for a version of Theorem 1.1 with hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT replaced by h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT.

Finally, it should be mentioned that if we pass to an extension k/𝑘k/\mathbb{Q}italic_k / blackboard_Q large enough to be able to define a theta structure (in the sense of Mumford [26]) on the invertible sheaf 𝒪Jf(2Θ)subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta)caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ), then the Stone–Von Neumann theorem determines a choice of co-ordinates on H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))ksubscripttensor-productsuperscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ𝑘\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))\otimes_{\mathbb{Q}}kroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) ⊗ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT italic_k (well-defined up to scalar multiple), and explicit bounds between the canonical height and the induced naive height are then available (see e.g. [41, 29]). However, passing to this extension k/𝑘k/\mathbb{Q}italic_k / blackboard_Q requires adjoining at least all of the roots of the polynomial f(x)𝑓𝑥f(x)italic_f ( italic_x ), and this approach does not seem useful for studying the variation of heights in the family Cfsubscript𝐶𝑓C_{f}italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT, or for applications to computing the set Jf()subscript𝐽𝑓J_{f}(\mathbb{Q})italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) of rational points in examples.

Results of this paper.

In this paper, we give an explicit description of the Kummer embedding, for any g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1, and prove analogues of Theorem 1.1 for both the naive and canonical height on Jfsubscript𝐽𝑓J_{f}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT. This includes the following results:

  • We show that there is a canonical choice of basis for the \mathbb{Q}blackboard_Q-vector space H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ), and show how to compute the induced morphism Jf2g1subscript𝐽𝑓superscriptsuperscript2𝑔1J_{f}\to\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT explicitly in terms of the Mumford representation (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) of a point PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ). (See §3.2 –in fact, this works over any field k𝑘kitalic_k of characteristic not 2, but we stick to the case k=𝑘k=\mathbb{Q}italic_k = blackboard_Q in the discussion here for simplicity.)

  • The space H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) is a representation of the theta group 𝒢(2Θ)𝒢2Θ\mathcal{G}(2\Theta)caligraphic_G ( 2 roman_Θ ), which sits in a short exact sequence

    0𝔾m𝒢(2Θ)J[2]00subscript𝔾𝑚𝒢2Θ𝐽delimited-[]200\to\mathbb{G}_{m}\to\mathcal{G}(2\Theta)\to J[2]\to 00 → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT → caligraphic_G ( 2 roman_Θ ) → italic_J [ 2 ] → 0

    of linear algebraic \mathbb{Q}blackboard_Q-groups. For any 2-torsion point TJ[2]𝑇𝐽delimited-[]2T\in J[2]italic_T ∈ italic_J [ 2 ], we write down lifts T~𝒢(2Θ)~𝑇𝒢2Θ\widetilde{T}\in\mathcal{G}(2\Theta)over~ start_ARG italic_T end_ARG ∈ caligraphic_G ( 2 roman_Θ ) and show how to compute the matrices MT~subscript𝑀~𝑇M_{\widetilde{T}}italic_M start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_T end_ARG end_POSTSUBSCRIPT of their action on H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) in our given basis (see §4.2).

  • We prove the existence of quartic polynomials δ1,,δ2g[x1,,x2g]subscript𝛿1subscript𝛿superscript2𝑔subscript𝑥1subscript𝑥superscript2𝑔\delta_{1},\dots,\delta_{2^{g}}\in\mathbb{Q}[x_{1},\dots,x_{2^{g}}]italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Q [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] such that the induced rational map 2g12g1superscriptsuperscript2𝑔1superscriptsuperscript2𝑔1\mathbb{P}^{2^{g}-1}\dashrightarrow\mathbb{P}^{2^{g}-1}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⇢ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT is defined on Kfsubscript𝐾𝑓K_{f}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT and agrees there with the duplication map [2]:KfKf:delimited-[]2subscript𝐾𝑓subscript𝐾𝑓[2]:K_{f}\to K_{f}[ 2 ] : italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT. An explicit description of the δisubscript𝛿𝑖\delta_{i}italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT may be given in terms of the matrices MT~subscript𝑀~𝑇M_{\widetilde{T}}italic_M start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_T end_ARG end_POSTSUBSCRIPT, and it is therefore possible to compute the δisubscript𝛿𝑖\delta_{i}italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT in examples (see §4.1). This formulation is also well-adapted to the study of the canonical height h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT.

  • We describe explicit equations for the subvariety Kf2g1subscript𝐾𝑓superscriptsuperscript2𝑔1K_{f}\leq\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ≤ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT. We show that the ideal of quadrics vanishing on Kfsubscript𝐾𝑓K_{f}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is independent of f𝑓fitalic_f, and that Kfsubscript𝐾𝑓K_{f}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is defined scheme-theoretically in 2g1superscriptsuperscript2𝑔1\mathbb{P}^{2^{g}-1}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT by quadrics and quartics. This makes it possible to decide whether a given point P2g1()𝑃superscriptsuperscript2𝑔1P\in\mathbb{P}^{2^{g}-1}(\mathbb{Q})italic_P ∈ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_Q ) lies in Kf()subscript𝐾𝑓K_{f}(\mathbb{Q})italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ). Finally, we give a simple criterion to decide whether a point PKf()𝑃subscript𝐾𝑓P\in K_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) lifts to Jf()subscript𝐽𝑓J_{f}(\mathbb{Q})italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ). (See §3.5)

A particular consequence of the first point above is that the naive height h:Jf():subscript𝐽𝑓h:J_{f}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}italic_h : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R is well-defined. Using our explicit description of the Kummer embedding, we can show that hhsuperscripth\geq h^{\dagger}italic_h ≥ italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT and hence that Theorem 1.1 holds for this height:

Theorem 1.2 (Theorem 5.1).

Fix g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1 and ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0. Then 100%percent100100\%100 % of polynomials f(x)=x2g+1+c2x2g1++c2g+1[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2𝑔1delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{2}x^{2g-1}+\dots+c_{2g+1}\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ italic_x ] have the property that for any point PJf(){0}𝑃subscript𝐽𝑓0P\in J_{f}(\mathbb{Q})-\{0\}italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) - { 0 }, h(P)(gϵ)log0pt(f)𝑃𝑔italic-ϵ0𝑝𝑡𝑓h(P)\geq(g-\epsilon)\log 0pt(f)italic_h ( italic_P ) ≥ ( italic_g - italic_ϵ ) roman_log 0 italic_p italic_t ( italic_f ).

We then apply these results to the canonical height h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT. First, we give an explicit lower bound for h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT in terms of the naive height hhitalic_h that applies to all polynomials f(x)𝑓𝑥f(x)italic_f ( italic_x ) (not just those in a density 1 subset):

Theorem 1.3.

Fix g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1. Then there is a constant c(g)𝑐𝑔c(g)\in\mathbb{R}italic_c ( italic_g ) ∈ blackboard_R such that for any f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1}\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ italic_x ] of nonzero discriminant, and any PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ), we have

h^Θ(P)12h(P)112g(7g+5)log0pt(f)+c(g).subscript^Θ𝑃12𝑃112𝑔7𝑔50𝑝𝑡𝑓𝑐𝑔\widehat{h}_{\Theta}(P)\geq\frac{1}{2}h(P)-\frac{1}{12}g(7g+5)\log 0pt(f)+c(g).over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ) ≥ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_h ( italic_P ) - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 12 end_ARG italic_g ( 7 italic_g + 5 ) roman_log 0 italic_p italic_t ( italic_f ) + italic_c ( italic_g ) .

(See Theorem 5.4 for a more precise result.) Finally, we prove an analogue of Theorem 1.1 for the canonical height.

Theorem 1.4 (Theorem 5.11).

Fix g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1 and ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0. Then 100%percent100100\%100 % of polynomials f(x)=x2g+1+c2x2g1++c2g+1[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2𝑔1delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{2}x^{2g-1}+\dots+c_{2g+1}\in\mathbb{Z}[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ italic_x ] have the property that for any point PJf(){0}𝑃subscript𝐽𝑓0P\in J_{f}(\mathbb{Q})-\{0\}italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) - { 0 }, h^Θ(P)(3g12ϵ)log0pt(f)subscript^Θ𝑃3𝑔12italic-ϵ0𝑝𝑡𝑓\widehat{h}_{\Theta}(P)\geq(\frac{3g-1}{2}-\epsilon)\log 0pt(f)over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_P ) ≥ ( divide start_ARG 3 italic_g - 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG - italic_ϵ ) roman_log 0 italic_p italic_t ( italic_f ).

The statement in the abstract follows from this one, using the lower bound |Δ(f)|0pt(f)2g(2g+1)much-less-thanΔ𝑓0𝑝𝑡superscript𝑓2𝑔2𝑔1|\Delta(f)|\ll 0pt(f)^{2g(2g+1)}| roman_Δ ( italic_f ) | ≪ 0 italic_p italic_t ( italic_f ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g ( 2 italic_g + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT.

We conclude this description of our results with an explicit example. Suppose we take g=5𝑔5g=5italic_g = 5; then to any Mumford triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) should be associated a point of 31superscript31\mathbb{P}^{31}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 31 end_POSTSUPERSCRIPT. The generic case is when degU=5degree𝑈5\deg U=5roman_deg italic_U = 5, in which case the co-ordinates of this point are (up to sign and powers of 2222, made explicit in Proposition 2.18) the Pfaffians of the pair

(ξi)=(u5,u4,u3,u2,u1),subscript𝜉𝑖subscript𝑢5subscript𝑢4subscript𝑢3subscript𝑢2subscript𝑢1(\xi_{i})=(-u_{5},-u_{4},-u_{3},-u_{2},-u_{1}),( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT , - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT , - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ,

(ξij)=(012(2r3r5+u5v4+u3v6)12(2r2r5+u5v3+u2v6)12(2r1r5+u5v2+u1v6)12(u5v1+v6)12(2r3r5u5v4u3v6)012(2r2r4+2r1r5+u5v2+u4v3+u2v5+u1v6)12(2r1r4+u5v1+u4v2+u1v5+v6)12(u4v1+u5+v5)12(2r2r5u5v3u2v6)12(2r2r42r1r5u5v2u4v3u2v5u1v6)012(2r1r3+u4v1+u3v2+u1v4+u5+v5)12(u3v1+u4+v4)12(2r1r5u5v2u1v6)12(2r1r4u5v1u4v2u1v5v6)12(2r1r3u4v1u3v2u1v4u5v5)012(u2v1+u3+v3)12(u5v1v6)12(u4v1u5v5)12(u3v1u4v4)12(u2v1u3v3)0).subscript𝜉𝑖𝑗0122subscript𝑟3subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣4subscript𝑢3subscript𝑣6122subscript𝑟2subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣3subscript𝑢2subscript𝑣6122subscript𝑟1subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣612subscript𝑢5subscript𝑣1subscript𝑣6122subscript𝑟3subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣4subscript𝑢3subscript𝑣60122subscript𝑟2subscript𝑟42subscript𝑟1subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣2subscript𝑢4subscript𝑣3subscript𝑢2subscript𝑣5subscript𝑢1subscript𝑣6122subscript𝑟1subscript𝑟4subscript𝑢5subscript𝑣1subscript𝑢4subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣5subscript𝑣612subscript𝑢4subscript𝑣1subscript𝑢5subscript𝑣5122subscript𝑟2subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣3subscript𝑢2subscript𝑣6122subscript𝑟2subscript𝑟42subscript𝑟1subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣2subscript𝑢4subscript𝑣3subscript𝑢2subscript𝑣5subscript𝑢1subscript𝑣60122subscript𝑟1subscript𝑟3subscript𝑢4subscript𝑣1subscript𝑢3subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣4subscript𝑢5subscript𝑣512subscript𝑢3subscript𝑣1subscript𝑢4subscript𝑣4122subscript𝑟1subscript𝑟5subscript𝑢5subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣6122subscript𝑟1subscript𝑟4subscript𝑢5subscript𝑣1subscript𝑢4subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣5subscript𝑣6122subscript𝑟1subscript𝑟3subscript𝑢4subscript𝑣1subscript𝑢3subscript𝑣2subscript𝑢1subscript𝑣4subscript𝑢5subscript𝑣5012subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑢3subscript𝑣312subscript𝑢5subscript𝑣1subscript𝑣612subscript𝑢4subscript𝑣1subscript𝑢5subscript𝑣512subscript𝑢3subscript𝑣1subscript𝑢4subscript𝑣412subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑢3subscript𝑣30(\xi_{ij})=\left(\begin{array}[]{ccccc}0&\frac{1}{2}(2r_{3}r_{5}+u_{5}v_{4}+u_% {3}v_{6})&\frac{1}{2}(2r_{2}r_{5}+u_{5}v_{3}+u_{2}v_{6})&\frac{1}{2}(2r_{1}r_{% 5}+u_{5}v_{2}+u_{1}v_{6})&\frac{1}{2}(u_{5}v_{1}+v_{6})\\ \frac{1}{2}(-2r_{3}r_{5}-u_{5}v_{4}-u_{3}v_{6})&0&\frac{1}{2}(2r_{2}r_{4}+2r_{% 1}r_{5}+u_{5}v_{2}+u_{4}v_{3}+u_{2}v_{5}+u_{1}v_{6})&\frac{1}{2}(2r_{1}r_{4}+u% _{5}v_{1}+u_{4}v_{2}+u_{1}v_{5}+v_{6})&\frac{1}{2}(u_{4}v_{1}+u_{5}+v_{5})\\ \frac{1}{2}(-2r_{2}r_{5}-u_{5}v_{3}-u_{2}v_{6})&\frac{1}{2}(-2r_{2}r_{4}-2r_{1% }r_{5}-u_{5}v_{2}-u_{4}v_{3}-u_{2}v_{5}-u_{1}v_{6})&0&\frac{1}{2}(2r_{1}r_{3}+% u_{4}v_{1}+u_{3}v_{2}+u_{1}v_{4}+u_{5}+v_{5})&\frac{1}{2}(u_{3}v_{1}+u_{4}+v_{% 4})\\ \frac{1}{2}(-2r_{1}r_{5}-u_{5}v_{2}-u_{1}v_{6})&\frac{1}{2}(-2r_{1}r_{4}-u_{5}% v_{1}-u_{4}v_{2}-u_{1}v_{5}-v_{6})&\frac{1}{2}(-2r_{1}r_{3}-u_{4}v_{1}-u_{3}v_% {2}-u_{1}v_{4}-u_{5}-v_{5})&0&\frac{1}{2}(u_{2}v_{1}+u_{3}+v_{3})\\ \frac{1}{2}(-u_{5}v_{1}-v_{6})&\frac{1}{2}(-u_{4}v_{1}-u_{5}-v_{5})&\frac{1}{2% }(-u_{3}v_{1}-u_{4}-v_{4})&\frac{1}{2}(-u_{2}v_{1}-u_{3}-v_{3})&0\\ \end{array}\right).( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - 2 italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_r start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

(These Pfaffians ξIsubscript𝜉𝐼\xi_{I}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT are indexed by subsets I{0,,4}𝐼04I\subset\{0,\dots,4\}italic_I ⊂ { 0 , … , 4 }; if |I|𝐼|I|| italic_I | is even, then the Pfaffian ξIsubscript𝜉𝐼\xi_{I}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT is the minor of the corresponding submatrix of (ξij)subscript𝜉𝑖𝑗(\xi_{ij})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ), while if |I|𝐼|I|| italic_I | is odd, then the definition is as given in §2.4 below.) Thus the first few co-ordinates of this point are

[1:u1:u2:u3:u4:u5:u3u2v1v3:u4+u3v1+v4:u5u4v1v5:u5v1+v6:[1:-u_{1}:u_{2}:-u_{3}:u_{4}:-u_{5}:-u_{3}-u_{2}v_{1}-v_{3}:u_{4}+u_{3}v_{1}+v% _{4}:-u_{5}-u_{4}v_{1}-v_{5}:u_{5}v_{1}+v_{6}:\dots[ 1 : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 6 end_POSTSUBSCRIPT : …

Proposition 3.4 shows that in this case, and in general, that the co-ordinates are polynomials, with coefficients in \mathbb{Z}blackboard_Z, in the coefficients of U𝑈Uitalic_U, V𝑉Vitalic_V, and R𝑅Ritalic_R.

For an example featuring the duplication polynomials δisubscript𝛿𝑖\delta_{i}italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, see §4.3 below.

Methods.

Our description of the Kummer embedding is based on the well-known identification of Jfsubscript𝐽𝑓J_{f}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT with a subvariety of the Grassmannian Gr(g,2g+2)Gr𝑔2𝑔2\operatorname{Gr}(g,2g+2)roman_Gr ( italic_g , 2 italic_g + 2 ): more precisely, with the locus of g𝑔gitalic_g-planes contained in the base locus of a nondegenerate pencil of quadrics. This description is studied variously in [32, 12, 11, 40] from both an ‘Albanese’ and a ‘Picard’ point of view. The starting point for our work is that the Kummer variety admits a similar description.

We first introduce some notation. Let us take now k𝑘kitalic_k to be any field of characteristic not 2, and f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1k[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1𝑘delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1}\in k[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] a polynomial of nonzero discriminant. We define a nondegenerate quadratic space V=k[x]/(f(x))𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥V=k[x]/(f(x))italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ), equipped with the symmetric bilinear form ψ(a,b)=τ(ab)𝜓𝑎𝑏𝜏𝑎𝑏\psi(a,b)=\tau(ab)italic_ψ ( italic_a , italic_b ) = italic_τ ( italic_a italic_b ), where the multiplication is in the ring k[x]/(f(x))𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥k[x]/(f(x))italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ) and τ:Vk:𝜏𝑉𝑘\tau:V\to kitalic_τ : italic_V → italic_k is the linear form defined by τ(i=02gaixi)=a2g𝜏superscriptsubscript𝑖02𝑔subscript𝑎𝑖superscript𝑥𝑖subscript𝑎2𝑔\tau(\sum_{i=0}^{2g}a_{i}x^{i})=a_{2g}italic_τ ( ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT. We write OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) for the orthogonal Grassmannian (of isotropic g𝑔gitalic_g-places in V𝑉Vitalic_V).

The first key construction of our paper is the definition of morphisms

Ψ:JfOGr(g,V),Σ:OGr(g,V)2g1:Ψsubscript𝐽𝑓OGr𝑔𝑉Σ:OGr𝑔𝑉superscriptsuperscript2𝑔1\Psi:J_{f}\rightarrow\operatorname{OGr}(g,V),\,\,\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V% )\hookrightarrow\mathbb{P}^{2^{g}-1}roman_Ψ : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ↪ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT

whose composition is isomorphic to the Kummer embedding. The morphism ΨΨ\Psiroman_Ψ may be described concretely as follows. Let WCf0𝑊superscriptsubscript𝐶𝑓0W\subset C_{f}^{0}italic_W ⊂ italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT denote the finite étale k𝑘kitalic_k-scheme defined by the equation y=0𝑦0y=0italic_y = 0, so there is an identification H0(W,𝒪W)=VsuperscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊𝑉\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{W})=Vroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_V. Suppose that PJf(k)𝑃subscript𝐽𝑓𝑘P\in J_{f}(k)italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) is a point corresponding to the class of the divisor DmP𝐷𝑚subscript𝑃D-mP_{\infty}italic_D - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT. If D=Pi𝐷subscript𝑃𝑖D=\sum P_{i}italic_D = ∑ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with PiCf(k¯)subscript𝑃𝑖superscriptsubscript𝐶𝑓¯𝑘P_{i}\in C_{f}^{\circ}(\bar{k})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∘ end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_k end_ARG ), write U=(xx(Pi))𝑈product𝑥𝑥subscript𝑃𝑖U=\prod(x-x(P_{i}))italic_U = ∏ ( italic_x - italic_x ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) and suppose for simplicity that D𝐷Ditalic_D is disjoint from W𝑊Witalic_W; in other words, that U𝑈Uitalic_U is a unit in the étale algebra V=k[x]/(f(x))𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥V=k[x]/(f(x))italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ). Then we show that the image of the composition

H0(Cf,𝒪Cf((2g+2m1)P2D))H0(W,𝒪W)=V×U1VsuperscriptH0subscript𝐶𝑓subscript𝒪subscript𝐶𝑓2𝑔2𝑚1subscript𝑃2𝐷superscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊𝑉absentsuperscript𝑈1𝑉\mathrm{H}^{0}(C_{f},\mathcal{O}_{C_{f}}((2g+2m-1)P_{\infty}-2D))\rightarrow% \mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{W})=V\xrightarrow{\times U^{-1}}Vroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g + 2 italic_m - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_D ) ) → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_V start_ARROW start_OVERACCENT × italic_U start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW italic_V

is a g𝑔gitalic_g-dimensional isotropic subspace FPsubscript𝐹𝑃F_{P}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT of V𝑉Vitalic_V, where the first map is the natural ‘reduction mod y𝑦yitalic_y’ map. We set Ψ(P)=FPΨ𝑃subscript𝐹𝑃\Psi(P)=F_{P}roman_Ψ ( italic_P ) = italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT. We show that this description defines a morphism Ψ:JfOGr(g,V):Ψsubscript𝐽𝑓OGr𝑔𝑉\Psi\colon J_{f}\rightarrow\operatorname{OGr}(g,V)roman_Ψ : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → roman_OGr ( italic_g , italic_V ) that factors through an embedding of the Kummer KfOGr(g,V)subscript𝐾𝑓OGr𝑔𝑉K_{f}\hookrightarrow\operatorname{OGr}(g,V)italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ↪ roman_OGr ( italic_g , italic_V ).

The determinant of the tautological quotient bundle on OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) is very ample, and corresponds to the Plücker embedding of the orthogonal Grassmannian. This line bundle has a very ample square root, that we denote 𝒪OGr(g,V)(1)subscript𝒪OGr𝑔𝑉1\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}(1)caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ); the global sections of this line bundle form the 2gsuperscript2𝑔2^{g}2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT-dimensional spin representation S𝑆Sitalic_S of the Spin group Spin(V)Spin𝑉\operatorname{Spin}(V)roman_Spin ( italic_V ) (double cover of the special orthogonal group SO(V)SO𝑉\operatorname{SO}(V)roman_SO ( italic_V ) – in fact, we use the full Clifford group ΓΓ\Gammaroman_Γ, which is a 𝔾msubscript𝔾𝑚\mathbb{G}_{m}blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT-extension of O(V)O𝑉\operatorname{O}(V)roman_O ( italic_V ) with derived group Spin(V)Spin𝑉\operatorname{Spin}(V)roman_Spin ( italic_V )). We write Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) for the induced embedding. We then show:

Theorem 1.5.

There is an isomorphism ΨΣ𝒪(S)(1)=Ψ𝒪OGr(g,V)(1)𝒪Jf(2Θ)superscriptΨsuperscriptΣsubscript𝒪𝑆1superscriptΨsubscript𝒪OGr𝑔𝑉1subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\Psi^{\ast}\Sigma^{\ast}\mathcal{O}_{\mathbb{P}(S)}(1)=\Psi^{\ast}\mathcal{O}_% {\operatorname{OGr}(g,V)}(1)\cong\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta)roman_Ψ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT roman_Σ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P ( italic_S ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = roman_Ψ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) ≅ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ), which determines an isomorphism S=H0(OGr(g,V),𝒪OGr(g,V)(1))H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscript𝑆superscriptH0OGr𝑔𝑉subscript𝒪OGr𝑔𝑉1superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2ΘS^{\vee}=\mathrm{H}^{0}(\operatorname{OGr}(g,V),\mathcal{O}_{\operatorname{OGr% }(g,V)}(1))\cong\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) ) ≅ roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ).

We can now explain how to define an explicit basis for H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ), and therefore an explicit embedding Kf2g1subscript𝐾𝑓superscriptsuperscript2𝑔1K_{f}\hookrightarrow\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ↪ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT. The quadratic space V𝑉Vitalic_V comes equipped with a basis p0,,p2gsubscript𝑝0subscript𝑝2𝑔p_{0},\dots,p_{2g}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT satisfying ψ(pi,pj)=δi,2gj𝜓subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗subscript𝛿𝑖2𝑔𝑗\psi(p_{i},p_{j})=\delta_{i,2g-j}italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i , 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT (this comes by ‘straightening’ the power basis 1,x,,x2g1𝑥superscript𝑥2𝑔1,x,\dots,x^{2g}1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT of V𝑉Vitalic_V in a minimal way, cf. Lemma 2.1). The spin representation of S𝑆Sitalic_S may be identified, as a vector space, with the exterior algebra p2g,,pg+1superscriptsubscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1\bigwedge^{\ast}\langle p_{2g},\dots,p_{g+1}\rangle⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ⟩: a basis is provided by the standard basis of monomials in p2g,,pg+1subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1p_{2g},\dots,p_{g+1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT. (This ordering is taken in order that the formulae for the embedding Kf2g1subscript𝐾𝑓superscriptsuperscript2𝑔1K_{f}\to\mathbb{P}^{2^{g}-1}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT line up with the existing ones in [7, 25] in the cases g=2,3𝑔23g=2,3italic_g = 2 , 3.)

The properties of the Kummer embedding are then an exercise in the study of the spin representation, and pure spinors in particular. (Elements of the spin representation are called spinors, and those representing points in the image of the embedding Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) are called pure spinors – hence the name of this paper.) Especially, we show that the theta group 𝒢(2Θ)𝒢2Θ\mathcal{G}(2\Theta)caligraphic_G ( 2 roman_Θ ) may be identified with a subgroup of the Clifford group ΓΓ\Gammaroman_Γ, itself a subgroup of the units in the Clifford algebra C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ). The matrices MT~subscript𝑀~𝑇M_{\widetilde{T}}italic_M start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_T end_ARG end_POSTSUBSCRIPT giving the action of an element MT~𝒢(2Θ)subscript𝑀~𝑇𝒢2ΘM_{\widetilde{T}}\in\mathcal{G}(2\Theta)italic_M start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_T end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_G ( 2 roman_Θ ) on H0(Jf,𝒪Jf(2Θ))superscriptH0subscript𝐽𝑓subscript𝒪subscript𝐽𝑓2Θ\mathrm{H}^{0}(J_{f},\mathcal{O}_{J_{f}}(2\Theta))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 roman_Θ ) ) may then be computed using multiplication in the Clifford algebra. The comparison between the dagger height hsuperscripth^{\dagger}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT and the induced naive height hhitalic_h is a consequence of the explicit description of the morphism ΨΨ\Psiroman_Ψ.

It seems likely that our description of the image Kfsubscript𝐾𝑓K_{f}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT of ΨΨ\Psiroman_Ψ as a subvariety of a rational subvariety of 2g1superscriptsuperscript2𝑔1\mathbb{P}^{2^{g}-1}blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT of dimension g(g+1)/2𝑔𝑔12g(g+1)/2italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 might be useful in efficiently searching for rational points on Kfsubscript𝐾𝑓K_{f}italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT. Relatedly, we also describe, for any PJf(k)𝑃subscript𝐽𝑓𝑘P\in J_{f}(k)italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ), a twisted analogue of morphism ΨΨ\Psiroman_Ψ, which is closely related to the soluble 2-covering of Jfsubscript𝐽𝑓J_{f}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT determined by the point P𝑃Pitalic_P (see §3.6).

It remains to explain how we approach the proofs of Theorems 1.3 and 1.4 on the canonical height. Theorem 1.3 is proved by following the method of [35], using our description of the embedding ΨΨ\Psiroman_Ψ and the duplication morphism in terms of linear algebra. To prove Theorem 1.4, we need to take a slightly different approach, introducing a fourth height h~:Jf():~subscript𝐽𝑓\widetilde{h}:J_{f}(\mathbb{Q})\to\mathbb{R}over~ start_ARG italic_h end_ARG : italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) → blackboard_R, that we call the reduction height, and which plays an important role in the proofs of the main theorems of [22]. For a point PJf()𝑃subscript𝐽𝑓P\in J_{f}(\mathbb{Q})italic_P ∈ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_Q ) with Mumford triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ), say with (U,f)=1𝑈𝑓1(U,f)=1( italic_U , italic_f ) = 1, this may be defined by the formula

h~(P)=12h(1:u1::um)+12logi=12g+1|U(ωi)||f(ωi)|,\widetilde{h}(P)=\frac{1}{2}h^{\infty}(1:u_{1}:\dots:u_{m})+\frac{1}{2}\log% \sum_{i=1}^{2g+1}\frac{|U(\omega_{i})|}{|f^{\prime}(\omega_{i})|},over~ start_ARG italic_h end_ARG ( italic_P ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_h start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : … : italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ) + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG roman_log ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG | italic_U ( italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG start_ARG | italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG ,

where ω1,,ω2g+1subscript𝜔1subscript𝜔2𝑔1\omega_{1},\dots,\omega_{2g+1}\in\mathbb{C}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_ω start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_C are the roots of f(x)𝑓𝑥f(x)italic_f ( italic_x ), and hsuperscripth^{\infty}italic_h start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT denotes the non-archimedean contribution to the naive height of the point [1:u1::um]m()[1:u_{1}:\dots:u_{m}]\in\mathbb{P}^{m}(\mathbb{Q})[ 1 : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : … : italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ] ∈ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_Q ). This reduction height differs from 12h12superscript\frac{1}{2}h^{\dagger}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_h start_POSTSUPERSCRIPT † end_POSTSUPERSCRIPT only in the contribution of the infinite place; the methods of op. cit. show that, as f𝑓fitalic_f varies, h~~\widetilde{h}over~ start_ARG italic_h end_ARG cannot be ‘too small, too often’. Again using our description of the Kummer embedding, combined with the rather explicit results on theta functions of hyperelliptic curves given in Mumford’s book [28], we compare explicitly the local reduction height and the local canonical height at the infinite place. Inputting this result into the strategy of [22] then allows us to prove Theorem 1.4.

Structure of this paper.

We now describe the structure of this paper. In §2, we develop the needed theory of the Clifford algebra, its spin representation S𝑆Sitalic_S, and its pure spinors, in the case of an odd-dimensional quadratic space. Nothing here is new, but it is important for our applications to have precise statements (and clear sign conventions!). In §3, we carry out our main constructions, defining the morphism Ψ:J(S):Ψ𝐽𝑆\Psi:J\to\mathbb{P}(S)roman_Ψ : italic_J → blackboard_P ( italic_S ) and relating it to the |2Θ|2Θ|2\Theta|| 2 roman_Θ |-linear system of J𝐽Jitalic_J, and characterizing its image in terms of linear algebra.

In §4, we make the action of the theta group 𝒢(2Θ)𝒢2Θ\mathcal{G}(2\Theta)caligraphic_G ( 2 roman_Θ ) on S𝑆Sitalic_S explicit, and use this to give a description of the duplication morphism [2]:KK:delimited-[]2𝐾𝐾[2]:K\to K[ 2 ] : italic_K → italic_K. We work out an explicit example in the case g=4𝑔4g=4italic_g = 4, k=𝔽5𝑘subscript𝔽5k=\mathbb{F}_{5}italic_k = blackboard_F start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT. Finally, in §5, we use this theory to study the canonical height h^Θsubscript^Θ\widehat{h}_{\Theta}over^ start_ARG italic_h end_ARG start_POSTSUBSCRIPT roman_Θ end_POSTSUBSCRIPT on the Jacobian of an odd hyperelliptic curve, and establish our main Theorem 1.4.

2 Odd orthogonal spaces and the spinor variety

In this section, we record some basic results about quadratic spaces of odd rank, and develop some of the theory of the Clifford algebra and its associated spin representation S𝑆Sitalic_S, including the description of the embedding Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) in terms of pure spinors. This material has been well-understood since at least the works of Cartan and Chevalley [6, 8]. However, we have developed what we need from scratch here, for several reasons. First, it is important for our intended applications to have explicit formulae, without sign ambiguities, which requires a careful description of our conventions. Second, we have not been able to find a reference that treats the exactly the results we need in the required level of generality.

Throughout §2, we fix a field k𝑘kitalic_k of characteristic not 2, an integer g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1, and write V=(V,ψ)𝑉𝑉𝜓V=(V,\psi)italic_V = ( italic_V , italic_ψ ) for a regular quadratic space over k𝑘kitalic_k of dimension 2g+12𝑔12g+12 italic_g + 1 (i.e. a k𝑘kitalic_k-vector space equipped with a non-degenerate symmetric bilinear form ψ𝜓\psiitalic_ψ).

2.1 The basic example

Lemma 2.1.

Let =(b0,,b2g)subscript𝑏0subscript𝑏2𝑔\mathcal{B}=(b_{0},\dots,b_{2g})caligraphic_B = ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a k𝑘kitalic_k-basis of V𝑉Vitalic_V such that for each 0i,j2gformulae-sequence0𝑖𝑗2𝑔0\leq i,j\leq 2g0 ≤ italic_i , italic_j ≤ 2 italic_g such that i+j<2g𝑖𝑗2𝑔i+j<2gitalic_i + italic_j < 2 italic_g, ψ(bi,bj)=0𝜓subscript𝑏𝑖subscript𝑏𝑗0\psi(b_{i},b_{j})=0italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = 0. Then there exists a unique k𝑘kitalic_k-basis 𝒫=(p0,,p2g)𝒫subscript𝑝0subscript𝑝2𝑔\mathcal{P}=(p_{0},\dots,p_{2g})caligraphic_P = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) of V𝑉Vitalic_V satisfying the following conditions:

  1. 1.

    pi=bisubscript𝑝𝑖subscript𝑏𝑖p_{i}=b_{i}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each i=0,,g𝑖0𝑔i=0,\dots,gitalic_i = 0 , … , italic_g.

  2. 2.

    pg+ibg+i+bg+i1,,bgi+1,bgisubscript𝑝𝑔𝑖subscript𝑏𝑔𝑖subscript𝑏𝑔𝑖1subscript𝑏𝑔𝑖1subscript𝑏𝑔𝑖p_{g+i}\in b_{g+i}+\langle b_{g+i-1},\dots,b_{g-i+1},b_{g-i}\rangleitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUBSCRIPT + ⟨ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⟩ for each i=1,,g𝑖1𝑔i=1,\dots,gitalic_i = 1 , … , italic_g.

  3. 3.

    For each i=0,,2g𝑖02𝑔i=0,\dots,2gitalic_i = 0 , … , 2 italic_g and for each 0i,j2gformulae-sequence0𝑖𝑗2𝑔0\leq i,j\leq 2g0 ≤ italic_i , italic_j ≤ 2 italic_g such that i+j2g𝑖𝑗2𝑔i+j\neq 2gitalic_i + italic_j ≠ 2 italic_g, ψ(pi,pj)=0𝜓subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗0\psi(p_{i},p_{j})=0italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = 0.

Proof.

We show by induction on i=0,,2g𝑖02𝑔i=0,\dots,2gitalic_i = 0 , … , 2 italic_g that we can find unique vectors pjsubscript𝑝𝑗p_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (j=0,,i𝑗0𝑖j=0,\dots,iitalic_j = 0 , … , italic_i) satisfying (1) and (2), and which moreover satisfy ψ(pr,ps)=0𝜓subscript𝑝𝑟subscript𝑝𝑠0\psi(p_{r},p_{s})=0italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 for all 0rsi0𝑟𝑠𝑖0\leq r\leq s\leq i0 ≤ italic_r ≤ italic_s ≤ italic_i such that r+s2g𝑟𝑠2𝑔r+s\neq 2gitalic_r + italic_s ≠ 2 italic_g. If 0ig0𝑖𝑔0\leq i\leq g0 ≤ italic_i ≤ italic_g, then it is clear that pj=bjsubscript𝑝𝑗subscript𝑏𝑗p_{j}=b_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT is the only choice. Suppose instead that i=g+l𝑖𝑔𝑙i=g+litalic_i = italic_g + italic_l for some l1𝑙1l\geq 1italic_l ≥ 1. Then p0,,pg+l1subscript𝑝0subscript𝑝𝑔𝑙1p_{0},\dots,p_{g+{l-1}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT are uniquely determined, by induction. We are looking for pi=pg+lsubscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑔𝑙p_{i}=p_{g+l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT of the form pg+l=bg+l+λl1bg+l1++λlbglsubscript𝑝𝑔𝑙subscript𝑏𝑔𝑙subscript𝜆𝑙1subscript𝑏𝑔𝑙1subscript𝜆𝑙subscript𝑏𝑔𝑙p_{g+l}=b_{g+l}+\lambda_{l-1}b_{g+{l-1}}+\dots+\lambda_{-l}b_{g-l}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT = italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_λ start_POSTSUBSCRIPT - italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l end_POSTSUBSCRIPT for constants λl1,,λlksubscript𝜆𝑙1subscript𝜆𝑙𝑘\lambda_{l-1},\dots,\lambda_{-l}\in kitalic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT - italic_l end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k.

We have ψ(pgr,pg+l)=0𝜓subscript𝑝𝑔𝑟subscript𝑝𝑔𝑙0\psi(p_{g-r},p_{g+l})=0italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 if r>l𝑟𝑙r>litalic_r > italic_l, while ψ(pgl+1,pg+l)=ψ(bgl+1,bg+l)+λl1ψ(bgl+1,bg+l1)𝜓subscript𝑝𝑔𝑙1subscript𝑝𝑔𝑙𝜓subscript𝑏𝑔𝑙1subscript𝑏𝑔𝑙subscript𝜆𝑙1𝜓subscript𝑏𝑔𝑙1subscript𝑏𝑔𝑙1\psi(p_{g-l+1},p_{g+l})=\psi(b_{g-l+1},b_{g+l})+\lambda_{l-1}\psi(b_{g-l+1},b_% {g+l-1})italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT ). Since ψ(bgl+1,bg+l1)0𝜓subscript𝑏𝑔𝑙1subscript𝑏𝑔𝑙10\psi(b_{g-l+1},b_{g+l-1})\neq 0italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ 0 by the nondegeneracy of ψ𝜓\psiitalic_ψ, this gives a unique choice for λl1subscript𝜆𝑙1\lambda_{l-1}italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 1 end_POSTSUBSCRIPT. Considering the equations ψ(pgr,pg+l)=0𝜓subscript𝑝𝑔𝑟subscript𝑝𝑔𝑙0\psi(p_{g-r},p_{g+l})=0italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 for r=l2,,1l𝑟𝑙21𝑙r=l-2,\dots,1-litalic_r = italic_l - 2 , … , 1 - italic_l shows that similarly λl2,,λ1lsubscript𝜆𝑙2subscript𝜆1𝑙\lambda_{l-2},\dots,\lambda_{1-l}italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_l - 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT 1 - italic_l end_POSTSUBSCRIPT are determined. Finally, we find ψ(pg+l,pg+l)=2λlψ(bg+l,bgl)+𝜓subscript𝑝𝑔𝑙subscript𝑝𝑔𝑙2subscript𝜆𝑙𝜓subscript𝑏𝑔𝑙subscript𝑏𝑔𝑙\psi(p_{g+l},p_{g+l})=2\lambda_{-l}\psi(b_{g+l},b_{g-l})+\dotsitalic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 italic_λ start_POSTSUBSCRIPT - italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) + …. Since ψ(bg+l,bgl)0𝜓subscript𝑏𝑔𝑙subscript𝑏𝑔𝑙0\psi(b_{g+l},b_{g-l})\neq 0italic_ψ ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_l end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ 0, there is again a unique choice for λlsubscript𝜆𝑙\lambda_{-l}italic_λ start_POSTSUBSCRIPT - italic_l end_POSTSUBSCRIPT. This concludes the proof. ∎

Our standard example of a quadratic space will be V=k[x]/(f(x))𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥V=k[x]/(f(x))italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ), where f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1k[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1𝑘delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1}\in k[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] is a monic polynomial of degree 2g+12𝑔12g+12 italic_g + 1, equipped with the symmetric bilinear form ψ(a,b)=τ(ab)𝜓𝑎𝑏𝜏𝑎𝑏\psi(a,b)=\tau(ab)italic_ψ ( italic_a , italic_b ) = italic_τ ( italic_a italic_b ), where the linear form τ:Vk:𝜏𝑉𝑘\tau:V\to kitalic_τ : italic_V → italic_k is defined by τ(a0+a1x++a2gx2g)=a2g𝜏subscript𝑎0subscript𝑎1𝑥subscript𝑎2𝑔superscript𝑥2𝑔subscript𝑎2𝑔\tau(a_{0}+a_{1}x+\dots+a_{2g}x^{2g})=a_{2g}italic_τ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x + ⋯ + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT. In this case, the basis =(b0,b1,,b2g)=(1,x,,x2g)subscript𝑏0subscript𝑏1subscript𝑏2𝑔1𝑥superscript𝑥2𝑔\mathcal{B}=(b_{0},b_{1},\dots,b_{2g})=(1,x,\dots,x^{2g})caligraphic_B = ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) = ( 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT ) of V𝑉Vitalic_V satisfies the hypotheses of Lemma 2.1. The associated basis 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P may be given explicitly as follows:

pisubscript𝑝𝑖\displaystyle p_{i}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT =xi,i=0,,g;formulae-sequenceabsentsuperscript𝑥𝑖𝑖0𝑔\displaystyle=x^{i},\,\,i=0,\dots,g;= italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_i = 0 , … , italic_g ; (2.1)
pg+isubscript𝑝𝑔𝑖\displaystyle p_{g+i}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUBSCRIPT =xg+i+c1xg+i1+c2xg+i2++c2i1xgi+1+12c2ixgi,i=1,,g.formulae-sequenceabsentsuperscript𝑥𝑔𝑖subscript𝑐1superscript𝑥𝑔𝑖1subscript𝑐2superscript𝑥𝑔𝑖2subscript𝑐2𝑖1superscript𝑥𝑔𝑖112subscript𝑐2𝑖superscript𝑥𝑔𝑖𝑖1𝑔\displaystyle=x^{g+i}+c_{1}x^{g+i-1}+c_{2}x^{g+i-2}+\dots+c_{2i-1}x^{g-i+1}+% \frac{1}{2}c_{2i}x^{g-i},\,\,\,i=1,\dots,g.= italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + italic_i - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + italic_i - 2 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_i = 1 , … , italic_g . (2.2)

In particular, the Gram matrix of ψ𝜓\psiitalic_ψ with respect to this basis is given by [ψ]𝒫=Jsubscriptdelimited-[]𝜓𝒫𝐽[\psi]_{\mathcal{P}}=J[ italic_ψ ] start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_P end_POSTSUBSCRIPT = italic_J, where J𝐽Jitalic_J denotes the matrix with 1111’s on the antidiagonal and 00’s elsewhere. This shows that p0,,pg1subscript𝑝0subscript𝑝𝑔1\langle p_{0},\dots,p_{g-1}\rangle⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⟩ and pg+1,,p2gsubscript𝑝𝑔1subscript𝑝2𝑔\langle p_{g+1},\dots,p_{2g}\rangle⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ⟩ are transverse maximal isotropic subspaces of V𝑉Vitalic_V.

Lemma 2.2.

With notation as in the previous paragraph, define a matrix P𝑃Pitalic_P by bj=iPijpisubscript𝑏𝑗subscript𝑖subscript𝑃𝑖𝑗subscript𝑝𝑖b_{j}=\sum_{i}P_{ij}p_{i}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT. Then the coefficients Pijsubscript𝑃𝑖𝑗P_{ij}italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT lie in 12[c1,,c2g+1]12subscript𝑐1subscript𝑐2𝑔1\frac{1}{2}\mathbb{Z}[c_{1},\dots,c_{2g+1}]divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG blackboard_Z [ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ].

Proof.

We have bi=pisubscript𝑏𝑖subscript𝑝𝑖b_{i}=p_{i}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT if 0ig0𝑖𝑔0\leq i\leq g0 ≤ italic_i ≤ italic_g and

bg+i=pg+ic1bg+i1c2i1bgi+112c2ipgisubscript𝑏𝑔𝑖subscript𝑝𝑔𝑖subscript𝑐1subscript𝑏𝑔𝑖1subscript𝑐2𝑖1subscript𝑏𝑔𝑖112subscript𝑐2𝑖subscript𝑝𝑔𝑖b_{g+i}=p_{g+i}-c_{1}b_{g+i-1}-\dots-c_{2i-1}b_{g-i+1}-\frac{1}{2}c_{2i}p_{g-i}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g + italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT - ⋯ - italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT

if 1ig1𝑖𝑔1\leq i\leq g1 ≤ italic_i ≤ italic_g. The result follows by induction on i𝑖iitalic_i. ∎

2.2 The Clifford algebra and its spin representation

We recall that the Clifford algebra C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) of V𝑉Vitalic_V is defined by a universal property: it is a unital associative (not-necessarily-commutative) k𝑘kitalic_k-algebra, and comes equipped with a k𝑘kitalic_k-linear map α:VC(V):𝛼𝑉𝐶𝑉\alpha:V\to C(V)italic_α : italic_V → italic_C ( italic_V ) such that for any vV𝑣𝑉v\in Vitalic_v ∈ italic_V, α(v)2=ψ(v,v)𝛼superscript𝑣2𝜓𝑣𝑣\alpha(v)^{2}=\psi(v,v)italic_α ( italic_v ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_ψ ( italic_v , italic_v ). Moreover, for any analogous pair (C,α)superscript𝐶superscript𝛼(C^{\prime},\alpha^{\prime})( italic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ), there is a unique k𝑘kitalic_k-algebra map β:C(V)C:𝛽𝐶𝑉superscript𝐶\beta:C(V)\to C^{\prime}italic_β : italic_C ( italic_V ) → italic_C start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT such that α=βαsuperscript𝛼𝛽𝛼\alpha^{\prime}=\beta\circ\alphaitalic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_β ∘ italic_α.

The Clifford algebra C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) can be constructed explicitly as the quotient of the tensor algebra T(V)=k0Vk𝑇𝑉subscriptdirect-sum𝑘0superscript𝑉tensor-productabsent𝑘T(V)=\oplus_{k\geq 0}V^{\otimes k}italic_T ( italic_V ) = ⊕ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ italic_k end_POSTSUPERSCRIPT by the two-sided ideal generated by the relations vvψ(v,v)tensor-product𝑣𝑣𝜓𝑣𝑣v\otimes v-\psi(v,v)italic_v ⊗ italic_v - italic_ψ ( italic_v , italic_v ), vV𝑣𝑉v\in Vitalic_v ∈ italic_V. In particular, it has a natural /22\mathbb{Z}/2\mathbb{Z}blackboard_Z / 2 blackboard_Z-grading C(V)=C0(V)C1(V)𝐶𝑉direct-sumsubscript𝐶0𝑉subscript𝐶1𝑉C(V)=C_{0}(V)\oplus C_{1}(V)italic_C ( italic_V ) = italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) ⊕ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ), inherited from the \mathbb{Z}blackboard_Z-grading of T(V)𝑇𝑉T(V)italic_T ( italic_V ). The following lemma is standard.

Lemma 2.3.

Let =(b0,,b2g)subscript𝑏0subscript𝑏2𝑔\mathcal{B}=(b_{0},\dots,b_{2g})caligraphic_B = ( italic_b start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_b start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) be a k𝑘kitalic_k-basis of V𝑉Vitalic_V. Then the monomials bI=bi1birsubscript𝑏𝐼subscript𝑏subscript𝑖1subscript𝑏subscript𝑖𝑟b_{I}=b_{i_{1}}\dots b_{i_{r}}italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT associated to subsets I={i1<i2<<ir}{0,,2g}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖𝑟02𝑔I=\{i_{1}<i_{2}<\dots<i_{r}\}\subset\{0,\dots,2g\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ { 0 , … , 2 italic_g } form a k𝑘kitalic_k-basis of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ). In particular, dimkC(V)=2dimkVsubscriptdimension𝑘𝐶𝑉superscript2subscriptdimension𝑘𝑉\dim_{k}C(V)=2^{\dim_{k}V}roman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_C ( italic_V ) = 2 start_POSTSUPERSCRIPT roman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUPERSCRIPT.

We now suppose that V𝑉Vitalic_V admits a basis 𝒫=(p0,,p2g)𝒫subscript𝑝0subscript𝑝2𝑔\mathcal{P}=(p_{0},\dots,p_{2g})caligraphic_P = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ), where ψ(pi,pj)=1𝜓subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗1\psi(p_{i},p_{j})=1italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = 1 if i+j=2g𝑖𝑗2𝑔i+j=2gitalic_i + italic_j = 2 italic_g, and 00 otherwise. We set F=p0,,pg1𝐹subscript𝑝0subscript𝑝𝑔1F=\langle p_{0},\dots,p_{g-1}\rangleitalic_F = ⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⟩, E=pg+1,,p2g𝐸subscript𝑝𝑔1subscript𝑝2𝑔E=\langle p_{g+1},\dots,p_{2g}\rangleitalic_E = ⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ⟩. In this case, we can write down a C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-module S𝑆Sitalic_S that we call the spin representation of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ). The underlying vector space of S𝑆Sitalic_S is the exterior algebra Esuperscript𝐸\bigwedge^{\ast}E⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E. To write down a map αS:C(V)End(S):subscript𝛼𝑆𝐶𝑉End𝑆\alpha_{S}\colon C(V)\rightarrow\operatorname{End}(S)italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT : italic_C ( italic_V ) → roman_End ( italic_S ) encoding the C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-action on S𝑆Sitalic_S, it suffices, by the universal property of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ), to describe the action of degree 1 elements in VC(V)𝑉𝐶𝑉V\leq C(V)italic_V ≤ italic_C ( italic_V ). The action on an element ωE=S𝜔superscript𝐸𝑆\omega\in\bigwedge^{\ast}E=Sitalic_ω ∈ ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E = italic_S is given according to the following formulae:

  • If eE𝑒𝐸e\in Eitalic_e ∈ italic_E, then αS(e)(ω)=eωsubscript𝛼𝑆𝑒𝜔𝑒𝜔\alpha_{S}(e)(\omega)=e\wedge\omegaitalic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT ( italic_e ) ( italic_ω ) = italic_e ∧ italic_ω.

  • If fF𝑓𝐹f\in Fitalic_f ∈ italic_F, then αS(f)(ω)=fωsubscript𝛼𝑆𝑓𝜔𝑓𝜔\alpha_{S}(f)(\omega)=f\lrcorner\,\omegaitalic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f ) ( italic_ω ) = italic_f ⌟ italic_ω (defined on monomials ω=w1wk𝜔subscript𝑤1subscript𝑤𝑘\omega=w_{1}\wedge\dots\wedge w_{k}italic_ω = italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT by

    fω=i=1k(1)i12ψ(f,wi)w1w^iwk).f\lrcorner\,\omega=\sum_{i=1}^{k}(-1)^{i-1}2\psi(f,w_{i})w_{1}\wedge\dots% \wedge\hat{w}_{i}\wedge\dots\wedge w_{k}).italic_f ⌟ italic_ω = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_ψ ( italic_f , italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ over^ start_ARG italic_w end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) .
  • If ωkE𝜔superscript𝑘𝐸\omega\in\wedge^{k}Eitalic_ω ∈ ∧ start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_E, then αS(pg)(ω)=(1)kωsubscript𝛼𝑆subscript𝑝𝑔𝜔superscript1𝑘𝜔\alpha_{S}(p_{g})(\omega)=(-1)^{k}\omegaitalic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_ω ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ω.

By a standard result in Clifford algebras, there is an isomorphism of k𝑘kitalic_k-algebras C(V)=C0(V)kk[z]/(z21)𝐶𝑉subscripttensor-product𝑘subscript𝐶0𝑉𝑘delimited-[]𝑧superscript𝑧21C(V)=C_{0}(V)\otimes_{k}k[z]/(z^{2}-1)italic_C ( italic_V ) = italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_k [ italic_z ] / ( italic_z start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ), where zC(V)𝑧𝐶𝑉z\in C(V)italic_z ∈ italic_C ( italic_V ) is the central element pgi=0g1(1p2gipi)subscript𝑝𝑔superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔11subscript𝑝2𝑔𝑖subscript𝑝𝑖p_{g}\prod_{i=0}^{g-1}(1-p_{2g-i}p_{i})italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 - italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ), and C0(V)subscript𝐶0𝑉C_{0}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) is a central simple algebra over k𝑘kitalic_k. Thus S𝑆Sitalic_S is, up to isomorphism, the unique simple C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-module on which z𝑧zitalic_z acts as the identity.

Let xxmaps-to𝑥superscript𝑥x\mapsto x^{\ast}italic_x ↦ italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT be the anti-involution on C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) that acts on monomials as (v1vr)=(1)rvrv1superscriptsubscript𝑣1subscript𝑣𝑟superscript1𝑟subscript𝑣𝑟subscript𝑣1(v_{1}\dots v_{r})^{\ast}=(-1)^{r}v_{r}\dots v_{1}( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT (its existence follows from the universal property of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )). It is the composite of the involution σ(v1vr)=(1)rv1vr𝜎subscript𝑣1subscript𝑣𝑟superscript1𝑟subscript𝑣1subscript𝑣𝑟\sigma(v_{1}\dots v_{r})=(-1)^{r}v_{1}\dots v_{r}italic_σ ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT with the anti-involution τ(v1vr)=vrv1𝜏subscript𝑣1subscript𝑣𝑟subscript𝑣𝑟subscript𝑣1\tau(v_{1}\dots v_{r})=v_{r}\dots v_{1}italic_τ ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT. We define the Clifford group ΓΓ\Gammaroman_Γ (either as a group, or as a linear algebraic group over k𝑘kitalic_k) by the formula

Γ={xC(V)×σ(x)Vx1V}.Γconditional-set𝑥𝐶superscript𝑉𝜎𝑥𝑉superscript𝑥1𝑉\Gamma=\{x\in C(V)^{\times}\mid\sigma(x)Vx^{-1}\leq V\}.roman_Γ = { italic_x ∈ italic_C ( italic_V ) start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT ∣ italic_σ ( italic_x ) italic_V italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_V } .

The even Clifford group SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ is the subgroup

SΓ={xC0(V)×σ(x)Vx1V}.𝑆Γconditional-set𝑥subscript𝐶0superscript𝑉𝜎𝑥𝑉superscript𝑥1𝑉S\Gamma=\{x\in C_{0}(V)^{\times}\mid\sigma(x)Vx^{-1}\leq V\}.italic_S roman_Γ = { italic_x ∈ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT ∣ italic_σ ( italic_x ) italic_V italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_V } .

By its very definition, ΓΓ\Gammaroman_Γ acts on V𝑉Vitalic_V. We record some properties of the Clifford group.

Lemma 2.4.
  1. 1.

    The action of ΓΓ\Gammaroman_Γ on V𝑉Vitalic_V is linear and preserves ψ𝜓\psiitalic_ψ, therefore defining a morphism ρ:ΓO(V):𝜌ΓO𝑉\rho:\Gamma\to\operatorname{O}(V)italic_ρ : roman_Γ → roman_O ( italic_V ).

  2. 2.

    The kernel of ρ𝜌\rhoitalic_ρ equals the centre k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT of C0(V)subscript𝐶0𝑉C_{0}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) (and can therefore be identified with 𝔾msubscript𝔾𝑚\mathbb{G}_{m}blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT). We get short exact sequences of linear algebraic k𝑘kitalic_k-groups

    1𝔾mΓO(V)11subscript𝔾𝑚ΓO𝑉11\to\mathbb{G}_{m}\to\Gamma\to\operatorname{O}(V)\to 11 → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT → roman_Γ → roman_O ( italic_V ) → 1

    and

    1𝔾mSΓSO(V)1.1subscript𝔾𝑚𝑆ΓSO𝑉11\to\mathbb{G}_{m}\to S\Gamma\to\operatorname{SO}(V)\to 1.1 → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT → italic_S roman_Γ → roman_SO ( italic_V ) → 1 .
  3. 3.

    SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ is a connected reductive group.

  4. 4.

    If xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, then xx𝔾m𝑥superscript𝑥subscript𝔾𝑚xx^{\ast}\in\mathbb{G}_{m}italic_x italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT. We write N:Γ𝔾m:𝑁Γsubscript𝔾𝑚N:\Gamma\to\mathbb{G}_{m}italic_N : roman_Γ → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT for the induced homomorphism, and call it the Clifford norm. The element z𝑧zitalic_z satisfies N(z)=(1)g+1𝑁𝑧superscript1𝑔1N(z)=(-1)^{g+1}italic_N ( italic_z ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT, ρ(z)=1𝜌𝑧1\rho(z)=-1italic_ρ ( italic_z ) = - 1.

  5. 5.

    Define Spin(V)=ker(N)SΓSpin𝑉kernel𝑁𝑆Γ\operatorname{Spin}(V)=\ker(N)\cap S\Gammaroman_Spin ( italic_V ) = roman_ker ( italic_N ) ∩ italic_S roman_Γ. Then Spin(V)Spin𝑉\operatorname{Spin}(V)roman_Spin ( italic_V ) is a connected reductive group, and we have a further short exact sequence

    1μ2Spin(V)SO(V)1.1subscript𝜇2Spin𝑉SO𝑉11\to\mu_{2}\to\operatorname{Spin}(V)\to\operatorname{SO}(V)\to 1.1 → italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT → roman_Spin ( italic_V ) → roman_SO ( italic_V ) → 1 .
Proof.

See e.g. [9, Appendix C]; our group ΓΓ\Gammaroman_Γ agrees with the group denoted GPinGPin\operatorname{GPin}roman_GPin there. ∎

The C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-action on S𝑆Sitalic_S restricts to an action of ΓΓ\Gammaroman_Γ on S𝑆Sitalic_S. In fact, S𝑆Sitalic_S is a highest weight module of the reductive group SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ (see §2.3 below). The ΓΓ\Gammaroman_Γ-module S𝑆Sitalic_S carries a covariant bilinear form β𝛽\betaitalic_β, that we define next. If ω,ωS=E𝜔superscript𝜔𝑆superscript𝐸\omega,\omega^{\prime}\in S=\bigwedge^{\ast}Eitalic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S = ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E, then we define β(ω,ω)𝛽𝜔superscript𝜔\beta(\omega,\omega^{\prime})italic_β ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) to be the coefficient of p2gpg+1subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1p_{2g}\wedge\dots\wedge p_{g+1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT in ω(ω)𝜔superscriptsuperscript𝜔\omega\wedge(\omega^{\prime})^{\ast}italic_ω ∧ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT, where ():EE:superscriptsuperscript𝐸superscript𝐸(\cdot)^{\ast}:\bigwedge^{\ast}E\to\bigwedge^{\ast}E( ⋅ ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT : ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E is again defined on monomials by (v1vr)=(1)rvrv1superscriptsubscript𝑣1subscript𝑣𝑟superscript1𝑟subscript𝑣𝑟subscript𝑣1(v_{1}\wedge\dots\wedge v_{r})^{\ast}=(-1)^{r}v_{r}\wedge\dots\wedge v_{1}( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT.

It follows from the definition that β(ω,ω)=(1)g(g+1)/2β(ω,ω)𝛽𝜔superscript𝜔superscript1𝑔𝑔12𝛽superscript𝜔𝜔\beta(\omega,\omega^{\prime})=(-1)^{g(g+1)/2}\beta(\omega^{\prime},\omega)italic_β ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ω ) for all ω,ωS𝜔superscript𝜔𝑆\omega,\omega^{\prime}\in Sitalic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S. Thus β𝛽\betaitalic_β is symmetric if g0,3 mod 4𝑔03 mod 4g\equiv 0,3\text{ mod }4italic_g ≡ 0 , 3 mod 4 and antisymmetric if g1,2 mod 4𝑔12 mod 4g\equiv 1,2\text{ mod }4italic_g ≡ 1 , 2 mod 4.

Lemma 2.5.

For any ω,ωS𝜔superscript𝜔𝑆\omega,\omega^{\prime}\in Sitalic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S, xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, we have β(xω,xω)=N(x)(detρ(x))g+1β(ω,ω)𝛽𝑥𝜔𝑥superscript𝜔𝑁𝑥superscript𝜌𝑥𝑔1𝛽𝜔superscript𝜔\beta(x\omega,x\omega^{\prime})=N(x)(\det\rho(x))^{g+1}\beta(\omega,\omega^{% \prime})italic_β ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_N ( italic_x ) ( roman_det italic_ρ ( italic_x ) ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ).

As a sanity check for the above formula, note that zΓ𝑧Γz\in\Gammaitalic_z ∈ roman_Γ acts trivially on S𝑆Sitalic_S but has N(z)=(1)g+1𝑁𝑧superscript1𝑔1N(z)=(-1)^{g+1}italic_N ( italic_z ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT, detρ(z)=1𝜌𝑧1\det\rho(z)=-1roman_det italic_ρ ( italic_z ) = - 1.

Proof.

Let f=(1+pg)pg1p0𝑓1subscript𝑝𝑔subscript𝑝𝑔1subscript𝑝0f=(1+p_{g})p_{g-1}\dots p_{0}italic_f = ( 1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT. Then the map S=EC(V)f𝑆superscript𝐸𝐶𝑉𝑓S=\bigwedge^{\ast}E\to C(V)fitalic_S = ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E → italic_C ( italic_V ) italic_f, ωωfmaps-to𝜔𝜔𝑓\omega\mapsto\omega fitalic_ω ↦ italic_ω italic_f, is an isomorphism of left C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-modules. We give another definition of β𝛽\betaitalic_β using this realisation of S𝑆Sitalic_S. There is a surjection C(V)2g+1V𝐶𝑉superscript2𝑔1𝑉C(V)\to\bigwedge^{2g+1}Vitalic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_V that annihilates monomials of degree <2g+1absent2𝑔1<2g+1< 2 italic_g + 1 and sends v1v2g+1subscript𝑣1subscript𝑣2𝑔1v_{1}\dots v_{2g+1}italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT to v1v2v2g+1subscript𝑣1subscript𝑣2subscript𝑣2𝑔1v_{1}\wedge v_{2}\wedge\dots\wedge v_{2g+1}italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT. We write π:C(V)k:superscript𝜋𝐶𝑉𝑘\pi^{\prime}:C(V)\to kitalic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_C ( italic_V ) → italic_k for the composite of this map with division by p2gp0subscript𝑝2𝑔subscript𝑝0p_{2g}\wedge\dots\wedge p_{0}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT. We will use the relations π(zxy)=π(zyx)superscript𝜋𝑧𝑥𝑦superscript𝜋𝑧𝑦𝑥\pi^{\prime}(zxy)=\pi^{\prime}(zyx)italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x italic_y ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_y italic_x ) and π(zτ(x))=π(zx)=π(zx)superscript𝜋𝑧𝜏𝑥superscript𝜋𝑧superscript𝑥superscript𝜋𝑧𝑥\pi^{\prime}(z\tau(x))=\pi^{\prime}(zx^{\ast})=\pi^{\prime}(zx)italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_τ ( italic_x ) ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x ) for any x,yC(V)𝑥𝑦𝐶𝑉x,y\in C(V)italic_x , italic_y ∈ italic_C ( italic_V ) (these are most easily checked by diagonalising ψ𝜓\psiitalic_ψ over the algebraic closure and then checking on monomials in orthonormal basis elements – note that the map C(V)2g+1V𝐶𝑉superscript2𝑔1𝑉C(V)\to\bigwedge^{2g+1}Vitalic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_V underlying πsuperscript𝜋\pi^{\prime}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is independent of any choice of basis).

Suppose first that g𝑔gitalic_g is even. Then τ(f)=(1)g(g1)/2f𝜏𝑓superscript1𝑔𝑔12𝑓\tau(f)=(-1)^{g(g-1)/2}fitalic_τ ( italic_f ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f, and we define β:C(V)f×C(V)fk:superscript𝛽𝐶𝑉𝑓𝐶𝑉𝑓𝑘\beta^{\prime}:C(V)f\times C(V)f\to kitalic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_C ( italic_V ) italic_f × italic_C ( italic_V ) italic_f → italic_k by the formula β(xf,yf)=π(zxfτ(y))superscript𝛽𝑥𝑓𝑦𝑓superscript𝜋𝑧𝑥𝑓𝜏𝑦\beta^{\prime}(xf,yf)=\pi^{\prime}(zxf\tau(y))italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x italic_f , italic_y italic_f ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x italic_f italic_τ ( italic_y ) ). This is easily seen to be a well-defined bilinear form, which is (1)g(g1)/2superscript1𝑔𝑔12(-1)^{g(g-1)/2}( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT-symmetric (use π(zxfτ(y))=π(zyτ(f)τ(x))=(1)g(g1)/2π(zyfτ(x))superscript𝜋𝑧𝑥𝑓𝜏𝑦superscript𝜋𝑧𝑦𝜏𝑓𝜏𝑥superscript1𝑔𝑔12superscript𝜋𝑧𝑦𝑓𝜏𝑥\pi^{\prime}(zxf\tau(y))=\pi^{\prime}(zy\tau(f)\tau(x))=(-1)^{g(g-1)/2}\pi^{% \prime}(zyf\tau(x))italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x italic_f italic_τ ( italic_y ) ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_y italic_τ ( italic_f ) italic_τ ( italic_x ) ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_y italic_f italic_τ ( italic_x ) )). If wΓ𝑤Γw\in\Gammaitalic_w ∈ roman_Γ, then we have

β(wxf,wyf)=π(zwxfτ(y)τ(w))=N(w)det(ρ(w))β(xf,yf)superscript𝛽𝑤𝑥𝑓𝑤𝑦𝑓superscript𝜋𝑧𝑤𝑥𝑓𝜏𝑦𝜏𝑤𝑁𝑤𝜌𝑤superscript𝛽𝑥𝑓𝑦𝑓\beta^{\prime}(wxf,wyf)=\pi^{\prime}(zwxf\tau(y)\tau(w))=N(w)\det(\rho(w))% \beta^{\prime}(xf,yf)italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w italic_x italic_f , italic_w italic_y italic_f ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_w italic_x italic_f italic_τ ( italic_y ) italic_τ ( italic_w ) ) = italic_N ( italic_w ) roman_det ( italic_ρ ( italic_w ) ) italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x italic_f , italic_y italic_f )

(here we use the formula τ(w)=detρ(w)w𝜏𝑤𝜌𝑤superscript𝑤\tau(w)=\det\rho(w)w^{\ast}italic_τ ( italic_w ) = roman_det italic_ρ ( italic_w ) italic_w start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT for any wΓ𝑤Γw\in\Gammaitalic_w ∈ roman_Γ, which holds since every element in ΓΓ\Gammaroman_Γ lies either in C0(V)subscript𝐶0𝑉C_{0}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) or C1(V)subscript𝐶1𝑉C_{1}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V )). The proof of the lemma in the case g𝑔gitalic_g even follows on noting that the isomorphism SC(V)f𝑆𝐶𝑉𝑓S\cong C(V)fitalic_S ≅ italic_C ( italic_V ) italic_f identifies β𝛽\betaitalic_β with a scalar multiple of βsuperscript𝛽\beta^{\prime}italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT.

Now suppose that g𝑔gitalic_g is odd. Then f=(1)g(g+1)/2fsuperscript𝑓superscript1𝑔𝑔12𝑓f^{\ast}=(-1)^{g(g+1)/2}fitalic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f, and we define β(xf,yf)=π(zxfy)superscript𝛽𝑥𝑓𝑦𝑓superscript𝜋𝑧𝑥𝑓superscript𝑦\beta^{\prime}(xf,yf)=\pi^{\prime}(zxfy^{\ast})italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x italic_f , italic_y italic_f ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x italic_f italic_y start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ). We check again that βsuperscript𝛽\beta^{\prime}italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is (1)g(g+1)/2superscript1𝑔𝑔12(-1)^{g(g+1)/2}( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT-symmetric and that β𝛽\betaitalic_β is identified with a scalar multiple of βsuperscript𝛽\beta^{\prime}italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. This completes the proof. ∎

Since we have identified the underlying vector space of S𝑆Sitalic_S with Esuperscript𝐸\bigwedge^{\ast}E⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E, S𝑆Sitalic_S has a basis of monomials pI=pirpi1subscript𝑝𝐼subscript𝑝subscript𝑖𝑟subscript𝑝subscript𝑖1p_{I}=p_{i_{r}}\wedge\dots\wedge p_{i_{1}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, indexed by subsets I={i1<<ir}{g+1,,2g}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖𝑟𝑔12𝑔I=\{i_{1}<\dots<i_{r}\}\subset\{g+1,\dots,2g\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ { italic_g + 1 , … , 2 italic_g }. We give the monomials the unique ordering such that I<J𝐼𝐽I<Jitalic_I < italic_J if |I|>|J|𝐼𝐽|I|>|J|| italic_I | > | italic_J | or if |I|=|J|𝐼𝐽|I|=|J|| italic_I | = | italic_J | and I𝐼Iitalic_I precedes J𝐽Jitalic_J in the reverse lexicographic ordering. For example, the first monomial in the basis is p2gp2g1pg+1subscript𝑝2𝑔subscript𝑝2𝑔1subscript𝑝𝑔1p_{2g}\wedge p_{2g-1}\wedge\dots\wedge p_{g+1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT, the second is p2gp2g1pg+2subscript𝑝2𝑔subscript𝑝2𝑔1subscript𝑝𝑔2p_{2g}\wedge p_{2g-1}\wedge\dots\wedge p_{g+2}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 2 end_POSTSUBSCRIPT, and if g=2𝑔2g=2italic_g = 2 then the ordering is (p4p3,p4,p3,1)subscript𝑝4subscript𝑝3subscript𝑝4subscript𝑝31(p_{4}\wedge p_{3},p_{4},p_{3},1)( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , 1 ), where 1=p1subscript𝑝1=p_{\emptyset}1 = italic_p start_POSTSUBSCRIPT ∅ end_POSTSUBSCRIPT. (This ordering will the the right one for later applications to the embedding of the Kummer variety in (S)𝑆\mathbb{P}(S)blackboard_P ( italic_S ).) The following lemma is immediate from the above discussion.

Lemma 2.6.

If I={i1<<ir}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖𝑟I=\{i_{1}<\dots<i_{r}\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT }, J={j1<<js}𝐽subscript𝑗1subscript𝑗𝑠J=\{j_{1}<\dots<j_{s}\}italic_J = { italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT } are subsets of {g+1,,2g}𝑔12𝑔\{g+1,\dots,2g\}{ italic_g + 1 , … , 2 italic_g }, then we have

β(pI,pJ)={0 if IJc;(1)s(s+1)/2ϵ(σ) if I=Jc,𝛽subscript𝑝𝐼subscript𝑝𝐽cases0 if 𝐼superscript𝐽𝑐superscript1𝑠𝑠12italic-ϵ𝜎 if 𝐼superscript𝐽𝑐\beta(p_{I},p_{J})=\left\{\begin{array}[]{cc}0&\text{ if }I\neq J^{c};\\ (-1)^{s(s+1)/2}\epsilon(\sigma)&\text{ if }I=J^{c},\end{array}\right.italic_β ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL if italic_I ≠ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT ; end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_s ( italic_s + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_ϵ ( italic_σ ) end_CELL start_CELL if italic_I = italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL end_ROW end_ARRAY

where σ𝜎\sigmaitalic_σ is the permutation of {g+1,,2g}𝑔12𝑔\{g+1,\dots,2g\}{ italic_g + 1 , … , 2 italic_g } sending ir,,i1subscript𝑖𝑟subscript𝑖1i_{r},\dots,i_{1}italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT to 2g,,2g+1r2𝑔2𝑔1𝑟2g,\dots,2g+1-r2 italic_g , … , 2 italic_g + 1 - italic_r, and js,,j1subscript𝑗𝑠subscript𝑗1j_{s},\dots,j_{1}italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT to 2gr,,g+12𝑔𝑟𝑔12g-r,\dots,g+12 italic_g - italic_r , … , italic_g + 1, respectively.

The form β𝛽\betaitalic_β defines an invariant line in the tensor product SkSsubscripttensor-product𝑘𝑆𝑆S\otimes_{k}Sitalic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S. In fact, a similar device can be used to decompose the whole of SkSsubscripttensor-product𝑘𝑆𝑆S\otimes_{k}Sitalic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S, as we now explain.

Proposition 2.7.
  1. 1.

    The exterior algebra Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V has a natural structure of a C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-module, a vector vVC(V)𝑣𝑉𝐶𝑉v\in V\leq C(V)italic_v ∈ italic_V ≤ italic_C ( italic_V ) acting by vω=vω+vω𝑣𝜔𝑣𝜔𝑣𝜔v\cdot\omega=v\wedge\omega+v\lrcorner\,\,\omegaitalic_v ⋅ italic_ω = italic_v ∧ italic_ω + italic_v ⌟ italic_ω (contraction defined on monomials by v(w1wk)=i=1k(1)i1ψ(v,wi)w1w^iwk𝑣subscript𝑤1subscript𝑤𝑘superscriptsubscript𝑖1𝑘superscript1𝑖1𝜓𝑣subscript𝑤𝑖subscript𝑤1subscript^𝑤𝑖subscript𝑤𝑘v\lrcorner(w_{1}\wedge\dots\wedge w_{k})=\sum_{i=1}^{k}(-1)^{i-1}\psi(v,w_{i})% w_{1}\wedge\dots\wedge\hat{w}_{i}\wedge\dots w_{k}italic_v ⌟ ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_ψ ( italic_v , italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ over^ start_ARG italic_w end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∧ … italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT; note the missing factor of 2 compared to the definition of αSsubscript𝛼𝑆\alpha_{S}italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT above).

  2. 2.

    The map θ:C(V)V:𝜃𝐶𝑉superscript𝑉\theta:C(V)\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_θ : italic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V, xx1maps-to𝑥𝑥1x\mapsto x\cdot 1italic_x ↦ italic_x ⋅ 1, is an isomorphism of left C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )-modules.

  3. 3.

    The map θ𝜃\thetaitalic_θ satisfies θ(τ(x))=τ(θ(x))𝜃𝜏𝑥𝜏𝜃𝑥\theta(\tau(x))=\tau(\theta(x))italic_θ ( italic_τ ( italic_x ) ) = italic_τ ( italic_θ ( italic_x ) ) for all xC(V)𝑥𝐶𝑉x\in C(V)italic_x ∈ italic_C ( italic_V ).

Here τ:VV:𝜏superscript𝑉superscript𝑉\tau:\bigwedge^{\ast}V\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_τ : ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V is again defined on monomials by τ(v1vr)=vrv1𝜏subscript𝑣1subscript𝑣𝑟subscript𝑣𝑟subscript𝑣1\tau(v_{1}\wedge\dots\wedge v_{r})=v_{r}\wedge\dots\wedge v_{1}italic_τ ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

(1) The given formula defines a linear map f:VEnd(V):𝑓𝑉Endsuperscript𝑉f:V\to\operatorname{End}(\bigwedge^{\ast}V)italic_f : italic_V → roman_End ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ). By the universal property of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ), this will extend to C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) if we can show that f(v)f(w)+f(w)f(v)=2ψ(v,w)IdV𝑓𝑣𝑓𝑤𝑓𝑤𝑓𝑣2𝜓𝑣𝑤subscriptIdsuperscript𝑉f(v)\circ f(w)+f(w)\circ f(v)=2\psi(v,w)\cdot\operatorname{Id}_{\bigwedge^{% \ast}V}italic_f ( italic_v ) ∘ italic_f ( italic_w ) + italic_f ( italic_w ) ∘ italic_f ( italic_v ) = 2 italic_ψ ( italic_v , italic_w ) ⋅ roman_Id start_POSTSUBSCRIPT ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT. This is a simple calculation.

(2) Fix an orthogonal basis x1,,x2g+1subscript𝑥1subscript𝑥2𝑔1x_{1},\dots,x_{2g+1}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT of V𝑉Vitalic_V. Then we can check that for any i1<<irsubscript𝑖1subscript𝑖𝑟i_{1}<\dots<i_{r}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, we have θ(xi1xir)=xi1xir𝜃subscript𝑥subscript𝑖1subscript𝑥subscript𝑖𝑟subscript𝑥subscript𝑖1subscript𝑥subscript𝑖𝑟\theta(x_{i_{1}}\dots x_{i_{r}})=x_{i_{1}}\wedge\dots\wedge x_{i_{r}}italic_θ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. In particular, θ𝜃\thetaitalic_θ is an isomorphism.

(3) This property can be checked on basis elements, in which case it follows from the calculation in the previous paragraph. ∎

Proposition 2.8.

Let ρ:ΓGL(V):𝜌ΓGLsuperscript𝑉\wedge\rho:\Gamma\to\operatorname{GL}(\bigwedge^{\ast}V)∧ italic_ρ : roman_Γ → roman_GL ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ) denote the exterior product of the standard representation ρ:ΓO(V):𝜌ΓO𝑉\rho:\Gamma\to\operatorname{O}(V)italic_ρ : roman_Γ → roman_O ( italic_V ), and let ρsuperscript𝜌\wedge^{\prime}\rho∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ denote the representation of ΓΓ\Gammaroman_Γ on r=02g+1(rV)det(ρ)r1superscriptsubscriptdirect-sum𝑟02𝑔1tensor-productsuperscript𝑟𝑉superscript𝜌𝑟1\oplus_{r=0}^{2g+1}(\bigwedge^{r}V)\otimes\det(\rho)^{r-1}⊕ start_POSTSUBSCRIPT italic_r = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ) ⊗ roman_det ( italic_ρ ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r - 1 end_POSTSUPERSCRIPT. Then for any xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, yC(V)𝑦𝐶𝑉y\in C(V)italic_y ∈ italic_C ( italic_V ), we have the formula (ρ)(x)(θ(y))=θ(σ(x)yx1)superscript𝜌𝑥𝜃𝑦𝜃𝜎𝑥𝑦superscript𝑥1(\wedge^{\prime}\rho)(x)(\theta(y))=\theta(\sigma(x)yx^{-1})( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_θ ( italic_y ) ) = italic_θ ( italic_σ ( italic_x ) italic_y italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ). In other words, θ𝜃\thetaitalic_θ defines an isomorphism C(V)V𝐶𝑉superscript𝑉C(V)\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V of ΓΓ\Gammaroman_Γ-modules, where ΓΓ\Gammaroman_Γ acts on C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) by σ𝜎\sigmaitalic_σ-conjugation and on Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V by ρsuperscript𝜌\wedge^{\prime}\rho∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ.

Proof.

The restriction of θ𝜃\thetaitalic_θ to V𝑉Vitalic_V is the identity map VV𝑉𝑉V\to Vitalic_V → italic_V (where V𝑉Vitalic_V is identified with a subspace of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) and of Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V in the natural way). If vV𝑣𝑉v\in Vitalic_v ∈ italic_V and xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, then we have ρ(x)(v)=σ(x)vx1𝜌𝑥𝑣𝜎𝑥𝑣superscript𝑥1\rho(x)(v)=\sigma(x)vx^{-1}italic_ρ ( italic_x ) ( italic_v ) = italic_σ ( italic_x ) italic_v italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT, by definition of ρ𝜌\rhoitalic_ρ; thus the result of the proposition holds if y=vV𝑦𝑣𝑉y=v\in Vitalic_y = italic_v ∈ italic_V. To prove the general case, it suffices to check that the formula θ(σ(x)yx1)=(ρ)(x)(θ(y))𝜃𝜎𝑥𝑦superscript𝑥1superscript𝜌𝑥𝜃𝑦\theta(\sigma(x)yx^{-1})=(\wedge^{\prime}\rho)(x)(\theta(y))italic_θ ( italic_σ ( italic_x ) italic_y italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_θ ( italic_y ) ) holds for all y𝑦yitalic_y in a spanning set of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ). We can take the set of vectors y𝑦yitalic_y of the form y=y1yr𝑦subscript𝑦1subscript𝑦𝑟y=y_{1}\dots y_{r}italic_y = italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, where y1,,yrVsubscript𝑦1subscript𝑦𝑟𝑉y_{1},\dots,y_{r}\in Vitalic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_V are pairwise orthogonal. Then, using that ρ(x)(y1),,ρ(x)(yr)𝜌𝑥subscript𝑦1𝜌𝑥subscript𝑦𝑟\rho(x)(y_{1}),\dots,\rho(x)(y_{r})italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , … , italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) are also pairwise orthogonal, we find

θ(σ(x)yx1)=detρ(x)θ(xy1x1xyrx1)=detρ(x)r1θ(ρ(x)(y1)ρ(x)(yr))=detρ(x)r1ρ(x)(y1)ρ(x)(yr)=(ρ)(x)(y1yr)=(ρ)(x)(θ(y)),𝜃𝜎𝑥𝑦superscript𝑥1𝜌𝑥𝜃𝑥subscript𝑦1superscript𝑥1𝑥subscript𝑦𝑟superscript𝑥1𝜌superscript𝑥𝑟1𝜃𝜌𝑥subscript𝑦1𝜌𝑥subscript𝑦𝑟𝜌superscript𝑥𝑟1𝜌𝑥subscript𝑦1𝜌𝑥subscript𝑦𝑟superscript𝜌𝑥subscript𝑦1subscript𝑦𝑟superscript𝜌𝑥𝜃𝑦\theta(\sigma(x)yx^{-1})=\det\rho(x)\theta(xy_{1}x^{-1}\dots xy_{r}x^{-1})=% \det\rho(x)^{r-1}\theta(\rho(x)(y_{1})\dots\rho(x)(y_{r}))\\ =\det\rho(x)^{r-1}\rho(x)(y_{1})\wedge\dots\wedge\rho(x)(y_{r})=(\wedge^{% \prime}\rho)(x)(y_{1}\wedge\dots\wedge y_{r})=(\wedge^{\prime}\rho)(x)(\theta(% y)),start_ROW start_CELL italic_θ ( italic_σ ( italic_x ) italic_y italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) = roman_det italic_ρ ( italic_x ) italic_θ ( italic_x italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT … italic_x italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) = roman_det italic_ρ ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_θ ( italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) … italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = roman_det italic_ρ ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ∧ ⋯ ∧ italic_ρ ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_θ ( italic_y ) ) , end_CELL end_ROW

as required. ∎

Proposition 2.9.

There are linear maps βr:SkSrV:subscript𝛽𝑟subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆superscript𝑟𝑉\beta_{r}:S\otimes_{k}S\to\bigwedge^{r}Vitalic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT : italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V, 0r2g+10𝑟2𝑔10\leq r\leq 2g+10 ≤ italic_r ≤ 2 italic_g + 1 even, with the following properties:

  1. 1.

    0r2g+1 even βr:SkS0r2g+1 evenrV:subscriptdirect-sum0𝑟2𝑔1 even subscript𝛽𝑟subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆subscriptdirect-sum0𝑟2𝑔1 evensuperscript𝑟𝑉\oplus_{0\leq r\leq 2g+1\text{ even }}\beta_{r}:S\otimes_{k}S\to\oplus_{0\leq r% \leq 2g+1\text{ even}}\bigwedge^{r}V⊕ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_r ≤ 2 italic_g + 1 even end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT : italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → ⊕ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_r ≤ 2 italic_g + 1 even end_POSTSUBSCRIPT ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V is an isomorphism of k𝑘kitalic_k-vector spaces.

  2. 2.

    For any xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ and ω,ωS𝜔superscript𝜔𝑆\omega,\omega^{\prime}\in Sitalic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S, we have βr(xω,xω)=detρ(x)g+1N(x)(rρ)(x)(βr(ω,ω))subscript𝛽𝑟𝑥𝜔𝑥superscript𝜔𝜌superscript𝑥𝑔1𝑁𝑥superscript𝑟𝜌𝑥subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(x\omega,x\omega^{\prime})=\det\rho(x)^{g+1}N(x)(\wedge^{r}\rho)(x)(% \beta_{r}(\omega,\omega^{\prime}))italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = roman_det italic_ρ ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N ( italic_x ) ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ).

  3. 3.

    For any ω,ωS𝜔superscript𝜔𝑆\omega,\omega^{\prime}\in Sitalic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S, we have βr(ω,ω)=(1)g(g+1)/2+r(r+1)/2βr(ω,ω)subscript𝛽𝑟superscript𝜔𝜔superscript1𝑔𝑔12𝑟𝑟12subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(\omega^{\prime},\omega)=(-1)^{g(g+1)/2+r(r+1)/2}\beta_{r}(\omega,% \omega^{\prime})italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ω ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 + italic_r ( italic_r + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ).

In particular, we see that if g𝑔gitalic_g is even, then βrsubscript𝛽𝑟\beta_{r}italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT is symmetric (resp. anti-symmetric) if rg mod 4𝑟𝑔 mod 4r\equiv g\text{ mod }4italic_r ≡ italic_g mod 4 (resp. if rg2 mod 4𝑟𝑔2 mod 4r\equiv g-2\text{ mod }4italic_r ≡ italic_g - 2 mod 4). If g𝑔gitalic_g is odd, then βrsubscript𝛽𝑟\beta_{r}italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT is symmetric (resp. anti-symmetric) if rg+1 mod 4𝑟𝑔1 mod 4r\equiv g+1\text{ mod }4italic_r ≡ italic_g + 1 mod 4 (resp. if rg1 mod 4𝑟𝑔1 mod 4r\equiv g-1\text{ mod }4italic_r ≡ italic_g - 1 mod 4).

Proof.

Suppose first that g𝑔gitalic_g is even, and let f=(1+pg)pg1p0C(V)𝑓1subscript𝑝𝑔subscript𝑝𝑔1subscript𝑝0𝐶𝑉f=(1+p_{g})p_{g-1}\dots p_{0}\in C(V)italic_f = ( 1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C ( italic_V ), as in the proof of Lemma 2.5, so that τ(f)=(1)g(g1)/2f𝜏𝑓superscript1𝑔𝑔12𝑓\tau(f)=(-1)^{g(g-1)/2}fitalic_τ ( italic_f ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f. We define a map ζ:SkSV:𝜁subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆superscript𝑉\zeta:S\otimes_{k}S\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_ζ : italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V by the formula ζ(ω,ω)=θ(ωfτ(ω))𝜁𝜔superscript𝜔𝜃𝜔𝑓𝜏superscript𝜔\zeta(\omega,\omega^{\prime})=\theta(\omega f\tau(\omega^{\prime}))italic_ζ ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_θ ( italic_ω italic_f italic_τ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ), and define βrsubscript𝛽𝑟\beta_{r}italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT as the projection of ζ𝜁\zetaitalic_ζ onto rVsuperscript𝑟𝑉\bigwedge^{r}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V. If xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, then xτ(x)=N(x)detρ(x)𝑥𝜏𝑥𝑁𝑥𝜌𝑥x\tau(x)=N(x)\det\rho(x)italic_x italic_τ ( italic_x ) = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ), so τ(x)=x1N(x)detρ(x)𝜏𝑥superscript𝑥1𝑁𝑥𝜌𝑥\tau(x)=x^{-1}N(x)\det\rho(x)italic_τ ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ). We can thus compute

ζ(xω,xω)=θ(xωfτ(ω)τ(x))=N(x)θ(σ(x)ωfτ(ω)x1)=N(x)(ρ)(x)(θ(ωfτ(ω)))=N(x)(ρ)(x)(ζ(ω,ω)).𝜁𝑥𝜔𝑥superscript𝜔𝜃𝑥𝜔𝑓𝜏superscript𝜔𝜏𝑥𝑁𝑥𝜃𝜎𝑥𝜔𝑓𝜏superscript𝜔superscript𝑥1𝑁𝑥superscript𝜌𝑥𝜃𝜔𝑓𝜏superscript𝜔𝑁𝑥superscript𝜌𝑥𝜁𝜔superscript𝜔\zeta(x\omega,x\omega^{\prime})=\theta(x\omega f\tau(\omega^{\prime})\tau(x))=% N(x)\theta(\sigma(x)\omega f\tau(\omega^{\prime})x^{-1})\\ =N(x)(\wedge^{\prime}\rho)(x)(\theta(\omega f\tau(\omega^{\prime})))=N(x)(% \wedge^{\prime}\rho)(x)(\zeta(\omega,\omega^{\prime})).start_ROW start_CELL italic_ζ ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_θ ( italic_x italic_ω italic_f italic_τ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_τ ( italic_x ) ) = italic_N ( italic_x ) italic_θ ( italic_σ ( italic_x ) italic_ω italic_f italic_τ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = italic_N ( italic_x ) ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_θ ( italic_ω italic_f italic_τ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) ) = italic_N ( italic_x ) ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_ζ ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) . end_CELL end_ROW

This immediately gives

βr(xω,xω)=N(x)detρ(x)r1βr(ω,ω).subscript𝛽𝑟𝑥𝜔𝑥superscript𝜔𝑁𝑥𝜌superscript𝑥𝑟1subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(x\omega,x\omega^{\prime})=N(x)\det\rho(x)^{r-1}\beta_{r}(\omega,% \omega^{\prime}).italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .

On the other hand, we have

ζ(ω,ω)=θ(ωfτ(ω))=(1)g(g1)/2τ(θ(ωfτ(ω))),𝜁superscript𝜔𝜔𝜃superscript𝜔𝑓𝜏𝜔superscript1𝑔𝑔12𝜏𝜃𝜔𝑓𝜏superscript𝜔\zeta(\omega^{\prime},\omega)=\theta(\omega^{\prime}f\tau(\omega))=(-1)^{g(g-1% )/2}\tau(\theta(\omega f\tau(\omega^{\prime}))),italic_ζ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ω ) = italic_θ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_f italic_τ ( italic_ω ) ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_τ ( italic_θ ( italic_ω italic_f italic_τ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) ) ,

hence

βr(ω,ω)=(1)g(g1)/2+r(r1)/2βr(ω,ω).subscript𝛽𝑟superscript𝜔𝜔superscript1𝑔𝑔12𝑟𝑟12subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(\omega^{\prime},\omega)=(-1)^{g(g-1)/2+r(r-1)/2}\beta_{r}(\omega,% \omega^{\prime}).italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ω ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g - 1 ) / 2 + italic_r ( italic_r - 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .

To complete the proof in the case g𝑔gitalic_g even, we need to show that ζ𝜁\zetaitalic_ζ is an isomorphism onto the even part of Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V. Recall the central element zΓ𝑧Γz\in\Gammaitalic_z ∈ roman_Γ satisfies zf=f𝑧𝑓𝑓zf=fitalic_z italic_f = italic_f. It follows that the map SkSC(V)subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆𝐶𝑉S\otimes_{k}S\to C(V)italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → italic_C ( italic_V ) defined by ωωωfωmaps-totensor-product𝜔superscript𝜔𝜔𝑓superscript𝜔\omega\otimes\omega^{\prime}\mapsto\omega f\omega^{\prime}italic_ω ⊗ italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ↦ italic_ω italic_f italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT takes values in C(V)z=1=(z+1)C(V)𝐶superscript𝑉𝑧1𝑧1𝐶𝑉C(V)^{z=1}=(z+1)C(V)italic_C ( italic_V ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_z = 1 end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_z + 1 ) italic_C ( italic_V ). This is a 2-sided ideal of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) of dimension 22gsuperscript22𝑔2^{2g}2 start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT (because there is an isomorphism C(V)C0(V)kk[z]/(z21)𝐶𝑉subscripttensor-product𝑘subscript𝐶0𝑉𝑘delimited-[]𝑧superscript𝑧21C(V)\cong C_{0}(V)\otimes_{k}k[z]/(z^{2}-1)italic_C ( italic_V ) ≅ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_k [ italic_z ] / ( italic_z start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ), and C0(V)subscript𝐶0𝑉C_{0}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) is a central simple k𝑘kitalic_k-algebra). Therefore the map SkSC(V)z=1subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆𝐶superscript𝑉𝑧1S\otimes_{k}S\to C(V)^{z=1}italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → italic_C ( italic_V ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_z = 1 end_POSTSUPERSCRIPT is an isomorphism. Since ρ(z)=1𝜌𝑧1\rho(z)=-1italic_ρ ( italic_z ) = - 1, θ𝜃\thetaitalic_θ restricts to an isomorphism between C(V)z=1𝐶superscript𝑉𝑧1C(V)^{z=1}italic_C ( italic_V ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_z = 1 end_POSTSUPERSCRIPT and the even part of Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V, completing the proof in this case.

Now suppose that g𝑔gitalic_g is odd; with the same definition of f𝑓fitalic_f, we have f=(1)g(g+1)/2fsuperscript𝑓superscript1𝑔𝑔12𝑓f^{\ast}=(-1)^{g(g+1)/2}fitalic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f. In this case we define a map ζ:SkSV:𝜁subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆superscript𝑉\zeta:S\otimes_{k}S\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_ζ : italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V by the formula ζ(ω,ω)=θ(ωf(ω))𝜁𝜔superscript𝜔𝜃𝜔𝑓superscriptsuperscript𝜔\zeta(\omega,\omega^{\prime})=\theta(\omega f(\omega^{\prime})^{\ast})italic_ζ ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_θ ( italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ), and again define βrsubscript𝛽𝑟\beta_{r}italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT as the projection of ζ𝜁\zetaitalic_ζ onto rVsuperscript𝑟𝑉\bigwedge^{r}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V. If xΓ𝑥Γx\in\Gammaitalic_x ∈ roman_Γ, then xx=N(x)𝑥superscript𝑥𝑁𝑥xx^{\ast}=N(x)italic_x italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_N ( italic_x ), so x=x1N(x)superscript𝑥superscript𝑥1𝑁𝑥x^{\ast}=x^{-1}N(x)italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N ( italic_x ). We compute

ζ(xω,xω)=θ(xωf(ω)x)=N(x)detρ(x)θ(σ(x)ωf(ω)x1)=N(x)detρ(x)(ρ)(x)(θ(ωf(ω))=N(x)detρ(x)(ρ)(x)ζ(ω,ω).\zeta(x\omega,x\omega^{\prime})=\theta(x\omega f(\omega^{\prime})^{\ast}x^{% \ast})\\ =N(x)\det\rho(x)\theta(\sigma(x)\omega f(\omega^{\prime})^{\ast}x^{-1})=N(x)% \det\rho(x)(\wedge^{\prime}\rho)(x)(\theta(\omega f(\omega^{\prime})^{\ast})\\ =N(x)\det\rho(x)(\wedge^{\prime}\rho)(x)\zeta(\omega,\omega^{\prime}).start_ROW start_CELL italic_ζ ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_θ ( italic_x italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ) italic_θ ( italic_σ ( italic_x ) italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ) ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) ( italic_θ ( italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ) ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ) ( italic_x ) italic_ζ ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) . end_CELL end_ROW

This immediately gives

βr(xω,xω)=N(x)detρ(x)rβr(ω,ω).subscript𝛽𝑟𝑥𝜔𝑥superscript𝜔𝑁𝑥𝜌superscript𝑥𝑟subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(x\omega,x\omega^{\prime})=N(x)\det\rho(x)^{r}\beta_{r}(\omega,\omega% ^{\prime}).italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x italic_ω , italic_x italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_N ( italic_x ) roman_det italic_ρ ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .

On the other hand, writing πr:VrV:subscript𝜋𝑟superscript𝑉superscript𝑟𝑉\pi_{r}:\bigwedge^{\ast}V\to\bigwedge^{r}Vitalic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT : ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V for the projection to the degree r𝑟ritalic_r part, we have

βr(ω,ω)=πr(θ(ωfω))=(1)r(r1)/2+g(g+1)/2πr(θ(σ(ωf(ω))))=(1)r(r+1)/2+g(g+1)/2πr(θ(ωf(ω)))=(1)r(r+1)/2+g(g+1)/2βr(ω,ω),subscript𝛽𝑟superscript𝜔𝜔subscript𝜋𝑟𝜃superscript𝜔𝑓superscript𝜔superscript1𝑟𝑟12𝑔𝑔12subscript𝜋𝑟𝜃𝜎𝜔𝑓superscriptsuperscript𝜔superscript1𝑟𝑟12𝑔𝑔12subscript𝜋𝑟𝜃𝜔𝑓superscriptsuperscript𝜔superscript1𝑟𝑟12𝑔𝑔12subscript𝛽𝑟𝜔superscript𝜔\beta_{r}(\omega^{\prime},\omega)=\pi_{r}(\theta(\omega^{\prime}f\omega^{\ast}% ))\\ =(-1)^{r(r-1)/2+g(g+1)/2}\pi_{r}(\theta(\sigma(\omega f(\omega^{\prime})^{\ast% })))=(-1)^{r(r+1)/2+g(g+1)/2}\pi_{r}(\theta(\omega f(\omega^{\prime})^{\ast}))% \\ =(-1)^{r(r+1)/2+g(g+1)/2}\beta_{r}(\omega,\omega^{\prime}),start_ROW start_CELL italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ω ) = italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_θ ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_f italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_r - 1 ) / 2 + italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_θ ( italic_σ ( italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_r + 1 ) / 2 + italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_θ ( italic_ω italic_f ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_r + 1 ) / 2 + italic_g ( italic_g + 1 ) / 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) , end_CELL end_ROW

here using the formula πrθσ=(1)rπrθsubscript𝜋𝑟𝜃𝜎superscript1𝑟subscript𝜋𝑟𝜃\pi_{r}\circ\theta\circ\sigma=(-1)^{r}\pi_{r}\circ\thetaitalic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_θ ∘ italic_σ = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_θ, which can be checked on an orthogonal basis. The same argument as in the case g𝑔gitalic_g even shows that ζ𝜁\zetaitalic_ζ is an isomorphism onto the even part of Vsuperscript𝑉\bigwedge^{\ast}V⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V. This completes the proof. ∎

Corollary 2.10.
  1. 1.

    Suppose that g𝑔gitalic_g is even. Then there is an SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ-equivariant isomorphism Sym2S0r2g+1rg mod 4(rV)NsuperscriptSym2𝑆subscriptdirect-sum0𝑟2𝑔1𝑟𝑔 mod 4tensor-productsuperscript𝑟𝑉𝑁\operatorname{Sym}^{2}S\cong\oplus_{\begin{subarray}{c}0\leq r\leq 2g+1\\ r\equiv g\text{ mod }4\end{subarray}}(\bigwedge^{r}V)\otimes Nroman_Sym start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_S ≅ ⊕ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL 0 ≤ italic_r ≤ 2 italic_g + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_r ≡ italic_g mod 4 end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ) ⊗ italic_N.

  2. 2.

    Suppose that g𝑔gitalic_g is odd. Then there is an SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ-equivariant isomorphism Sym2S0r2g+1rg+1 mod 4(rV)NsuperscriptSym2𝑆subscriptdirect-sum0𝑟2𝑔1𝑟𝑔1 mod 4tensor-productsuperscript𝑟𝑉𝑁\operatorname{Sym}^{2}S\cong\oplus_{\begin{subarray}{c}0\leq r\leq 2g+1\\ r\equiv g+1\text{ mod }4\end{subarray}}(\bigwedge^{r}V)\otimes Nroman_Sym start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_S ≅ ⊕ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL 0 ≤ italic_r ≤ 2 italic_g + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_r ≡ italic_g + 1 mod 4 end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ) ⊗ italic_N.

The proof of Proposition 2.9 constructs explicit linear maps βr:SkSrV:subscript𝛽𝑟subscripttensor-product𝑘𝑆𝑆superscript𝑟𝑉\beta_{r}\colon S\otimes_{k}S\rightarrow\bigwedge^{r}Vitalic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT : italic_S ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_S → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_V. The following proposition completes the discussion.

Proposition 2.11.

The form β𝛽\betaitalic_β is a nonzero scalar multiple of β0subscript𝛽0\beta_{0}italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

We again split into cases, depending on the parity of g𝑔gitalic_g. If g𝑔gitalic_g is even, then the proof of Lemma 2.5 shows that β𝛽\betaitalic_β is a nonzero scalar multiple of the form β(x,y)=π(zxfτ(y))superscript𝛽𝑥𝑦superscript𝜋𝑧𝑥𝑓𝜏𝑦\beta^{\prime}(x,y)=\pi^{\prime}(zxf\tau(y))italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) = italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x italic_f italic_τ ( italic_y ) ), where π:C(V)k:superscript𝜋𝐶𝑉𝑘\pi^{\prime}:C(V)\to kitalic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_C ( italic_V ) → italic_k may be defined as the composite of θ:C(V)V:𝜃𝐶𝑉superscript𝑉\theta:C(V)\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_θ : italic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V with the projection V2g+1Vksuperscript𝑉superscript2𝑔1𝑉𝑘\bigwedge^{\ast}V\to\bigwedge^{2g+1}V\to k⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_V → italic_k sending p2gp0subscript𝑝2𝑔subscript𝑝0p_{2g}\wedge\dots\wedge p_{0}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT to 1111. On the other hand, β0(x,y)subscript𝛽0𝑥𝑦\beta_{0}(x,y)italic_β start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) is defined as π(xfτ(y))𝜋𝑥𝑓𝜏𝑦\pi(xf\tau(y))italic_π ( italic_x italic_f italic_τ ( italic_y ) ), where π:C(V)k:𝜋𝐶𝑉𝑘\pi:C(V)\to kitalic_π : italic_C ( italic_V ) → italic_k may be defined as the composite of θ:C(V)V:𝜃𝐶𝑉superscript𝑉\theta:C(V)\to\bigwedge^{\ast}Vitalic_θ : italic_C ( italic_V ) → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V with the projection V0V=ksuperscript𝑉superscript0𝑉𝑘\bigwedge^{\ast}V\to\bigwedge^{0}V=k⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_V → ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_V = italic_k.

To complete the proof, it suffices therefore to show that the forms C(V)k𝐶𝑉𝑘C(V)\to kitalic_C ( italic_V ) → italic_k given by xπ(x)maps-to𝑥𝜋𝑥x\mapsto\pi(x)italic_x ↦ italic_π ( italic_x ) and xπ(zx)maps-to𝑥superscript𝜋𝑧𝑥x\mapsto\pi^{\prime}(zx)italic_x ↦ italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z italic_x ) are scalar multiples of each other. To check this, let y1,,y2g+1subscript𝑦1subscript𝑦2𝑔1y_{1},\dots,y_{2g+1}italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_y start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT be an orthogonal basis of V𝑉Vitalic_V, so that the monomials in the yisubscript𝑦𝑖y_{i}italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT form a k𝑘kitalic_k-basis of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ), and moreover so that z𝑧zitalic_z is a scalar multiple of y1y2y2g+1subscript𝑦1subscript𝑦2subscript𝑦2𝑔1y_{1}y_{2}\dots y_{2g+1}italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT … italic_y start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT. Then it is clear that π𝜋\piitalic_π and πsuperscript𝜋\pi^{\prime}italic_π start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT both annihilate all monomials except the empty one (i.e. 1kC(V)1𝑘𝐶𝑉1\in k\leq C(V)1 ∈ italic_k ≤ italic_C ( italic_V )), so they must be scalar multiples of each other.

The proof in the case that g𝑔gitalic_g is odd is identical, replacing τ𝜏\tauitalic_τ by ()superscript(\cdot)^{\ast}( ⋅ ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT. ∎

2.3 The orthogonal Grassmannian

Let Gr(g,V)Gr𝑔𝑉\mathrm{Gr}(g,V)roman_Gr ( italic_g , italic_V ) be the usual Grassmannian of g𝑔gitalic_g-dimensional subspaces of V𝑉Vitalic_V. This is a flag variety for GL(V)GL𝑉\operatorname{GL}(V)roman_GL ( italic_V ) over k𝑘kitalic_k. For a k𝑘kitalic_k-scheme T𝑇Titalic_T, the set of T𝑇Titalic_T-points Gr(g,V)(T)Gr𝑔𝑉𝑇\operatorname{Gr}(g,V)(T)roman_Gr ( italic_g , italic_V ) ( italic_T ) equals the set of equivalence classes of pairs (,α)𝛼(\mathscr{F},\alpha)( script_F , italic_α ), where \mathscr{F}script_F is a locally free sheaf of 𝒪Tsubscript𝒪𝑇\mathcal{O}_{T}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT-modules of rank g𝑔gitalic_g and α:V𝒪T:𝛼tensor-product𝑉subscript𝒪𝑇\alpha\colon\mathscr{F}\rightarrow V\otimes\mathcal{O}_{T}italic_α : script_F → italic_V ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT is an injective sheaf homomorphism whose cokernel is locally free.

Let OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\mathrm{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) be the orthogonal Grassmannian of g𝑔gitalic_g-dimensional isotropic subspaces of V𝑉Vitalic_V. Given a k𝑘kitalic_k-scheme T𝑇Titalic_T, OGr(g,V)(T)OGr𝑔𝑉𝑇\operatorname{OGr}(g,V)(T)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_T ) consists of equivalence classes of pairs (,α)Gr(g,V)(T)𝛼Gr𝑔𝑉𝑇(\mathscr{F},\alpha)\in\operatorname{Gr}(g,V)(T)( script_F , italic_α ) ∈ roman_Gr ( italic_g , italic_V ) ( italic_T ) with the additional property that \mathscr{F}script_F is isotropic with respect to the form ψ:(V𝒪T)×(V𝒪T)𝒪T:𝜓tensor-product𝑉subscript𝒪𝑇tensor-product𝑉subscript𝒪𝑇subscript𝒪𝑇\psi\colon(V\otimes\mathcal{O}_{T})\times(V\otimes\mathcal{O}_{T})\rightarrow% \mathcal{O}_{T}italic_ψ : ( italic_V ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT ) × ( italic_V ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT. The obvious map OGr(g,V)Gr(g,V)OGr𝑔𝑉Gr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)\rightarrow\operatorname{Gr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → roman_Gr ( italic_g , italic_V ) is a closed immersion.

Lemma 2.12.

Let LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V be a g𝑔gitalic_g-dimensional isotropic subspace. Then the assignment ggLmaps-to𝑔𝑔𝐿g\mapsto g\cdot Litalic_g ↦ italic_g ⋅ italic_L induces an isomorphism SO(V)/StabSO(V)(L)OGr(g,V)SO𝑉subscriptStabSO𝑉𝐿OGr𝑔𝑉\operatorname{SO}(V)/\operatorname{Stab}_{\operatorname{SO}(V)}(L)\cong% \operatorname{OGr}(g,V)roman_SO ( italic_V ) / roman_Stab start_POSTSUBSCRIPT roman_SO ( italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ≅ roman_OGr ( italic_g , italic_V ). In particular, OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) is smooth and SO(V)(k)SO𝑉𝑘\operatorname{SO}(V)(k)roman_SO ( italic_V ) ( italic_k ) acts transitively on OGr(g,V)(k)OGr𝑔𝑉𝑘\operatorname{OGr}(g,V)(k)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ).

Proof.

Let PL=StabSO(V)(L)subscript𝑃𝐿subscriptStabSO𝑉𝐿P_{L}=\operatorname{Stab}_{\operatorname{SO}(V)}(L)italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = roman_Stab start_POSTSUBSCRIPT roman_SO ( italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), a parabolic subgroup of SO(V)SO𝑉\operatorname{SO}(V)roman_SO ( italic_V ). Then the quotient SO(V)/PLSO𝑉subscript𝑃𝐿\operatorname{SO}(V)/P_{L}roman_SO ( italic_V ) / italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT is a projective algebraic variety and the morphism SO(V)SO(V)/PLSO𝑉SO𝑉subscript𝑃𝐿\operatorname{SO}(V)\to\operatorname{SO}(V)/P_{L}roman_SO ( italic_V ) → roman_SO ( italic_V ) / italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT is locally trivial in the Zariski topology (cf. [19, Part II, 1.10]). In particular, the map SO(V)(k)(SO(V)/PL)(k)SO𝑉𝑘SO𝑉subscript𝑃𝐿𝑘\operatorname{SO}(V)(k)\to(\operatorname{SO}(V)/P_{L})(k)roman_SO ( italic_V ) ( italic_k ) → ( roman_SO ( italic_V ) / italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_k ) is surjective. On the other hand, SO(V)SO𝑉\operatorname{SO}(V)roman_SO ( italic_V ) acts smoothly on OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ), and the action is transitive on k𝑘kitalic_k-points, by Witt’s Lemma; therefore the orbit map gives an isomorphism SO(V)/PLOGr(g,V)SO𝑉subscript𝑃𝐿OGr𝑔𝑉\operatorname{SO}(V)/P_{L}\cong\operatorname{OGr}(g,V)roman_SO ( italic_V ) / italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ≅ roman_OGr ( italic_g , italic_V ). The result follows. ∎

We now discuss projective embeddings. Let us first recall that if X𝑋Xitalic_X is a variety over k𝑘kitalic_k and W𝑊Witalic_W is a finite-dimensional k𝑘kitalic_k-vector space, then to give a morphism φ:X(W):𝜑𝑋𝑊\varphi:X\to\mathbb{P}(W)italic_φ : italic_X → blackboard_P ( italic_W ) is equivalent to giving an invertible sheaf \mathscr{M}script_M on X𝑋Xitalic_X, together with a k𝑘kitalic_k-linear map γ:WH0(X,):𝛾superscript𝑊superscriptH0𝑋\gamma:W^{\vee}\to\mathrm{H}^{0}(X,\mathscr{M})italic_γ : italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , script_M ) such that the associated morphism 𝒪XkWsubscripttensor-product𝑘subscript𝒪𝑋superscript𝑊\mathcal{O}_{X}\otimes_{k}W^{\vee}\to\mathscr{M}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT → script_M of sheaves of 𝒪Xsubscript𝒪𝑋\mathcal{O}_{X}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT-modules is surjective. Under this dictionary, we may take =φ𝒪(W)(1)superscript𝜑subscript𝒪𝑊1\mathscr{M}=\varphi^{\ast}\mathcal{O}_{\mathbb{P}(W)}(1)script_M = italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P ( italic_W ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ), and γ𝛾\gammaitalic_γ to be the obvious map induced by the identification W=H0((W),𝒪(W)(1))superscript𝑊superscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊1W^{\vee}=\mathrm{H}^{0}(\mathbb{P}(W),\mathcal{O}_{\mathbb{P}(W)}(1))italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P ( italic_W ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P ( italic_W ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) ).

The universal point Gr(g,V)IdGr(g,V)IdGr𝑔𝑉Gr𝑔𝑉\operatorname{Gr}(g,V)\xrightarrow{\operatorname{Id}}\operatorname{Gr}(g,V)roman_Gr ( italic_g , italic_V ) start_ARROW overroman_Id → end_ARROW roman_Gr ( italic_g , italic_V ) determines a locally free sheaf univV𝒪Gr(g,V)superscriptunivtensor-product𝑉subscript𝒪Gr𝑔𝑉\mathscr{F}^{\mathrm{univ}}\subset V\otimes\mathcal{O}_{\mathrm{Gr}(g,V)}script_F start_POSTSUPERSCRIPT roman_univ end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ italic_V ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_Gr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT. Define 𝒪Gr(g,V)(1)=(detuniv)subscript𝒪Gr𝑔𝑉1superscriptsuperscriptuniv\mathcal{O}_{\mathrm{Gr}(g,V)}(1)=(\det\mathscr{F}^{\mathrm{univ}})^{\vee}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_Gr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = ( roman_det script_F start_POSTSUPERSCRIPT roman_univ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT. There is a tautological map gVH0(Gr(g,V),𝒪Gr(g,V)(1))superscript𝑔superscript𝑉superscriptH0Gr𝑔𝑉subscript𝒪Gr𝑔𝑉1\wedge^{g}V^{\vee}\to\mathrm{H}^{0}(\operatorname{Gr}(g,V),\mathcal{O}_{% \mathrm{Gr}(g,V)}(1))∧ start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Gr ( italic_g , italic_V ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_Gr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) ), corresponding to a morphism Gr(g,V)(gV)Gr𝑔𝑉superscript𝑔𝑉\operatorname{Gr}(g,V)\to\mathbb{P}(\wedge^{g}V)roman_Gr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( ∧ start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT italic_V ), the Plücker embedding.

We now consider the analogous situation for the orthogonal Grassmannian. Assume that we are given a basis 𝒫=(p0,,p2g)𝒫subscript𝑝0subscript𝑝2𝑔\mathcal{P}=(p_{0},\dots,p_{2g})caligraphic_P = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) of V𝑉Vitalic_V with ψ(pi,pj)=δi,2gj𝜓subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗subscript𝛿𝑖2𝑔𝑗\psi(p_{i},p_{j})=\delta_{i,2g-j}italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i , 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT for all i,j𝑖𝑗i,jitalic_i , italic_j, and continue with the notation of Section 2.2. We have seen that SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ is a connected reductive group, which comes with a surjection SΓSO(V)𝑆ΓSO𝑉S\Gamma\to\operatorname{SO}(V)italic_S roman_Γ → roman_SO ( italic_V ) with central kernel. Let P=StabSΓ(F)𝑃subscriptStab𝑆Γ𝐹P=\operatorname{Stab}_{S\Gamma}(F)italic_P = roman_Stab start_POSTSUBSCRIPT italic_S roman_Γ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ).

Lemma 2.13.

P𝑃Pitalic_P is a parabolic subgroup of SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ, which acts by a character χ:P𝔾m:𝜒𝑃subscript𝔾𝑚\chi:P\to\mathbb{G}_{m}italic_χ : italic_P → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT on the line 0EE=Ssuperscript0𝐸superscript𝐸𝑆\bigwedge^{0}E\leq\bigwedge^{\ast}E=S⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E = italic_S.

Proof.

We have seen that ρ:SΓSO(V):𝜌𝑆ΓSO𝑉\rho:S\Gamma\to\operatorname{SO}(V)italic_ρ : italic_S roman_Γ → roman_SO ( italic_V ) is a surjective morphism of reductive groups with kernel 𝔾msubscript𝔾𝑚\mathbb{G}_{m}blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT. The subgroup PSΓ𝑃𝑆ΓP\leq S\Gammaitalic_P ≤ italic_S roman_Γ, as the pre-image of a parabolic subgroup of SO(V)SO𝑉\operatorname{SO}(V)roman_SO ( italic_V ), is again a parabolic subgroup.

Consider the subgroup

T={λi=0g1(1+μipip2gi)λi=0g1(1+2μi)0}𝑇conditional-set𝜆superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔11subscript𝜇𝑖subscript𝑝𝑖subscript𝑝2𝑔𝑖𝜆superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔112subscript𝜇𝑖0T=\left\{\lambda\prod_{i=0}^{g-1}(1+\mu_{i}p_{i}p_{2g-i})\mid\lambda\prod_{i=0% }^{g-1}(1+2\mu_{i})\neq 0\right\}italic_T = { italic_λ ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ∣ italic_λ ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ 0 }

of SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ. This is a split maximal torus (since it is a split torus, and has rank g+1𝑔1g+1italic_g + 1). The restriction of ρ𝜌\rhoitalic_ρ to T𝑇Titalic_T sends the generic element of T𝑇Titalic_T to the diagonal matrix (with respect to the basis p0,p1,,p2gsubscript𝑝0subscript𝑝1subscript𝑝2𝑔p_{0},p_{1},\dots,p_{2g}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT)

diag(1+2μ0,,1+2μg1,1,(1+2μg1)1,,(1+2μ0)1).diag12subscript𝜇012subscript𝜇𝑔11superscript12subscript𝜇𝑔11superscript12subscript𝜇01\operatorname{diag}(1+2\mu_{0},\dots,1+2\mu_{g-1},1,(1+2\mu_{g-1})^{-1},\dots,% (1+2\mu_{0})^{-1}).roman_diag ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT , 1 , ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT , … , ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) . (2.3)

Writing εi:T𝔾m:subscript𝜀𝑖𝑇subscript𝔾𝑚\varepsilon_{i}:T\to\mathbb{G}_{m}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_T → blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT (i=0,,g1𝑖0𝑔1i=0,\dots,g-1italic_i = 0 , … , italic_g - 1) for the homomorphism given by 1+2μi12subscript𝜇𝑖1+2\mu_{i}1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, a choice of positive roots is εi/εjsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗\varepsilon_{i}/\varepsilon_{j}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT / italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (0i<jg10𝑖𝑗𝑔10\leq i<j\leq g-10 ≤ italic_i < italic_j ≤ italic_g - 1), εisubscript𝜀𝑖\varepsilon_{i}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (0ig10𝑖𝑔10\leq i\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1), and εiεjsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗\varepsilon_{i}\varepsilon_{j}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (0ijg10𝑖𝑗𝑔10\leq i\leq j\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_j ≤ italic_g - 1). By the structure theory of reductive groups, P𝑃Pitalic_P may be identified as the subgroup of SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ generated by T𝑇Titalic_T and the root subgroups corresponding to the roots (εi/εj)±1superscriptsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗plus-or-minus1(\varepsilon_{i}/\varepsilon_{j})^{\pm 1}( italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT / italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ± 1 end_POSTSUPERSCRIPT (0ijg10𝑖𝑗𝑔10\leq i\neq j\leq g-10 ≤ italic_i ≠ italic_j ≤ italic_g - 1), εisubscript𝜀𝑖\varepsilon_{i}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (0ig10𝑖𝑔10\leq i\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1), and εiεjsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗\varepsilon_{i}\varepsilon_{j}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (0ijg10𝑖𝑗𝑔10\leq i\leq j\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_j ≤ italic_g - 1).

We describe the corresponding root subgroups. These are given by

Uεi/εj={1+tpip2gjt𝔾a}(0ijg1);subscript𝑈subscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗conditional-set1𝑡subscript𝑝𝑖subscript𝑝2𝑔𝑗𝑡subscript𝔾𝑎0𝑖𝑗𝑔1U_{\varepsilon_{i}/\varepsilon_{j}}=\{1+tp_{i}p_{2g-j}\mid t\in\mathbb{G}_{a}% \}\,\,(0\leq i\neq j\leq g-1);italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT / italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { 1 + italic_t italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_t ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT } ( 0 ≤ italic_i ≠ italic_j ≤ italic_g - 1 ) ;
Uεi={1+tpgpit𝔾a}(0ig1);subscript𝑈subscript𝜀𝑖conditional-set1𝑡subscript𝑝𝑔subscript𝑝𝑖𝑡subscript𝔾𝑎0𝑖𝑔1U_{\varepsilon_{i}}=\{1+tp_{g}p_{i}\mid t\in\mathbb{G}_{a}\}\,\,(0\leq i\leq g% -1);italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { 1 + italic_t italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_t ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT } ( 0 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1 ) ;
Uεi1={1+tpgp2git𝔾a}(0ig1);subscript𝑈superscriptsubscript𝜀𝑖1conditional-set1𝑡subscript𝑝𝑔subscript𝑝2𝑔𝑖𝑡subscript𝔾𝑎0𝑖𝑔1U_{\varepsilon_{i}^{-1}}=\{1+tp_{g}p_{2g-i}\mid t\in\mathbb{G}_{a}\}\,\,(0\leq i% \leq g-1);italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { 1 + italic_t italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_t ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT } ( 0 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1 ) ;
Uεiεj={1+tpipjt𝔾a}(0i,jg1);subscript𝑈subscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗conditional-set1𝑡subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗𝑡subscript𝔾𝑎formulae-sequence0𝑖𝑗𝑔1U_{\varepsilon_{i}\varepsilon_{j}}=\{1+tp_{i}p_{j}\mid t\in\mathbb{G}_{a}\}\,% \,(0\leq i,j\leq g-1);italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { 1 + italic_t italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_t ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT } ( 0 ≤ italic_i , italic_j ≤ italic_g - 1 ) ;

and

U(εiεj)1={1+tp2gip2gjt𝔾a}(0i,jg1).subscript𝑈superscriptsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗1conditional-set1𝑡subscript𝑝2𝑔𝑖subscript𝑝2𝑔𝑗𝑡subscript𝔾𝑎formulae-sequence0𝑖𝑗𝑔1U_{(\varepsilon_{i}\varepsilon_{j})^{-1}}=\{1+tp_{2g-i}p_{2g-j}\mid t\in% \mathbb{G}_{a}\}\,\,(0\leq i,j\leq g-1).italic_U start_POSTSUBSCRIPT ( italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { 1 + italic_t italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_t ∈ blackboard_G start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT } ( 0 ≤ italic_i , italic_j ≤ italic_g - 1 ) .

To show that the line 0ESsuperscript0𝐸𝑆\bigwedge^{0}E\leq S⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ italic_S is invariant under P𝑃Pitalic_P, it suffices to check that it is invariant under T𝑇Titalic_T and also under the root subgroups corresponding to the roots (εi/εj)±1superscriptsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗plus-or-minus1(\varepsilon_{i}/\varepsilon_{j})^{\pm 1}( italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT / italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ± 1 end_POSTSUPERSCRIPT (0ijg10𝑖𝑗𝑔10\leq i\neq j\leq g-10 ≤ italic_i ≠ italic_j ≤ italic_g - 1), εisubscript𝜀𝑖\varepsilon_{i}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (0ig10𝑖𝑔10\leq i\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1), and εiεjsubscript𝜀𝑖subscript𝜀𝑗\varepsilon_{i}\varepsilon_{j}italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ε start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (0ijg10𝑖𝑗𝑔10\leq i\leq j\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_j ≤ italic_g - 1). (Since P𝑃Pitalic_P is a maximal parabolic subgroup of SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ, and SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ does not leave this line invariant, this will also show that we have P=StabSΓ(0E)𝑃subscriptStab𝑆Γsuperscript0𝐸P=\operatorname{Stab}_{S\Gamma}(\bigwedge^{0}E)italic_P = roman_Stab start_POSTSUBSCRIPT italic_S roman_Γ end_POSTSUBSCRIPT ( ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ).)

We compute first that the generic element tT𝑡𝑇t\in Titalic_t ∈ italic_T acts on 0Esuperscript0𝐸\bigwedge^{0}E⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E by the scalar χ(t)=λi=0g1(1+2μi)𝜒𝑡𝜆superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔112subscript𝜇𝑖\chi(t)=\lambda\prod_{i=0}^{g-1}(1+2\mu_{i})italic_χ ( italic_t ) = italic_λ ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ). On the other hand, the given root groups all act trivially on 0Esuperscript0𝐸\bigwedge^{0}E⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E. This completes the proof. ∎

Under the equivalence between SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ-equivariant vector bundles on SΓ/P=OGr(g,V)𝑆Γ𝑃OGr𝑔𝑉S\Gamma/P=\operatorname{OGr}(g,V)italic_S roman_Γ / italic_P = roman_OGr ( italic_g , italic_V ) and representations of P𝑃Pitalic_P on finite-dimensional k𝑘kitalic_k-vector spaces, the line k(χ)𝑘𝜒k(\chi)italic_k ( italic_χ ) corresponds to a line bundle L1superscript𝐿1L^{-1}italic_L start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT on OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ). By Frobenius reciprocity ([19, I.3.3, Proposition]), we have identifications

HomP(k(χ),S)=HomP(S,k(χ1))=HomSΓ(S,H0(OGr(g,V),L)).subscriptHom𝑃𝑘𝜒𝑆subscriptHom𝑃superscript𝑆𝑘superscript𝜒1subscriptHom𝑆Γsuperscript𝑆superscriptH0OGr𝑔𝑉𝐿\operatorname{Hom}_{P}(k(\chi),S)=\operatorname{Hom}_{P}(S^{\vee},k(\chi^{-1})% )=\operatorname{Hom}_{S\Gamma}(S^{\vee},\mathrm{H}^{0}(\operatorname{OGr}(g,V)% ,L)).roman_Hom start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ( italic_χ ) , italic_S ) = roman_Hom start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_k ( italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) ) = roman_Hom start_POSTSUBSCRIPT italic_S roman_Γ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT , roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , italic_L ) ) .

By the Borel–Weil theorem, the morphism SH0(OGr(g,V),L)superscript𝑆superscriptH0OGr𝑔𝑉𝐿S^{\vee}\rightarrow\mathrm{H}^{0}(\operatorname{OGr}(g,V),L)italic_S start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , italic_L ) corresponding to the tautological inclusion k(χ)S𝑘𝜒𝑆k(\chi)\leq Sitalic_k ( italic_χ ) ≤ italic_S is an isomorphism, which determines an embedding Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) sending the point FOGr(g,V)(k)𝐹OGr𝑔𝑉𝑘F\in\operatorname{OGr}(g,V)(k)italic_F ∈ roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ) to the line k1S𝑘1𝑆k\cdot 1\leq Sitalic_k ⋅ 1 ≤ italic_S. For reasons that will become apparent in the next section, the image of OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) under ΣΣ\Sigmaroman_Σ is sometimes known as the spinor variety.

It follows from the results of [30] that L𝐿Litalic_L generates the Picard group of OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ). We write this line bundle L𝐿Litalic_L as 𝒪OGr(g,V)(1)subscript𝒪OGr𝑔𝑉1\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}(1)caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ). The next lemma will be used in the proof of Proposition 3.7.

Lemma 2.14.

The restriction of 𝒪Gr(g,V)(1)subscript𝒪Gr𝑔𝑉1\mathcal{O}_{\operatorname{Gr}(g,V)}(1)caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_Gr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) to OGr(g,V)Gr(g,V)OGr𝑔𝑉Gr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)\hookrightarrow\operatorname{Gr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ↪ roman_Gr ( italic_g , italic_V ) is isomorphic to 𝒪OGr(g,V)(2)=𝒪OGr(g,V)(1)2subscript𝒪OGr𝑔𝑉2subscript𝒪OGr𝑔𝑉superscript1tensor-productabsent2\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}(2)=\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}% (1)^{\otimes 2}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 2 ) = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT. Consequently, if V𝒪OGr(g,V)tensor-product𝑉subscript𝒪OGr𝑔𝑉\mathscr{F}\subset V\otimes\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}script_F ⊂ italic_V ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT denotes the universal rank g𝑔gitalic_g subbundle on OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ), then (det)𝒪OGr(g,V)(2)similar-to-or-equalssuperscriptsubscript𝒪OGr𝑔𝑉2(\det\mathscr{F})^{\vee}\simeq\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}(2)( roman_det script_F ) start_POSTSUPERSCRIPT ∨ end_POSTSUPERSCRIPT ≃ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 2 ).

Proof.

Let P=StabSpin(V)(F)=PSpin(V)superscript𝑃subscriptStabSpin𝑉𝐹𝑃Spin𝑉P^{\prime}=\operatorname{Stab}_{\operatorname{Spin}(V)}(F)=P\cap\operatorname{% Spin}(V)italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_Stab start_POSTSUBSCRIPT roman_Spin ( italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ) = italic_P ∩ roman_Spin ( italic_V ). Since OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) is a homogeneous space for Spin(V)Spin𝑉\operatorname{Spin}(V)roman_Spin ( italic_V ), it suffices to show that the two characters (χ|P)2superscriptevaluated-at𝜒superscript𝑃2(\chi|_{P^{\prime}})^{2}( italic_χ | start_POSTSUBSCRIPT italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT and gdetρ(g|F)maps-to𝑔𝜌evaluated-at𝑔𝐹g\mapsto\det\rho(g|_{F})italic_g ↦ roman_det italic_ρ ( italic_g | start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT ) of Psuperscript𝑃P^{\prime}italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT are equal. This is the case if and only if they have the same restriction to TP𝑇superscript𝑃T\cap P^{\prime}italic_T ∩ italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, where T𝑇Titalic_T is the maximal torus of SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ defined in the proof of Lemma 2.13.

The restriction of N𝑁Nitalic_N to T𝑇Titalic_T is given by N(t)=λ2i=0g1(1+2μi)=λχ(t)𝑁𝑡superscript𝜆2superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔112subscript𝜇𝑖𝜆𝜒𝑡N(t)=\lambda^{2}\prod_{i=0}^{g-1}(1+2\mu_{i})=\lambda\chi(t)italic_N ( italic_t ) = italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_λ italic_χ ( italic_t ). Using Equation (2.3), we see that the restriction of gdetρ(g|F)maps-to𝑔𝜌evaluated-at𝑔𝐹g\mapsto\det\rho(g|_{F})italic_g ↦ roman_det italic_ρ ( italic_g | start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT ) is given by i=0g1(1+2μi)superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔112subscript𝜇𝑖\prod_{i=0}^{g-1}(1+2\mu_{i})∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ). Finally, χ(t)=λi=0g1(1+2μi)𝜒𝑡𝜆superscriptsubscriptproduct𝑖0𝑔112subscript𝜇𝑖\chi(t)=\lambda\prod_{i=0}^{g-1}(1+2\mu_{i})italic_χ ( italic_t ) = italic_λ ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 + 2 italic_μ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ). It follows that χ(t)2/detρ(t|F)=N(t)𝜒superscript𝑡2𝜌evaluated-at𝑡𝐹𝑁𝑡\chi(t)^{2}/\det\rho(t|_{F})=N(t)italic_χ ( italic_t ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT / roman_det italic_ρ ( italic_t | start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_N ( italic_t ). In particular, the restriction of this character to TP𝑇superscript𝑃T\cap P^{\prime}italic_T ∩ italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is trivial, as required. ∎

2.4 Isotropic subspaces and pure spinors

Let us continue to take V𝑉Vitalic_V to be a quadratic space over k𝑘kitalic_k of dimension 2g+12𝑔12g+12 italic_g + 1, equipped with a basis p0,,p2gsubscript𝑝0subscript𝑝2𝑔p_{0},\dots,p_{2g}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT satisfying ψ(pi,pj)=δi,2gj𝜓subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗subscript𝛿𝑖2𝑔𝑗\psi(p_{i},p_{j})=\delta_{i,2g-j}italic_ψ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i , 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT, and a corresponding realisation S𝑆Sitalic_S of the spin representation of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ). In §2.3 we have described an embedding Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ). We now give the concrete description of this embedding in terms of pure spinors (defined below).

Proposition 2.15.

Let ωS𝜔𝑆\omega\in Sitalic_ω ∈ italic_S be non-zero, and define L(ω)={vVvω=0}𝐿𝜔conditional-set𝑣𝑉𝑣𝜔0L(\omega)=\{v\in V\mid v\omega=0\}italic_L ( italic_ω ) = { italic_v ∈ italic_V ∣ italic_v italic_ω = 0 } (where v𝑣vitalic_v acts through its image in the Clifford algebra C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V )). Then:

  1. 1.

    L(ω)L(ω)𝐿𝜔𝐿superscript𝜔perpendicular-toL(\omega)\leq L(\omega)^{\perp}italic_L ( italic_ω ) ≤ italic_L ( italic_ω ) start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT. In particular, dimkL(ω)gsubscriptdimension𝑘𝐿𝜔𝑔\dim_{k}L(\omega)\leq groman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_L ( italic_ω ) ≤ italic_g and L(ω)𝐿𝜔L(\omega)italic_L ( italic_ω ) is an isotropic subspace of V𝑉Vitalic_V.

  2. 2.

    If dimkL(ω)=gsubscriptdimension𝑘𝐿𝜔𝑔\dim_{k}L(\omega)=groman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_L ( italic_ω ) = italic_g, then L(ω)𝐿𝜔L(\omega)italic_L ( italic_ω ) is a maximal isotropic subspace of V𝑉Vitalic_V.

  3. 3.

    For every isotropic subspace LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V of dimension g𝑔gitalic_g, there exists a non-zero element ωLSsubscript𝜔𝐿𝑆\omega_{L}\in Sitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_S, uniquely determined up to k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT-multiple, such that L(ωL)=L𝐿subscript𝜔𝐿𝐿L(\omega_{L})=Litalic_L ( italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_L.

Proof.

(1) Suppose x,yL(ω)𝑥𝑦𝐿𝜔x,y\in L(\omega)italic_x , italic_y ∈ italic_L ( italic_ω ). Then xy+yx=2ψ(x,y)𝑥𝑦𝑦𝑥2𝜓𝑥𝑦xy+yx=2\psi(x,y)italic_x italic_y + italic_y italic_x = 2 italic_ψ ( italic_x , italic_y ), hence (xy+yx)ω=2ψ(x,y)ω=0𝑥𝑦𝑦𝑥𝜔2𝜓𝑥𝑦𝜔0(xy+yx)\omega=2\psi(x,y)\omega=0( italic_x italic_y + italic_y italic_x ) italic_ω = 2 italic_ψ ( italic_x , italic_y ) italic_ω = 0. Since ω0𝜔0\omega\neq 0italic_ω ≠ 0, this implies ψ(x,y)=0𝜓𝑥𝑦0\psi(x,y)=0italic_ψ ( italic_x , italic_y ) = 0.

(2) Immediate from (1).

(3) Let ω=10ES𝜔1superscript0𝐸𝑆\omega=1\in\wedge^{0}E\leq Sitalic_ω = 1 ∈ ∧ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ italic_S. Then FL(ω)𝐹𝐿𝜔F\leq L(\omega)italic_F ≤ italic_L ( italic_ω ); since dimkL(ω)gsubscriptdimension𝑘𝐿𝜔𝑔\dim_{k}L(\omega)\leq groman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_L ( italic_ω ) ≤ italic_g, we must have L(ω)=F𝐿𝜔𝐹L(\omega)=Fitalic_L ( italic_ω ) = italic_F. The group SO(V)(k)SO𝑉𝑘\operatorname{SO}(V)(k)roman_SO ( italic_V ) ( italic_k ) acts transitively on OGr(g,V)(k)OGr𝑔𝑉𝑘\operatorname{OGr}(g,V)(k)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ), and the map SΓ(k)SO(V)(k)𝑆Γ𝑘SO𝑉𝑘S\Gamma(k)\to\operatorname{SO}(V)(k)italic_S roman_Γ ( italic_k ) → roman_SO ( italic_V ) ( italic_k ) is surjective, so for any other maximal isotropic subspace LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V, we can find an element xSΓ(k)𝑥𝑆Γ𝑘x\in S\Gamma(k)italic_x ∈ italic_S roman_Γ ( italic_k ) such that xFx1=L𝑥𝐹superscript𝑥1𝐿xFx^{-1}=Litalic_x italic_F italic_x start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_L. A simple computation shows that L(xω)=ρ(x)(L(ω))=ρ(x)(F)=L𝐿𝑥𝜔𝜌𝑥𝐿𝜔𝜌𝑥𝐹𝐿L(x\omega)=\rho(x)(L(\omega))=\rho(x)(F)=Litalic_L ( italic_x italic_ω ) = italic_ρ ( italic_x ) ( italic_L ( italic_ω ) ) = italic_ρ ( italic_x ) ( italic_F ) = italic_L, hence we can take ωL=xωsubscript𝜔𝐿𝑥𝜔\omega_{L}=x\omegaitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = italic_x italic_ω.

This shows the existence of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT. We need to show uniqueness. It suffices to show that if ωSsuperscript𝜔𝑆\omega^{\prime}\in Sitalic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S is a non-zero vector with L(ω)=F𝐿superscript𝜔𝐹L(\omega^{\prime})=Fitalic_L ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_F, then ωk1superscript𝜔𝑘1\omega^{\prime}\in k\cdot 1italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_k ⋅ 1. Suppose for contradiction that ωk1superscript𝜔𝑘1\omega^{\prime}\not\in k\cdot 1italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∉ italic_k ⋅ 1. We can write ω=IaIpIsuperscript𝜔subscript𝐼subscript𝑎𝐼subscript𝑝𝐼\omega^{\prime}=\sum_{I}a_{I}p_{I}italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT; let l>0𝑙0l>0italic_l > 0 be maximal such that there is I{g+1,,2g}𝐼𝑔12𝑔I\subset\{g+1,\dots,2g\}italic_I ⊂ { italic_g + 1 , … , 2 italic_g } with |I|=l𝐼𝑙|I|=l| italic_I | = italic_l and aI0subscript𝑎𝐼0a_{I}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0. If iI𝑖𝐼i\in Iitalic_i ∈ italic_I, then p2giω0subscript𝑝2𝑔𝑖superscript𝜔0p_{2g-i}\cdot\omega^{\prime}\neq 0italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≠ 0, contradicting the assumption that p2giL(ω)subscript𝑝2𝑔𝑖𝐿superscript𝜔p_{2g-i}\in L(\omega^{\prime})italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_L ( italic_ω start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ). This contradiction concludes the proof. ∎

An element of S𝑆Sitalic_S of the form ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT is called a pure spinor. Proposition 2.15 shows that the set of maximal isotropic subspaces of V𝑉Vitalic_V is in bijection with the subset of (S)(k)𝑆𝑘\mathbb{P}(S)(k)blackboard_P ( italic_S ) ( italic_k ) consisting of lines spanned by pure spinors. In fact, the closed embedding OGr(g,V)(S)OGr𝑔𝑉𝑆\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) described in §2.3 can be described on k𝑘kitalic_k-points as LωLmaps-to𝐿subscript𝜔𝐿L\mapsto\omega_{L}italic_L ↦ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT:

Proposition 2.16.

The morphism Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\to\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) → blackboard_P ( italic_S ) described in §2.3 sends LOGr(g,V)(k)𝐿OGr𝑔𝑉𝑘L\in\operatorname{OGr}(g,V)(k)italic_L ∈ roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ) to the line in (S)(k)𝑆𝑘\mathbb{P}(S)(k)blackboard_P ( italic_S ) ( italic_k ) spanned by the associated pure spinor ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

The discussion of §2.3 shows that F𝐹Fitalic_F is sent to the pure spinor ωFsubscript𝜔𝐹\omega_{F}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT. The morphism is SΓ𝑆ΓS\Gammaitalic_S roman_Γ-equivariant, by construction, so if xSΓ𝑥𝑆Γx\in S\Gammaitalic_x ∈ italic_S roman_Γ, then ρ(x)(F)𝜌𝑥𝐹\rho(x)(F)italic_ρ ( italic_x ) ( italic_F ) is sent to xωF𝑥subscript𝜔𝐹x\omega_{F}italic_x italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT. However, it follows from the definition of pure spinor that xωF=ωρ(x)(F)𝑥subscript𝜔𝐹subscript𝜔𝜌𝑥𝐹x\omega_{F}=\omega_{\rho(x)(F)}italic_x italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT = italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ ( italic_x ) ( italic_F ) end_POSTSUBSCRIPT. ∎

Proposition 2.17.

The homogeneous ideal

ker(n0H0((S),𝒪(S)(n))n0H0(OGr(g,V),𝒪OGr(g,V)(n)))kernelsubscriptdirect-sum𝑛0superscriptH0𝑆subscript𝒪𝑆𝑛subscriptdirect-sum𝑛0superscriptH0OGr𝑔𝑉subscript𝒪OGr𝑔𝑉𝑛\ker\left(\bigoplus_{n\geq 0}\mathrm{H}^{0}(\mathbb{P}(S),\mathcal{O}_{\mathbb% {P}(S)}(n))\rightarrow\bigoplus_{n\geq 0}\mathrm{H}^{0}(\operatorname{OGr}(g,V% ),\mathcal{O}_{\operatorname{OGr}(g,V)}(n))\right)roman_ker ( ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_n ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P ( italic_S ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P ( italic_S ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) ) → ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_n ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) ) )

is generated by quadrics, i.e., by the subspace I(2)=ker(H0((S),𝒪(S)(2))H0(OGr(g,V),𝒪OGr(g,V)(2)))𝐼2kernelsuperscriptH0𝑆subscript𝒪𝑆2superscriptH0OGr𝑔𝑉subscript𝒪OGr𝑔𝑉2I(2)=\ker(\mathrm{H}^{0}(\mathbb{P}(S),\mathcal{O}_{\mathbb{P}(S)}(2))% \rightarrow\mathrm{H}^{0}(\operatorname{OGr}(g,V),\mathcal{O}_{\operatorname{% OGr}(g,V)}(2)))italic_I ( 2 ) = roman_ker ( roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P ( italic_S ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P ( italic_S ) end_POSTSUBSCRIPT ( 2 ) ) → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_OGr ( italic_g , italic_V ) , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT roman_OGr ( italic_g , italic_V ) end_POSTSUBSCRIPT ( 2 ) ) ).

Proof.

This follows from [31, Theorem 3.11, Part (i)] by taking X=Y=SΓ/P=OGr(g,V)𝑋𝑌𝑆Γ𝑃OGr𝑔𝑉X=Y=S\Gamma/P=\operatorname{OGr}(g,V)italic_X = italic_Y = italic_S roman_Γ / italic_P = roman_OGr ( italic_g , italic_V ). ∎

In fact, I(2)𝐼2I(2)italic_I ( 2 ) is spanned by the ‘Cartan relations’ βr(ω,ω)=0subscript𝛽𝑟𝜔𝜔0\beta_{r}(\omega,\omega)=0italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ω , italic_ω ) = 0 for 0r<2g0𝑟2𝑔0\leq r<2g0 ≤ italic_r < 2 italic_g even, where βrsubscript𝛽𝑟\beta_{r}italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT are the maps of Proposition 2.9; compare [6, §107] (which works over \mathbb{R}blackboard_R) and [8, III.4.4] (which works over any field of characteristic not 2). We will not use this description in this paper, although it is implicit in e.g. the proof of Proposition 3.17.

We give some examples of pure spinors. First, we have ωF=10ESsubscript𝜔𝐹1superscript0𝐸𝑆\omega_{F}=1\in\bigwedge^{0}E\leq Sitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT = 1 ∈ ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ italic_S, and ωE=p{2g,,g+1}=p2gp2g1pg+1gESsubscript𝜔𝐸subscript𝑝2𝑔𝑔1subscript𝑝2𝑔subscript𝑝2𝑔1subscript𝑝𝑔1superscript𝑔𝐸𝑆\omega_{E}=p_{\{2g,\dots,g+1\}}=p_{2g}\wedge p_{2g-1}\wedge\dots\wedge p_{g+1}% \in\wedge^{g}E\leq Sitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ ∧ start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ italic_S. More generally, if I={i1<i2<<ir}{2g,,g+1}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖𝑟2𝑔𝑔1I=\{i_{1}<i_{2}<\dots<i_{r}\}\subset\{2g,\dots,g+1\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } is a subset, we consider the subspace LIVsubscript𝐿𝐼𝑉L_{I}\leq Vitalic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_V spanned by the vectors {piiI}{p2giiI}conditional-setsubscript𝑝𝑖𝑖𝐼conditional-setsubscript𝑝2𝑔𝑖𝑖𝐼\{p_{i}\mid i\in I\}\cup\{p_{2g-i}\mid i\not\in I\}{ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_i ∈ italic_I } ∪ { italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∣ italic_i ∉ italic_I }. Then ωLI=pIrESsubscript𝜔subscript𝐿𝐼subscript𝑝𝐼superscript𝑟𝐸𝑆\omega_{L_{I}}=p_{I}\in\bigwedge^{r}E\leq Sitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ∈ ⋀ start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_E ≤ italic_S.

We now show how to compute the pure spinor associated to a general isotropic subspace L𝐿Litalic_L. We first need to define Pfaffians. Suppose given a matrix (ξij)0i,jg1Mg×g(k)subscriptsubscript𝜉𝑖𝑗formulae-sequence0𝑖𝑗𝑔1subscript𝑀𝑔𝑔𝑘(\xi_{ij})_{0\leq i,j\leq g-1}\in M_{g\times g}(k)( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i , italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_g × italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) satisfying ξij+ξji=0subscript𝜉𝑖𝑗subscript𝜉𝑗𝑖0\xi_{ij}+\xi_{ji}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_i end_POSTSUBSCRIPT = 0 for all i,j𝑖𝑗i,jitalic_i , italic_j, together with a vector (ξi)0ig1kgsubscriptsubscript𝜉𝑖0𝑖𝑔1superscript𝑘𝑔(\xi_{i})_{0\leq i\leq g-1}\in k^{g}( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT italic_g end_POSTSUPERSCRIPT. If I{0,,g1}𝐼0𝑔1I\subset\{0,\dots,g-1\}italic_I ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } is a subset of size 2r2𝑟2r2 italic_r, then we define the Pfaffian

ξI=Pϵ(P)ξP,subscript𝜉𝐼subscript𝑃italic-ϵ𝑃subscript𝜉𝑃\xi_{I}=\sum_{P}\epsilon(P)\xi_{P},italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ ( italic_P ) italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT ,

where the sum is over all partitions P𝑃Pitalic_P of I𝐼Iitalic_I into pairs {i1<j1},,{ir<jr}subscript𝑖1subscript𝑗1subscript𝑖𝑟subscript𝑗𝑟\{i_{1}<j_{1}\},\dots,\{i_{r}<j_{r}\}{ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } , … , { italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT < italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } with i1<i2<<irsubscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖𝑟i_{1}<i_{2}<\dots<i_{r}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, ϵ(P)italic-ϵ𝑃\epsilon(P)italic_ϵ ( italic_P ) is the signature of the permutation sending the elements of I𝐼Iitalic_I, in increasing order, to i1,j1,i2,j2,,ir,jrsubscript𝑖1subscript𝑗1subscript𝑖2subscript𝑗2subscript𝑖𝑟subscript𝑗𝑟i_{1},j_{1},i_{2},j_{2},\dots,i_{r},j_{r}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, respectively, and ξP=k=1rξikjksubscript𝜉𝑃superscriptsubscriptproduct𝑘1𝑟subscript𝜉subscript𝑖𝑘subscript𝑗𝑘\xi_{P}=\prod_{k=1}^{r}\xi_{i_{k}j_{k}}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. (If r=0𝑟0r=0italic_r = 0, then by definition ξI=1subscript𝜉𝐼1\xi_{I}=1italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = 1.) If instead I{0,,g1}𝐼0𝑔1I\subset\{0,\dots,g-1\}italic_I ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } is a subset of size 2r+12𝑟12r+12 italic_r + 1, then we define

ξI=Pϵ(P)ξP,subscript𝜉𝐼subscript𝑃italic-ϵ𝑃subscript𝜉𝑃\xi_{I}=\sum_{P}\epsilon(P)\xi_{P},italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ ( italic_P ) italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT ,

where now the sum is over all partitions P𝑃Pitalic_P of I𝐼Iitalic_I into a singleton {i0}subscript𝑖0\{i_{0}\}{ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT } and pairs {i1<j1},,{ir<jr}subscript𝑖1subscript𝑗1subscript𝑖𝑟subscript𝑗𝑟\{i_{1}<j_{1}\},\dots,\{i_{r}<j_{r}\}{ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT } , … , { italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT < italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } with i1<i2<<irsubscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖𝑟i_{1}<i_{2}<\dots<i_{r}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, ϵ(P)italic-ϵ𝑃\epsilon(P)italic_ϵ ( italic_P ) is the signature of the permutation sending the elements of I𝐼Iitalic_I, in increasing order, to i0,i1,j1,i2,j2,,ir,jrsubscript𝑖0subscript𝑖1subscript𝑗1subscript𝑖2subscript𝑗2subscript𝑖𝑟subscript𝑗𝑟i_{0},i_{1},j_{1},i_{2},j_{2},\dots,i_{r},j_{r}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT, respectively, and ξP=ξi0k=1rξikjksubscript𝜉𝑃subscript𝜉subscript𝑖0superscriptsubscriptproduct𝑘1𝑟subscript𝜉subscript𝑖𝑘subscript𝑗𝑘\xi_{P}=\xi_{i_{0}}\prod_{k=1}^{r}\xi_{i_{k}j_{k}}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_P end_POSTSUBSCRIPT = italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT. (Similar expressions may be found in [6, Ch. V]; for example, if g=3𝑔3g=3italic_g = 3 and I={1,2,3}𝐼123I=\{1,2,3\}italic_I = { 1 , 2 , 3 }, then ξI=ξ1ξ23ξ2ξ13+ξ3ξ12subscript𝜉𝐼subscript𝜉1subscript𝜉23subscript𝜉2subscript𝜉13subscript𝜉3subscript𝜉12\xi_{I}=\xi_{1}\xi_{23}-\xi_{2}\xi_{13}+\xi_{3}\xi_{12}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 23 end_POSTSUBSCRIPT - italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 13 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT.)

Now suppose that LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V is a maximal isotropic subspace. To compute the associated pure spinor ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT, we first select a subset J{2g,,g+1}𝐽2𝑔𝑔1J\subset\{2g,\dots,g+1\}italic_J ⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } such that LLJc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐽𝑐0L\cap L_{J^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0. (This is an open condition in OGr(g,V)OGr𝑔𝑉\operatorname{OGr}(g,V)roman_OGr ( italic_g , italic_V ), and the corresponding subvarieties (as J𝐽Jitalic_J varies) give an open cover. We will see that if LLJc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐽𝑐0L\cap L_{J^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 then ωL=IaIpIsubscript𝜔𝐿subscript𝐼subscript𝑎𝐼subscript𝑝𝐼\omega_{L}=\sum_{I}a_{I}p_{I}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT has the property that aJ0subscript𝑎𝐽0a_{J}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0, and so we can normalise by taking aJ=1subscript𝑎𝐽1a_{J}=1italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT = 1.) To fix ideas, let us first assume that we can take Jc=superscript𝐽𝑐J^{c}=\emptysetitalic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT = ∅, so that LJc=Fsubscript𝐿superscript𝐽𝑐𝐹L_{J^{c}}=Fitalic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_F. In this case, we have LF=0𝐿superscript𝐹perpendicular-to0L\cap F^{\perp}=0italic_L ∩ italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = 0, so the natural map LV/F𝐿𝑉superscript𝐹perpendicular-toL\to V/F^{\perp}italic_L → italic_V / italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT is an isomorphism. We can therefore find a unique basis l2g,,lg+1subscript𝑙2𝑔subscript𝑙𝑔1l_{2g},\dots,l_{g+1}italic_l start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT for L𝐿Litalic_L such that lj=pj+ξ2gjpg+i=0g1Ai2gjpisubscript𝑙𝑗subscript𝑝𝑗subscript𝜉2𝑔𝑗subscript𝑝𝑔superscriptsubscript𝑖0𝑔1subscript𝐴𝑖2𝑔𝑗subscript𝑝𝑖l_{j}=p_{j}+\xi_{2g-j}p_{g}+\sum_{i=0}^{g-1}A_{i2g-j}p_{i}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each j=2g,,g+1𝑗2𝑔𝑔1j=2g,\dots,g+1italic_j = 2 italic_g , … , italic_g + 1 and for some constants ξisubscript𝜉𝑖\xi_{i}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, Aijksubscript𝐴𝑖𝑗𝑘A_{ij}\in kitalic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k (0i,jg1formulae-sequence0𝑖𝑗𝑔10\leq i,j\leq g-10 ≤ italic_i , italic_j ≤ italic_g - 1).111At this point, the reader may begin to feel that our choice of indices is somewhat eccentric. In applications, pjsubscript𝑝𝑗p_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT will be a monic polynomial of degree j𝑗jitalic_j, and it will be important to have formulae that can be applied easily; for this reason, we build this choice into the notation now, rather than labeling our basis elements as p0,,p2g=f1,,fg,u,eg,,e1formulae-sequencesubscript𝑝0subscript𝑝2𝑔subscript𝑓1subscript𝑓𝑔𝑢subscript𝑒𝑔subscript𝑒1p_{0},\dots,p_{2g}=f_{1},\dots,f_{g},u,e_{g},\dots,e_{1}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT = italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , italic_u , italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT, a choice that would otherwise be convenient. It is easy to see that the condition that L𝐿Litalic_L is isotropic is equivalent to the condition that the matrix ξij=Aij+12ξiξjsubscript𝜉𝑖𝑗subscript𝐴𝑖𝑗12subscript𝜉𝑖subscript𝜉𝑗\xi_{ij}=A_{ij}+\frac{1}{2}\xi_{i}\xi_{j}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT is antisymmetric.

Given a subset I{0,,g1}𝐼0𝑔1I\subset\{0,\dots,g-1\}italic_I ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } (resp. {2g,,g+1}absent2𝑔𝑔1\subset\{2g,\dots,g+1\}⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 }), let I^={2gmmI}{2g,,g+1}^𝐼conditional-set2𝑔𝑚𝑚𝐼2𝑔𝑔1\widehat{I}=\{2g-m\mid m\in I\}\subset\{2g,\dots,g+1\}over^ start_ARG italic_I end_ARG = { 2 italic_g - italic_m ∣ italic_m ∈ italic_I } ⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } (resp. {0,,g1}absent0𝑔1\subset\{0,\dots,g-1\}⊂ { 0 , … , italic_g - 1 }).

Proposition 2.18.

Let LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V be a maximal isotropic subspace such that LF=0𝐿𝐹0L\cap F=0italic_L ∩ italic_F = 0. Then we have

ωL=I={i1<<ir}{0,,g1}(1)i1++ir+r(g+1)2|I|/2ξIpI^c.subscript𝜔𝐿subscript𝐼subscript𝑖1subscript𝑖𝑟absent0𝑔1superscript1subscript𝑖1subscript𝑖𝑟𝑟𝑔1superscript2𝐼2subscript𝜉𝐼subscript𝑝superscript^𝐼𝑐\omega_{L}=\sum_{\begin{subarray}{c}I=\{i_{1}<\dots<i_{r}\}\\ \subset\{0,\dots,g-1\}\end{subarray}}(-1)^{i_{1}+\dots+i_{r}+r(g+1)}2^{\lfloor% |I|/2\rfloor}\xi_{I}p_{\widehat{I}^{c}}.italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT + italic_r ( italic_g + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT ⌊ | italic_I | / 2 ⌋ end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.

We will use the action of the Clifford group. From Proposition 2.15, we see that if ρ:ΓO(V):𝜌ΓO𝑉\rho:\Gamma\to\operatorname{O}(V)italic_ρ : roman_Γ → roman_O ( italic_V ) denotes the standard representation of the Clifford group, and γΓ𝛾Γ\gamma\in\Gammaitalic_γ ∈ roman_Γ, then ωρ(γ)(L)=γωLsubscript𝜔𝜌𝛾𝐿𝛾subscript𝜔𝐿\omega_{\rho(\gamma)(L)}=\gamma\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ ( italic_γ ) ( italic_L ) end_POSTSUBSCRIPT = italic_γ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT. We will prove the proposition by finding an element of ΓΓ\Gammaroman_Γ that takes E𝐸Eitalic_E to L𝐿Litalic_L (under ρ𝜌\rhoitalic_ρ).

Let fF𝑓𝐹f\in Fitalic_f ∈ italic_F. Then a simple computation shows that 1+pgfΓ1subscript𝑝𝑔𝑓Γ1+p_{g}f\in\Gamma1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_f ∈ roman_Γ, and moreover that for vV𝑣𝑉v\in Vitalic_v ∈ italic_V we have ρ(1+pgf)(v)=v+2ψ(v,f)pg2ψ(v,pg)f2ψ(v,f)f𝜌1subscript𝑝𝑔𝑓𝑣𝑣2𝜓𝑣𝑓subscript𝑝𝑔2𝜓𝑣subscript𝑝𝑔𝑓2𝜓𝑣𝑓𝑓\rho(1+p_{g}f)(v)=v+2\psi(v,f)p_{g}-2\psi(v,p_{g})f-2\psi(v,f)fitalic_ρ ( 1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_f ) ( italic_v ) = italic_v + 2 italic_ψ ( italic_v , italic_f ) italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_ψ ( italic_v , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ) italic_f - 2 italic_ψ ( italic_v , italic_f ) italic_f. Similarly, if f,fF𝑓superscript𝑓𝐹f,f^{\prime}\in Fitalic_f , italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_F then 1+ffΓ1𝑓superscript𝑓Γ1+ff^{\prime}\in\Gamma1 + italic_f italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ roman_Γ and ρ(1+ff)(v)=v+2ψ(v,f)f2ψ(v,f)f𝜌1𝑓superscript𝑓𝑣𝑣2𝜓𝑣superscript𝑓𝑓2𝜓𝑣𝑓superscript𝑓\rho(1+ff^{\prime})(v)=v+2\psi(v,f^{\prime})f-2\psi(v,f)f^{\prime}italic_ρ ( 1 + italic_f italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_v ) = italic_v + 2 italic_ψ ( italic_v , italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_f - 2 italic_ψ ( italic_v , italic_f ) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. We consider the product

γ=(1+12pg0jg1ξjpj)0i<jg1(1+12ξijpipj)𝛾112subscript𝑝𝑔subscript0𝑗𝑔1subscript𝜉𝑗subscript𝑝𝑗subscriptproduct0𝑖𝑗𝑔1112subscript𝜉𝑖𝑗subscript𝑝𝑖subscript𝑝𝑗\gamma=\left(1+\frac{1}{2}p_{g}\sum_{0\leq j\leq g-1}\xi_{j}p_{j}\right)\prod_% {0\leq i<j\leq g-1}\left(1+\frac{1}{2}\xi_{ij}p_{i}p_{j}\right)italic_γ = ( 1 + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ∏ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i < italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT )

(note that the bracketed terms can be multiplied in any order with the same result). A computation shows that ρ(γ)(pr)=lr𝜌𝛾subscript𝑝𝑟subscript𝑙𝑟\rho(\gamma)(p_{r})=l_{r}italic_ρ ( italic_γ ) ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT for each r=2g,,g+1𝑟2𝑔𝑔1r=2g,\dots,g+1italic_r = 2 italic_g , … , italic_g + 1, and therefore that ωL=γωE=γ(p2gpg+1)subscript𝜔𝐿𝛾subscript𝜔𝐸𝛾subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1\omega_{L}=\gamma\omega_{E}=\gamma(p_{2g}\wedge\dots\wedge p_{g+1})italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = italic_γ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_E end_POSTSUBSCRIPT = italic_γ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ). On the other hand, by expanding out the product we find that

γ=k0I={i1<i2<<i2k}{0,,g1}2kξI(pi1pi2k)+I={i1<i2<<i2k+1}{0,,g1}2(k+1)ξIpg(pi1pi2k+1).𝛾subscript𝑘0subscript𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖2𝑘absent0𝑔1superscript2𝑘subscript𝜉𝐼subscript𝑝subscript𝑖1subscript𝑝subscript𝑖2𝑘subscript𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2subscript𝑖2𝑘1absent0𝑔1superscript2𝑘1subscript𝜉𝐼subscript𝑝𝑔subscript𝑝subscript𝑖1subscript𝑝subscript𝑖2𝑘1\gamma=\sum_{k\geq 0}\sum_{\begin{subarray}{c}I=\{i_{1}<i_{2}<\dots<i_{2k}\}\\ \subset\{0,\dots,g-1\}\end{subarray}}2^{-k}\xi_{I}(p_{i_{1}}\wedge\dots\wedge p% _{i_{2k}})+\sum_{\begin{subarray}{c}I=\{i_{1}<i_{2}<\dots<i_{2k+1}\}\\ \subset\{0,\dots,g-1\}\end{subarray}}2^{-(k+1)}\xi_{I}p_{g}(p_{i_{1}}\wedge% \dots\wedge p_{i_{2k+1}}).italic_γ = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT } end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT - italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) + ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT } end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_k + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∧ ⋯ ∧ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) .

Note that if I={i1<<ir}{0,,g1}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖𝑟0𝑔1I=\{i_{1}<\dots<i_{r}\}\subset\{0,\dots,g-1\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 }, then pi1pirp2gpg+1=2r(1)i1++irpI^csubscript𝑝subscript𝑖1subscript𝑝subscript𝑖𝑟subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1superscript2𝑟superscript1subscript𝑖1subscript𝑖𝑟subscript𝑝superscript^𝐼𝑐p_{i_{1}}\dots p_{i_{r}}p_{2g}\dots p_{g+1}=2^{r}(-1)^{i_{1}+\dots+i_{r}}p_{% \widehat{I}^{c}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT = 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (using the formulae defining the spin representation in §2.2). If I={i1<<i2k}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘I=\{i_{1}<\dots<i_{2k}\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT }, then

2kξIpi1pi2kp2gpg+1=2kξI(1)i1++i2kpI^c.superscript2𝑘subscript𝜉𝐼subscript𝑝subscript𝑖1subscript𝑝subscript𝑖2𝑘subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1superscript2𝑘subscript𝜉𝐼superscript1subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘subscript𝑝superscript^𝐼𝑐2^{-k}\xi_{I}p_{i_{1}}\dots p_{i_{2k}}p_{2g}\dots p_{g+1}=2^{k}\xi_{I}(-1)^{i_% {1}+\dots+i_{2k}}p_{\widehat{I}^{c}}.2 start_POSTSUPERSCRIPT - italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT = 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .

If I={i1<<i2k+1}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘1I=\{i_{1}<\dots<i_{2k+1}\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT }, then

2(k+1)ξIpgpi1pi2kp2gpg+1=2kξI(1)i1++i2k+1+g(2k+1)pI^c.superscript2𝑘1subscript𝜉𝐼subscript𝑝𝑔subscript𝑝subscript𝑖1subscript𝑝subscript𝑖2𝑘subscript𝑝2𝑔subscript𝑝𝑔1superscript2𝑘subscript𝜉𝐼superscript1subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘1𝑔2𝑘1subscript𝑝superscript^𝐼𝑐2^{-(k+1)}\xi_{I}p_{g}p_{i_{1}}\dots p_{i_{2k}}p_{2g}\dots p_{g+1}=2^{k}\xi_{I% }(-1)^{i_{1}+\dots+i_{2k+1}+g-(2k+1)}p_{\widehat{I}^{c}}.2 start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_k + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT = 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_g - ( 2 italic_k + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .

Summing these terms now gives the result in the statement of the proposition. ∎

Returning to the general case, let LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V be a maximal isotropic subspace, and let J{2g,,g+1}𝐽2𝑔𝑔1J\subset\{2g,\dots,g+1\}italic_J ⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } be a subset such that LLJc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐽𝑐0L\cap L_{J^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0. In this case, the natural map LV/LJc𝐿𝑉superscriptsubscript𝐿superscript𝐽𝑐perpendicular-toL\to V/L_{J^{c}}^{\perp}italic_L → italic_V / italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT is an isomorphism, so we can find a unique basis l2g,,lg+1subscript𝑙2𝑔subscript𝑙𝑔1l_{2g},\dots,l_{g+1}italic_l start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT for L𝐿Litalic_L such that lj=pj+ξ2gjpg+i=0g1Ai2gjpisubscript𝑙𝑗superscriptsubscript𝑝𝑗subscript𝜉2𝑔𝑗subscript𝑝𝑔superscriptsubscript𝑖0𝑔1subscript𝐴𝑖2𝑔𝑗superscriptsubscript𝑝𝑖l_{j}=p_{j}^{\prime}+\xi_{2g-j}p_{g}+\sum_{i=0}^{g-1}A_{i2g-j}p_{i}^{\prime}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT for each j=2g,,g+1𝑗2𝑔𝑔1j=2g,\dots,g+1italic_j = 2 italic_g , … , italic_g + 1, where we define pj=pjsubscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝑝𝑗p^{\prime}_{j}=p_{j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT and p2gj=p2gjsubscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑗subscript𝑝2𝑔𝑗p^{\prime}_{2g-j}=p_{2g-j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJ𝑗𝐽j\in Jitalic_j ∈ italic_J and pj=p2gjsubscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝑝2𝑔𝑗p^{\prime}_{j}=p_{2g-j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT and p2gj=pjsuperscriptsubscript𝑝2𝑔𝑗subscript𝑝𝑗p_{2g-j}^{\prime}=p_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJc𝑗superscript𝐽𝑐j\in J^{c}italic_j ∈ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT. Once again, the condition that L𝐿Litalic_L is isotropic is equivalent to the condition that the matrix ξij=Aij+12ξiξjsubscript𝜉𝑖𝑗subscript𝐴𝑖𝑗12subscript𝜉𝑖subscript𝜉𝑗\xi_{ij}=A_{ij}+\frac{1}{2}\xi_{i}\xi_{j}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT is antisymmetric. In this case, the result is as follows:

Proposition 2.19.

Let J{2g,,g+1}𝐽2𝑔𝑔1J\subset\{2g,\dots,g+1\}italic_J ⊂ { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } be a subset, and let LV𝐿𝑉L\leq Vitalic_L ≤ italic_V be a maximal isotropic subspace such that LLJc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐽𝑐0L\cap L_{J^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0. Then we have

ωL=I{0,,g1}ϵ(I,J)2|I|/2+|IJ^|ξIpI^ΔJ,subscript𝜔𝐿subscript𝐼0𝑔1italic-ϵ𝐼𝐽superscript2𝐼2𝐼^𝐽subscript𝜉𝐼subscript𝑝^𝐼Δ𝐽\displaystyle\omega_{L}=\sum_{I\subset\{0,\dots,g-1\}}\epsilon(I,J)2^{-\lceil|% I|/2\rceil+|I\cap\widehat{J}|}\xi_{I}p_{\widehat{I}\Delta J},italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ ( italic_I , italic_J ) 2 start_POSTSUPERSCRIPT - ⌈ | italic_I | / 2 ⌉ + | italic_I ∩ over^ start_ARG italic_J end_ARG | end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG roman_Δ italic_J end_POSTSUBSCRIPT , (2.4)

where ϵ(I,J){±1}italic-ϵ𝐼𝐽plus-or-minus1\epsilon(I,J)\in\{\pm 1\}italic_ϵ ( italic_I , italic_J ) ∈ { ± 1 } is a sign depending only on I𝐼Iitalic_I and J𝐽Jitalic_J.

In the statement above, IΔJ=(IJ)(IJ)𝐼Δ𝐽𝐼𝐽𝐼𝐽I\Delta J=(I\cup J)\setminus(I\cap J)italic_I roman_Δ italic_J = ( italic_I ∪ italic_J ) ∖ ( italic_I ∩ italic_J ) denotes the symmetric difference of the sets I𝐼Iitalic_I and J𝐽Jitalic_J.

Proof.

Repeating the start of the proof of Proposition 2.18 verbatim shows that we have ωL=γωLJ=γpJsubscript𝜔𝐿𝛾subscript𝜔subscript𝐿𝐽𝛾subscript𝑝𝐽\omega_{L}=\gamma\omega_{L_{J}}=\gamma p_{J}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = italic_γ italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_γ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT, where now

γ=(1+12pg0jg1ξjpj)0i<jg1(1+12ξijpipj)=k0I={i1<<i2k}{0,,g1}2kξIpi1pi2k+I={i1<<i2k+1}{0,,g1}2(k+1)ξIpgpi1pi2k+1.𝛾112subscript𝑝𝑔subscript0𝑗𝑔1subscript𝜉𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑗subscriptproduct0𝑖𝑗𝑔1112subscript𝜉𝑖𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑖subscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝑘0subscript𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘absent0𝑔1superscript2𝑘subscript𝜉𝐼subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖1subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖2𝑘subscript𝐼subscript𝑖1subscript𝑖2𝑘1absent0𝑔1superscript2𝑘1subscript𝜉𝐼subscript𝑝𝑔subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖1subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖2𝑘1\gamma=\left(1+\frac{1}{2}p_{g}\sum_{0\leq j\leq g-1}\xi_{j}p^{\prime}_{j}% \right)\prod_{0\leq i<j\leq g-1}\left(1+\frac{1}{2}\xi_{ij}p^{\prime}_{i}p^{% \prime}_{j}\right)\\ =\sum_{k\geq 0}\sum_{\begin{subarray}{c}I=\{i_{1}<\dots<i_{2k}\}\\ \subset\{0,\dots,g-1\}\end{subarray}}2^{-k}\xi_{I}p^{\prime}_{i_{1}}\dots p^{% \prime}_{i_{2k}}+\sum_{\begin{subarray}{c}I=\{i_{1}<\dots<i_{2k+1}\}\\ \subset\{0,\dots,g-1\}\end{subarray}}2^{-(k+1)}\xi_{I}p_{g}p^{\prime}_{i_{1}}% \dots p^{\prime}_{i_{2k+1}}.start_ROW start_CELL italic_γ = ( 1 + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ∏ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i < italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT } end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT - italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT } end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 } end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT - ( italic_k + 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . end_CELL end_ROW

To complete the proof, we observe that if I={i1<<ir}{0,,g1}𝐼subscript𝑖1subscript𝑖𝑟0𝑔1I=\{i_{1}<\dots<i_{r}\}\subset\{0,\dots,g-1\}italic_I = { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ { 0 , … , italic_g - 1 }, then we can write pi1pir=±pIJ^pI^Jcsubscriptsuperscript𝑝subscript𝑖1subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖𝑟plus-or-minussubscript𝑝𝐼^𝐽subscript𝑝^𝐼superscript𝐽𝑐p^{\prime}_{i_{1}}\dots p^{\prime}_{i_{r}}=\pm p_{I\cap\widehat{J}}p_{\widehat% {I}\cap J^{c}}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ± italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I ∩ over^ start_ARG italic_J end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_I end_ARG ∩ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, hence pi1pirpJ=±2|IJ^|pJΔI^subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖1subscriptsuperscript𝑝subscript𝑖𝑟subscript𝑝𝐽plus-or-minussuperscript2𝐼^𝐽subscript𝑝𝐽Δ^𝐼p^{\prime}_{i_{1}}\dots p^{\prime}_{i_{r}}p_{J}=\pm 2^{|I\cap\widehat{J}|}p_{J% \Delta\widehat{I}}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT … italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT = ± 2 start_POSTSUPERSCRIPT | italic_I ∩ over^ start_ARG italic_J end_ARG | end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_J roman_Δ over^ start_ARG italic_I end_ARG end_POSTSUBSCRIPT. ∎

The following proposition shows that the form β𝛽\betaitalic_β captures incidence of isotropic subspaces of V𝑉Vitalic_V.

Proposition 2.20.

Let L,LV𝐿superscript𝐿𝑉L,L^{\prime}\leq Vitalic_L , italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_V be maximal isotropic subspaces. Then the following are equivalent:

  1. 1.

    LL0𝐿superscript𝐿0L\cap L^{\prime}\neq 0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≠ 0.

  2. 2.

    β(ωL,ωL)=0𝛽subscript𝜔𝐿subscript𝜔superscript𝐿0\beta(\omega_{L},\omega_{L^{\prime}})=0italic_β ( italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT , italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 0.

Proof.

Since SΓ(k)𝑆Γ𝑘S\Gamma(k)italic_S roman_Γ ( italic_k ) acts transitively on OGr(g,V)(k)OGr𝑔𝑉𝑘\operatorname{OGr}(g,V)(k)roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ), we can assume that L=F𝐿𝐹L=Fitalic_L = italic_F. In this case, the condition β(ωL,ωL)=0𝛽subscript𝜔𝐿subscript𝜔superscript𝐿0\beta(\omega_{L},\omega_{L^{\prime}})=0italic_β ( italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT , italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 is equivalent to the condition a{g+1,,2g}=0subscript𝑎𝑔12𝑔0a_{\{g+1,\dots,2g\}}=0italic_a start_POSTSUBSCRIPT { italic_g + 1 , … , 2 italic_g } end_POSTSUBSCRIPT = 0 (where we write ωL=IaIpIsubscript𝜔superscript𝐿subscript𝐼subscript𝑎𝐼subscript𝑝𝐼\omega_{L^{\prime}}=\sum_{I}a_{I}p_{I}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT).

If FL=0𝐹superscript𝐿0F\cap L^{\prime}=0italic_F ∩ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = 0, then Proposition 2.18 shows that a{2g,,g+1}0subscript𝑎2𝑔𝑔10a_{\{2g,\dots,g+1\}}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0. This shows that (2) \Rightarrow (1). To show (1) \Rightarrow (2), suppose that FL0𝐹superscript𝐿0F\cap L^{\prime}\neq 0italic_F ∩ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≠ 0. Then there exists a non-zero vector f=i=0g1λipi𝑓superscriptsubscript𝑖0𝑔1subscript𝜆𝑖subscript𝑝𝑖f=\sum_{i=0}^{g-1}\lambda_{i}p_{i}italic_f = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT such that fωL=0𝑓subscript𝜔superscript𝐿0f\omega_{L^{\prime}}=0italic_f italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0. Suppose for contradiction that a{2g,,g+1}0subscript𝑎2𝑔𝑔10a_{\{2g,\dots,g+1\}}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0. If i0{0,,g1}subscript𝑖00𝑔1i_{0}\in\{0,\dots,g-1\}italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ { 0 , … , italic_g - 1 } is such that λi00subscript𝜆subscript𝑖00\lambda_{i_{0}}\neq 0italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0, then we see that the coefficient of p{2g,,g+1}{2gi0}subscript𝑝2𝑔𝑔12𝑔subscript𝑖0p_{\{2g,\dots,g+1\}-\{2g-i_{0}\}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT { 2 italic_g , … , italic_g + 1 } - { 2 italic_g - italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT } end_POSTSUBSCRIPT in fωL𝑓subscript𝜔superscript𝐿f\omega_{L^{\prime}}italic_f italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is non-zero – in particular, fωL0𝑓subscript𝜔superscript𝐿0f\omega_{L^{\prime}}\neq 0italic_f italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0, a contradiction. This completes the proof. ∎

Corollary 2.21.

A pure spinor ωL=IaIpIsubscript𝜔𝐿subscript𝐼subscript𝑎𝐼subscript𝑝𝐼\omega_{L}=\sum_{I}a_{I}p_{I}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT satisfies aI0subscript𝑎𝐼0a_{I}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0 if and only if LLIc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐼𝑐0L\cap L_{I^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0.

Proof.

Combine Proposition 2.20 with Lemma 2.6. ∎

3 The Kummer embedding via pure spinors

In this section, we describe the embedding of the Kummer variety of an odd hyperelliptic Jacobian, determined by the linear system of 2Θ2Θ2\Theta2 roman_Θ, in terms of spinors. The realisation of the Jacobian of a hyperelliptic curve of genus g𝑔gitalic_g as the variety of g𝑔gitalic_g-planes contained in the base locus of a pencil of quadrics in a 2g+22𝑔22g+22 italic_g + 2-dimensional vector space is well-studied; see e.g. [11] for a ‘Picard’-style construction and [12] for an ‘Albanese’-style construction, both without regard to rationality questions. Wang [40] applied the point of view of Donagi from an arithmetic point of view, proving results that played a foundational role in the applications to arithmetic statistics in e.g. [1]. Our realisation of the Kummer is closely related to these constructions; see especially [32, §4.1]. In any case, our focus is on making this construction as explicit as possible. We first, in §3.1, define the embedding at the level of points. This description is used in §3.2, together with the results on pure spinors developed in §2, to compute the morphism explicitly. In the remainder of §3, we show that the morphism exists at the level of schemes and study its geometric properties, including the relation to the linear system of 2Θ2Θ2\Theta2 roman_Θ on the Jacobian and the system of equations that cut out the image.

3.1 Associating a pure spinor to an element of J(k)𝐽𝑘J(k)italic_J ( italic_k )

Let k𝑘kitalic_k be a field of characteristic not 2, let g1𝑔1g\geq 1italic_g ≥ 1, and choose f(x)=x2g+1+c1x2g+c2x2g1++c2g+1k[x]𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐2𝑔1𝑘delimited-[]𝑥f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+c_{2}x^{2g-1}+\cdots+c_{2g+1}\in k[x]italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] a polynomial of nonzero discriminant. We define the associated affine hyperelliptic curve C0:y2=f(x):superscript𝐶0superscript𝑦2𝑓𝑥C^{0}:y^{2}=f(x)italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT : italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f ( italic_x ), its smooth projective completion C𝐶Citalic_C, its marked Weierstrass point P(CC0)(k)subscript𝑃𝐶superscript𝐶0𝑘P_{\infty}\in(C-C^{0})(k)italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∈ ( italic_C - italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_k ), and its affine Weierstrass locus W=(y=0)C0𝑊𝑦0superscript𝐶0W=(y=0)\subset C^{0}italic_W = ( italic_y = 0 ) ⊂ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT. We write ι:CC:𝜄𝐶𝐶\iota:C\to Citalic_ι : italic_C → italic_C for the hyperelliptic involution.

We write J=PicC0𝐽subscriptsuperscriptPic0𝐶J=\operatorname{Pic}^{0}_{C}italic_J = roman_Pic start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT for the Jacobian of C𝐶Citalic_C, a g𝑔gitalic_g-dimensional abelian variety, and K=J/{±1}𝐾𝐽plus-or-minus1K=J/\{\pm 1\}italic_K = italic_J / { ± 1 } for the Kummer variety. The divisor (g1)P𝑔1subscript𝑃(g-1)P_{\infty}( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT defines a k𝑘kitalic_k-point of PicCg1subscriptsuperscriptPic𝑔1𝐶\operatorname{Pic}^{g-1}_{C}roman_Pic start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT and translating the locus of effective divisor classes Wg1PicCg1subscript𝑊𝑔1superscriptsubscriptPic𝐶𝑔1W_{g-1}\subset\operatorname{Pic}_{C}^{g-1}italic_W start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ roman_Pic start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT along (g1)P𝑔1subscript𝑃(g-1)P_{\infty}( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT defines a theta divisor Θ=t(g1)PWg1Θsuperscriptsubscript𝑡𝑔1subscript𝑃subscript𝑊𝑔1\Theta=t_{(g-1)P_{\infty}}^{\ast}W_{g-1}roman_Θ = italic_t start_POSTSUBSCRIPT ( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT on J𝐽Jitalic_J.

Let V=k[x]/(f(x))𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥V=k[x]/(f(x))italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ). Let τ:Vk:𝜏𝑉𝑘\tau\colon V\rightarrow kitalic_τ : italic_V → italic_k be the linear functional sending xisuperscript𝑥𝑖x^{i}italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT to 00 if 0i2g10𝑖2𝑔10\leq i\leq 2g-10 ≤ italic_i ≤ 2 italic_g - 1 and x2gsuperscript𝑥2𝑔x^{2g}italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT to 1111. Recall that the symmetric bilinear form ψ(a,b)=τ(ab)𝜓𝑎𝑏𝜏𝑎𝑏\psi(a,b)=\tau(ab)italic_ψ ( italic_a , italic_b ) = italic_τ ( italic_a italic_b ) endows V𝑉Vitalic_V with the structure of a split nondegenerate quadratic space over k𝑘kitalic_k.

Let \mathscr{L}script_L be an invertible sheaf on C𝐶Citalic_C of degree 2g12𝑔12g-12 italic_g - 1. Let V=H0(W,|W)subscript𝑉superscriptH0𝑊evaluated-at𝑊V_{\mathscr{L}}=\mathrm{H}^{0}(W,\mathscr{L}|_{W})italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT = roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , script_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ). Then |Wevaluated-at𝑊\mathscr{L}|_{W}script_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT is an invertible 𝒪Wsubscript𝒪𝑊\mathcal{O}_{W}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT-module, so dimV=2g+1dimensionsubscript𝑉2𝑔1\dim V_{\mathscr{L}}=2g+1roman_dim italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT = 2 italic_g + 1. By the Riemann–Roch theorem, dimH0(C,)=gdimensionsuperscriptH0𝐶𝑔\dim\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L})=groman_dim roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ) = italic_g. Since ι𝜄\iotaitalic_ι acts as [1]delimited-[]1[-1][ - 1 ] on J𝐽Jitalic_J, we can and do choose an isomorphism ι𝒪C((4g2)P)tensor-productsuperscript𝜄subscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃\mathscr{L}\otimes\iota^{*}\mathscr{L}\rightarrow\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{% \infty})script_L ⊗ italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_L → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) of invertible sheaves on C𝐶Citalic_C, which is determined uniquely up to k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT-multiple. By restriction, this determines a k𝑘kitalic_k-bilinear map VkVH0(W,𝒪C((4g2)P)|W)subscripttensor-product𝑘subscript𝑉subscript𝑉superscriptH0𝑊evaluated-atsubscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃𝑊V_{\mathscr{L}}\otimes_{k}V_{\mathscr{L}}\to\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{C}((% 4g-2)P_{\infty})|_{W})italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT ⊗ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ). There is a canonical identification of 𝒪C((4g2)P)|Wevaluated-atsubscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃𝑊\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{\infty})|_{W}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT with 𝒪Wsubscript𝒪𝑊\mathcal{O}_{W}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT; applying the induced identification of H0(W,𝒪C((4g2)P)|W)superscriptH0𝑊evaluated-atsubscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃𝑊\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{\infty})|_{W})roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) with V𝑉Vitalic_V and postcomposing with τ:Vk:𝜏𝑉𝑘\tau\colon V\rightarrow kitalic_τ : italic_V → italic_k, we obtain a bilinear map ψ:V×Vk:subscript𝜓subscript𝑉subscript𝑉𝑘\psi_{\mathscr{L}}:V_{\mathscr{L}}\times V_{\mathscr{L}}\rightarrow kitalic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT : italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT × italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT → italic_k, uniquely determined up to k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT-multiple.

Lemma 3.1.

The form ψsubscript𝜓\psi_{\mathscr{L}}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is a nondegenerate symmetric bilinear form, the restriction map H0(C,)VsuperscriptH0𝐶subscript𝑉\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L})\rightarrow V_{\mathscr{L}}roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ) → italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is injective, and the image Fsubscript𝐹F_{\mathscr{L}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is an isotropic subspace of dimension g𝑔gitalic_g.

Proof.

The fact that ψsubscript𝜓\psi_{\mathscr{L}}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is nondegenerate follows from [39, Lemma 2.6]. Write j:WC:𝑗𝑊𝐶j\colon W\hookrightarrow Citalic_j : italic_W ↪ italic_C for the inclusion. Applying H0(C,)superscriptH0𝐶\mathrm{H}^{0}(C,-)roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , - ) to the exact sequence

0(W)jj00𝑊subscript𝑗superscript𝑗00\rightarrow\mathscr{L}(-W)\rightarrow\mathscr{L}\rightarrow j_{*}j^{*}% \mathscr{L}\rightarrow 00 → script_L ( - italic_W ) → script_L → italic_j start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT italic_j start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_L → 0

and using the fact that deg((W))=2degree𝑊2\deg(\mathscr{L}(-W))=-2roman_deg ( script_L ( - italic_W ) ) = - 2 so H0(C,(W))=0superscriptH0𝐶𝑊0\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L}(-W))=0roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ( - italic_W ) ) = 0 shows that the restriction map FVsubscript𝐹subscript𝑉F_{\mathscr{L}}\rightarrow V_{\mathscr{L}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT → italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is injective.

We calculate that the image of the composition F×FV×Vψksubscript𝐹subscript𝐹subscript𝑉subscript𝑉subscript𝜓𝑘F_{\mathscr{L}}\times F_{\mathscr{L}}\rightarrow V_{\mathscr{L}}\times V_{% \mathscr{L}}\xrightarrow{\psi_{\mathscr{L}}}kitalic_F start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT × italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT → italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT × italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT start_ARROW start_OVERACCENT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT end_OVERACCENT → end_ARROW italic_k equals the image of the composition

H0(C,)×H0(C,ι)H0(C,𝒪C((4g2)P))V𝜏k,superscriptH0𝐶superscriptH0𝐶superscript𝜄superscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃𝑉𝜏𝑘\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L})\times\mathrm{H}^{0}(C,\iota^{*}\mathscr{L})% \rightarrow\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{\infty}))\rightarrow V% \xrightarrow{\tau}k,roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ) × roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_L ) → roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) → italic_V start_ARROW overitalic_τ → end_ARROW italic_k ,

where the first map is induced by the isomorphism ι𝒪C((4g2)P)tensor-productsuperscript𝜄subscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃\mathscr{L}\otimes\iota^{*}\mathscr{L}\rightarrow\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{% \infty})script_L ⊗ italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_L → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) and the second map is restriction along WC𝑊𝐶W\subset Citalic_W ⊂ italic_C. The image of every element of H0(C,𝒪C((4g2)P))=1,x,,x2g1,y,,xg2ysuperscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶4𝑔2subscript𝑃1𝑥superscript𝑥2𝑔1𝑦superscript𝑥𝑔2𝑦\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((4g-2)P_{\infty}))=\langle 1,x,\dots,x^{2g-1}% ,y,\dots,x^{g-2}y\rangleroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) = ⟨ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_y , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_y ⟩ in V𝑉Vitalic_V lies in the subspace 1,x,,x2g1=kerτ1𝑥superscript𝑥2𝑔1kernel𝜏\langle 1,x,\dots,x^{2g-1}\rangle=\ker\tau⟨ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⟩ = roman_ker italic_τ. So Fsubscript𝐹F_{\mathscr{L}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT is indeed isotropic. ∎

Supposing \mathscr{L}script_L to be fixed, take 𝒩𝒩\mathscr{N}script_N to be an invertible sheaf on C𝐶Citalic_C of degree 0, and let =𝒩2tensor-productsuperscript𝒩tensor-productabsent2\mathscr{M}=\mathscr{L}\otimes\mathscr{N}^{\otimes 2}script_M = script_L ⊗ script_N start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT. Then there is an isomorphism 𝒩ι𝒩𝒪Ctensor-product𝒩superscript𝜄𝒩subscript𝒪𝐶\mathscr{N}\otimes\iota^{*}\mathscr{N}\rightarrow\mathcal{O}_{C}script_N ⊗ italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_N → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT of sheaves of 𝒪Csubscript𝒪𝐶\mathcal{O}_{C}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT-modules, uniquely determined up to k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT-multiple. The sheaves 𝒩2superscript𝒩tensor-productabsent2\mathscr{N}^{\otimes 2}script_N start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT and 𝒩ι𝒩tensor-product𝒩superscript𝜄𝒩\mathscr{N}\otimes\iota^{\ast}\mathscr{N}script_N ⊗ italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_N become canonically isomorphic after pullback to W𝑊Witalic_W, so we obtain an isomorphism φ,𝒩:VV:subscriptsuperscript𝜑𝒩subscript𝑉subscript𝑉\varphi^{\mathscr{N}}_{\mathscr{M},\mathscr{L}}\colon V_{\mathscr{M}}% \rightarrow V_{\mathscr{L}}italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT script_N end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT script_M , script_L end_POSTSUBSCRIPT : italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_M end_POSTSUBSCRIPT → italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT, determined up to k×superscript𝑘k^{\times}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT-multiple. This isomorphism identifies the bilinear forms ψsubscript𝜓\psi_{\mathscr{M}}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_M end_POSTSUBSCRIPT and ψsubscript𝜓\psi_{\mathscr{L}}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT up to a fixed scalar, and so determines a canonical isomorphism OGr(g,V)OGr(g,V)OGr𝑔subscript𝑉OGr𝑔subscript𝑉\operatorname{OGr}(g,V_{\mathscr{M}})\to\operatorname{OGr}(g,V_{\mathscr{L}})roman_OGr ( italic_g , italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_M end_POSTSUBSCRIPT ) → roman_OGr ( italic_g , italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT ). The image φ,𝒩(F)subscriptsuperscript𝜑𝒩subscript𝐹\varphi^{\mathscr{N}}_{\mathscr{M},\mathscr{L}}(F_{\mathscr{M}})italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT script_N end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT script_M , script_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_M end_POSTSUBSCRIPT ) is an isotropic subspace of Vsubscript𝑉V_{\mathscr{L}}italic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT which depends only on 𝒩𝒩\mathscr{N}script_N.

Now take =𝒪((2g1)P)𝒪2𝑔1subscript𝑃\mathscr{L}=\mathcal{O}((2g-1)P_{\infty})script_L = caligraphic_O ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ), so that we have an identification of quadratic spaces V=Vsubscript𝑉𝑉V_{\mathscr{L}}=Vitalic_V start_POSTSUBSCRIPT script_L end_POSTSUBSCRIPT = italic_V. Then the above recipe defines a map

Ψ(k):J(k)OGr(g,V)(k),𝒩φ,𝒩(F).:Ψ𝑘formulae-sequence𝐽𝑘OGr𝑔𝑉𝑘maps-to𝒩superscriptsubscript𝜑𝒩subscript𝐹\displaystyle\Psi(k)\colon J(k)\rightarrow\operatorname{OGr}(g,V)(k),\>\>% \mathscr{N}\mapsto\varphi_{\mathscr{M},\mathscr{L}}^{\mathscr{N}}(F_{\mathscr{% M}}).roman_Ψ ( italic_k ) : italic_J ( italic_k ) → roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ) , script_N ↦ italic_φ start_POSTSUBSCRIPT script_M , script_L end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT script_N end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT script_M end_POSTSUBSCRIPT ) . (3.1)

The remainder of this section (and much of this paper) is devoted to studying this important map. In the following subsections we will:

  1. 1.

    Explicitly describe Ψ(k)Ψ𝑘\Psi(k)roman_Ψ ( italic_k ), and its composition with Σ(k)Σ𝑘\Sigma(k)roman_Σ ( italic_k ), in terms of the Mumford representation of a point [D]J(k)delimited-[]𝐷𝐽𝑘[D]\in J(k)[ italic_D ] ∈ italic_J ( italic_k ).

  2. 2.

    Extend Ψ(k)Ψ𝑘\Psi(k)roman_Ψ ( italic_k ) to a morphism of schemes Ψ:JOGr(g,V):Ψ𝐽OGr𝑔𝑉\Psi\colon J\rightarrow\operatorname{OGr}(g,V)roman_Ψ : italic_J → roman_OGr ( italic_g , italic_V ). (In fact, we will do this universally and for singular curves.)

  3. 3.

    Show that the composition of ΨΨ\Psiroman_Ψ with the spinor embedding Σ:OGr(g,V)(S):ΣOGr𝑔𝑉𝑆\Sigma:\operatorname{OGr}(g,V)\hookrightarrow\mathbb{P}(S)roman_Σ : roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ↪ blackboard_P ( italic_S ) is isomorphic to the Kummer embedding associated to the complete linear system |2Θ|2Θ|2\Theta|| 2 roman_Θ |.

3.2 Explicit description of Ψ(k)Ψ𝑘\Psi(k)roman_Ψ ( italic_k )

We first recall the definition of the Mumford representation, which is based on the following lemma. We write k¯/k¯𝑘𝑘\bar{k}/kover¯ start_ARG italic_k end_ARG / italic_k for a choice of algebraic closure.

Lemma 3.2.

Every element of J(k)𝐽𝑘J(k)italic_J ( italic_k ) has a unique representative of the form D=EmP𝐷𝐸𝑚subscript𝑃D=E-mP_{\infty}italic_D = italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, where 0mg0𝑚𝑔0\leq m\leq g0 ≤ italic_m ≤ italic_g and E𝐸Eitalic_E is an effective divisor with the property that when writing Ek¯=i=1mPisubscript𝐸¯𝑘superscriptsubscript𝑖1𝑚subscript𝑃𝑖E_{\bar{k}}=\sum_{i=1}^{m}P_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_k end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with PiC0(k¯)subscript𝑃𝑖superscript𝐶0¯𝑘P_{i}\in C^{0}(\bar{k})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_k end_ARG ), we have ι(Pi)Pj𝜄subscript𝑃𝑖subscript𝑃𝑗\iota(P_{i})\neq P_{j}italic_ι ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT if ij𝑖𝑗i\neq jitalic_i ≠ italic_j.

Proof.

Given an element of J(k)𝐽𝑘J(k)italic_J ( italic_k ) corresponding to a degree 0 line bundle \mathscr{L}script_L on C𝐶Citalic_C, let m𝑚mitalic_m be the minimal nonnegative integer such that H0(C,(mP))0superscriptH0𝐶𝑚subscript𝑃0\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L}(mP_{\infty}))\neq 0roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ( italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0. Then mg𝑚𝑔m\leq gitalic_m ≤ italic_g by Riemann–Roch. Write =𝒪C(EmP)subscript𝒪𝐶𝐸𝑚subscript𝑃\mathscr{L}=\mathcal{O}_{C}(E-mP_{\infty})script_L = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) where E𝐸Eitalic_E is effective. Then Ek¯=i=1mPisubscript𝐸¯𝑘superscriptsubscript𝑖1𝑚subscript𝑃𝑖E_{\bar{k}}=\sum_{i=1}^{m}P_{i}italic_E start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_k end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT with PiC0(k¯)subscript𝑃𝑖superscript𝐶0¯𝑘P_{i}\in C^{0}(\bar{k})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_k end_ARG ). If Pi=ι(Pj)subscript𝑃𝑖𝜄subscript𝑃𝑗P_{i}=\iota(P_{j})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_ι ( italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) for some ij𝑖𝑗i\neq jitalic_i ≠ italic_j, then using the relation Pi+Pj2Psimilar-tosubscript𝑃𝑖subscript𝑃𝑗2subscript𝑃P_{i}+P_{j}\sim 2P_{\infty}italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∼ 2 italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, we see that H0(Ck¯,k¯((m2)P)0\mathrm{H}^{0}(C_{\bar{k}},\mathscr{L}_{\bar{k}}((m-2)P_{\infty})\neq 0roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_k end_ARG end_POSTSUBSCRIPT , script_L start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_k end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_m - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ 0, so H0(C,((m2)P)0\mathrm{H}^{0}(C,\mathscr{L}((m-2)P_{\infty})\neq 0roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , script_L ( ( italic_m - 2 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ≠ 0, contradicting minimality of m𝑚mitalic_m.

This proves existence of such a representative. We now show uniqueness. Suppose that EmP𝐸𝑚subscript𝑃E-mP_{\infty}italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, EmPsuperscript𝐸superscript𝑚subscript𝑃E^{\prime}-m^{\prime}P_{\infty}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT are linearly equivalent divisors of the given form, where mmsuperscript𝑚𝑚m^{\prime}\geq mitalic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≥ italic_m. Let fk(C)×𝑓𝑘superscript𝐶f\in k(C)^{\times}italic_f ∈ italic_k ( italic_C ) start_POSTSUPERSCRIPT × end_POSTSUPERSCRIPT satisfy (f)=EE+(mm)P𝑓𝐸superscript𝐸superscript𝑚𝑚subscript𝑃(f)=E-E^{\prime}+(m^{\prime}-m)P_{\infty}( italic_f ) = italic_E - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT + ( italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT - italic_m ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, and let U,Uk[x]𝑈superscript𝑈𝑘delimited-[]𝑥U,U^{\prime}\in k[x]italic_U , italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] be the polynomials vanishing on the x𝑥xitalic_x-co-ordinates of the points in E,E𝐸superscript𝐸E,E^{\prime}italic_E , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT respectively. Then (fU)=E+ι(E)(m+m)P𝑓superscript𝑈𝐸𝜄superscript𝐸𝑚superscript𝑚subscript𝑃(fU^{\prime})=E+\iota(E^{\prime})-(m+m^{\prime})P_{\infty}( italic_f italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_E + italic_ι ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) - ( italic_m + italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT. We have H0(C,𝒪C((m+m)P)=1,x,,x(m+m)/2\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((m+m^{\prime})P_{\infty})=\langle 1,x,\dots,x% ^{\lfloor(m+m^{\prime})/2\rfloor}\rangleroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_m + italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) = ⟨ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT ⌊ ( italic_m + italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) / 2 ⌋ end_POSTSUPERSCRIPT ⟩. Since Ek¯=i=1mPisubscriptsuperscript𝐸¯𝑘superscriptsubscript𝑖1superscript𝑚superscriptsubscript𝑃𝑖E^{\prime}_{\overline{k}}=\sum_{i=1}^{m^{\prime}}P_{i}^{\prime}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_k end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT satisfies Piι(Pj)subscript𝑃𝑖𝜄subscriptsuperscript𝑃𝑗P_{i}\neq\iota(P^{\prime}_{j})italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ≠ italic_ι ( italic_P start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) if ij𝑖𝑗i\neq jitalic_i ≠ italic_j, the condition that fU𝑓superscript𝑈fU^{\prime}italic_f italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is a polynomial in x𝑥xitalic_x that vanishes on ι(E)𝜄superscript𝐸\iota(E^{\prime})italic_ι ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) implies that fU𝑓superscript𝑈fU^{\prime}italic_f italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is divisible by Usuperscript𝑈U^{\prime}italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT. Since degfU(m+m)/2mdegree𝑓superscript𝑈𝑚superscript𝑚2superscript𝑚\deg fU^{\prime}\leq(m+m^{\prime})/2\leq m^{\prime}roman_deg italic_f italic_U start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ ( italic_m + italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) / 2 ≤ italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, the only possibility is that m=m𝑚superscript𝑚m=m^{\prime}italic_m = italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, f𝑓fitalic_f is constant, and E=E𝐸superscript𝐸E=E^{\prime}italic_E = italic_E start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, as required. ∎

A divisor D=EmP𝐷𝐸𝑚subscript𝑃D=E-mP_{\infty}italic_D = italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT satisfying the conclusion of the above lemma is called (Mumford) reduced. We call the integer m𝑚mitalic_m the Mumford degree of the divisor class [D]delimited-[]𝐷[D][ italic_D ]; the divisor classes of Mumford degree g𝑔gitalic_g are precisely those in the complement of Θ=t(g1)PWg1JΘsuperscriptsubscript𝑡𝑔1subscript𝑃subscript𝑊𝑔1𝐽\Theta=t_{(g-1)P_{\infty}}^{\ast}W_{g-1}\leq Jroman_Θ = italic_t start_POSTSUBSCRIPT ( italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_J.

Lemma 3.3 (Mumford representation).

Let 0mg0𝑚𝑔0\leq m\leq g0 ≤ italic_m ≤ italic_g. The following two sets are in bijection:

  1. 1.

    The set of divisor classes [D]J(k)delimited-[]𝐷𝐽𝑘[D]\in J(k)[ italic_D ] ∈ italic_J ( italic_k ) of Mumford degree m𝑚mitalic_m.

  2. 2.

    The set of triples (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ), where U,V,Rk[x]𝑈𝑉𝑅𝑘delimited-[]𝑥U,V,R\in k[x]italic_U , italic_V , italic_R ∈ italic_k [ italic_x ], U𝑈Uitalic_U is monic of degree m𝑚mitalic_m, V𝑉Vitalic_V is monic of degree 2g+1m2𝑔1𝑚2g+1-m2 italic_g + 1 - italic_m, degRm1degree𝑅𝑚1\deg R\leq m-1roman_deg italic_R ≤ italic_m - 1, and fR2=UV𝑓superscript𝑅2𝑈𝑉f-R^{2}=UVitalic_f - italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_U italic_V.

This bijection may be described as follows: to a triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) we associate the class of the divisor EmP𝐸𝑚subscript𝑃E-mP_{\infty}italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT, where EC0𝐸superscript𝐶0E\subset C^{0}italic_E ⊂ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT is the effective divisor described by the ideal (U,yR)k[x]/(y2f(x))𝑈𝑦𝑅𝑘delimited-[]𝑥superscript𝑦2𝑓𝑥(U,y-R)\leq k[x]/(y^{2}-f(x))( italic_U , italic_y - italic_R ) ≤ italic_k [ italic_x ] / ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_f ( italic_x ) ).

Proof.

When k=𝑘k=\mathbb{C}italic_k = blackboard_C, this is [28, Chapter IIIa, §1, Proposition 1.2]; we briefly sketch why the same proof works for a general k𝑘kitalic_k in which 2222 is invertible. Using the previous lemma, it suffices to prove that the association (U,V,R)EmPmaps-to𝑈𝑉𝑅𝐸𝑚subscript𝑃(U,V,R)\mapsto E-mP_{\infty}( italic_U , italic_V , italic_R ) ↦ italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT induces a bijection between triples (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) and Mumford reduced divisors of Mumford degree m𝑚mitalic_m. To show this, we write down an inverse. Let EmP𝐸𝑚subscript𝑃E-mP_{\infty}italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT be such a divisor. Since E𝐸Eitalic_E is effective, it corresponds to a closed subscheme i:ZC0:𝑖𝑍superscript𝐶0i\colon Z\hookrightarrow C^{0}italic_i : italic_Z ↪ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT. Let π:C0𝔸1:𝜋superscript𝐶0superscript𝔸1\pi\colon C^{0}\rightarrow\mathbb{A}^{1}italic_π : italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT → blackboard_A start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT be the double cover map. We claim that πi:Z𝔸1:𝜋𝑖𝑍superscript𝔸1\pi\circ i\colon Z\rightarrow\mathbb{A}^{1}italic_π ∘ italic_i : italic_Z → blackboard_A start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT is again a closed immersion. To check this claim, we may assume k𝑘kitalic_k is algebraically closed, in which case it follows from the assumption that E𝐸Eitalic_E is (Mumford) reduced.

Since the scheme ZSpec(k)𝑍Spec𝑘Z\rightarrow\operatorname{Spec}(k)italic_Z → roman_Spec ( italic_k ) is finite of degree m𝑚mitalic_m, there exists a unique monic degree m𝑚mitalic_m polynomial U(x)𝑈𝑥U(x)italic_U ( italic_x ) such that πi:Z𝔸1:𝜋𝑖𝑍superscript𝔸1\pi\circ i\colon Z\hookrightarrow\mathbb{A}^{1}italic_π ∘ italic_i : italic_Z ↪ blackboard_A start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT is cut out by the ideal of k[x]𝑘delimited-[]𝑥k[x]italic_k [ italic_x ] generated by U(x)𝑈𝑥U(x)italic_U ( italic_x ). Let πZ:Z~Z:subscript𝜋𝑍~𝑍𝑍\pi_{Z}\colon\tilde{Z}\rightarrow Zitalic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT : over~ start_ARG italic_Z end_ARG → italic_Z be the pullback of π𝜋\piitalic_π along πi𝜋𝑖\pi\circ iitalic_π ∘ italic_i. This morphism πZsubscript𝜋𝑍\pi_{Z}italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT of affine schemes corresponds to the inclusion of k𝑘kitalic_k-algebras α:AA[y]/(y2f(x)):𝛼𝐴𝐴delimited-[]𝑦superscript𝑦2𝑓𝑥\alpha\colon A\rightarrow A[y]/(y^{2}-f(x))italic_α : italic_A → italic_A [ italic_y ] / ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_f ( italic_x ) ), where A=k[x]/(U(x))𝐴𝑘delimited-[]𝑥𝑈𝑥A=k[x]/(U(x))italic_A = italic_k [ italic_x ] / ( italic_U ( italic_x ) ). The morphism i:ZC0:𝑖𝑍superscript𝐶0i\colon Z\rightarrow C^{0}italic_i : italic_Z → italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT determines a section of πZsubscript𝜋𝑍\pi_{Z}italic_π start_POSTSUBSCRIPT italic_Z end_POSTSUBSCRIPT, in other words a k𝑘kitalic_k-algebra homomorphism β:A[y]/(y2f(x))A:𝛽𝐴delimited-[]𝑦superscript𝑦2𝑓𝑥𝐴\beta\colon A[y]/(y^{2}-f(x))\rightarrow Aitalic_β : italic_A [ italic_y ] / ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_f ( italic_x ) ) → italic_A satisfying βα=IdA𝛽𝛼subscriptId𝐴\beta\circ\alpha=\operatorname{Id}_{A}italic_β ∘ italic_α = roman_Id start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT. The element β(y)A=k[x]/((U(x))\beta(y)\in A=k[x]/((U(x))italic_β ( italic_y ) ∈ italic_A = italic_k [ italic_x ] / ( ( italic_U ( italic_x ) ) has a unique representative R(x)𝑅𝑥R(x)italic_R ( italic_x ) of degree m1absent𝑚1\leq m-1≤ italic_m - 1. Since β(y)2=β(y2)=f(x)modU(x)𝛽superscript𝑦2𝛽superscript𝑦2modulo𝑓𝑥𝑈𝑥\beta(y)^{2}=\beta(y^{2})=f(x)\mod U(x)italic_β ( italic_y ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_β ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_f ( italic_x ) roman_mod italic_U ( italic_x ), the polynomial f(x)R(x)2𝑓𝑥𝑅superscript𝑥2f(x)-R(x)^{2}italic_f ( italic_x ) - italic_R ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT is divisible by U(x)𝑈𝑥U(x)italic_U ( italic_x ), hence there exists a unique polynomial V(x)k[x]𝑉𝑥𝑘delimited-[]𝑥V(x)\in k[x]italic_V ( italic_x ) ∈ italic_k [ italic_x ], necessarily monic of degree 2g+1m2𝑔1𝑚2g+1-m2 italic_g + 1 - italic_m, such that fR2=UV𝑓superscript𝑅2𝑈𝑉f-R^{2}=UVitalic_f - italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_U italic_V.

We have just assigned a triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) to a reduced divisor of degree m𝑚mitalic_m. We omit the verification that this provides an inverse to the map (U,V,R)EmPmaps-to𝑈𝑉𝑅𝐸𝑚subscript𝑃(U,V,R)\mapsto E-mP_{\infty}( italic_U , italic_V , italic_R ) ↦ italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT. ∎

Recall that the morphism Σ(k)Ψ(k):J(k)(S)(k):Σ𝑘Ψ𝑘𝐽𝑘𝑆𝑘\Sigma(k)\circ\Psi(k):J(k)\to\mathbb{P}(S)(k)roman_Σ ( italic_k ) ∘ roman_Ψ ( italic_k ) : italic_J ( italic_k ) → blackboard_P ( italic_S ) ( italic_k ) can be thought of as associating to [D]J(k)delimited-[]𝐷𝐽𝑘[D]\in J(k)[ italic_D ] ∈ italic_J ( italic_k ) the pure spinor representing the image of the isotropic subspace H0(C,𝒪C((2g1)P+2D)H0(W,𝒪C((2g1)P+2D)|W)\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((2g-1)P_{\infty}+2D)\leq\mathrm{H}^{0}(W,% \mathcal{O}_{C}((2g-1)P_{\infty}+2D)|_{W})roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_D ) ≤ roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_D ) | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) under the identification H0(W,𝒪C((2g1)P+2D)H0(W,𝒪C((2g1)P)|W)\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{C}((2g-1)P_{\infty}+2D)\cong\mathrm{H}^{0}(W,% \mathcal{O}_{C}((2g-1)P_{\infty})|_{W})roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_D ) ≅ roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ). Our first task is therefore to describe this image in terms of the triple (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) associated to D𝐷Ditalic_D.

We can assume that D=EmP𝐷𝐸𝑚subscript𝑃D=E-mP_{\infty}italic_D = italic_E - italic_m italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT is reduced. Since D𝐷Ditalic_D, D𝐷-D- italic_D have the same image under Ψ(k)Ψ𝑘\Psi(k)roman_Ψ ( italic_k ), it suffices to compute

H0(C,𝒪C((2g1)P2D)=H0(C,𝒪C((2g+2m1)P)2E).\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((2g-1)P_{\infty}-2D)=\mathrm{H}^{0}(C,% \mathcal{O}_{C}((2g+2m-1)P_{\infty})-2E).roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_D ) = roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g + 2 italic_m - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) - 2 italic_E ) .

We compute this space as the intersection of H0(C0,𝒪C0(2E))=(U,yR)2k[x]/(y2f(x))superscriptH0superscript𝐶0subscript𝒪superscript𝐶02𝐸superscript𝑈𝑦𝑅2𝑘delimited-[]𝑥superscript𝑦2𝑓𝑥\mathrm{H}^{0}(C^{0},\mathcal{O}_{C^{0}}(-2E))=(U,y-R)^{2}\leq k[x]/(y^{2}-f(x))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 2 italic_E ) ) = ( italic_U , italic_y - italic_R ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_k [ italic_x ] / ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_f ( italic_x ) ) and H0(C,𝒪C((2g+2m1)P))=1,x,,xg+m1,yR,,xm1(yR))superscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶2𝑔2𝑚1subscript𝑃1𝑥superscript𝑥𝑔𝑚1𝑦𝑅superscript𝑥𝑚1𝑦𝑅\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((2g+2m-1)P_{\infty}))=\langle 1,x,\dots,x^{g+% m-1},y-R,\dots,x^{m-1}(y-R))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g + 2 italic_m - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) = ⟨ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g + italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_y - italic_R , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y - italic_R ) ). To this end, note that the ideal I=(U,yR)k[x,y]/(y2f(x))𝐼𝑈𝑦𝑅𝑘𝑥𝑦superscript𝑦2𝑓𝑥I=(U,y-R)\leq k[x,y]/(y^{2}-f(x))italic_I = ( italic_U , italic_y - italic_R ) ≤ italic_k [ italic_x , italic_y ] / ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_f ( italic_x ) ) is a free k[x]𝑘delimited-[]𝑥k[x]italic_k [ italic_x ]-module of rank 2 with basis U𝑈Uitalic_U, yR𝑦𝑅y-Ritalic_y - italic_R (cf. [39, §4]). In this basis, the square ideal I2=(U,yR)2superscript𝐼2superscript𝑈𝑦𝑅2I^{2}=(U,y-R)^{2}italic_I start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_U , italic_y - italic_R ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT is identified with the k[x]𝑘delimited-[]𝑥k[x]italic_k [ italic_x ]-submodule generated by the vectors (U,0)𝑈0(U,0)( italic_U , 0 ), (0,U)0𝑈(0,U)( 0 , italic_U ), and (V,2R)𝑉2𝑅(V,-2R)( italic_V , - 2 italic_R ) (where we have used the identity (yR)2=UV2R(yR)superscript𝑦𝑅2𝑈𝑉2𝑅𝑦𝑅(y-R)^{2}=UV-2R(y-R)( italic_y - italic_R ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_U italic_V - 2 italic_R ( italic_y - italic_R )). For polynomials a,bk[x]𝑎𝑏𝑘delimited-[]𝑥a,b\in k[x]italic_a , italic_b ∈ italic_k [ italic_x ], the vector (a,b)=aU+b(yR)𝑎𝑏𝑎𝑈𝑏𝑦𝑅(a,b)=aU+b(y-R)( italic_a , italic_b ) = italic_a italic_U + italic_b ( italic_y - italic_R ) lies in H0(C,𝒪C((2g+2m1)P))superscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶2𝑔2𝑚1subscript𝑃\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((2g+2m-1)P_{\infty}))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 2 italic_g + 2 italic_m - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) if and only if degag1degree𝑎𝑔1\deg a\leq g-1roman_deg italic_a ≤ italic_g - 1 and degbm1degree𝑏𝑚1\deg b\leq m-1roman_deg italic_b ≤ italic_m - 1. We see that the gm𝑔𝑚g-mitalic_g - italic_m elements (U,0),,(xgm1U,0)𝑈0superscript𝑥𝑔𝑚1𝑈0(U,0),\dots,(x^{g-m-1}U,0)( italic_U , 0 ) , … , ( italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_U , 0 ) lie in this space, together with the m𝑚mitalic_m elements (ai,bi)subscript𝑎𝑖subscript𝑏𝑖(a_{i},b_{i})( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) for i=0,,m1𝑖0𝑚1i=0,\dots,m-1italic_i = 0 , … , italic_m - 1, where we have used Euclidean division to write xiV=piU+ai,2xiR=qiU+biformulae-sequencesuperscript𝑥𝑖𝑉subscript𝑝𝑖𝑈subscript𝑎𝑖2superscript𝑥𝑖𝑅subscript𝑞𝑖𝑈subscript𝑏𝑖x^{i}V=p_{i}U+a_{i},-2x^{i}R=q_{i}U+b_{i}italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U + italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , - 2 italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_R = italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for unique polynomials ai,bik[x]subscript𝑎𝑖subscript𝑏𝑖𝑘delimited-[]𝑥a_{i},b_{i}\in k[x]italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_k [ italic_x ] of degree m1absent𝑚1\leq m-1≤ italic_m - 1. (It will be useful to note that U𝑈Uitalic_U is monic, so this division can be done ‘universally’ without introducing denominators.)

To compute the images of these elements in H0(W,𝒪W)=V=k[x]/(f(x))superscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{W})=V=k[x]/(f(x))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ), we can choose an expression as a sum jsjsjsubscript𝑗tensor-productsubscript𝑠𝑗superscriptsubscript𝑠𝑗\sum_{j}s_{j}\otimes s_{j}^{\prime}∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ⊗ italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT of IItensor-product𝐼𝐼I\otimes Iitalic_I ⊗ italic_I; form jsjι(sj)Iι(I)subscript𝑗tensor-productsubscript𝑠𝑗𝜄superscriptsubscript𝑠𝑗tensor-product𝐼𝜄𝐼\sum_{j}s_{j}\otimes\iota(s_{j}^{\prime})\in I\otimes\iota(I)∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ⊗ italic_ι ( italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ∈ italic_I ⊗ italic_ι ( italic_I ); and then take the image (jsjι(sj)/U) mod yH0(W,𝒪W)subscript𝑗subscript𝑠𝑗𝜄subscriptsuperscript𝑠𝑗𝑈 mod 𝑦superscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊(\sum_{j}s_{j}\iota(s^{\prime}_{j})/U)\text{ mod }y\in\mathrm{H}^{0}(W,% \mathcal{O}_{W})( ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_ι ( italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U ) mod italic_y ∈ roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) (noting that isomorphism 𝒪C(D)𝒪C(ι(D))𝒪Ctensor-productsubscript𝒪𝐶𝐷subscript𝒪𝐶superscript𝜄𝐷subscript𝒪𝐶\mathcal{O}_{C}(-D)\otimes\mathcal{O}_{C}(-\iota^{\ast}(D))\cong\mathcal{O}_{C}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_D ) ⊗ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_ι start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) ) ≅ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is given by multiplication by U1superscript𝑈1U^{-1}italic_U start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT). The elements (xiU,0)=xiUUsuperscript𝑥𝑖𝑈0tensor-productsuperscript𝑥𝑖𝑈𝑈(x^{i}U,0)=x^{i}U\otimes U( italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U , 0 ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U ⊗ italic_U are sent to xiU mod f(x)superscript𝑥𝑖𝑈 mod 𝑓𝑥x^{i}U\text{ mod }f(x)italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U mod italic_f ( italic_x ). On the other hand, the elements (ai,bi)=xi(V,2R)pi(U,0)qi(0,U)=xi(yR)(yR)piUUqiU(yR)subscript𝑎𝑖subscript𝑏𝑖superscript𝑥𝑖𝑉2𝑅subscript𝑝𝑖𝑈0subscript𝑞𝑖0𝑈tensor-productsuperscript𝑥𝑖𝑦𝑅𝑦𝑅tensor-productsubscript𝑝𝑖𝑈𝑈tensor-productsubscript𝑞𝑖𝑈𝑦𝑅(a_{i},b_{i})=x^{i}(V,-2R)-p_{i}(U,0)-q_{i}(0,U)=x^{i}(y-R)\otimes(y-R)-p_{i}U% \otimes U-q_{i}U\otimes(y-R)( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_V , - 2 italic_R ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_U , 0 ) - italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( 0 , italic_U ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y - italic_R ) ⊗ ( italic_y - italic_R ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U ⊗ italic_U - italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U ⊗ ( italic_y - italic_R ) are sent to

(xi(yR)(yR)piU2qiU(yR))/U mod y=xiVpiU+qiR=2xiV+ai+qiR mod f(x)).(x^{i}(y-R)(-y-R)-p_{i}U^{2}-q_{i}U(-y-R))/U\text{ mod }y=-x^{i}V-p_{i}U+q_{i}% R=-2x^{i}V+a_{i}+q_{i}R\text{ mod }f(x)).( italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y - italic_R ) ( - italic_y - italic_R ) - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U ( - italic_y - italic_R ) ) / italic_U mod italic_y = - italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U + italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R = - 2 italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V + italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R mod italic_f ( italic_x ) ) .

The degree of xiUsuperscript𝑥𝑖𝑈x^{i}Uitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U is m+i𝑚𝑖m+iitalic_m + italic_i, while the degree of 2xjV+aj+qjR2superscript𝑥𝑗𝑉subscript𝑎𝑗subscript𝑞𝑗𝑅-2x^{j}V+a_{j}+q_{j}R- 2 italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT italic_V + italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_R is 2g+1m+j2𝑔1𝑚𝑗2g+1-m+j2 italic_g + 1 - italic_m + italic_j. These degrees (for 0igm10𝑖𝑔𝑚10\leq i\leq g-m-10 ≤ italic_i ≤ italic_g - italic_m - 1, 0jm10𝑗𝑚10\leq j\leq m-10 ≤ italic_j ≤ italic_m - 1) lie in the range 0,,2g02𝑔0,\dots,2g0 , … , 2 italic_g and are all distinct, so we see that the g𝑔gitalic_g elements we have constructed are linearly independent, and therefore form a basis for the given isotropic subspace. We can now record some important properties of the point Ψ(k)([D])Ψ𝑘delimited-[]𝐷\Psi(k)([D])roman_Ψ ( italic_k ) ( [ italic_D ] ):

Proposition 3.4.

Let D𝐷Ditalic_D be a reduced divisor, representing a class [D]J(k)delimited-[]𝐷𝐽𝑘[D]\in J(k)[ italic_D ] ∈ italic_J ( italic_k ) of Mumford degree 0mg0𝑚𝑔0\leq m\leq g0 ≤ italic_m ≤ italic_g. Let L=Ψ(k)([D])OGr(g,V)(k)𝐿Ψ𝑘delimited-[]𝐷OGr𝑔𝑉𝑘L=\Psi(k)([D])\in\operatorname{OGr}(g,V)(k)italic_L = roman_Ψ ( italic_k ) ( [ italic_D ] ) ∈ roman_OGr ( italic_g , italic_V ) ( italic_k ). Then:

  1. 1.

    Let J={2g,,2gm+1}𝐽2𝑔2𝑔𝑚1J=\{2g,\dots,2g-m+1\}italic_J = { 2 italic_g , … , 2 italic_g - italic_m + 1 }. Then, writing ωL=IaIpISsubscript𝜔𝐿subscript𝐼subscript𝑎𝐼subscript𝑝𝐼𝑆\omega_{L}=\sum_{I}a_{I}p_{I}\in Sitalic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_S for the associated pure spinor, we have aJ0subscript𝑎𝐽0a_{J}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0 and aI=0subscript𝑎𝐼0a_{I}=0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = 0 if |I|>m𝐼𝑚|I|>m| italic_I | > italic_m.

  2. 2.

    Write U(x)=xm+u1xm1++um𝑈𝑥superscript𝑥𝑚subscript𝑢1superscript𝑥𝑚1subscript𝑢𝑚U(x)=x^{m}+u_{1}x^{m-1}+\dots+u_{m}italic_U ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT, and normalise ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT so that aJ=1subscript𝑎𝐽1a_{J}=1italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT = 1. Then u1,,umsubscript𝑢1subscript𝑢𝑚u_{1},\dots,u_{m}italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT appear, up to sign, as co-ordinates of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT.

  3. 3.

    Continuing to normalise ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT so that aJ=1subscript𝑎𝐽1a_{J}=1italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT = 1, and writing V(x)=x2g+1m+v1x2gm++v2g+1m𝑉𝑥superscript𝑥2𝑔1𝑚subscript𝑣1superscript𝑥2𝑔𝑚subscript𝑣2𝑔1𝑚V(x)=x^{2g+1-m}+v_{1}x^{2g-m}+\dots+v_{2g+1-m}italic_V ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUBSCRIPT and R(x)=r1xm1++rm𝑅𝑥subscript𝑟1superscript𝑥𝑚1subscript𝑟𝑚R(x)=r_{1}x^{m-1}+\dots+r_{m}italic_R ( italic_x ) = italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT, the remaining co-ordinates aIsubscript𝑎𝐼a_{I}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT lie in [{ui,vj,rk}]delimited-[]subscript𝑢𝑖subscript𝑣𝑗subscript𝑟𝑘\mathbb{Z}[\{u_{i},v_{j},r_{k}\}]blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } ].

Proof.

(1) By Corollary 2.21, we see that to show aJ0subscript𝑎𝐽0a_{J}\neq 0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0, we need to show that LLJc=0𝐿subscript𝐿superscript𝐽𝑐0L\cap L_{J^{c}}=0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0, where LJcsubscript𝐿superscript𝐽𝑐L_{J^{c}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is spanned by 1,x,,xm11𝑥superscript𝑥𝑚11,x,\dots,x^{m-1}1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT and the elements pg+1,,p2gmsubscript𝑝𝑔1subscript𝑝2𝑔𝑚p_{g+1},\dots,p_{2g-m}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT of our standard basis 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P (defined in §2.1). Since L𝐿Litalic_L is itself spanned by polynomials of degrees m,,g1𝑚𝑔1m,\dots,g-1italic_m , … , italic_g - 1 and 2g+1m,,2g2𝑔1𝑚2𝑔2g+1-m,\dots,2g2 italic_g + 1 - italic_m , … , 2 italic_g, we see that the intersection is indeed 0. To see that aI=0subscript𝑎𝐼0a_{I}=0italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT = 0 if |I|>m𝐼𝑚|I|>m| italic_I | > italic_m, we need to show that LLIc0𝐿subscript𝐿superscript𝐼𝑐0L\cap L_{I^{c}}\neq 0italic_L ∩ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0 if |I|>m𝐼𝑚|I|>m| italic_I | > italic_m. However, if |I|>m𝐼𝑚|I|>m| italic_I | > italic_m then LIcsubscript𝐿superscript𝐼𝑐L_{I^{c}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT contains at least m+1𝑚1m+1italic_m + 1 out of 1,x,,xg11𝑥superscript𝑥𝑔11,x,\dots,x^{g-1}1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT. Since dimkL1,x,,xg1=gmsubscriptdimension𝑘𝐿1𝑥superscript𝑥𝑔1𝑔𝑚\dim_{k}L\cap\langle 1,x,\dots,x^{g-1}\rangle=g-mroman_dim start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_L ∩ ⟨ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⟩ = italic_g - italic_m, the intersection must be non-zero.

(2) We split into cases according to whether m=g𝑚𝑔m=gitalic_m = italic_g or m<g𝑚𝑔m<gitalic_m < italic_g. Suppose first that m=g𝑚𝑔m=gitalic_m = italic_g. We recall the definitions of (ξi)subscript𝜉𝑖(\xi_{i})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) and (ξij)subscript𝜉𝑖𝑗(\xi_{ij})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ). The isotropic subspace L𝐿Litalic_L is the span of the uniquely defined vectors (j=2g,,g+1𝑗2𝑔𝑔1j=2g,\dots,g+1italic_j = 2 italic_g , … , italic_g + 1)

lj=pj+ξ2gjpg+i=0g1Ai2gjpi;subscript𝑙𝑗subscript𝑝𝑗subscript𝜉2𝑔𝑗subscript𝑝𝑔superscriptsubscript𝑖0𝑔1subscript𝐴𝑖2𝑔𝑗subscript𝑝𝑖l_{j}=p_{j}+\xi_{2g-j}{p_{g}}+\sum_{i=0}^{g-1}A_{i2g-j}p_{i};italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ;

then we set ξij=Aij+12ξiξjsubscript𝜉𝑖𝑗subscript𝐴𝑖𝑗12subscript𝜉𝑖subscript𝜉𝑗\xi_{ij}=A_{ij}+\frac{1}{2}\xi_{i}\xi_{j}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT. We claim that UL𝑈superscript𝐿perpendicular-toU\in L^{\perp}italic_U ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT. Indeed, U𝑈Uitalic_U is the image of the restriction of the section U2superscript𝑈2U^{2}italic_U start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT of H0(C,𝒪C(2gP2D))superscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶2𝑔subscript𝑃2𝐷\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}(2gP_{\infty}-2D))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_g italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_D ) ) to W𝑊Witalic_W under the map φ,𝒪C(D)superscriptsubscript𝜑subscript𝒪𝐶𝐷\varphi_{\mathscr{M},\mathscr{L}}^{\mathcal{O}_{C}(-D)}italic_φ start_POSTSUBSCRIPT script_M , script_L end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_D ) end_POSTSUPERSCRIPT. The orthogonality follows by a similar argument to the proof of Lemma 3.1, using the fact that the restriction of any section of H0(C,𝒪C((4g1)P))superscriptH0𝐶subscript𝒪𝐶4𝑔1subscript𝑃\mathrm{H}^{0}(C,\mathcal{O}_{C}((4g-1)P_{\infty}))roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ( ( 4 italic_g - 1 ) italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) ) to H0(W,𝒪W)=VsuperscriptH0𝑊subscript𝒪𝑊𝑉\mathrm{H}^{0}(W,\mathcal{O}_{W})=Vroman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_W end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_V is in the kernel of τ𝜏\tauitalic_τ. Since U=pg+u1pg1++ugp0𝑈subscript𝑝𝑔subscript𝑢1subscript𝑝𝑔1subscript𝑢𝑔subscript𝑝0U=p_{g}+u_{1}p_{g-1}+\dots+u_{g}p_{0}italic_U = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT, we compute

0=ψ(lj,U)=ujg+ξ2gj,0𝜓subscript𝑙𝑗𝑈subscript𝑢𝑗𝑔subscript𝜉2𝑔𝑗0=\psi(l_{j},U)=u_{j-g}+\xi_{2g-j},0 = italic_ψ ( italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_U ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_j - italic_g end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT ,

hence ξi=ugisubscript𝜉𝑖subscript𝑢𝑔𝑖\xi_{i}=-u_{g-i}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = - italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_g - italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each i=0,,g1𝑖0𝑔1i=0,\dots,g-1italic_i = 0 , … , italic_g - 1. By Proposition 2.18, each uisubscript𝑢𝑖u_{i}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (i=1,,g𝑖1𝑔i=1,\dots,gitalic_i = 1 , … , italic_g) therefore appears, up to sign, as a coefficient of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT.

Suppose next that m<g𝑚𝑔m<gitalic_m < italic_g. In this case, we recall that we have defined pj=pjsuperscriptsubscript𝑝𝑗subscript𝑝𝑗p_{j}^{\prime}=p_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT and p2gj=p2gjsubscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑗subscript𝑝2𝑔𝑗p^{\prime}_{2g-j}=p_{2g-j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJ𝑗𝐽j\in Jitalic_j ∈ italic_J and pj=p2gjsubscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝑝2𝑔𝑗p^{\prime}_{j}=p_{2g-j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT and p2gj=pjsubscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑗subscript𝑝𝑗p^{\prime}_{2g-j}=p_{j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJc𝑗superscript𝐽𝑐j\in J^{c}italic_j ∈ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT, and that ξi,ξijsubscript𝜉𝑖subscript𝜉𝑖𝑗\xi_{i},\xi_{ij}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT are defined by the equations (j=2g,,g+1𝑗2𝑔𝑔1j=2g,\dots,g+1italic_j = 2 italic_g , … , italic_g + 1)

lj=pj+ξ2gjpg+i=0g1Ai2gjpi.subscript𝑙𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝜉2𝑔𝑗subscript𝑝𝑔superscriptsubscript𝑖0𝑔1subscript𝐴𝑖2𝑔𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑖l_{j}=p^{\prime}_{j}+\xi_{2g-j}{p_{g}}+\sum_{i=0}^{g-1}A_{i2g-j}p^{\prime}_{i}.italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . (3.2)

We see that U=xm+u1xm1++um=p2gm+u1pm1++ump0=l2gm𝑈superscript𝑥𝑚subscript𝑢1superscript𝑥𝑚1subscript𝑢𝑚subscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑚subscript𝑢1subscriptsuperscript𝑝𝑚1subscript𝑢𝑚subscriptsuperscript𝑝0subscript𝑙2𝑔𝑚U=x^{m}+u_{1}x^{m-1}+\dots+u_{m}=p^{\prime}_{2g-m}+u_{1}p^{\prime}_{m-1}+\dots% +u_{m}p^{\prime}_{0}=l_{2g-m}italic_U = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = italic_l start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT, so Aim=umisubscript𝐴𝑖𝑚subscript𝑢𝑚𝑖A_{im}=u_{m-i}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_m end_POSTSUBSCRIPT = italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m - italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each i=0,,m1𝑖0𝑚1i=0,\dots,m-1italic_i = 0 , … , italic_m - 1 and ξm=0subscript𝜉𝑚0\xi_{m}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT = 0, hence ξim=umisubscript𝜉𝑖𝑚subscript𝑢𝑚𝑖\xi_{im}=u_{m-i}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_m end_POSTSUBSCRIPT = italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m - italic_i end_POSTSUBSCRIPT for each i=0,,m1𝑖0𝑚1i=0,\dots,m-1italic_i = 0 , … , italic_m - 1. By Proposition 2.19, each uisubscript𝑢𝑖u_{i}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT (i=1,,m𝑖1𝑚i=1,\dots,mitalic_i = 1 , … , italic_m) therefore appears, up to sign, as a coefficient of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT.

(3) By Proposition 2.19, the remaining co-ordinates aIsubscript𝑎𝐼a_{I}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT are polynomials in the entries of (ξi)subscript𝜉𝑖(\xi_{i})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) and (ξij)subscript𝜉𝑖𝑗(\xi_{ij})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ); these are obtained by performing row reduction on the vectors expressing xiUsuperscript𝑥𝑖𝑈x^{i}Uitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U (i=0,,gm1)i=0,\dots,g-m-1)italic_i = 0 , … , italic_g - italic_m - 1 ) and xiV+12ai12qiRsuperscript𝑥𝑖𝑉12subscript𝑎𝑖12subscript𝑞𝑖𝑅x^{i}V+\frac{1}{2}a_{i}-\frac{1}{2}q_{i}Ritalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R (i=0,,m1𝑖0𝑚1i=0,\dots,m-1italic_i = 0 , … , italic_m - 1) in the basis 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P of V=k[x]/(f(x))𝑉𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥V=k[x]/(f(x))italic_V = italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ) defined in §2.1. We first check that the entries of (ξi)subscript𝜉𝑖(\xi_{i})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) and (ξij)subscript𝜉𝑖𝑗(\xi_{ij})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) are polynomials in the coefficients of U,V,R𝑈𝑉𝑅U,V,Ritalic_U , italic_V , italic_R with coefficients in 1212\frac{1}{2}\mathbb{Z}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG blackboard_Z. Since the leading term in each row, before performing row reduction, is 1, it suffices to check that this is true for the coefficients of xiUsuperscript𝑥𝑖𝑈x^{i}Uitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U and xiV+12ai12qiRsuperscript𝑥𝑖𝑉12subscript𝑎𝑖12subscript𝑞𝑖𝑅x^{i}V+\frac{1}{2}a_{i}-\frac{1}{2}q_{i}Ritalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R with respect to the basis 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P. For xiUsuperscript𝑥𝑖𝑈x^{i}Uitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U, this is clear, as degxiUg1degreesuperscript𝑥𝑖𝑈𝑔1\deg x^{i}U\leq g-1roman_deg italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_U ≤ italic_g - 1 and {1,x,,xg1}𝒫1𝑥superscript𝑥𝑔1𝒫\{1,x,\dots,x^{g-1}\}\subset\mathcal{P}{ 1 , italic_x , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - 1 end_POSTSUPERSCRIPT } ⊂ caligraphic_P. For xiV+12ai12qiRsuperscript𝑥𝑖𝑉12subscript𝑎𝑖12subscript𝑞𝑖𝑅x^{i}V+\frac{1}{2}a_{i}-\frac{1}{2}q_{i}Ritalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R, we can check the claim separately for each of xiVsuperscript𝑥𝑖𝑉x^{i}Vitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V, 12ai12subscript𝑎𝑖\frac{1}{2}a_{i}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, and 12qiR12subscript𝑞𝑖𝑅-\frac{1}{2}q_{i}R- divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R. It is true for xiVsuperscript𝑥𝑖𝑉x^{i}Vitalic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_V because the coefficients of the change of basis matrix from 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P to \mathcal{B}caligraphic_B are polynomials in the coefficients of f𝑓fitalic_f (and therefore also of U,V,R𝑈𝑉𝑅U,V,Ritalic_U , italic_V , italic_R, since f=UV+R2𝑓𝑈𝑉superscript𝑅2f=UV+R^{2}italic_f = italic_U italic_V + italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT) with coefficients in 1212\frac{1}{2}\mathbb{Z}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG blackboard_Z, by Lemma 2.2. It is true for 12ai12subscript𝑎𝑖\frac{1}{2}a_{i}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT, since degaig1degreesubscript𝑎𝑖𝑔1\deg a_{i}\leq g-1roman_deg italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_g - 1. It is true for 12qiR12subscript𝑞𝑖𝑅-\frac{1}{2}q_{i}R- divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_R, since the equation 2xiR=qiU+bi2superscript𝑥𝑖𝑅subscript𝑞𝑖𝑈subscript𝑏𝑖-2x^{i}R=q_{i}U+b_{i}- 2 italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_R = italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_U + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT shows that the coefficients of qisubscript𝑞𝑖q_{i}italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT lie in 2[{ur,rs}]2delimited-[]subscript𝑢𝑟subscript𝑟𝑠2\mathbb{Z}[\{u_{r},r_{s}\}]2 blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT } ], and we can again use the properties of the change of basis matrix.

At this point, we can prove that (3) holds in the special case m=g𝑚𝑔m=gitalic_m = italic_g. We use the formula

ωL=(1+pg0jg1ξjpj2)0i<jg1(1+(2ξij)pi2pj2)ωFsubscript𝜔𝐿1subscript𝑝𝑔subscript0𝑗𝑔1subscript𝜉𝑗subscript𝑝𝑗2subscriptproduct0𝑖𝑗𝑔112subscript𝜉𝑖𝑗subscript𝑝𝑖2subscript𝑝𝑗2subscript𝜔𝐹\omega_{L}=\left(1+p_{g}\sum_{0\leq j\leq g-1}\xi_{j}\frac{p_{j}}{2}\right)% \prod_{0\leq i<j\leq g-1}\left(1+(2\xi_{ij})\frac{p_{i}}{2}\frac{p_{j}}{2}% \right)\omega_{F}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ( 1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG ) ∏ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i < italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 + ( 2 italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG ) italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_F end_POSTSUBSCRIPT

that appears in the proof of Proposition 2.18. The definition of the action of C(V)𝐶𝑉C(V)italic_C ( italic_V ) on S𝑆Sitalic_S in §2.2 shows that each matrix pi2subscript𝑝𝑖2\frac{p_{i}}{2}divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG (0ig10𝑖𝑔10\leq i\leq g-10 ≤ italic_i ≤ italic_g - 1) has integer entries (and likewise for pgsubscript𝑝𝑔p_{g}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT). Part (2) shows that each ξj[{ur}]subscript𝜉𝑗delimited-[]subscript𝑢𝑟\xi_{j}\in\mathbb{Z}[\{u_{r}\}]italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ], while the argument just given shows that 2ξij[{ur,vs,rt}]2subscript𝜉𝑖𝑗delimited-[]subscript𝑢𝑟subscript𝑣𝑠subscript𝑟𝑡2\xi_{ij}\in\mathbb{Z}[\{u_{r},v_{s},r_{t}\}]2 italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT } ]. We conclude that ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT has all of its co-ordinates in [{ur,vs,rt}]delimited-[]subscript𝑢𝑟subscript𝑣𝑠subscript𝑟𝑡\mathbb{Z}[\{u_{r},v_{s},r_{t}\}]blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT } ] in this case.

Now let us suppose instead that m<g𝑚𝑔m<gitalic_m < italic_g. In this case, we claim that the following further properties hold:

  • If jJ^c𝑗superscript^𝐽𝑐j\in\widehat{J}^{c}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT, then ξj=0subscript𝜉𝑗0\xi_{j}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0.

  • If i,jJ^c𝑖𝑗superscript^𝐽𝑐i,j\in\widehat{J}^{c}italic_i , italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT, then ξij=0subscript𝜉𝑖𝑗0\xi_{ij}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0.

  • If iJ^c𝑖superscript^𝐽𝑐i\in\widehat{J}^{c}italic_i ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT, then ξij[{ur}]subscript𝜉𝑖𝑗delimited-[]subscript𝑢𝑟\xi_{ij}\in\mathbb{Z}[\{u_{r}\}]italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ].

(Recall that J^={0,,m1}^𝐽0𝑚1\widehat{J}=\{0,\dots,m-1\}over^ start_ARG italic_J end_ARG = { 0 , … , italic_m - 1 }.) Before proving these properties, we show how they imply the desired result in this case also. We use the formula

ωL=(1+pg0jg1ξjpj2)0i<jg1(1+2ξijpi2pj2)ωLJsubscript𝜔𝐿1subscript𝑝𝑔subscript0𝑗𝑔1subscript𝜉𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑗2subscriptproduct0𝑖𝑗𝑔112subscript𝜉𝑖𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑖2subscriptsuperscript𝑝𝑗2subscript𝜔subscript𝐿𝐽\omega_{L}=\left(1+p_{g}\sum_{0\leq j\leq g-1}\xi_{j}\frac{p^{\prime}_{j}}{2}% \right)\prod_{0\leq i<j\leq g-1}\left(1+2\xi_{ij}\frac{p^{\prime}_{i}}{2}\frac% {p^{\prime}_{j}}{2}\right)\omega_{L_{J}}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = ( 1 + italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG ) ∏ start_POSTSUBSCRIPT 0 ≤ italic_i < italic_j ≤ italic_g - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 + 2 italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG ) italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT

from the proof of Proposition 2.19, where pj=pjsuperscriptsubscript𝑝𝑗subscript𝑝𝑗p_{j}^{\prime}=p_{j}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJ^𝑗^𝐽j\in\widehat{J}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG and pj=p2gjsubscriptsuperscript𝑝𝑗subscript𝑝2𝑔𝑗p^{\prime}_{j}=p_{2g-j}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_j end_POSTSUBSCRIPT if jJ^c𝑗superscript^𝐽𝑐j\in\widehat{J}^{c}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT. Using the 3 bullet points above we see that each element ξjpj2subscript𝜉𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑗2\xi_{j}\frac{p^{\prime}_{j}}{2}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG or 2ξijpi2pj22subscript𝜉𝑖𝑗subscriptsuperscript𝑝𝑖2subscriptsuperscript𝑝𝑗22\xi_{ij}\frac{p^{\prime}_{i}}{2}\frac{p^{\prime}_{j}}{2}2 italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG divide start_ARG italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG appearing in the product acts by a matrix with coefficients in [{ur,vs,rt}]delimited-[]subscript𝑢𝑟subscript𝑣𝑠subscript𝑟𝑡\mathbb{Z}[\{u_{r},v_{s},r_{t}\}]blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT } ], leading to the analogous property for the coefficients of ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT.

We now show that the listed properties hold. Recalling the definition (cf. Equation (3.2)) of the vectors ljsubscript𝑙𝑗l_{j}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT, we see that the vectors lg+1,,l2gmsubscript𝑙𝑔1subscript𝑙2𝑔𝑚l_{g+1},\dots,l_{2g-m}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_l start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT lie in the span U,,xgm1U𝑈superscript𝑥𝑔𝑚1𝑈\langle U,\dots,x^{g-m-1}U\rangle⟨ italic_U , … , italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_g - italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_U ⟩, hence in the span p0,,pm1,pg+1,,p2gmsuperscriptsubscript𝑝0superscriptsubscript𝑝𝑚1subscriptsuperscript𝑝𝑔1subscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑚\langle p_{0}^{\prime},\dots,p_{m-1}^{\prime},p^{\prime}_{g+1},\dots,p^{\prime% }_{2g-m}\rangle⟨ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT ⟩. This shows immediately that ξj=0subscript𝜉𝑗0\xi_{j}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0 if jJ^c𝑗superscript^𝐽𝑐j\in\widehat{J}^{c}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT and that Aij=0subscript𝐴𝑖𝑗0A_{ij}=0italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0 if i,jJ^c𝑖𝑗superscript^𝐽𝑐i,j\in\widehat{J}^{c}italic_i , italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT hence ξij=0subscript𝜉𝑖𝑗0\xi_{ij}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0 if i,jJ^c𝑖𝑗superscript^𝐽𝑐i,j\in\widehat{J}^{c}italic_i , italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT. We see too that lg+1,,l2gmsubscript𝑙𝑔1subscript𝑙2𝑔𝑚l_{g+1},\dots,l_{2g-m}italic_l start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_l start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT are [{ui}]delimited-[]subscript𝑢𝑖\mathbb{Z}[\{u_{i}\}]blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ]-linear combinations of the basis elements p0,,pm1,pg+1,,p2gmsubscriptsuperscript𝑝0subscriptsuperscript𝑝𝑚1subscriptsuperscript𝑝𝑔1subscriptsuperscript𝑝2𝑔𝑚p^{\prime}_{0},\dots,p^{\prime}_{m-1},p^{\prime}_{g+1},\dots,p^{\prime}_{2g-m}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUBSCRIPT, so Aij[{ui}]subscript𝐴𝑖𝑗delimited-[]subscript𝑢𝑖A_{ij}\in\mathbb{Z}[\{u_{i}\}]italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ] if jJ^c𝑗superscript^𝐽𝑐j\in\widehat{J}^{c}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT. Since ξj=0subscript𝜉𝑗0\xi_{j}=0italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = 0, we have ξij=Aij[{ui}]subscript𝜉𝑖𝑗subscript𝐴𝑖𝑗delimited-[]subscript𝑢𝑖\xi_{ij}=A_{ij}\in\mathbb{Z}[\{u_{i}\}]italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z [ { italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } ] if jJ^c𝑗superscript^𝐽𝑐j\in\widehat{J}^{c}italic_j ∈ over^ start_ARG italic_J end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT; since ξijsubscript𝜉𝑖𝑗\xi_{ij}italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT is antisymmetric, the result follows. ∎

We have now developed enough theory to be able to compute some simple examples. We fix notation. Recall that f(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1𝑓𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1f(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\dots+c_{2g+1}italic_f ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT. If (U,V,R)𝑈𝑉𝑅(U,V,R)( italic_U , italic_V , italic_R ) represents a divisor class D𝐷Ditalic_D, then we will write

U=xm+u1xm1++um,𝑈superscript𝑥𝑚subscript𝑢1superscript𝑥𝑚1subscript𝑢𝑚U=x^{m}+u_{1}x^{m-1}+\dots+u_{m},italic_U = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ,
V=x2g+1m+v1x2gm++v2g+1m,𝑉superscript𝑥2𝑔1𝑚subscript𝑣1superscript𝑥2𝑔𝑚subscript𝑣2𝑔1𝑚V=x^{2g+1-m}+v_{1}x^{2g-m}+\dots+v_{2g+1-m},italic_V = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g - italic_m end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 - italic_m end_POSTSUBSCRIPT ,

and

R=r1xm1++rm.𝑅subscript𝑟1superscript𝑥𝑚1subscript𝑟𝑚R=r_{1}x^{m-1}+\dots+r_{m}.italic_R = italic_r start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT .

Suppose first that g=1𝑔1g=1italic_g = 1; we compute Ψ([PP])Ψdelimited-[]𝑃subscript𝑃\Psi([P-P_{\infty}])roman_Ψ ( [ italic_P - italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ] ) for a point P=(α,β)𝑃𝛼𝛽P=(\alpha,\beta)italic_P = ( italic_α , italic_β ) on C=J𝐶𝐽C=Jitalic_C = italic_J. Factoring fβ2=(xα)V(x)𝑓superscript𝛽2𝑥𝛼𝑉𝑥f-\beta^{2}=(x-\alpha)V(x)italic_f - italic_β start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_x - italic_α ) italic_V ( italic_x ), we find that we need to compute the pure spinor associated to the isotropic line spanned by V(x)12V(α)𝑉𝑥12𝑉𝛼V(x)-\frac{1}{2}V(\alpha)italic_V ( italic_x ) - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_V ( italic_α ). In terms of the basis 𝒫=(p0,p1,p2)𝒫subscript𝑝0subscript𝑝1subscript𝑝2\mathcal{P}=(p_{0},p_{1},p_{2})caligraphic_P = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) of k[x]/(f(x))𝑘delimited-[]𝑥𝑓𝑥k[x]/(f(x))italic_k [ italic_x ] / ( italic_f ( italic_x ) ), this equals

x2+v1x+v2+12αx12α2=p2αp112α2p0.superscript𝑥2subscript𝑣1𝑥subscript𝑣212𝛼𝑥12superscript𝛼2subscript𝑝2𝛼subscript𝑝112superscript𝛼2subscript𝑝0x^{2}+v_{1}x+v_{2}+\frac{1}{2}\alpha x-\frac{1}{2}\alpha^{2}=p_{2}-\alpha p_{1% }-\frac{1}{2}\alpha^{2}p_{0}.italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_α italic_x - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_α start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_α italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_α start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .

Using the formula of Proposition 2.18, we find that the associated pure spinor is p2α1subscript𝑝2𝛼1p_{2}-\alpha\cdot 1italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_α ⋅ 1, representing the point [1:α]delimited-[]:1𝛼[1:-\alpha][ 1 : - italic_α ] of (S)=1𝑆superscript1\mathbb{P}(S)=\mathbb{P}^{1}blackboard_P ( italic_S ) = blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT. Thus ΨΨ\Psiroman_Ψ arises from the morphism C1𝐶superscript1C\to\mathbb{P}^{1}italic_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT given by x𝑥-x- italic_x.

Now consider the case g=m=2𝑔𝑚2g=m=2italic_g = italic_m = 2. In this case, we find that the isotropic subspace L𝐿Litalic_L is spanned (in the basis 𝒫𝒫\mathcal{P}caligraphic_P) by the rows of the matrix

(12(u1u2+u2v1+v3)u122u110u22212(u1u2u2v1v3)u201).12subscript𝑢1subscript𝑢2subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑣3superscriptsubscript𝑢122subscript𝑢110superscriptsubscript𝑢22212subscript𝑢1subscript𝑢2subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑣3subscript𝑢201\left(\begin{array}[]{ccccc}\frac{1}{2}(-u_{1}u_{2}+u_{2}v_{1}+v_{3})&-\frac{u% _{1}^{2}}{2}&-u_{1}&1&0\\ -\frac{u_{2}^{2}}{2}&\frac{1}{2}(-u_{1}u_{2}-u_{2}v_{1}-v_{3})&-u_{2}&0&1\\ \end{array}\right).( start_ARRAY start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL - divide start_ARG italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG end_CELL start_CELL - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - divide start_ARG italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 2 end_ARG end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

The pure spinor ωLsubscript𝜔𝐿\omega_{L}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT may be computed in terms of the Pfaffians of the pair

(ξi)=(u2,u1),(ξij)=(012(u2v1+v3)12(u2v1+v3)0).formulae-sequencesubscript𝜉𝑖subscript𝑢2subscript𝑢1subscript𝜉𝑖𝑗012subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑣312subscript𝑢2subscript𝑣1subscript𝑣30(\xi_{i})=(-u_{2},-u_{1}),\,\,(\xi_{ij})=\left(\begin{array}[]{cc}0&\frac{1}{2% }(u_{2}v_{1}+v_{3})\\ -\frac{1}{2}(u_{2}v_{1}+v_{3})&0\\ \end{array}\right).( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = ( - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , ( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

Calculating using Proposition 2.18, we find ωL=[1:u1:u2:u2v1v3]\omega_{L}=[1:-u_{1}:u_{2}:-u_{2}v_{1}-v_{3}]italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = [ 1 : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ], which is in agreement (up to sign) with the formulae in e.g. [7, Ch. 4, §1].

Now consider the case g=2,m=1formulae-sequence𝑔2𝑚1g=2,m=1italic_g = 2 , italic_m = 1. In this case, we find that the associated isotropic subspace L𝐿Litalic_L is spanned by the rows of the matrix

(u1100012u140u12u11).subscript𝑢1100012superscriptsubscript𝑢140superscriptsubscript𝑢12subscript𝑢11\left(\begin{array}[]{ccccc}u_{1}&1&0&0&0\\ -\frac{1}{2}u_{1}^{4}&0&u_{1}^{2}&-u_{1}&1\\ \end{array}\right).( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

We find ωL=[0:1:u1:u12]\omega_{L}=[0:1:-u_{1}:u_{1}^{2}]italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = [ 0 : 1 : - italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ], which is again as expected.

In general, calculating (ξi),(ξij)subscript𝜉𝑖subscript𝜉𝑖𝑗(\xi_{i}),(\xi_{ij})( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) , ( italic_ξ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) requires only polynomial division and row reduction for a g×(2g+1)𝑔2𝑔1g\times(2g+1)italic_g × ( 2 italic_g + 1 ) matrix that is already in echelon form, so can be performed rapidly for a wide range of values of g𝑔gitalic_g (cf. the example from the introduction in the case g=5𝑔5g=5italic_g = 5).

3.3 Constructing ΨΨ\Psiroman_Ψ universally

In this section, we show that the construction (3.1) extends to a morphism of varieties. In fact, we will extend it to the universal Jacobian of the moduli space of (possibly singular) odd hyperelliptic curves. This will be useful when analyzing local heights, specifically in the proof of Theorem 5.3.

Let B=Spec[1/2,c1,c2,,c2g+1]𝐵Spec12subscript𝑐1subscript𝑐2subscript𝑐2𝑔1B=\operatorname{Spec}\mathbb{Z}[1/2,c_{1},c_{2},\dots,c_{2g+1}]italic_B = roman_Spec blackboard_Z [ 1 / 2 , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ] and consider the universal polynomial funiv(x)=x2g+1+c1x2g++c2g+1𝒪B(B)[x]subscript𝑓univ𝑥superscript𝑥2𝑔1subscript𝑐1superscript𝑥2𝑔subscript𝑐2𝑔1subscript𝒪𝐵𝐵delimited-[]𝑥f_{\mathrm{univ}}(x)=x^{2g+1}+c_{1}x^{2g}+\cdots+c_{2g+1}\in\mathcal{O}_{B}(B)% [x]italic_f start_POSTSUBSCRIPT roman_univ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT + ⋯ + italic_c start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g + 1 end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT ( italic_B ) [ italic_x ]. Let Funiv(x,z)=z2g+2f(x/z)subscript𝐹univ𝑥𝑧superscript𝑧2𝑔2𝑓𝑥𝑧F_{\mathrm{univ}}(x,z)=z^{2g+2}f(x/z)italic_F start_POSTSUBSCRIPT roman_univ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z ) = italic_z start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g + 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f ( italic_x / italic_z ) and let 𝒞B1𝒞subscriptsuperscript1𝐵\mathcal{C}\rightarrow\mathbb{P}^{1}_{B}caligraphic_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT be the double cover associated to the section Funiv(x,z)H0(B1,𝒪1(2g+2))subscript𝐹univ𝑥𝑧superscriptH0subscriptsuperscript1𝐵subscript𝒪superscript12𝑔2F_{\mathrm{univ}}(x,z)\in\mathrm{H}^{0}(\mathbb{P}^{1}_{B},\mathcal{O}_{% \mathbb{P}^{1}}(2g+2))italic_F start_POSTSUBSCRIPT roman_univ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z ) ∈ roman_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_g + 2 ) ). Then the morphism p:𝒞B:𝑝𝒞𝐵p\colon\mathcal{C}\rightarrow Bitalic_p : caligraphic_C → italic_B is flat, projective with geometrically integral fibres of dimension 1111. Concretely, the restriction of 𝒞B1𝒞subscriptsuperscript1𝐵\mathcal{C}\rightarrow\mathbb{P}^{1}_{B}caligraphic_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT to the standard affine open 𝔸B1subscriptsuperscript𝔸1𝐵\mathbb{A}^{1}_{B}blackboard_A start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT where z𝑧zitalic_z is invertible is isomorphic to the closed subscheme 𝒞0:(y2=funiv(x)):superscript𝒞0superscript𝑦2subscript𝑓univ𝑥\mathcal{C}^{0}\colon(y^{2}=f_{\mathrm{univ}}(x))caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT : ( italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f start_POSTSUBSCRIPT roman_univ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ) of 𝔸B2subscriptsuperscript𝔸2𝐵\mathbb{A}^{2}_{B}blackboard_A start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT. The point at infinity with z=0𝑧0z=0italic_z = 0 defines a section P𝒞(B)subscript𝑃𝒞𝐵P_{\infty}\in\mathcal{C}(B)italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_C ( italic_B ) landing in the smooth locus of p:𝒞B:𝑝𝒞𝐵p\colon\mathcal{C}\rightarrow Bitalic_p : caligraphic_C → italic_B. Let 𝒲𝒞0𝒲superscript𝒞0\mathcal{W}\hookrightarrow\mathcal{C}^{0}caligraphic_W ↪ caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT denote the universal affine Weierstrass locus given by the vanishing of y𝑦yitalic_y, in other words the complement of Psubscript𝑃P_{\infty}italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT in the ramification locus of 𝒞B1𝒞subscriptsuperscript1𝐵\mathcal{C}\rightarrow\mathbb{P}^{1}_{B}caligraphic_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT. Let BsBsuperscript𝐵𝑠𝐵B^{s}\subset Bitalic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ italic_B be the open subscheme where the discriminant of f𝑓fitalic_f is invertible. Then the restriction 𝒞|BsBsevaluated-at𝒞superscript𝐵𝑠superscript𝐵𝑠\mathcal{C}|_{B^{s}}\rightarrow B^{s}caligraphic_C | start_POSTSUBSCRIPT italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT → italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT is smooth. If k𝑘kitalic_k is a field of characteristic not 2, then specifying a point bBs(k)𝑏superscript𝐵𝑠𝑘b\in B^{s}(k)italic_b ∈ italic_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_k ) is the same as specifying a monic degree 2g+12𝑔12g+12 italic_g + 1 polynomial f(x)k[x]𝑓𝑥𝑘delimited-[]𝑥f(x)\in k[x]italic_f ( italic_x ) ∈ italic_k [ italic_x ] of nonzero discriminant, and the fibre 𝒞bsubscript𝒞𝑏\mathcal{C}_{b}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_b end_POSTSUBSCRIPT is the smooth projective hyperelliptic curve C=Cf𝐶subscript𝐶𝑓C=C_{f}italic_C = italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over k𝑘kitalic_k with affine equation y2=f(x)superscript𝑦2𝑓𝑥y^{2}=f(x)italic_y start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f ( italic_x ).

Let Pic𝒞/BBsubscriptPic𝒞𝐵𝐵\operatorname{Pic}_{\mathcal{C}/B}\rightarrow Broman_Pic start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT → italic_B be the Picard scheme of 𝒞B𝒞𝐵\mathcal{C}\rightarrow Bcaligraphic_C → italic_B [4, Section 9.3, Theorem 1], which has the property that for each B𝐵Bitalic_B-scheme S𝑆Sitalic_S, Pic𝒞/B(S)subscriptPic𝒞𝐵𝑆\operatorname{Pic}_{\mathcal{C}/B}(S)roman_Pic start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ) is the set of equivalence classes of pairs (,α)𝛼(\mathscr{L},\alpha)( script_L , italic_α ), where \mathscr{L}script_L is a line bundle on 𝒞×BSsubscript𝐵𝒞𝑆\mathcal{C}\times_{B}Scaligraphic_C × start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_S and α𝛼\alphaitalic_α is a rigidification of \mathscr{L}script_L, i.e., an isomorphism (P,S)𝒪Ssimilar-to-or-equalssuperscriptsubscript𝑃𝑆subscript𝒪𝑆(P_{\infty,S})^{*}\mathscr{L}\simeq\mathcal{O}_{S}( italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ , italic_S end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT script_L ≃ caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT of sheaves of 𝒪Ssubscript𝒪𝑆\mathcal{O}_{S}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT-modules. There is a decomposition into open and closed subschemes Pic𝒞/B=kPic𝒞/BksubscriptPic𝒞𝐵subscriptsquare-union𝑘superscriptsubscriptPic𝒞𝐵𝑘\operatorname{Pic}_{\mathcal{C}/B}=\sqcup_{k\in\mathbb{Z}}\operatorname{Pic}_{% \mathcal{C}/B}^{k}roman_Pic start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT = ⊔ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT roman_Pic start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT, where Pic𝒞/BksuperscriptsubscriptPic𝒞𝐵𝑘\operatorname{Pic}_{\mathcal{C}/B}^{k}roman_Pic start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT parametrizes those (,α)𝛼(\mathscr{L},\alpha)( script_L , italic_α ) such that deg(s)=χ(s)1+g=kdegreesubscript𝑠𝜒subscript𝑠1𝑔𝑘\deg(\mathscr{L}_{s})=\chi(\mathscr{L}_{s})-1+g=kroman_deg ( script_L start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_χ ( script_L start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ) - 1 + italic_g = italic_k for all geometric points s𝑠sitalic_s of S𝑆Sitalic_S. Write 𝒥=Pic𝒞/B0B𝒥subscriptsuperscriptPic0𝒞𝐵𝐵\mathcal{J}=\operatorname{Pic}^{0}_{\mathcal{C}/B}\rightarrow Bcaligraphic_J = roman_Pic start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT → italic_B for the universal Jacobian. Note that tensoring with 𝒪𝒞(kP)subscript𝒪𝒞𝑘subscript𝑃\mathcal{O}_{\mathcal{C}}(kP_{\infty})caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k italic_P start_POSTSUBSCRIPT ∞ end_POSTSUBSCRIPT ) defines an isomorphism 𝒥Pic𝒞/Bksimilar-to𝒥subscriptsuperscriptPic𝑘𝒞𝐵\mathcal{J}\xrightarrow{\sim}\operatorname{Pic}^{k}_{\mathcal{C}/B}caligraphic_J start_ARROW over∼ → end_ARROW roman_Pic start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_C / italic_B end_POSTSUBSCRIPT. By loc. cit., the structure morphism p𝒥:𝒥B:subscript𝑝𝒥𝒥𝐵p_{\mathcal{J}}\colon\mathcal{J}\rightarrow Bitalic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_J end_POSTSUBSCRIPT : caligraphic_J → italic_B is a quasi-projective group scheme, smooth of finite type with geometrically connected fibers.

Write the composition 𝒲𝒞0B𝒲superscript𝒞0𝐵\mathcal{W}\hookrightarrow\mathcal{C}^{0}\rightarrow Bcaligraphic_W ↪ caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT → italic_B as p𝒲subscript𝑝𝒲p_{\mathcal{W}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT. Since the morphism p𝒲subscript𝑝𝒲p_{\mathcal{W}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT is affine, we can use the equivalence of categories (p𝒲)maps-tosubscriptsubscript𝑝𝒲\mathscr{F}\mapsto(p_{\mathcal{W}})_{*}\mathscr{F}script_F ↦ ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT script_F between quasi-coherent 𝒪𝒲subscript𝒪𝒲\mathcal{O}_{\mathcal{W}}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT-modules and quasi-coherent (p𝒲)𝒪𝒲subscriptsubscript𝑝𝒲subscript𝒪𝒲(p_{\mathcal{W}})_{*}\mathcal{O}_{\mathcal{W}}( italic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT-modules. Consider the locally free 𝒪Bsubscript𝒪𝐵\mathcal{O}_{B}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT-algebra 𝒱=(p𝒲)𝒪𝒲=𝒪B[x]/(funiv(x))𝒱subscriptsubscript𝑝𝒲subscript𝒪𝒲subscript𝒪𝐵delimited-[]𝑥subscript𝑓univ𝑥\mathscr{V}=(p_{\mathcal{W}})_{*}\mathcal{O}_{\mathcal{W}}=\mathcal{O}_{B}[x]/% (f_{\mathrm{univ}}(x))script_V = ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_W end_POSTSUBSCRIPT = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT [ italic_x ] / ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT roman_univ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) ). Let ψ𝒱:𝒱×𝒱𝒪B:subscript𝜓𝒱𝒱𝒱subscript𝒪𝐵\psi_{\mathscr{V}}\colon\mathscr{V}\times\mathscr{V}\rightarrow\mathcal{O}_{B}italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT script_V end_POSTSUBSCRIPT : script_V × script_V → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT be the 𝒪Bsubscript𝒪𝐵\mathcal{O}_{B}caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT-bilinear pairing given by (a,b)τ(ab)maps-to𝑎𝑏𝜏𝑎𝑏(a,b)\mapsto\tau(ab)( italic_a , italic_b ) ↦ italic_τ ( italic_a italic_b ), where τ:𝒱𝒪B:𝜏𝒱subscript𝒪𝐵\tau\colon\mathscr{V}\rightarrow\mathcal{O}_{B}italic_τ : script_V → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT maps a0+a1x++a2gx2gsubscript𝑎0subscript𝑎1𝑥subscript𝑎2𝑔superscript𝑥2𝑔a_{0}+a_{1}x+\cdots+a_{2g}x^{2g}italic_a start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_x + ⋯ + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUBSCRIPT italic_x start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_g end_POSTSUPERSCRIPT to a2gsubscript